نویسنده newad

پرستار سالمند

ایجاد احساس رضایت درسالمندان

در این مقاله به ویژگی ها و اهمیت پرستار سالمند و مراقبت از سالمند می پردازیم.

با توجه به افزایش جمعیت سالمند در داخل ایران، نیاز به رفاه و امنیت آن ها روز به روز بیشتر می شود.

یکی از این نیاز ها مراقبت از سالمندان است.

از آنجاییکه امروزه بیشتر ما درگیر مشغله های کاری هستیم خیلی نمی توانیم برای افراد سالمند خانواده وقت بگذاریم.

و این مسئله باعث درگیری ذهنی ما می شود.

خیلی از افراد برای رفع این مشکل از پدر یا مادر سالمندشان در منزل خود مراقبت می کنند.

اما اکثر افراد سالمند ترجیح می دهند مستقل باشند و همین امر مشکل ساز می شود.

چون سالمندان زمانی که فرزندشان از آن ها نگه داری می کند احساس خجالت و معذوریت شدیدی دارند .

و دائما خود را سرزنش می کنند و همین امر می تواند افسردگی را برای آن ها به همراه داشته باشد.

یکی از راه حل هایی که در ابتدا به ذهن افراد خانواده می رسد خانه سالمندان است.

ولی باید بدانید که خانه ی سالمندان نیز خود باعث به وجود آمدن مسائل و مشکلات دیگری می شود.

خانه ی سالمندان باعث ایجاد چه مشکلاتی می شود؟

یکی از مهمترین مشکلاتی که خانه ی سالمندان ممکن است برای افراد سالخورده ایجاد کند افسردگی است.

به این دلیل که فرد سالمند از خانواده ی خود دور است.

همچنین با توجه به اینکه تعداد افراد سالمند در این مراکز زیاد هستند امکان رسیدگی به آن ها کمتر می شود.

تعداد پرستاران در اکثر موارد نسبت به تعداد سالمندان کمتر است و در خیلی از اوقات دیده شده که داروی فرد سالخورده به موقع داده نشد است.

اداره کردن خانه ی سالمندان کار دشواری است و اغلب پرستاران در این مراکز آموزش های لازم برای برخورد با سالمند را ندیده اند.

از بهترین را حل های این مسئله در تمامیه دنیا استخدام یک پرستار سالمند است.

تا هم خانواده در آرامش کامل باشند و هم سالمند حس رضایت و آرامش داشته باشد.

پرستار سالمند:

پرستاری از سالمند یکی از مشاغل حساس و پر اهمیت در دنیای امروزه به حساب می آید.

چراکه افراد سالمند در دوره سالمندی توانایی تجدید قوای کمتری دارند.

و خیلی بیشتر از دیگر افراد بزرگسال در معرض بیماری های مختلف از جمله آلزایمر و افسردگی قرار می گیرند.

با تغییر خلق و خوی افراد در دوران سالمندی آن ها بیشتر از قبل نیازمند به توجه و مراقبت می باشند.

پس یک پرستار سالمند باید ویژگی های خاصی داشته باشد.

به عنوان مثال صبور بودن و داشتن اطلاعات روانشناسی کامل نسبت به دوره ی سالمندی و خلقیات افراد مسن.

پرستار های سالمند به صورت روزانه،شبانه ویا شبانه روزی کار می کنند و وظایف مختلفی دارند.

پرستار سالمندوظایف پرستار سالمند:

تهیه ی غذا و در موارد لازم غذا دادن به سالمند

رعایت اصول غذایی و رژیم غذایی سالمند

استحمام و نظافت سالمند

رسیدگی به علایق سالمندان (کتاب خواندن ، حل کردن جدول ، ...)

دادن دارو و پیگیری دوره های درمانی

همراه بودن با فرد سالمند در بیرون از منزل

مزیت های استخدام پرستار سالمند:

بودن فرد سالخورده در کنار خانواده و در منزل خود

آسودگی خاطر اعضای خانواده نسبت به پدر یا مادر سالمندشان

مستحکم ماندن کانون خانواده به دلیل حضور در کنار یکدیگر

از بین رفتن حس معذوریت و افسردگی در سالمند

 

اگر شما هم جزو افرادی هستید که نگران عضو مسن خانواده است،بهترین گزینه برای شما استخدام یک پرستار سالمند قابل اطمینان  می باشد.

مرکز پاسیان آوید با داشتن پرستار سالمند با تجربه و متخصص در این زمینه آرامش را برای شما به ارمغان می آورد.

شایان ذکر است که مرکز پارسیان آوید سابقه ی 25 سال خدمت در مراکز درمانی و حرفه ای زیر نظر وزارت بهداشت ، درمان را دارد و هم اکنون یکی از بزرگترین مراکز برای ارائه ی خدمات پرستاری در منزل می باشد.

از جمله خدمات پرستاری در منزل این مرکز می توان به پرستار کودک، پرستار بیمار ، پرستار سالمند اشاره کرد.

 

 

 

 

ادامه مطلب...

مراقبت بعد از مدرسه

پرستار کودک

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل): بعد از شش و هشت سالگی، کودکان به دنبال استقلال هستند.

آنها به سوی آرمان های خود و هم صحبتی با بزرگ ترهایی که پدر و مادر آنها نیستند.

مخصوصاً مربیان و سایر کودکان رو می آوردند. هر چند آنها در این سن می توانند چندین ساعت بدون مراقبت مستقیم بزرگتر ها سرکنند.

ولی هنوز هم از این که بدانند به جایی تعلق دارند، بسیار برایشان مفید خواهد بود.

یکی از پدرها یا مادرهای همسایه می توانند تا زمانی که مادر یا پدر کودک از سر کار بر می گردد، از او مراقبت کند.

مراکز بازی پس از مدرسه هم برای کودکان بسیار ارزشمند هستند، مخصوصاً برای آنهایی که مادرهایشان کار می کنند.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

مراقبت کودکان بعد از مدرسه

کودکان قفل و کلیدی:

به علت کمبود مراکز بازی با کیفیت و ارزان قیمت پس از مدرسه، میلیون ها کودک آمریکایی قفل و کلیدی وجود دارند.

آنها بعد از مدرسه با کلید خودشان به خانه می روند و قفل و زنجیر در را می اندازند تا مادر یا پدر برگردند.

یک کودک مسئول و مطمئن به خود می تواند در این فاصله از خود مراقبت کند.

به شرط این که احساس امینت کند و واقعاً از امینت کافی برخوردار باشد.

برنامه ریزی  دقیق، هم به مادر و پدر و هم به کودک کمک می کند که از این بابت احساس  اطمینان کنند.

مهم است که کودکان قفل و کلیدی بدانند در صورت ضرورت، چگونه به پدر و مادر خود دسترسی داشته باشند.

