بلاگ

هپاتیت c

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل ): ویروس  هپاتیت c در سال 1989 شناسایی شد. ویروس هپاتیت c که معمولاً به آن ” هپاتیت نه A- نه B” گفته می شود.، ویروسی با ژنوم RNA و عضوی از خانواده ی فلاوی ویریدا و از طریق تماس با خون (از جمله از راه تماس جنسی در صورت مخلوط شدن خون دو شریک جنسی) قابل انتقال است. این ویروس از راه جفت نیز انتقال می یابد.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

هپاتیت نه A و نه B

هپاتیت c ممکن است فرم مزمن هپاتیت را ایجاد کند که به سیروز خاتمه می یابد. بیماری ممکن است به مدت 10 تا 20 روز بدون نشانه باقی بماند. چنان چه بیماران مبتلا  به هپاتیت c  دچار هپاتیتA یا B  نیر بشوند، مستعد ابتلا به هپاتیت شدید خواهند بود؛ از این رو باید تمام مبتلایان به هپاتیت C چنان چه بر ضد هپاتیت A و B ایمن نشده اند، واکسن این دو نوع هپاتیت را دریافت نمایند. این افراد همچنین نباید الکل مصرف کنند. ترکیبی از اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین می تواند سطوح ویروس هپاتیت C  را به میزان غیر قابل شناسایی براسند. ویروس هپاتیت C   دارای 6 گونه ی اصلی و چند زیر گونه است، گونه های 1 تا 3 در اروپا، گونه ی 4 در مصر و زییر، گونه ی 5 در آفریقای جنوبی و گونه ی 6 در هنگ کنگ شایع هستند. این  ویروس به صورت مزمن در 170 میلیون نفر از جمعیت جهان شناسایی شده است. ویروس هپاتیت C  از راه تزریق داروهای وریدی، تماس شغلی با خون و نیز کار در واحدهای دیالیز خونی (همودیالیز) انتقال می یابد. اگر چه شیوع هپاتیت  C  ناشی از تزریق خون به دلیل غربالگری خون های اهدا شده کاهش یافته است. شیوع آن تا اوایل دهه ی 1990 در همان حد باقی ماند و پس از آن به موازات کاهش تعداد مصرف کنندگان داروهای تزریقی، تا میزان  80 درصد کمتر شد.

بیش از 20 درصد جمعیت ساکن در بعضی از شهر های کشور مصر، آلوده به ویروس هپاتیت  C هستند و این میزان شیوع، غیر عادی است.

HCV عامل 20 درصد از موارد هپاتیت حاد تک گیر و 40 درصد از بیماری های مزمن کبدی و شایعترین علت نیاز به پیوند کبد محسوب می شود و سالانه به مرگ 8000 تا 10000 نفر در ایالات متحده می انجامد.

استنشاق کوکایین از راه بینی و با استفاده از یک وسیله مشترک، عامل خطر زای بالقوه ای برای آلودگی به  HCV است. اگر چه 10 تا 15 درصد بیماران مبتلا  به هپاتیت C حاد، یک منبع جنسی بالقوه برای عفونت را داشته اند، اکثر مطالعات  موفق به اثبات انتقال جنسی این ویروس نشده اند. احتمال انتقال جنسی و انتقال در زمان تولد، حدود 5 درصد برآروده می شود. به نظر می رسد انتقال از راه تماس جنسی، محدود به افرادی است که شرکای جنسی متعدد دارند یا مبتلا به بیماری های مقاربتی هستند و در افراد دارای شریک جنسی ثابت نادر است، تغذیه نوزاد با شیر مادر، احتمال انتقال آلودگی  HCV از مادر آلوده به نوزادان را افزایش نمی دهد.

 

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


تماس با خدمات پرستاری