بایگانی ماهانه: قالب تاریخ آرشیو به صورت ماهانه

خود غذا خوردن

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): تمرین اولیه: سنی که کودک، خودش شروع به غذا خوردن می کند، بستگی کامل به برخورد بزرگترها با کودک دارند. بعضی از نوزادان قبل از یکسالگی، می توانند به شیوه موثری با قاشق به دهان خود غذا بگذارند. از طرفی، مادرانی که بیش از حد از کودک خود مراقبت می کنند قسم می خورند که کودک دو ساله شده ولی ابداً نمی تواند خودش غذا بخورد. این مساله یه این بستگی دارد که شما چقد به کودکتان فرصت تمرین این کار را داده باشید اغلب بچه ها در فاصله 12- 9 ماهگی برای غذا خوردن با قاشق، اشتیاق زیادی دارند و اگر فرصت تمرین داشته باشند، در سن پانزده ماهگی، بدون کمک پدر و مادر و پرستارش می تواند به راحتی غذا بخورد. کودکان آمادگی برای غذا خوردن با قاشق را در سن شش ماهگی، یعنی زمانی که تکه های نان و سایر غذاها را با دست می خورند، پیدا می کنند. سپس در حدود نه ماهگی، هنگامی که غذاهای خرد شده را به آنها می دهید، دوست دارند تکه تکه غذاها را بردارند و داخل دهان بگذارند. بچه هایی که هیچ وقت اجازه نداشته اند خودشان با دست غذا بخورند، در به کارگیری قاشق برای غذا خوردن، دچار تاخیر می شوند.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

کودکان خودشان در سن زیر یک سالگی میتوانند غذا بخورند و این رفتار بستگی به شما دارد

یک کودک 12- 10 ماهه ممکن است بخواهد موقع غذا خوردن دستش را روی دست پدر یا مادرش بگذارد، ولی اغلب بچه ها، وقتش که برسد، سعی می کنند قاشق را از دست مادرشان بقاپند. ابداً خیال نکنید که انها با اینکارشان اعلام جنگ می کنند! قاشق را به کودک بدهید و خودتان قاشق دیگری را بردارید. کودک خیلی زود کشف می کند که غذا دادن به خود بسیار پیچیده تر از تصاحب یک قاشق است! هفته ها طول می کشد تا کودک بتواند ذره ای از غذا را داخل قاشق بریزد و چندین و چند هفته دیگر هم طول می کشد تا وسط راه بشقاب را وارونه نکند.

ترک کنترل: هنگامی که کودک یک ساله شما می تواند به خودش غذا بدهد، بگذارید که این کار را به طور کامل انجام دهد. کافی نیست که بگذارید کودک قاشق به دست بگیرد و از آن استفاده کند. بهتر است به تدریج اجازه بدهید که به شکلی مستقل، این کار را بکند. در ابتدا، او نهایت سعی اش را می کند که خودش غذا بخورد، ولی بعد که متوجه می شود چقدر کار پیچیده ای است، تصمیم می گیرد به کلی از خیر این کار بگذرد و اگر شما بلافاصله،به تغذیه به او ادامه بدهید، بهسراغ این کار نخواهد رفت. در ابتدای تغذیه که کودک از همه وقت گرسنه تر است، کمی او را تنها بگذارید تا قطعات غذا را بردارد و در دهانش بگذارد. در این موقع، اشتهای کودک او را وادار می سازد به هر زحمتی که شده، غذا بخورد. هر چه مهارت کودک در این زمینه بالاتر می رود، باید به او فرصت بیشتری بدهید که خودش غذا بخورد.

هنگامی که کودک می تواند بشقابش را در ظرف ده دقیقه خالی کند، وقا آن است که صحنه را ترک کنید. این درست لحظه ای است که اغلب مادرها اشتباه می کنند و به خود می گویند، " او  می تواند خودش علات و میوه اش را بخورد، ولی من هنوز باید سبزی و سیب زمینی را به او بدهم" این برخورد، همراه با ریسک است. اگر او بتواند بک نوع غذا را بخورد، به اندازه کافی مهارت دارد که بقیه را هم بخورد. اگر شما به دادن غذاهایی که او تمایلی به خوردن آنها نشان نمی دهد، ادامه بدهید، به تدریج مرز بین غذاهایی که خود کودک دوست دارد و غذاهایی که شما دلتان می خواهد او بخورد، در ذهن او روشن تر و واکنش او نسبت به غذاهایی که مورد علاقه اش نیستند، شدیدتر می شود و در دراز مدت، اشتهای او نسبت به این نوع غذاها به کلی از بین می رود. ولی اگر رژیم غذایی متعادلی را در میان غذاهای مورد علاقه او رعایت کنید و بگذارید خودش غذا بخورد، احتمال این که بتواند خود به خود رژیم غذایی درستی را مراعات کند، بسیار زیاد است.

ادامه مطلب...

اختلالات روانی در میان سالمندان

پارسیان آوید (پرستار سالمند در منزل): اختلالات روانی در میان افراد سالمند رایج است. نوع و وسعت این اختلالات در کشورهای نوسعه یافته کاملا توصیف شده و رشته جدیدی بنام روانپزشکی سالمندی بوجود آمده است. در حالیکه در کشورهای در حال توسعه این اختلالات به خوبی توصیف نشده و اغلب نادیده گرفته می وشند و به عنوان رفتارهای عادی دوران پیری شناخته می شود.

پرستار بیمار در منزل

پرستار کودک در منزل

انواع مختلف اختلالات روانی در میان سالمندان

برخی از اختلالات رایج در سنین سالمندی عبارتند از افسردگی (به دلیل  کاهش منزلت اجتماعی)، اضطراب ( ترس از مرگ قریب الوقوع، بیماری، امنیت اقتصادی) و دمانس (کاهش توانایی های هوشی). افسردگی و اضطراب به آسانی به داروهای مناسب و تحت نظر یک پزشک، قابل درمان هستند. کاهش توانایی های عقلی که با اختلال در امور زندگی همراه باشد دمانس نامیده می شود. توانایی های عقلی انسان جنبه های مختلفی دارند: حافظه (که به حافظه کوتاه مدت و بلد مدت تقسیم می شود)، توانایی حل مسئله، قضاوت، محاسبه، سخن گفتن، انجام حرکات هماهنگ و غیره. بنابراین حافظه فقط یکی از اجزای قوای عقلانی می باشد، لذا نقص خفیف حافظه مثل فراموشی اسامی معمولاً به عنوان یک امر رایج در میان سالمند مشاهده می شود  و پی آمد یک بیماری نیست و تنها وقتی می تواند به عنوان یک اختلال مطرح شود که زوال عقل در جدی باشد که در امور زندگی اختلال ایجاد نماید. به عناون مثال فرد فراموش کند که صبحانه خورده و مکرراً در خواست صبحانه بکند، روستای خود را گم کند ، یا در مکان های نامناسب ادرار نماید.

وقتی مردم درباره تاثیرات وحشتناک دمانس چیزهایی می شنوند و یا در میان فامیل فرد مبتلا دمانس دارند، اغلب مضطرب می شوند و شروع به  امتحان کردن خود می کنند، به عنوان مثال تلاش می کنند لیستی را حفظ کنند. اگر حتی یک مورد را فراموش کنند، تصور می کنند که دچار دمانس شده اند و از فراموش کردم یک یا دو مورد که می تواند برای هر کس اتفاق بیفتد احساس نگرانی می کنند. در حالی که این موضوع اهمیت چندانی ندارد. امتحان کردن خود منجر به اضطراب ترسناکی می شود که بیشتر اوقات باعث وخیم تر شدن مشکل می گردد. دمانس به دو نوع اولیه و ثانویه دسته بندی می شود . دمانس اولیه بیماری آلزایمر نامیده می شود، که از موارد رایج در کشورهای توسعه یافته است. بر اساس گروه سنی و معیارهای تشخیص، پنج الی بیست درصد افراد سالمند در کشروهای غربی مبتلا به آلزایمر هستند. این اعتقاد وجود دارد که بیماری آلزایمر در کشورهای در حال توسعه چندان رایج نمی باشد. دمانس ثانویه دارای علل مختلف است که به آسانی قابل درمان می باشد. برای مثال محرومیت های حسی ناشی از ضعف بینایی و شنوایی می تواند منجر به یک بی تفاوتی و علایمی مشابه دمانس شود. یک بیماری غذذ مترشحه، کم کاری تیروئید، نیز می تواند منجر به علایمی مشابه به دمانس (که دمانس کاذب نامیده می شود) گردد که می تواند به راحتی ردمان شود.

وظایف پرستار سالمند:

  • بهتر است مراقبین ،اطلاعاتی مربوط به افسردگی را به سالمندان انتقال دهند. معمولا بیشتر اختلالات روانی رایج ریشه در تنهایی و زندگی در انزوا دارند. مراقبین باید مطمئن باشد که اعضای خانواده، دوستان و همسایگان با افراد سالمند ارتباط دارند، تا آنها را ار انزوا درآورند. سامنلدانی که در خانه و میان خانواده هستند بسیار کمتر از ساملندانی که در موسسات نگهداری می شوند دچار افسردگی می شوند.
  • مراقبین بهتر است تلاش کنند تا افراد سالمند را در فعالیت های اجتماعی درگیر نمایند. در این صورت آنها احساس مفید بودن می کنند و این کار از فسردگی آنها پیشگیری می کند.
  • مراقبین باید افرادی که دارای نشانه هایی از قبیل بی خوصلی، یاس و ناامیدی، بدخوابی، اضطراب و سایر رفتارهای نامناسب هستند شنایایی نمایند. این افراد بهتر است برای تشیخص مناسب با یک پزشک ملاقات نمایند. پیگیری می تواند در جامعه محلی و از طریق کارمنان بهداشتی انجام گیرد.
  • اگر فردی نشانه های ابتلا به دمانس را نشان می دهد بهتر است که در یک مرکز مجهز پزشکی وضعیت وی مورد بررسی قرار گیرد.

اگر دمانس فرد قابل درمان نباشد افراد خانواده باید بدانند که کاهش توانایی هوشی در این حالت دایمی و پیشرونده است. این افراد نمی توانند در مورد رفتارهای شان آموزش ببینند یا یاد بگیرند که کارها را درست انجام دهند، بنابراین نباید با آنها دعوا کرد یا آن ها را تنبیه نمود. از آنها باید مثل یک کودک مراقبت کرد. اگر فردی بیماری آلزایمر دارد (نوع غیر قابل درمان دمانس) بهترین روش مراقبت از او این است که به طور جدی  و مستمر فعالیت های روزمره و معمولی خود را حفظ کرده و ادامه دهد. در این گوه مواقع باید از مواردی که موجب صدمه زدن فرد سالمند به خودش می شود (مثل ، بریدن دست ها با چاقو) یا باعث صدمه زدن به افراد خانواده می گردد( مانند آتش زدن خانه به دلیل روشن گذاشتن گاز خوراک پزی) پیشگیری کرد. از این که افراد سالمند توصیه های شما را فراموش می کنند ناراحت نشوید. این موضوع ممکن است به دلیل بیماری دمانس باشد. شما باید بارها دستورالعمل های لازم را برای آنها تکرار کنید.

ادامه مطلب...

کنترل مدفوع در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): معمولاً کنترل مدفوع قبل از کنترل ادرار اتفاق می افتد اما زمان موفقیت در کنترل مدفوع، نوسانات زیادی دارد. به نظر می رسد که بعضی از کودکان به راحتی از دفع غیر ارادی مدفوع بعد از هر وعده غذایی به تخلیه ارادی مدفوع که کاملاً به راحتی تحت کنترل آنهاست، حرکت می کنند از طرف دیگر، باقی کودکان تا بعد از سن دو سالگی نمی توانند خود را کنترل کنند. این امر نشان می دهد که گستردگی بسیار وضعیت طبیعی آنهاست. همچنین کودکان در یک بازه سنی گسترده ، از 12 ماهگی تا 2.5 سالگی، ممکن است با مدفوع خود بازی کرده و آن رابه خود بمالد. این کار به معنای کثیف کاری و عمل ناپسند نیست، بلکه به این دلیل است که جذب چیز می شوند که از بدنشان خارج می شود. بنابراین این موضوع را در ذهن داشته باشید و حواس آنها را پرت کنید؛ هرگز برای این امر طبیعی آنها را سرزنش نکنید. از آنجایی که کودکان دوست دارند با کنترل ادرار خود در مرکز توجه والدین را به خود جذب کنند، بنابراین اگر وسواس خود را در این زمینه به او نشان دهید، به سرعت یاد میگرند تا از کل فرآیند کنترل مدفوع، نشستن بر روی لگن و دفع مدفوع برای جلب توجه شما استفاده نمایند. او به سرعت می آموزد که در صورت دفع نکردن مدفوع، شما قیل و قال می کنید بنابراین، این رفتار نادرست شما می تواند سبب ایجاد یبوست در او شو د. و به خاطر داشته باشید که پیروزی هیچ وقت نصیب شما نمی شود. هر چقدر بیشتر قیل و قال کنید، کودکتان هم خوشحال تر می شود چرا که کنترل بیشتری روی شما دارد. بنابراین مانند مورد کنترل ادرار، نقش شما آن است که بگذارید با سرعت خودش پیش برود و انجام این کار را برایش آسان سازید. در مورد استفاده از لگن بیش از حد اشتیاق نشان ندهید اما وقتی خود را خراب نمی کند، بسیار تحسینش کنید و اگر اتفاقی خود را خراب کرد، قیل و قال نکنید.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

کنترل مدفوع

15 تا 18 ماهگی

کودک شما به علت واکنش پیچش معده بعد از خوردن غذا، مدفوع خود را دفع می کند. هنوز آمادگی استفاده از لگن را ندارد، اما می توانید بعد از وعده های غذایی او را برای مدتی روی لگن بنشانید.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید

  • استفاده از لگن در این سن برای او زود است، اما شما می توانید او را به نشستن بر روی لگن عادت داده ؛
  • به محض آنکه توانست روی پاهای خود بنشیند، بعد از هر وعده غذایی او را روی لگن بگذارید؛
  • هیچ گاه بیش از چند لحظه او را در آن وضعیت قرار ندهید و اگر خسته شد، بگذارید بلند شود؛
  • هیچ گاه بیش از چند لحظه او را در آن وضعیت قرار دهید و اگر خسته شد، بگذارید بلند شود؛
  • اگر مدفوع خود را تخلیه نمود، به او " آفرین " بگویید اما اگر این کار را نکرد، هیچ اظهار نظری درباره او نداشته باشید؛
  • او را به استفاده از لگن عادت دهید: زمانی که توانست روی پاهای خود بنشیند، بعد از وعده غذایی، او را در مدت زمانی که خودش می خواهد روی لگن قرار دهید اما نباید بیش از چند دقیقه طول روی لگن بنشیند؛

18 ماهگی تا 2 سالگی

او از نشستن بر روی لگن یا بازی کردن با آن احساس خوشحالی و راحتی می کند.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • همیشه به او اجازه دهید با شما به دستشویی بیاید، با این کار می تواند از کارهایی که شما در آنجا انجام می دهید تقلید کند؛
  • حس خوشحالی و راحتی او را به هنگام انجام هر کاری که با لگن می کند، تقویت نمایید.
  •  فرزندتان را از آمدن به دستشویی به همراه خود منع نکنید. زمانی که آمادگی لازم برای دفع ادراری مدفوع را پیدا کرد، از کارهای شما تقلید می کند.

2 تا 2.5 سالگی

تمایل زیادی به تمیزی و استقلال دارد. اما در مورد استفاده از لگن، بر او پیش قدم شوید.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • بعد از آنکه یک شب خود را کثیف نکرد، او را تحسین و تشویق کنید؛
  • در مورد تمیز ماندن او خیلی مضطرب نباشید. منتظر باشید تا نشانه ای از او ببینید یا از شما بخواهد.
  • اگر خود را کثیف نکرد تحسینش کنید: کودکان اغلب، مدفوع را قبل از ادرار تحت کنترل در می آورند. بنابراین این دو مقوله باید تفاوت قائل شد و زمانی که او در هر کدام از آنها به موفقیت دست یافت ، جداگانه باید تحسین شود.

2.5 تا 5 سالگی

اکنون او می تواند مدفوع خود را کنترل کرده ، بنابراین برای رفتن به دستشویی، بدون آنکه اتفاقی کنترلش را از دست بدهد، مدت زمانی را در اختیار دارد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • بیشتر بچه ها تا سن 5 سالگی می توانند خود را تمیز نگه دارند، اما لزوما همگی آنها این طور نیستند؛
  • لباسی را به او بپوشانید که در زمان استفاده از دستشویی به راحتی بتواند آن را در آورد و با آن راحت باشد.
  • او را مجبور نکنید؛ قیل و قال نکنید: خیلی از بچه ها حتی بعد از آنکه توانستند مدتی خود را نگه دارند، کاهش کنترلشان را از دست می دهند. اگر چنین اتفاقی افتاد، قیل و قال نکنید.
ادامه مطلب...

سالهای اولیه بلوغ

پارسیان آوید: (پرستار کودک در منزل): تغییر جسم و روح: از سن دوازده سالگی تا حدود چهارده سالگی، جسم نوجوان دچار تغییرات اساسی می شود و در نتیجه، چالش اصلی روانی برای او آغاز می گردد. در این سالها، در زمینه رشد جسمی، تفاوتهای اساسی گسترده ای را در میان نوجوانها مشاهده می کنیم. دخترها عموماً دو سال زودتر از پسرها بالغ می شوند، قدشان نسبت به پسران همسن و سالشان بلندتر و علائقشان بسیار پیچیده تر می گردد. دختر نوجوان ممکن است بخواهد به مهمانی برود و توقع دارد با او طوری رفتار شود که انگار بانوی باشکوه و محترمی است، در حالی که پسر همسن و سال او هنوز پسر بچه کوچکی است . دخترها و پسرهایی که همسن و سال نیستند، با یکدیگر معاشرت کنند تا از نظر روحی تناسب بیشتری داشته باشند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

بلوغ

نوجوانان در سالهای اول بلوغ، به شدت متوجه جسم خود هستند. آنها ممکن است درباره عیوب خود اغراق کنند و این تصور در ذهنشان شکل بگیرد که همه متوجه این عیب ها هستند. دختری که صورتش کک و مک دارد، ممکن است تصور کند که قیافه اش هولناک است. یک ویژگی مختصر در بدن با عملکردهای آن می تواند خیلی راحت یک نوجوان را متقاعد سازد که او غیر عادی است.

نوجوانان در ابتدای بلوغ ممکن است نتوانند تغییرات جسمی جدید خود را مثل قبل، با هماهنگی کامل اداره کنند. همین مساله در مورد احساسات و عواطف جدیدشان نیر مصداق دارد. آنها فوق العاده حساس هستند و خیلی زود، از انتقاد می رنجند. در یک لحظه احساس می کنند بزرگ شده اند و دلشان می خواهد با آنها مثل بزرگترها رفتار شود و در لحظه بعد، دوباره احساس می کنند بچه هستند و باید از انها مراقبت شود.

دوستی ها: نوجوان ها برای چند سالی، از بابت والدینشان احساس شرمندگی می کنند و به خصوص اگر دوستانشان حضور داشته باشند، این مساله تشدید می شود. این احساس، بخشی به جستجوی اضطراب آلود آنها برای دستیابی به هویت و بخشی هم به خاطر خودآگاهی فوق العاده  زیادی است که در این سن نسبت به خود پیدا می کنند. نیاز درونی شدیدی آنها را وادار می کند که شبیه دوستانشان باشند تا از سوی آنها مورد قبول واقع شوند. آنها می ترسند که اگر پدر و مادرشان حتی ذره ای از الگوهایی که بچه های در و همسایه از آنها پیروی می کنند، تخطی کنند، نوجوانان دیگر، آنها را نپذیرند و حتی مسخره شان کنند.

نوجوانان در فرآیند دستیابی به هویت، از پدر و مادشان روی می گردانند و همین مساله موجب می گردد که سخت احساس تنهایی کنند . برای مقابله با این وضعیت، نوجوانان تلاش می کنند با دوستان خود پیوندهای محکمی را برقرار سازند و این کار را از دوستی با جنس موافق شروع می کنند. در فاصله ای که نوجوان، از هویت قبلی خود به عنوان فرزند یک زن و مرد دور شده و هنوز هویت خود را بازنیافته است، این دوستی ها برای او حکم عنصر حمایت کننده را دارد.

گاهی اوقات نوجوان سعی می کند سلیقه ها و آرای خود را به دوستش تشبیه کند و می گوید که او هم ترانه مشابهی را دوست دارد، از معلم خاصی متنفر است و مدل لباس خاصی را می پسندد. دوست او هم با حیرت تمام اعلام می کند که او هم دقیقاً همین نظر را دارد. هر دو خوشحال می شوند و اطمینانشان نسبت به یکدیگر، صد چندان می شود. حالا هر دو از این که دیگر تنها نیستند احساس شادمانی می کنند و از حس زیبای به دیگری تعلق داشتن و برای او ویژه بودن، سرشار می گردند.

مثال دیگری می زنیم: دو دختر در تمام طول راه مدرسه تا خانه با هم صحبت کرده اند و بعد از نیم ساعتی جلوی در خانه به حرف زدن ادامه داده و با اکراه از هم جدا می شوند، ولی به محض این که به خانه می رسند، گوشی تلفن را بر می دارند و با هم حرف می زنند و به این ترتیب اعتمادی دو جانبه در آنها شکل می گیرد.

اهمیت ظاهر: بسیاری از نوجوانان برای غلبه بر احساس تنهایی سعی می کنند به شکل اغراق آمیزی با لباس پوشیدن، مدل مو، زبان، مطالب مورد مطالعه، ترانه ها و سرگرمی های همکلاسی هایشان، خودش را تطبیق می دهند. این چیزها ممکن است با سلائق نسل پیشین، یعنی پدر و مادرها فرق داشته باشند و البته هر چه بیشتر آنها را عصبی و مبهوت کند، بهتر است. نوجوانان نهایت سعی خود را می کنند که با پدر و مادر خود فرق داشته باشند، ولی در عین حال خود را شبیه یکی از دوستان یا دست کم کسی که بت آنهاست، مثل یک هنرمند درست می کنند.

پدر و مادر می توانند با درک رفتار فرزندشان به او کمک کنند که خود را بهتر بشناسد. اگر شما علل مخالفت خود را با سبک لباس و رفتار کودکتان برایش شرح دهید، این احتمال وجود دارد که به شکلی پنهان، می توانید او را تشویق کنید که بدون مخالفت با شما، شیوه مناسبی را برگزیند و ناچار نباشد از دیگری تقلید کند. همچنین اگر نوجوان در بیان آرای خود آزاد باشد، ممکن است در بحثی معقول بتواند پدر و مادرش را متقاعد سازد که نقطه نظر او را بپذیرند. بزرگ ترها در قبول سیک های جدید، از نوجوان ها کندتر هستند.

چیزی که یک روز ما را می ترساند و یا متنفر می سازد، ممکن است بعد ها برای ما هم مثل بچه هایمان قابل قبول جلوه کند. این مساله در مورد موی بلند برای پسر ها در سالهای 1960 مد شد، پیش آمد. همین طور هم، روزگاری اگر دختری شلواری می پوشید، همه کارکنان مدرسه، از کوره در می رفتند، ولی امروز اگر موهایشان را با رنگ های براق هم خط خطی کنند، کسی چیزی به آنها نمی گوید!

غریزه جنسی در سالهای اولیه بلوغ: بسیاری از نوجوانها درباره غریزه جنسی خیالبافی می کنند و معدودی هم حتی گاهی کار را به رابطه جنسی می کشانند. خودارضایی ،به طور تقریبی در همه جای دنیا وجود دارد و با توجه به این که چه نوع تعالیم دینی ای در خانواده آموخته شود، میزان احساس گناه یا شرم در نوجوان مختلف، با هم متفاوت است.

نعوظ، اعم از این که خود به خود یا در واکنش نسبت به خیالپردازی های جنسی به وجود بیاید، بسیاری از پسرهایی را که بسیار کمرو و خجالتی هستند، نگران و دستپاچه میکند. اغلب پسرهایی که در خواب دچار انزال می شوند همین احساسات را تجربه می کنند. بعضی از پسرها با این موضوع کنار می آیند و بعضی ها هم گمان می کنند که دچار عارضه ای شده اند.

ادامه مطلب...

شکل گیری شخصیت

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): کودکان باید هم از نظ شخصیتی و هم اجتماعی به خوبی با محیط خود سازگار باشند تا زندگی شادی داشته باشند. در فرهنگ کشور ما که در آن زندگی اجتماعی بسیار پیچید است، شکل گیری شخصیت از اهمیت زیادی برخوردار است. والدین باید بفهم که شخصیت فرزند آنها بیش از آنکه به چیزی که از آنها ارث می برد متکی باشد، به آنچه او از آنها یاد می گیرد. مرتبط است. نظریه " به پدرش رفته است" مدت هاست که از بین رفته است. یعنی والدین باید مسئولیت چگونگی رشد  کودکانشان را برعهده بگیرند و مراقب خصلت های در حال پرورش آنها که در زندگی آینده شان به خوبی نمود پیدا می کند، باشند. بسیاری از ویژگی های شخصیتی فرزندتان، دورنمای آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند توانایی ارتباط برقرار کردن و کنار آمدن با مردم، درس گرفتن از اشتباهات، تمایل به زندگی جمعی و سخت کار کردن، توان مشاهده ، تمرکز، تحقیق ، توانایی خلاق بودن، کامل، مستعد و جاه طلب بودن. همه این ویژگی ها به فرزندانتان کمک می کنند. در حالی که ویژگی هایی مانند تنبلی،، کند فکر کردن و ناتوانی در اظهار نظر و عدم توانایی در تمرکز کردن جلوی موفقیت او را می گیرند. والدین می توانند بر روی کسب این ویژگی های شخصیتی بسیار تاثیر بگذارند و می توانند برای تقویت ویژگی های ذاتی مثل استقلال، حساسیت متقابل ، کمال، طبیعت آرام و خود اتکایی کارهای بسیاری انجام دهند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

شکل گیری شخصیت در کودکان

همچنین والدین باید مسئولیت تحمیل آگاهانه یا غیر تعمدی ویژگی های شخصیتی خود بر فرزندانشان را برعهده بگیرند. از یک پدر یا مادر کم طاقت، به ندرت فرزندی صبور به وجودمی آید؛ کودک سخت گیر اغلب، والدین زودرنجی هم دارد. معمولاً کودک سختگیر به طور طبیعی یه یک نظام خانوادگی سخت گیرانه جواب میدهد. به ندرت اتفاق می افتد که از پدر یا مادر آرامی که همه چیز را به راحتی می پذیرند، فرزندی سخت گیر به وجود آید. به خاطر داشته باشید که تمام زندگی کودک شما به همان سال های اول زندگی یا حتی ماه های اولیه شکل می گیرد. اگر نیازهای اصلی فرزندتان را برآورده سازید و محبت و توجه بسیاری به او بکنید و به او انگیزه بدهید، ممکن است به فردی شاد تبدیل شود.

کودک شما از روزی که متولد می شود، شخصیت مستقلی را از خود نشان می دهد. شما با توجه به فعالیت های اصلی او به این موضوع پی می برید. حتی ممکن است زمانی که خسته است، و خیلی کم گریه کند و بیشتر آرام و خوشحال باشد. یا ممکن است به توجه شما نیاز داشته باشد، زمان گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی خود را گریه کردن ابراز کند و فعال و مستعد باشد. زمانی که به او غذا می دهید، ممکن است سینه شما یا شیشه شیر را به راحتی بگیرد، به خوبی مک بزند و راضی شود. یا ممکن است در چسبیدن به سینه و گرفتن شیشه مشکل داشته باشد، فقط یک دقیقه مک بزند، قیل و قال کند، گریه کند، جیغ بزند و شما را ناراحت کند. ممکن است به خوبی گرسنگی را تحمل کند، آرام باشد و زمانی که به او شیر می دهید، آرام دراز بکشد ؛ یا ممکن است نا آرامی کند و بعد از شیر خوردن، مقدار زیادی بالا بیاورد.

ممکن است بیشتر ساعات روز را بخوابد و به ندرت آرامش شما را به هم بزند. از سوی دیگر ممکن است ساعت ها بیدار باشد، در سن بسیار کم از چرت نیم روز خود دست بکشد و بخواهد در جمع حضور داشته باشد و بازی کند و حتی در هفته های اول از تنها ماندن سر باز بزند. ممکن است اجتماعی باشد- از در جمع بودن، در آغوش رفتن، اسباب بازی و مردم خوشش بیاد. یا ممکن است این طور نباشد. ممکن است ظاهراً به بیشتر چیزها بی اعتنا باشد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • ویژگی هایی از قبیل اعتماد، صمیمیت و معاشرتی بودن در اولین ماه های زندگی پرورش می یابند و در این زمان باید بیشتر روش های اصلی ارتباط با مردم را به او آموزش دهید. مهم تر از همه آن است که به تمام کارهایی که انجام می دهید خوشبینانه بنگرید و مقصود خود را شفاف بیان کنید؛
  • لبخند بزنید، مهمترین سلاح شما برای ابراز خوشنودی، رضایت، عشق و شادمانی می باشد. بعد از آن، صدایتان این وظیفه را برعهده دارد. کودکان در برابر صداهای دوست داشتنی، راضی، پر شور، و شاد با تن ملایم و بالا حساس هستند. همچنین به صداهای تسلی بخش، دلنواز و آرام واکنش نشان می دهند. از تولید صداهای تیز و منفی خودداری کنید؛
  • تماس بدنی- مانند نزدیکی، گرما و رایحه بدنتان هم مانند لمس کردن و ابراز فیزیکی محبت مهم هستند؛
  • بی وقفه او را تشویق کنید، اغلب به او جایزه بدهید، به طور مداوم او را  تحسینش کنید، بی دریغ رضایتتان را اعلام کنید و همواره به هنگام ابراز محبت، نام کودکتان را صدا بزنید. هر زمان که ممکن بود عبارت " دوستت دارم" را بر زبان بیاورید.
  • همواره به جلب توجه او پاسخ دهید، در غیر این صورت او تصور می کند فرد مهمی نیست و دیگر از شما چیزی نمی خواهد . با او ارتباط چشمی برقرار کنید، رودرویش قرار بگیرید و برای انتقال حس ارزشمند بودن به او از لمس کردن و ژست گرفتن استفاده کنید؛
  • منفی نباشید ، برای غلبه بر هر گونه حس منفی بینی که در کودک شما وجود دارد، سعی کنید حواس او را پرت کنید؛

 

 

ادامه مطلب...

قدرت تکلم در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): اصول اولیه زبان در مغز بیشتر کودکان ساخته می شود. یک کودک ناشنوا و یک کودک شنوا هر دو در یک سن شروع به حرف زدن می کنند، بنابراین تحرک شنیداری برای پرورش زبانی، ضرورتی ندارد. حتی بعضی از نظریه پردازان به وجود یک " دستگاه اکتساب زبانی" در مغز معتقدند که وجود زبان را اجتناب ناپذیر می سازد. گفتار و زبان  کاملا ً در هم ادغام می شوند. زبان را می توان اصطلاحی عام برای نشانه های کلامی تعریف نمود و گفتار را هم روش های بیان زبان تعریف کنیم. هر دو  زبان و گفتار، انعکاس دهنده نیاز فطری بشر به ایجاد ارتباط می باشند. این نیاز در بچه های کوچک به صورت تکان دادن دست و پاها و تکان دادن لب ها در پاسخ به کنش های  کلامی نمود پیدا می کند. وقتی با نوزادی حرف میزنید، در سن 6 هفتگی می توانید او را وارد گفت و گو ها کنید. زیرا او می آموزد که صداها، ژست ها و زبان بدن همواره پاسخ هایی را از فرد مورد خطاب آنها، به دنبال دارد.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

ما تمایل و توانایی نوزاد را برای تقلید کردن دست کم می گیریم. اگر با نوزاد خود صحبت کنید، غالبا ً در سن 8 هفتگی به تقلید صداها می پردازد و یا این کار، اولین قدم مهم را برای سخن گفتن برمیدارد. یعنی والدین باید کودکانشان را با نشانه های کلامی مانند حرف زدن، آواز، شعر، گزارش لحظه به لحظه و گفتگوهای ویژه احاطه کنند.  تاکید بر روی کلمات، استفاده از ضربان آهنگ و تکرار صداهای ساده به مغز کودک کمک می کند تا میلیون ها پیوند عصبی را که برای پرورش کامل گفتار لازم است، ایجاد نماید.

زبان در طول زندگی با احساسات ارتباط نزدیکی دارد و کودکانی که از عضو بی قید و شرط و آغوش های فراوان برخوردارند نسبت به آنهایی که محبت زیادی دریافت نمی کنند، شانس بیشتی برای یادگیری زبان دارند. گفت و گو با کودک یک بازی است و او عاشق این بازی است. از همان روز اول قواعد این بازی را به فرزند خود نشان دهید تا هر دوی شما زندگی بهتری داشته باشید.

او در اولین قدم برای صحبت کردن، به صداها گوش می دهد و سعی میکند آنها را تقلید کند. از همان بدو تولد به صداهای افرادی که تن بالایی دارند، پاسخ می دهد. او ژست ها و حالات شما را دیده و سعی می کند از آنها تقلید نماید. ممکن است چشم هایش به طرف یک صدا حرکت کند و نگاهش، مصمم خواهد شد. او چهره افرادی را که در فاصله 20 تا 25 سانتی متری او مشغول صحبت کردن هستند، مشاهده می کند. او ارتباط متقابل را درک می کند و سعی دارد با صداها، ژست ها و زبان بدن صحبت کند. برای تقلید از مراودات شما، واکنش نشان دادن، و نیز پاسخ به کنش ها، از خود صداهایی را تولید می کند. از هفته  دوم تولد، در " گفت و گو" شرکت می کند. در 6 هفتگی صدای شما را تشخیص می دهد و در 8 هفتگی به آن پاسخ می دهد.

کارهایی که می توانید برای کم به او انجام دهید:

  • با او صحبت کنید و با این کار بیشتر او را به حرف زدن تحریک نمایید و نیز تشویشق کنید تا به شما پاسخ بدهد. بدین ترتیب او زودتر حرف زدن را یاد کی گیرد و کیفیت حرف زدنش هم بهتر می شود بنابراین از همان روز اول بی وقفه با او صحبت کنید و در تمام گفت و گو های خود بسیار مبالغه کنید.
  • اگر کودکتان با شما ارتباط برقرار کرد، با لبخند، آغوش و توجه کردن، به او پاداش بدهید و با این کار انگیزه او را برای صحبت کردن بالا ببرید.
  • محبت فیزیکی خود را به زیاد نشان دهید. محبتی که در صدای شما وجود دارد، پیوند های احساسی نزدیکی بین شما و فرزندتان ایجاد می کند و دلگرمی بسیاری به او می دهد.
  • اگر با او ارتباط چشمی برقرار کنید، به حس عشق، علاقه، نگرانی و توجه شما پی می برد . بدنتان را به سمت فرزندتان برگردانید و با او رو در رو صحبت کنید.
  • زبان گریه او را یاد بگیرید. همواره به درخواست های او که با گریه کردن مطرح می کند، پاسخ بدهید. این درخواست ها ممکن است گرسنگی ، خستگی، کسالت یا جلب محبت باشند. هرگز نگذارید او گریه کند.
ادامه مطلب...

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید. بعد از افتادن بند ناف، نوزاد هفته‌ای دو بار در اطاق حمام شود. در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

مراقبت از نوزاد

  • هیچ نوع ماده ضدعفونی کننده از قبیل الکل سفید، بتادین و ... برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود.
  • اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است.
  • به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند، استفاده از پودرهای آرایشی، عطر، ادکلن، سیگار و گل‌های معطر مخصوصاً گل مریم اجتناب فرمائید.
  • بزاق شیرخواران از 3 ماهگی جاری می‌شود و حدوداً یکسالگی می‌توانند آب دهان را قورت دهند.
  • عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست. مدفوع نوزادی که شیر مادر می‌خورد آبکی و بلغمی و تعداد دفعات آن نسبتاً زیاد است (شبیه مدفوع اسهالی) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی‌باشد.
  • جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود.
  • برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرو سدیم (آب نمک) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود
  • در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود.
  • هرچه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصاً افرادی که سرفه و عطسه می‌کنند، سیگاری هستند یا راهنمایی نادرست می‌کند.
  • اگر نوزاد در روزهای 3 و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید.
  • مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز،، سیر، پیاز، شکلات، نسکافه، کاکائو، خیار سبز و خیارشور خودداری کنند.

به این نکات توجه کنید

الف) از مصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود.

ب) به شیرخواران زیر یکسال عسل- سفیده تخم مرغ- غذای ترش- شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود.

پ) استفاده از لاک به علت داشتن سرب و ارسنیک و پاک کردن آن با استن که در تماس با پوست جذب می‌شود برای اطفال مضر می‌باشد.

ت) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیرخواران از دادن موز- خیار سبز- چای بیسکوئیت - پفک - چیپس - شکلات - آدامس - آجیل - پسته - هویج اصفهان ( به علت آبیاری با آب زاینده‌رود)- سوسیس - کالباس -  نوشابه - ساندیس -  شیرکاکائو - بستنی- یخمک - لواشک و مشابه آن خودداری شود.

ث) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه - میوه روزی یک مرتبه - یک روز در میان یک عدد تخم مرغ - غذای سفره ( روزانه)، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود- عصرانه نان ، پنیر، گردو، کره و مربا و امثال آن.

ادامه مطلب...

گاز گرفتن کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): در حدود یک سالگی طبیعی است که کودک بخواهد گونه مادرش را گاز بگیرد. دندان درآوردن باعث می شود که کودک دلش بخواهد گاز بگیرد و هنگامی که خسته می شود، این تمایل در او شدیدتر می شود. در فاصله 2-1 سالگی، گاز گرفتن کودک دیگر، اعم از این که دوستانه یا با عصبانیت باشد، معنی ندارد. کودکان در این سن نمی توانند احساسات خود را بیان کنند، بنابراین خشم یا اشتیاق خود برای تسلط بر دیگران را به شکل های بدوی، از جمله گاز گرفتن نشان می دهند. از این گذشته، آنها نمی توانند خود را به جای قربانی شان بگذارند و در نتیجه متوجه نمی شوند که چقدر به کودک دیگر صدمه می زنند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

گاز گرفتن

مادر یا کسی که از کودک  مراقبت می کند. در این جور، مواقع باید با لحن محکمی بگوید ، " اذیت نکن! آرام باش!" سپس کودک را آرام کف زمین بگذارد و او را برای لحظه ای از گروهی که بازی می کنند، دور کند. این رفتار کودک را متوجه این می کند که از دستش ناراحت هستید و با آن که ممکن است کوچک تر از آن باشد که علت ناراحتی شما را بفهمد، اما از این که شما را ناراضی کرده است، ناراحت می شود.

کودک نوپا و پیش دبستانی که گاز می گیرند: اگر کودک در فاصله 3-2 سالگی گاز می گیرد، باید موضوع را کمی جدی تر بگیرید. دقت کنید و ببینید که گاز گرفتن چند بار پیش می آید و کودک در سایر موارد چه رفتاری دارد. اگر غالباً عصبی و اندوهگین است و بقیه بچه ها را گاز میگیرد، نشانه اختلال و عارضه ای روحی است . شاید در خانه به شدت محدود و تحت فشار است. شاید فرصت چندانی برای آشنایی و سازگاری با بقیه کودکان را ندارد و گمان متابولیک یکند آنها خطرناک و تهدید کننده هستند. شاید نسبت به نوزادی که در خانه دارند حسادت می کند و ترس و بیزاری خود را به همه کودکان خردسال منتقل می سازد و آنها را نیز رقیب خود فرض می کند.

هنگامی که گاز گرفتن با سایر رفتارهای پرخاشگرانه اضطراب آور همراه باشد، نشانه ای از یک اختلال بزرگ تر است. در چنین مواقعی به جای مساله گاز گرفتن باید به مساله بزرگتری توجه کنید. در هر حال، گاز گرفتن یک چالش رشدی طبیعی است و همیشه هم نباید آن را یک مشکل روانی خاص تلقی کرد. با این همه، اغلب پدر و مادرهایی که فرزندشان دیگران را گاز می گیرند، بسیار نگران می شوند و تصور می کنند فرزند دلبند آنها به یک بزرگسال ظالم تبدیل خواهد شد، ولی گاز گرفتن یک رفتار موقتی است که حتی آرام ترین بچه ها هم گامی آن را امتحان می کنند.

در مورد گاز گرفتن چه باید کرد؟ اولین کاری که باید کرد این است که قبل از شروع گاز گرفتن، جلوی آن را بگیریم. آیا می توان زمانی را که کودک می خواهد گاز بگیرد پیش بینی کرد؟ اگر این طور باشد نظارت بزرگتر در آن زمانها، اغلب مفید خواهد بود. آیا کودک شما به این دلیل که بی عرضه ترین عضو تیم است عصبانی و برانگیخته است و یا به دلیل این که شما نتوانسته اید در حفظ حد و مرزها برای او پیگیر باشید؟ شاید لازم باشد برنامه روزمره او را تغییر بدهید. همچنین وقت داشته باشد که وقتی درست رفتار می کند، نسبت به او توجه مثبتی داشته باشید. بعضی از بچه ها فقط موقعی به کودک توجه می کنند که او کار غلطی انجام داده و یا چیزی را شکسته باشد. اگر به رفتار درست کودک توجه کنید، بسیار موثرتر خواهد بود.

هنگامی که میبینید کودک دارد عصبی می شود، توجه او را به فعالیت دیگری جلب کنید. اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ شده است که بتوانید درباره این موضوع در وقت دیگری بحث کنید، از او بخواهید درباره ی ان که چقدر این مساله آزار طرف مقابل می شود، فکر کند و همچنین ببیند . هنگامی که دلش می خواهد گاز بگیرد، چه کار دیگری می تواند بکند.

اگر کودکتان، فرد دیگری را گاز گرفته است، بهترین کار این است که ابتدا توجه خود را به فردی که گاز گرفته شده است، معطوف و به کودک خود بی اعتنایی کنید. پس از آرام کردن قربانی، به کودک خود این پیام را با لحنی بسیار جدی برسانید که گاز گرفتن، شما را نارحت و عصبی می کند. از او بخواهید که دیگر این کار را نکند. سپس چند دقیقه ای کنارش بمانید تا پیام شما را خوب درک کند و اگر خواست برود، دستش را بگیرید و یا او را محکم بغل کنید.در این مواقع از صحبت کردن طولانی بپرهیزید.

تلافی کردن توسط گاز گرفتن: بعضی از مادران که نوزاد یا کودک یک ساله شان آنهارا گازگرفته است می پرسند که آیا می توانند آنها هم تلافی کنند و کودک را گاز بگیرند؟ مادران اگر وضعیت یک رئیس صمیمی را به خود بگیرند، بسیار بهتر می توانند کودکشان را کنترل کنند تا این که خود را تا سطح او پائین بیاورند و با گاز، فریاد یا سیلی ، گاز گرفتن کودک را تلافی کنند. به علاوه ، وقتی که شما او را گاز می گیرید یا به او سیلی می زنید، احتمالاً او هم به حساب این که دارد می جنگد و یا با شما بازی می کند، چرا او این کار را نکند؟ بهترین واکنش این است که وقتی در نگاه کودک می بینید که می خواهد شما را گاز بگیرد، آشکارا نشان بدهید که از این کار خوشتان نمی آید و اجازه چنین کاری را به او نمی دهید.

گاز گرفتن بعد از سه سالگی: گاز گرفتن در سومین جشن تولد یا کمی بعد از آن متوقف می شود. در این زمان، کودک یاد گرفته است که برای بیان آرزوهایش و یا نشان دادن خشمش از کلمات استفاده کند. او همچنین می تواند در مقابل عوامل تحریک کننده، کمی مقاومت کند. کودکانی که در این سن هم به گاز گرفتن ادامه می دهند، دچار اختلالا رشدی یا رفتاری بزرگ تری هستند. یک پزشک با تجربه، پرستار یا کارشناس دیگر می تواند در حل مساله به شما کمک کند.

ادامه مطلب...

فحش دادن و یکی به دو کردن در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): حرف های زشت: در حدود چهار سالگی، کودکان از مرحله ای رد می شوند  که در آن از کلمات "توالتی" استفاده می کنند. آنها شادمانه به یکدیگر فحش و بدو بیراه می گویند و عباراتی مثل " تو کثافت لجن" و " میندازمت توی توالت و  یه سیفون هم روش" برایشان عادی است و فکر می کنند با گفتن این جور حرفها، شجاع و با نمک شده اند. شما باید این مرحله را به عنوان یکی از مراحل طبیعی رشد که زود میگذرد در نظر بگیرید. من بنا به تجربه هایی که داشتم  به این نتیجه رسیده ام، کودکانی که از استفاده ی لغات زشت لذت میبرند، غالباً کسانی هستند که پدر و مادرشان از شنیدن این نوع حرفها، سخت یکه می خورند و آنها را تهدید می کنند که اگر یک بار دیگر از چنین حرف های زشتی استفاده کنی، هر چه دیدی از چشم خودت دیدی.

این نوع برخوردها معمولا نتیجه عکس دارد. کودک با خودش فکر می کند : " هی! عجب راه خوبی برای درآوردن لج پدر و مادرم پیدا کردم. چقدر لذت دارد! به این ترتیب بر آنها تسلط پیدا می کنم." پدر و مادر او هم در مقابل، دائماً ناراحت تر و عصبانی تر می شوند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

فحش دادن در کودکان

آسان ترین راه برای این که کودک، دیگر از این کلمات استفاده نکند این است که این حرفها را نشنیده بگیرید. اگر کودک این حرفها را بزند و عکس العملی از کسی نبیند، علاقه اش را نسبت به این حرف ها کم می شود و یا به طور کلی آن را از دست می دهد.

فحش دادن در سنین مدرسه: همه بچه ها وقتی بزرگ می شوند، فحش و ملمات زشت را از دوستانشان یاد میگیرند. آنها مدتها قبل از این که بدانند معنی این کلمات چیست، می دانند که بی ادبانه است. از آنجا که بچه ها هم انسان هستند، این کلمات را تکرار می کنند تا به همه نشان بدهد که خیلی بزرگ و عاقل شده اند و از این که کمی هم بد باشند نمیترسند، اما بزرگترها و والدین وظیفه شناس غالباً از این که چنین کلماتی از دهان کودکان شیرین و معصوم آنها بیرون می آید، بهت زده می شوند.

یک پدر و مادر خوب باید چه کنند؟ درست مثل مورد کودکان 4-3 ساله، در مورد بچه های دبستانی هم بهتر است خیلی بهت زده نشوید و کودکان ترسو و خجالتی، وقتی چنین واکنشی را می بینند، به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند و این که در اطراف کودکانی باشند که این حرفها  را می زنند، وحشت می کنند. ولی بعضی از بچه ها، از این کاری کرده اند که پدر و مادرشان یکه خورده اند، بسیار خوشحال می شوند و حتی حس این را دارند که که ته دلشان قند آب می کنند. بعضی ها در خانه میچرخند و یک ریز فحش می دهند، با این امید که کفر بزرگترها را درآورند. بعضی ها در خانه به خاطر این که تهدید شده اند فحش نمی دهند، اما در جاهای دیگر از زبان بدی استفاده می کنند. نکته مهم این است که وقتی شما به کودکان نشان می دهید که قدرت دارند همه دنیا را زیر رگبار فحش بگیرند، درست مثل این است که به دستشان ترقه بدهید و فقط تجمل کنید . شما می توانید با لحنی جدی به کودک خود بگویید که شما و بسیاری از افراد دیگر از شنیدن این جور کلمات خوششان نمی آید و شما هم دوست ندارید این حرفها را بشنوید. همین و بس! اگر کودک شما اصرار داشت که با شما چالش داشته باشد، می توانید به عنوان یک نتیجه گیری منطقی او را از چیزی که به آن علاقه دارد، محروم کنید.

نوجوان ها: آخر از همه، نوبت نوجوانهاست که آزادانه در بسیاری از مکالمات خود از فحش استفاده کنند. هدف آنها از این کار چند چیز است: بیان نفرت یا تحقیر( که در بسیاری از نوجوانها احساس شایع است)، مشخص کردن اهمیت موضوع بیان شده، بیرون ریختن عواطف،نشان دادن بی توجهی صریح به تابلوهای قدیمی و اجتماعی. ولی فحش دادن در این سن، نشانه تعلق به گروه همسالان هم هست.

مطمئن باشید که اگر بحث بر سر خوب یا بد بودن فحش دادن را شروع کنید، بازنده خواهید شد و فرزند شما تا به حال خیلی خوب متوجه شده است که بعضی از رفتارها، شما را ناراحت می کند ، ولی منطقی خواهد بود که از نوجوان خود بخواهید فحش دادنش را به زمان هایی محدود کند که به دیگران توهین نمی شود و یا به خود او صدمه ای نمی رسد. برای مثالل، در مقابل شما، برادر کوچک ترش و در مدرسه نباید فحش بدهد. در مورد نوجوانها مثل بچه های کوچک تر، اگر به خاطر فحش ندادن با او معامله بزرگی بکنید، تنها نتیجه های که به دست می آید این است که نوجوان احساس می کند بهترین راه را برای نشان دادن استقلال و قدرت خود پیدا  کرده است. به خصوص در مورد نوجوانها، بد نیست که به جای چگونگی بیان حرفهایی که می زنند روی آنچه که می گیوند تمرکز پیدا کنید.

یکی به دو کردن: در مورد یکی به دو کردن هم مثل فحش دادن، راه حل اصلی این است که روی آنچه که کودک می گوید متمرکز شوید، و به چگونگی بیان آنها توجه نکنید. بچه ها معمولاً سعی می کنند با یکی به دو کردن، حد و مرزهایی را که برایشان تعیین می کنید امتحانش کنند و به این شکل قدرتشان را به رخ بکشند. بد نیست که بگذارید کودک بداند که حرفهایش را شنیده اید، ولی هنوز بر سر قوانین و مقررات  خود ایستاده اند، " من می دانم که الان نمی خواهی دست از این حرفها برداری، ولی وقتش که برسد متوجه خواهی شد." ( که همین مقدمه ای برای متوجه شدن او خواهد بود).

اگر خود شما به شکلی منطقی نسبت به فرزنداتان مودب هستید، این حق را دارید که در مقابل به شکلی منطقی از او انتظار مودب بودن داشته باشید. گاهی اوقات باید به کودکان یادآوری کرد که طرز بیان و حرف زدنشان، بی ادبانه است. یک عبارت  صحیح و بدون عصبانیت، معمولاً بهترین نتیجه را می دهد: " وقتی این طور و با این لحن با من حرف می زنی، احساس می کنم که به من احترام نمی گذاری و همین مساله، مرا عصبانی می کند." رویکرد دیگر این است که از کودک بپرسیم منظورش از این که با این لحن با ما حرف می زند، چیست: " آیا با این طرز حرف زدن می خواهی نیش بزنی؟ من فقط می خواهم مطمئن بشوم که آیا منظور تو را درست متوجه شده ام یا نه؟"

ادامه مطلب...

چاقی در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل):در تمام امریکا، اغلب بچه ها به طور جدی نسبت به سابق اضافه وزن پیدا کرده اند. آنها به انواع بیماری های قند مبتلا هستند که قاعدتاً فقط بر مشکلات بهداشتی جامعه می افزایند و خود و والدینشان را به شدت گرفتار می کنند. این بچه های چاق عموماً بچه های تنبلی از کار در می آیند و تبدیل به بزرگ تر های بی حس و حال می شوند.

در دوره ی مدرسه، یعنی سن 7-6 سالگی، کودکی که اضافه وزن دارد، احتمالا  به بزرگسال بی تحرک و بی حالی تبدیل می شود و در معرض انواع خطرهایی که چاقی به همراه می آورد، از جمله فشار خون بالا، حمله های قلبی و سرطان قرار می گیرد.

در میان علل به وجود آورنده چاقی ها باید به بی توجهی به فعالیت های جسمی و ورزشی در برنامه های درسی، محله هایی که زمین های بازی مناسب برای کودکان فراهم نمی آورند، تماشای بیش از حد تلویزیون و بازی های کامپیوتری اشاره کرد.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

اضافه وزن در کودکان

بسیاری از افراد فکر می کنند چاقی در اثر کم کاری غده تیروئید یا سایر غدد بدن به وجود می آید، ولی این مورد واقعاً نادر است، مخصوصاً اگر قد کودک متوسط به بالا باشد. بسیاری از عوامل ممکن است باعث اضافه وزن داشته باشد، به احتمال هشتاد درصد کودک چاق می شود. این مساله باعث شده که خیلی ها تصور کنند " ژن "  علت اصلی چاقی است . بدیهی است که سبک های زندگی، از جمله مصرف بیش از حد چربی و عدم فعالیت، نقش بسیار مهمی در چاقی همه ی افراد ایفا می کند.

علل اساسی دیگر، اشتهاست. کودکی که اشتهای فراوانی برای خوردن غذاهای چرب و شیرین، از جمله چیپس، گوشت، پنیر، کیک، شیرینی و شکلات دارد، طبیعتاً سنگین تر از کودکی می شود که ذائقه او به سبزی، میوه و حبوبات گرایش دارد. ولی این تمایل اشتهای او به سمت انواع غذاها، سوالی را ایجاد می کند که چرا کودک علاقه دارد غذاهای چرب و شیرین، آن هم مقدار زیاد، مصرف کند. ما همه علل را نمیشناسیم، ولی این نکته را می دانیم که بعضی از بچه ها اصولاً پرخور به دنیا می آیند. آنها درست از لحظه تولد اشتهای زیادی دارند و هیچ وقت هم آن را از دست نمی دهند و بیماری و سلامتی، آرامش و نگرانی و اشتها انگیز بودن یا نبودن غذا، تاثیری روی اشتهای آنها ندارد. شاید آنها به این دلیل از غذاهای چرب و شیرین خوششان می آید که برای رفتار درست و به عنوان نشانه عشق و علاقه پدر و مادر، این جور غذاها را جایزه گرفته اند. آنها در دو سه سالگی، چاق هستند و همین طور چاق باقی می مانند.

اندوه و غم گاهی اوقات عامل مهمی است. مثلاً کودکی که در کلاس اول یا دوم احساس اندوه می کند، ممکن است به خوردن پناه ببرد. این دوره ای است که کودک دست از وابستگی عاطفی شدید نسبت به پدر و مادرش بر می دارد و اگر نتوانسته باشد با بقیه بچه ها دوست شود، احساس بی کسی می کند. خوردن غذاهای شیرین و چرب در این مورد، حکم جایگزین محبت و توجه را پیدا می کند. نگرانی درباره تکالیف مدرسه یا سایر موضوعات موجب می گردد که کودک برای احساس راحتی به خوردن بیش از حد پناه ببرد.

پیشگیری از چاقی و درمان آن: چاقی برای همه کودکان عارضه ای بسیار جدی است و از آن جا که به نوعی با مشکلات جسمی و روحی کودک ارتباط دارد، به محض این که سروکله اش پیدا شد، باید به فکر معالجه ی آن افتاد. اگر کودک در سال اول زندگی تپل شد، نباید از این موضوع خوشحال باشیم و باید بلافاصله با تغییر رژیم غذایی، این عارضه را درمان کنیم. غالبا کودک را در این سن می شود، با مقداری میوه، سبزی، حبوبات و غلات کامل و قطع قند و شکر و چربی و غذاهایی که از آرد سفید تهیه می شوند، از این گرفتاری نجات داد. اگر شما تصمیم دارید تغییرات غذایی از این دست را ایجاد کنید، حتماً با پزشک صحبت کنید تا مطمئن شوید که افراط نمی کنید.

همه بچه های تپل، ناراحت و غمگین نیستند. انگار گرایشی طبیعی، کودکان از جمله بچه های 12-17 ساله موفق را هم به سوی اضافه وزن می برد. معدودی از این بچه ها بعدها تنبل می شوند. آنها فقط اندکی اضافه وزن دارند. بسیاری از آنها در دوره اوج رشد و بلوغ، همچنان تپل می مانند، ولی بعد به سرعت لاغر می شوند. بسیاری از دخترها، در حدود پانزده سالگی لاغرتر می شوند، بی آن که واقعاً تلاش هم کرده باشند. هنگامی که مطمئن باشید که کمی تپل بودن در دوران مدرسه، امری طبیعی است و بعدها خود به خود از بین می رود، دیگر چندان نگران نخواهید بود.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری