بلاگ

روش های درمانی جدید برای هپاتیت

روش های درمانی جدید برای هپاتیت

روش های درمانی جدید برای هپاتیت

روش های درمانی جدید برای هپاتیت : در عصر حاضربا پیشرفت های فناوری های علمی و دانشی روش های درمان جدیدی برای بیماری هپاتیت مورد بررسی و آزمایش قرار گرفته شده اند. از جمله محقق ها و پژوهش گران در حال تحقیق و بررسی برای پیدا کردن محیط کشت سلولی مناسب برای رشد هپاتیت C می باشند تا بتوانند از این راه ها داروهایی را برای درمان  کشف کنند تا تکثیر و گشترش ویروس ها را متوقف و کنترل نمایند.

از جمله داروهای مورد بررسی  دو داروی ضد ویروس که با نام آدفوویر و لوباکاویر که ساختمان آنها مشابهت بسیاری به قسمتی از ویروس هپاتیت دارد و دارای پروتئین های DNA  و RNA می باشند و در دست بررسی می باشند تا نتایج آن حاصل شود.

محققان بر این عقیده هستند که به علل شباهت مزبور، ویروس هپاتیت، آدفویرو لوباکاویر را به اشتباه به جای DNA و RNA مورد مصرف قرار می دهند تا تکثیر پیدا کند که همین امر سبب از بین رفتن ویروس ها می شود.

از جهتی آدفوویر توانایی جهش های ویروسی مقاوم به دیگر داروها را از بین می برد.

برای آشنایی بیشتر با این بیماری می توانید از پرستار بیمار نیز راهنمایی بخواهید.

روش های درمانی هپاتیت

علاوه بر این تعدادی از پژوهشگران بر موضوع ” چند درمانی” در هپاتیت متمرکز شده اند و معتقدند با توجه به جهش های مکرر و سریع ویروس هپاتیت و مقاوم شدن سریع آنها در برابر داروها باید از ترکیبی از چند داروی ضد ویروس، از قبیل آنچه که در درمان ایدز صورت می پذیرد استفاده کرد.

فناوری رایانه ای نمایش داده است که ویروس هپاتیت ، آنزیمی موسوم به پروتئاز دارد که در تکثیر ویروس مزبور مورد مصرف قرار می گیرد. اگرچه ویروس هپاتیت بدون پروتئاز هم توانایی تکثیر دارد اما جهش های آن نمی توانند بدون وجود این آنزیم سبب بروز عفونت در سایر سلول ها شوند.

در نتیجه، محققان ترکیباتی موسوم به ” بازدارنده پروتئاز” ساخته اند که می تواند با اتصال به قسمتی از ویروس هپاتیت که حاوی پروتئاز است و متوقف کردن آن موجب جلوگیری از تکثیر ویروس شوند.

البته هنوز مراحل آزمایشگاهی و کارآزمایی های انسانی درباره این ترکیبات به پایان نرسیده است. گروه دیگری از پژوهشگران در حال تحقیق درباره تاثیر اینترلوکین سیتوکاین بر سلول های آسیب دیده کبدی و بازسازی آنها هستند.

روش های درمانی جدید برای هپاتیت

روش های درمانی جدید برای هپاتیت

سیتوکاین ها، پروتئین های غیر آنتی بادی آزاد شده به وسیله یک اجتماع سلولی، در تماس با آنتی ژن اختصاصی هستند که به عنوان واسطه های سلولی عمل می کنند.

گروهی از سیتوکاین های چند کاره که به وسیله انواعی از سلول های لنفویید و غیر لنفویید، در پاسخ به تحریک آنتی ژنی یا مستوژنی ساخته می شوند و بر تنظیم واکنش ایمنی اثر می گذارند و به عنوان ضد سرطان به کار می روند، ” اینترلوکین ها” هستند که به نظر می رسد موجب ترمیم سلول های کبدی می شوند.

امروزه تحقیق درباره پیوند سلولو های کبدی به جای پیوند تمام کبد در حال انجام است و دانشمندان اعتقاد دارند که سلول های سالم کبدی پیوند زده شده می توانند بسیاری از وظایف سلول های آسیب دیده کبدی را انجام دهند و در نتیجه، نارسایی کبدی روی ندهد یا به تاخیر افتد.

کافی است گروه خونی فرد اهدا کننده سلول کبدی با گروه خونی بیمار دیافت کننده این سلول ها یکی باشد و تخمین زده شده است که سلول های کبدی یک فرد اهدا کننده برای 20 بیمار کافی خواهد بود.

امروزه در بعضی از نقاط جهان، به ویژه در ایالات متحده بررسی درباره استفاده از سلول های کبدی به دست آمده با روش سرما زیست شناسی برای تاخیر انداختن نارسایی کبد و بازسازی سلول های کبدی دچار التهاب در حال انجام است. در روش زبور، تاثیر دماهای پایین بر سیستم های بیولوژیکی بررسی می شود.

در این روش، سلول های کبدی را پس از جدا کردن، استریل و منجمد و در ” بانک های سلول کبدی ” نگهداری می کنند تا بتوانند آنها را به جای سلول های آسیب دیده پیوند نمایند.

استفاده از سلول های بنیادی مغز استخوان به جای کبد نیز در دست تحقیق است و با توجه به پیشرفت های زیاد در این زمینه و سادگی نسبی تهیه سلول های بنیادی مغز استخوان امید می رود روش مزبور برای بیماران کبدی مفید واقع شود.

در حال حاضر پیشرفت چندانی در زمینه ی ساخت واکسن هپاتیت C حاصل نشده است و به نظر نمی رسد تا 10 سال آینده نیز واکسن مزبور ساخته شود. علت این امر، جهش های ژنتیکی بسیار زیاد و تکثیر سریع ویروس هپاتیت C است.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


Call Now Buttonتماس با خدمات پرستاری