شکل گیری شخصیت

شکل گیری شخصیت

شکل گیری شخصیت

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): کودکان باید هم از نظر شخصیتی و هم اجتماعی به خوبی با محیط خود سازگار باشند تا زندگی شادی داشته باشند.  در فرهنگ کشور ما که در آن زندگی اجتماعی بسیار پیچیده است، شکل گیری شخصیت از اهمیت زیادی برخوردار است. والدین باید بفهمند که شخصیت فرزند آنها بیش از آنکه به چیزی که از آنها ارث می برد متکی باشد، به آنچه او از آنها یاد می گیرد. مرتبط است. نظریه ” به پدرش رفته است” مدت هاست که از بین رفته است. یعنی والدین باید مسئولیت چگونگی رشد  کودکانشان را برعهده بگیرند و مراقب خصلت های در حال پرورش آنها که در زندگی آینده شان به خوبی نمود پیدا می کند، باشند. بسیاری از ویژگی های شخصیتی فرزندتان، دورنمای آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند توانایی ارتباط برقرار کردن و کنار آمدن با مردم، درس گرفتن از اشتباهات، تمایل به زندگی جمعی و سخت کار کردن، توان مشاهده ، تمرکز، تحقیق ، توانایی خلاق بودن، کامل، مستعد و جاه طلب بودن. همه این ویژگی ها به فرزندانتان کمک می کنند. در حالی که ویژگی هایی مانند تنبلی،، کند فکر کردن و ناتوانی در اظهار نظر و عدم توانایی در تمرکز کردن جلوی موفقیت او را می گیرند. والدین می توانند بر روی کسب این ویژگی های شخصیتی بسیار تاثیر بگذارند و می توانند برای تقویت ویژگی های ذاتی مثل استقلال، حساسیت متقابل ، کمال، طبیعت آرام و خود اتکایی کارهای بسیاری انجام دهند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

شکل گیری شخصیت در کودکان

همچنین والدین باید مسئولیت تحمیل آگاهانه یا غیر تعمدی ویژگی های شخصیتی خود بر فرزندانشان را برعهده بگیرند. از یک پدر یا مادر کم طاقت، به ندرت فرزندی صبور به وجودمی آید؛ کودک سخت گیر اغلب، والدین زودرنجی هم دارد. معمولاً کودک سختگیر به طور طبیعی یه یک نظام خانوادگی سخت گیرانه ج.اب میدهد. به ندرت اتفاق می افتد که از پدر یا مادر آرامی که همه چیز را به راحتی می پذیرند، فرزندی سخت گیر به وجود آید. به خاطر داشته باشید که تمام زندگی کودک شما به همان سال های اول زندگی یا حتی ماه های اولیه شکل می گیرد. اگر نیازهای اصلی فرزندتان را برآورده سازید و محبت و توجه بسیاری به او بکنید و به او انگیزه بدهید، ممکن است به فردی شاد تبدیل شود.

کودک شما از روزی که متولد می شود، شخصیت مستقلی را از خود نشان می دهد. شما با توجه به فعالیت های اصلی او به این موضوع پی می برید. حتی ممکن است زمانی که خسته است، و خیلی کم گریه کند و بیشتر آرام و خوشحال باشد. یا ممکن است به توجه شما نیاز داشته باشد، زمان گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی خود را گریه کردن ابراز کند و فعال و مستعد باشد. زمانی که به او غذا می دهید، ممکن است سینه شما یا شیشه شیر را به راحتی بگیرد، به خوبی مک بزند و راضی شود. یا ممکن است در چسبیدن به سینه و گرفتن شیشه مشکل داشته باشد، فقط یک دقیقه مک بزند، قیل و قال کند، گریه کند، جیغ بزند و شما را ناراحت کند. ممکن است به خوبی گرسنگی را تحمل کند، آرام باشد و زمانی که به او شیر می دهید، آرام دراز بکشد ؛ یا ممکن است نا آرامی کند و بعد از شیر خوردن، مقدار زیادی بالا بیاورد.

ممکن است بیشتر ساعات روز را بخوابد و به ندرت آرامش شما را به هم بزند. از سوی دیگر ممکن است ساعت ها بیدار باشد، در سن بسیار کم از چرت نیم روز خود دست بکشد و بخواهد در جمع حضور داشته باشد و بازی کند و حتی در هفته های اول از تنها ماندن سر باز بزند. ممکن است اجتماعی باشد- از در جمع بودن، در آغوش رفتن، اسباب بازی و مردم خوشش بیاد. یا ممکن است این طور نباشد. ممکن است ظاهراً به بیشتر چیزها بی اعتنا باشد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • ویژگی هایی از قبیل اعتماد، صمیمیت و معاشرتی بودن در اولین ماه های زندگی پرورش می یابند و در این زمان باید بیشتر روش های اصلی ارتباط با مردم را به او آموزش دهید. مهم تر از همه آن است که به تمام کارهایی که انجام می دهید خوشبینانه بنگرید و مقصود خود را شفاف بیان کنید؛
  • لبخند بزنید، مهمترین سلاح شما برای ابراز خوشنودی، رضایت، عشق و شادمانی می باشد. بعد از آن، صدایتان این وظیفه را برعهده دارد. کودکان در برابر صداهای دوست داشتنی، راضی، پر شور، و شاد با تن ملایم و بالا حساس هستند. همچنین به صداهای تسلی بخش، دلنواز و آرام واکنش نشان می دهند. از تولید صداهای تیز و منفی خودداری کنید؛
  • تماس بدنی- مانند نزدیکی، گرما و رایحه بدنتان هم مانند لمس کردن و ابراز فیزیکی محبت مهم هستند؛
  • بی وقفه او را تشویق کنید، اغلب به او جایزه بدهید، به طور مداوم او را  تحسینش کنید، بی دریغ رضایتتان را اعلام کنید و همواره به هنگام ابراز محبت، نام کودکتان را صدا بزنید. هر زمان که ممکن بود عبارت ” دوستت دارم” را بر زبان بیاورید.
  • همواره به جلب توجه او پاسخ دهید، در غیر این صورت او تصور می کند فرد مهمی نیست و دیگر از شما چیزی نمی خواهد . با او ارتباط چشمی برقرار کنید، رودرویش قرار بگیرید و برای انتقال حس ارزشمند بودن به او از لمس کردن و ژست گرفتن استفاده کنید؛
  • منفی نباشید ، برای غلبه بر هر گونه حس منفی بینی که در کودک شما وجود دارد، سعی کنید حواس او را پرت کنید؛

 

 

اشتراک گذاری :

خانم دکتر

مرکز پارسیان آوید توسط پرسنل با مدرک تحصیلی مرتبط و کارشناسی با سابقه ۲۵ سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی راه اندازی شده و با استفاده از تجربیات تخصصی و فوق تخصصی با اعزام نیروهای حرفه ای و آموزش دیده خود ، افنخار رضایتمندی شما برای مراقیت از عزیزانتان را جهت تامین نیازهای شما دارا می باشد

دیدگاه خود را بنویسید