دوره سالمندی زنان

زن سالمند

دوره سالمندی زنان

زن سالمند به اقتضای سن خویش با دگرگونیها و بحرانهای دیگری نیز روبروست. کودکان بزرگ شده اند و خانه را ترک کرده اند. مادری از این پس نقش اصلی زن در خانواده نیست. با کوچک شدن خانواده، زن که به فعالیت شدید روزانه دلبستگی و عادت داشت، دیگر کار عمده ای ندارد که انجام دهد. اگر زن شاغل باشداحتمال بازنشستگی او هست که به عنوان یک استرسور نیاز به سازگاری دوباره را ایجاب می کند، و سرانجام احتمال مرگ نزدیکان وتنهایی بیشتر زن سالمند وجود دارد. در کل، زنان سالمند ممکن است دچار بحران هویت جدید و نیازمند تعریفی دوباره از نقش خود گردند.

زنان سالمند

سالخوردگی کامیاب، متضمن سازگاری با پس رفت های جسمی و اجتماعی است. اریکسون، پژوهشگر نامی چرخه زندگی، نه بر سازگاریهای بیرونی بلکه بر کوشش درونی برای انسجام روانی در این دوره تأکید می کند. کوششی که ظرفیت برای رشد و حتی دانایی فراهم می آورد. او نام این کوشش را انسجام «من» در برابر نومیدی می گذارد. به گفته اریکسون سالمندان زندگی خویش را مرور می کنند. آنان از خود می پرسند آیا زندگی من ارزشی داشت؟ آنان در این فرایند با غایت نومیدی روبرو می شوند، یعنی این احساس که زندگی آنچه باید می بود نبوده است. اما اکنون زمان سپری شده است و فرصتی برای آزمودن دیگر شیوه های زندگی نیست. چون سالمند با نومیدی روبرو می شود و می کوشد به انسجام دست یابد. تعریف این امر مشکل است اما به مفهوم پذیرش چرخه زندگی یگانه وتکرار ناشدنی شخص است، به این معنی که: «زندگی من همان است که می توانست باشد و چیز دیگری نمی شد جایگزین آن گردد».
به نظر می رسد انسجام بیانگر این احساس است که: «آری من اشتباهاتی کردم اما با توجه به آنکه در آن زمان چه کسی بودم و با توجه به موقعیت ها این اشتباهات ناگزیر بود من آنها را همراه با چیزهای خوب در زندگیم می پذیرم». فرد سالمندی که به چشم ما آرام و ساکت می رسد ممکن است در حال دست وپنجه نرم کردن با مهم ترین پرسش های زندگی و یافتن پاسخی برای آنها باشد.
استنباط نادرست از پدیده یائسگی، احساس تنزل درجه به علت ناتوانی از باروری، احساس محرومیت از عشق، و اختلال در روابط اجتماعی موجب کاهش عزت نفس زن سالمند می شود. رفتار زن سالمند از جمله رفتارهای حاکی از بیماری، متغیری است وابسته به دیدگاههای خانواده گسترده ایرانی، شرایط اقتصادی، خواسته های شوهر و سرانجام در پایین ترین سطح، خواسته ها و نیازهای خود زن.
● رفع اشکالات ناشی از سالمندی در زنان
۱- نخستین رویکرد، پیشگیری است. سوادآموزی به همه دختران امکان دسترسی آنان را به اطلاعات مورد نیاز در مراحل بعدی زندگی فراهم می کند که آموزش بهداشت از آن جمله است. زنان تحصیلکرده در قیاس با زنان بیسواد در سنین بالاتری ازدواج می کنند و زایمانهای کمتری انجام می دهند.
زنان باسواد قادرند که نیازهای تغذیه ای و بهداشتی خود و دیگر افراد خانواده را دریابند و برآورند. سوادآموزی در سطوح گوناگون به زنان امکان یافتن کار مناسب را می هد و سبب افزایش اعتماد به نفس و بهبود وضع آنان در جامعه می شود.
۲ – در صورت وجود مشکلات جسمی، رژیم غذایی مناسب، درمانهای هورمونی و درمانهای جراحی توسط پزشک قابل کاربرد است.
۳ – در صورت وجود اختلالات روانی، درمانهای دارویی، روان درمانی و الکتروشوک توسط روانپزشک قابل انجام است. آگاهی از بیماری آلزایمر در مراحل اولیه، با توجه به وجود درمانهای بالنسبه مؤثر در حال حاضر، می تواند برکیفیت زندگی بیمار در حد چشمگیر بیفزاید.
۴ – در صورت وجود مشکلات روانشناختی یا اجتماعی، روانشناسی بالینی یا مددکار اجتماعی زیر نظر روانپزشک می توانند با به کارگیری امکانات محیطی و خانوادگی بیمار و توانهای بالقوه او یاری دهند زن سالمند بتواند معنی نوینی برای زندگی بیابد و حس احترام به خود در او افزایش یابد.
۵ – برای بهبود کیفیت زندگی زن سالمند و پیشبرد احساس رضایت و شادمانی درونی، می توان با توجه به استعدادهای هر زن سالمند و نه انتظاراتی که جامعه از سن تقویمی او دارد، افزایش تماس های اجتماعی، یاری گرفتن از او برای پرورش نسلهای آینده و رفع مسائل مالی وی به نتایج مطلوب رسید.


خانم دکتر

مرکز پارسیان آوید توسط پرسنل با مدرک تحصیلی مرتبط و کارشناسی با سابقه ۲۵ سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی راه اندازی شده و با استفاده از تجربیات تخصصی و فوق تخصصی با اعزام نیروهای حرفه ای و آموزش دیده خود ، افنخار رضایتمندی شما برای مراقیت از عزیزانتان را جهت تامین نیازهای شما دارا می باشد

دیدگاه خود را بنویسید