باید به این کودکان مسائل ایمنی و حفاظتی را به شکلی کامل آموخت.

وقتی آدم غریبه ای در خانه  را می زند  چه بگویند و چه کار کنند.

آنها باید بدانند که تا نیامدن پدر و مادر چه کارهایی را می توانند انجام بدهند.

مثلاً  چقدر تلویزیون تماشا کنند و چه کارهایی را نباید بکنند.

هر چند ممکن است شما تصور کنید که کودکان بزرگ تر بهتر از بچه ها از خودشان مراقبت می کنند.

ولی همیشه هم این طور نیست. نوجوانانی که برای مدتهای طولانی بدون سرپرست سر میکنند.

بسیار بیشتر از بچه ها در معرض دست زدن به اعمال خطرناکی

چون سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و الکل و ایجاد رابطه جنسی هستند.

نوجوانان در چهار چوب محدودیت های معقول در مورد رفتارهای خود، احساس راحتی بیشتری می کنند.

پرستار کودک

پرستار کودک خوب برای پدر و مادر نعمتی است و می تواند به کودک کمک کند که به شکل سالم و مناسبی،مستقل شود.

نکته مهم این است که شما و فرزندتان، پرستار بچه را خوب بشناسید. فرض کنیم که او یک زن است.

(هر چند دلیل خاصی وجود ندارد که پرستار بچه مردم باشد).

قرار است پرستار کودک، شب ها کنار کودکی باشد که از خواب نمی پرد.

تنها نکته ضروری این است که عاقل، حساس و قابل اعتماد باشد، ولی در مورد کودکی که دائماً از خواب می پرد.

باید پرستاری برای او آشنا باشد و دوستش داشته باشد.

اغلب بچه ها از این که از خواب بپرند و آدم غریبه ای را کنار تخت خود ببینند، وحشت می کنند.

شما می توانید برای پیدا کردن پرستار بچه مطمئن به یکی از آژانس های معتبر مراجعه کنید و یا از دوستان معتمد کمک بگیرید.

مدتی رفتار پرستار را کودک خود را زیر نظر بگیرید و ببینید که آیا حرف بچه ها را می فهمد و می تواند با مهربانی و جدیت آنها را اداره کند؟

مدتی را در کنار او و فرزندتان سپری کنید.

به این ترتیب کودکان بدون آن که تلاش چندانی به خرج بدهند و لازم باشد پرستار هم کوشش زیادی بکند.

به یکدیگر عادت می کنند. هنگامی که کودکان به تدریج پرستار را می پذیرند، او می تواند کارهای بیشتری را برایشان انجام دهد.

بهتر است نهایتاً بیش از یکی دوبار، پرستار بچه را تغییر ندهید.

برای این که کار پرستار آسان تر شود، بهتر است دفترچه یادداشتی داشته باشید.

که در آن کارهای روزمره کودک و بعضی از چیزهایی را که به زیان خود درخواست می کند.

شماره تلفن های پزشک و همسایه ای معتمد برای مواقع اضطراری ( در صورتی که به شما دسترسی نباشد)،ساعات خواب، خوراک هایی که پرستار می تواند مصرف کند.

ملافه ها، لباس خواب و سایر لوازم ضروری، خاموش و روشن کردن اجاق گاز و امثال این ها را بنویسید.

از همه مهم تر این که شما باید پرستار بچه تان را بشناسید و مطمئن شوید که کودک به او اعتماد می کند.

جوان یا پیر؟ این مساله بیشتر به بلوغ عاطفی و روحیه فرد بستگی دارد و چندان به سن مربوط نیست.

نوجوانان چهارده ساله فراوانی هستند که بسیار توانا و قابل اعتمادند، هر چند عادلانه نیست.

که چنین قابلیتهای بالایی را از آدم های چهارده ساله توقع داشته باشیم.

بعضی از بزرگ تر ها ابداً قابل اعتماد نیستند، بلکه خشن و جاهل اند. بعضی از بزرگ ترها با کودکان راه  می آیند.

در حالی که بعضی ها بسیار غیر قابل انعطاف و عصبی هستند و به هیچ وجه نمی توانند با یک کودک کنار بیایند.

در بسیاری از جوامع، برای پرستاران بچه دوره های آموزشی می گذارند.

 

ادامه مطلب...

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

پرستار کودک

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل):دوران نوزادی دورانی بسیار مهم و حساس در زندگی کودک است.

این دوران از تولد تا 28 روز اول زندگی کودک را تشکیل می دهد.

بالاترین درصد مرگ و میر کودکان در سال اول زندگی و به ویژه در ماه اول تولد اتفاق می افتد.

این مرحله از زندگی کودک در واقع تطابق از زندگی داخل رحمی به زندگی خارج رحمی است.

بسیاری از دستگاه های بدن مانند قلب، کلیه، دستگاه عصبی و غیره.

دچار تغییرات و تحولاتی می شوند تا با شرایط جدید زندگی کودک تطابق یابند.

لذا نحوه ی مراقبت از اندام های طفل و نیز تغذیه و بهداشت کودک بسیار اهمیت دارد.

و در این میان نقش پرستار کودک به عنوان فردی آگاه در ارائه خدمات بهداشتی و دادن آگاهی های لازم به جوانانی که به زودی نقش پدر و مادر را ایفا خواهند کرد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

مراقبت از بند ناف

دورانی که جنین در رحم مادر قرار دارد، از طریق بند ناف که به جفت متصل است، تغذیه می شود.

بعد از تولد، این ارتباط قطع شده و نوزاد از طریق دهان تغذیه می شود.

در موقع زایمان، ماما یا پزشک اتصال بندناف و جفت را برای تمام شدن عمل زایمان قطع می کند.

در صورتی که بند ناف با اشیای آلوده یا ادرار و مدفوع تماس پیدا کند. میکروب های گوناگون از قسمت بریده شده بند ناف، وارد خون نوزاد می شود.

که  این باعث بیماری های وخیم و خطرناکی، از قبیل کزاز و یا عفونت خون را به دنبال خواهد داشت.

امروزه بیشتر زایمان ها در مراکز درمانی انجام میگیرد و آلودگی بند ناف به ندرت اتفاق می افتد.

اما در نقاط دور افتاده بر اساس بعضی از سنت های غلط مواد غیر بهداشتی را روی ناف بریده شده می گذارند.

و از این طریق میکروب های فراوانی را وارد بدن کودک می کنند.

برای تمیز کردن بند ناف  از هیچ گونه ماده ای استفاده نشود، تجربه نشان داده با استفاده از این رشو بند ناف زودتر خشک شده و می افتد.

گاهی، چند ساعت بعد از زایمان، خونریزی یا نشت خون در محل بند ناف دیده می شود.

که امکان دارد علت آن محکم نبودن گیره ای باشد که با آن بند ناف را بسته اند.

در صورت بروز چنین حادثه ای،باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

تایم زمانی جدا شدن بند ناف در نوزادان متفاوت است، ولی معمولا حدود 7 تا 10 روز طول می کشد.

بند ناف تدریجاً خشک می شود و سپس خود به خود می افتد و نیازی به دستکاری نیست.

ممکن است در بعضی موارد بند ناف، زودتر و گاهی دیرتر جدا شود که هر دو حالت طبیعی و جای نگرانی نیست.

در بعضی از مواقع بند ناف به دلیل عدم رعایت بهداشت دچار عفونت می شود.

و اطراف ناف قرمز شده عفونت پیدا می کند، ممکن است قدری چرک در محل بند ناف جمع شده شود.

علت عفونت ناف، آلوده بودن وسیله ای است که با آن بند ناف را بریده اند و یا آلودگی ها و دستکاری های بعدی می باشد.

در چنین مواقعی، باید کودک را نزد پزشک برده، به توصیه های او عمل نمود.

زیرا گاهی همین عفونت های موضعی، تولید ناراحتی های عفونی شدید می کند.

پس از جدا شدن بند ناف، در محل اتصال آن با پوست بدن، پوسته ی نازک و حساسی به جا می ماند.

که به نام بند ناف مشهور است و چند روز و گاهی چند هفته طول می کشد تا بهبود یابد.

بهتر است تا زمانی که محل بند ناف التیام نیافته، کودک را در وان حمام داخل ننمود.

و اگر هنگام استحمام، جای بند ناف، خیس و یا مرطوب  شد،  آن را با پنبه ی استریل به خوبی خشک کرد.

پوشک نوزاد را باید طوری قرار داد که پایین تر از ناف قرار گیرد تا رطوبت پوشک به محل بند ناف سرایت نکند.

ادامه مطلب...

خود غذا خوردن

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): تمرین اولیه: سنی که کودک، خودش شروع به غذا خوردن می کند، بستگی کامل به برخورد بزرگترها با کودک دارند. بعضی از نوزادان قبل از یکسالگی، می توانند به شیوه موثری با قاشق به دهان خود غذا بگذارند. از طرفی، مادرانی که بیش از حد از کودک خود مراقبت می کنند قسم می خورند که کودک دو ساله شده ولی ابداً نمی تواند خودش غذا بخورد. این مساله یه این بستگی دارد که شما چقد به کودکتان فرصت تمرین این کار را داده باشید اغلب بچه ها در فاصله 12- 9 ماهگی برای غذا خوردن با قاشق، اشتیاق زیادی دارند و اگر فرصت تمرین داشته باشند، در سن پانزده ماهگی، بدون کمک پدر و مادر و پرستارش می تواند به راحتی غذا بخورد. کودکان آمادگی برای غذا خوردن با قاشق را در سن شش ماهگی، یعنی زمانی که تکه های نان و سایر غذاها را با دست می خورند، پیدا می کنند. سپس در حدود نه ماهگی، هنگامی که غذاهای خرد شده را به آنها می دهید، دوست دارند تکه تکه غذاها را بردارند و داخل دهان بگذارند. بچه هایی که هیچ وقت اجازه نداشته اند خودشان با دست غذا بخورند، در به کارگیری قاشق برای غذا خوردن، دچار تاخیر می شوند.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

کودکان خودشان در سن زیر یک سالگی میتوانند غذا بخورند و این رفتار بستگی به شما دارد

یک کودک 12- 10 ماهه ممکن است بخواهد موقع غذا خوردن دستش را روی دست پدر یا مادرش بگذارد، ولی اغلب بچه ها، وقتش که برسد، سعی می کنند قاشق را از دست مادرشان بقاپند. ابداً خیال نکنید که انها با اینکارشان اعلام جنگ می کنند! قاشق را به کودک بدهید و خودتان قاشق دیگری را بردارید. کودک خیلی زود کشف می کند که غذا دادن به خود بسیار پیچیده تر از تصاحب یک قاشق است! هفته ها طول می کشد تا کودک بتواند ذره ای از غذا را داخل قاشق بریزد و چندین و چند هفته دیگر هم طول می کشد تا وسط راه بشقاب را وارونه نکند.

ترک کنترل: هنگامی که کودک یک ساله شما می تواند به خودش غذا بدهد، بگذارید که این کار را به طور کامل انجام دهد. کافی نیست که بگذارید کودک قاشق به دست بگیرد و از آن استفاده کند. بهتر است به تدریج اجازه بدهید که به شکلی مستقل، این کار را بکند. در ابتدا، او نهایت سعی اش را می کند که خودش غذا بخورد، ولی بعد که متوجه می شود چقدر کار پیچیده ای است، تصمیم می گیرد به کلی از خیر این کار بگذرد و اگر شما بلافاصله،به تغذیه به او ادامه بدهید، بهسراغ این کار نخواهد رفت. در ابتدای تغذیه که کودک از همه وقت گرسنه تر است، کمی او را تنها بگذارید تا قطعات غذا را بردارد و در دهانش بگذارد. در این موقع، اشتهای کودک او را وادار می سازد به هر زحمتی که شده، غذا بخورد. هر چه مهارت کودک در این زمینه بالاتر می رود، باید به او فرصت بیشتری بدهید که خودش غذا بخورد.

هنگامی که کودک می تواند بشقابش را در ظرف ده دقیقه خالی کند، وقا آن است که صحنه را ترک کنید. این درست لحظه ای است که اغلب مادرها اشتباه می کنند و به خود می گویند، " او  می تواند خودش علات و میوه اش را بخورد، ولی من هنوز باید سبزی و سیب زمینی را به او بدهم" این برخورد، همراه با ریسک است. اگر او بتواند بک نوع غذا را بخورد، به اندازه کافی مهارت دارد که بقیه را هم بخورد. اگر شما به دادن غذاهایی که او تمایلی به خوردن آنها نشان نمی دهد، ادامه بدهید، به تدریج مرز بین غذاهایی که خود کودک دوست دارد و غذاهایی که شما دلتان می خواهد او بخورد، در ذهن او روشن تر و واکنش او نسبت به غذاهایی که مورد علاقه اش نیستند، شدیدتر می شود و در دراز مدت، اشتهای او نسبت به این نوع غذاها به کلی از بین می رود. ولی اگر رژیم غذایی متعادلی را در میان غذاهای مورد علاقه او رعایت کنید و بگذارید خودش غذا بخورد، احتمال این که بتواند خود به خود رژیم غذایی درستی را مراعات کند، بسیار زیاد است.

ادامه مطلب...

اختلالات روانی در میان سالمندان

پارسیان آوید (پرستار سالمند در منزل): اختلالات روانی در میان افراد سالمند رایج است. نوع و وسعت این اختلالات در کشورهای نوسعه یافته کاملا توصیف شده و رشته جدیدی بنام روانپزشکی سالمندی بوجود آمده است. در حالیکه در کشورهای در حال توسعه این اختلالات به خوبی توصیف نشده و اغلب نادیده گرفته می وشند و به عنوان رفتارهای عادی دوران پیری شناخته می شود.

پرستار بیمار در منزل

پرستار کودک در منزل

انواع مختلف اختلالات روانی در میان سالمندان

برخی از اختلالات رایج در سنین سالمندی عبارتند از افسردگی (به دلیل  کاهش منزلت اجتماعی)، اضطراب ( ترس از مرگ قریب الوقوع، بیماری، امنیت اقتصادی) و دمانس (کاهش توانایی های هوشی). افسردگی و اضطراب به آسانی به داروهای مناسب و تحت نظر یک پزشک، قابل درمان هستند. کاهش توانایی های عقلی که با اختلال در امور زندگی همراه باشد دمانس نامیده می شود. توانایی های عقلی انسان جنبه های مختلفی دارند: حافظه (که به حافظه کوتاه مدت و بلد مدت تقسیم می شود)، توانایی حل مسئله، قضاوت، محاسبه، سخن گفتن، انجام حرکات هماهنگ و غیره. بنابراین حافظه فقط یکی از اجزای قوای عقلانی می باشد، لذا نقص خفیف حافظه مثل فراموشی اسامی معمولاً به عنوان یک امر رایج در میان سالمند مشاهده می شود  و پی آمد یک بیماری نیست و تنها وقتی می تواند به عنوان یک اختلال مطرح شود که زوال عقل در جدی باشد که در امور زندگی اختلال ایجاد نماید. به عناون مثال فرد فراموش کند که صبحانه خورده و مکرراً در خواست صبحانه بکند، روستای خود را گم کند ، یا در مکان های نامناسب ادرار نماید.

وقتی مردم درباره تاثیرات وحشتناک دمانس چیزهایی می شنوند و یا در میان فامیل فرد مبتلا دمانس دارند، اغلب مضطرب می شوند و شروع به  امتحان کردن خود می کنند، به عنوان مثال تلاش می کنند لیستی را حفظ کنند. اگر حتی یک مورد را فراموش کنند، تصور می کنند که دچار دمانس شده اند و از فراموش کردم یک یا دو مورد که می تواند برای هر کس اتفاق بیفتد احساس نگرانی می کنند. در حالی که این موضوع اهمیت چندانی ندارد. امتحان کردن خود منجر به اضطراب ترسناکی می شود که بیشتر اوقات باعث وخیم تر شدن مشکل می گردد. دمانس به دو نوع اولیه و ثانویه دسته بندی می شود . دمانس اولیه بیماری آلزایمر نامیده می شود، که از موارد رایج در کشورهای توسعه یافته است. بر اساس گروه سنی و معیارهای تشخیص، پنج الی بیست درصد افراد سالمند در کشروهای غربی مبتلا به آلزایمر هستند. این اعتقاد وجود دارد که بیماری آلزایمر در کشورهای در حال توسعه چندان رایج نمی باشد. دمانس ثانویه دارای علل مختلف است که به آسانی قابل درمان می باشد. برای مثال محرومیت های حسی ناشی از ضعف بینایی و شنوایی می تواند منجر به یک بی تفاوتی و علایمی مشابه دمانس شود. یک بیماری غذذ مترشحه، کم کاری تیروئید، نیز می تواند منجر به علایمی مشابه به دمانس (که دمانس کاذب نامیده می شود) گردد که می تواند به راحتی ردمان شود.

وظایف پرستار سالمند:

  • بهتر است مراقبین ،اطلاعاتی مربوط به افسردگی را به سالمندان انتقال دهند. معمولا بیشتر اختلالات روانی رایج ریشه در تنهایی و زندگی در انزوا دارند. مراقبین باید مطمئن باشد که اعضای خانواده، دوستان و همسایگان با افراد سالمند ارتباط دارند، تا آنها را ار انزوا درآورند. سامنلدانی که در خانه و میان خانواده هستند بسیار کمتر از ساملندانی که در موسسات نگهداری می شوند دچار افسردگی می شوند.
  • مراقبین بهتر است تلاش کنند تا افراد سالمند را در فعالیت های اجتماعی درگیر نمایند. در این صورت آنها احساس مفید بودن می کنند و این کار از فسردگی آنها پیشگیری می کند.
  • مراقبین باید افرادی که دارای نشانه هایی از قبیل بی خوصلی، یاس و ناامیدی، بدخوابی، اضطراب و سایر رفتارهای نامناسب هستند شنایایی نمایند. این افراد بهتر است برای تشیخص مناسب با یک پزشک ملاقات نمایند. پیگیری می تواند در جامعه محلی و از طریق کارمنان بهداشتی انجام گیرد.
  • اگر فردی نشانه های ابتلا به دمانس را نشان می دهد بهتر است که در یک مرکز مجهز پزشکی وضعیت وی مورد بررسی قرار گیرد.

اگر دمانس فرد قابل درمان نباشد افراد خانواده باید بدانند که کاهش توانایی هوشی در این حالت دایمی و پیشرونده است. این افراد نمی توانند در مورد رفتارهای شان آموزش ببینند یا یاد بگیرند که کارها را درست انجام دهند، بنابراین نباید با آنها دعوا کرد یا آن ها را تنبیه نمود. از آنها باید مثل یک کودک مراقبت کرد. اگر فردی بیماری آلزایمر دارد (نوع غیر قابل درمان دمانس) بهترین روش مراقبت از او این است که به طور جدی  و مستمر فعالیت های روزمره و معمولی خود را حفظ کرده و ادامه دهد. در این گوه مواقع باید از مواردی که موجب صدمه زدن فرد سالمند به خودش می شود (مثل ، بریدن دست ها با چاقو) یا باعث صدمه زدن به افراد خانواده می گردد( مانند آتش زدن خانه به دلیل روشن گذاشتن گاز خوراک پزی) پیشگیری کرد. از این که افراد سالمند توصیه های شما را فراموش می کنند ناراحت نشوید. این موضوع ممکن است به دلیل بیماری دمانس باشد. شما باید بارها دستورالعمل های لازم را برای آنها تکرار کنید.

ادامه مطلب...

کنترل مدفوع در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): معمولاً کنترل مدفوع قبل از کنترل ادرار اتفاق می افتد اما زمان موفقیت در کنترل مدفوع، نوسانات زیادی دارد. به نظر می رسد که بعضی از کودکان به راحتی از دفع غیر ارادی مدفوع بعد از هر وعده غذایی به تخلیه ارادی مدفوع که کاملاً به راحتی تحت کنترل آنهاست، حرکت می کنند از طرف دیگر، باقی کودکان تا بعد از سن دو سالگی نمی توانند خود را کنترل کنند. این امر نشان می دهد که گستردگی بسیار وضعیت طبیعی آنهاست. همچنین کودکان در یک بازه سنی گسترده ، از 12 ماهگی تا 2.5 سالگی، ممکن است با مدفوع خود بازی کرده و آن رابه خود بمالد. این کار به معنای کثیف کاری و عمل ناپسند نیست، بلکه به این دلیل است که جذب چیز می شوند که از بدنشان خارج می شود. بنابراین این موضوع را در ذهن داشته باشید و حواس آنها را پرت کنید؛ هرگز برای این امر طبیعی آنها را سرزنش نکنید. از آنجایی که کودکان دوست دارند با کنترل ادرار خود در مرکز توجه والدین را به خود جذب کنند، بنابراین اگر وسواس خود را در این زمینه به او نشان دهید، به سرعت یاد میگرند تا از کل فرآیند کنترل مدفوع، نشستن بر روی لگن و دفع مدفوع برای جلب توجه شما استفاده نمایند. او به سرعت می آموزد که در صورت دفع نکردن مدفوع، شما قیل و قال می کنید بنابراین، این رفتار نادرست شما می تواند سبب ایجاد یبوست در او شو د. و به خاطر داشته باشید که پیروزی هیچ وقت نصیب شما نمی شود. هر چقدر بیشتر قیل و قال کنید، کودکتان هم خوشحال تر می شود چرا که کنترل بیشتری روی شما دارد. بنابراین مانند مورد کنترل ادرار، نقش شما آن است که بگذارید با سرعت خودش پیش برود و انجام این کار را برایش آسان سازید. در مورد استفاده از لگن بیش از حد اشتیاق نشان ندهید اما وقتی خود را خراب نمی کند، بسیار تحسینش کنید و اگر اتفاقی خود را خراب کرد، قیل و قال نکنید.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

کنترل مدفوع

15 تا 18 ماهگی

کودک شما به علت واکنش پیچش معده بعد از خوردن غذا، مدفوع خود را دفع می کند. هنوز آمادگی استفاده از لگن را ندارد، اما می توانید بعد از وعده های غذایی او را برای مدتی روی لگن بنشانید.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید

  • استفاده از لگن در این سن برای او زود است، اما شما می توانید او را به نشستن بر روی لگن عادت داده ؛
  • به محض آنکه توانست روی پاهای خود بنشیند، بعد از هر وعده غذایی او را روی لگن بگذارید؛
  • هیچ گاه بیش از چند لحظه او را در آن وضعیت قرار ندهید و اگر خسته شد، بگذارید بلند شود؛
  • هیچ گاه بیش از چند لحظه او را در آن وضعیت قرار دهید و اگر خسته شد، بگذارید بلند شود؛
  • اگر مدفوع خود را تخلیه نمود، به او " آفرین " بگویید اما اگر این کار را نکرد، هیچ اظهار نظری درباره او نداشته باشید؛
  • او را به استفاده از لگن عادت دهید: زمانی که توانست روی پاهای خود بنشیند، بعد از وعده غذایی، او را در مدت زمانی که خودش می خواهد روی لگن قرار دهید اما نباید بیش از چند دقیقه طول روی لگن بنشیند؛

18 ماهگی تا 2 سالگی

او از نشستن بر روی لگن یا بازی کردن با آن احساس خوشحالی و راحتی می کند.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • همیشه به او اجازه دهید با شما به دستشویی بیاید، با این کار می تواند از کارهایی که شما در آنجا انجام می دهید تقلید کند؛
  • حس خوشحالی و راحتی او را به هنگام انجام هر کاری که با لگن می کند، تقویت نمایید.
  •  فرزندتان را از آمدن به دستشویی به همراه خود منع نکنید. زمانی که آمادگی لازم برای دفع ادراری مدفوع را پیدا کرد، از کارهای شما تقلید می کند.

2 تا 2.5 سالگی

تمایل زیادی به تمیزی و استقلال دارد. اما در مورد استفاده از لگن، بر او پیش قدم شوید.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • بعد از آنکه یک شب خود را کثیف نکرد، او را تحسین و تشویق کنید؛
  • در مورد تمیز ماندن او خیلی مضطرب نباشید. منتظر باشید تا نشانه ای از او ببینید یا از شما بخواهد.
  • اگر خود را کثیف نکرد تحسینش کنید: کودکان اغلب، مدفوع را قبل از ادرار تحت کنترل در می آورند. بنابراین این دو مقوله باید تفاوت قائل شد و زمانی که او در هر کدام از آنها به موفقیت دست یافت ، جداگانه باید تحسین شود.

2.5 تا 5 سالگی

اکنون او می تواند مدفوع خود را کنترل کرده ، بنابراین برای رفتن به دستشویی، بدون آنکه اتفاقی کنترلش را از دست بدهد، مدت زمانی را در اختیار دارد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • بیشتر بچه ها تا سن 5 سالگی می توانند خود را تمیز نگه دارند، اما لزوما همگی آنها این طور نیستند؛
  • لباسی را به او بپوشانید که در زمان استفاده از دستشویی به راحتی بتواند آن را در آورد و با آن راحت باشد.
  • او را مجبور نکنید؛ قیل و قال نکنید: خیلی از بچه ها حتی بعد از آنکه توانستند مدتی خود را نگه دارند، کاهش کنترلشان را از دست می دهند. اگر چنین اتفاقی افتاد، قیل و قال نکنید.
ادامه مطلب...

سالهای اولیه بلوغ

پارسیان آوید: (پرستار کودک در منزل): تغییر جسم و روح: از سن دوازده سالگی تا حدود چهارده سالگی، جسم نوجوان دچار تغییرات اساسی می شود و در نتیجه، چالش اصلی روانی برای او آغاز می گردد. در این سالها، در زمینه رشد جسمی، تفاوتهای اساسی گسترده ای را در میان نوجوانها مشاهده می کنیم. دخترها عموماً دو سال زودتر از پسرها بالغ می شوند، قدشان نسبت به پسران همسن و سالشان بلندتر و علائقشان بسیار پیچیده تر می گردد. دختر نوجوان ممکن است بخواهد به مهمانی برود و توقع دارد با او طوری رفتار شود که انگار بانوی باشکوه و محترمی است، در حالی که پسر همسن و سال او هنوز پسر بچه کوچکی است . دخترها و پسرهایی که همسن و سال نیستند، با یکدیگر معاشرت کنند تا از نظر روحی تناسب بیشتری داشته باشند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

بلوغ

نوجوانان در سالهای اول بلوغ، به شدت متوجه جسم خود هستند. آنها ممکن است درباره عیوب خود اغراق کنند و این تصور در ذهنشان شکل بگیرد که همه متوجه این عیب ها هستند. دختری که صورتش کک و مک دارد، ممکن است تصور کند که قیافه اش هولناک است. یک ویژگی مختصر در بدن با عملکردهای آن می تواند خیلی راحت یک نوجوان را متقاعد سازد که او غیر عادی است.

نوجوانان در ابتدای بلوغ ممکن است نتوانند تغییرات جسمی جدید خود را مثل قبل، با هماهنگی کامل اداره کنند. همین مساله در مورد احساسات و عواطف جدیدشان نیر مصداق دارد. آنها فوق العاده حساس هستند و خیلی زود، از انتقاد می رنجند. در یک لحظه احساس می کنند بزرگ شده اند و دلشان می خواهد با آنها مثل بزرگترها رفتار شود و در لحظه بعد، دوباره احساس می کنند بچه هستند و باید از انها مراقبت شود.

دوستی ها: نوجوان ها برای چند سالی، از بابت والدینشان احساس شرمندگی می کنند و به خصوص اگر دوستانشان حضور داشته باشند، این مساله تشدید می شود. این احساس، بخشی به جستجوی اضطراب آلود آنها برای دستیابی به هویت و بخشی هم به خاطر خودآگاهی فوق العاده  زیادی است که در این سن نسبت به خود پیدا می کنند. نیاز درونی شدیدی آنها را وادار می کند که شبیه دوستانشان باشند تا از سوی آنها مورد قبول واقع شوند. آنها می ترسند که اگر پدر و مادرشان حتی ذره ای از الگوهایی که بچه های در و همسایه از آنها پیروی می کنند، تخطی کنند، نوجوانان دیگر، آنها را نپذیرند و حتی مسخره شان کنند.

نوجوانان در فرآیند دستیابی به هویت، از پدر و مادشان روی می گردانند و همین مساله موجب می گردد که سخت احساس تنهایی کنند . برای مقابله با این وضعیت، نوجوانان تلاش می کنند با دوستان خود پیوندهای محکمی را برقرار سازند و این کار را از دوستی با جنس موافق شروع می کنند. در فاصله ای که نوجوان، از هویت قبلی خود به عنوان فرزند یک زن و مرد دور شده و هنوز هویت خود را بازنیافته است، این دوستی ها برای او حکم عنصر حمایت کننده را دارد.

گاهی اوقات نوجوان سعی می کند سلیقه ها و آرای خود را به دوستش تشبیه کند و می گوید که او هم ترانه مشابهی را دوست دارد، از معلم خاصی متنفر است و مدل لباس خاصی را می پسندد. دوست او هم با حیرت تمام اعلام می کند که او هم دقیقاً همین نظر را دارد. هر دو خوشحال می شوند و اطمینانشان نسبت به یکدیگر، صد چندان می شود. حالا هر دو از این که دیگر تنها نیستند احساس شادمانی می کنند و از حس زیبای به دیگری تعلق داشتن و برای او ویژه بودن، سرشار می گردند.

مثال دیگری می زنیم: دو دختر در تمام طول راه مدرسه تا خانه با هم صحبت کرده اند و بعد از نیم ساعتی جلوی در خانه به حرف زدن ادامه داده و با اکراه از هم جدا می شوند، ولی به محض این که به خانه می رسند، گوشی تلفن را بر می دارند و با هم حرف می زنند و به این ترتیب اعتمادی دو جانبه در آنها شکل می گیرد.

اهمیت ظاهر: بسیاری از نوجوانان برای غلبه بر احساس تنهایی سعی می کنند به شکل اغراق آمیزی با لباس پوشیدن، مدل مو، زبان، مطالب مورد مطالعه، ترانه ها و سرگرمی های همکلاسی هایشان، خودش را تطبیق می دهند. این چیزها ممکن است با سلائق نسل پیشین، یعنی پدر و مادرها فرق داشته باشند و البته هر چه بیشتر آنها را عصبی و مبهوت کند، بهتر است. نوجوانان نهایت سعی خود را می کنند که با پدر و مادر خود فرق داشته باشند، ولی در عین حال خود را شبیه یکی از دوستان یا دست کم کسی که بت آنهاست، مثل یک هنرمند درست می کنند.

پدر و مادر می توانند با درک رفتار فرزندشان به او کمک کنند که خود را بهتر بشناسد. اگر شما علل مخالفت خود را با سبک لباس و رفتار کودکتان برایش شرح دهید، این احتمال وجود دارد که به شکلی پنهان، می توانید او را تشویق کنید که بدون مخالفت با شما، شیوه مناسبی را برگزیند و ناچار نباشد از دیگری تقلید کند. همچنین اگر نوجوان در بیان آرای خود آزاد باشد، ممکن است در بحثی معقول بتواند پدر و مادرش را متقاعد سازد که نقطه نظر او را بپذیرند. بزرگ ترها در قبول سیک های جدید، از نوجوان ها کندتر هستند.

چیزی که یک روز ما را می ترساند و یا متنفر می سازد، ممکن است بعد ها برای ما هم مثل بچه هایمان قابل قبول جلوه کند. این مساله در مورد موی بلند برای پسر ها در سالهای 1960 مد شد، پیش آمد. همین طور هم، روزگاری اگر دختری شلواری می پوشید، همه کارکنان مدرسه، از کوره در می رفتند، ولی امروز اگر موهایشان را با رنگ های براق هم خط خطی کنند، کسی چیزی به آنها نمی گوید!

غریزه جنسی در سالهای اولیه بلوغ: بسیاری از نوجوانها درباره غریزه جنسی خیالبافی می کنند و معدودی هم حتی گاهی کار را به رابطه جنسی می کشانند. خودارضایی ،به طور تقریبی در همه جای دنیا وجود دارد و با توجه به این که چه نوع تعالیم دینی ای در خانواده آموخته شود، میزان احساس گناه یا شرم در نوجوان مختلف، با هم متفاوت است.

نعوظ، اعم از این که خود به خود یا در واکنش نسبت به خیالپردازی های جنسی به وجود بیاید، بسیاری از پسرهایی را که بسیار کمرو و خجالتی هستند، نگران و دستپاچه میکند. اغلب پسرهایی که در خواب دچار انزال می شوند همین احساسات را تجربه می کنند. بعضی از پسرها با این موضوع کنار می آیند و بعضی ها هم گمان می کنند که دچار عارضه ای شده اند.

ادامه مطلب...

شکل گیری شخصیت

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): کودکان باید هم از نظ شخصیتی و هم اجتماعی به خوبی با محیط خود سازگار باشند تا زندگی شادی داشته باشند. در فرهنگ کشور ما که در آن زندگی اجتماعی بسیار پیچید است، شکل گیری شخصیت از اهمیت زیادی برخوردار است. والدین باید بفهم که شخصیت فرزند آنها بیش از آنکه به چیزی که از آنها ارث می برد متکی باشد، به آنچه او از آنها یاد می گیرد. مرتبط است. نظریه " به پدرش رفته است" مدت هاست که از بین رفته است. یعنی والدین باید مسئولیت چگونگی رشد  کودکانشان را برعهده بگیرند و مراقب خصلت های در حال پرورش آنها که در زندگی آینده شان به خوبی نمود پیدا می کند، باشند. بسیاری از ویژگی های شخصیتی فرزندتان، دورنمای آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند توانایی ارتباط برقرار کردن و کنار آمدن با مردم، درس گرفتن از اشتباهات، تمایل به زندگی جمعی و سخت کار کردن، توان مشاهده ، تمرکز، تحقیق ، توانایی خلاق بودن، کامل، مستعد و جاه طلب بودن. همه این ویژگی ها به فرزندانتان کمک می کنند. در حالی که ویژگی هایی مانند تنبلی،، کند فکر کردن و ناتوانی در اظهار نظر و عدم توانایی در تمرکز کردن جلوی موفقیت او را می گیرند. والدین می توانند بر روی کسب این ویژگی های شخصیتی بسیار تاثیر بگذارند و می توانند برای تقویت ویژگی های ذاتی مثل استقلال، حساسیت متقابل ، کمال، طبیعت آرام و خود اتکایی کارهای بسیاری انجام دهند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

شکل گیری شخصیت در کودکان

همچنین والدین باید مسئولیت تحمیل آگاهانه یا غیر تعمدی ویژگی های شخصیتی خود بر فرزندانشان را برعهده بگیرند. از یک پدر یا مادر کم طاقت، به ندرت فرزندی صبور به وجودمی آید؛ کودک سخت گیر اغلب، والدین زودرنجی هم دارد. معمولاً کودک سختگیر به طور طبیعی یه یک نظام خانوادگی سخت گیرانه جواب میدهد. به ندرت اتفاق می افتد که از پدر یا مادر آرامی که همه چیز را به راحتی می پذیرند، فرزندی سخت گیر به وجود آید. به خاطر داشته باشید که تمام زندگی کودک شما به همان سال های اول زندگی یا حتی ماه های اولیه شکل می گیرد. اگر نیازهای اصلی فرزندتان را برآورده سازید و محبت و توجه بسیاری به او بکنید و به او انگیزه بدهید، ممکن است به فردی شاد تبدیل شود.

کودک شما از روزی که متولد می شود، شخصیت مستقلی را از خود نشان می دهد. شما با توجه به فعالیت های اصلی او به این موضوع پی می برید. حتی ممکن است زمانی که خسته است، و خیلی کم گریه کند و بیشتر آرام و خوشحال باشد. یا ممکن است به توجه شما نیاز داشته باشد، زمان گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی خود را گریه کردن ابراز کند و فعال و مستعد باشد. زمانی که به او غذا می دهید، ممکن است سینه شما یا شیشه شیر را به راحتی بگیرد، به خوبی مک بزند و راضی شود. یا ممکن است در چسبیدن به سینه و گرفتن شیشه مشکل داشته باشد، فقط یک دقیقه مک بزند، قیل و قال کند، گریه کند، جیغ بزند و شما را ناراحت کند. ممکن است به خوبی گرسنگی را تحمل کند، آرام باشد و زمانی که به او شیر می دهید، آرام دراز بکشد ؛ یا ممکن است نا آرامی کند و بعد از شیر خوردن، مقدار زیادی بالا بیاورد.

ممکن است بیشتر ساعات روز را بخوابد و به ندرت آرامش شما را به هم بزند. از سوی دیگر ممکن است ساعت ها بیدار باشد، در سن بسیار کم از چرت نیم روز خود دست بکشد و بخواهد در جمع حضور داشته باشد و بازی کند و حتی در هفته های اول از تنها ماندن سر باز بزند. ممکن است اجتماعی باشد- از در جمع بودن، در آغوش رفتن، اسباب بازی و مردم خوشش بیاد. یا ممکن است این طور نباشد. ممکن است ظاهراً به بیشتر چیزها بی اعتنا باشد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • ویژگی هایی از قبیل اعتماد، صمیمیت و معاشرتی بودن در اولین ماه های زندگی پرورش می یابند و در این زمان باید بیشتر روش های اصلی ارتباط با مردم را به او آموزش دهید. مهم تر از همه آن است که به تمام کارهایی که انجام می دهید خوشبینانه بنگرید و مقصود خود را شفاف بیان کنید؛
  • لبخند بزنید، مهمترین سلاح شما برای ابراز خوشنودی، رضایت، عشق و شادمانی می باشد. بعد از آن، صدایتان این وظیفه را برعهده دارد. کودکان در برابر صداهای دوست داشتنی، راضی، پر شور، و شاد با تن ملایم و بالا حساس هستند. همچنین به صداهای تسلی بخش، دلنواز و آرام واکنش نشان می دهند. از تولید صداهای تیز و منفی خودداری کنید؛
  • تماس بدنی- مانند نزدیکی، گرما و رایحه بدنتان هم مانند لمس کردن و ابراز فیزیکی محبت مهم هستند؛
  • بی وقفه او را تشویق کنید، اغلب به او جایزه بدهید، به طور مداوم او را  تحسینش کنید، بی دریغ رضایتتان را اعلام کنید و همواره به هنگام ابراز محبت، نام کودکتان را صدا بزنید. هر زمان که ممکن بود عبارت " دوستت دارم" را بر زبان بیاورید.
  • همواره به جلب توجه او پاسخ دهید، در غیر این صورت او تصور می کند فرد مهمی نیست و دیگر از شما چیزی نمی خواهد . با او ارتباط چشمی برقرار کنید، رودرویش قرار بگیرید و برای انتقال حس ارزشمند بودن به او از لمس کردن و ژست گرفتن استفاده کنید؛
  • منفی نباشید ، برای غلبه بر هر گونه حس منفی بینی که در کودک شما وجود دارد، سعی کنید حواس او را پرت کنید؛

 

 

ادامه مطلب...

قدرت تکلم در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): اصول اولیه زبان در مغز بیشتر کودکان ساخته می شود. یک کودک ناشنوا و یک کودک شنوا هر دو در یک سن شروع به حرف زدن می کنند، بنابراین تحرک شنیداری برای پرورش زبانی، ضرورتی ندارد. حتی بعضی از نظریه پردازان به وجود یک " دستگاه اکتساب زبانی" در مغز معتقدند که وجود زبان را اجتناب ناپذیر می سازد. گفتار و زبان  کاملا ً در هم ادغام می شوند. زبان را می توان اصطلاحی عام برای نشانه های کلامی تعریف نمود و گفتار را هم روش های بیان زبان تعریف کنیم. هر دو  زبان و گفتار، انعکاس دهنده نیاز فطری بشر به ایجاد ارتباط می باشند. این نیاز در بچه های کوچک به صورت تکان دادن دست و پاها و تکان دادن لب ها در پاسخ به کنش های  کلامی نمود پیدا می کند. وقتی با نوزادی حرف میزنید، در سن 6 هفتگی می توانید او را وارد گفت و گو ها کنید. زیرا او می آموزد که صداها، ژست ها و زبان بدن همواره پاسخ هایی را از فرد مورد خطاب آنها، به دنبال دارد.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

ما تمایل و توانایی نوزاد را برای تقلید کردن دست کم می گیریم. اگر با نوزاد خود صحبت کنید، غالبا ً در سن 8 هفتگی به تقلید صداها می پردازد و یا این کار، اولین قدم مهم را برای سخن گفتن برمیدارد. یعنی والدین باید کودکانشان را با نشانه های کلامی مانند حرف زدن، آواز، شعر، گزارش لحظه به لحظه و گفتگوهای ویژه احاطه کنند.  تاکید بر روی کلمات، استفاده از ضربان آهنگ و تکرار صداهای ساده به مغز کودک کمک می کند تا میلیون ها پیوند عصبی را که برای پرورش کامل گفتار لازم است، ایجاد نماید.

زبان در طول زندگی با احساسات ارتباط نزدیکی دارد و کودکانی که از عضو بی قید و شرط و آغوش های فراوان برخوردارند نسبت به آنهایی که محبت زیادی دریافت نمی کنند، شانس بیشتی برای یادگیری زبان دارند. گفت و گو با کودک یک بازی است و او عاشق این بازی است. از همان روز اول قواعد این بازی را به فرزند خود نشان دهید تا هر دوی شما زندگی بهتری داشته باشید.

او در اولین قدم برای صحبت کردن، به صداها گوش می دهد و سعی میکند آنها را تقلید کند. از همان بدو تولد به صداهای افرادی که تن بالایی دارند، پاسخ می دهد. او ژست ها و حالات شما را دیده و سعی می کند از آنها تقلید نماید. ممکن است چشم هایش به طرف یک صدا حرکت کند و نگاهش، مصمم خواهد شد. او چهره افرادی را که در فاصله 20 تا 25 سانتی متری او مشغول صحبت کردن هستند، مشاهده می کند. او ارتباط متقابل را درک می کند و سعی دارد با صداها، ژست ها و زبان بدن صحبت کند. برای تقلید از مراودات شما، واکنش نشان دادن، و نیز پاسخ به کنش ها، از خود صداهایی را تولید می کند. از هفته  دوم تولد، در " گفت و گو" شرکت می کند. در 6 هفتگی صدای شما را تشخیص می دهد و در 8 هفتگی به آن پاسخ می دهد.

کارهایی که می توانید برای کم به او انجام دهید:

  • با او صحبت کنید و با این کار بیشتر او را به حرف زدن تحریک نمایید و نیز تشویشق کنید تا به شما پاسخ بدهد. بدین ترتیب او زودتر حرف زدن را یاد کی گیرد و کیفیت حرف زدنش هم بهتر می شود بنابراین از همان روز اول بی وقفه با او صحبت کنید و در تمام گفت و گو های خود بسیار مبالغه کنید.
  • اگر کودکتان با شما ارتباط برقرار کرد، با لبخند، آغوش و توجه کردن، به او پاداش بدهید و با این کار انگیزه او را برای صحبت کردن بالا ببرید.
  • محبت فیزیکی خود را به زیاد نشان دهید. محبتی که در صدای شما وجود دارد، پیوند های احساسی نزدیکی بین شما و فرزندتان ایجاد می کند و دلگرمی بسیاری به او می دهد.
  • اگر با او ارتباط چشمی برقرار کنید، به حس عشق، علاقه، نگرانی و توجه شما پی می برد . بدنتان را به سمت فرزندتان برگردانید و با او رو در رو صحبت کنید.
  • زبان گریه او را یاد بگیرید. همواره به درخواست های او که با گریه کردن مطرح می کند، پاسخ بدهید. این درخواست ها ممکن است گرسنگی ، خستگی، کسالت یا جلب محبت باشند. هرگز نگذارید او گریه کند.
ادامه مطلب...

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید. بعد از افتادن بند ناف، نوزاد هفته‌ای دو بار در اطاق حمام شود. در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

مراقبت از نوزاد

  • هیچ نوع ماده ضدعفونی کننده از قبیل الکل سفید، بتادین و ... برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود.
  • اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است.
  • به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند، استفاده از پودرهای آرایشی، عطر، ادکلن، سیگار و گل‌های معطر مخصوصاً گل مریم اجتناب فرمائید.
  • بزاق شیرخواران از 3 ماهگی جاری می‌شود و حدوداً یکسالگی می‌توانند آب دهان را قورت دهند.
  • عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست. مدفوع نوزادی که شیر مادر می‌خورد آبکی و بلغمی و تعداد دفعات آن نسبتاً زیاد است (شبیه مدفوع اسهالی) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی‌باشد.
  • جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود.
  • برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرو سدیم (آب نمک) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود
  • در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود.
  • هرچه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصاً افرادی که سرفه و عطسه می‌کنند، سیگاری هستند یا راهنمایی نادرست می‌کند.
  • اگر نوزاد در روزهای 3 و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید.
  • مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز،، سیر، پیاز، شکلات، نسکافه، کاکائو، خیار سبز و خیارشور خودداری کنند.

به این نکات توجه کنید

الف) از مصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود.

ب) به شیرخواران زیر یکسال عسل- سفیده تخم مرغ- غذای ترش- شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود.

پ) استفاده از لاک به علت داشتن سرب و ارسنیک و پاک کردن آن با استن که در تماس با پوست جذب می‌شود برای اطفال مضر می‌باشد.

ت) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیرخواران از دادن موز- خیار سبز- چای بیسکوئیت - پفک - چیپس - شکلات - آدامس - آجیل - پسته - هویج اصفهان ( به علت آبیاری با آب زاینده‌رود)- سوسیس - کالباس -  نوشابه - ساندیس -  شیرکاکائو - بستنی- یخمک - لواشک و مشابه آن خودداری شود.

ث) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه - میوه روزی یک مرتبه - یک روز در میان یک عدد تخم مرغ - غذای سفره ( روزانه)، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود- عصرانه نان ، پنیر، گردو، کره و مربا و امثال آن.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری