بلاگ

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : یکی از مهم ترین موضوعات که والدین باید آن را بدانند این است که هفت سال اول زندگی کودکان جزو بازه های سنی است که رفتار اشخاص و افرادی که با کودکانشان در تعامل هستند می تواند تاثیر بسزایی در شخصیت کودک بگذارد که در اکثر موارد این تاثیرات تا پایان عمر نیز همراه او خواهد ماند.

و اگر والدین زمان کافی برای رسیدگی به فرزندان خود را ندارند باید شخصی جایگزین را انتخاب نمایند که یکی از اشخاص پرستار کودک است که مهم است پرستار کودک شما تحصیل کرده و آشنا به امور و وظایف کودکیاری باشد تا بتواند تربیت، آموزش و نگهداری را به نحو درست و با شایستگی انجام دهد.

برای آشنایی با وظایف، خدمات و هر سوالی درباره پرستار کودک می توانید به مقالات پرستار کودک در بلاگ پارسیان آوید رفته و مقالات را مطالعه بفرمایید.

در این مقاله بیشتر درباره نحوه برخورد والدین و پرستار کودک در منزل را با کودکان در شرایط مختلف که آنها را بتوانند آرام کنند و تنش را از بین ببرند صحبت شده.

گاهی اوقات کودکان به قدری شلوغ می کنند که افراد اطراف خود را به ستوه می آورند اولین فرد که بیشترین زمان را با کودک است مادر و خانواده او هستند و در نبود آنها آشنایی، نزدیکان مادرو پدر و یا پرستار کودک از او نگهداری می کند به این حالت دچار می شود.

پس باید راه های سرگرم کردن کودکان را بدانید و آنها را با این سرگرمی ها آرام کنید.

این روش ها را هم مادران و هم پرستار از کودک در منزل باید بدانند تا بتوانند به بهترین نحو آن را انجام دهند.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : بازی کودکان

کودکان شخصیتی دوست داشتنی دارند ولی با این حال گاهی اوقات دوست دارید از دست آنها موهای سر خود را بکنید و یا سر خود را به دیوار بکوبید!

با تمام بامزگی کودکان افراد بسیار کمی نیز پیدا می شوند که کودکان را دوست ندارند.

نگهداری از کودکان امری بسیار دشوار است چه برای والدین و چه پرستاری از کودک در منزل چون نمی توانید حدس بزنید که آنها با پاهای کوچک و ناز خود به چه قسمتی از خانه قصد رفتن دارند!

گاهی اوقات کودکان قبل از اینکه به سن نوجوانی و بعد بزرگسالی برسند فشار روانی را تجربه می کنند.

این قبیل از فشارها می تواند به دلیل طلاق، همسایه ها، کشمکش های خانوادگی، تغییرات مکرر و دائمی مدرسه کودکان، فشارها و آزارو اذیت هم سالان، خشونت در خانواده یا جامعه شان ،توافقات مراقبت از کودک باشد.

بیشتر خانواده ها که کودک آنها نوپا است انتظار دارند که خودشان برخی کارها را انجام دهند.

اتفاقا کودکان در این سن نیز سماجت و پافشاری دارندتا کارهارا به تنهایی و بدون کمک انجام دهند.

و با تمامی این مسائل کودک یک ساله دوست دارد دورو بر والدین نیز بچرخد، پس باید بیاموزید که چگونه او را سرگرم کنید.

دکتر جین فوی، متخصص کودکان در کارولینای شمالی می گویند:

“اصولا کودکان نوپا نمی توانند برای مدت طولانی به تنهایی بازی کنند.”

حداکثر مدتی که می توان از یک کودک یک ساله انتظار داشت تا به تنهایی بازی کند حدود پانزده دقیقه است.

دادن چنین فرصت هایی به کودکان کاری است که به انجام دادنش می ارزد، این کار برای اینکه شما زمانی برای انجام گردگیری، آماده سازی شام و یا کارهای دیگر داشته باشید نیست.

 

پرستاری از کودک در منزل

در این رابطه دکتر اسکالار متخصص رشد در مرکز مطالعات رشد و یادگیری دانشگاه کارولینای شمالی می گوید: “تنها بازی کردن است که باعث تقویت استقلال، اعتماد به نفس، مهارت های زبانی و خلاقیت می شود.”

اکثر اوقات می بینیم که یک کودک پانزده ماهه زمانی که به تنهایی بازی می کند با خود زیر لب چیزهایی زمزمه می کند که این چنین بازی ها پایه و اساس رشد مهارت های زبانی هستند.

