بلاگ

رفتارهای چالشی

رفتارهای چالشی

رفتارهای چالشی : منفی کاری: در فاصله بین 3-2 سالگی، نشانه هایی از منفی کاری و سایر تنش های درونی در کودکان مشاهده کرده بودید و در نتیجه، رفتار او در این سن، چیز جدیدی نیست، ولی این اخلاق پس از دو سالگی به نهایت خود می رسد و شکل های جدیدی پیدا می کند.

می توانید با انجام کارهای زیر رفتارهای کودک را کنترل کنید و یا با پرستار کودک در منزل این کار را به راحتی انجام دهید تا نتیجه بهتری را کسب کنید.

یک کودک یک ساله فقط با پدر و مادرش مخالفت می کند، اما کودک دو نیم ساله حتی با خودش هم لج است!

او ابتدا وضعیت دشواری را سپری می کند تا تصمیمش را بگیرد و بعد دلش می خواهد آن تصمیم را عوض کند.

او مثل کسی رفتار می کند که خیلی به او ریاست کرده اند و این احساس را حتی زمانی که سعی می کند به دیگران ریاست کند، او اصرار دارد که کارها را به شیوه خود و همان گونه که دقیقاً همیشه انجام میداده، انجام دهد و اگر کسی در یکی از کارهای او دخالت و یا اسباب بازی های او را مرتب کند، عصبانی خواهد شد.

فطرت کودک در فاصله دو و سه سالگی، ظاهراً او را وادار می سازد که همه چیز را برای خود بخواهد و در مقابل فشار دیگران مقاومت کند.

تلاش برای جنگیدن در این دو جبهه، آن هم بی آنکه در این دنیا تجربه ای کسب کرده باشد، کودک را از درون ستحت فشار قرار می دهد. به همین دلیل است که کنار آمدن با کودک دو سه ساله، بسیار کار دشواری است.

کار پدر و مادر این است که چندان کاری به او نداشته باشند و تا هر جا که امکان دارد، کودکان را به حال خود بگذارند تا کارها را به شیوه خود انجام دهند.

 

رفتارهای چالشی

 

 هنگامی که فرزندتان می خواهد در لباس پوشیدن و لباس کندن کمک کند، جلوی او را نگیرید. استحمام او را زودتر شروع کنید تا وقت داشته باشد این سو و آن سو برود و لگن حمامش را بشوید و بسازید!

در هنگام غذا خوردن، بگذارید خودش غذا بخورد و وقتی سیر شد، بگذارید از پشت میز برخیزد. هنگام خواب، بیرون رفتن از خانه یا برگشتن در حالی که درباره موضوعات جالب با کودک صحبت می کنید، او را راهنمایی کنید که کارش را درست انجام دهد

همه کارها را بی آنکه مشکلی پیش بیاید، انجام دهید. هدف این است که اجازه ندهید تبدیل به یک طغیانگر کوچک شود، ولی دلیلی ندارد که سر مسائل کوچک حرص و جوش بخورید.

هنگامی که مادر ، محدودیت های محکم، مستمر و منطقی را اعمال می کند، رفتار بچه های دو ساله بهتر می شود. کلید قضیه این است که این محدودیت ها را با دقت انتخاب کنید. دقت کنید که اگر بیشتر از بله، نه بگویید، احتمالاً محدودیت های بیش از اندازه ایجاد کرده اید.

جروبحث با یک کودک دو ساله، حقیقتاً خسته کننده ایت، بنابراین نیروی خود را برای زمانی پس اندازه کنید که موضوع واقعاً مهم باشد.

موارد ایمنی، از جمله درست نشستن در صندلی ماشین، واقعا مهم است، ولی دستکش به دست کردن در یک روز سرد، شاید آن قدر ها مهم نباشد .

رفتارهای چالشی : بد اخلاقی

به طور تقریبی همه بچه های دو ساله، گهگاهی بد اخلاقی می کنند و حتی بچه های سالم هم، از این مساله به دور نیستند.

بد اخلاقی معمولاً حول و حوش یکسالگی شروع می شود  و در حدود دو سه سالگی به اوج می رسد. بد اخلاقی علل بسیار دارد، از جمله ناکامی، خستگی و گرسنگی، خشم و ترس.

کودکانی که از نظر خلقی تحت فشار،  لجباز و نسبت به تغییرات، حساس هستند، بیشتر از بقیه بچه ها عصبانی می شوند.

گاهی اوقات، مادر متوجه می شود که کودک دارد عصبانی می شود و با پرت کردن حواس او، دادن یک تنقلات به موقع و یا بیرون بردن کودک از وضعیتی که بسیلر محرک است، بد اخلاقی او را درمان می کند.

گاهی هم کودک به شکلی ناگهانی و بی مقدمه، بد اخلاقی می کند. در چنین مواقعی تنها کاری که می توانید بکنید این است که منتظر بمانید تا توفان فروکش کند.

هنگامی که کودک بد اخلاقی می کند، بد نیست که در کنارش بمانید تا احساس تنهایی نکند.

 

رفتارهای چالشی

در عین حال بهتر است از دستش عصبانی نشوید، او را تهدید نکنید، از او نخواهید آرام بگیرد و یا چندان سعی نکنید که اوضاع را بهتر کنید.

هر یک از این واکنش ها باعث می شود که دفعات کج خلقی او بیشتر و طول قدش زیادتر شود. بهتر است سراغ یک فعالیت مثبت بروید و وضعیت دشوار را به گذشته بسپارید.

جمله ملاطفت آمیزی چون ” چه عالی که این قدر زود دست و پایت را جمع کردی” می تواند در کودک شما احساس عزت نفس را تقویت کند و باعث نجاتش بشود و دفعه بعد، سریع تر بتواند به حالت عادی برگردد.

خودتان را هم از این بابت که منطقی و آرام مانده اید و خیلی زود از دست کودک دو ساله تان جوش نیاورده اید، تحسین کنید!

رفتارهای چالشی : هواخواهی از پدر یا مادر

گاهی اوقات در حدود 36-30 ماهگی، کودک می تواند با پدر و مادرش کنار بیاید، ولی وقتی سروکله آن یکی پیدا می شود، از کوره در می رود.

این برخورد گاهی  اوقات به خاطر حسادت است، ولی در سنی که او نسبت به دئیس داشتن حساس است و سعی می کند خودش هم کمی ادای رئیس ها را دربیاورد، ممکن است با داشتن پدر و مادر ( که برایش دو موجود مهم هستند)، ناگهان احساس کند سرش بیش از حد شلوغ شده است.

در این دوران، معمولا پدر است که مورد بی مهری بچه ها قرار می گیرد و گاهی احساس می کند حکم سم را پیدا کرده است.

پدر نباید واکنش کودک را چندان جدی بگیرد و یا احساس آزردگی کند و یا از او روی برگرداند. بد نیست اگر پدر مثل همیشه از کودک مراقبت و با او تفریح کند و یا غذایش را بدهد و او را استحمام کند.

به این ترتیب، کودک در می یابد که او همچنان فردی مهم، دوست داشتنی و دلپذیر است و کسی نیست که فقط در کارهای او فضولی می کند.

اگر هنگامی که پدر کارهایی را به عهده می گیرد، کودک را با پدرش تنها میگذارد، باید همان حالت شاد و جدی را داشته باشد.

به نوبت در کنار کودک بودن، به هر دو این امکان را می دهد که خستگی در کنند و در عین حال فرصت این را داشته باشند که با او به تنهایی کنار بیایند.

اما در کنار هم بودن همه اعضای خانواده هم بسیار با ارزش است و حتی اگر کودک دو ساله شما بد اخلاقی هم کرد، این فرصت را نباید از دست بدهید.

برای کودک (مخصوصاً بچه های اول) لازم است که بدانند پدر و مادرش یکدیگر را دوست دارند و می خواهند با هم بانشد و او نمی تواند آنها را از یکدیگر جدا کند.

اشتراک گذاری پست

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


تماس با خدمات پرستاری