مراقبت از کودکان معلول جسمی

مراقبت از کودکان معلول

مراقبت از کودکان معلول جسمی

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): شماری از کودکان به علل گوناگون مانند عوامل ارثی، صدمان ناشی از عمل زایمان، بیماری ها و حوادث ممکن است بعد از تولد از نظر ذهنی و جسمی دچار معلولیت هایی شوند. این معلولیت ها گاهی به علت فقدان راه حل های درمانی مناسب در تمام سنین و تا آخر عمر با آنان همراه می ماند. دراین مقاله مراقبین با کودکان معلول جسمی که از نظر شنوایی و بینایی و حرکتی دچار مشکلاتی هستند آشنا شده و چگونگی راه های مراقبت از آنها را فرا می گیرند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

مراقبت از کودکان معلول

معلول از نظر سازمان جهانی بهداشت: فردی است که در اثر ضایعات زنتیکی، کهولت، بیماری  یا حوادث مختلف عملکردهای بدنی یا روانی خود را به طور موقت یا دایم از دست داده و از استقلال فردی او کاسته شده است.

معلول طبق آخرین تعریف سازمان جهانی بهداشت: وجود اختلال در رابطه ی بین فرد و محیط تعریف شده است.

به طور کلی معلولین را به دو دسته ی ذهنی و جسمی تقسیم می کند. در این مقاله بیشتر از معلولین جسمی صحبت خواهد شد.

آشنایی با برخی از معلولیت های مهم جسمی

الف) ناشنوایی

ب ) نابینایی

ج)معلویت جسمی_ حرکتی

کری یا ناشنوایی معلولیتی است که در اثر ایجاد اختلال و یا ضایعات مادرزادی یا اکتسابی، در اندام شنوایی “گوش” به وجود می آید. نقص شنوایی مانع رشد طبیعی زبان گفتاری می شود . فرد ناشنوا قادر به دریافت و درک اصوات نیست. طبعاً قادر به سخن گفتن نیز نخواهد بود زیرا زبان وسیله تقلید اصواتی است که از طریق گوش دریافت می شود و در نتیجه این گونه افراد لال هم خواهند شد. گاهی به اشتباه کودک ناشنوا، کند ذهن نیز تلقی می شود زیرا ناشنوایی با نقص شنوایی او باعث شده صحبت کردن را درست یاد نگیرد و ناتوانی در صحیت کردن و ایجاد رابطه با دیگران به حساب کند ذهنی او گذاشته شود. باید توجه داشت که کند ذهنی و نقص شنوایی با این که گاهی با هم اشتباه می شوند ولی کاملا از یکدیگر متفاوت می باشند. کودک ناشنوا با کم شنوا ممکن است هوش بالاتر از حد طبیعی داشته باشد و فقط مشکل اصلی او صرفاً شعف شنوایی و در نتیجه اشکال تکلمی باشد. در صورتی که اشکال اصلی کودک کند ذهن، آهستگی یا کندی رش هوشی است. بهترین طریقه ی آزمایش شنوایی استفاده از دستگاه سنجش شنوایی و ترسیم نمودار شنوایی است، که اشکالات شنوایی و میزان آن توسط متخصصین مشخص می شود.

علایمی وجود دارد که مراقبین باید نسبت به آنها حساس باشد و به وجود نقص شنوایی کودک مشکوک شوند. این علایم و نشانه ها عبارتند از:

  • کودک در هنگام پاسخ دادن به گفته های شفاهی مراقب کودک، رفتاری غیر عادی بروز می دهد که این رفتار ممکن است به صورت بی توجهی و پاسخ های نامتناسب به سوالت نمایان شود.
  • زمانی که کودک برای بهتر شنیدن، دستش را پشت گوشش می گذارد و لاله ی آن را خم می کند.
  • وقتی که کودک یک طرف سرش را به سمت صدا بر می گرداند تا ازگوش سالم خود برای شنیدن کمک بگیرد و یا برای درک کلمات دیگران ناچار است به صورت فرد مقابل دقیق شود.
  • ناتوانی در تکلم به ویژه برای بیان حروف بی صدایی که در اول و آخر کلمه قرار دارند.
  • رشد گویایی کودک در لغات و عبارات ویژه کودکان با تاخیر صورت می گیرد.

