سندروم نفروتیک

سندروم نفروتیک

سندروم نفروتیک

ادرار یک فرد سالم به طور طبیعی فاقد پروتئین می باشد زیرا اندازه مولکولهای پروتئین ها آنقدر بزرگ می باشد که از واحدهای تصفیه کننده کلیه ها یعنی همان گلومرول ها نمی توانند عبور نمایند. با اینحال اگر این گلومرول های ظریف دچار آسیب بشوند مقادیر زیادی از پروتئین ها می توانند از جریان خون به داخل ادرار نشت نمایند. در نهایت، این نشت پروتئین ها به داخل ادرار باعث می شود که میزان پروتئین خون کاهش یافته و در نتیجه آب در بافتهای بدن تجمع یافته و سراسر بدن دچار ورم و پف کردگی شود. به مجموعه ای از لایم که بر اثر صدماتی که به کلیه ها وارد آمده و باعث دفع پروتئین خون از طریق ادرار می گردد را اصطلاحاً سندروم نفروتیک می نامند.

علل ایجاد سندروم نفروتیک

سندروم نفروتیک می تواند بر اثر بیماری های مختلف کلیه ایجاد شود که شایع ترین آنها بیماری گلومرولونفریت و بیماری کلیه دیابتی می باشد. همچنین ممکن است به علت عوارض جانبی عفونت در قسمت دیگری از بدن مثل هپاتیت بیماری بیماری B ایجاد شود. در مواردد نادری ممکن است سندروم نفروتیک به علت بیماری آمیلوئیدوز که تجمع غیر طبیعی پروتئین ها در اعضاء مختلف بدن است ایجاد شود. سایر علل احتمالی سندروم نفروتیک شامل واکنش های دارویی یا وامنش بدن به مواد شیمیایی و نیز بعضی از بیماری های اتوایمیون (خودایمنی) مثل لوپوس می باشد.
علایم سندروم نفروتیک
علایم سندروم نفروتیک به تدریج و در عرض چند روز یا چند هفته ظاهر شده و هر چه بیشتر پروتئین های بدن از طریق ادرار دفع شود وضعیت بیمار بدتر می گردد. علایم سندروم نفروتیک عبارتند از:
ادرار کف آلود
کم شدن ادرار
پف کردن صورت همراه با ورم دور چشمها درهنگام صبح
تنگی نفس
از دست دادن اشتها و کاهش وزن
ورم کردن شکم
اگر شما دارای علایم فوق هستید باید فوراً به پزشک مراجعه نمایید.
نحوه درمان سندروم نفروتیک
اگر پزشک مشکوک شود که شما دچار سندروم نفروتیک هستید برایتان تقاضای آزمایش ادرار می کند تا ببیند که آیا در ادرارتان پروتئین وجود دارد یا خیر. همچنین پزشک ممکن است از شما درخواست نماید که به مدت 24 ساعت ادرارتان را در ظرفی ریخته و به آزمایشگاه بدهید تا میزان از دست رفتن پروتئین تان در عرض 24 ساعت را مشخص نماید. همچنین ممکن است خون شما نیز آزمایش شود تا میزان پروتئین خون و عملکرد کلیه ها بررسی شود. در بعضی موارد برای پیدا کردن علت ایجاد سندروم نفروتیک ممکن است نیاز به انجام نمونه برداری از کلیه ها باشد.
پزشک ممکن است برایتان یک داروی ادرار آور تجویز نماید تا به دفع آب اضافی بدنتان کمک نماید. همچنین ممکن است برای پیشگیری از تجمع بیشتر مایع بدن به شما توصیه شود که از رژیم غذایی کم نمک استفاده نمایید. اگر علایم این بیماری شدید باشند ممکن است نیاز باشد که بیمار در بیمارستان بستری شود و در آنجا داروهای ادرارآور و سروهای سرشار از پروتئین به او داده شود. همچنین ممکن است به این بیماران داروهای کورتون دار و داروهای سرکوب کننده ایمنی نیز داده شود. در صورت امکان، باید بیماری زمینه ای ایجاد کننده سندروم نفروتیک نیز درمان شود.
عاقبت بیماران مبتلاء به سندروم نفورتیک بستگی به میزان و شدت صدمات وارده به کلیه دارد. کودکان معمولا به خوبی به درمان با داروهای کورتون دار جواب می دهند و اغلب به طور کامل بهبود می یابند، اما در بزرگسالان ممکن است این بمیاری دوباره عود نماید. در موارد شدید این بیماری، نارسایی مزمن کلیه و در نهایت از دست دادن کلیه ها ممکن است رخ دهد.
بیوپسی از کلیه
بیوپسی یا نمونه برداری از کلیه برای شناساسیی ماهیت و وسعت صدمات کلیوی انجام می شود. بعد زا انجام بیوپسی ممکن است لازم باشد که یک شب را در بیمارستان بستری شوید. در طی انجام پیوپسی، یک تگه خیلی کوچک از بافت کلیه بیرون آروده می شود. این بافت را سپس به آزمایشگاه پاتولوژی می فرستند تا بررسی میکروسکوپیک بر روی آن انجام شود. بعد از انجام بیوپسی، پزشک به مشا توصیه می کند که به مدت حدود دو ساعت استراحت نمایید تا خطر خونریزی از کلیه به حداقل برسد.


خانم دکتر

مرکز پارسیان آوید توسط پرسنل با مدرک تحصیلی مرتبط و کارشناسی با سابقه ۲۵ سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی راه اندازی شده و با استفاده از تجربیات تخصصی و فوق تخصصی با اعزام نیروهای حرفه ای و آموزش دیده خود ، افنخار رضایتمندی شما برای مراقیت از عزیزانتان را جهت تامین نیازهای شما دارا می باشد

دیدگاه خود را بنویسید