بیماری ام اس

علائم بیماری ام اس

بیماری ام اس

«ام اس» یا «مولتیپل اسکلروزیس» از جمله بیماریهای مزمنی است که دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) را تحت تاثیر قرار میدهد. این بیماری، غلاف میلین (روکش رشته های عصبی) را وارد یک روند التهابی می کند. از آنجایی که هدایت عصبی از طریق این رشته ها صورت می گیرد در بیماران مبتلا به ام اس، پیامهای عصبی با تاخیر منتقل می شوند. چنانچه اسیب های ام اس از نوع شدید باشد، حجم سلولی نیز تحت تاثیر قرار می گیرد. در این وضعیت راه های عصبی، تعادلی، حرکتی، حسی و بینایی دچار اختلال می شود.

علائم بیماری ام اس

علائم ام اس بستگی به منطقه عصبی گرفتار دارد و می تواند شامل سرگیجه، بی حسی اندامها، عدم تعادل، تکرر و بی اختیاری ادرار، لرزش، علائم چشمی همچون دوبینی و کاهش بینایی شود. در مراحل پیشرفته نیز می تواند با علائمی چون اختلال شدید تعادلی، حرکت و لرزش، اختلالات حافظه و مشکل در کنترل ادرار و مدفوع همراه باشد.

مسائلی چون نوع بیماری ام اس، سیر پیشرونده آن، تعداد حملات، تشخیص زودهنگام و پیگیری درمان نیز می تواند در نوع و شدت علائم نقش داشته باشد. علاوه بر اینها باید در نظر داشت که ام اس وسیع الطیف است و همه بیماران را به صورت یکسان تحت تاثیر قرار نمیدهد. این بیماری را می توان براساس منطقه درگیری و نوع حمله اولیه به دو نوع خوش خیم (با علائم کمتر) و بدخیم (با علائم شدیدتر) تقسیم بندی کرد.

خانم های جوان در گروه خطر ابتلا به این بیماری بیشتر هستند. این بیماری بیشتر در خانمها و در سنین ۲۰ تا ۴۰ سالگی دیده می شود. متاسفانه علت بروز آن هنوز شناخته نشده اما مجموع چند عامل خطر در کنار هم می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. یکی از این عوامل، استعداد ژنتیکی و ساختار جسمی فرد است؛ به همین خاطر سابقه وجود ام اس در خانواده از اهمیت خاصی برخوردار است. با این حال تا به امروز ژن خاصی برای این بیماری یافت نشده است. وجود اختلال در تعادل و تنظیم سیستم ایمنی و عوامل محیطی و نژادی نیز در بروز ام اس تاثیرگذار است. سابقه مواجهه با ویروس ها، مصرف واکسنهای غیر استاندارد و استرس های شدید هم از عوامل خطرام اس به شمار می آید.

تشخیص این بیماری: بیماری ام اس را می توان با گرفتن شرح حال از بیمار، مشاهده علائم و معاینه بالینی برای یافتن نشانه های عصبی تشخیص داد. انجام آزمایش هایی چون تصویربرداری (MRI) از مغز و نخاع، ازمایش مایع نخاع، نوار چشم و ازمایش های خونی نیزمی تواند  به تشخیص دقیق و افتراق ام اس از بیماری های مشابه کمک کند.

این بیماری قابل کنترل است: در حال حاضر برای درمان قطعی ام اس هیچ روش یا داروی خاصی وجود ندارد اما میتوان این بیماری را با کمک درمانهای دارویی، تحت کنترل درآورد واز پیشرفت آن جلوگیری کرد؛ بنابراین باید نسبت به روند درمانی این بیماری خوش بین باشیم؛ البته باید در نظر داشت پاسخ دهی بیماران مختلف نسبت به داروها می تواند متفاوت باشد. بدن بعضی از افراد به درمان بهتر جواب میدهد؛ طوری که برای سالها دچار علامت نمی شوند. خوشبختانه تحقیقات بسیاری در مورد علت ودرمان این بیماری در حال اجراست. همچنین داروهای جدیدتر با تاثیرگذاری بهتر برای کنترل بیماری در دست ساخت است. ام اس قابل پیشگیری نیست؛ زیرا علت آن نامشخص است اما میتوان با تشخیص زودهنگام و دریافت به موقع دارو ودرمان، آن را به خوبی تحت کنترل درآورد.

استرس:استرس یکی از عوامل خطر مهم دربروز بیماری ام اس، حمله اولیه و پیشروی سیر آن به شمار می آید. این عامل خطرساز دربروز بسیاری از بیماریهای دیگر نیز می تواند نقش داشته باشد؛ بنابراین رعایت بهداشت زندگی، جلوگیری از استرس و انجام ورزش می تواند به پیشگیری از این بیماری ها کمک کند. ورزش علاوه بر اینکه استرس های روحی را کاهش میدهد، سیستم ایمنی بدن را تقویت و تنظیم می کند؛ بنابراین انجام ورزش های هوازی به صورت مرتب به تمام افراد وهمچنین مبتلایان به ام اس توصیه میشود. بیماران مبتلا به ام اس پیشرفته همراه با اختلالات حرکتی و تعادلی نیز باید تحت درمان توانبخشی، فیزیوتراپی و ورزشهای بخصوص قرار بگیرد.

گرما علائم ام اس را تشدید می کند: با توجه به شدت و نوع بیماری ام اس ممکن است لازم شود فرد در زندگی و فعالیتهای روزمره خود محدودیتهایی ایجاد کند. بعضی از بیماران نیاز به تغییر شغل، ساعت کاری و محل کار خود پیدا می کنند. در موارد خیلی پیشرفته نیز توصیه میشود بیماراز کار کردن صرف نظر کند تا کمتر دچار خستگی واسترس شود. این بیماران همچنین باید در استفاده از سونا، جکوزی و آب خیلی گرم دقت داشته باشند؛ زیرا گرمای زیاد خطر تشدید وعود علائم ام اس را افزایش می دهد.

این بیماری با روحیه ارتباط مستقیم دارد: بیماری ام اس معمولا در دوران جوانی و فعالیت فرد آغاز میشود و بر روحیه تاثیر منفی می گذارد. به خصوص در خانمها که بسیار حساس و عاطفی هستند؛ بنابراین خانواده و اطرافیان بیمار باید احساسات آنها را درک کنند و بدانند در بروز این بیماری هیچ کس مقصر نبوده است. بیماران مبتلا به ام اس برای پذیرش این بیماری، درمان آن و ادامه زندگی نیاز به حمایت و هدایت شدن دارند. این افراد اغلب ابتدا با آگاهی از بیماری دچار اضطراب و استرس شدید، عصبانیت و افسردگی میشوند و خود با دیگران را سرزنش می کنند اما خوشبختانه این دوران سخت با کمک اطرافیان و پزشک گذر می کند و به تدریج فرد با دستیابی به استقلال و پذیرش بیماری دنبال درمان و تغییر سبک زندگی خود میرود. بیماران مبتلا به ام اس باید دید مثبتی داشته باشند و همواره امیدوار بمانند: در غیر این صورت ممکن است دچار افسردگی شوند و بیماری شان رو به وخامت رود. در واقع این بیماری با روحیه فرد ارتباط مستقیم دارد. جالب است بدانید احتمال عود و پیشرفت ام اس در افرادی که امید خود را از دست نمیدهند و پیگیردرمان هستند، بسیار کم است.
با ام اس هم می توان بچه دار شد ؟ بیماری ا م اس منعی برای ازدواج و بچه دار شدن به وجود نمی آورد؛ البته در این زمینه باید به نوع ام اس و شدت آن نیز توجه کرد. همچنین قبل از ازدواج، دختر و پسر باید حتما از این بیماری آگاهی کامل داشته باشند ودرمشورت با پزشک از سیر بیماری و عواقب آن باخبر شوند. پیش از تصمیم به بارداری نیز باید مجدد با پزشک در این مورد مشورت کرد. بیماری ام اس معمولا طی دوران بارداری کمتر دچار پیشرفت و عود می شود اما امارها نشان می دهد احتمال عود و پیشرفت این بیماری با اتمام بارداری در بعضی از بیماران افزایش می یابد.

سبک زندگی ناسالم وخطر بروز ام اس: تعداد مبتلایان به بیماری ام اس همواره رو به افزایش بوده اما متاسفانه علتی برای آن یافت نشده است. پیشرفتهای پزشکی نشان می دهد عواملی چون استرس، تغذیه ناسالم، زندگی ماشینی، آلودگی هوا، وجود نیترات در آب و هوا و کمبود بعضی از ویتامینها مثل ویتامین D می تواند بر سیستم ایمنی بدن وافزایش امارابتلا به ام اس یا پیشرفت ان در افراد مستعد تأثیرگذار باشد. با این حال نقش این عوامل در بروزام اس هنوز کاملا به اثبات نرسیده است.
نکته هایی راجبه بیماری ام اس:
علائم ام اس بستگی به منطقه عصبی گرفتار دارد و میتواند شامل سرگیجه، بی حسی اندام ها، عدم تعادل، تکرر و بی اختیاری ادرار، لرزش، علائم چشمی همچون دوبینی و کاهش بینایی شود. در مراحل پیشرفته نیز می تواند با علائمی چون اختلال شدید تعادل، حرکت و لرزش، اختلالات حافظه و مشکل در کنترل ادرار و مدفوع همراه باشند.

در حال حاضر برای درمان قطعی ام اس هیچ روش یا داروی خاصی وجود ندارد اما میتوان این بیماری را با کمک درمانهای دارویی، تحت کنترل درآورد و از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

تصویربرداری (MRI) از مغز و نخاع، آزمایش مایع نخاع، نوار چشم و آزمایش های خونی همگی می توانند به تشخیص دقیق و افتراقی ام اس از بیماریهای مشابه کمک کنند.

ام اس قابل پیشگیری نیست؛ زیرا علت آن نامشخص است اما میتوان با تشخیص زودهنگام و دریافت به موقع دارو و درمان، آن را به خوبی تحت کنترل درآورد.

بیماری ام اس با روحیه فرد ارتباط مستقیم دارد. جالب است بدانید احتمال عود و پیشرفت ام اس در افرادی که امید خود را از دست نمیدهند و پیگیر درمان هستند، بسیار کم است.


خانم دکتر

مرکز پارسیان آوید توسط پرسنل با مدرک تحصیلی مرتبط و کارشناسی با سابقه ۲۵ سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی راه اندازی شده و با استفاده از تجربیات تخصصی و فوق تخصصی با اعزام نیروهای حرفه ای و آموزش دیده خود ، افنخار رضایتمندی شما برای مراقیت از عزیزانتان را جهت تامین نیازهای شما دارا می باشد

دیدگاه خود را بنویسید