با مشاهده ی این علایم، مراقب کودک باید با والدین نسبت به توانایی شنیدن کودک او مشورت کرده، او را برای بررسی های کلینیکی به پزشک متخصص ارجاع دهد.

مراقبت از کودک ناشنوا:

چگونگی ایجاد ارتباط با کودک ناشنوا به آموزش های ویژه ای نیازمند است لذا کودک ناشنوا نمی تواند در کلاس های معمولی کودکستان تحت تعلیم قرار گیرد.

کودک ناشنوایی که قادر به تکلم نیست به آموزش های اختصاسی و طولانی در سخن گفتن و تمرین زیاد به کمک سمعک نیاز دارد. کودکان ناشنوا از دو تا سه سالگی می توانند آموزش های خاص ناشنوایان را آغاز کنند. لذا در آموزشگاه های مخصوص ناشنوایان لب خوانی، تعلیمات شنوایی و تصحیح تکلم و چگونگی استفاده از سمعک به آنان آموزش داده می شود.

نابینایی: یکی از مهمترین معلولیت ها نابینایی است، با توجه یه این که نابینایی در تمام موارد مطلق نیست و. گاه بعضی از افراد دارای درجات مختلف بینایی می باشند. به همین جهت نابینایان را می توان به دو گروه نابینای مطلق و نیمه بینا تقسیم کرد.

نابینای مطلق که خود به دو گروه تقسیم می شود:

  • نابینایی مادرزادی: به فردی گفته می شود که در بدو تولد دچار این نوع معلولیت باشد و از عوامل آن می توان بیماری ها و سوانحی را نام برد که مادر در هنگام بارداری به آن دچار می شود و همچنین از ازدواج های فامیلی و عوامل ژنتیکی و ارثی یاد کرد.
  • نابینایی اکتسابی: به افرادی گفته می شود که در سنین مختلف بر اثر حوادث یا بیماری هایی، بینایی خود را از دسته داده باشند که البته نحوه آموزش دز این دو گروه متفاوت است .

مراقبت از کودک نابینا

مراقبت از کودک نابینا باید طوری باشد که کانع فعالیت او نشود مراقب کودک با رفتاری منطقی و رعایت احتیاط لازم، نابینایی کودک را در نظر داشته و سعی کند عواملی را که باعث ایجاد خطر در محیط کودک می شود بر طرف سازد. مراقب کودک ممکن است ابتدا به غلط تصور کند که باید از کودک نابینا مراقبت بیششتری شود ولی به تدریج پی می برد که توجه زیاد نه تنها باعث مزاحمت طفل خواهد شد بلکه مانع بروز استعدادهای کودک نابینا نیز می شود ولی نباید فراموش کرد که به هر حال طفل نابینا است و عدم دید ممکن است خطراتی را برا یاو ایجاد کند و در این زمینه باید به او تعلیمات خاصی داده شود. آموزش نابینایان با خط مخصوص بریل است که در مدارس مخصوص نابینایان صورت می گیرد.

 

 

 


خانم دکتر

مرکز پارسیان آوید توسط پرسنل با مدرک تحصیلی مرتبط و کارشناسی با سابقه ۲۵ سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی راه اندازی شده و با استفاده از تجربیات تخصصی و فوق تخصصی با اعزام نیروهای حرفه ای و آموزش دیده خود ، افنخار رضایتمندی شما برای مراقیت از عزیزانتان را جهت تامین نیازهای شما دارا می باشد

دیدگاه خود را بنویسید