بلاگ

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

آرتریت مرتبط با پسوریازیس : التهاب مفصل های مجاور ضایعه های پوستی و ناخنی پسوریازیس می باشد، هر يك از مفصل های بدن انسان امکان دارد درگیر آن شوند، اما به طور عمده مفصل های انگشتان و مهره های کمری و گردنی به آن دچار و مبتلا می گردند.

 این اختلال به طور معمول خفیف می باشد و اکثرا بین سنین 35-30 سال آغاز می گردد و

در تمام دوران زندگی به طور متناوب ادامه خواهد داشت.

علائم شايع بیماری:

  • داشتن درد، تورم، محدودیت حرکت، احساس درد زمان لمس و گرمی مفصل های مبتلا شده
  • پوسته ریزی پوست (پوست انداختن)
  • داشتن ناخن های چاله دار، برجسته و یا زرد رنگ
  • خستگی و داشتن تب (گاهی اوقات)

دلایل بیماری

  • امکان دارد در افراد استعداد ابتلا به آرتریت مرتبط با پسوریازیس ارثی باشد.
  • نشان دادن واکنش ایمنی نسبت به يك عفونت استرپتوکوکی
  • ناشناخته (دلیل این اختلال به طور معمول در برخی موارد ناشناخته می باشد)
  • صدمه های جسمی یا روحی (به ندرت)

عامل های افزایش دهنده خطر ابتلا به بیماری:

  • عفونت های استرپتوکوکی (به ندرت)
  • داشتن سابقه خانوادگی آرتریت روماتویید یا پسوریازیس

پیشگیری

 اقدام سریع برای درمان آنتی بیوتیکی عفونت های استرپتوکوکی به وجود آمده از بیماری

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

پیامدهای مورد انتظار

این اختلال و بیماری هم اکنون در گروه بیماری های غير قابل معالجه محسوب می گردد. نشانه این بیماری در دوره های مکرر فروکش و شعله ور شدن به طور حاد می باشد.

البته علائم بیماری با درمان قابل تسکین یا کنترل می باشد و مورد های بسیار کمی از بهبود خود به خود بیماری در مقاله های پزشکی گزارش شده است.

تحقیق های علمی درباره دلایل و درمان این بیماری ادامه دارند و این امید وجود دارد که درمان هایی تاثیرگذارتر و در نهایت معالجه کننده برای بیماران عرضه شود.

عوارض احتمالی

امکان پیشرفت به سمت آرتریت مزمن و ناتوانی شدید در حرکت رخ بدهد (به ندرت).

آرتریت مرتبط با پسوریازیس : درمان

بررسی های تشخیصی امکان دارد : آزمایش های خون از قبیل عامل روماتویید و پادتن های ضد هسته (ANA) ، و رادیوگرافی مفصل ها را شامل شود.

هدف درمانی عبارت می باشد از کنترل ضایعه های پوستی و التهاب مفصلی، بی حرکت کردن مفصل ها مبتلا شده با آتل امکان دارد صورت پذیرد.

برای کم شدن درد مفصلی از گرم کردن مفصل استفاده می کنند.

می توانید برای مشاوره از پرستار بیمار نیز راهنمائی بخواهید.

برای این منظور :

  • استفاده از آب داغ،
  • جریان های گردابی،
  • لامپ های گرمایی،
  • امواج ماوراء صورت یا دیاترمی همگی مؤثرند.
  • برنامه ریزی دوره های منظم آفتاب گرفتن در حد متوسط كمك كننده می باشد.
  • اگر گرم کردن مفصل ها سبب تسکین درد نشود، کمپرس سرد را امتحان بکنید.
  • اشعه درمانی (PUVA) تاباندن اشعه ماوراء بنفش پر شدت پس از تجویز داروی پسورانی برای ضایعه های پوستی تاثیرگذار می باشد.
آرتریت مرتبط با پسوریازیس

آرتریت مرتبط با پسوریازیس

داروها :

برای ناراحتی خفیف، استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد. برای کاهش التهاب مفصلی از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، تزریق کورتون به داخل مفصل ها مبتلا شده (گاهی) و داروهای سرکوبگر دستگاه ایمنی بدن از قبیل متوترکسات امکان دارد استفاده گردد.

فعالیت :

در طی دوره اود و وخامت بیماری استراحت الزامی می باشد و بعد از آن فعالیت های طبیعی خود را به آرامی از سر بگیرید. تلاش کنید فعالیت های بیرون از خانه در تماس با آفتاب را افزایش بدهید.

رژیم غذایی :

رژیم خاصی نیاز نیست.

در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید :

  • اگر یکی از اعضای خانواده تان یا خودتان نشانه های علائم آرتریت مرتبط با پسوریازیس می باشید.
  • اگر دچارعلائم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی امکان دارد با عارضه های جانبی برایتان همراه باشند.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


Call Now Buttonتماس با خدمات پرستاری