بایگانی ماهانه: قالب تاریخ آرشیو به صورت ماهانه

ترکیب کردن شیرخشک و آب

ترکیب کردن شیرخشک و آب

ترکیب کردن شیرخشک و آب : اگر از شیر خشک پودری یا شیر غلیظ شده استفاده می کنید، همیشه از دستورالعمل هایی که روی بسته ها و قوطی های شیر نوشته شده اند، پیروی کنید.

کودک نمی تواند شیر بیش از حد غلیظ را تحمل کند و با شیر بیش از حد رقیق هم سیر نمی شود. ترکیب شیر خشک و آب: شیر خشک ها دارای قاشقک های اندازه گیری و درهای پلاستیکی محکم هستند.

شیر خشک از انواع دیگر شیرها ارزان تر است و به راحتی می توان به تنهایی یا در کنار شیر مادر، از آن استفاده کرد.

در هنگام مسافرت نیز حمل شیر خشک پودری، آسان تر از انواع دیگر شیر است.

مقدار کافی شیر خشک و آب جوشیده را با یکدیگر ترکیب کنید و به کودک بدهید. در چنین وضعیتی، ضرورتی به نگهداری شیر در یخچال نیست.

برای این که شیر، گلوله نشود، باید در میزان آب و پودر دقت و کاملاً از دستورالعمل روی قوطی شیر پیروی کنید.

ترکیب کردن شیرخشک و آب : شیر خشک و  و مقدار آب

اگر می خواهید کل شیر مورد نیاز کودک برای 24 ساعت را آماده کنید، پودر و آب را به میزان کافی با یکدیگر ترکیب کنید و با یک همزن تمیز، هم بزنید.

همه (والدین، پرستار کودک و یا هر شخصی که از کودک نگهداری می کند)شیر آماده را داخل شیشه های معمولی شیر، شیشه های یک بار مصرف یا پارچ تمیزی که برای همین منظور تهیه کرده اند، بریزید و در هنگام شیر دادن به کودک، از آن استفاده کنید. روی پارچ را بپوشایند و در یخچال بگذارید.

اگر می خواهید فقط یک شیشه شیر اماده کنید، به همان میزان، آب و پودر را با هم مخلوط کنید. دقت داشته باشید که دقیقاً از دستورالعمل روی بسته یا قوطی پیروی کنید.

اگر نمی خواهید بلافاصله به کودک شیر بدهید، ترکیب را در یخچال نگه دارید، شیر خشک آماده را می توان 28-24 ساعت در یخچال نگه داشت.

پس از آن، بهتر است که شیر را دور بریزید.

 

ترکیب کردن شیرخشک و آب

شیر غلیظ شده:

شیرهای مایع غلیظ شده در قوطی های فلزی عرضه می شوند و باید قبل از مصرف، آنها را با میزان آب مساوی، رقیق کرد.

استفاده از این نوع شیرها، دشوارتر از شیرهای آماده مصرف است و قیمت آنها هم چندان کمتر از شیرهای آماده نیست، علاوه بر این که قوطی های شیرهای غلیظ شده، بزرگ هستند و انبار کردن یا مصرف آنها در هنگام مسافرت، سخت است. قبل از آن که در قوطی را باز کنید، دست ها، قوطی و در باز کن را کاملاً بشویید.

ترکیب کردن شیرخشک و آب :

شیر و آب را به میزان مساوی در شیشه بریزید و ترکیب کنید. مراقب باشید که شیر باقیمانده را حتماً در یخچال بگذارید. شیرهای آماده مصرف در قوطی یا شیشه: این شیرها استریل هستند و لازم نیست به آن ها آب اضافه کنید .

به همین دلیل مصرف آنها بسیار راحت است. قبل از آن که در قوطی را باز کنید، دست هایتان و قوطی و دربازکن را کاملاً بشویید. شیر را مستقیماً از قوطی داخل شیشه ها بریزید.

در شیشه ها را ببیندید و تا زمانی که می خواهید به کودک بدهید، آنها را در یخچال بگذارید. همچنین می توانید هر بار که می خواهید، فقط یک شیشه شیر را پر کنید و تا وقتی که می خواهید به کودک بدهید، آن ها را در یخچال بگذارید.

همچنین می توانید هر بار که می خواهید، بخش مصرف نشده شیر را هم باید در قوطی در بسته نگه داشت. در جاهایی کهشیر را می فروشند، امکان تهیه در پوش های پلاستیکی هم هست. شیشه های شیر آماده برای کودک هم در دسترس هستند.

البته قیمت آن ها بیشتر است و کمی در وقت صرفه جویی می شود و فقط در صورتی که بخواهید گاهی از این شیر به کودک بدهید، به کارتان می آیند.

ادامه مطلب...

به فرزندتان کمک کنید مدرسه را دوست داشته باشد

به فرزندتان کمک کنید مدرسه را دوست داشته باشد.

به فرزندتان کمک کنید مدرسه را دوست داشته باشد : فرزند شما در بیشتر سالهای کودکی خود، دل بسته به خانه بوده است و  بیشتر علایقش را در خانه یا نزدیک آن جست و جو کرده است.

یکی از راه های تشویق فرزندتان برای بهره بردن از تجربیات آموزشی مدرسه، افزایش علاقه او به خود مدرسه می باشد، این تشویقات می تواد از طرف والدین، پرستار کودک و یا هر شخصی که از کودک نگهداری می کند نیز باشد.

بااستفاده از روش های ساده و خاص می توان نگرش مثبتی را راجع به مدرسه در ذهن کودک پروراند.

کودکانی که در محیطی رشد می کنند که والدینشان معتقدند دوران کودکی باید دوران کاملا آسوده خاطری در زندگی باشد، معمولاً از هر نوع فعالیتی که شبیه به کار کردن می باشد متنفرند.

بنابراین این بچه ها تا زمانی مدرسه راه دوست دارند که عمدتاً به بازی کردن بگذرد. اما به محض رفتن به کلاس های بالاتر و احساس نیاز به تلاش های بیشتر برای انجام کارها، از مدرسه متنفر می شوند.

بنابراین اگر فرزندتان بخواهید کارهای کوچکی را انجام دهد، وظایفی را به او بسپارید، بر انجام بازی های تخیلی و خلاقانه تاکید کرده و تکالیف یاد گرفتنی و حفظ کردنی را برایش فراهم کنید، به او کمک می کند که بیشتر از مدرسه خوشش بیاید و سبب ترقی او در محیط مدرسه می شود.

مدرسه و کودکان

بچه هایی که مهد کودک و کودکستان را می گذرانند، راحت تر با مدرسه ابتدایی سازگاری پیدا می کنند. مطمئناً بچه هایی که از نظر جسمانی و عقلانی آمادگی مدرسه رفتن را دارند، نسبت به آنهایی که آمادگی کامل جهت گذراندن اولین کلاسهایشان را ندارند، نگرش مطلوب تری نسبت به مدرسه دارند.

 

به فرزندتان کمک کنید مدرسه را دوست داشته باشد

 

نگرش شخص شما در رابطه با یادگیری، آموزش و مطالعه تاثیر  بسیاری بر روی نگرش فرزندتان در مورد مدرسه، موضوعات مخختلف و معلمان دارد.

اگر می خواهید فرزندتان از مدرسه رفتن لذت برده و چیزهای بسیاری از آن یاد بگیرد، باید نگرش مثبتی داشته باشید.

باید در مورد شرایط عاطفی موجود در مدرسه، تاثیر نگرش معلم ها و نوع مقررات بکار گرفته شده، تحقیق کنید.

معلم هایی که رابطه خوبی با شاگردان خود دارند و از مقررات دموکراتیک استفاده می کنند، دانش آموزان را تشویق می کنند تا مدرسه خود را دوست داشته باشند. معلم هایی که از شغل خود خسته شده اند، شاگردان غزیز دردانه دارند، روش تدریسشان ملال آور است و در کنترل کلاس خود یا خیلی مستبدانه و یا بسیار مسامحه کارانه عمل میکنند، تاثیر منفی بر روی بچه ها می گذراند.

رابطه معلم – شاگردی در میزان علاقه فرزند شما به مدرسه بسیار مهم می باشد.

بسیار بعید است بچه ای که نسبت به معلم ها نگرشی منفی دارد و در خانه مورد تشویق قرار گرفته است، در مدرسه به خوبی پیش برود، چرا که نگرش او راجع بع تمام معلم ها نامطلوب می باشد.

در این شرایط ، شانس فرزندتان برای علاقه مندی به مدرسه محدود می شود

برای کمک به انجام فعالیت های مدرسه

تمام والدین مایلند در فعالیت های مدرسه فرزند خود مشارکت کنند، به فرزندشان در انجام تکالیف مدرسه کمک کرده و آنها را تشویق کنند.

از نظر من اگر بخواهید تنها با رفتن به کتاب فروشی و خرید کتابهای آموزشی مناسب با سن فرزندتان این کار را انجام دهید، کار اشتباهی است.

این امر سبب می شود که شکا از روش هایی بهره بگیرید که با روش های مورد استفاده در مدرسه متفاوت می باشند و در نتیجه منجر به سردرگمی بچه  و دیر فهمی او در دروس می شود.

بهترین روش از هر جهت آن است که دیداری با معلم فرزند خود داشته باشید و طی آن در مورد نوع دروسی که فرزندتان می گذراند و شیوه تدریس آنها بحث کنید.

اگر واقعاً به پیشرفت فرزند خود علاقه مند هستید، مستقیماً زمانی را به آموزه های فرزندتان و روش های مورد استفاده در مدرسه او اختصاص دهید.

تنها با این شیوه می توانید امیدوار باشید که دروسی را که فرزندتان طی روز فرا می گیرد، تقویت نمایید.

زمانی که رابطه خوبی بین شما و معلم فرزندتان شکل گرفت، پیشنهاد شما برای کمک به تقویت دروس مدرسه در منزل بااستقبال روبرو خواهد شد.

باید بهترین روش کمک به تقویت دروس تدریس  شده در مدرسه را از معلم فرزندتان بپرسید.

ممکن است معلم فرزندتان از شما دعوت کند تا به مدرسه بروید و به عنوان ناظر در برخی از درس ها حضور داشته باشید.

برخی از مدارس ، والدین را تشویق می کنند تا در تدریس واقعی به بچه ها شرکت کنند،به ویژه در نواحی که گاهی مدارس با کمبود پرسنل مواجه می شوند.

حقیقت آن است که بسیاری از روش های جدیدی که معلم ها بکار می گیرند با روش هایی که برای اموزش مامورد استفاده قرار می گرفت، کاملا متفاوت هستند و احتمالاً باید یک دوره آموزشی ما مورد استفاده قرار می گرفت،کاملا متفاوت هستند و احتمالا باید یه دوره آموزشی جدید را بگذرانید تا مهارتهایی را که فرنزدتان به راحتی از عهده آنها بر می آید، کسب نمایید.

انجام این کار بهترین وضعیت ممکن است، چرا که به طور همزمان با فرزندتان درس میخوانید، تجارب یکسانی کسب می کنید و می توانید لذت موفقیت را با هم تقسیم کنید. برای آشنا ماندن فرزندتان با کتابهای کار، تجهیزات و وسایل مورد استفاده در مدرسه، متابولیک یتوانید از معلم  او بخواهید که اگر امکان دارد هر شب بعضی از آنها را با خود به منزل ببرید، با این کار آموزش فرزندتان تداوم می یابد.

این کار آموزش در منزل را برای فرزندتان تسهیل می کند و میزان سرخوردگی که به علت اشتباهات ادراکی بین شما و او احساس می کنید، محدود می شود.

 

ادامه مطلب...

اسپاک سنتی

اسپاک سنتی

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل):

اسپاک سنتی : هنگامی که  به مادرها می گویم فرزند نوپایشان، دیگر علاقه ای به قفس (پارک) بازی یا تخت ندارد و باید به او اجازه بدهند که کف زمین راه برود. غمگین به نظر می رسند و می گویند، " ولی می ترسم به خودش صدمه بزند.

دست کم این که همه وسایل خانه را می شکند." دیر یا زود باید به او این امکان را بدهید که در اطراف خانه چرحی بزند و اگر در ده ماهگی هم این کار را نکند، قطعاً در پانزده ماهگی خواهد کرد، چون در این سن، راه رفتن را شروع می کند و در آن زمان، کنترل او نه آسان است و نه عاقلانه.

در هر سنی که به او این آزادی را بدهید که در خانه بچرخد، ناچارید اوضاع را برایش جور کنید، بنابراین هر چه بهتر این کار را زمانی انجام دهید که کودک آمادگی دارد.

اسپاک سنتی چیست؟

آماده کردن خانه برای کودکی که درآن می چرخد: چطور می شود کاری کرد که کودکی یک ساله به خودش صدمه نزد و یا وسایل خانه را از بین نبرد؟ قبل از هر کاری، باید اتاقهایی را که او اجازه دارد در آنجا بازی کند، به شکلیی مرتب کنید که اشیای قابل دسترسی برای او، خطرناک نباشند.

اگر این کار را بکنید، دیگر ضرورتی پیدا نمی شود که به طور دائم به کودک بگویید به چیزی دست بزند یا نزند ( اگر به طور دائم به او بگویید که به هیچ چیزی نمی تواند دست بزند، هم او و هم خودتان را دیوانه خواهید کرد).

اگر کارهایی که می تواند انجام بدهد، زیاد نباشد، تمایل چندانی به کارهایی که نمی تواند انجام بدهد، نشان نمی دهد.

راه حل عملی این است که همه گلدان ها و وسایل تزئینی شکستنی را از روی میزها و قفسه ها بردارید و از دسترس او دور نگه دارید.

همچنین کتابهای ارزشمند را از قفسه های پایین کتابخانه بردارید و به جای آنها مجلات کهنه را قرار دهید. کتابهای خوب را محکم کنار هم بچینید، به طوری که او نتواند از میان آنها کتابی را بیرون بکشد .

در آشپزخانه، قابلمه ها و ماهی تابه ها و قاشق های چوبی را دز قفسه های نزدیک کف و چینی ها و بسته های غذایی را در قفسه های غیر قابل دسترسی قرار دهید. در کشورهای پایینی کمد، لباسها و اسباب بازیهای کهنه و اشیای جالب توجه را قرار دهید و بگذارید کودکتان آنها را کشف کند، وسایل را بیرون بریزید و طبق سلیقه خود، دوباره بچینید.

اسپاک سنتی : گفتن "نه" کافی نیست : حتی زمانی که همه جا را ضد خرابکاری کودک درست می کنید، باز هم چیزهای کوچکی باقی می مانند که کودک نوپای شما نباید به آنها دست بزند، از جمله این که گاهی ناچارید آبازورهای روی میزها را سر جایشان نگه دارید.

کودک نباید سیم آباژورها را بکشد و یا میزها را واژگون کند. او نباید به اجاق داغ دست بزند و یا چراغ گاز را روشن کند و یا از پنجره به بیرون بخزد.

در ابتدای کار، گفتن "نه" کافی نست. شما با گفتن "نه" د دست کم دراوایل، نمی توانید جلوی کودک نویتان را بگیرید. حتی بعدها هم، بستگی دارد که لحن شما چگونه باشد. چند بار "نه" بگویید. آیا واقعاً از گفتن این کلمه، همین منظور را دارید یا نه؟

تا زمانی که کودک برحسب تجربه نیاموزد که معنی "نه" چیست، نمی توانید چندان به این شیوه اعتماد کنید. هیچ وقت از آن سوی اتاق، با لحنی مبارزه جویانه،"نه" نگویید.

این لحن به او امکان انتخاب می دهد و به خود می گوید، "آیا باید مثل آدم های بزدل به حرفش گوش بدهم یا مثل آدم های بزرگها هر کاریدلم می خواهد بکنم و سیم آبازور را بکشم؟ " یادتان باشد که غریزه طبیعی کودک به او فرمان می دهد که موضوعات جدید را تجربه کند و به جاهایی که ندیده، سرک بکشد.

غالباً زمانی که به طرف سیم آباژور می رود، زیر چشمی به شما نگاه می کند تا مطمئن شود که آیا عصبانی هستید یا نه. عاقلانه ترین کار، این است که به محض آنکه دیدید به طرف آباژور می رود، بلافاصله دستش را بگیرید و او را آرام به طرف دیگری ببرید.

در چنین وضعیتی می توانید به او "نه" بگویید تا به تدریج یاد بگیرید و او را آرام به طرف دیگری ببرید. در چنین وضعیتی می توانید به او "نه" بگویید تا به تدریج یاد بگیرید که معنی این حرف ، چیست.

سپس بلافاصله یک مجله کهنه یا جعله خالی یا هر چیزی را که می تواند برایش جالب و در عین حال بی خطر باشد، به دستش بدهید.

اگر بعد از چند دقیقه، دوباره به سراغ آبازور رفت چه باید کرد؟ فوراً و با روی گشاده و در عین حال کاملا جدی او را به سوی دیگری ببرید و در همین فاصله کلمه "نه" را چندین بار تکرار کنید و حرکتی را به حرف خود اضافه کنید که به کودک نشان دهد نباید خیلی از کارها را بکند.

چند دقیقه کنارش بنشینید و به او طرز باری کردن با اسباب بازی جدیدش را یاد بدهید. در صورت ضرورت ، آباژور را از سر جایش بردارید و یا حتی کودک را از آن اتاق بیرون ببرید.

در عین حال که چهره ای گشاده دارید،از بجث، نگاه های خشم آلود و سرزنش کودک بپرهیزید چون فایده ای ندارد و فقط کودک را عصبی و مضطرب می کند.

اسپاک سنتی : شاید بگویید" اگر نگوییم هیچ وقت یاد نمی گیرد که این جور کارها فضولی است."اوه! البته که یاد می گیرد، اما به وقتش! در واقع اگر او را با همین روش باری به هر جهت آموزش بدهید، مطمئن باشد که درستش را زودتر یاد می گیرد.

هنگامی که از آن سوی اتاق، انگشتتان را به طرف او تکان می دهید و سعی می کنید در برابر کودکی که هنوز نمی داند معنی "نه" واقعا چیست، عصبانی شوید. عصبانیت شما، فقط او را به اشتباه می اندازد و وادارش می سازد که کار نادرستی را انجام دهد.

این شیوه شما، در واقع به کودک این فرصت را می دهد که اطاعت نکردن از بزرگ تر را تمرین کند. اگر هم کودک را بردارید و چهره به چهره با او مشغول گفت گو شوید، به هیچ وجه به نفعش نخواهد بود، چون به او این فرصت را نداده اید که با آرامش و متانت دست از کاری بردارد و یا آن را فراموش کند.

با این شیوه، تنها گزینه ای که در مقابل کودک قرار می گیرد این است که یا به شما کلک بزند یا موضع ندافعی به خود بگیرد.

کودکی را در نظر بگیرید که نزدیک  اجاق داغ ایستاده است. در چنین وضعیتی ، مادر نمی نشیند و با لحنی عصبانی نمی گوید، " ن....کن!" بلکه از جا می پرد و کودک  را بلافاصله از اجاق گازو دور می کند.

این شیوه ای است که هر مادری در مواقع خطر، به شکلی طبیعی در پیش می گیرد، نه این که سر جایش بنشیند و با او جرو بحث کند.

ادامه مطلب...

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند : کشف و خطر: کشف کردن کودک می تواند در کنار و با کمک والدین ، پرستار کودک و یا مراقب او باشد.

هنگامی که کودک، راه رفتن را یاد میگیرد، وقت آن است که اجازه بدهید از کالسکه اش بیرون بیاید و با شما راه بیاید.

اگر لباسش کثیف شد، اهمیت ندهید. او باید در این سن، لباسش را کثیف کند. برایش جایی را پیدا کنید که ناچار نباشید هر لحظه دنبالش باشید و در عین حال، او بتواند با بچه های دیگر انس بگیرد.

اگر دیدید که ته سیگاری را برداشته است، باید بلافاصله از جا بپرید و آن را از دستش بگیرید و چیز جالب تری را به دستش بدهید. شما نمی توانید به او اجازه بدهید که یک مشت پر خاک و سنگ بخورد، چون روده هایش اذیت می شوند و کرمک می گیرد.

اگر همه چیز را در دهانش می گذارد، به دستش یک تکه بیسکویت یا جسم پاکیزه ای برای جویدن بدهید تا دهانش مشغول باشد. اینها، خطرات عادی مستقل شدن در این سن هستند.

حبس کردن کودکی که قادر به راه رفتن است و محکوم کردن او به راه رفتن با روروئک، ممکن است او را از برخی درد سر ساختن ها دور نگه دارد، ولی جلوی رشدش را می گیرد و روحیه اش را تخریب می کند.

 

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

اجتناب از صدمات: یکسالگی، سن خطرناکی است و مادران نمی توانند جلوی همه صدمات را بگیرند. اگر بیش از حد، مراقب و نگران باشند، فقط کودک را ترسو و وابسته می کنند.

پای بچه ها به هنگام بازیهای فعالانه و سالمشان، خراش هایی برمی دارد و ممکن است بدنشان زخم شود. اگر شما کاملاً مراقب باشید و چند پیشگیری ساده را به کار بگیرید، می توانید فرزندان خود را از صدمات جدی حفظ کنید.

بگذارید کودکان از قفس (پارک) بازی بیرون بیایند: بعضی از بچه ها تا یکی  تا دوسالگی، دست کم برای مدت کوتاهی در قفس بازی می مانند، ولی عده ای از آنها، هنوز به سن 9 ماهگی نرسیده، احساس می کنند آنها را زندانی کرده اند.

اغلب بچه ها تا سنی که به راه می افتند (حدود پانزده ماهگی)  قفس بازی (پارک) را خوب تحمل می کنند. هنگامی که کودکتان در قفس، احساس اندوه می کند، او را بیرون بیاورید، ولی لزوماً با اولین اعتراضی که می کند، این کار را نکنید.

اگر وسیله یا اسباب بازی جدیدی را به دستش بدهید، احتمالاً از این که یکی دوساعت دیگر هم در آنجا بماند، شکایتی نخواهد داشت، خسته شدن از قفس (پارک) بازی، روندی تدریجی است.

اوایل بعد از مدتی طولانی، هسته می شود، ولی بعد به تدریج حوصله اش زودتر سر می رود. شاید ماه ها بگذرد تا او به این که او را در قفس می گذارید، اعتراض کند.

در هر حال، هر وقت احساس کرد به اندازه کافی در قفس بوده است، او  را بیرون بیاورید.

بسیاری از کودکان نوپا هنگامی که همراه مادرشان به سوپر مارکت یا تفریح می روند، نزدیک او می مانند، ولی بعضی ها هم که بیش فعال و ماجراجو هستند، راهشان را می گیرند و می روند و مادرشان را سکته می دهند!

برای این جور بچه ها، مهاری که به بالا تنه شان وصل می شود و یا دستبند، ممکن است بسیار به درد بخورد. آیا دیگران به خاطر این فرزندتان را به خودتان بسته اید، چپ چپ نگاهتان می کنند؟ شاید! آیا از این بابت ناراحت می شوید؟ احتمالاً نه.

ایمنی کودک، مهمترین مسئله است و هر چیزی که به شما کمک کند تا خیالتان آسوده باشد و از وجود فرزندتان لذت ببرید، بهترین کار است (بدیهی است که از این ابزار نباید برای بستن کودک در جایی استفاده کرد).

ادامه مطلب...

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن : چندان زمانی از آن دوران نمی گذارد که مادران کودکان را با شیر خشک بزرگ می کردند و این امری کاملا ً عادی بود، امروزه ما کاملاً به فواید فراوان شیر مادر در تضمین سلامت کودکان واقف هستیم.

می توانید تمام آموزش های لازم درباره شیر خسک را از پزشک و یا پرستار کودک جویا شوید.

با این همه، باز هم می توان کودکان را با شیر خشک بزرگ کرد تا از سلامت خوبی هم برخوردار باشند. بسیاری از مادران ، کودکان خود را هم شیر می دهند و هم با شیر خشک تغذیه می کنند.

بعضی ها هم منحصراً شیر خشک به کودک خود می دهند. اگر تصمیم گرفتهاید کودکتان را با شیرخشک بزرگ کنید، اینک سوال اصلی این است که کدام شیر؟

شیر خشک های استداندارد از شیر گاو تهیه می شوند و در آنها چربی های گیاهی جایگزین چربی حیوانی شده اند.

کربوهیدرات ها، ویتامین ها و مواد معدنی به آنها اضافه و پروتئین آن کم شده است. به اغلب شیر خشک ها، آهن هم افزوده شده است.

کودکانی که شیر خشک های کم آهن می خورند، به احتمال زیاد دچار کمبود آهن می شوند.

شیر خشک برای کودکان

شیر خشک گاو:

با آنکه نیازهای یک گوساله با نوزاد انسان بسیار متفاوت ایت،جالب است که اغلب نوزادان، شیر    خشک را راحت می خورند و هضم هم می کنند.

در واقع، خود شیر گاو که با شیر خشک تفاوت های بسیار دارد، برای نوزاد، مناسب نیست. پروتئین و قند شیرگاو برای کودک ضرر دارد و کودکانی که مستقیماً با شیر گاو تغذیه می شوند، در معرض بیماری های جدی هستند. درگذشته، بعضی از مادرها با تبخیر شیرگاو، شیر خشک درست می کردند.

این ترکیبات خانگی هم به اندازه شیر خشک های تجاری، سالم نیستند. شیر خشک هایی هم که از انواع دانه های آجیلی، از جمله پسته، بادام و ... از دانه های غلات تهیه می شوند، ارزش غذایی بالایی ندارند.

 

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

شیر خشک سویا:

شیر خشک های ساخته شده از دانههای سویا در شیر خوارگاههای تمام بیمارستان ها و همچنین در مغازه های بقالی در اختیار مادران هست.

هر چند در گذشته، از این شیر برای کودکانی که نمی توانستند به علت حساسیت یا مشکلات سوء هاضمه، با شیر گاو تغذیه شوند، استفاده می شد، این روزها بسیاری از پزشکان، شیر سویا را برای کودکانی که با شیر  غیر از شیر مادر تغذیه می شوند، بسیار مناسب می دانند.

کودکان نارسی که وزن آنها در هنگام تولد کمتر از 2 کیلوست، نباید با شیر سویا تغذیه شوند.

دقت کنید که نوزاد را با شیر خشک سویا تغذیه کنید و به او شیر معمولی سویا ندهید. به شیر خشک های سویا، مواد مغذی افزوده شده تا نیازهای کودکی که به سرعت رشد می کند، تامین شوند.

شیرهای سویای معمولی که برای کودکان بزرگ تر و بزرگسالان مناسب هستند، برای نوزاد مفید نیستند . شیرهای سویا را معمولاً با ترکیبات آهنی، غنی می کنند.

از شیر خشک های حاوی آهن باید از لحظه تولد و یا دست کم از چهار ماهگی به بعد استفاده کرد.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

فواید و خطرات شیر خشک سویا:

شیر خشک های سویا نسبت به شیرخشک های گاوی، فوایدی دارند. بعضی از نوزادان به پروتئین موجود در شیر خشک های گاوی، حساسیت دارند و اگر این ششیرها را به آنها بدهیم، به طور دائم از دل درد گریه می کنند. بعضی از تحقیقات نشان می دهند که پروتئین موجود در شیر گاو، احتمال ابتلای کودک به دیابت را بالا می برد.

شیر خشک سویا، مشکلات مربوط به پروتئین را ندارد و فاقد لاکتوز است که هضم آن برای بعضی از نوزادان دشوار است.

هرچند تحقیقات نشان نداده اند که شیر خشک سویا دل درد سه ماهه (کولیک) را درمان می کند، بعضی از مادرها گفته اند که حال نوزادشان با خوردن شیر سویا بهتر شده است.

اما از سوی دیگر، ممکن است شیر خشک سویا، خطراتی را برای کودک در بر داشته باشد، از جمله اینکه در این نوع شیرها،  تجمع آلومینیوم، بالاست.

بدیهی است که آلومینیوم برای بدن، خوب نیست و مخصوصاً (دست کم) در نوزادان زودرس، ممکن است آسیب های جدی به بار آورد.

تحقیقات نشان نداده اند که آلومینیوم موجود در شیر خشک سویا آیا برای نوزادان کامل هم ضرر دارد یا نه، با این همه، آلومینیوم خورده شده ، پیوند نزدیکی با ازدیاد آلزایمر در بزرگسالان دارد ( عوامل دیگری هم در آلزایمر دخالت دارند).

برخی از دانشمندان حتی به این نکته دست یافته اند که مواد شیمیایی خاصی در شیر خشک سویا وجود دارد (فیتواستروژن) که در موارد نادری،  رشد اعضای جنسی را مختل می سازند.

دانشمندان البته در این مورد هنوز به نتابج قطعی نرسیده اند، ولی در این مورد شواهد کافی وجود دارند که دست کم سوالی را در ذهن ایجاد کنند.

بنابراین، اگر بخواهیم جانب تعادل را حفظ کنیم، باید بگوییم که هیچ شیر خشکی کاملاً ایده آل نیست و به هیچ وجه، هیچ شیری را نمی توان از نظر ارزش های مختلف، با شیر مادر مقایسه کرد.

برای هر کودک و مادری، یکی از فواید یا زیان ها ممکن است نسبت به دیگر موارد، اهمیت بیشتری داشته باشد.

برای مثال، اگر تصمیم گرفته اید که فرزندتان را با رژیم غذایی کم لبنیات بزرگ کنید، برخورد منطقی اسن ایت که به او شیر خشک سویا بدهید.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

حساسیت:

بسیاری از مادران از حساسیت فرزندشان نسبت به پروتئین شیرگاو، نگران هستند. شکل های جدی این حساسیت را نمی توان نادیده گرفت.

نشانه های حساسیت عبارتند از اسهال، افزایش کند وزن و لکه ها و جوش های خشک و خارش، انواع خفیف حساسیت را شاید نتوان به آسانی پیگیری گرد، چون بسیاری از بچه ها، پر سرو صدا هستند و زیاد گریه می کنند و بدنشان هم گهگاهی جوش می زند.

سابقه خانوادگی حساسیت به شیر، نکته مهمی است. در هر حال اغلب بزرگسالانی که نمی توانند شیرگاو را هضم کنند، به طور لزوم نسبت به آن حساسیت ندارند و فقط آنزیم لازم (لاکتاز) که برای شکستن قند اصلی شیر (لاکتوز) ضرورت دارد، در بدن آنها کم است.

در بدن اغلب نوزادان لاکتاز به میازن کافی وجود دارد، حتی اگر لاکتاز بدن مادرشان کم باشد. در مورد پیچیده تر، بسیاری از کودکانی که واقعاً به پروتئین شیرگاو حساسیت دارند، به پروتئین سویا هم حساسیت نشان می دهند.

برای این بچه ها، شیرخشک های خاصی وجود دارند که فاقد پروتئین های شیرگاو یا سویا هستند. بهتر است این نوع شیرخشک ها، تحت نظر پزشک مصرف شوند.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

مایع غلیظ شده یا پودر:

شیر خشک ها به سه شکل ارائه می شوند. مایع آماده مصرف، مایع غلیظ شده و پودر. از نظر تغذیه ای، هیچ تفاوتی بین این شیر ها نیست.

قیمت شیر خشک پودر از همه کمتر و مایع آماده مصرف از همه گران تر است. بد نیست که از انواع این شیرها به تناسب استفاده شیرخشک پودری برای مصرف روزانه و مایع آماده گرانقیمت به هنگام مسافرت.

نکته مهم این که در هنگام مصرف پودر و مایع غلیظ شده، باید دقیقاً از دستورالعمل آنها پیروی کنید.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

شیرخشک های غنی از آهن یا آهن کم:

آهن برای ساخت کلبول های قرمز و رشد مغزی، اهمیت بسیار دارد. کمبود آهن در دوران نوزادی، موجب اختلال یادگیری در دوره کودکی می شود.

بنابراین بسیار مهم است که نوزادان از طریق رژیم غذایی خود، آهن کافی دریافت کنند. مادران غالباً تصور می کنند که مصرف قطره آهن یا وجود آهن در شیر خشک، موجب یبوست در کودک می شود.

تا کنون تحقیقی که چنین مساله ای را اثبات کند، ارائه نشده است.، ولی حتی اگر هم این موضوع صحت داشته باشد، من شیر خشک غنی شده با آهن را توصیه می کنم.

راه های زیادی برای درمان یبوست وجود دارند، ولی اثرات ناشی از کمبود آهن در بدن را هیچ گاه نمی توان از بین برد.

ادامه مطلب...

در یخچال گذاشتن شیر خشک آماده

در یخچال گذاشتن شیر خشک آماده

در یخچال گذاشتن شیر خشک آماده : نگهداشتن شیر: اگر کمتر از یک قوطی پر شیر غلیظ شده یا شیر آماده را مصرف کردید، بقیه را برای روز بعد در یخچال بگذارید. شیر را در قوطی بگذارید، در آن را محکم ببنیدد و قوطی را در یخچال قرار دهید.

می توانید تمام آموزش های لازم درباره شیر خسک را از  پرستار کودک و یا پزشک مطلع شوید.

اگر در روز بعد، شیر را مصرف نکردید، آن را دور بریزید. هرگز قوطی باز شده را بیشتر از زمانی که روی آن نوشته شده است ، نگه ندارید.

همین قانون هم در مورد پارچ محتوی شیر یا شیشه های شیر مصداق دارد. شیر را در یخچال نگه دارید و اگر روز بعد مصرف نکردید، آن را دور بریزید.

هرگز قوطی باز شده را بیشتر از زمانی که روی آن نوشده شده است، نگه دارید. همین قانون هم در مورد پارچ محتوی شیر یا شیشه های شیر مصداق دارد. هرگز شیشه های شیر را بیشتر از 48- 24 ساعت، نگه ندارید.

 

در یخچال گذاشتن شیر خشک آماده

چه مدت پس از آن که شیر را از یخچال بیرون می آوریم، می توانیم آن را مصرف کنیم؟ نگامی که شیشه شیر در دمای آب آشامیدنی، دمای اتاق یا دمای دلپذیر بیرون از خانه قرار می گیرد، باکتری هایی که در شیر وجود دارند، به سرعت تکثیر می شوند.

برای این که جانب احتیاط را نگه دارید، شیشه شیری را که بیشتر از دو ساعت، بیرون از یخچال بوده  به فرزندتان ندهید و حتی اگر پر از شیر هم هست، دور بریزید (شیشه ای که در کارخانه مهم و موم شده، ماه ها در دمای اتاق سالم می ماند).

اگر لازم است که 3-2 ساعت پس از ترک خانه، به کودک شیر بدهید، شیشه شیری را که از یخچال بر می دارید، کنار یک کیسه یخ یا قالب های یخ قرار دهید. از شیری که دیگر سرد نیست، استفاده نکنید.

راه دیگر، استفاده از شیر خشک و آب جوشیده است. هر وقت کودک به شیر نیاز داشت، آن را آماده کنید و به او بدهید.

اگر کودک پس از کمی شیر خوردن می خوابد و در ظرف یک ساعت از خواب می پرد و بقیه را می خواهد ، بلافاصله شیشه نیمه پر را در یخچال بگذارید. پس از یک ساعت ، شیری را که کودک نخورده است، دور بریزید.

اگر نمی توانید شیر را خنک نگه دارید: اگر در شرایطی هستید که نمی توانید تا هنگام شیر دادن به کودک شیر را خنک نگه دارید و مثلاً یخچال خراب شده یا برق رفته است، از شیشه شیرهای آماده استفاده کنید (بد نیست چند تایی را دم دست داشته باشید) و هر چیزی را که بعد از شیرخوردن کودک باقی می ماند، دور بریزید.

اگر این اتفاق زیاد پیش می آید، بهترین راه حل، استفاده از شیر خشک پودری است که در هنگام ضرورت با میزان آب کافی مخلوط می کنید و به کودک می دهید. همیشه یک بطری آب جوشیده سرد و چند شیشه یک بار مصرف، دم دست داشته باشید.

برخلاف اعتقاد عامه، لازم نیست شیشه شیری را که از داخل یخچال برمیدارید، قبل از مصرف ، گرم کنید. این شیر را می توان مستقمیاً از یخچال برداشت و به کودک داد.

ادامه مطلب...

رفتارهای چالشی

رفتارهای چالشی

رفتارهای چالشی : منفی کاری: در فاصله بین 3-2 سالگی، نشانه هایی از منفی کاری و سایر تنش های درونی در کودکان مشاهده کرده بودید و در نتیجه، رفتار او در این سن، چیز جدیدی نیست، ولی این اخلاق پس از دو سالگی به نهایت خود می رسد و شکل های جدیدی پیدا می کند.

می توانید با انجام کارهای زیر رفتارهای کودک را کنترل کنید و یا با پرستار کودک در منزل این کار را به راحتی انجام دهید تا نتیجه بهتری را کسب کنید.

یک کودک یک ساله فقط با پدر و مادرش مخالفت می کند، اما کودک دو نیم ساله حتی با خودش هم لج است!

او ابتدا وضعیت دشواری را سپری می کند تا تصمیمش را بگیرد و بعد دلش می خواهد آن تصمیم را عوض کند.

او مثل کسی رفتار می کند که خیلی به او ریاست کرده اند و این احساس را حتی زمانی که سعی می کند به دیگران ریاست کند، او اصرار دارد که کارها را به شیوه خود و همان گونه که دقیقاً همیشه انجام میداده، انجام دهد و اگر کسی در یکی از کارهای او دخالت و یا اسباب بازی های او را مرتب کند، عصبانی خواهد شد.

فطرت کودک در فاصله دو و سه سالگی، ظاهراً او را وادار می سازد که همه چیز را برای خود بخواهد و در مقابل فشار دیگران مقاومت کند.

تلاش برای جنگیدن در این دو جبهه، آن هم بی آنکه در این دنیا تجربه ای کسب کرده باشد، کودک را از درون ستحت فشار قرار می دهد. به همین دلیل است که کنار آمدن با کودک دو سه ساله، بسیار کار دشواری است.

کار پدر و مادر این است که چندان کاری به او نداشته باشند و تا هر جا که امکان دارد، کودکان را به حال خود بگذارند تا کارها را به شیوه خود انجام دهند.

 

رفتارهای چالشی

 

 هنگامی که فرزندتان می خواهد در لباس پوشیدن و لباس کندن کمک کند، جلوی او را نگیرید. استحمام او را زودتر شروع کنید تا وقت داشته باشد این سو و آن سو برود و لگن حمامش را بشوید و بسازید!

در هنگام غذا خوردن، بگذارید خودش غذا بخورد و وقتی سیر شد، بگذارید از پشت میز برخیزد. هنگام خواب، بیرون رفتن از خانه یا برگشتن در حالی که درباره موضوعات جالب با کودک صحبت می کنید، او را راهنمایی کنید که کارش را درست انجام دهد

همه کارها را بی آنکه مشکلی پیش بیاید، انجام دهید. هدف این است که اجازه ندهید تبدیل به یک طغیانگر کوچک شود، ولی دلیلی ندارد که سر مسائل کوچک حرص و جوش بخورید.

هنگامی که مادر ، محدودیت های محکم، مستمر و منطقی را اعمال می کند، رفتار بچه های دو ساله بهتر می شود. کلید قضیه این است که این محدودیت ها را با دقت انتخاب کنید. دقت کنید که اگر بیشتر از بله، نه بگویید، احتمالاً محدودیت های بیش از اندازه ایجاد کرده اید.

جروبحث با یک کودک دو ساله، حقیقتاً خسته کننده ایت، بنابراین نیروی خود را برای زمانی پس اندازه کنید که موضوع واقعاً مهم باشد.

موارد ایمنی، از جمله درست نشستن در صندلی ماشین، واقعا مهم است، ولی دستکش به دست کردن در یک روز سرد، شاید آن قدر ها مهم نباشد .

رفتارهای چالشی : بد اخلاقی

به طور تقریبی همه بچه های دو ساله، گهگاهی بد اخلاقی می کنند و حتی بچه های سالم هم، از این مساله به دور نیستند.

بد اخلاقی معمولاً حول و حوش یکسالگی شروع می شود  و در حدود دو سه سالگی به اوج می رسد. بد اخلاقی علل بسیار دارد، از جمله ناکامی، خستگی و گرسنگی، خشم و ترس.

کودکانی که از نظر خلقی تحت فشار،  لجباز و نسبت به تغییرات، حساس هستند، بیشتر از بقیه بچه ها عصبانی می شوند.

گاهی اوقات، مادر متوجه می شود که کودک دارد عصبانی می شود و با پرت کردن حواس او، دادن یک تنقلات به موقع و یا بیرون بردن کودک از وضعیتی که بسیلر محرک است، بد اخلاقی او را درمان می کند.

گاهی هم کودک به شکلی ناگهانی و بی مقدمه، بد اخلاقی می کند. در چنین مواقعی تنها کاری که می توانید بکنید این است که منتظر بمانید تا توفان فروکش کند.

هنگامی که کودک بد اخلاقی می کند، بد نیست که در کنارش بمانید تا احساس تنهایی نکند.

 

رفتارهای چالشی

در عین حال بهتر است از دستش عصبانی نشوید، او را تهدید نکنید، از او نخواهید آرام بگیرد و یا چندان سعی نکنید که اوضاع را بهتر کنید.

هر یک از این واکنش ها باعث می شود که دفعات کج خلقی او بیشتر و طول قدش زیادتر شود. بهتر است سراغ یک فعالیت مثبت بروید و وضعیت دشوار را به گذشته بسپارید.

جمله ملاطفت آمیزی چون " چه عالی که این قدر زود دست و پایت را جمع کردی" می تواند در کودک شما احساس عزت نفس را تقویت کند و باعث نجاتش بشود و دفعه بعد، سریع تر بتواند به حالت عادی برگردد.

خودتان را هم از این بابت که منطقی و آرام مانده اید و خیلی زود از دست کودک دو ساله تان جوش نیاورده اید، تحسین کنید!

رفتارهای چالشی : هواخواهی از پدر یا مادر

گاهی اوقات در حدود 36-30 ماهگی، کودک می تواند با پدر و مادرش کنار بیاید، ولی وقتی سروکله آن یکی پیدا می شود، از کوره در می رود.

این برخورد گاهی  اوقات به خاطر حسادت است، ولی در سنی که او نسبت به دئیس داشتن حساس است و سعی می کند خودش هم کمی ادای رئیس ها را دربیاورد، ممکن است با داشتن پدر و مادر ( که برایش دو موجود مهم هستند)، ناگهان احساس کند سرش بیش از حد شلوغ شده است.

در این دوران، معمولا پدر است که مورد بی مهری بچه ها قرار می گیرد و گاهی احساس می کند حکم سم را پیدا کرده است.

پدر نباید واکنش کودک را چندان جدی بگیرد و یا احساس آزردگی کند و یا از او روی برگرداند. بد نیست اگر پدر مثل همیشه از کودک مراقبت و با او تفریح کند و یا غذایش را بدهد و او را استحمام کند.

به این ترتیب، کودک در می یابد که او همچنان فردی مهم، دوست داشتنی و دلپذیر است و کسی نیست که فقط در کارهای او فضولی می کند.

اگر هنگامی که پدر کارهایی را به عهده می گیرد، کودک را با پدرش تنها میگذارد، باید همان حالت شاد و جدی را داشته باشد.

به نوبت در کنار کودک بودن، به هر دو این امکان را می دهد که خستگی در کنند و در عین حال فرصت این را داشته باشند که با او به تنهایی کنار بیایند.

اما در کنار هم بودن همه اعضای خانواده هم بسیار با ارزش است و حتی اگر کودک دو ساله شما بد اخلاقی هم کرد، این فرصت را نباید از دست بدهید.

برای کودک (مخصوصاً بچه های اول) لازم است که بدانند پدر و مادرش یکدیگر را دوست دارند و می خواهند با هم بانشد و او نمی تواند آنها را از یکدیگر جدا کند.

ادامه مطلب...

اجابت مزاج در کودکان

اجابت مزاج در کودکان

اجابت مزاج در کودکان :

در زیر توضیحات کامل در رابطه با این مسئله گفته شده ولی در موارد حاد باید به پزشک و با کمک پرستار کودک این موضوع را حل کرد.

مکونیوم: در چند روز اول تولد، مدفوع نوزاد محتوی ماده ای یشمی رنگ،  نرم و چسبناک، به نام مکونیوم است. سپس رنگ مدفوع قهوه ای و زرد می شود. اگر مزاج کودک تا پایان روز دوم کار نکرد، باید با دکتر صحبت کنید.

مکونیوم: در چند روز اول تولد، مدفوع نوزاد محتوی ماده ای یشمی رنگ،  نرم و چسبناک، به نام مکونیوم است. سپس رنگ مدفوع قهوه ای و زرد می شود. اگر مزاج کودک تا پایان روز دوم کار نکرد، باید با دکتر صحبت کنید.

واکنش معده ای – روده ای: معمولاً در اغلب بچه ها، کمی بعد از خوردن شیر و به خاطر پر شدنمعده، روزده بزرگ تحریک و مدفوع دفع می شود.

این جریان را واکنش معدی روده ای می گویند.

اجابت مزاج معمولاً بعد از خوردن صبحانه پیش می آید، چون معده در طول شب فعال بوده و روده ها هم پر شده اند.

گاهی اوقات، در ماه های اول زندگی، این واکنش بسیار فعالانه عمل می کند، مخصوصاً اگر بچه با شیر مادر در تغذیه شود که در این صورت بعد از هر بار شیر خوردن، روده او تخلیه می شود.

قضیه در مورد بچه هایی که بلافاصله بعد از شروع شیر خوردن از پستان یا شیشه، عضلات شکمشان منقبض می شود و درد می گیرد و نمی توانند شیر بخورند، بسیار دشوار می شود.

در مورد این بچه ها، باید بگذارید روده آنها به مدت پانزده دقیقه تخلیه شود و دوباره امتحان کنید.

کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند: این کودکان ممکن است در طی روز، چندین بار شکمشان کار کند. اغلب آنها، مخصوصاً در هفته های اول، به کرات اجابت مزاج می کنند.

شکم بعضی از آنها بعد از هر وعده شیر خوردن به کار می افتد. مدفوع آنها معمولاً به رنگ لیمویی است و حالت آبکی، خمیری یا دانه دانه دارد.

گاهی اوقات هم غلظت آن بیشتر است. در هر حال، غلظت مدفوع کودکی که شیر مادر می خورد، هیچ وقت خیلی بالا نیست.

اجابت مزاج

اجابت مزاج بسیاری از بچه هایی که شیر مادر می خورند، در یک، دو یا سه ماهگی، نامنظم می شود، چون شیر مادر بسیار سهل الهضم است و کمتر در روده ها می ماند.

 

اجابت مزاج در کودکان

 

در این سن،بعضی از بچه ها روزی فقط یک بار و تعدادی ازآنها، یک روز در میان و یا حتی کمتر، اجابت دارند. این مساله ممکن است مادری را که اعتقاد دارد مزاج فرد باید حداقل روزی یک بار کار کند، نگران کند.

ولی تا هنگامی که کودک، راحت و آرام است، نیازی به نگرانی نیست. مدفوع کودکی که شیر مادر می خورد، حتی اگر تا سه روزی هم دفع نشود، برای او ایجاد یبوست نمی کند.

بچه های شیر خشکی: بچه هایی که با شیر خشک تغذیه می شوند، در ابتدای تولد، معمولا مزاجشان روزی یک تا چهار بار کار می کند (گاهی هم تا شش بار).

با بزرگ شدن کودک، دفعات اجابت مزاج به یک تا دوبار در روز کاهش پیدا می کند. مدفوع بچه های شیرخشکی، چسبناک و لیمویی رنگ اس.

مدفوع بعضی از بچه ها هم شبیه تخم مرغ خاگینه است. دفعات اجابت مزاج و رنگ مدفوع، در صورتی که حالت آن عادی باشد (نرم، ولی نه آبکی) و حال بچه هم خوب باشد و وزنش هم به شکل طبیعی اضافه شود، اهمیتی ندارد.

مهمترین اختلال در مورد اجابت مزاج کودکی که شیر گاو می خورد، مساله سفت شدن مدفوع است.

در میان کودکان شیرخشکی، مدفوع معدودی از آنها در ماه های اول، شل، سبز و تکه تکه است. اگر مدفوع او همیشه کمی شل است، میتوان این مساله  را نادیه گرفت. به شرط آنکه کودک راحت باشد، وزنش درست اضافه شود و پزشک یا پرستار مشاور، سلامتی او را تایید کند.

تلاش برای اجابت مزاج: بعضی از کودکانی که اجابت مزاج آنها منظم نیست، هنگامی که دو سه روز می گذرد و شکمشان کار نمی کند، برای دفع مدفوع، زود می زنند و تقلای زیادی می کنند.

با این همه، مدفوع آنها نرم است. به این وضعیت یبوست نمی گویند، چون مدفوع سفت نیست. به نظر من، مشکل از هماهنگی ضعیف عضلات است.

کودک به یک مجموعه از عضلات فشار می آورد و مجموعه دیگر را منقبض می کند، بنابراین مدفوع خارح نمی شود و او بیهوده زور می زند. با رشد بیشتر سیستم عصبی، این مشکل هم از بین می رود.

گاهی اوقات، با افزودن دو تا چهار قاشق پوره آلو به رژیم غذایی کودک، حتی اگر هنوز غذای جامد به کودک نمی دهیم، اجابت مزاج او آسان تر خواهد شد.

در چنین وضعیتی نیازی به دارو نیست و بهتر است از شیاف یا تنقیه استفاده نکنید، چون روده های کودک به آنها عادت می کند. سعی کنید مساله را با آلو یا آب آلو، حل کنید.

تغییرات مدفوع

مدفوع بچه ها همیشه با یکدیگر فرق دارد و تا زمانی که حال کودک خوب باشد، این موضوع اهمیتی ندارد. فقط زمانی که وضعیت مدفوع کاملا فرق می کند، باید با پزشک یا پرستار مشاور، مشورت کرد.

برای مثال، مدفوع سبز، هم در کودک شیر خشکی و هم بچه ای که شیر مادر می خورد، پیش می آید.  اگر مدفوع بچه، همیشه سبز و حال کودک خوب است، نگرانی ضرورتی ندارد.

اگر قبلاً مدفوع او خمیری شکل بوده، ولی حالا کمی شل و دفعات اجابت مزاج، بیشتر شده است. نشانه سوء هاضمه یا عفونت روده ای است.

اگر مدفوع، بسیار شل، تعداد دفعات اجابت زماج فوق العاده زیاد، رنگ مدفوع سبز و بوی آن زننده بود، قطعاً عفونت روده، اعم از خفیف یا جدی پیش آمده است.

 

اجابت مزاج در کودکان

به طور کلی، تغییر در دفعات اجابت مزاج و حالت مدفوع، مهم تر از تغییر در رنگ آن است. مدفوعی که در معرض هوا قرار می گیرد، ممکن است قهوه ای یا سبز شود. این مساله اهمیتی ندارد.

هنگامی که کودک اسهال می شود فوجود خلط در مدفوع او امری طبیعی و به معنی تحریک شدن روده هاست. این وضعیت ممکن است در اثر سوء هاضمه هم پیش بیاید.

ممکن است کودک سرماخورده باشد و از گلو یا ماجراهای تنفسی او خلط بالا آمده و کودک، آن را قورت داده باشد. بعضی از بچه ها در هفته های اول تولد، خلط زیادی را بالا می آورند.

هنگامی که سبزی جدیدی به رژیم غذایی کودک افزوده می شود ( که سایر غذاها کمتر به کار می رود)، ممکن است بخش هایی از آن، بدون آنکه هضم شده باشد، در مدفوع دیده شود.

اگر این غذا، نشانه هایی از سوء هاضمه، از جمله شلی مدفوع یا وجود خلط د رآن را موجب شده باشد، بار دیگر، از آن سبزی، کمتر به کودک بدهید.

اگر مشکلی پیش نیامد، می توانید به دادن آن غذا به میزان کم، ادامه بدهید و یا تا زمانی که روده های کودک، به آن عادت کند، به تدریج به میزان آن بیفزایید تا بتواند راحت تر هضم کند. چغندر ممکن است مدفوع را کاملاً به رنگ قرمز در آورد.

رگه های باریک خون در بخش بیرونی مدفوع، ممکن است به خاطر شقاق یا شکاف در جداره مقعد باشد  که در اثر سفتی مدفوع پیش می آید. این خونریزی به خودی خود، مهم نیست، ولی باید کودک را نزد پزشک ببرید تا یبوست او را فوراً درمان کند.

خون بیشتر در مدفوع، معمولاً نادر است و امکان دارد از ناهنجاری روده ها، اسهال شدید یا پیچ خوردگی روده ها به وجود بیاید. در این مورد باید بلافاصله با پزشک تماس گرفت و کودک را به بیمارستان برد.

ادامه مطلب...

فشار روحی در کودکان

فشار روحی در کودکان

فشار روحی در کودکان : زندگی امروز، اغلب کودکان را با "شتاب" به جلو می برد، چرا که آنها را مجبور می سازد که با جدایی ها و شرایط نگران کننده زندگی سریع تر از زمانی که می توانند به راحتی با آنها کنار بیایند، برخورد کنند.

بچه های کوچک این نوع "شتاب" را طرد شخصی تلقی می کنند و فکر می کنند که والدینشان از انها مراقبت نمی کنند.

پاس دادن هرروزه آنها از یک مراقب به مراقبی دیگر  یا داشتن انتظارات بی جا از آنها، مجبور نمودن آنها یه کسب موفقیتهای تحصیلی یا تصمیم گیری هایی که واقعا از عهده شان خارج می باشد، تا اندازه ای  طرد کردن به حساب می آید.

این قبیل کارها از دید کودکان و با توجه به انچه از عهده انجامش بر می آیند، به منزله طرد آنهاست. با شتاب حرکت کردن نه تنها سلامت عاطفی کودک، بلکه سلامت جسمی او را هم تحت تاثیر قرار می دهد.

همچنین به مدت طولانی، رشد شخصیتی و تا اندازه ای هم رشد جسمی او را تحت الشعاع قرار می دهد.

فشار روحی

پیتر، پسری چهار ساله است که پدر و مادرش هر دو شاغل هستند. او را در یک مهد کودک خصوصی ثبت نام کرده اند و چون پدر و مادرش صبح زود از منزل خارج می شوند، هر روز او را نزد همسایگان میگذارند.

همسایه هم هر روز صبح او را آماده می کند تا با هر کس که آن روز ، راننده سرویس مدرسه است ، تا قبل از ساعت 9 به مدرسه برسد.

 

فشار روحی در کودکان

 

این فرآیند در پایان روز وارونه می شود. زمانی او به خانه می رسد که تقریباً 12 ساعت را در خارج از منزل به سر برده و مجبور بوده که خود را با افراد و مکان های مختلف وفق بدهد.

این مسئله برای یک کودک 4 ساله، یک فشار روحی کامل است و پیتر مجبور است برای سازگاری بااین شرایط از ذخایر انرژی خود کمک بگیرد.

عجیب نیست که او در مهد کودک کمی نق بزند و جارو جنجال کند و علاقه چندانی به بازی کردن با سایر کودکان نداشته باشد.

حتی گاهی تنها می نشیند و به نقطه ای خیره می شود؛ ذخایر انرژی او به وضوح رو به اتمام است و او از سنگینی بار تغییرات حاصله، عذاب می کشد.

همه ما فکر میکنیم که باید در زندگی روزمره خود با فشارهای روحی بسیاری دست و پنجه نرم کنید، اما برخی از فشارهای روحی در زندگی کودکان هم وجود دارد.

امتیاز  سالانه زیر 150 عادی است، اما کودکانی که امتیازشان بین 150 و 300 می باشد، به طور حتم علایم فشار روحی دارند، مانند سماجت، اختلالات رفتاری، بی خوابی، عدم توانایی برای تمرکز کردن، شیطنت در مدرسه و موارد  دیگر.

اگر امتیاز کودک شما بالای 300 باشد، به احتمال زیاد دچار ناراحتی جدی جسمانی یاعاطفه شده و به مشاوره پزشکی نیاز دارد. یا باید با یک پرستار کودک در ارتباط باشید.

به خاطر داشته باشید که راه طبیعی مقابله با فشار روحی در کودکان، بازی کردن است. شما می توانید با خرید اسباب بازی و وسایل سرگرمی که بهترین فرصت را برای رشد قوه تخیل کودک فراهم می آورند، به او کمک کنید.

همچنین یادتان باشد که کودکان همواره از حرکات شما به ویژه عملکردها و نگرش هایتان درس می گیرند، بنابراین اگر بر روی زمان حال تمرکز کنید و به آنچه سبب نگرانی کودکتان می شود، رسیدگی نمائید، او نیز همین کار را انجام می دهد.

اگر شاغل هستید، از لحظات با هم بودن لذت ببرید و سعی نکنید مانند زمانی که در منزل حضور ندارید، زندگی کنید و هرگز در مورد جدایی آتی صحبت نکنید .

اگر دایم نگران گذشته و آینده باشید، زمان حال را از دست می دهید و فرزندتان حتی زمانی که شما واقعا درکنارش هستید، از شما دور است.

والدین خوب

یکی از والدین می میردعادات بازی کردن خود را تغییر می دهد
 والدین از هم طلاق می گیرندمعلم یا کلاس جدید
والدین جدا از هم زندگی می کنندتغییر وضع مالی خانواده
پدر یا مادر به سفر کاری می روددوست صمیمی اش صدمه می بیند یا بیمار می شود
یکی از اعضای نزدیک خانواده می میردفعالیت فوق برنامه جدید
بیماری یا صدمه شخصیتعداد نزاع ها با خواهر و برادر تغییر می کند
پدر یا مادر مجدداً ازدواج می کند در مدرسه خشونت را تجربه می کند
پدر یا مادر بازنشسته می شود دزدیده شدن اموال شخصی
والدین آشتی می کنندتغییر مسئولیت ها در منزل
مادر سرکار می رودبرادر یا خواهر بزرگتر منزل را ترک می کند
تغییر در وضع سلامت یکی از اعضای خانوادهمشکل داشتن  با پدربزرگ و مادربزرگ
مادر ، باردار می شودموفقیت فوق العاده
سختی های مدرسهگذراندن تعطیلات به همراه خانواده
تولد خواهر یا برادر جدیددوستانش را عوض می کند
                        نقل مکان به قسمت دیگر شهر در اردوی تابستانی شرکت می کند
 یک حیوان خانگی میگیرد یا از دست می دهددوره های خانوادگی کمتر یا بیشتر
عادات شخصی را تغییر می دهد عادات غذاخوردن خود را تغییر می دهد
نقل مکان به خانه جدید جشن تولد

 

 

ادامه مطلب...

شخصیت کودکان

شخصیت کودکان

شخصیت کودک شما از سه عنصر اصلی تشکیل شده است:

1- عاطفه؛ میلی است که کودکان به آسانی و به شدت ناراحت یا غمگین می شوند و به سختی آرام می گیرند،

2- فعالیت، میزان رفتاری که هر کودک به صورت حرکت، سرعت حرف زدن یا میزان انرژی که برای هر فعالیت و ناآرامی صرف می شود، نشان می دهد؛

و 3- اجتماعی بودن، میزان  رضایت ویژه ای که بر اساس ارتباطات اجتماعی به او پاداش داده می شود. این بچه ها ترجیح می دهند که در کنار دیگران باشند و از فعالیتهای جمعی لذت می برند.

آنها به دیگران پاسخ می دهند و به دنبال واکنش از سوی دیگران می باشند.

شخصیت کودک شما ترکیبی از این سه مولفه است که میزان هر یک از آنها متغیر می باشد و حتی از اولین روزهای زندگی کودک می توان مشاهده نمود که به کدام یک از این سه مولفه گرایش دارد، یا بیشتر عاطفی است، یا فعال و یا بیشتر اجتماعی میباشد.

کودکان عاطفی زیاد گریه می کنند و به راحتی هم آرام نمی گیرند؛ کودکان فعال ناآرام هستند و زیاد نمی خوابند؛

کودکان اجتماعی می توانند از اولین روز تولد محبت خود را ابراز کنند، به آغوش ها پاسخ بدهند و به راحتی آرام بگیرند.

اگر فرزندتان در هر یک از این خصلت ها زیاده روی نمود، تنها شما می توانید به تعادل آن کمک کنید.

و در بخی کوارد با کمک پزشک روانشناس در کنار پرستار کودک می توانید نتایج بهتری به دست بیاورید.

 

شخصیت کودکان

 

همچنین او را تشویق کنید تا به سمت دو مولفه دیگر نیز حرکت کند. بنابراین مثلاً اگر کودک شما بسیار عاطفی است ، کمک و راهنمایی، حمایت و اطمینان خاطر شما سبب می شود تا او احساس امنیت کند و دیگر تا آن حد عاطفی نباشد.

همچنین اگر او همیشه در انجام کارها، شتابزده عمل می کند، می توانید با توجه بسیار خود و نشان  دادن میانه روی از شتاب او بکاهید.

اگر با کودک فعال خود بازی کنید، او را به تمرکز کردن ترغیب می کنید و میزان دقتش را افزایش می دهید.

رشد شخصیتی

تمام والدین امیدوارند که فرزندانشان با یک شخصیت متعادل رشد کنند، این کار به آنها کمک می کند که مراحل مختلف و قابل درک بزرگ شدن فرزندشان را بشناسند.

به عنوان نمونه، کودک شما تا سن یک سالگی به دنبال کشف این معماست که آیا دنیا قابل اعتماد است. نتیجه دلخواه آن است که یاد میگیرد به مادر یا فردی که از او نگهداری می کند، اعتماد کند.

همچنین باید یاد بگیرد که به توانایی خود اعتماد داشته باشد  تا بتواند کارهایی را به انجام برساند. ویژگی مهم این کارها آن است که کودک شما می تواند از سنین پایین یک تعلق خاطر همراه با حس امنیت را به شما و یا شریک شما پیدا کند.

شخصیت کودک در دو  یا سه سالگی او به سرعت گسترش می یابد. او در این دوران از طریق جنگ تحمیل اراده، درس هایی را در مورد قدرت اراده خود و احتمال تسلط بر دیگران می آموزد.

در همین زمان، کفه قدرت او در تعادل به کفه شرمسازی و تردید که در نتیجه فقدان کنترل و بی کفایتی جسمی او به وجود آمده، قرار می گیرد. بنابراین یادگیری مهارت راه رفتن، گرفتن اجسام و سایر مهارتهای جسمی به مختار بودناو می انجامد.

زمانی که کنترل اسفینکتر آغاز می شود، او نحوه کنترل کردن را می آموزد، اما زمانی که بر اثر وقوع تصادفی او را سرزنش می کنیم، حس شرمندگی را در خود پرورش می دهد.

او در سن چهار و پنج سالگی می آموزد که ابتکار عمل را در مقابل حس مقسر بودن قرار دهد. او قابلیت سازماندهی پاره ای فعالیت ها را در جهت تحقق برخی اهداف پیدا می کند و اگر پسر باشدف جسورتر و پرخاشجوتر، می شود.

همچنین با والد هم جنس خود ناسازگاری پیدا می کند و همین امر ممکن است به احساس کناه بینجامد. کودکان بعدها بر روی سخت کوش بودن متمرکز می شوند اما مجبورند با حس حقارت دست و پنجه نرم کنند

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری