بلاگ

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید. بعد از افتادن بند ناف، نوزاد هفته‌ای دو بار در اطاق حمام شود. در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.

پرستار سالمند در منزل

پرستار بیمار در منزل

مراقبت از نوزاد

  • هیچ نوع ماده ضدعفونی کننده از قبیل الکل سفید، بتادین و ... برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود.
  • اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است.
  • به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند، استفاده از پودرهای آرایشی، عطر، ادکلن، سیگار و گل‌های معطر مخصوصاً گل مریم اجتناب فرمائید.
  • بزاق شیرخواران از 3 ماهگی جاری می‌شود و حدوداً یکسالگی می‌توانند آب دهان را قورت دهند.
  • عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست. مدفوع نوزادی که شیر مادر می‌خورد آبکی و بلغمی و تعداد دفعات آن نسبتاً زیاد است (شبیه مدفوع اسهالی) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی‌باشد.
  • جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود.
  • برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرو سدیم (آب نمک) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود
  • در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود.
  • هرچه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصاً افرادی که سرفه و عطسه می‌کنند، سیگاری هستند یا راهنمایی نادرست می‌کند.
  • اگر نوزاد در روزهای 3 و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید.
  • مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز،، سیر، پیاز، شکلات، نسکافه، کاکائو، خیار سبز و خیارشور خودداری کنند.

به این نکات توجه کنید

الف) از مصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود.

ب) به شیرخواران زیر یکسال عسل- سفیده تخم مرغ- غذای ترش- شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود.

پ) استفاده از لاک به علت داشتن سرب و ارسنیک و پاک کردن آن با استن که در تماس با پوست جذب می‌شود برای اطفال مضر می‌باشد.

ت) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیرخواران از دادن موز- خیار سبز- چای بیسکوئیت - پفک - چیپس - شکلات - آدامس - آجیل - پسته - هویج اصفهان ( به علت آبیاری با آب زاینده‌رود)- سوسیس - کالباس -  نوشابه - ساندیس -  شیرکاکائو - بستنی- یخمک - لواشک و مشابه آن خودداری شود.

ث) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه - میوه روزی یک مرتبه - یک روز در میان یک عدد تخم مرغ - غذای سفره ( روزانه)، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود- عصرانه نان ، پنیر، گردو، کره و مربا و امثال آن.

ادامه مطلب...

گاز گرفتن کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): در حدود یک سالگی طبیعی است که کودک بخواهد گونه مادرش را گاز بگیرد. دندان درآوردن باعث می شود که کودک دلش بخواهد گاز بگیرد و هنگامی که خسته می شود، این تمایل در او شدیدتر می شود. در فاصله 2-1 سالگی، گاز گرفتن کودک دیگر، اعم از این که دوستانه یا با عصبانیت باشد، معنی ندارد. کودکان در این سن نمی توانند احساسات خود را بیان کنند، بنابراین خشم یا اشتیاق خود برای تسلط بر دیگران را به شکل های بدوی، از جمله گاز گرفتن نشان می دهند. از این گذشته، آنها نمی توانند خود را به جای قربانی شان بگذارند و در نتیجه متوجه نمی شوند که چقدر به کودک دیگر صدمه می زنند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

گاز گرفتن

مادر یا کسی که از کودک  مراقبت می کند. در این جور، مواقع باید با لحن محکمی بگوید ، " اذیت نکن! آرام باش!" سپس کودک را آرام کف زمین بگذارد و او را برای لحظه ای از گروهی که بازی می کنند، دور کند. این رفتار کودک را متوجه این می کند که از دستش ناراحت هستید و با آن که ممکن است کوچک تر از آن باشد که علت ناراحتی شما را بفهمد، اما از این که شما را ناراضی کرده است، ناراحت می شود.

کودک نوپا و پیش دبستانی که گاز می گیرند: اگر کودک در فاصله 3-2 سالگی گاز می گیرد، باید موضوع را کمی جدی تر بگیرید. دقت کنید و ببینید که گاز گرفتن چند بار پیش می آید و کودک در سایر موارد چه رفتاری دارد. اگر غالباً عصبی و اندوهگین است و بقیه بچه ها را گاز میگیرد، نشانه اختلال و عارضه ای روحی است . شاید در خانه به شدت محدود و تحت فشار است. شاید فرصت چندانی برای آشنایی و سازگاری با بقیه کودکان را ندارد و گمان متابولیک یکند آنها خطرناک و تهدید کننده هستند. شاید نسبت به نوزادی که در خانه دارند حسادت می کند و ترس و بیزاری خود را به همه کودکان خردسال منتقل می سازد و آنها را نیز رقیب خود فرض می کند.

هنگامی که گاز گرفتن با سایر رفتارهای پرخاشگرانه اضطراب آور همراه باشد، نشانه ای از یک اختلال بزرگ تر است. در چنین مواقعی به جای مساله گاز گرفتن باید به مساله بزرگتری توجه کنید. در هر حال، گاز گرفتن یک چالش رشدی طبیعی است و همیشه هم نباید آن را یک مشکل روانی خاص تلقی کرد. با این همه، اغلب پدر و مادرهایی که فرزندشان دیگران را گاز می گیرند، بسیار نگران می شوند و تصور می کنند فرزند دلبند آنها به یک بزرگسال ظالم تبدیل خواهد شد، ولی گاز گرفتن یک رفتار موقتی است که حتی آرام ترین بچه ها هم گامی آن را امتحان می کنند.

در مورد گاز گرفتن چه باید کرد؟ اولین کاری که باید کرد این است که قبل از شروع گاز گرفتن، جلوی آن را بگیریم. آیا می توان زمانی را که کودک می خواهد گاز بگیرد پیش بینی کرد؟ اگر این طور باشد نظارت بزرگتر در آن زمانها، اغلب مفید خواهد بود. آیا کودک شما به این دلیل که بی عرضه ترین عضو تیم است عصبانی و برانگیخته است و یا به دلیل این که شما نتوانسته اید در حفظ حد و مرزها برای او پیگیر باشید؟ شاید لازم باشد برنامه روزمره او را تغییر بدهید. همچنین وقت داشته باشد که وقتی درست رفتار می کند، نسبت به او توجه مثبتی داشته باشید. بعضی از بچه ها فقط موقعی به کودک توجه می کنند که او کار غلطی انجام داده و یا چیزی را شکسته باشد. اگر به رفتار درست کودک توجه کنید، بسیار موثرتر خواهد بود.

هنگامی که میبینید کودک دارد عصبی می شود، توجه او را به فعالیت دیگری جلب کنید. اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ شده است که بتوانید درباره این موضوع در وقت دیگری بحث کنید، از او بخواهید درباره ی ان که چقدر این مساله آزار طرف مقابل می شود، فکر کند و همچنین ببیند . هنگامی که دلش می خواهد گاز بگیرد، چه کار دیگری می تواند بکند.

اگر کودکتان، فرد دیگری را گاز گرفته است، بهترین کار این است که ابتدا توجه خود را به فردی که گاز گرفته شده است، معطوف و به کودک خود بی اعتنایی کنید. پس از آرام کردن قربانی، به کودک خود این پیام را با لحنی بسیار جدی برسانید که گاز گرفتن، شما را نارحت و عصبی می کند. از او بخواهید که دیگر این کار را نکند. سپس چند دقیقه ای کنارش بمانید تا پیام شما را خوب درک کند و اگر خواست برود، دستش را بگیرید و یا او را محکم بغل کنید.در این مواقع از صحبت کردن طولانی بپرهیزید.

تلافی کردن توسط گاز گرفتن: بعضی از مادران که نوزاد یا کودک یک ساله شان آنهارا گازگرفته است می پرسند که آیا می توانند آنها هم تلافی کنند و کودک را گاز بگیرند؟ مادران اگر وضعیت یک رئیس صمیمی را به خود بگیرند، بسیار بهتر می توانند کودکشان را کنترل کنند تا این که خود را تا سطح او پائین بیاورند و با گاز، فریاد یا سیلی ، گاز گرفتن کودک را تلافی کنند. به علاوه ، وقتی که شما او را گاز می گیرید یا به او سیلی می زنید، احتمالاً او هم به حساب این که دارد می جنگد و یا با شما بازی می کند، چرا او این کار را نکند؟ بهترین واکنش این است که وقتی در نگاه کودک می بینید که می خواهد شما را گاز بگیرد، آشکارا نشان بدهید که از این کار خوشتان نمی آید و اجازه چنین کاری را به او نمی دهید.

گاز گرفتن بعد از سه سالگی: گاز گرفتن در سومین جشن تولد یا کمی بعد از آن متوقف می شود. در این زمان، کودک یاد گرفته است که برای بیان آرزوهایش و یا نشان دادن خشمش از کلمات استفاده کند. او همچنین می تواند در مقابل عوامل تحریک کننده، کمی مقاومت کند. کودکانی که در این سن هم به گاز گرفتن ادامه می دهند، دچار اختلالا رشدی یا رفتاری بزرگ تری هستند. یک پزشک با تجربه، پرستار یا کارشناس دیگر می تواند در حل مساله به شما کمک کند.

ادامه مطلب...

فحش دادن و یکی به دو کردن در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): حرف های زشت: در حدود چهار سالگی، کودکان از مرحله ای رد می شوند  که در آن از کلمات "توالتی" استفاده می کنند. آنها شادمانه به یکدیگر فحش و بدو بیراه می گویند و عباراتی مثل " تو کثافت لجن" و " میندازمت توی توالت و  یه سیفون هم روش" برایشان عادی است و فکر می کنند با گفتن این جور حرفها، شجاع و با نمک شده اند. شما باید این مرحله را به عنوان یکی از مراحل طبیعی رشد که زود میگذرد در نظر بگیرید. من بنا به تجربه هایی که داشتم  به این نتیجه رسیده ام، کودکانی که از استفاده ی لغات زشت لذت میبرند، غالباً کسانی هستند که پدر و مادرشان از شنیدن این نوع حرفها، سخت یکه می خورند و آنها را تهدید می کنند که اگر یک بار دیگر از چنین حرف های زشتی استفاده کنی، هر چه دیدی از چشم خودت دیدی.

این نوع برخوردها معمولا نتیجه عکس دارد. کودک با خودش فکر می کند : " هی! عجب راه خوبی برای درآوردن لج پدر و مادرم پیدا کردم. چقدر لذت دارد! به این ترتیب بر آنها تسلط پیدا می کنم." پدر و مادر او هم در مقابل، دائماً ناراحت تر و عصبانی تر می شوند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

فحش دادن در کودکان

آسان ترین راه برای این که کودک، دیگر از این کلمات استفاده نکند این است که این حرفها را نشنیده بگیرید. اگر کودک این حرفها را بزند و عکس العملی از کسی نبیند، علاقه اش را نسبت به این حرف ها کم می شود و یا به طور کلی آن را از دست می دهد.

فحش دادن در سنین مدرسه: همه بچه ها وقتی بزرگ می شوند، فحش و ملمات زشت را از دوستانشان یاد میگیرند. آنها مدتها قبل از این که بدانند معنی این کلمات چیست، می دانند که بی ادبانه است. از آنجا که بچه ها هم انسان هستند، این کلمات را تکرار می کنند تا به همه نشان بدهد که خیلی بزرگ و عاقل شده اند و از این که کمی هم بد باشند نمیترسند، اما بزرگترها و والدین وظیفه شناس غالباً از این که چنین کلماتی از دهان کودکان شیرین و معصوم آنها بیرون می آید، بهت زده می شوند.

یک پدر و مادر خوب باید چه کنند؟ درست مثل مورد کودکان 4-3 ساله، در مورد بچه های دبستانی هم بهتر است خیلی بهت زده نشوید و کودکان ترسو و خجالتی، وقتی چنین واکنشی را می بینند، به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند و این که در اطراف کودکانی باشند که این حرفها  را می زنند، وحشت می کنند. ولی بعضی از بچه ها، از این کاری کرده اند که پدر و مادرشان یکه خورده اند، بسیار خوشحال می شوند و حتی حس این را دارند که که ته دلشان قند آب می کنند. بعضی ها در خانه میچرخند و یک ریز فحش می دهند، با این امید که کفر بزرگترها را درآورند. بعضی ها در خانه به خاطر این که تهدید شده اند فحش نمی دهند، اما در جاهای دیگر از زبان بدی استفاده می کنند. نکته مهم این است که وقتی شما به کودکان نشان می دهید که قدرت دارند همه دنیا را زیر رگبار فحش بگیرند، درست مثل این است که به دستشان ترقه بدهید و فقط تجمل کنید . شما می توانید با لحنی جدی به کودک خود بگویید که شما و بسیاری از افراد دیگر از شنیدن این جور کلمات خوششان نمی آید و شما هم دوست ندارید این حرفها را بشنوید. همین و بس! اگر کودک شما اصرار داشت که با شما چالش داشته باشد، می توانید به عنوان یک نتیجه گیری منطقی او را از چیزی که به آن علاقه دارد، محروم کنید.

نوجوان ها: آخر از همه، نوبت نوجوانهاست که آزادانه در بسیاری از مکالمات خود از فحش استفاده کنند. هدف آنها از این کار چند چیز است: بیان نفرت یا تحقیر( که در بسیاری از نوجوانها احساس شایع است)، مشخص کردن اهمیت موضوع بیان شده، بیرون ریختن عواطف،نشان دادن بی توجهی صریح به تابلوهای قدیمی و اجتماعی. ولی فحش دادن در این سن، نشانه تعلق به گروه همسالان هم هست.

مطمئن باشید که اگر بحث بر سر خوب یا بد بودن فحش دادن را شروع کنید، بازنده خواهید شد و فرزند شما تا به حال خیلی خوب متوجه شده است که بعضی از رفتارها، شما را ناراحت می کند ، ولی منطقی خواهد بود که از نوجوان خود بخواهید فحش دادنش را به زمان هایی محدود کند که به دیگران توهین نمی شود و یا به خود او صدمه ای نمی رسد. برای مثالل، در مقابل شما، برادر کوچک ترش و در مدرسه نباید فحش بدهد. در مورد نوجوانها مثل بچه های کوچک تر، اگر به خاطر فحش ندادن با او معامله بزرگی بکنید، تنها نتیجه های که به دست می آید این است که نوجوان احساس می کند بهترین راه را برای نشان دادن استقلال و قدرت خود پیدا  کرده است. به خصوص در مورد نوجوانها، بد نیست که به جای چگونگی بیان حرفهایی که می زنند روی آنچه که می گیوند تمرکز پیدا کنید.

یکی به دو کردن: در مورد یکی به دو کردن هم مثل فحش دادن، راه حل اصلی این است که روی آنچه که کودک می گوید متمرکز شوید، و به چگونگی بیان آنها توجه نکنید. بچه ها معمولاً سعی می کنند با یکی به دو کردن، حد و مرزهایی را که برایشان تعیین می کنید امتحانش کنند و به این شکل قدرتشان را به رخ بکشند. بد نیست که بگذارید کودک بداند که حرفهایش را شنیده اید، ولی هنوز بر سر قوانین و مقررات  خود ایستاده اند، " من می دانم که الان نمی خواهی دست از این حرفها برداری، ولی وقتش که برسد متوجه خواهی شد." ( که همین مقدمه ای برای متوجه شدن او خواهد بود).

اگر خود شما به شکلی منطقی نسبت به فرزنداتان مودب هستید، این حق را دارید که در مقابل به شکلی منطقی از او انتظار مودب بودن داشته باشید. گاهی اوقات باید به کودکان یادآوری کرد که طرز بیان و حرف زدنشان، بی ادبانه است. یک عبارت  صحیح و بدون عصبانیت، معمولاً بهترین نتیجه را می دهد: " وقتی این طور و با این لحن با من حرف می زنی، احساس می کنم که به من احترام نمی گذاری و همین مساله، مرا عصبانی می کند." رویکرد دیگر این است که از کودک بپرسیم منظورش از این که با این لحن با ما حرف می زند، چیست: " آیا با این طرز حرف زدن می خواهی نیش بزنی؟ من فقط می خواهم مطمئن بشوم که آیا منظور تو را درست متوجه شده ام یا نه؟"

ادامه مطلب...

چاقی در کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل):در تمام امریکا، اغلب بچه ها به طور جدی نسبت به سابق اضافه وزن پیدا کرده اند. آنها به انواع بیماری های قند مبتلا هستند که قاعدتاً فقط بر مشکلات بهداشتی جامعه می افزایند و خود و والدینشان را به شدت گرفتار می کنند. این بچه های چاق عموماً بچه های تنبلی از کار در می آیند و تبدیل به بزرگ تر های بی حس و حال می شوند.

در دوره ی مدرسه، یعنی سن 7-6 سالگی، کودکی که اضافه وزن دارد، احتمالا  به بزرگسال بی تحرک و بی حالی تبدیل می شود و در معرض انواع خطرهایی که چاقی به همراه می آورد، از جمله فشار خون بالا، حمله های قلبی و سرطان قرار می گیرد.

در میان علل به وجود آورنده چاقی ها باید به بی توجهی به فعالیت های جسمی و ورزشی در برنامه های درسی، محله هایی که زمین های بازی مناسب برای کودکان فراهم نمی آورند، تماشای بیش از حد تلویزیون و بازی های کامپیوتری اشاره کرد.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

اضافه وزن در کودکان

بسیاری از افراد فکر می کنند چاقی در اثر کم کاری غده تیروئید یا سایر غدد بدن به وجود می آید، ولی این مورد واقعاً نادر است، مخصوصاً اگر قد کودک متوسط به بالا باشد. بسیاری از عوامل ممکن است باعث اضافه وزن داشته باشد، به احتمال هشتاد درصد کودک چاق می شود. این مساله باعث شده که خیلی ها تصور کنند " ژن "  علت اصلی چاقی است . بدیهی است که سبک های زندگی، از جمله مصرف بیش از حد چربی و عدم فعالیت، نقش بسیار مهمی در چاقی همه ی افراد ایفا می کند.

علل اساسی دیگر، اشتهاست. کودکی که اشتهای فراوانی برای خوردن غذاهای چرب و شیرین، از جمله چیپس، گوشت، پنیر، کیک، شیرینی و شکلات دارد، طبیعتاً سنگین تر از کودکی می شود که ذائقه او به سبزی، میوه و حبوبات گرایش دارد. ولی این تمایل اشتهای او به سمت انواع غذاها، سوالی را ایجاد می کند که چرا کودک علاقه دارد غذاهای چرب و شیرین، آن هم مقدار زیاد، مصرف کند. ما همه علل را نمیشناسیم، ولی این نکته را می دانیم که بعضی از بچه ها اصولاً پرخور به دنیا می آیند. آنها درست از لحظه تولد اشتهای زیادی دارند و هیچ وقت هم آن را از دست نمی دهند و بیماری و سلامتی، آرامش و نگرانی و اشتها انگیز بودن یا نبودن غذا، تاثیری روی اشتهای آنها ندارد. شاید آنها به این دلیل از غذاهای چرب و شیرین خوششان می آید که برای رفتار درست و به عنوان نشانه عشق و علاقه پدر و مادر، این جور غذاها را جایزه گرفته اند. آنها در دو سه سالگی، چاق هستند و همین طور چاق باقی می مانند.

اندوه و غم گاهی اوقات عامل مهمی است. مثلاً کودکی که در کلاس اول یا دوم احساس اندوه می کند، ممکن است به خوردن پناه ببرد. این دوره ای است که کودک دست از وابستگی عاطفی شدید نسبت به پدر و مادرش بر می دارد و اگر نتوانسته باشد با بقیه بچه ها دوست شود، احساس بی کسی می کند. خوردن غذاهای شیرین و چرب در این مورد، حکم جایگزین محبت و توجه را پیدا می کند. نگرانی درباره تکالیف مدرسه یا سایر موضوعات موجب می گردد که کودک برای احساس راحتی به خوردن بیش از حد پناه ببرد.

پیشگیری از چاقی و درمان آن: چاقی برای همه کودکان عارضه ای بسیار جدی است و از آن جا که به نوعی با مشکلات جسمی و روحی کودک ارتباط دارد، به محض این که سروکله اش پیدا شد، باید به فکر معالجه ی آن افتاد. اگر کودک در سال اول زندگی تپل شد، نباید از این موضوع خوشحال باشیم و باید بلافاصله با تغییر رژیم غذایی، این عارضه را درمان کنیم. غالبا کودک را در این سن می شود، با مقداری میوه، سبزی، حبوبات و غلات کامل و قطع قند و شکر و چربی و غذاهایی که از آرد سفید تهیه می شوند، از این گرفتاری نجات داد. اگر شما تصمیم دارید تغییرات غذایی از این دست را ایجاد کنید، حتماً با پزشک صحبت کنید تا مطمئن شوید که افراط نمی کنید.

همه بچه های تپل، ناراحت و غمگین نیستند. انگار گرایشی طبیعی، کودکان از جمله بچه های 12-17 ساله موفق را هم به سوی اضافه وزن می برد. معدودی از این بچه ها بعدها تنبل می شوند. آنها فقط اندکی اضافه وزن دارند. بسیاری از آنها در دوره اوج رشد و بلوغ، همچنان تپل می مانند، ولی بعد به سرعت لاغر می شوند. بسیاری از دخترها، در حدود پانزده سالگی لاغرتر می شوند، بی آن که واقعاً تلاش هم کرده باشند. هنگامی که مطمئن باشید که کمی تپل بودن در دوران مدرسه، امری طبیعی است و بعدها خود به خود از بین می رود، دیگر چندان نگران نخواهید بود.

ادامه مطلب...

رژیم غذایی سالم برای شروع تغذیه کودک

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل): مواد غذایی ترجیحی: هنگامی که کودک شما خوردن غذای جامد را شروع می کند، در واقع سفر خود را به سوی مستقل شدن،آغاز می نماید. در این فرآیند، شما یم بار برای همیشه، فرصت دارید عادت غذایی سالم و درست را که برای همه عمر در فرزندتان باقی خواهد ماند، در او ایجاد کنید. کودکان مایل اند الگوهای تغذیه ای رائه شده به آنها را به سرعت بپذیرند. هنگامی که در طی روز، مواد غذایی سالم به کودکان  داده می شود،آنها این الگوی تغذیه ای را به عناوان تنها راه صحیح می پذیرند. این مساله، بسیار مهم است، چون برای کودکان همین قدر هم آسان است که راه غلط را یاد بگیرند.

ذادقه غذایی در سالهای نخستین زندگی شکل می گیرد و برای همیشه در انسان باقی می ماند. برای مثال، تمایل انسان برای استفاده از نمک، در سالهای کودکی شکل می گیرد. مصرف زیاد نمک ممکن است منجر به بالا رفتن فشار خون شود، بنابراین هنگامی که والدین به غذای کودکشان نمک اضافه می کنند (چون خودشان از نمک خوششان می آید و گرنه کودک چنین خواهشی نکرده است)، ممکن است خطر افزایش فشار خون را برای آینده فرزندشان، تدارک ببینند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

رژیم غذایی کودک

اولویت دادن به غذاهای چرب هم ظاهراً در همان سال نخستین زندگی شکل می گیرد. بعضی از انواع چاقی های دائمی، احتمالاً ناشی از رژیم های پر چرب  و شیرین کودکی است. چربی های اشباع شده و کلسترول که نوعاً بخش اعظم رژیم غذایی کودکان آمریکایی را تشکیل می دهد، در افزایش انسداد عروق و حمله های قلبی سالهای بعدی زندگی، به خصوص در خانواده هایی که دچار این گونه مشکلات هستند، نقش عمده ای دارند.

جراحان آمریکایی درباره افزایش سرطان روده در بزرگسالان بسیار نگران هستند، چون اعتقاد دارند بخش اعظم این سرظان ها، عارضه زندگی شهرنشینی هستند که در آن تحرککم است و در نتیجه محتویات روده بزرگ که عمده رژیم غذایی شان فاقد غذاهای حاوی سلولز و عاری از غلات کامل و سبزی و میوه است. به کندی تخلیه می شود. اگر به کودکان کمک کنیم که این غذاهای طبیعی و سالم را انتخاب کنند، از بسیاری از عوارضی که در بزرگسالی دچار آنها خواهند شد، نجات پیدا می کنند.

رژیم های غذایی سالم تر: درک ما از تغذیه در چندین سال گذشته تا حد زیادی بالا رفته است. روزگاری عادت داشتیم رژیم غذایی کودکان را از گوشت و فرآورده های لبنی پر کنیم. اینک ما دریافتیم که بهتر است رژیم غذایی کودکان ما حاوی موادگیاهی بیشتر باشد. سبزی ها، میو ه ها، غلات کامل و حبوبات، سرشار از ویتامین، مواد معدنی و سلولز و در عین حال چربی اندک هستند و ابداً کلسترول ندارند. ما تازه فهمیده ایم که این گیاهان فراوان و ارزان چقدر از نظر غذایی ارزشمند هستند و چگونه جلوی مشکلات تغذیه ای را می گرند، به شرط آن که به میزان کافی و هر روز در رژیم غذایی مصرف شوند.

آسان ترین راه جلوگیری از بیماری های اغذیه ای این است که پدر و مادر از ابتدا رویه های غذایی درستی را برای فرزندان خود اجرا کنند. هر چند بسیاری از ما عادات غذایی متفاوت با آن چه که امروز آنها را صحیح می دانیم بزرگ شده ایم، ولی اغلب ما در نحوه تغذیه خود تجدید نظر کرده و عادات سالم تری را در پیش گرفته ایم. با این کار به فرزندان خود هم کمک می کنیم که گزینه های سالم تری داشته باشند.

اسپاک سنتی

بسیاری از خانواده ها سعی می کنند که گوشت کمتری استفاده کنند، از میزان چربی ها بکاهند و مصرف فرآورده های لبنی را در رژیم غذایی خود کاهش دهند. این ها گام هایی هستند که باید در جهت دستیابی به تغذیه صحیح برداشت. ما به شما توصیه می کنیم که یک گام جلوتر از این بروید و رژیم غذایی خانواده خود را به جای غذاهای گوشتی، سرخ کرده و چرب به غذاهای گیاهی تبدیل کنید. بیایید با هم تا حد امکان غذاهایی را که از گیاهان تهیه می شوند جایگزین غذاهای گوشتی کنیم.

 

 

ادامه مطلب...

مشکلاتی که در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر پیش می آیند

پارسیان آوید:(پرستار کودک در منزل): گاز گرفتن نوک پستان: ممکن است به قدری دردناک باشد که مادر مجبور شود شیر دادن را متوقف سازد. در هنگامی که لثه های کودک به خاطر نیش زدن دندان ها، به خارش می افتند یا پس از آنکه چند عدد از دندانهای او بیرون می آیند، نمی توان او را به خاطر این که نوک پستان را گاز می گیرد، سرزنش کرد. او متوجه نیست که با این کار، مادرش را اذیت می کند.

بسیاری از کودکان خیلی زود یاد می گیرند که نباید نوک پستان مادر را گاز بگیرند. به محض این که کودک این مار را می کند، انگشت خود را بین لثه های او بلغزانید و به لحنی جدی " نه" بگویید و شیر دادن را تمام کنید. در هر حال کودک در اواخر شیر خوردن است که پستان را گاز می گیرد.

شلوغ بازی در هنگام شیر خوردن: گاهی اوقات، کودکی که چهار پنج ماهی از پستان شیر خورده و اعتراضی هم نداشته، در هنگام شیر خوردن گریه می کند و یا سرو صدا به راه می اندازد. ممکن است درد ناشی از دندان در آوردن علت این مساله باشد.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

مشکلاتی که مادر با تغذیه کودک و شیر او دارد

دردهای فاصله شیردادن: در هفته های اول شیردهی، ممکن است مادر به محض این که به فرزندش شیر می دهد، در رحم خود احساس انقباض و گرفتگی کند و ناراحت شود. شیردادن موجب ترشح هورمونهایی می شود که رحم را منقبض می کنند تا آن را به اندازه دوران قبل از حاملگی برگرداند. این انقباض ها پس از مدتی از بین می روند. ر ظرف چند روز یا چند هفته اول، تیر کشیدن نوک پستان ها در هنگام شیردهی، بسیار متداول هستند. این دردها مهم نیستند و در هر حال از بین می روند.

نوک پستان های زخمی یا ترک خورده: دردهایی که در طول دوره شیردهی به شکلی مستمر وجود دارند، ممکن است مربوط به نوک پستان های ترک خودره باشند و حتماً باید توسط پزشک، معاینه و مداوا شوند (معدودی از مادرها به شکلی غیر عادی حساس هستند و حتی هنگامی هم نوک پستان آنها زخم نیست، احساس درد می کنند). اگر نوک پستان ترک بردارد (اغلب به خاطر این که درست زیر پستان قرار نگرفته است)، تداوم در شیردهی، همزمان با جابه جایی وضعیت کودک هنگام شیرخوردن و قرار دادن کیسه یخ روی پستان، جلوی حجیم شدن پستان ها را می گیرد و کودک می تواند راحت تر هاله پستان را در دهان بگیرد و دیگر ضرورتی ندارد که نوک را پستان را بگیرد. در هنگامی که نوک پستان زخم می شود یا شکاف برمیدارد، پزشک یا پرستار پمادی چون هیدروژل را توصیه می کنند.

حجیم شدن پستان: هنگامی که پستان پر از شیر می شود، سفت و ناراحت کننده است. غالباً این سفتی و حجیم شدن، اندک و ملایم است، اما در موارد جدی و محدودی نیز، پستان فوق العاده بزرگ، سفت و دردناک می شود و اگر معالجه نشود، ممکن است ذخیره شیر را نیز کاهش پیدا کند.

حجیم شدن خفیف را می توان بلافاصله باشیر دادن کودک برطرف کرد.  اگر پستان خیلی سفته شده باشد و نوزاد نتواند هاله آن را در دهان بگیرد، بهتر است ناحیه هاله را با دست فشار دهید.

حجیم شدن و سفتی حاد پستان به انواع معالجه ها نیاز دارد. از لبه های بیرونی پستان شروع کنید و کل آن را ماساژ بدهید و سپس به طرف هاله پستان حرکت کنید. این کار را زیر شیر آب گرم انجام دهیدف زیرا آب آرامش بخش است و کار ماساژ دادن را ساده می کند. در ضمن چون دوش میگیرید، بیرون آمدن شیر و ریختن آن روی بدن، اذیتتان نمی کند و جایی کثیف نمی شود. برای این که پوستتان آزرده نشود، می توانید از پماد محتوی لانولین یا روغن نباتی استفاده کنید، ولی مراقب باشید که روغن یا پماد به ناحیه هاله پستان نرسد، چون لغزنده می شود و نمی توانید آن ناحیه را فشار دهید. ماساژ پستان را می توانید 2-1 بار در روز انجام بدهید. برای انجام این کار، از مادر یا فرد دیگری که می تواند کمکتان کند، یاری بگیرید. استفاده از پارچه مرطوب و گرم یا ریختن آب گرم روی پستان، آن را برای ماساژ آماده می کند. پمپ برقی مخصوص دوشیدن پستان هم، از درد و حجم پستان کم می کند.

در فاصله شیردهی یا معالجه، باید به کمک کرست سفت و بزرگ، پستان ها را از همه اطرافشان، محکم نگه دارید. برای تسکین درد از استامینوفن، ایبوپروفن استفاده کنید. گذاشتن کیسه آب یخ یا بطری داغ، برای مدت کوتاه و یا برگ های خنک کاهو، درد را تسکین می دهد. حجیم و دردناک شدن پستان ها، اگر پیش بیاید، در نیمه دوم هفته اول روی می دهد و معمولاً بیش از چند روز طول نمی کشد، اما پس از این تاریخ، اصولاً پدیده نادری است.

حجیم و دردناک شدن هاله: پر شدن بیش از حد سینوس های پستان، یعنی محفظه هایی که پشت هاله قرار دارند، عارضه بسیار نادری است. این عارضه، مادر را چندان آزار نمی دهد، اما کودک، به علت صاف و سفت شدن ناحیه هاله، نمی تواند آن را در دهان بگیرد و با لثه هایش، بر آن فشار وارد کند . تنها چیزی که کودک می تواند با لثه هایش بگیرد، نوک پستان است که به احتمال قوی، آن را بین آرواره هایش گیر می اندازد و احتمالا زخم می کند.

برای درمان این عارضه، مادر باید شیر داخل سینوس های پست هاله را تخلیه کند تا این ناحیه نرم و قابل فشار دادن شود و کودک بتواند آن را در دهان بگیرد. ضرورتی ندارد که برای نرم کردن ناحیه هاله، شیر زیادی را بدوشید. 5-2 دقیقه دوشیدن هر پستان، کافی است. سپس می توانید هنگامی که پستان را در دهان کودک می گذارید، به بالا و پایین ناحیه هاله فشار بیاورید و به این ترتیب به کودک کمک کنید که شیرخوردن را شروع کند. این نوع حجیم و دردناک شدن پستان، بیشتر در نیمه دوم هفته اول پیش می آید. این عارضه 3-2 روز طول می کشد و تا زمانی که شیر دادن به شکل طبیعی و مداوم ادامه دارد، عود نمی کند.

حجیم و دردناک شدن به خاطر مجاری مسدود: نوع دیگری از حجیم و دردناک شدن پستان، تورم ناحیه بیرونی هاله است که بسیار دردناک می باشد، اما فقط یک قسمت از پستان درد می گیرد. این عارضه معمولاً بعد از دوره بیمارستان پیش می آید و درمان آن شبیه حجیم و دردناک شدن نوع اول است.

  • کیسه یا بطری گرم همراه با ماساژ ناحیه متورم
  • استفاده از کرست شیردهی مناسب
  • استفاده از کیسه یخ یا بطری گرم در فاصله معالجات
  • افزایش دفعات شیردهی
  • شیر دادن به کودک در حالی که بینی او به طرف بخش مسدود است، چون مکیدن پستان در قسمت میانی و زیربینی کودک، از همه جا قوی تر است
  • تغییر دائمی وضعیت شیر خوردن کودک
  • استراحت کافی برای مادر

عفونت پستان یا آبسه (تورم پستان): اگر نقطه زخمی در داخل پستان شروع به رشد کند، ممکن است عفونت پدید بیاید و گاهی به آبسه پستان منجر شود. پوست در آن ناحیه قرمز می شود و تب و لرز پدید می آید. سردرد، عطسه و سایر نشانه های شبیه آنفولانزا، معمولا اولین علائم عفونت پستان هستند. باید دمای بدنتان را بگیرید و به پزشک یا پرستارتان اطلاع بدهید. با توجه به شیوه های نوین درمان عفونت ها، بهتر است همچنان به شیر دادن ادامه بدهید. دست کم، روزی یک بار، پستان را کاملاً خالی کنید.

هنگامی که مادر بیمار است: در بیماری های عادی، در فاصله ای که مادر در خانه می ماند، عموماً اجازه می دهند که کودک طبق معمول به شیرخوردن، ادامه بدهد. واقعیت این است که گاهی کودک بیماری را از مادر میگیرد، ولی این حتی در مواقعی هم که مادر به او شیر نمی دهد، پیش می آید. از این گذشته، بسیاری از بیماری های عفونی، قبل از آنکه نشانه های بیماری بروز کنند، مسری هستند . شما می توانید با بیشتر شستن دستها، از کودکتان مراقبت کنید. کودکان اصولاً کمتر از سایر اعضای خانواده دچار سرماخوردگی می شوند و اگر هم سرما بخورند، عوارض آن خفیف تر است، چون آنها قبل از آنکه به دنیا بیایند، پادتن های ضروری را از مادر دریافت کرده اند. بعضی از مادران، هنگامی که بیمار هستند، متوجه کاهش شیر خود می شوند، ولی این کاهش با افزایش دفعات شیر دادن جبران می شود.

ادامه مطلب...

ویتامین ها، مکمل ها و رژیم های غذایی خاص

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): ویتامین د: شیر مادر حاوی اغلب ویتامین های مورد نیاز کودک هست، ولی ویتامین "د" به اندازه کافی ندارد. به طور طبیعی، ویتامین "د" بدن بچه ها از طریق تابیدن آفتاب به پوستشان تامین می شود، ولی در دنیای مدرن، اغلب بچه ها، بخش اعظم وقت خود را، مخصوصاً در زمستانها، در خانه می گذرانند. بنابراین متخصصان توصیه می کنند  که همه بچه هایی که شیر مادر می خورند  به 200 واحد ویتامین "د" و "ث" همراه و حاوی 400 واحد ویتامین "د" است. ( این میزان در واقع دو برابر میزان مورد نیاز کودک شماست، اما در این حد هم برای او خطری ندارد. برای اطمینان بیشتر برچسب پشت  قوطی را با دقت بخوانید). قطره چکان را تا میزان معین پر کنید و قطره را قبل از یکی از وعده های غذایی، روزی یک بار، در دهان کودک بچکانید. این کار را در یک ماهگی کودک شروع کنید. کاملاً دقت کنید که میزان بیشتر قطره ویتامین نه تنها فایده ای ندارد، بلکه خطرناک هم هست. ویتامین "د" محلول در چربی است و به طور طبیعی از بدن کودک دفع نمی شود، بنابراین میزان زیاد آن، ایجاد مسمومیت می کند. حتماً میزان معینی را که روی برچسب دارو نوشته و یا پزشک توصیه کرده است، رعایت کنید.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

ویتامین ب 12: مکمل های غذایی را باید به مادرانی که گیاه خواهر هستند و به کودک خود شیر می دهند و کودکانی که از شیر گرفته شده اند و بر اساس رژیم گیاهخواری تغذیه می شوند، داد. رژیم گیاهخواری مزایای بی شماری دارد و افزودن ویتامین ب 12 به این رژیم، تکمیل بودن رژیم غذایی را تضمین می کند. برای کودکان از لحظه تولد تا شش ماهگی و یکسالگی، 0.5 میکروگرم ویتامین ب12 توصیه می شود، برای کودکان 3-1 سال، 0.7 میکروگرم لازم است.

سایر ویتامین ها: اغلب شیر خشک ها با میزان کافی ویتامین، غنی می شوند و بنابراین نیازی به دادن ویتامین اضافی به کودک نیست. شیر مادر هم برای شش ماهه اول زندگی کودک، همه ویتامین ها را دارد، مگر این که مادر، گیاهخوار باشد که ویتامین های "د" و "ب12" در شیر او کم باشد. قطره های مولتی ویتامین غالباً حاوی ویتامین های "آ" ، "د" و "ث"  و مجموعه های ویتامین های "بیماری" هستند. غلات و سایر غذاهایی که کودک می خورد، معمولاً ویتامین "بیماری" کافی دارد و میوه ها و سبزی ها، حاوی ویتامین های "آ" و "ث" هتسند. بنابراین در عین حال که استفاده از مولتی ویتامین ضرری ندارد، نیازی هم به صرف چنین هزینه ای نیست. پزشک به شما خواهد گفت که آیا نیازی به مرص ویتامین اضافی هست یا نه.

آهن: شیر خشک های غنی شده با آهن، این ماده حیاتی را در خود به اندازه کافی دارند. شیر مادر و غلات آماده، هم حاوی آهن هستند، ولی از آنجا  که این ماده، برای خونسازی در بدن بسیار ضرورت دارد، بهتر است غلات غنی شده را همراه با شیر، روزی 3-2 بار در روز به کودک بدهیم تا آهن کافی بدنش تامین شود. اگر غالباً غذای خانگی و شیر مادر به کودک می دهید، لازم است که قطره آهن را هم به او بدهید. قطره آهن همراه با مولتی ویتامین، معمولاً نیازهای کودک را برآورده می سازد.

فلوراید: اگر آب آشامیدنی مصرفی حاوی فلوراید نباشد، باید  میزان لازم را به آب اضافه کرد، ولی اگر آب فلوراید دارداین کار را نکنید. برای کودک بین شش ماه تا سه سال، 0.2 تا 0.5 میلی گرم فلوراید توصیه می شود.

رژیم های کم چربی: رژیم غذایی کم چرب برای نوزادان و بچه های زیر دوسال، عاقلانه نیست. بعضی از چربی ها برای رشد مناسب بدن و محصوصاً مغز، لازم هستند و کودکان زیر دو سال به کالری های متمرکز شده در چربی ها، کره بادام زمینی و سایر کره های گیاهی نیاز دارند. کودکانی که گوشت و لبنیات پر چرب می خورند، معمولا مقدار زیادی چربی را دریافت می کنند. چربی های ضروری در روغن های گیاهی هم وجود دارند.

امروزه معمولاً رزیم غذایی بسیار پر چرب است. بهتر است بچه های بالای دو سال( و بسیاری از ما بزرگتر ها) چربی کمتری بخوریم. ولی وضع بچه های زیر دو سال فرق می کند. رزیم کم چرب برای کودکان زیر دو سال، در رشد آنها اختلالات جدی به بار می آورد و این اختلالات ممکن است در یادگیری آنها، مشکلات جدی و درازمدتی را ایجاد کنند. البته، اگر کودک شما مشکل پزشکی خاصی دارد، بدیهی است که باید از دستور پزشک پیروی کنید.

 

ادامه مطلب...

عشق به پدر و مادر

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل): سنی که عصیان در آن کمتر است: پسر و دخترها در حدود سه سالگی در روند رشد عاطفی خود به مرحله ای می رسند که احساس می کنند پدر و مادرشان انسان های جالبی هستند و دلشان می خواهد که شبیه آنها شوند. مقاومت و خصومت خود به خودی که در سن دو سالگی، به شکل پنهان در کودک وجود داشت، بعد از سه سالگی به تدریج کم نی شود. در این سن، علاقه کودک به پدر و مادرش فقط دوستانه نیست، بلکه صمیمانه و لطیف است. البته بچه ها آن قدرها هم عاشق پدر و مادرشان نیستند که همیشه از آنها اطاعت کنند و رفتار درستی داشته باشند. آنها بازهم آدمهای صاحب فکر و اندیشه ای هستند که گاهی میخواهند به رغم میل مار و پدرشان، حرف خودشان را به کرسی بنشانند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

عشق به پدر و مادر در کودکان

هنگامی که بر این نکته تاکید می کنم که کودکان در فاصله 5-3 سالگی، چقدر ملایم و همدل هستند، ناچارم در مورد بچه های چهار ساله، استثنایی قائل شوم. بخش اعظم پر مدعا بودن، خروس جنگی بودن، بلند حرف زدن و هیجانزدگی کودک در حدود چهار سالگی، یعنی زمانی که به تدریج شروع به تشخیص همه چیز می کند، آغاز می گردد و این سوء تفاهمی است که خوشبختانه خیلی زود از بین می رود.

تلاش برای شبیه پدر و مادر شدن: کودکان در سن دو سالگی، مشتاقانه از پدر و مادرشان تقلید می کنند. اگر مادر اتاق را گردگیری کند و یا پدر با چکش میخی را بکوبد، کودک همه حواسش را روی چوب گردگیری و چکش متمرکز خواهدکرد. در سن سه سالگی، کیفیت تقلید بچه ها تغییر می کند . در این سن انها به مادر و پدرشان به عنوان انسان های دیگر می نگرند و می خواهند مثل آنها باشند. آنها در بازی هایشان، رفتن به سرکار،
آشپزی، رفت و روب، رختشویی، مراقبت از عروسک یا خواهر و برادر  کوچکتر را تمرین می کنند آنها وانمود می کنند که با ماشین خانواده ، بیرون  می روند و رانندگی می کنندو شب که می شود از آن پیاده می شوند و به خانه می روند. آنها لباسپدرو مادرشان را می پوشند، صحبت کردن،رفتار و منش انها تقلید می کنند. روانشناس ها، این فرایند را هویت یابی می نامند

هویت یابی چیزی بسیار مهم تر از بازی کردن صرف است. کودک از این طریق، شخصیت خود را می سازد. هویت یابی بیش از انچه که از طریق کلماتی که پدر و مادر سعی می کنند به کودک بیاموزند، اتفاق می افتد، بیشر یه آنچه که از طریق کلماتی که پدر و کادرشان دریافت می کنند و بر اساس الگو برداری از آنها، صورت می پذیرد. هویت یابی، چگونگی شکل گیری آرمانها و رویکردهای کودکان را نسبت به کار، افراد دیگر و خودشان دربرمیگیرد، هرچند هنگامی که آنها بالغ می شوند و نسبت به امور آگاهی بیشتری پیدا می کنند، می توانند هویت را توصیه کنند. شما می توانید از خرفهای محبت آمیزی که به عروسک هایشان می زنند و یا از شیوه سرزنش کردن آنها، متوجه شوید که بیست سال بعد، انها چه جور پدر و مادری خواهند شد.

آگاهی جنسیتی: در این سن، یک دختر بچه به تدریج متوجه می شود که ماده است و تبدیل به زن خواهد شد. در نتیجه با توجه خاصی به مادرش نگاه می کند و میل دارد خود را در قالب او در آورد، همچنین به این گونه مسائل توجه می کند: مادرش چه احساسی نسبت به شوهرش دارد و نگاه او به جنس مخالف، چگونه است و آیا زنان را آدمهای مورد اعتماد یا رقیب خود می داند؟ نگاهش درباره ی فرزندان پسر و دختر چیست (آیا یکی را بر دیگری ترجیح می دهد و یا هر فردی را به جای خود عزیز می شمارد؟) نگاهش درباره کار بیرون و خانه داری چیست ( با آن هماهنگ است یا دچار چالش است)؟ یک دختر کوچک، نسخه کاملی از مادرش نخواهد شد، ولی در بسیاری از جنبه ها، مطمئناً تحت تاثیر او خواهد بود.

یک پسر بچه در این سن متوجه این موضوع است که دارد مرد می شود و بنابراین تلاش می کند که خود را شبیه پدرش کند. از جمله این که توجه می کند برخورد پدرش با همسر و جنس مخالف به طور کلی، در مقابل فرزندان پسر و دخترش و در برابر کار بیرون از خانه و کارهای داخل خانه چگونه است؟

در این سن ، علاوه بر این که کودک با پدر یا مادر همجنس خود هویت یابی می کند، در مقابل پدر و مادری که جنس مخالف او هم هستند، به تمایز و تشخیص ویژه ای دست می یابد. او می فهمد که دو جنس مخالف، می توانند یکدیگر را بشناسند و با هم زندگی کنند.

مجذوب نوزادان شدن: پسرها و دخترها در این سن، مجذوب همه جنبه های کودکان می شوند، آنها می خواهند بدانند بچه ها از کجا می آیند؟ هنگامی که متوجه می شوند کودک در دل مادر رشد می کند، اشتیاق پیدا می کنند این عمل حیرت انگیز آفرینش را خودشان انجام دهند و پسرها هم درست مثل دخترها، همین احساس را دارند. آنها دوست دارند از نوزادان مراقبت کنند و آنها را دوست داشته باشند . آنها یک بچه کوچکتر را وادار میسازند که نقش یک نوزاد را به عهده بگیرد و ساعتها، نقش پدر و مادر را برایش بازی می کنند و یا از عروسک استفاده می کنند.

در این سن به طور کلی چندان قابل تشخیص نیست که آیا پسر بچه های کوچک مثل دختر بچه ها دوست دارند که در درون خود نوزادی رابپرورانند یا نه؟ هنگامی که مادرشان به آنها می گوید که این عمل، ممکن نیست، برای مدتهای طولانی، این موضوع را باور نمی کنند و می گویند " من هم می توانم بچه ای را در درون خود بپرورانم" ، و واقعاً هم باور دارند که اگر چیزی را از ته دل بخواهند، می توانند به آن جامه حقیقت بپوشانند. همچنین، یک دختر مهم کودکی شاید به همه بگوید که او دارد دارای آلت تناسلی مردانه می شود. چنین نشانه هایی، دال بر نارضایتی از پسر یا دختر بودن نیست، بلکه من فکر می کنم چنین افکاری از آنجا نشات می گیرد که پسر بچه تصور می کنند که می توانند هر کاری را انجام دهند، هر چیزی باشند و هر چیزی را هم در اختیار بگیرند.

 

ادامه مطلب...

سن مدرسه

پارسیان آوید:(پرستار کودک در منزل): پس از 6-5 سالگی، کودکان دوباره به حالت نوزادی بر میگردند و رابطه با پدر و مادر، هر چند هنوز هم به شدت مهم است، به پس زمینه خود باز می گردد. کودکان به شدت درباره آنچه که بقیه بچه ها می گویند و انجام می دهند، حساس هستند. ابتدا به شکل کم و بیش نامحسوس و سپس به طرزی فراینده، از والدین خود مستقل و حتی نسبت به آنها بی صبر می شوند و درباره مسائلی که تصور می کنند مهم هستند، احساس مسئولیت شدیدی پیدا می کنند.

کودکان در این سن به موضوعاتی چون ریاضی و موتور علاقه پیدا می کنند. به طور خلاصه، آنها به تدریج خود را از خانواده جدا می بینند و جایگاه خود را به عنوان شهروند، در جهان بیرون جستجو می کنند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

کنار آمدن با دنیای خارج

تسلط بر خود: کودکان پس از شش سالگی درباره بعضی از چیزها، بسیار جدی می شوند و در این سن، از برخی از بازیها لذت می برند. آنها دیگر علاقه ندارند که بدون طرح و برنامه، به خیال پردازی بپردازند، بلکه دنبال بازیهایی هستند که قانون دارند و نیازمند مهارت هستند  . در همه بازیها (منظورمان بازیهای ویدئویی نیستند)، بازیکن ناچار است همه کارها را بر اساس نظم خاصی انجام بدهد و هر چه پیش می رود، بازی سخت تر می شود. اگر اشتباه کنید، امتیازی را از دست می دهید و به اول بر می گردید و دوباره شروع می کنید. در این سن، جدی بودن قوانین بازی موجب می گردد که کودکان به آنها جلب شوند. در این سن، کودکان شروع به گردآوری مجموعه ها، از جمله تمبر، کارت یا سنگ می کنند. علاقه به مجموعه سازی، نظم و تکمیل کردن را به کودک می آموزد. در این سن، بچه ها دوست دارند وسایل خود را منظم کنند. آنها ناگهان به فکر تمیز و مرتب کردن میز، قرار دادن برچسب روی کشوها یا مرتب کردن کوهی از کتابهای مصور خود می افتند. البته این وسایل برای مدت طولانی مرتب باقی نمی مانند و برای این که بار دیگر چنین کاری را انجام بدهند باید اشتیاق و انگیزه کافی داشته باشند.

استقلال پدر و مادر: بچه های شش ساله هر چند در ته دلشان عاشق پدر و مادر خود هستند ، اما معمولاً این علاقه را بروز نمی دهند. رفتار آنها در برابر سایر بزرگ ترها از این سردتر است. انها دیگر دوست ندارند به عنوان کودک نازنازی مورد علاقه دیگران باشند. در این سن، کودکان برای خود شان و منزلت خاصی را قائل اند و دلشان می خواهد دیگران با آنها بر اساس این منزلت رفتار کنند. از آنجا که کودکان در این سن سعی می کنند از پدر و مادر خود مستقل باشند، برای کسب آرا و دانش و علاقه کودک، اشتباه کنند و بگوید که گلبول های  سفید هستند، پدر و مادر هر قدر هم تلاش کنند، نمی توانند عقیده کودک را تغییر دهند. درست و غلطی که پدر و مادر به کودک یاد می دهند، فراموش نشده است، اما در اعماق ذهن کودک فرو رفته است، به طوری که حالا و احساس می کند همه این ها مخلوقات خود او هستند. کودکان هنگامی که می بینند پدر و مارشان پیوسته به آنها یادآوری می کنند که چه کاری را باید انجام دهند، عصبی می شوند، زیرا انها تصور می کنند که این نکات را پیشاپیش می دانستند و می خواهند که پدر و مادر، آنها را افراد مسئولی بدانند.

بدرفتاری: کودکان در این سرن کلماتی راکه پدر و مادرشان استفاده می کنند، تا حدی کنار می گذارند و با زبان خشن و تا حدی بی ادبانه صحبت می کنند. آنها دوست دارندلباس و مدل مویشان مثل بقیه بچه ها باشد. آنها ممکن است با استدلالی، شبیه به افرادی که با لباس و مدل مویشان مثل بقیه بچه ها باشد. آنها ممکن است با استدلالی، شبیه به افرادی که با لباس مهمانی در انتخابات سیاسی شرکت می کنند، بندهای کفش خود را عمداً باز می گذارند. آنها ممکن است آداب غذا خوردن را کنار بگذارند و دستهای کثیف، سر میز بنشینند، ظرف غذایشان را پر کنند و لقمه های بسیار بزرگ بردارند. شاید هم بدون آنکه حواسشان باشد، به پایه میز لگد بزنند، لباس خود را کف اتاق بیندازند و در را محکم بکوبند. کودکان در این سن بی آنکه متوجه بانشد، سه کار را همزمان انجام می دهند. اول: برای الگو برداری رفتاری، به بچه های همسن و سال خود نگاه می کنند. دوم: اعلام می کنند که حق دارند از پدر و مادر خود مستقل باشند. سوم: کاملا متقاعد شده اند که از نظر اخلاقی هیچ کار غلطی را انجام نمی دهند.

این بدرفتاری ها و عادات زشت، پدر و ماد رآنها را ناراحت می کند. والدین تصور می کنند کودک همه نکاتی که آنها با نهایت دقت یادش داده اند، به فراموشی سپرده است. در واقع، این تغییرات دلیل محکمی است بر اینکه کودک، دقیقاً می داند رفتار درست چیست، و گرنه علیه آنها عصیان نمی کرد. هنگامی که مطمئن شود استقلالش را به دست آورده است، استاندارد های رفتاری خانواده اش را تعقیب می کند. کودکان در این سن، جهنمی نیستند کودکی که با پدر و مادر آسان گیری روبه روست، شاید اصلا نشانه ای از عصیان را نشان ندهد، ولی اگر به دقت نگاه کنید ، در هر حال نشانه هایی از تغییر رفتاری را در او خواهید دید.

شما چه باید بکنید؟ بدیهی است که بچه ها هر چند وقت یکبار باید حمام بگیرند و درهنگام تعطیلات نیز به تمیز کردن خود بپردازند. شما شاید بتوانید برخی از نکات جزئی را نادیده بگیرید، ولی در مورد مسائلی که برایتان مهم هستند باید جدی باشید. هنگامی که از آنها می خواهید قبل از صرف غذا دستهایشان را بشویند، بهتر است این کار را با خوشرویی و طوری که انگار برایتان مهم نیست، انجام دهید، کودکان در مقابل لحن سرزنش کننده و ریاست مآ بانه، جبه گیری می کنند و عصبانی می شوند و خود به خود تمایل پید ا می کنند که زیر بار حرف پدر و مادر نروند.

ادامه مطلب...

آشنا شدن کودک با غریبه ها

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): واکنش های مختلف به غریبه ها: با گذر مراحل رشد کودک در سنین مختلف، او در ارتباط با غریبه ها واکنش های مختلفی را نسبت به غریبه ها از خود نشان می دهد. این درست همان کاری است که یک پزشک  کودکان، تا یک سالگی در مورد او انجام می دهد. کودک در دو ماهگی توجهی به پزشک نمی کند و هنگامی که او را روی تخت معاینه خوابانده اند، به پشت سر پزشک یعنی به مادرش نگاه می کند. بچه چهار ماهه، موجب شادمانی پزشک می شود و هر بار که پزشک با او حرف میزند و برایش صداهای عجیب و غریب در می آورد، سر جایش وول می خورد و لبخند می زند. در پنج شش ماهگی، کودک تغییر عقیده می دهد و در نه ماهگی مطمئن می شود که پزشک، یک فرد غریبه است و بنابراین باید از او ترسید و هنگامی که پزشک به او نزدیک می شود، دیگر صدای بغ بغو در نمی آورد و دست از لگد زدن بر می دارد. او یک مرتبه بی حرکت می ماند و برای به طور تقریبی بیست ثانیه، با نهایت دقت و شاید هم با شک، به دکتر زل می زند. سرانجام چانه اش تکان می خورد و شروع به لرزیدن می کند. او ممکن است به قدری ترسیده باشد که حتی پس از آنکه معاینه هم تمام می شود ، تا مدتی گریه کند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

آشنایی کودک با غریبه ها

ترس از غریبه ها: کودک نه ماهه نه تنها به پزشک مشکوک ، بلکه هر چیز جدید و نا آشنایی باعث اضطراب او می شود، حتی اگر یک کلاه روی سر مادر باشد و یا صورت کاملاً اصلاح شده پدری که بچه عادت داشته او را با ریش ببیند، سبب ترس او می شود. به این رفتار، ترس از غریبه ها می گویند و فکر درباره اینکه چرا کودک شما از فردی که همه را دوست دارند، به آدمی تبدیل شده است که با نگرانی و شک به همه نگاه می کند، موضوع جالبی است.

قبل از شش ماهگی، کودک می توانند چیزهایی را که قبلاً دیده اند، تشخیص بدهند ( ما این را از تمایل آنها به خیره شدن به بعضی از چیزها به مدت طولانی تر، می فهمیم). ولی به نظر نمی رسد که واقعاً درباره چیزها به عنوان غریبه یا آشنا فکر کنند. این مطلب احتمالاً به خاطر این است که در چهار ماهگی، بخش متفکر مغز، یعنی لایه بیرونی کورتکس، هنوز کاملاً به کار نیفتاده است. در شش ماهگی، کورتکس بسیار فعال تر شده است. یکی از نتایج این فعالیت این است که بچهها در این سن از مهارت های حافظه ای بسیار بهتری برخوردار هستند. آنها کاملاً فرق بین آنچه را که آشنا یا غریبه است، می فهمند، بنابراین چنین به نظر می رسد قادرند بفهمند که چیزهای غریبه، خطرناک هستند. شما به طور بقریبی می توانید این فرآیند فکری را در هنگامی که کودک به یک غریبه و سپس به شما و بار دیگر به غریبه زل می زند و سرانجام هم پس از چند ثانیه می زند زیر گریه، تماشا کنید.

در سنین 9-6 ماهگی، کودکان بسیار باهوشترند، ولی آنها باز هم بر اساس تجربه گذشته، قادربه پیش بینی آینده نیستند و این قدرتی است که بعدها پیدا می کنند. یک کودک شش ماه، کاملاً در زمان حال زندگی می کند،  بنابراین هنگامی که یک فرد غریبه جلوی روی او می ایستد، نمی تواند سر دربیاورد که چرا او یک فرد آشنا نیست و نمی تواند پیش بینی کند که از این شرایط ممکن است چه چیز خوبی بیرون بیاید. او همچنین نمی تواند کار چندانی در مورد وضعیت موجود انجام دهد، جز اینکه اعتراض و گریه کند. در 15-16 ماهگی، هنگامی که ترس از غریبه ها، به طور تقریبی از بین می رود، کودک در یادگیری از گذشته و پیش بینی آینده، مهارت بیشتری پیدا می کند و به خود می گوید: " شاید این آدم را نشناسم،ولی گذشته، اتفاق بدی روی نداد، بنابراین می توانم بدون این که بترسم، با این غریبه کنار بیایم".

بعضی از بچه ها (حدود یکی از هفت تا) واقعاً در مقابل افراد و چیزهای غریبه، دچار اضطراب و ترس شدیدی می شوند. آنها حتی وقتی که نوزاد بسیار کوچکی هستند، با دیدن یک فرد یا چیز غیر منتظره، ضربان قلبشان تند می شود و در تمام دوران کودکی، بیش از حد، احتیاط به خرج می دهند. برای مثال هنگامی که نوپا هستند، قبل از آنکه با شرایط جدیدی خود را وفق بدهند، برای مدتی طولانی، پا پس می کشند و تردید می کنند. این ویژگی خلقی گاهی اوقات، دیر جوش بودن نامیده می شود که اصطلاح بسیار مناسبی است. این خصلت، ذاتی و نتیجه فرآیند مغزی کودک است و ربطی به تربیت های اولیه مادر ندارد. از همه مهمتر این که این عارضه، بیماری نیست و نیازی به نگرانی و درمان ندارد.

اگر کودک شما در حدود شش ماهگی به آدم ها و مکان های جدید، حساسیت نشان می دهدف عاقلانه ترین کار این است که از غریبه ها بخواهید زیاد به او نزدیک نشوند تا کم کم به انها عادت کند و نترسد، اما او را از دیدن غریبه ها محروم نکنید. وقتش که برسد و کودک چندین بار آنها را ببیند، به تدریج با آنها آشنا می شود و عادت می کند و حتی کودکان دیر جوش هم به تدریج خیالشان آسوده تر می شود.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری