بایگانی ماهانه: قالب تاریخ آرشیو به صورت ماهانه

هپاتیت c

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل ):

هپاتیت c

هپاتیت c :  ویروس  هپاتیت c در سال 1989 شناسایی شد. ویروس هپاتیت c که معمولاً به آن " هپاتیت نه A- نه B" گفته می شود.، ویروسی با ژنوم RNA و عضوی از خانواده ی فلاوی ویریدا و از طریق تماس با خون (از جمله از راه تماس جنسی در صورت مخلوط شدن خون دو شریک جنسی) قابل انتقال است. این ویروس از راه جفت نیز انتقال می یابد.

هپاتیت نه A و نه B

هپاتیت c ممکن است فرم مزمن هپاتیت را ایجاد کند که به سیروز خاتمه می یابد. بیماری ممکن است به مدت 10 تا 20 روز بدون نشانه باقی بماند. چنان چه بیماران مبتلا  به هپاتیت c  دچار هپاتیتA یا B  نیر بشوند، مستعد ابتلا به هپاتیت شدید خواهند بود؛

از این رو باید تمام مبتلایان به هپاتیت C چنان چه بر ضد هپاتیت A و B ایمن نشده اند، واکسن این دو نوع هپاتیت را دریافت نمایند. این افراد همچنین نباید الکل مصرف کنند. ترکیبی از اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین می تواند سطوح ویروس هپاتیت C  را به میزان غیر قابل شناسایی براسند.

ویروس هپاتیت C   دارای 6 گونه ی اصلی و چند زیر گونه است، گونه های 1 تا 3 در اروپا، گونه ی 4 در مصر و زییر، گونه ی 5 در آفریقای جنوبی و گونه ی 6 در هنگ کنگ شایع هستند.

این  ویروس به صورت مزمن در 170 میلیون نفر از جمعیت جهان شناسایی شده است. ویروس هپاتیت C  از راه تزریق داروهای وریدی، تماس شغلی با خون و نیز کار در واحدهای دیالیز خونی (همودیالیز) انتقال می یابد.

اگر چه شیوع هپاتیت  C  ناشی از تزریق خون به دلیل غربالگری خون های اهدا شده کاهش یافته است. شیوع آن تا اوایل دهه ی 1990 در همان حد باقی ماند و پس از آن به موازات کاهش تعداد مصرف کنندگان داروهای تزریقی، تا میزان  80 درصد کمتر شد.

بیش از 20 درصد جمعیت ساکن در بعضی از شهر های کشور مصر، آلوده به این نوع ویروس هپاتیت هستند و این میزان شیوع، غیر عادی است.

HCV عامل 20 درصد از موارد هپاتیت حاد تک گیر و 40 درصد از بیماری های مزمن کبدی و شایعترین علت نیاز به پیوند کبد محسوب می شود و سالانه به مرگ 8000 تا 10000 نفر در ایالات متحده می انجامد.

استنشاق کوکایین از راه بینی و با استفاده از یک وسیله مشترک، عامل خطر زای بالقوه ای برای آلودگی به  HCV است. اگر چه 10 تا 15 درصد بیماران مبتلا  به هپاتیت C حاد، یک منبع جنسی بالقوه برای عفونت را داشته اند، اکثر مطالعات  موفق به اثبات انتقال جنسی این ویروس نشده اند.

احتمال انتقال جنسی و انتقال در زمان تولد، حدود 5 درصد برآروده می شود. به نظر می رسد انتقال از راه تماس جنسی، محدود به افرادی است که شرکای جنسی متعدد دارند یا مبتلا به بیماری های مقاربتی هستند و در افراد دارای شریک جنسی ثابت نادر است، تغذیه نوزاد با شیر مادر، احتمال انتقال آلودگی  HCV از مادر آلوده به نوزادان را افزایش نمی دهد.

 

ادامه مطلب...

درمان هپاتیت B

درمان هپاتیت B

درمان هپاتیت B : شش گزینه درمانی ، مورد تایید سازمان غذا_ داروی ایالات متحده  در دسترس قرار دارند که عبارتند از :

درمان هپاتیت

آلفا – اینترفرون، اینترفرون دِفو ویر و پِ گیله، اِ نتِکاویر، تلبیوودین و لامیوودین. در 65 درصد افراد تحت درمان، واکنش پیوسته ایجاد می شود.

مصرف داروهای ضد هپاتیت در زنان باردار ممنوع است.

امکانات درمانی هپاتیت حاد ناشی از ویروس هپاتیت B محدود است و تقریباً 99 درصد از بزرگسالانی که دچار هپاتیت حاد بارز (از نظر بالینی) می شوند و قبل از آن سالم بوده اند، بهبود می یابند. درمان ضد ویروسی، میزان بهبود را افزایش نمی دهد و بنابریان ضرورت ندارد. در موارد  نادری از هپاتیت B حاد و شدید درمان با داروهایی مانند لامیوودین به کار می رود. در حال حاضر آلفا _ اینترفرون و لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن مورد تایید FDA  قرار گرفته اند.

هدف از درمان این نوع هپاتیت، کنترل ویروس و جلوگیری از تخریب کبد می باشد.

داروهای ضد ویروس ممکن است مفید باشد، اما این داروها برای همه افراد تجویز نمی شوند.

لذا باید به نزد پزشک بروید تا از خطرات و فواید این داروهای ضد ویروسی آگاه شوید.

مصرف دارو

کنترل هپاتیت:

نظارت دقیق باعث کنترل کردن هپاتیت B و C می شود.

پزشک، آزمایش خون را به طور مرتب تجویز می کند تا ببیند که کبد شما خوب کار می کند یا نه.

اولتراسوند و سی تی اسکن نیز می تواند علائم آسیب کبدی را نشان دهد.

اگر ویروس باعث هیچ مشکلی در کبد شما نگردد، شما ممکن است نیاز به درمان نداشته باشید.

تزریق واکسن

واکسن هپاتیت A و B

واکسنی برای جلوگیری از عفونت هپاتیت A و B وجود دارد.

مرکز کنترل بیماری ها (CDC) به افراد زیر توصیه به تزریق واکسن هپاتیت A را پیشنهاد می کند:

- کودکان 1 تا 2 ساله

- افرادی که می خواهند به مناطقی روند که در آن مناطق هپاتیت A زیاد است.

- افرادی که هپاتیت B و C دارند.

تزریق واکسن هپاتیت B برای همه نوزادان و همه افراد بالغ که دارای عوامل خطر هستند، پیشنهاد می شود.

هیچ واکسنی برای هپاتیت C موجود نیست.

در صورت هرگونه سوال و راهنمایی از پرستار بیمار نیز می توانید راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...

بیماران مبتلا به هپاتیت باید چه غذاهایی مصرف کنند؟

بیماران مبتلا به هپاتیت باید چه غذاهایی مصرف کنند؟

بیماران مبتلا به هپاتیت باید چه غذاهایی مصرف کنند؟ : محدود کردن شدید رژیم غذایی برای اغلب بیماران مبتلا به هپاتیت لازم نیست. این بیماران باید از غذاهای پر انرژی استفاده نمایند و مصرف چربی ها، پروتئین و قندهای ساده را محدود کنند.

مصرف غذایی برای بیماران مبتلا به هپاتیت

تجمع چربی در کبد موجب تسریع در از بین رفتن سلول های کبدی می شود و تجمع پروتئین، بیماری مغزی (آنسفالوپاتی) را به دنبال دارد که موجب خواب آلودگی و گیجی بیمار می شود.

قند ها به شکل " گلیکوژن" در کبد ذخیره می شوند. در نتیجه، خوردن مواد قندی ساده مانند قند، شیرینی، شکلات، کیک. آب نبات موجب افزایش مشکل بیماران مبتلا به هپاتیت می شود ولی به دلیل آن که کبد دچار آسیب می تواند قندهای مرکب موجود در میوه، سبزیجات، نان، غلات، برنج و ماکارونی را ذخیره و آزاد کند توصیه می شود بیماران مبتلا به هپاتیت برای ایجاد انرژِ از این نوع مواد استفاده کنند.

مصرف کمتر آهن در بیماران هپاتیتی توصیه می شود زیرا ویروس هپاتیت در حضور آهن با سرعت بیشتری تکثیر پیدا می کند.

همچنین مصرف نمک زیاد در بیماران مبتلا به هپاتیت موجب احتباس آب در بدن و تورم خواهد شد.

ضروری است بیماران مبتلا به هپاتیت، دفعات خوردن غذا را افزایش و مقدار غذای مصرفی درهر وعده را کاهش دهند تا کبد بتواند با فرصت بیشتر به متابولیسم مواد غذایی بپردازد. کشیدن سیگار و مصرف الکل برای بیماران مبتلا به هپاتیت مضر است .

نیکوتین سیگار باید به وسیله کبد از بدن خارج شود و تجمع آن در بدن، به دلیل نارسایی سلول های کبدی ، موجب بروز مشکلات ریوی خواهد شد. همچنین سیگار ، مقدار  ویتامین C بدن را کاهش می دهد و در نتیجه، سیستم ایمنی بیمار را تضعیف می کند و در اثر این تضعیف، سیستم ایمنی بدن بیمار قادر به مبارزه  با ویروس هپاتیت نخواهد بود.

سیگار قدرت سم زدایی کبد را کاهش می دهد و نیز احتمال بروز سرطان کبدرد اثر استعمال دخانیات افزایش پیدا می کند. بیماران مبتلا یه هپاتیت چنان چه از مشروبات الکلی استفاده کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سیروز و سرطان کبد قرار دارند.

برای آگاهی بیشتر در این مورد با پرستار بیمار می توانید مشورت بخواهید.

ادامه مطلب...

هپاتیت و مشکلات ناشی از آن

هپاتیت و مشکلات ناشی از آن

هپاتیت و مشکلات ناشی از آن : هپاتیت می تواند مشکلات زیادی برای بیمار و افراد در تماس با بیمار ایجاد کند که از جمله این مشکلات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

پارسیان آوید در منزل )

برای آگاهی بیشتر درباره این بیماری از  پرستار بیمار سوال کنید تا موارد مورد نیاز را بدانید.

مشکلات هپاتیت

  •  خستگی
  • احساس ضعف ( ناشی از خود ویروس و داروی اینترفرون)
  • کاهش اشتها ، و در نتیجه، کاهش وزن
  • تهوع
  • سوء تغذیه
  • تحلیل رفتن عضلات بدن
  • تورم ناشی از احتباس آب
  • خارش بدن
  • شرمندگی از بیماری ( به دلیل آنکه بسیاری از بیماران تصور می کنند سایرین ، بیماری آنها را ناشی از روش های غلط مانند استفاده از سرنگ های آلوده و تماس های جنسی با شرکای جنسی متعدد می دانند و یا معتقدند که تماس با این بیماری موجب  عفونت آنها خواهد شد)
  • تحریک پذیری، افسردگی، عصبانیت و احساس تنهایی ( که می توانند  ناشی از خود بیماری یا مصرف اینترفرون باشند.)

 

ادامه مطلب...

راه های پیشگیری از هپاتیت A

راه های پیشگیری از هپاتیت A

  • بهترین راه پیشگیری استفاده از واکسن هپاتیت A است .
  • ایمیون گلوبین، موجب محافظت کوتاه مدت در برابر هپاتیت A می شود و می توان آن را قبل از تماس با ویروس هپاتیت A و طی 2 هفته پس از تماس با ویروس تجویز نود.
  • شستشوی مرتب دستها با آب و صابون پس از رفتن به توالت، پس از تعویض کهنه ی بچه و قبل از خوردن غذا.

پیشگیری از هپاتیت A

در افراد 12 ماه به بالا ، تزریق واکسن هپاتیت A در موارد زیر توصیه می شود :

  1. در افرادی که به مناطقی مسافرت می کنند که احتمال بروز هپاتیت A در آنها زیاد است.
  2. مردان همجنس باز
  3. معتادان تزریقی و غیر تزریقی
  4. افراد مبتلا به اختلالات انعقادی
  5. افراد مبتلا به بیماری مزمن کبد
  6. کودکانی که در مناطقی زندگی می کنند که احتمال ایجاد هپاتیت A در آنها از سال 1987 تا 1997 افزایش داشته است.
  • هپاتیت A به صورت اپیدمی های عمومی (در سراسر کشور) و در اجتماعات روی می دهد و طی سالهای اپیدمی تعداد موارد گزارش شده به 35000 نفر رسیده است.

در اواخر دهه 1990، واکسن هپاتیت A به طور گسترده تری مصرف شد. در یک سوم آمریکایی ها وشواهدی از ایمنی پیشین ناشی از آلودگی به عفونت وجود دارد.

  • هپاتیت A بسیار به ندرت از راه عفونت از طریق انتقال خون منتشر می شود.

انتقال عمودی ( از مادر به نوزاد) بسیار به ندرت در هپاتیت A دیده می شود. امروزه 4 نوع واکسن غیر فعال شده هپاتیت A  وجود دارد که از نظر میزان تاثیر و عوارض یکسان هستند.

انجام  واکسناسیون به  منظور پیشگیری از هپاتیت A  برای مدت 20 سال موثر دانشته شده است ولی به دلیل آنکه هپاتیت A  همیشه به شکل حاد روی می دهد و بسیار به ندرت موجب مرگ می شود واکسن آن در همه افراد به کار نمی رود.

تزریق واکسن هپاتیت A ، دو بار و به فاصله یک تا 12 ماه یا 6 و 18 ماه و نیز در موارد اپیدمی (همه گیری) هپاتیت A انجام می شود. امروزه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تزریق واکسن هپاتیت A به کودکان را در سالگی توصیه می کند.

همچنین کودکان مبتلا به بیماری مزمن کبد و کودکانی که در مراکزی به سر می برند که همه گیری هپاتیت A درآنها وجود داشته و کودکان مبتلا به بیماری انعقادی (مثل هموفیلی) باید واکسن مزبور را دریافت نمایند.

تزریق واکسن هپاتیت A به طور معمول و همگانی به کودکان زیر یک سال توصیه نمی شود و در موارد معمولی نیز کودکان زیر 2 سال نباید علیه این بیماری واکسینه شوند.

برای آگاهی بیشتر در این زمینه می توانید از  پرستار بیمار راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...

درباره پیوند کبد چه می دانید؟

درباره پیوند کبد چه می دانید؟

درباره پیوند کبد چه می دانید؟ : پیوند کبد انسان، نخستین بار به وسیله دکتر توماس استارزل درسال 1963، در ایالات متحده و دکتر روی کالن در سال 1965 در انگلستان انجام شد. پیوند کبد، تنها گزینه درمانی در افراد مبتلا به نارسایی کبد غیر قابل بازگشت به شمار می آید.

اکثر پیوند های کبد برای درمان بیماری های مزمن کبدی که منجر به سیروز می شوند صورت می گیرند. این بیماری ها عبارتند از : هپاتیت C مزمن، الکلسیم، هپاتیت خود ایمن و بسیاری از بیماری های دیگر.

پیوند کبد

پیوند کبد با شیوع کمتر در نارسایی کبدی برق آسا که در آن، نارسایی کبد طی چند روز تا چند هفته ایجاد می شود صورت می گیرد.

پیوند های کبدی معمولاً از اهداکنندگانی که به دنبال مرگ مغزی فوت می شوند به دست می آیند. در دریافت کبد از فرد اهدا کننده زنده، بخشی از کبد اهدا کننده، خارج  و به جای تمام کبد فرد دریافت کننده قرار داده می شود. این کار نخستین بار در سال 1989 در پیوند کبد کودکان انجام شد.

تنها 20 درصد از کبد فرد بزرگسال برای نوزاد یا بچه ی کوچک کافی است. اخیراً پیوند کبد یک فرد بزرگسال به فرد بزرگسال دیگر با استفاده از لوب راست کبد فرد اهدا کننده که حدود 60 درصد کبد را تشکیل می دهد انجام می شود.

از میان چند درصد مورد پیوند کبدی که در ابتدا انجام شد حداقل 2 اهدا کننده فوت شدند و اخیراً مرگ حداقل 14 اهدا کننده کبد گزارش شده است، خطر بروز عوارض  پس از جراحی (از جمله، مرگ) در هنگامی که قسمت راست کبد برداشته می شود خیلی بیشتر از زمانی است که بخش چپ آن برداشته می شود.

عمل جراحی پیوند کبد بسیار پیچیده و خطرناک است و از طرفی، پیوند کبد برای هر بیمار مبتلا به نارسایی کبدی مناسب نیست. در صورت وجود بیماری های همراه ، مثل بیماری های قلبی یا ریوی یا سرطان در قسمت های دیگر بدن، یا بیماری ایدز و نیز در افراد الکی یا معتاد به مواد مخدر عول پیوند کبد با موفقیت همراه نیست.

در آمریکا، سالیانه حدود 4000 نفر تحت عمل پیوند کبد قرار می گیرند ولی حدود 12000 نفر در لیست انتظار دریافت کبد هستند. معمولاً عمل جراحی پیوند کبد 6 تا 10 سال طول می کشد و خطرناک ترین زمان آن، هنگامی است که گیره های رگ های خونی باز می شوند و خون در کبد پیوند شده جریان پیدا می کند  . در پیوند کبد نیز مانند سایر اعضا باید بیمار از چند نوع داروی سر کوبگر ایمنی استفاده کند. حدود 80 تا 90 درصد بیماران مبتلا به هپاتیت که از کبد پیوندی استفاده می کنند حداقل یک سال زنده می مانند.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه ار پرستار بیمار کمک بخواهید.

ادامه مطلب...

موارد ممنوعیت استفاده از واکسن هپاتیت B

موارد ممنوعیت استفاده از واکسن هپاتیت B

موارد ممنوعیت استفاده از واکسن هپاتیت B : در صورت وجود واکنش آلرژیک (حساسیت) جدی به دوز قبلی واکسن هپاتیت B  نباید به تزریق دوباره آن مبادرت نمود.

واکسن هپاتیت B

با توجه به آنکه واکسن هپاتیت B با استفاده از سلولهای مخمر و به وسیله روش های بیو شیمیایی و یبوفیزیکی ساخته می شود، افراد حساس به مخمر نباید از واکسن های حاوی مخمر استفاده کنند.

تقریباً در نیمی از موارد، منشا عفونت با ویروس هپاتیت B مشخص نمی شود لمس زخم افراد  آلوده به ویروس هپاتیت B می تواند موجب آودگی سایرین شود. در بدن افراد مبتلا یه هپاتیت B  مزمن، آنتی بادی های ضد هپاتیت B  وجود دارند ولی این آنتی بادی ها برای پاکسازی عفونت هایی که خود را در  DNA سلول های کبدی مبتلا تثبیت کرده اند کافی نیستند.

هپاتیت B سالیانه بین 500000 تا 1200000 نفر را در سراسر جهان می کشد که این موارد، ناشی از عوراض هپاتیت مزمن، سیروز و سرطان سلول کبدی هستند.

هپاتیت B در بعضی از کشورها (به ویژه آسیای جنوب شرقی ) اندومیک (بومی) است و در نتیجه، سیروز و سرطان کبدی در این مناطق از عوامل بزرگ، مرگ و میر هستند.

برای آگاهی بیشتر در این مورد می توانید از پرستار بیمار راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...

هپاتیت B

هپاتیت B

هپاتیت B : هپاتیت B در اثر نوعی هپادنا ویروس 42 نانو میکرونی از گروه DNA ویروس ایجاد می شود که می تواند هر دو نوع هپاتیت حاد و مزمن را به وجود آورد. هپاتیت مزمن در 15 درصد از بیماران که در بدن آنها قادر نیست پس از عفونت اولیه، ویروس را از بین ایجاد می شود. دوره کمون هپاتیت B حدود 45 تا 180 روز است.

راه های شناخته شده انتقال هپاتیت B

عبارتند از:

خون ( انتقال خون، که امروزه به ندرت هپاتیت B

  • از این راه منتقل می شود).
  • خالکوبی (تاتو؛ اعم از آماتور یا حرفه ای )
  • انتقال از راه جنسی (از طریق تماس جنسی محافظت نشده یا تماس با خون یا مایعات بدن مانند مایع منی، ترشحات مهبلی یا بزاق )
  • انتقال از مادر به کودک از طریق شیر دادن (شواهد کمی از انتقال ویروس از راه جفت وجود دارد) و انتقال از مادر به نوزاد در هنگام تولد
  • استفاده از سرنگ مشترک
  • آُیب های پوستی ناشی از سوزن یا اجسام برنده آلوده.

افرادی که در خطر عفونت با ویروس هپاتیت B قرار دارند ممکن است در خطر آلودگی با ویروس هپاتیت C  یا ویروس ایدز نیز باشند.

افراد دارای شریک های جنسی متعدد یا افراد مبتلا یه بیماری های مقاربتی و افرادی که در تماس با بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن هستند در خطر ابتلا به هپاتیت B  قرار دارند.

نوزادان و کودکان مهاجر از مناطقی که میزان عفونت با ویروس هپاتیت B در آنها زیاد است، مراقبان بهداشتی و پرسنل مراکز ایمنی عمومی و بیمارانی که همودیالیز می شوند نیز در معرض خطر قرار دارند.

حدود 30 درصد بیماران دچار علایم یا نشانه هایی نمی شوند و علایم در کودکان ناشایع تر از بزرگسالان است.

علایم هپاتیت B

علایم هپاتیت B  عبارتند از :  زردی ، احساس خستگی ، درد شکمی، کاهش اشتها، تهوع ، استفراع، درد مفصلی، خارش پوست. بیماری مزمن در 90 درصد از نوزادانی که در هنگام تولد آلوده به ویروس می شوند، 30 درصد کودکانی که در یک تا 5 سالگی آلوده می شوند و 6 درصد افرادی که پس از  5 سالگی آلوده می شوند روی می دهد.

مرگ ناشی از بیماری کبدی در 15 تا 25 درصد افرادی که دچار عفونت مزمن شده اند دیده می شود.

کودکانی که به طور دراز مدت در مراکز مراقبت بهداشتی زندگی می کنند یا دچار معلولیت هستند و کودکان مبتلا یه هموفیلی  و کودکانی که به فرآروده های خونی نیاز دارند یا به دلیل نارسایی کلیه دیالیز می شوند در خطر ابتلا به  هپاتیت B قرار دارند.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید از پرستار بیمار راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...

هپاتیت A

هپاتیت A

هپاتیت A : هپاتیت A یا یرقان عفونی در اثر نوعی پیکورنا ویروس 27 نانومیکرونی از گروه RDA  ویروس منتقل شده از راه مدفوعی -دهانی به وجود می آید.

انتقال  از راه مزبور اغلب ناشی از خوردن غذای آلوده یا تماس جنسی مقعدی/ دهانی است. دوره کمون هپاتیت A، حدود 15 تا 50 روز است.  هپاتیت A ، حاد است و مرحله مزمن ندارد.

هپاتیت A چیست؟

دستگاه ایمنی بیمار بر ضد هپاتیت A، آنتی بادیهایی می سازد که موجب بروز ایمنی در برابر عفونت های بعدی می شوند. در هپاتیت A ، احتمال بروز علایم و نشانه ها در بزرگسالان بیشتر از کودکان است.

علایم عبارتند از :

زردی ، احساس خستگی، درد شکم، کاهش اشتها، حدود 15 درصد از افراد آلوده به ویروس هپاتیت A ، دچار HAV نشانه های طول کشیده یا عود کننده، طی یک دوره 6 تا 9 ماهه می شوند. ویروس هپاتیت A در مدفوع افراد مبتلا یافت می شود.

انتقال ویروس مزبور معمولاً از فرد به فرد و از طریق قرار دادن چیزی که آلوده به ویروس موجود در مدفوع فرد مبتلا است در دهان صورت می گیرد.

افراد خانواده ی فرد آلوده به ویروس، فردی که با بیمار آلوده به ویروس، تماس جنسی دارد،  افراد و به ویژه کودکانی که در مناطقی زندگی می کنندکه میزان موارد هپاتیت A در آنها از سال 1987 تا 1997 افزایش داشته است،

افرادی که به کشورهایی مسافرت می کنند که هپاتیت A در آنها شایع است، مردان همجنس باز، معتادان تزریقی و غیر تزریقی در خطر آلوده شدن به این عفونت قرار دارند.

به بیماران مبتلا به هپاتیت A توصیه می شود در بستر استراحت کنند، مایعات زیادی مصرف کنند و از مصرف الکل پرهیز نمایند.

واکسنی وجود دارد که از بروز عفونت با ویروس هپاتیت A  در افراد تا 10 سال پیشگیری به عمل می آورد.ویروس هپاتیت A از راه مصرف غذاهای دریایی  نپخته یا نوشیدن آب آلوده به ویروس نیز انتقال می یابد.

این موارد عمدتاً در کشورهای جهان سوم روی می دهند. رعایت دقیق بهداشت فردی و اجتناب از مصرف غذاهای نپخته و پوست نکنده می تواند به پیشگیری از عفونت  کمک کند.

افراد آلوده به ویروس هپاتیت A ، 2 هفته قبل و یک هفته بعد از ایجاد زردی، ویروس را از مدفوع خود دفع می کنند.

زمان میان عفونت و شروع بیماری به طور متوسط 28 روز ( از 15 تا 50 روز ) است و اکثر بیماران، طی 2 ماه به طور کامل بهبود می یابند. ولی در 15 درصد بیماران، نشانه های مداوم یا عود کننده از 6 ماه تا یک سال پس از تشخیص اولیه وجود دارند.

در رابطه با آموزش های لازم برای این موضوع از  پرستار بیمار  راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...

علایم و نشانه های هپاتیت

علایم و نشانه های هپاتیت

هپاتیت حاد

علایم و نشانه های هپاتیت : از نظر بالینی سیر هپاتیت حاد به طور گسترده از نشانه های خفیفی که نیاز به درمان ندارند تا نارسایی برق آسای کبدی نیازمند پیوند کبد متغیر است.

در افراد جوان تر، احتمال ایجاد هپاتیت ویروسی حاد بیشتر است. افراد علامتدار پس از جوان تر ، احتمال ایجاد هپاتیت ویروسی حاد بیشتر است. افراد علامتدار پس از مرحله ی نقاهت 7 تا 10 روزه مراجعه می کنند و بیماری مجموعا 2 تا 6 هفته طول می کشد.

علایم اولیه عبارتند از:

علایم شبیه آنفولانزا که در اکثر عفونتهای ویروسی حاد شایع هستند (شامل احساس کسالت، دردهای عضلانی و مفصلی)،

تب،

تهوع  یا استفراغ،

اسهال و سردرد.

نشانه های اختصاصی تر که می توانند در هپاتیت حاد ناشی از علل مختلف وجود داشته بانشد عبارتند از:

کاهش شدید اشتها،

تنفر از کشیدن سیگار در افراد سیگاری،

تیره شدن رنگ ادرار،

کم رنگ شدن مدفوع،

زرد شدن چشم ها و پوست (یرقان) و احساس ناراحتی در شکم،

معمولاً به جز زردی که در 33 درصد موارد و بزرگ و حساس شدن کبد که در 10 درصد موارد دیده می شود سایر  یافته های فیزیکی ناچیز هستند. گاهی  در 5 درصد موارد غدد لنفاوی و بزرگی طحال در 5 درصد موارد وجود دارند.

هپاتیت مزمن

اکثر بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن، بدون علامت باقی می مانند یا علایم خفیفی دارند و غیر طبیعی شدن آزمایش های خونی تنها نکته مثبت است.

یافته ها ممکن است با میزان آسیب کبد یا علت هپاتیت مرتبط  باشند. یرقان می تواند علامت دیررسی باشد و آسیب وسیع کبدی را نشان دهد.

سایر یافته ها عبارتند از:

احساس پر بودن شکم به دلیل بزرگ شدگی کبدیا طحال،

تب خفیف و احتباس مایع در شکم (آسیت).

تخریب وسیع و ایجاد بافت جوشگاهی (اسکار) در کبد یعنی (سیروز) منجر به کاهش وزن، به سادگی مبود شدن بدن و تمایل به خونریزی می شوند.

جوش صورت،

قاعدگی غیر طبیعی،

ایجاد بافتهای جوشگاهی ریه،

التهاب تیروئید و کلیه ها ممکن است در زنان مبتلا یه هپاتیت خود ایمن دیده شوند.

معمولا در معاینه بالینی بیمار، علایم سیروز یا علایم مرتبط با علت بیماری وجود دارند.

هپاتیت ممکن است تا 30 سال در بدن فرد به شکل مخفی باقی بماند و با علایمی همراه نشود ولی به تدریج به تخریب کبد بیانجامد. تخمین زده شده است که تقریباً دو سوم افراد مبتلا به هپاتیت از وجود آن بی اطلاع هستند و ممکن است بسیاری از آنها به طور ناخواسته، بیماری را به سایرین انتقال دهند.

در رابطه با آموزش های لازم برای این موضوع از  پرستار بیمار  راهنمایی بخواهید.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری