بایگانی ماهانه: قالب تاریخ آرشیو به صورت ماهانه

مهارتهایی که به فرآیند یادگیری کمک می کنند

مهارتهایی که به فرآیند یادگیری کمک می کنند

مهارتهایی که به فرآیند یادگیری کمک می کنند : پدر و مادر مسئول کمک به پرورش قوه تخیل کودک، القای نظم و ترتیب و تعلیم و مساعدت به دیگران در کنار سایر موارد تربیتی می باشند.

بنابراین والدین باید از مهارتهایی که به آنها کمک می کند تا وظایفشان را بهتر ایفا نمایند، استفاده کنند.

حتی می توانند برای بهتر شدن این وظایف د رکنار خود یک پرستار کودک استخدام کنند تا این روند بهتر شود.

اهداف مناسبی را برای یادگیری تعیین کنید

مراقب هدف گذاری نامشخص یا اهدافی که پیوسته فراتر از توانایی های کودک شما هستند، باشید.

هرگز به دنبال کمال نباشید چرا که این امر منجر به سرخوردگی شما و فرزندتان می شود و در نهایت کودکی غمگین و مایوس خواهید داشت که نمی تواند به خوبی رشد کرده و پرورش یابد.

هرگز در سنین پایین توقع زیادی از او نداشته باشید بلکه همین مهارت ها و موفقیت های کوچکی را که او هر روز کسب می کند، در نظر بگیرید.

سعی کنید بر روی نقاط ضعف متمرکز نشوید؛ به جای آن به تک تک اعمال مثبت یا پیشرفت های او توجه کرده و آنها را تحسین کنید.

افراط در محبت نیز به همان اندازه برای کودک شما گران تمام می شود. بی شک انگیزه های شما ناشی از خوش قلبی شماست؛

اما لوس کردن، ناز کشیدن و حمایت بیش از حد از فرزندتان سبب می شود که او به شما وابسته گردد، احساس دراندگی کند و احتمالاً سبب می شود تا نقش یک قربانی را در آینده بپذیرد.

قربانی که در حقیقت زندگی برایش بسیار سخت خواهد شد و نمی تواند از عهده مسائل و مشکلاتش برآید.

همیشه یه او بپیوندید: یکی از وظایف مربی گری شما در قبال فرزندتان این است که در واقع باید یک سری کارها را انجام دهید. در حقیقت باید کارهایی بسیار بیشتر از آنچه دوست دارید، انجام دهید.

کودک شما تا زمانی که 8 سالگی را پشت سر بگذارد، کارهایش را با سرمشق گرفتن و تقلید از شما فرا میگیرد.

یکی از بهترین روش ها برای نشان دادن سرمشقی خوب به او این است که برخاسته و کاری را در مقابل او یا به همراه او انجام دهید.

این بدان معناست که شما تنها به دادن فرمان یا دستورالعمل به کودکتان اکتفا نمی کنید به عنوان مثال به جای آنکه عمل فرزندتان را با گفتن جمله " با دست غذا نخور" تصحیح  کنید، قاشق خود را برداشته و خودتان خیلی قاطعانه غذاخوردن با قاشق را انجام دهید و ضمن آن بگویید: " ما با قاشقمان غذا می خوریم " به جای آنکه به او بگویید " برو و اسباب بازی هایت را مرتب کن"

باید دست کودکتان را بگیرید، زانو بزنید و با هم به صورت بازی این کار را انجام دهید و بگویید : " الان وقت آن است که اسباب بازی ها را جمع و جور کنیم."

اگر اعمال شما با کمی تخیل پردازی، کارهای بامزه و یا بازی همراه شود، فرزند شما آنچه را که از او می خواهید، مانند مرتب کردن اسباب بازی ها، بهتر انجام می دهد.

به جای آنکه جلوی بازی کردن فرزندتان را بگیرید، می توانید به او ملحق شوید. اگر بچه ها قطار بازی می کنند به آنها پیشنهاد دهید که به جای آنکه قطار به سمت جاده برود ، به طرف ایستگاه براند و در همین حین شروع به جمع آوری و جا به جا کردن صندلی ها کنید و آنها را از سر راه بردارید.

می توانید از راننده کامیون (دخترتان) بخواهید که کامیونش را به سمت گاراژ براند یا از اسب سوار (پسرتان ) بخواهید که اسبش را به داخل اصطبل هدایت کند.

مهارتهایی که به فرآیند یادگیری کمک می کنند : تکرار، تکرار، تکرار

برای تمام بچه ها به ویژه کوچکتر ها نیاز است تا انجام هر کاری را مدام به آنها گوشزد کنیم. این امر اگر چه خسته کننده اما ضروری است.

مثالهای مثبت ارایه دهید

به خاطر داشته باشید که در صورت امکان ، مسائل را به شکلی مثبت مطرح کنید. مثلا بگویید " بله، چه گربه کوچولوی قشنگی، بیا نوازشش کنیم" و به کودکتان طریقه انجام این کار را نشان دهید.

سپس دستش را گرفته و با او این حرکت را انجام دهید. فریاد نکشید که  " پیشی کوچولو را اذیت نکن" جملاتی که با " نکن" تمام می شوند، از همان لحظه آغاز به صحبت شما، یک حس نارضایتی را منتقل می کنند.

مغز یک بچه کوچک لزوماً تمام کلماترا پردازش نمی کند. بنابراین در مورد بالا، پیام سخن شما این چنین برداشت می شود: " .. پیشی را ... اذیت کن..." که دقیقا عکس مقصود شماست.

کودک شما تا زمانی که به سن مدرسه رفتن می رسد، آمادگی پاسخ دادن به دستوراتی را دارد که تنها از طریق کلمات بیان می شوند و عملاً صورت نمی پذیرند.

بنابراین هر زمانی که توانستید، کلمات خود را به صورت نمایشی بیان کنید و اعمال خود را به صورت تصویری به کودکتان نشان دهید.

کارها را می توان به صورت نمایشی، تئاتر گونه و مبالغه آمیر برای آنها انجام داد. به جای گفتن جمله: "  وقتی آمدی داخل، در را محکم نکوب" ، زمانی که صدای پسرتان را شنیدید، به سمت در بروید، به او خوشامد گفته و سپس بگویید " ما در را آهسته می بندیم" و در همین حین دستتان را بسیار آهسته حرکت داده و عمل بسیت در را انجام دهید.

سپس همین عمل را به شکلی که دست او را روی دستگیره در قرار داده اید، تکرار کرده و به آهستگی در را ببندید.

 

ادامه مطلب...

مراقبت از کودکان معلول جسمی

مراقبت از کودکان معلول جسمی

مراقبت از کودکان معلول جسمی : شماری از کودکان به علل گوناگون مانند عوامل ارثی، صدمان ناشی از عمل زایمان، بیماری ها و حوادث ممکن است بعد از تولد از نظر ذهنی و جسمی دچار معلولیت هایی شوند.

این معلولیت ها گاهی به علت فقدان راه حل های درمانی مناسب در تمام سنین و تا آخر عمر با آنان همراه می ماند.

دراین مقاله مراقبین (پرستار کودک) با کودکان معلول جسمی که از نظر شنوایی و بینایی و حرکتی دچار مشکلاتی هستند آشنا شده و چگونگی راه های مراقبت از آنها را فرا می گیرند.

مراقبت از کودکان معلول

معلول از نظر سازمان جهانی بهداشت: فردی است که در اثر ضایعات زنتیکی، کهولت، بیماری  یا حوادث مختلف عملکردهای بدنی یا روانی خود را به طور موقت یا دایم از دست داده و از استقلال فردی او کاسته شده است.

معلول طبق آخرین تعریف سازمان جهانی بهداشت: وجود اختلال در رابطه ی بین فرد و محیط تعریف شده است.

به طور کلی معلولین را به دو دسته ی ذهنی و جسمی تقسیم می کند. در این مقاله بیشتر از معلولین جسمی صحبت خواهد شد.

آشنایی با برخی از معلولیت های مهم جسمی
الف) ناشنوایی
ب ) نابینایی
ج)معلویت جسمی_ حرکتی

کری یا ناشنوایی معلولیتی است که در اثر ایجاد اختلال و یا ضایعات مادرزادی یا اکتسابی، در اندام شنوایی "گوش" به وجود می آید. نقص شنوایی مانع رشد طبیعی زبان گفتاری می شود .

فرد ناشنوا قادر به دریافت و درک اصوات نیست. طبعاً قادر به سخن گفتن نیز نخواهد بود زیرا زبان وسیله تقلید اصواتی است که از طریق گوش دریافت می شود و در نتیجه این گونه افراد لال هم خواهند شد.

گاهی به اشتباه کودک ناشنوا، کند ذهن نیز تلقی می شود زیرا ناشنوایی با نقص شنوایی او باعث شده صحبت کردن را درست یاد نگیرد و ناتوانی در صحیت کردن و ایجاد رابطه با دیگران به حساب کند ذهنی او گذاشته شود.

باید توجه داشت که کند ذهنی و نقص شنوایی با این که گاهی با هم اشتباه می شوند ولی کاملا از یکدیگر متفاوت می باشند.

کودک ناشنوا با کم شنوا ممکن است هوش بالاتر از حد طبیعی داشته باشد و فقط مشکل اصلی او صرفاً شعف شنوایی و در نتیجه اشکال تکلمی باشد.

در صورتی که اشکال اصلی کودک کند ذهن، آهستگی یا کندی رش هوشی است.

بهترین طریقه ی آزمایش شنوایی استفاده از دستگاه سنجش شنوایی و ترسیم نمودار شنوایی است، که اشکالات شنوایی و میزان آن توسط متخصصین مشخص می شود.

مراقبت از کودکان معلول جسمی : علایمی وجود دارد که مراقبین باید نسبت به آنها حساس باشد و به وجود نقص شنوایی کودک مشکوک شوند. این علایم و نشانه ها عبارتند از:

  • کودک در هنگام پاسخ دادن به گفته های شفاهی مراقب کودک، رفتاری غیر عادی بروز می دهد که این رفتار ممکن است به صورت بی توجهی و پاسخ های نامتناسب به سوالت نمایان شود.
  • زمانی که کودک برای بهتر شنیدن، دستش را پشت گوشش می گذارد و لاله ی آن را خم می کند.
  • وقتی که کودک یک طرف سرش را به سمت صدا بر می گرداند تا ازگوش سالم خود برای شنیدن کمک بگیرد و یا برای درک کلمات دیگران ناچار است به صورت فرد مقابل دقیق شود.
  • ناتوانی در تکلم به ویژه برای بیان حروف بی صدایی که در اول و آخر کلمه قرار دارند.
  • رشد گویایی کودک در لغات و عبارات ویژه کودکان با تاخیر صورت می گیرد.

با مشاهده ی این علایم، مراقب کودک باید با والدین نسبت به توانایی شنیدن کودک او مشورت کرده، او را برای بررسی های کلینیکی به پزشک متخصص ارجاع دهد.

مراقبت از کودک ناشنوا:

چگونگی ایجاد ارتباط با کودک ناشنوا به آموزش های ویژه ای نیازمند است لذا کودک ناشنوا نمی تواند در کلاس های معمولی کودکستان تحت تعلیم قرار گیرد.

کودک ناشنوایی که قادر به تکلم نیست به آموزش های اختصاسی و طولانی در سخن گفتن و تمرین زیاد به کمک سمعک نیاز دارد.

کودکان ناشنوا از دو تا سه سالگی می توانند آموزش های خاص ناشنوایان را آغاز کنند. لذا در آموزشگاه های مخصوص ناشنوایان لب خوانی، تعلیمات شنوایی و تصحیح تکلم و چگونگی استفاده از سمعک به آنان آموزش داده می شود.

نابینایی: یکی از مهمترین معلولیت ها نابینایی است، با توجه یه این که نابینایی در تمام موارد مطلق نیست و. گاه بعضی از افراد دارای درجات مختلف بینایی می باشند.

به همین جهت نابینایان را می توان به دو گروه نابینای مطلق و نیمه بینا تقسیم کرد.

نابینای مطلق که خود به دو گروه تقسیم می شود:

  • نابینایی مادرزادی: به فردی گفته می شود که در بدو تولد دچار این نوع معلولیت باشد و از عوامل آن می توان بیماری ها و سوانحی را نام برد که مادر در هنگام بارداری به آن دچار می شود و همچنین از ازدواج های فامیلی و عوامل ژنتیکی و ارثی یاد کرد.
  • نابینایی اکتسابی: به افرادی گفته می شود که در سنین مختلف بر اثر حوادث یا بیماری هایی، بینایی خود را از دسته داده باشند که البته نحوه آموزش دز این دو گروه متفاوت است .

مراقبت از کودکان معلول جسمی : مراقبت از کودک نابینا

مراقبت از کودک نابینا باید طوری باشد که کانع فعالیت او نشود مراقب کودک با رفتاری منطقی و رعایت احتیاط لازم، نابینایی کودک را در نظر داشته و سعی کند عواملی را که باعث ایجاد خطر در محیط کودک می شود بر طرف سازد.

مراقب کودک ممکن است ابتدا به غلط تصور کند که باید از کودک نابینا مراقبت بیشتری شود ولی به تدریج پی می برد که توجه زیاد نه تنها باعث مزاحمت طفل خواهد شد بلکه مانع بروز استعدادهای کودک نابینا نیز می شود.

ولی نباید فراموش کرد که به هر حال طفل نابینا است و عدم دید ممکن است خطراتی را برا یاو ایجاد کند و در این زمینه باید به او تعلیمات خاصی داده شود. آموزش نابینایان با خط مخصوص بریل است که در مدارس مخصوص نابینایان صورت می گیرد.

 

 

 

ادامه مطلب...

لباس پوشاندن نوزاد

لباس پوشاندن نوزاد

لباس پوشاندن نوزادان :  به اندازه های مختلفی وجود دارد. کودک شما احتمالاً به تعداد زیادی لباس با سایز و اندازه خیلی کوچک نیازی ندارد زیرا در مدت کوتاهی کودک رشد کرده و این لباسها اندازه او نخواهند بود.

لباس پوشاندن و در آوردن نوزادتان به اندازه کافی مشکل هست که تازه لباسهای دکمه دار هم بخواهید بپوشانید.

سعی کنید لباسهای ساده و بدون دکمه برای او تهیه نمایید و لباسهای دکمه دار را بگذارید برای وقتی که او کمی بزرگ تر شد همیشه سعی کنید لباسی که تهیه می کنید دارای یقه گشاد باشد که بتوانید به راحتی آن را از سر کودکتان عبور دهید.

می توانید برای دوره کوتاهی از پرستار کودک در منزل استفاده نموده تا ریزه کارری های نگهداری از کود را بیاموزید.

طرز لباس پوشاندن به نوزادان

وقتی که هوا گرم است باید لباسی به تن کودکتان کنید که راحت بوده و او را خنک کند. اگر کودک را به بیرون از خانه می برید همیشه یک کلاه آفتابی روی سرش بگذارید تا او را از نور خورشید محافظت کند.

در روزهای سرد هم لباسی که روی لباس معمولی کودک می پوشانید باید به اندازه کافی بزرگ باشد که کودک احساس فشردگی نکند.

همیشه سعی کنید لباسهایی که برای کودکتان تهیه می کنید از جنس مرغوب بوده و در اثر شستن خراب نشوند، زیرا مجبورید روزی سه یا چهار بار لباس کودکتان را عوض کرده و بشوئید.

اهمیت زیادی دارد که انگشتان پای کودکتان هیچگاه به علت پوشیدن کفش تحت فشار قرار نگیرد. همچنین مراقب باشید لباسهای یکسره ای که تن کودکتان می کنید در قسمت پاها تنگ نبوده و باعث فشار بر روی انگشتان نشود.

توجه داشته باشید که وقتی که کودکتان هنوز به درستی راه نیفتاد است نیازی به پوشیدن کفش ندارد.

نحوه پوشاندن لباس نوزاد

  • ابتدا یقه لباس را از سر نوزاد رد کنید. سپس یک آستین او را گشاد کرده و از دستش عبور دهید.
  • با استفاده از دست دیگرتان، دست نوزاد را گرفته و از آستین عبور دهید. سپس این کار را با دست دیگرش انجام دهید.
  • دستتان را زیر کودک گذاشته و بقیه لباس را زیرش به بیرون بکشید.
  • دکمه لباس را ببندید و مراقب باشید که لباس در هیچ قسمتی به کودک فشار وارد نیاورد.
  • جوراب را کاملاً گشاده کرده و وارد پای کودک نمایید.
  • برای پوشاندن شلوار، ابتدا یک پا و سپس پای دیگر را داخل شلوار نموده و آن را بالا بکشید.
ادامه مطلب...

رفتار های اجتماعی در کودکان

رفتار های اجتماعی در کودکان

رفتار های اجتماعی در کودکان : یک نوزاد تازه متولد شده به نظر می رسد که خیلی نسبت به محیط اطرافش اجتماعی و معاشرتی نباشد زیرا نه لبخند می زند و نه صدایی از خود در می آورد .

اما واکنش های والدین به رفتارهای معمول نوزاد، منجر به ایجاد رفتارهای اجتماعی او می گردد.

تمام آموزشهای اجتماعی که کودک در ابتدا کسب می کند از تقلید افرادی هستند که او بیشتر با آنها سر و کار دارد که معمولاً پدر و مادرش هستند و یا در برخی موارد پرستار کودک او می تواند تاثیراتی در روابط اجتماعی فرزند داشته باشد.

نوزادی که چند ساعت از تولد او نگذشته است می تواند بعضی از کارهای بزرگسالان را تقلید کند مثل درآوردن زبان و خمیازه کشیدن .

کودکان و رفتارهای اجتماعی آنان

هنگامی که چندکودک در یک مکان پهلوی هم قرار داده می شوند آنها با همدیگر بازی نمی کنند زیرا هنوز ارتباط با دیگران را یاد نگرفته اند.

هر کدام از آنها با خودش بازی می کند. این توانایی تقلید در کودکان ، ابزار مهمی است که به آنها در زندگی کمک می کند.

از طریق تقلید است که کودک بالاخره صحبت کردن با دیگران را می آموزد. یکی از راههای دیگر در برقراری ارتباط با دیگران و جلب توجه آنها، گریه کردن است .

در ابتدا گریه نوزاد به علت درد، گرسنگی یا عدم راحتی جایش می باشد . کودک می داند که با گریه کردن کسی به سراغش خواهد آمد.

گریه نوزاد باعث تند شدن ضربان  قلب مادر می شود و اگر این مادر شیر خود را به کودکش می دهد ، گریه باعث می شود که به طور اتوماتیک شیر او شروع بع تولید کند.

در طی چند هفته، نوزاد یاد میگیرد که وقتی گریه می کند باید منتظر بعضی واکنش ها مثل شیر دادن یا بلند کردن او باشد .

وقتی چند کودک در کنار هم قرار داده می شوند با یدگدیگر بازی نمی کنند چون هنوز رفتارهای اجتماعی را یاد نگرفته اند.

در حدود 6 هفتگی نوزاد یاد می گیرد که لبخند بزند و این یکی دیگر از مهارتهای اجتماعی است که او از آن سود می جوید.

البته لبخندهای اولیه کودک، تنها حرکات ساده عضلات صورت هستند، اما وقتی پاسخ شما را مشاهده می کند که شما هم به او لبخند می زنید او یاد میگیرد که لبخند عمل خوبی است و آن را تکرار می کند.

یک نوزاد وقتی  واکنش مثبت در قبال کاری که کرده است را از شما می بیند، آن عمل را تکرار خواهد کرد.

در سه ماهگی نوزاد قار خواهد بود  که موجب تفریح و سرگرمی اطرافیانش شود. در این سن او با هر کسی که به او  توجه کند دوستانه رفتار می کند.

کودک شما از کارهایی مثل حمام کردن لذت می برد. شیر خوردن یکی از مهمترین لذتهای او به حساب می آید و در هنگام شیر خودرن بدون این که پلک بزند به صورت شما خیره می گردد.

در چهار ماهگی کریه کودک بیشتر اختیاری می گردد. او در هنگام گریه چند لحظه سکوت می کند تا ببیند کسی به سراغش می آید یا خیر و بعد دوباره گریه را از سر می گیرد.

او یاد گرفته است که گریه کردن باعث جلب توجه دیگران به او می شود و این توانایی جدید، آغازی است برای کشفیات مهیج دیگر.

رفتار های اجتماعی در کودکان : تغییر الگوی رفتاری

بعد از 6 ماهگی رفتار کودک شکا ممکن است تغییر کند. او که قبلا با افراد غریبه با لبخند برخورد می کرد از 6 ماهگی به بعد با دیدن غریبه ها نگران و مضطرب می گردد.

کودک شما اکنون به مرحله ای رسیده است که هر صدا یا تصویر جدید راباید مدتی بررسی کند تا با آن آشنا شود. این نگرانی را اصطلاحا نگرانی از غریبه ها می نامند و اغلب هنگامی بیشتر بروز می کند که شما او را تنها می گذارید.

او در مرحله ای از رشد و نمو قرار دارد که به تغییرات خیلی حساس است و به نظر می رسد که به طور ناگهانی بیشتر متکی به شما شده است .

او بیشتر گریه می کند و به مشا می چسبد. در اواخر یک سالگی کودک ممکن است به بعضی چیزها مثل پتو ، شیشه شیر یا انگشت شستش علاقه زیادی نشان دهد و با آنها احساس آرامش کند.

در طی 6 ماه یعد تا یکسالگی ، کودک در مقابل غریبه ها ساکت و تودار بوده اما با افراد فامیل و آشنا خیلی با محبت رفتار می کند.

او ممکن است خیلی به شما بچسبد، به طوری که هر گونه تنها گذاشتن و جدایی از او برایش ناراحت کننده باشد. این وابستگی ممکن است برای شما مشکل آفرین باشد اما باید قبول کنید که این یک مرحله مهم از رشد و نمو کودک است.

اکنون کودک شما افراد را شناسایی کرده و به طور انتخابی با آنها برخورد می کند. او با استفاده از این ارتباطها، جهان خود را کشف می کند.

اکنون که او کمی بزرگتر شده است، با صداهایی که از خود در می آورد باعث توجه اطرافیان به خو می شود. او ممکن است با ادا در آوردن موجب خنده شما شود و هر چه بیشتر شما به این کارها علاقه نشان دهید او بیشتر آنها را تکرار می کند و این اولین کنترل واقعی او پیرامون اجتماعش می باشد.

تا یک سالگی او احتمالاً درک خواهد کرد که او به عنوان یک موجود وجود دارد . او ممکن است برای توصیف خودش کلمه یا صدایی را بیان کرد.

با این حال مهارتهای اجتماعی او هنوز خیلی محدود هستند و او علاقه کمی به افرادی غیری از محدوده اطرافش دارد.

از نظر کودک شما، سایر کودکان مثل اشیاء بی جان هستند و او به آنها به عنوان همبازی نگاه نمی کند. تا هنگامی که کودک درک اجتماعی کافی داشته باشد و بتواند با بقیه کودکان دوست شود، دو سه سالی طول خواهد کشید.

رفتار های اجتماعی در کودکان : نکات مهم
  • با واکنش های مثبتی که نشان می دهید سعی کنید که کودک خود را به تقلید از شما تشویق نمایید .
  • به کودکتان لبخند بزنید تا او بفهمد که چقدر از لبخند زدن او خوشحال می شوید.
  • اگر کودکشما از افراد غریبه می ترسد، او را مجبور به معاشرت با آنها نکنید.
  • وقتی می خواهید از خانه بیرون بروید و کودکتان را ترک کنید، یک خداحافظی خیلی سریع انجام دهید و از خداحافظی های طولانی مدت پرهیز نمایید.

 

ادامه مطلب...

سلامتی در دوره کودکی

سلامتی در دوره کودکی

سلامتی در دوره کودکی : تعریف سازمان بهداشت جهانی از سلامت: شرایط مناسب فیزیکی، روحی، روانی و اجتماعی و نه صرفا ً نداشتن بیماری.

علیرغم این تعریف جامع، سلامتی به طور سنتی بر اساس میزان مرگ و میر و ابتلا به بیماری بررسی می شود.

و داشتن این داده ها برای پرستار کودک بسیار با اهمیت است.

این داده ها، برای پرستاران بسیار با اهمیت است، زیرا این داده ها، اطلاعات مهمی برای پرستاران فراهم می کند که از جمله این اطلاعات عبارتند از:

  1. دلایل مرگ و میر و بیماری
  2. گرو ههای سنی پر خطر برای ابتلا به بیماری و صدمات
  3. پیشرفت های موجود در زمینه درمان و پیشگیری
  4. زمینه های اختصاصی در مشاوره سلامتی

سلامتی در کودکان

عمده شاخص های سلامتی در برنامه مردم سالم چهارچوبی را برای شناساسی اجزای اصلی برنامه های ارتقاء سلامتی کودکان که به منظور پیشگیری از مشکلات بهداشتی آینده برای کودکان طراحی شده اند، ایجاد می کند.

اهداف:

افزایش کیفیت و طول مدت زندگی سالم

برطرف کردن مشکلات و عوامل مختل کننده سلامتی

شاخص های عمده سلامتی:

  1. توسیه برای فعالیت جسمی
  2. پیشگیری از افزایش وزن و چاقی
  3. پیشگیری از مصرف دخانیات
  4. پیشگیری از سوء استفاده مواد
  5. پیشگیری از خشونت و آسیب
  6. رفتارهای جنسی سالم با تقبل مسئولیت
  7. توجه به کیفیت محیط
  8. واکسیناسیون
  9. دسترسی به مراقبتهای بهداشتی

بیماری های دوران کودکی:

تعیین میزان ابتلا به بیماری در کودکان مشکل تر از مرگ و میر است.

بیماری حاد در کودک نشان دهنده جدی بودن علائم به حدی است که سبب محدود شدن فعالیتش شده و نیازی به توجه درمانی و مراقبت طبی جدی را مطرح می کند .

بیماری های تنفسی، پنجاه درصد بیماری های حاد دوران کودکی را شامل می شود.

نوع بیماری که کودک مبتلا می شود به سن کودک نیز بستگی دارد. با افزایش سن، عفونت های تنفسی فوقانی و اسهال کاهش یافته و اختلالاتی مثل سردرد و آکنه افزایش می یابد.

گروه های خاصی از کودکان که بیشتر مبتلا به بیماری می شوند عبارتند از:

  1. کودکان بی خانمان
  2. کودکان با خانواده متغیر
  3. وزن پایین تولد
  4. مبتلایان به بیماریهای مزمن

سلامتی در دوره کودکی : صدمات

عامل دیگر بیماری کودکان، صدمات است. صدمات علت اصلی مرگ  در کودکان بیشتر از یک سال می باشد .

همزمان با رشد کودک، درصد مرگ و میر ناشی از صدمات افزایش می یابد. در طی سالهای اخیر، صدمات کاهش قابل توجهی نداشته اند زیرا افراد، آن را یک حادثه اجتناب ناپذیر یا یک مسئله رفتاری  تلقی می کنند.

اکثریت مرگ و میر های ناشی از صدمات در جنس مذکر و در سنین نوجوانی روی می دهد. مهمترین علت مرگ و میر ناشی از صدمات کودکان، صدمات ناشی از وسایل نقلیه موتوری است و بعد از آن غرق شدگی و سوختگی به ترتیب دومین و سومین عوامل مرگ در کودکان مذکر یک تا چهارده سال است که در جنس مونث برعکس می باشد.

یکی از علل دیگر صدمات ،آسپیراسیون یا خفگی است که در دوران شیرخوارگی در جنس مذکر بیشتر از مونث است.

آموزش به والدین در رابطه با انواع بیماری ها و تشخیص علائمی که نیازمند درمان و پیشگیری است جزء مراقبت های مهم پرستاری محسوب می شود. قبل از مراقبت پزشکی، افزایش آگاهی خانواده است که می تواند میزان ابتلا به بیماری های دوران کودکی را کاهش دهد و مسئولیت پرستاری در این رابطه حیاتی است.

سلامتی در دوره کودکی : پرستاری از کودکان

پرستاری عبارت است از، تشخیص و درمان واکنش های افراد به مسایل و مشکلات بالقوه و بالفعل سلامتی. همچنین پرستاری بر اساس تعریف انجمن پرستاران آمریکا عبارت است از، پیشگیری از بیماری ، تسکین درد و رنج، و حمایت و محافظت، حفظ و ارتقای سلامت در مراقبت از افراد، خانواده ها، گروه ها، جوامع و جمعیت ها .

سلامتی در دوره کودکی : این تعاریف شامل 4 ویژگی در حرفه پرستاری است :

  1. توجه کامل له تجربیات افراد و پاسخ به سلامت و بیماری، با در نظر گرفتن تمامیت فرد نه صرفاً تمرکز بر مشکلات موجود.
  2. تلفیق داده های عینی با اطلاعات حاصل از تجربیات ذهنی بیمار
  3. استفاده از دانش نظری در فرآیند تشخیص و درمان
  4. تامین ارتباط درمانی با مددجو در جهت ارائه مراقبت های بهداشتی

 

 

ادامه مطلب...

مراقبت کودک در بیماری های شایع

مراقبت کودک در بیماری های شایع

مراقبت کودک در بیماری های شایع : شرط اساسی در مراقبت از کودکان بیمار داشتن اطلاعات کافی در مورد بیماری های شایع است.

مراقبین در تامین و حفظ سلامتی و راه های پیشگیری از بیماری ها می توانند نقش عمده ای داشته باشند. آشنایی مراقبین یا پرستار کودک با این بیماری ها سهم بسزایی در ارتقاء سلامت کودکان خواهد داشت.

در این جا به نحوه مراقبت چند بیماری شایع دوران کودکی آشنا می شوید:

الف) سرماخوردگی:

سرماخوردگی از بیماری های ویروسی شایعی است که به خصوص در کودکان در سنین دو تا شش سالگی بیشتر دیده می شود و مدت آن هم طولانی تر است و بیشتر به عوارض ثانوی آن دچار خواهند شد. رعایت نکات زیر در هنگام سرماخووردگی ضروری است:

  • اتاق کودک را به طور یکنواخت گرم نگاه دارید. البسه کودک را متناسب با فصل انتخاب کرده، از پوشاندن بیش از حد کودک که باعث تعریق شدید می گردد خودداری نمایید.
  • رطوبت اضافی اتاق کودک به جلوگیری از انسداد بینی کمک می کند. استفاده از بخور گرم برای ایجاد رطوبت اتاق مناسب است.
  • تجمع ترشحات بینی باعث انسداد و گرفتگی آن می شود و ممکن است او را در موقع شیر خوردن از پستان مادر یا فنجان به شدت ناراحت سازد لذا با استفاده از افشانه یا قطره نمکی استریل، بینی او را پیش از تغذیه باید شست و شو داد.
  • دادن مایعات کافی برای جبران آب بدن و ادامه شیر مادر بسیار موثر است.

ب) آنفولانزا:

بیماری آنفولانزا شدیداً واگیردار است و می تواند در مدت کوتاهی باعث ابتلا و مرگ و میر زیاد در منطقه وسیعی گردد لذا در منزل و یا در موسسات شبانه روزی کودکان، اصول جداسازی و رعایت نکات بهداشتی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. رعایت نکات زیر ضروری است:

  • واکسن این بیماری که باید به طور یکساله تزریق شود، برای کودکان مبتلا به بیماری های مزمن (قلبی، کلیوی، و خونی) بدخیم،آسم و دیابت ضروری است.
  • مایعات کافی به کودک خورانده شود.
  • بیمار تحت درمان پزشک قرا رگیرد.
  • استراحت در بهبودی سریع کودک بسیار موثر است. لذا در موسسات شبانه روی سعی شود کودک در بستر نگهداری شود و از اجتماع کودکان برای برنامه های دسته جمعی جلوگیری به عمل آید .
  • کلیه ی لوازم و وسایل کودک جدا نگهدرای و ضدعفونی گردد.
  • و در موارد حاد طفل باید در بیمارستان بستری شود.

ج) آبله مرغان:

واگیرترین بیماری دانه دار پوستی است ، اغلب خفیف و بدون عارضه بوده اما در برخی از کودکانی که دچار اختلال ایمنی هستند به صورت شدید بروز می نماید. کودکان مبتلا به آبله مرغان در بیشتر اوقات نیازی به بستری شدن ندارند.

مراقبت کودک در بیماری های شایع : رعایت نکات زیر در این گونه بیماران الزامی است:

  • به دلیل واگیر دار بودن این بیماری اتاق کودک را باید جدا کرد.
  • گرفتن ناخن ها و رعایت نظافت و بهداشت پوست برای پیشگری از خاراندن بدن عفونت های ثانویه ضروری است .
  • این کودکان نیاز بیشتری به مایعات دارند.
  • بهداشت دهان و دندان باید رعایت شود.
  • برای پایین آوردن تب در این بیماری از آسپیرین به دلیل ایجاد عوارض عصبی استفاده نشود. لازم به ذکر است ، بعضی از بیماری های شایع کودکان مانند سرخرک، سرخجه، اوریون، سیاه سرفه، دیفتری و کزاز با انجام واکسیناسیون عمومی و به موقع، شیوع کمتری پیدا کرده اند ولی گاهی به صورت تک گیری با منطقه ای بروز می کنند. در صورت بروز هر کدام از این بیماری ها نیاز به درمان و مراقبت های ویژه ای خواهد بود.
ادامه مطلب...

مراقبت از کودک از خطرات خارج از خانه

مراقبت از کودک از خطرات خارج از خانه

مراقبت از کودک از خطرات خارج از خانه : در خارج از خانه مراقبت از کودکان دو تا سه ساله بسیار مهم است.

حال این مراقبت چه از سوی والدین و چه از سوی پرستار کودک باید مورد توجه قرار گیرد.

در اتومبیل باید از صندلی مخصوص کودک استفاده شود.

اگر اتومبیل فاقد صندلی کودک است مراقب کودک باید در صندلی عقب بنشیند و کودک را در دامن خود قرار داده و در تمام طول مسیر از دست هایش به عنوان حایلی برای حفظ بدن کودک استفاده کند تا در موقع ترمزهای شدید و ناگهانی ، مانع پرتاب شدن او به جلو گردد.

باید در هنگام خرید یا گردش در پارک و مکان های بازی کاملاً مراقب کودک بود و هرگز نباید کودک را تنها گذاشت، مشخصات کودک به همراه آدرس و تلفن محل سکونت را در جیب لباس او باید قرار داد. کودکی که قادر به نشستن و کنترل خود نیست را نباید سوار و سایل بازی های موجود مانند تاب، در پارک کرد.

خطراتی که کودکان سه تا شش ساله را تهدید می کنند:

در سه سالگی رفتار کودکان تغییر می کند آنان توانایی تشخیص مسائل اخلاقی و تمایز بین رفتار خوب و بد را پیدا می کنند که این امر بستگی به رشد شناختی و دهنی و الگوهای رفتاری آنان دارد.

هر چه سن کودکان بالاتر می رود به دلیل افزایش رشد شناختی و در اکثر کنش متقابل با محیط مطالب بیشتری را در می یابند بنابراین دیگر لجباز و سر سخت نیستند لذا آموزش و کنترل آنها راحت تر انجام می پذیرد.

کودکان در سه سالگی کنترل حرکتی بیشتری دارند. بنابراین به تنهایی راه می روند و جست و خیر می کنند و قادرند از وسایل بازی مانند تاب، الا کلنگ، سه چرخه و اتومبیل های مخصوص کودک استفاده کنند.

لذا مراقبین کودک باید طریقه صحیح استفاده از انها را آموزش دهند و با نظارت صحیح از بروز حوادث پیشگیری نمایند.

خطراتی که کودکان را در این سنین تهدید می کنند علاوه بر مواردی که در سنین دو تا سه سالگی به آن اشاره شد، تصادف با وسایل بازی و بازی های جمعی، خروج از محل زندگی به تنهایی، گم شدن و مسمومیت ها را نیز می توان اضافه کرد.

در هنگام گردش در پارک ها و یا بازدید از محل های خاص مانند موزه ها، نمایشگاه ها و اماکن تفریح باید کاملاً مراقب کودکان بود تا از جمع جدا نشده و تنها نمانند.

در این موارد باید برای هر کودک یک کارت شناسایی تهیه و در اختیار او قرار داد.

حوادثی که کودکان را تهدید می کنند:

  • زمین خوردن: نباید بچه را روی میز یا تخت تنها گذاشت زیرا ممکن است به روی زمین بیفتد اطراف تخت باید با نرده محصور گردد.
  • ورود اجسام خارجی در دستگاه تنفس: اشیای کوچک و مواد مضر را نباید در دسترس بچه قرار داد، به طریقه ی خوابانیدن طفل باید توجه کرد.
  • سوختگی_غرق شدن: بچه نباید تنها در لگن پر از آب یا وان پر آب حمام رها کرد.

 

ادامه مطلب...

تغذیه کودکان دو تا شش ساله

تغذیه کودکان دو تا شش ساله

تغذیه کودکان دو تا شش ساله : بعد از دو سال به دلیل کاهش رشد، نیاز به کالری در کودکان کاهش می یابد.

در این سنین قد کودکان در مقایسه با وزن رشد بیشتری دارد به همین دلیل ممکن است کودکان لاغرتر از گذشته به نظر بیایند در حالی که این ویژگی مختص این سن است.

از طرفی کودکان در این سنین به علت تحرک زیاد در حین بازی انرژی زیادی مصرف می کنند و آمادگی فیزیکی بدنی آنان برای انجام این فعالیت ها به میزان زیادی به چگونگی برنامه ی غذایی آنها بستگی دارد که لازم است بیشتر مواد غذایی جامد به ویژه پروتئین در اختیار آنان قرار گیرد.

چگونگی رعایت برنامه غذایی کودک دو تا شش ساله

کودک در این سنین با توجه به محیط اطراف کمتر به غذا اهمیت می دهد و اشتهای کودک نسبت به سال اول زندگی تدریجاً کاهش می یابد بنابراین توجه به نوع غذای مصرفی کودک بسیار مهم است.

شیر از مهمترین غذاهایی است که باید همیشه در برنامه غذای روزانه کودک وجود داشته باشد البته مقداری که مانع استفاده ی کودک از غذاهایی است که باید همیشه در برنامه غذای روزانه کودک وجود داشته باشد البته مقداری که مانع استفاده ی کودک از غذاهای متوع دیگر نگردد.

به تدریج که کودک بزرگتر می شود سعی می کند خودش غذا بخورد در این هنگام کافی است مصرف تنقلات و مواد شیرین کنترل شود و مودک از مواد مغذی و ضروری برای رشد بیشتر استفاده کند.

باید در نظر داشت که کودک بهترین کسی است که می تواند اشتهای خود را تنظیم کند و می داند چه مقدار غذا می خواهد، کودکی که هر بار کم می خورد معمولاً دفعات غذایی بیشتر از کودکی است که در هر بار زیاد غذا می خورد.

برای چنین کودکی غذاهای مختصری که در فواصل غذاهای اصلی داده می شوند باید از انواعی انتخاب شوند که مانع اشتهای او برای صرف غذای اصلی نگردند و جزئی از غذای اصلی کودک باشند مانند شیر، ماست، نان و پنیر

کودکانی که زیاد بازی می کنند اغلب اشتهای فراوان دارند ولی گاهی آنقدر خود را خسته می کنندکه حتی نمی توانند غذا بخورند بنابراین استراحت مختصر قبل از غذا، هر قدر هم کوتاه باشد در این گونه موارد در اشتهای کودک تاثیر بسزایی دارد.

لازم است یادآوری شود که همان اندازه که مصرف غذای کم برای کودک درست نیست دریافت بیش از اندازه مواد غذایی نیز موجب ناراحتی هایی برای وی خواهد شد.

افرادی که در دوران بلوغ و بعد از آن دچار چاقی می شوند معمولاً سابقه ی اضافه وزن در دوران کودکی بخصوص در سال اول زندگی داشته اند به عبارت دیگر مصرف زیاد مواد غذایی و داشتن اضافه وزن در ساالهای اول زندگی زمینه مناسبی برای بروز چاقی در سنین بلوغ و بعد از آن محسوب می شود .

بنابراین در تغذیه کودکان باید با رعایت اعتدال و توجه به وزن مناسب برای سن، در صورت لزوم در برنامه غذایی آنها تجدید نظر کرد.

تغذیه کودکان دو تا شش ساله : عادتهای غذایی کودکان 

کودکان در سنین دو تا شش سالگی خوردن مواد جامد و سخت را یادگرفته اند.

تنقلاتی مانند آب نبات، شکلات و آشامیدنی های شیرین و گازدار مورد علاقه شدیدکودکان هستند که از نظر تامین احتیاجات غذایی مواد کم ارزشی محسوب می شوند زیرا حاوی مقدار زیادی مواد قندی هستند  که به غیر از ایجاد انرژی هیچ مواد مغذی ای به همراه ندارند و مصرف این مواد حس گرسنگی کودک را بر طرف می کند و وی را از خوردن غذاهای مغذی که برای تامین رشد و سلامتی او لازم اند باز می دارد.

با همه این ها چون تنقلات مورد علاقه کودکان است نمی توان مانع خوردن آنها شد بلکه باید با نظارت در چگونگی مصرف آنها برنامه مناسبی برای کودکان ترتیب داد.

در کودکانی که به خوبی غذا نمی خورند قرار دادن تنقلات در رژیم غذایی فقط به صورت دسر و پس از مصرف غذای اصلی جایز است .

هرگز نباید دادن تنقلات را مشروط به صرف غذای اصلی کرد زیرا این مواد با اهمیت جلوه می کنند این مواد را می توان پس از صرف غذای کامل در صورت تقاضای کودک در اختیار او گذاشت.

مصرف مواد شیرین بخصوص آنهایی که به صورت سخت و جامد هستند کانند شکلات و آب نبات زمینه ی مساعدی را برای پوسیدگی دندان ها فراهم می کنند. رفتار مادر یا پرستار کودک تاثیر بسزایی در پذیرش یا رد غذا در کودک دارد.

کودکان هم مانند بزرگسالان ممکن است گاهی به خوردن بعضی از غذاها تمایل یا بی میلی نشان دهند.

مواردی پیش می آید که کودک غذایی را که قبلا با میل می خورده اکنون آن را رد می کند. بعضی از کودکان هر نوع غذایی که برای اولین بار به آنها داده می شود به سختی می پذیرند، به ندرت می توانند چند غذا را در آن واحد قبول نمایند.

معمولا کودکان در مورد غذاهایی که به آنها تحمیل می شوند مقاونت شدید نشان می دهند.

مراقبین و مادران آگاه با مقاومت و آرامی این شرایط کودک را تحمل می کنند.

توصیه می شود در مورد انتخاب نوع و مقدار غذا به اشتها و تمایل کودک ماملاً توجه شود هرگز در غذا دادن به کودکان نباید اصرار کرد چون اگر کودک به این نکته واقف گردد که به اصرار می خواهند غذایی را به وی تحمیل کنند ممکن است مدت ها از خوردن آن خودداری کند و این موضوع را وسیله ای برای رسیدن به خواسته های غیر منطقی خود قرار دهد.

ادامه مطلب...

مراقبت از کودکان دو تا شش ساله

مراقبت از کودکان دو تا شش ساله

مراقبت از کودکان دو تا شش ساله : کودکان در این سنین از نظر تغذیه ای وابستگی کمتری به مادر دارند و بدین سبب توجه به نیازهای تغذیه ای و بهداشتی آنان و نیز رعایت نکات ایمنی لازم از مسایلی است که باید مورد نظر قرار گیرد.

کودکان در سنین 2 تا 6 سالگی، کنترل مهارتهای حرکتی را کاملا آموخته اند. بدون کمک راه می روند و بسیاری از اوقات در حال جست و خیز هستند.

مطالعه ی تعداد تلفات سالیانه ناشی از حوادث کودکان زیر پنج سال رقم بالایی را نشان می دهد. بخرانی ترین سالهای عمر کودکان سنین دو تا شش سالگی است و در طول این سالهاست که ما موظف هستیم علاوه بر این که آنها را از خطرات حفظ می کنیم راه و ورش مواظبت از خودشان را هم به آنان بیاموزیم. با آموزش صحیح مادران و مسئولین محل های نگهداری کودکان می توان به مقدار قابل ملاحظه ای از وقوع حوادث پیش بینی نشده جلوگیری کرد.

برای پیشگیری از این تلفات می توانید از پرستار کودک در منزل بهره ببرید.

مراقبت های بهداشتی کودکان دو تا شش ساله

  1. استحمام: شستشوی مرتب کودک همانطور که در دوران شیر خوارگی به آن اشاره شد در این دوران نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کودک در این دوران جست و خیز فراوان دارد و توجه به بهداشت پوست، موف ناخن و سایر اندام های طفل مخصوصاً دست ها بسیار مهم است. کودک در این سنین استقلال طلب است و احساس مالکیت زیادی دارد. ضمن توجه به رعایت نکات ایمنی در محیط حمام باید شرایط استحمام را برای کودک شاد و مفرح نمود. در سنین دو تا شش سالگی استحمام سبب بهبود تغذیه و خواب کودک می گردد.

در موسسات شبانه روزی مراقبین کودک باید به این نکته توجه داشته باشند که زمان مناسبی را برای استحمام کردن آنان در نظر بگیرند و بهتر است سه بار در هفته آنها را حمام دهند.

وسایل و پوشاک مورد نیاز  در هنگام استحمام تفاوت چندانی با شیرخواران ندارد. کودک چهار تا شش ساله به راحتی می تواند در هنگام استحمام کردن طریقه ی شستشو را فراگیرد. باید کودک را تشویق نمود تا بتواند خودش لباس هایش را بپوشد.

  1. مراقبت از دهان و دندان: رعایت بهداشت دهان و دندان در کودکان به این دلیل اهمیت دارد که به عنوان یک عادت بهداشتی مناسب در کودک در آمده، باعث می شود که به طور مرتب مسواک بزند و هرگز در سالهای بعد در این مورد سهل انگاری نخواهد کرد و بر حسب عادت برای پاکیزگی و سلامت دهان و دندان خویش خواهد کوشید.
  2. مراقبت از گوش: در کودکان توجه به بهداشت گوش بسیار مهم است. امروزه برای شناسایی کودکان ناشنوا و کم شنوا در بدو تولد از آنها سنجش شنوایی توسط واحدهای بهداشتی انجام می شود و این امر سبب تشخیص و درمان زودرس در آنها می شود. در غیر این صورت مراقبین باید توجه داشته باشند که اگر کودک تا سن دو سالگی شروع به حرف زدن نکند، باید از نظر ضعف شنوایی مورد بررسی قرار گیرد.
  3. مراقبت از دست ها و ناخن های کودک: ناخن های کودکان به طور مرتب کنترل کرده، آنها را کوتاه نگه دارید. برای این کار، حتماً از ناخن گیر استفاده نمایید. ناخن های دست ها را به صورت گرد و پاها را به صورت صاف کوتاه کنید. دست ها مهمترین عامل انتقال دهنده ی عوامل میکروبی به شمار می آیند مخصوصاً در کودکان دو تا چهار ساله که می توانند راه بروند و با وسایل زیادی در ارتباط باشند. طریقه ی شستن دست و استفاده از صابون و حوله برای خشک کردن را باید به کودک آموزش داد. روزانه چندین بار دستهای کودک را با آب و صابون بشویید تا از انتشار میکروب ها جلوگیری به عمل آید.
  4. مراقبت از چشم ها: برای رعایت بهداشت چشم در کودکان باید به نکات زیر توجه داشت:  1- دست و صورت، خصوصاً دستهای کودک را روزی چند بار با آب و صابون بشویید و به او آموزش دهید که این کار را خودش به تنهایی انجام دهد. 2- از شستن دست و وصرت کودک درآبهای غیربهداشتی خودداری کنید. 3- به کودک آموزش دهید تا از حوله و دستمال دیگران استفاده نکند، و دستمال و دست کثیف را به چشم نزند. 4- از نشستن حشرات مخصوصاً مگس بر روی صورت جلوگیری شود. همیشه مراقب نظافت و بهداشت محل زندگی کودک باشید. 5- در هنگام تماشای تلویزیون حتماً فاصله ی حداقل سه متر را حفظ کنید و به کودک آموزش دهید تا از فاصله ی مناسب تلویزیون نگاه کند. 6- در صورت استفاده از وسایل رایانه ای رعایت نکات ایمنی مانند مدت استفاده و استاندارد بودن صفحه نمایش مورد توجه قرار گیرد. 7- خیره شدن به نور خورشید و لامپ های پر نور برای چشم بسیار مضر است، کودکان را از آنها دور نگه دارید. 8- کودکان را از باد و گرد و خاک محافظت نمایید. 9- مهمترین علامت عیوب انکساری چشم در کودکان سردرد است. در هنگام بروز سردرد به پزشک مراجعه شود. امروزه برای شناسایی کودکان از نظر تنبلی چشم در سنین چهار تا شش سالکی غربالگری عیوب انکساری توسط واحدهای بهداشتی انجام می شود. 10- برای هر نوع حالت غیر طبیعی مانند انحراف و حرکات غیر ارادی گردشی در چشم باید به پزشک متخصص مراجعه شود.

 

ادامه مطلب...

مراقبت از نوزاد و کودک بیمار قبل از مراجعه به پزشک

مراقبت از نوزاد و کودک بیمار قبل از مراجعه به پزشک

مراقبت از نوزاد و کودک بیمار قبل از مراجعه به پزشک : مهم ترین نشانه در بمیاری های نوزادان شباهت علائم زیاد بیماری های نوزاد به یکدیگر است مثلاً کمبود قند و یا کلسیم که تشخیص درمان آن در نوزاد به سهولت صورت می گیرد ممکن است با علائم مننژیت چرکی که بیماری کشنده و خطیری در نوزاد است اشتباه شود.

علائمی که در نوزاد بیمار به صورت مشترک دیده می شود عبارتند از : عدم مکیدن پستان، ناله، افزایش درجه حرارت بدن.  کاهش درجه حرارت و سردی بدن، کبودی و سیانوز و تنفس تند.

در بسیاری از موارد مانند مواقعی که فاصله ی نسبتاً زیادی با محل استقرار پزشک یا نزدیک ترین مرکز درمانی وجود دارد لازم است مراقبت های ویژه ای را در مورد کودکان بیمار انجام داده تا ضمن کاهش درد و ناراحتی و اضطراب آنها، از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده، عوارض سوء ناشی از آن را به حداقل ممکن تقلیل دهد.

این مراقبت های ویژه می توانید از یک پرستار کودک در منزل مطلع شوید .

مراقبت از نوزاد و کودک بیمار قبل از مراجعه به پزشک

برخی از اقداماتی که انجام آنها در نیل به اهداف فوق یاری می دهد عبارتند از:

  1. در ابتدا لازم است شرح حال کاملی از کودک بیمار گرفته شود مانند تعیین محل درد، میزان درجه حرارت بدن، رنگ و تعداد دفعات دفع مدفوع و امثال آن توجه شود. زیرا این گونه علایم و همچنین شرح حال عمومی کودک، از نظر پزشک معالج در موقع معاینه خیلی مهم است.

  2. هنگامی که متوجه تب یا علایم دیگری در کودک شدید که ممکن است دال بر وجود بیماری باشد، کودک را در محل راحتی خوابانده تا کاملاً استراحت نماید و نیز قبل از معاینه پزشک و تشخیص قطعی بیماری، به دلیل این که از مسری بودن یا نبودن بیماری کودک اطلاعی در دست نیست، بهتر است او را از دیگران دور نگاه داشت.

  3. در حین استراحت از ایجاد سرو صدا ، نظیر روشن کردن رادیو، تلویزیون و انجام بازی های پر هیایوی اطفال دیگر و همچنین از تابش نوز ریاد به اتاق محل استراحت وی جلوگیری شود.

  4. از دادن هر نوع دارویی به کودک، جداً خودداری شود.

  5. برای جلوگیری از تشنج ناشی از تب که غالباً در کودکان 6 ماهه تا 6 ساله اتفاق می افتد درجه حرارت کودک با پاشویه آب ولرم کاهش داده شود. اگر کودک استفراغ نداشته باشد برای جبران مایعات از دست رفته به خصوص در موقع تب مقداری مایعات خنک به او داده شود.

  6. از پوشاندن زیاد بدن کودک تب دار خودداری شود باید درجه حرارت و رطوبت اتاق محل استراحت کودک در حد مناسب باشد. در صورت نداشتن وسیله تهویه در اتاق، کودک را به اتاق دیگری برده و با بازکردن درها و پنجره ها، هوای اتاق تعویض شود و سپس اتاق را تا درجه حرارت مناسب گرم کرده و کودک به محل استراحت اولش برگردانده شود.

  7. اگر کودک احساس سرما می کند، با اضافه کردن چند پتو و یا پوشاندن لباس اضافی، او را گرم کنید.

  8. در مواقعی که کودک استفراغ می کند، او را از طرف شکم در روی زانوهایتان خوابانده به طوری که سرش به طرف پایین باشد و یک ظرف جلوی دهانش گذاشته و آرام به پشتش زده شود تا آنچه در دهان دارد بیرون بریزد و از ورود مواد غذایی به برونش جلوگیری گردد. در ضمن لباسهای کثیف او را عوضش کرده و از دادن مواد غذایی به وی خودداری شود زیرا معده کودک در اثر تب یا بیماری تحریک شده و ممکن است خوراندن شیر یا غذا سبب استفراغ مکرر کودک گردد.

  9. در حالت های اسهال و استفراغ شدید که خطر کمبود آب، بدن کودک را تهدید می کند، خوراندن تدریجی آب سالم و خنک سبب تشدید استفراغ کودک نخواهد شد.

  10. هنگام بروز اسهال شدید، نوع شیر کودک را عوض نکرده در صورتی که از شیر پاستوریزیه یا شیر گاو استفاده می شود آن را به نسیت یک و نیم برابر با آب جوشیده رقیق نمایید. شیر مادر به مقدار بیشتری به کودک خورانده شود.

  11. از نظر روحی، کودک بیمار مسلماً به وجود پدر و مادر نیازمند است، بنابراین لازم است والیدن او مدت بیشتری را با فرزند بیمار خود بگذرانند و هیچ گونه واکنشی که نشانگر ناراحتی آنها است از خود بروز ندهند. زیرا کودکان به محض دیدن چهره ناراحت پدر و مادر، دچار اضطراب می گردند.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری