بلاگ

کودک و نقاشی

کودک و نقاشی

کودک و نقاشی

کودک و نقاشی : شکل گرفتن شخصیت انسان ها و پایه و اساس ان در دوران کودکی هر انسانی می باشد، پس این دوران از بالاترین اهمیت برخوردار می باشد که توجه بسزایی باید به ان شود.

همین دوران می باشد که ویژگی های شخصیتی را در افراد و تفاوت های او را با دیگران بروز کرده و شکل گکرفته و تا آخر لحظه زندگی دنیایی او همراه او خواهد ماند.

حتما ما انسان های بزرگسالی را در طول زندگی خود دیده ایم که می خواهند شخصیت خود را در بعضی از عقاید، کارها و یا هر ویژگی شخصیتیشان تغییر بدهند که بسیار سخت بوده و تعداد انگشت شماری از این انسان ها توانسته اند این کار را انجام بدهند، زیرا صفت هایی که در دوران کودکی برای انسان ایجاد می شود به راحتی اصلاح پذیر نیستند.

بچه هایی که دائما و بدون هیچ دلیل قانع کننده ای کلمه نه را شنیده اند و نا امید و ناکام شده اند،

فرزندانی که از خردسالی والدین او از انها انتظار رفتارهای بزرگ منشانه و عاقلانه داشته اند،

بچه هایی که هیچ موقعیت و زمانی برای هیچ گونه از کشف استعداد ها و خلاقیت هایشان را ندارند و به انها زمانی داده نشده،

بچه هایی که بیش از اندازه روی انها کنترل و مراقبت شده تا هر کاری را نکنند و دائما مورد تهدید و امر والدین و خانواده قرار گرفته اند، و …..

این افراد در آینده اشخاصی خواهند شد که شاید دچار پرخاشگری، ناسازگاری، گوشه گیری ها و … دچار خواهند شد.

اشخاص بزرگسالی که با افسوس از دست دادن دوران کودکی با ان خوش گذارانی هایش به این سن رسیده اند امکان دارد تا آخر عمرشان به دنبال این افسوس های از دست داده باشند.

این اشخاص نمی توانند که والدین متعادلی در دوران بزرگسالی برای فرزندان خود باشند و دوران کودکی را برای فرزندانشان به یاد ماندنی ترین ایام زندگیشان بکنند، زیرا خود کودکی نکرده اند و این فرآیند نسل به نسل منتقل خواهد شد.

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

نقاشی کردن اولین ابزاری است که باعث سرگرمی بچه ها می شود و از اساسی ترین ها در شگل گیری شخصیتی در انها می باشد.

از همان ابتدا و اولین باری که کودک مداد را در دست خود گرفته و مکانی را خط خطی می کنند این را حس می کنید که نقاشی می تواند در انها تاثیرگذار باشد.

اگر برای بار اول این خط خطی ها را دیدید و در هر مکانی حتی دیوار هم بود با آرامش و روی خوش و حس اینکه بسیار خوب و زیبا هست برخورد کنید زیرا تا پایان عمر در خاطر کودکتان باقی خواهد ماند.

اگر خانواده ها همان برخوردی که فرزندشان اولین کلمه را بیان می کند از خود در برابر این خط خطی ها نشان بدهند بزرگترین گام را برای کودک خود در این حوزه انجام داده اند.

این فرض را داشته باشید که بچه ای همیشه برای اینکه نقاشی های نامفهومی کشیده و این تصور بزرگسالان می باشد که این خط خطی ها نامفهوم می باشد هیچ موقع مورد تشویق قرار نگرفته اند، پس به همین دلیل هر روز از نقاشی دور و دور تر شدند و یا به دور از چشم والدیشان نقاشی می کردند.

زمان می رسد و کودک به مدرسه می رود و بعد از مدتی معلم هنر والدین را به مدرسه می خواند و از نقاشی ضعیف کودک شکایت می کنند و از پایین بودن نمره او شکایت می کنند و این زمانی است که کودک را به کلاس نقاشی می فرستند تا نمره پایین در معدل او تاثیر نگذارد.

والدینی که تا الان کودک را سرکوب می کردند و الان به کلاس می فرستند که دیگر کودک هیچ علاقه و رغبتی به نقاشی ندارد.

اینجا نقش مربی بسیار قابل اهمیت می باشد تا به طرز صحیحی با کودک برخورد شود و این امری است بسیار پیچیده …

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

نقاشی کردن در آغاز برای بچه ها مانند یک بازی تلقی می شود، آغاز این بازی برای کودکان بسیار لذت بخش می باشد ولی اگر این شوق را والدین به درستی هدایت نکنند شعله های این اشتیاق بسیار زود روبه خاموشی خواهد رفت.

از مهم ترین مسائل که در اموزش نقاشی به کودکان قابل اهمیت می باشد حس تازه نگه داشتن نقاشی در کودکان می باشد که سبب می شود تا در هر سنی که می باشند با رنگ ها بازی کرده و انها را به واقعیت تبدیل کرد.

این حس تازگی در انهاست که به انها این اجازه را می دهد تا هر روز چیزی را خلق کنند و همین امر بازی با رویاهاست که دنیای ما را از انها جدا ساخته.

حداقل یکبار هر انسانی نقاشی کردن را تجربه کرده است با یکی از ابزار نقاشی از قبیل مداد رنگی، مداد سیاه و یا آبرنگ و مداد شمعی که هر کدام تجربه خاص خود را دارد.

شاید اکثر ما بزرگسالان نیز در کلاس های نقاشی شرکت کرده باشیم و حسی از نوع آرامش را در زمان استفاده از رنگ ها دریافته ایم .

کارشناس ها و محققان این حوزه درباره نقاشی هر یک نظر و عقیده ای دارند و می گویند ولی همه بر این باورند که نقاشی سبب رشد و تعالی در انسان ها می شود و به همین دلیل باید اصول ان رعایت شود.

کودکان قبل از سن 4 سالگی اشکال ذهنی و سمبلیک را می کشند ولی زمانی که به سنی می رسند که درک می کنند نقاشی چیست دیگر دوست ندارند که از تخیل در کشیدن انها استفاده نمایند و اگر نیازی باشد برای نقاشی کردن نیاز به دیدن فیلم ها و عکس ها برای بهتر شدن نقاشی استفاده نمود.

کودکان با هم رقابت دارند ولی توانایی های مشابه و یکسانی را ندارند.

گروهی از انها در نقاشی، گروهی در طراحی و برخی از انها در مبانی استعداد خواهند داشت اما با وجود تمامی این ها دوست دارند از هم تقلید کنند و مربی و معلم انها باید برای بالابردن توانایی انها بکوشد.

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

باید این را بگوئیم که با نهایت تاسف در مدرسه ها و خیلی از خانواده ها اهمیتی که باید به این امر اهمیت داده نمی شود.

این در حالی است که نقاشی کردن یک فاکتور روحی می باشد که اگر اهمیت داده شود کودکان در تمامی درس هایشان موفق خواهند بود.

مربی های نقاشی نباید دانش آموزان خود را ازاد گذاشته تا هر انچه را که دوست دارند به تصویر بکشند بلکه انها را باید هدف مندانه هدایت و آموزش بدهند.

از همه مهم تر این نکته می باشد که بدانند از چه روشی برای آموزش به کودکان استفاده بکنند تا کودکان به نقاشی علاقمند بشوند، متد آموزشی انها بسیار مهم می باشد.

یکی از روش ها این است که کودکان در گروه های دو یا سه نفره نقاشی بکشند تا در یک کار گروهی هم شرکت کرده باشند و در نهایت همه از نتیجه عمل خود راضی باشند.

نتایج تحقیقات نشان می دهند که بچه هایی که در معرض هنرهای تجسمی، مانند نقاشی می باشند میزان فعالیت های مغزی در انها بالا می روند.

و همچنین به کودکان کمک خواهد ساخت تا مفهوم های انتزاعی را با سرعت بیشتر و عمیق تر و بهتر بیاموزند.

نقاشی کردن نه تنها سبب می شود تا استعداد کودکان نمایان شود بلکه به خاطر درگیر کردن کودک به انها نظم شخصی، داشتن همکاری (در نقاشی کردن های گروهی) و دادن انگیزه و روحیه به خود را یاد می گیرند.

نقاشی کردن و سایر هنر های تجسمی به جز این که زیر بنایی برای فعال سازی خلاقیت می باشد بلکه به طور مستقیم با تمامی موارد زیر همچون نوشتن، خواندن و در ریاضیات کاملا در ارتباط می باشد.

مرتبط بودن نقاشی با اندازه ها و علوم هندسه غیر قابل انکار می باشد.

آموزش دادن صحیح و درست هنر به کودکان انها را برای ساعاتی در خلاقیت های خود شناور می کند و به انها می آموزد تا برای رسیدن به یک هدف روی ان موضوع تمرکز داشته باشند .

می آموزند تا کارهایشان را با روش های مختلف و متفاوتی که خود انها را خلق می کنند حل کنند.

شده از خود بپرسید که چرا برخی مدیران در جهان حقوق هایی دارند که اکثریت انسان ها ان را ندارند و این مدیران را با دیگر مردم متمایز می کنند ؟

پاسخ این سوال این می تواند باشد که انها مشکل هایی را جحل می کنند که دیگر انسان ها از حل کردن ان عاجز هستند.

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

ولی به چه صورت؟ مگر چه برتری نسبت به دیگران دارند؟

جواب این سوال بسیار ساده می باشد زیرا انها فقط خلاق هستند.

زمانی که همه به دنبال حل مسائل با روش های پیشین و کلیشه ای هستند انها راه حل های جدید و گاها عجیب را ارائه می دهند  تا مسائل را حل کنند.

بچه ها با نقاشی کردن می توانند افکار خود را سازمان دهی نمایند و معلمان در این حوزه می توانند که از این راه مهارت هایی همچون عزت نفس، مسئولیت پذیری، مهارت های اجتماعی، تصمیم گیری را در انها فرا بدهند.

به چه دلیل کودک ما خلاق نیست؟

فرزندان از زمانی که بیدار می شوند تا شب دوست دارند تا کارهای مختلفی را انجام بدهند که در اکثر موارد با مخالفت کردن والدین و افراد دورو برشان روبرو می باشند و چه کار انها درست و چه نادرست باشد، کودکان ناکامی را در روز چندین بار تجربه می کنند.

امکان دارد تنها جایی که کودکان به ان پناه می برند و می توانند آزادانه فکر کنند و هر کاری را انجام بدهند و تصمیم بگیرند نقاشی کردن می باشد که این را نیز بزرگترها با دخالت های بی جایشان به تجربه ای ناخوشایند برای انها تبدیل می کنند.

این را هیچ زمان نفهمیدم که چرا باید در فرهنگ ما حتما باید از بچه ایراد گرفت؟

شاید دوست نداریم که کودکان فراموش کنند که ما والدین انها هستیم؟

به چه علت کودک را برای ساده ترین کارها تشویق  نمی کنیم؟

به چه علتی انتظار کارهای بزرگ از کودک مان را داریم؟

حتما باید نظری بدهیم که کاش این مدل و ان مدل می کشیدی بهتر نبود؟

همیشه با نقاشی های دیگران او را مقایسه کنیم؟

به پسرخاله و یا دختر خاله ات ببین چه مدلی کشیده و چه خوب رنگ می کند؟

و ….

با این کارها هر روز کودکتان را بی انگیزه تر و ناامید تر می کنید؟

به کودک چه چیزی را داده ایم حرف های بی ربط که اصلا او متوجه انها نشده و از او چه چیز را گرفته ایم؟ اعتماد به نفسش را.

اکنون زمان ان است که کارهایی را انجام دهند که اطرافیان خود را خوشحال کنند نه خود را که از دلقک بازی باشد تا کارهایی که بزرگ تر از سنش می باشد و سخنانی را طوطی وار می گوید که از بزرگترش آموخته.

و باز نیز بزرگترها پیدایشان می شود:

تبارک الله چه سرو زبانی داری، چه بچه باهوشی پیدا میشه، و ….

و هیچ زمان این را از خود نمیپرسیم که چرا این همه بچه باهوش به هیچ جا نمیرسیم، هر کدام به روشی اعتماد به نفس خود را از دست داده اند و با داشتن مدارک علمی بالا و نمرات بالا کار آفرین نیستند؟

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

آیا کتاب های آموزش رنگ آمیزی برای کودک مفید می باشند؟

بچه ها در سال های اولیه علاقه زیادی به کتاب های رنگ آمیزی دارند و با تاسف فراوان خانواده ها به راحتی این نوع کتاب ها را در دسترس کودکان می گذارند.

کودک به آرامی به نوع کتاب ها عادت کرده و از خلاقیت در کارها فاصله می گیرند و دیگر انگیزه ای برای کشیدن نقاشی نخواهند داشت.

این بچه ها وابسته و بی انعطاف خواهند بود. اکثر پدرو مادرها فکر می کنند که کودکان با این کتاب ها منظم تر و انظباط بیشتری خواهند داشت و آموزش می بینند که از خط بیرون نزنند و این در صورتی است که برعکس این به اثبات برسد.

این بچه ها با گذشت زمان این را می آموزند که همه چیز باید حاضر و آماده در اختیارشان قرار بگیرد و کوششی برای به دست آوردن چیزی نکنند.

روانشناسان در این حوزه اعتقاد دارند که اگر کودک با دلخواه خود و آزادی که دارد نقاشی بکند حالت های روحی و احساسات خود را نشان خواهد داد.

با نقاشی دلهره های نهفته خود را نشان خواهد داد.

آرزوها و رویاهای کودکان در نقاشی هایشان به چشم می خورد و بروز می کند.

عمق رابطه ها و حالت های این رابطه با خانواده  کودک و دیگران در انها نشان داده می شود.

استفاده از رنگ ها، بزرگ بودن و کوچکی اشکال در نقاشی، میزان فشار به مداد همگی این ها بیانگر عاطفه و احساس کودک می باشد، که حتما باید انها رات بررسی کرد.

فرزندانتان در زمان نقاشی باید رها و آزاد باشند تا به راحتی بتوانند که رویاها و خواسته های خود را در ان نمایش بدهند و به خود این تصور را داشته باشد که دنیایی وجود دارد که انها به راحتی می توانند که به ان وارد شوند و هر چیزی را در ان داشته باشند.

اما اگر از این کتاب ها استفاده شود این امکان برای انها وجود ندارد.

پس تهیه کردن این نوع کتاب ها به هیچ وجه توصیه نمی شود.

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

انتخاب کردن ابزار نقاشی

هر یک از ابزار برای نقاشی کردن از قبیل مداد رنگی، پاستیل، آبرنگ، ماژیک، مدادشمعی و … برای کاری می باشند که قابلیت های خود را دارند.

اینکه این ها برای چه موردی و برای چه سنی مناسب می باشند را در ادامه به آن می پردازیم.

سن 4 الی 6 سال

در اولین نوبت نقاشی اکثر والدین مداد رنگی را به کودکان می دهند و به دلیل نوک تیزش و فشاری که به دستان کودکان می آید آنها را خسته می کند.

برای عضلات این کودکان که بسیار ضعیف و ظریف می باشند پاستیل مناسب خواهد بود . پاستیل ها رنگ های درخشان و تیزی را دارند که خردسال ها می توانند به راحتی با آنها کار کنند.

نکته : پاستیل ها به شدت شکننده و ترد می باشند، هرگز از بچه ها نخواهید که از شکسته شدن آن جلوگیری کنند .

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

در هر صورت پس از کمی استفاده از آن پاستیل ها خواهند شکست و اگر این رخ داد به کودکان بگوئید که می توان از انها تا تمام شدنشان استفاده نمود.

آبرنگ ها نیز می توانند گزینه خوبی باشند به شرط آن که پر رنگ باشند.

ابزار دیگری نیز می باشد که گواش نام دارد ولی حتما باید زیر نظر مربیان و والدین مورد استفاده قرار بگیرد.

بهتر این است که داخل پالت و یا بشقابی سه رنگ اصلی را ریخته و همراه کمی رنگ سفید تا کودک به دلخواه انها را ترکیب و مورد استفاده قرار بدهد.

این نوع فعالیت برای کودکان بسیار جذاب می باشد.

نکته : این را به یاد داشته باشید که نباید در جلسات اول رنگ ها را به ان ها آموزش بدهید چون کودکان در زمان بازی با آنها غرق در رنگ آمیزی می شوند و به صحبت های دیگران توجه نمی کنند.

نکته : بچه ها بسیار علاقه دارند که صفحه ها را بطور کامل رنگ آمیزی کنند پس انها را منع نکنید و بگذارید این کار را انجام بدهند تا اشباع شوند.

کودک و نقاشی
کودک و نقاشی

سن 7 الی 9 سال

بچه ها در این دوره سنی معمولا از لحاظ رنگ آمیزی ضعیف می باشند پس  برای بهتر شدن این وضعیت، تهیه و به کار بردن ابزار مناسب لازم تر و مهمتر  از آموزش نقاشی می باشد.

با مداد رنگی نقاشی کردن متعادل می باشد ولی دیده می شود که بچه هایی که از مداد رنگی فقط می کنند خیلی قسمت ها را خالی گذاشته و رنگ نمی کنند. مانند آسمان چون زمان گیر می باشد و تجربه به آنها این را نشان داده پس برای حل این مسئله از پاستیل هم زمان با  مداد رنگی باید استفاده نمود.

قسمت های کوچک با مداد رنگی و بزرگ را با پاستیل رنگ کنند تا رنگ های جدیدی را بدست بیاورند.

نکته : خوب است در این مقطع سنی از کودکان بخواهید که از روشن به تیره رنگ آمیزی را انجام بدهند و البته با آموزش بزرگترها تا رنگ ها را خلق کنند.

خوب است که تعداد مدادرنگی ها از 35 تا کمتر نباشد و خشک نیز نباشند.

نکته دیگر این است که که مربیان پس ز گذشت 3 ترم می توانند که بسته به پیشرفت کودکان با آنها آبرنگ و گواش را آموزش بدهند و کار کنند.

پرستار کودک نیز می تنواند در آموزش کودک نیز نقش داشته باشد.

اشتراک گذاری پست

دیدگاه (5)

  • فلزیاب دیسکاور ۲۵۰۰۰ پاسخ

    خیلی خوب

    آگوست 19, 2020 در 12:28 ب.ظ
    • پرستار پارسیان آوید پاسخ

      ممنون از همراهی شما.

      آگوست 21, 2020 در 4:01 ب.ظ
  • فلزیاب آراگون پاسخ

    عالی

    آگوست 19, 2020 در 12:28 ب.ظ
    • پرستار پارسیان آوید پاسخ

      سپاس

      آگوست 21, 2020 در 4:00 ب.ظ
    • پرستار پارسیان آوید پاسخ

      خیلی ممنون
      می توانید دیگر مقالات را از قسمت بلاگ سایت مطالعه نمائید.

      آگوست 21, 2020 در 4:00 ب.ظ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


Call Now Buttonتماس با خدمات پرستاری