دکتر فوی اعتقاد دارد: “یک کودک 22 ماهه که از نظر شناختی محیطی و … و زبانی قابلیت های بیشتری نسبت به کودک یک ساله یا پانزده ماهه را دارد، تمایل روز افزونی برای کسب استقلال در خود می بیند، به همین دلیل بیش از پیش دوست دارد با شکستن حد و مرزهایی (چهارچوب) که شما برای آنها تعیین کرده اید آن ها را و شما را امتحان کنند و به این علت نیاز بیشتری به نظارت و توجه مداوم و از نزدیک دارد”.

برای اینکه ظرفیت فرزندتان را در تنها بازی کردن افزایش بدهید، این چهار کلنه را به خاطر داشته باشید: “علاقه، ایجاد آن عادت، سازماندهی و جهت دهی”

در ابتدا باید سعی کنید تا کودکتان را به فعالیتی که به آن علاقه مند است مشغول کنید که به آن واقعا علاقه دارد.

اگر کمی شلوغی شما را اذیت نمی کند و از نظرتان اشکالی ندارد به دلبندتان اجازه بدهید تا لیوان ها و قاشق و چنگال را جابجا کند و یا لباس کمد ها را بیرون بکشد.

برای مثال ژولیت که یک پسر پانزده ماهه دارد برای اینکه فرزندش به هنگام شام درست کردن مزاحم او نشود دو کشوی آخر کابینت را پر از بطری های پلاستیکی، قاشق و پیمانه های پلاستیکی کرده تا با آنها بازی کند.

پس نتیجه را می بینید که چه طور سرگرم کردن کودکان به کارهای مورد علاقه شان می تواند او را به سمت تنهایی بازی کردن بکشاند.

در چندین خط قبل گفتیم که دومین نکته که باید بخاطر می سپردید “ایجاد عادت” است.

وقتی کودکتان کاملا مشغول بازی شد، به آهستگی کمی دور شوید و مجله ای در دست بگیرید.

زمانی که او اسباب بازی را به سمت شما پرتاب کرد تا شما را به بازی کردن بکشاند، به راحتی و با آرامش اسباب بازی را به خودش برگردانید و جملات کوتاهی درباره بازی کردنش به او بگویید و بخند بزنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

 

طی روزها و هفته های بعدی به آرامی و آهسته آهسته سعی کنید تا فاصله فیزیکی و ذهنی خود را از او بیشتر کنید و بیشتر پیگیر کارهای خودتان باشید، اما این مورد را نیز به یاد داشته باشید که کودکتان را بدون مراقبت به حال خود رها نکنید.

حواستان نیز به دقت باشد تا در محلی که کودک مشغول بازی است موقیت و اشیائی نباشد که امنیت و سلامت کودکتان را به خطر بیندازد.

کودکان سن کم درکی از خطر ندارند و نمی دانند مفهوم آن چیست.

از آن چهار مورد گفته شده دیگری “سازماندهی” فعالیت کودک بود.

اگر اطراف کودک را با اسباب بازی هایی مختلف و متنوعی که آنها را دوست دارد پر کنید، او را گیج کرده و دستپاچه می شود.

برای حل این مورد هر بار یکی ازی اسباب بازی ها را در اختیار او قرار دهید و به نوبت اسباب بازی ها را جابجا کنید.

یک کودک یک ساله نیازمند جهت دهی است، زمانی که احساس می کنید که کودک آرام و آهسته علاقه اش  را به بعضی از اسباب بازی هایش از دست می دهد، با پرسیدن یک سوال تحریک آمیز باز او را برای بازی با آن تحریک کنید.

مثلا هنگام بازی کودک با بلوک هایش  بدون دخالت در بازی او با او از فاصله دور صحبت کنید.

مثلا از گذاشتن سه مکعب او بر روی یکدیگر تعجب کرده و با ذوق احساستان را نشان دهید و بگویید میتوانی باز هم به آنها یک ردیف اضافه کنی.

تلاش و سعی کنید تا برنامه تنها بازی کردن کودک بخشی از برنامه باشد نه تمام آن.

کلر لرنر که در واشنگتن متخصص رشد کودکان است می گوید: “کلید تقویت توانایی تنها بازی کردن در بچه ها این است که با افزایش دادن تدریجی مدت زمان تنها باز کردن، کودک را به این کار عادت بدهیم.”

امکان دارد که تلاش های اولیه شما برای وادار کردن اجباری شما به تنها بازی کردن کودک بیشتر از چند دقیقه نتیجه ندهد و کودک بعد از چند دقیقه داد و بیداد و فریاد به راه بیندازد و از شما بخواهد تا پیش او بروید.

در این هنگام سعی کنید تا سریع به نیاز او پاسخ ندهید، به او فرصت بدهید تا بتواند با مساله کنار بیاید.

یکی از مناسب ترین زمان ها برای ایجاد عادت تنها بازی کردن، بعد از استحمام یا ناهار است، این زمانی است که کودک راضی و خشنود به نظر می رسد. اوقاتی که خودتان خسته هستید این زمان را برای این موضوع انتخاب نکنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

دکتر فوی می گوید:” خستگی و تنشی که در درونتان بوجود آمده و احساس می کنید ممکن است در رفتار کودکتان منعکس شود.”

در ضمن این را به خاطر بسپارید که این فرآیند همیشه با یک الگو و یک برنامه جلو نمی رود و کیفیتی ثابت نخواهد داشت.

کودکی که یک روز خیلی خوب به تنهایی خودش را سرگرم می کند، روز بعد کلا از انجام آن امتناع کند.

پس این موضوع را باید در نظر بگیرید که فرصت های لازم را برای تنها بازی کردن به کودک را والدین و یا پرستار کودک در منزل بع مرور به او بیاموزد.

قبل از این که شما فکرش را بکنید متوجه خواهید شد که توانسته اید 15 دقیقه تمام به حال خودتان باشید و کودک کاری به شما نداشته و شادمانه خود را در دنیای بازی غرق کرده است!

پرستاری از کودک در منزل

بیاموزید با کودکان در هر موقعیت و شرایطی چه رفتاری باید داشته باشد.

اکثر کودکان خردسال از شنیدن کلمه “نه” بیزارند و در بیشتر مواقع احساسات خودشان را آشکارا نشان می دهند.

شنیدن کلمه نه می تواند از والدین و یا پرستار کودک در منزل باشد و یا هر شخصی که از کودک مراقبت می کند.

پرستاری از کودک در منزل : گاهی به او ” نه ” بگویید

در مواقعی که کودک شما خود را بر روی زمین انداخته و بخاطر خوراکی، شیرینی و یا هر چیز دیگری فریاد و داد و هوار می کند، به راحتی می توانید به درهواست او تن بدهید ولی هرزگاهی دادن جواب منفی، هر چقدر هم دشوار باشد، زندگی بعد از آن برای کودکتان و خودتان راحت تر می شود.

بگذارید تا فرزندتان این را بداند که برخی از رفتارهای خاص او را درست نمی دانید و این نه در گفتار و عمل شما چه در نقش والدین و یا پرستار کودک در منزل در نهایت نتیجه بسزایی در آرامش کودک خواهد داشت.

کار دشواری را برای این که به او بفهمانید که چه رفتاری باید داشته باشد، را دارید و خواهید داشت، ولی این را بدانید که زحماتتان به هدر نخواهد رفت زیرا آموزه های شما در سرتاسر کودکی از یاد نخواهد برد.

مهم ترین نکته این است که فرزندتان را مورد تایید فراوان قرار دهید.

نمونه های ساده ای را در اینجا مثال می زنیم که برای شما آشنا است و بهتر است جواب شما در این موارد منفی باشد.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : رویارویی با خطر

برای کودکان پریدن، دویدن، بالارفتن و کنجکاوی در مکان های مختلف امری طبیعی است و نتیجه این اعمال می تواند برای آنها با کبودی و ورم، ضرب دیدگی و در موارد نادر شکستگی و برای شما با لحظه های نفس گیر همراه است.

زمانی که احساس می کنید که کودک شما می خواهد دست به کار خطرناکی بزند، مانعش بشوید.

اینکه این کار چقدر برای او سرگرم کننده است اهمیت ندارد، مهم ترین مسئله سلامت کودک است.

گاهی به ناچار صدایتان را مجبورید بالا ببرید، اما نگاه کردن به چشم کودک و با قطعیت نه گفتن همان قدر موثر است.

شما می توانید با بی خطر ساختن خانه تعداد گفتن کلمه نه و جواب های منفی تان را به حداقل برسانید.

نکته دیگر این است که به بچه ها هم بیاموزیم که چگونه با خطر مواجه شده و بستگی به شما (والدین و پرستار کودک) دارد که کودکان را آماده چنین لحظاتی کنید.

پرستاری از کودک در منزل : دیگر آزاری

بیشتر کودکان که تازه به راه افتاده مرحله ای را می گذرانند که در آن سایرین و از جمله پدرو مادر خود را می زنند، هل می دهند، لگد می زنند و یا گاز می گیرند.

کودکان کمتر از سه سال نمی توانند خود را بجای شخص دیگری بگذارند و از دیدگاه آنان کارهای خود را ببیند و درک کنند، مگر در حالتی که شما (والدین، پرستار کودک و یا مراقب) به آنها بگویید که گاز گرفتن و زدن اشخاص هم برای خودش و هم دیگران آسیب می رساند.

کودکان به هنگام عصبانی شدن و حس درماندگی تنها چیزی که می دانند این است که با انجام این گونه رفتارها حس خوشایندی را پیدا می کنند.

اگر کودکتان، شما و یا دیگری را آزار می دهد، ابتدا از عصبانیت او اطلاع پیدا  کنید، او را از ادامه دادن رفتارش منع کنید و محکم در آغوش بگیرید و جملاتی مثل :

  • می دانم عصبانی هستی، لگد نزن، گاز نگیر، نزن! بخاطر اینکه به دیگران آسیب می زنی.
  • از کودکتان بخواهید شخصی را که زده ببوسد، نوازش کند و عذر خواهی کند، مخصوصا اگر هم سن خودش باشد.

به هیچ عنوان از تنبیه استفاده نکینید تا طعم زدن را بچشد. با این عکس العمل تنها به او می گویید که کار تو درست است.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : کج خلقی

این حالت در زمان هایی رخ می دهد که پرستار کودک و یا والدین با انجام کاری و یا برداشتن هر چیزی کودک را منع می کنند.

تلاش کنید تا خونسرد باشید و زمان کافی برای آرام شدن خشم کودک به او بدهید.

هنگامی که آرام شد او را در آغوش بگیرید و با گفتن جملاتی مانند “ناراحتی تورا می فهمم” به او در عین حال که هم جوابتان منفی است و هم حالش را درک می کنید این موضوع را بفهمانید.

پرستاری از کودک در منزل : دردسرهای علنی

کودکان متوجه نیستند که چه کردار و رفتاری در منزل و کدام در بیرون ناپسند است مانند ادرار کردن در کف در هر مکانی به غیر از سرویس.

هنگامی که خواست این عمل را انجام دهد با یک نه جدی او را از این کار منع کنید تا بداند که مکان مناسبی برای این کار نیست.

نه گفتن آسان است اگر …

شما ، همسرتان و سایر مراقبان فرزندتان و پرستار کودک درباره رفتارها و مسائل مجاز وغیر مجاز با هم به توافق رسیده باشید.
*در امور بی اهمیتی که کودک انجام می دهد، وی را به حال خود رها سازید.
*کلمات و عبارت ترغیب آمیز و انگیزشی استفاده کنید . بلاش کنیر بجای گفتن : ” اتاق را به هم نریز!” بگویید : ” بیا اتاق را باهم مرتب كنیم .”
*به جای فریاد كشیدن و دادو بیداد کردن ، واضح و قاطع سخن بگویید . داد زدن باعث می شود کودک هم همین كار را الگو برداری بكند .
*هدف این است كه کودک با شما (والدین و پرستار کودک) همكاری كند نه این كه فرمان برداری كند .
*هیچ وقت نگویید : ” شاید ” ، موقع دادن جواب چه مثبت و یا منفی ، اول فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید.
*منتظر زمانی نشوید که  صبرتان لبریز شود و بعد به كودك بگویید : ” نه ” . بهتر آن است كه جلوی هرمشكلی را از اول بگیرید.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : درخواست های نابجا

یکی از حات هایی که بیشتر خانواده ها آن را انجام داده و خوب می دانند این است که کودک هر چیزی را که می خواهد به او می دهند و رد کردن خواسته آنها برایشان دشوار است که این رفتار باعث دشوار تر شدن نگهداری کودک توسط پرستار کودک می شود.

خواه قبل از نهار خوردن بیکوئیت بخواهد و یا در فروشگاه یک بسته آبنبات بخواهد.

بخشی از وجود انسان ها کلا میل ندارد تا نه بگوید و کودکان این را درک و پی می برند.

برای تاثیر باید با جدیت نه را بگویید و از گفتن کلماتی مانند شاید و بعدا پرهیز کنید به دلیل اینکه باعث ادامه دادن غرهای فرزندتان می شود.

در غیر این صورت بگویید که بگذار فکر کنم و بعد جواب بدهید.

پرستاری از کودک در منزل : قاپیدن اسباب بازی دیگران

گاهی اوقات کودک برای بدست آوردن اسباب بازی کورد علافه اش حتی اگر برای دیگر کودکان باشد آن را می گیرد.

در این حالت اسباب بازی را از او با جدیت بخواهید و برگردانید و اسباب بازی دیگری را به او بدهید.

بهترین روش این است که حواس کودک را به موضوع دیگری جلب کنید.

این جملات را نیز به او بگویید که “هر کس باید با اسباب بازی خودش بازی کند و با گرفتن وسایل دیگران او را به گریه بیندازیم.”

 

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


تماس با خدمات پرستاری