مقالات بیمار

مسمومیت غذایی

این نوع مسمومیت معمولاً به علت خوردن مواد غذایی فاسد یا نپخته و همچنین رعایت نکردن بهداشت هنگام درست کردن غذا و نگهداری نکردن آن در یخچال ایجاد می شود. که بعد از دو سه روز بهبود می یابد.

علایم مسمومیت غذایی شامل :

  1. تهوع و استفراغ
  2. اسهال
  3. دردهای عضلانی

این مسمومیت پس از چند ساعت از خوردن غذا مشخص می شود باید به فرد مسموم مقدار زیادی مواد آبکی دهید. اگر درد شکم او ادامه داشت و مدفوع او خونی بود مصدوم را نزد پزشک ببرید.

مسمومیت به وسیله نفت و بنزین

شخصی که توسط این مواد مسموم شود دچار علایم زیر می شود .

حالت تهوع ، استفراغ، سرگیجه

سرفه و ضعف عمومی

تشنج

بیهوشی

که باید مریض را در هوای آزاد گذاشت و در صورت لزوم او را گرم نگه داشت و سریعاً باید به پزشک مراجعه کرد.

مسمومیت  با داروهای خواب آور:

در اثر خوردن یک باره و بیش از اندازه داروها بروز میکند که می تواند سبب مرگ شود.

علائم مسمویت با داروهای خواب آور

  1. تنفس در ابتدا تند و سپس کند و سست می شود.
  2. پوست سرد، کبود و خیس می شود.
  3. نبض تند و فشار خون پایین می آید.
  4. کاهش ادرار
  5. خواب آلودگی و سستی
  6. اختلال تنفسی و سرانجام مرگ

کمک های اولیه در برخوردبا این نوع مسمومیت ها:

  • اگر مسموم به هوش است مقداری محلول نشاسته و یا پر منگنات و یا سفیده تخم مرغ به وی بخورانید.
  • دادن مایعات فراوان برای ایجاد ادرار بیشتر و به دنبال آن دفع ادراری
  • در صورت وخامت حال و یا بیهوش بودن مسموم راهای هوایی وی را باز نگهداشته و هوای تازه در اختیارش بگذارید و کارهای اولیه نجات بخشی را انجام دهید.
  • مسموم را گرم نگه داشته و سریعاً به مراکز درمانی برسانید.

 

ادامه مطلب...

عقرب زدگی ها

در ایران به علت وضعیت خاص جغرافیایی عقربها به فراوانی یافت می شود  و گزیدگی آن هم شایع است.در دنیا بیش از هفتصد نوع عقرب وجود دارد که تنها پنجاه نوع از آنها برای انسان خطرناک است . فعالیت عقربها در مناطق گرم به خصوص در شب بیشتر است. نیش سمی عقرب در انتهای دم اوست و به وسیله چنگال شکار خود را گرفته و نیش را به جلو خم کرده و با فرو کردن در بدن سم را وارد جریان خون می کند. شدت عقرب گزیدگی بستگی به نوع و بزرگی حیوان و هم چنین سن شخص مورد نظر دارد. که در کودکان و نوزادان به علت وزن کم و حساسیت دستگاه بدن خطرناک  است.

ممکن است تا رسیدن فرد مصدوم به پزشک مدتی طول بکشد به همین دلیل همانند مارگزیدگی باید اقدام کرد.

علایم عقرب گزیدگی عبارت است از:

  1.  درد شدید
  2. افزایش ضربان قلب
  3. افزایش فشار خون
  4. تعریق
  5. افزایش ترشحات مثل بزاق و آب بینی
  6.  درد شکم و استفراغ و گشادی مردمک ها که این علایم در کودکان و نوزادان بیشتر است.

یکی از عقربهای ایران گاردیم است که گزیدگی آن تا حد زیادی متفاوت است . به طوری که در محل گزیدگی ممکن است فقط احساس سوزش وجود داشته باشد. بعد از چند روز به تدریج علایم سرخی، ورم، کبودی ظاهر می شود. و در این مدت طولانی امکان دارد  حال عمومی بسیار خوب باشد.  و بعد از هفت روز ممکن است علایمی نظیر:

خشکی دهان - تشنگی - سردرد - سرگیجه- تهوع و استفراغ - تب و بی حالی اختلالات روانی ظاهر می شود.

اقدامات اولیه در عقرب گزیدگی:

  1. بی حرکت کردن مصدوم و آرام کردن او
  2. استفاده از تورنیکه برای جلوگیری از خونریزی
  3. استفاده از کمپرس سرد برای کاهش جریان خون، درد و التهاب
  4. انتقال مصدوم به مراکز درمانی و انجام آزمایشات نظیر نوار قلب، سونوگرافی
  5. اگر امکان بردن سریع مصدوم به بیمارستان وجود ندارد همانند مار گزیدگی اقدام کنید.

 

ادامه مطلب...

افت دمای بدن (هیپوترمی)

هیپوترمی به کاهش درجه حرارت مرکزی بدن به کمتر از 36 درجه گفته می شود. این مشکل یکی از فوریتهای جدی پزشکی است و میزان مرگ و میر بالایی دارد که در افراد ضعیف خیلی خطرناک است.

حالت هیپوترمی

بیشتر در ورزش های سخت و سنگین و کوهنوردی اتفاق می افتد. بدین ترتیب سخت و سنگین در موقع استراحت اقدام به در آوردن لباس و پریدن در آب سرد و یا خیس کردن بدن خود می کند و از آنجا که انرژی زیادی از دست داده سریعاً دچار افت دمای بدن می گردد. مصرف مشروبات الکلی نیز یکی  دیگر از عواملی است که می تواند موجب کاهش دمای بدن شود.

این ماده سیستم اعصاب را به هم میزند و در انقباض عروق اختلال ایجاد می کند و پوست بی حس می شود و فرد اصلا احساس سرما نمی کند به این ترتیب دچار افت دمای بدن می شود.

زمانی که درجه بدن به کمتر از 20 درجه برسد فرد معمولاً دچار وقفه تنفسی می شود بدن او سفت و سخت و به رنگ خاکستری می شود و نبض او خیلی کند می زند. خواب آلودگی ظاهر می شود که ممکن است که منجر به کما شود و شخص ممکن است به ظاهر مرده به نظر برسد . نحوه برخورد با مصدومی که دچار هیپوترمی شده

اصلا فکر نکند که مصدوم مرده است مگر این که مرگ او آشکار باشد.

اگر به هوش است او را به یک رختخواب گرم کنتقل کنید و خوب بپوشانید و به او نوشیدنی های گرم دهید.

اگر مصدوم بیهوش است به او تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی دهید.

او را در آب گرم قرار ندهید چون ممکن است خون به عروق سطحی پوست  بیاید و به قسمت های اصلی بدن خون نرسد.

او را وادار به حرکات شدید برای گرم شدن نکنید.

هرگز امید خود را از دست نداده و هر چه زودتر او به بیمارستان برسانید.

ادامه مطلب...

بیهوشی ها

بیهوشی به علت از کار افتادن مغز به طور موقت و یا در اثر وارد آمدن صدمه و دخالتهای خارجی در عملیات سلسله اعصاب حاصل می شود .

علتهای معمولی بروز بیهوشی عبارت است از:

  1. شوک
  2. خفگی
  3. مسمومیت
  4. تشنج (اطفال)
  5. سکته ناقص
  6. مرض قند
  7. حمله قلبی
  8. شکستگی سرو صدمه دیدن مغز

دستورات کلی که در مورد بیهوشی باید انجام داد عبارت است از:

  1. درها و پنجره ها را باز کرده تا از رسیدن هوای کافی و تازه به او اطمینان حاصل گردد.
  2. در صورتیکه شخص بیهوش نفس نمی کشد و یا تنفس او در حال توقف است باید اقدام به دادن تنفس مصنوعی نمائید.
  3. لباسهای تنگ و محکم اطراف گردن، سینه، کمر مصدوم باز کنید.
  4. از دادن غذا و مایعات به شخص بیهوش اکیداً خودداری شود.
  5. تر کردن لبهای مصدوم در صورت بهوش آمدن و دادن مقدار کمی آب به او چنانچه احساس تشنگی کند بلامانع است.

حمله قلبی

تشخیص حمله قلبی از غش و بیهوشی بدون اطلاع قبلی از وضع و شرایط بیمار برای کمک دهنده دشوار خواهد بود.

حمله قلبی ممکن است بر دو نوع باشد

  1. در نوع اول ممکن است به علل مختلف یا نرسیدن خون اکسیژن به قدر کافی در عضله قلب کار قلب مختل گردد. این نوع حمله قلبی خیلی ناگهانی به وقوع پیوسته و علایم آن شامل رنگ پریدگی احساس درد اطراف قلب و وجود درد در شکم می باشد.
  2. نوع دوم به علت امراض قلبی حاصل شده است که قلب نمی تواند هیچ گونه فشاری را تحمل کند. قطع نفس، کبودی رنگ پوست و نرسیدن اکسیژن از آثار معمولی این نوع حمله قلبی می باشد و بیمار ممکن است به طور ناگهانی از پا در آمده دچار تهوع توام با خون و سایر علایم  شوک گردد.

 

ادامه مطلب...

هپاتیت ناشی از داروها

بسیاری از داروها می توانند موجب هپاتیت شوند:

داروهایی که باعث هپاتیت می شوند

  1. آلوپورینول
  2. آمی تریپتیلین (داروی ضد افسردگی)
  3. آمیودارون (داروی ضد بی نظمی قلب)
  4. آتوموگزتین
  5. آزاتیوپرین
  6. هالوتان (نوعی گاز ایجاد کنده بی هوشی)
  7. قرص های هورمونی جلوگیری از بارداری
  8. ایبوپروفن و ایندومتاسین
  9. ایزونیازید (INH)، ریفامپی سین و پیرازینامید (آنتی بیوتیک های ضد سل)
  10. کتوکونازول (ضد قارچ)
  11. متوترکسات (سرکوب گر ایمنی)
  12. متیل دوپا (ضد پرفشاری خون)
  13. ماینوسیکلین (نوعی آنتی بیوتیک تتراسیکلین)
  14. نیفدیپین (ضد پر فشاری خون)
  15. نیتروفورانتویین (آنتی بیوتیک)
  16. فنی تویین و اسید والپرییک (ضد صرع)
  17. تروگلیتازون (داروی ضد دیابت که از سال 2000 به دلیل ایجاد هپاتیت از دور خارج شد).
  18. زیدوودین (ضد ویروس اچ. آی. وی)

بعضی از داروهای گیاهی و مکمل های غذایی سیر بالینی هپاتیت دارویی کاملاً متغیر است و به دارو و تمایل بیمار نسبت به نشان دادن واکنش به دارو بستگی دارد. به عنوان مثال، هپاتیت ناشی از هالوتان و یا  INH می توانداز نوع خفیف تا کشنده متغیر باشد.

داروهای ضد بارداری هورمونی می توانند موجب تغییرات ساختمانی درکبد شوند . هپاتیت آمیودارون می تواند غیر قابل درمان باشد زیرا نیمه عمر طولانی دارو ( تا 60 روز) نشان دهنده موجود نبودن راه موثری برای متوقف نمودن تماس با آن است . استاتین ها (گروهی از داروهای ضد چربی خون ) می توانند تست های خونی عملکرد کبد را به طور طبیعی و بدون آنگه نشان دهنده وجود هپاتیت زمینه ای باشد افزایش دهند.

سایر سموم و داروهایی که می تواند موجب هپاتیت شوند

قارچ های حاوی آماتوکسین

فسفر سفید (نوعی سم صنعنی و ماده شیمیایی جنگی)

استامینوفن ( اگر به مقدار زیاد مصرف شود)

تتراکلرید کربن ( از مواد مورد استفاده در خشک شوئی )، کلروفرم و تری کلرواتیلن، که همگی هیدروکربن کلرینه هستند موجب بروز استئاتو هپاتیت (هپاتیت همراه با کبد چرب ) می شوند.

ادامه مطلب...

مسمومیت ها

به ماده ای که پس از ورود به بدن باعث مختل کردن عملکرد طبیعی بدن و تخریب بافتها شود در اصطلاح سم می گویند. سم از چهار طریق می تواند به بدن نفوذ کند:

  1. از راه دستگاه گوارش (خوردن غذای فاسد)
  2. از راه دستگاه تنفس (استنشاق گازها)
  3. از راه پوست (گزیدن حیوانات)
  4. از راه تزریق کردن ماده در بدن.

دستورات کلی برای برخورد با فرد مسموم

هر چیزی را که احتمال می دهید شخص بوسیله ی آن مسموم گشته را نگه دارید و همراه شخص به بیمارستان ببرید . مثل : باقی مانده غذای سمی، جعبه یا قوطی های سم.

اگر بیمار بیهوش است سر راو را به طرف چپ برگردانید تا استفراغ او به حلقش باز نگردد. در صورت نبودن علایم حیاتی از تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی استفاده کنید.

در صورتیکه بیمار بیهوش است نباید او را وادار به استفراغ کرد. تنها هنگامی که به هوش است با دادن پر منگنات غلیظ با آب نمک او را وادار به استفراغ کرد. علایم ناشی از مسمومیت گازها شامل سرگیجه، تشنج، بیهوشی، کبودی لبها می باشد. گازی به نام هیدروژن سولفوره باعث سرفه، ریزش اشک، سردرد و ورم ملتخمه و اختلالات گوارشی می شود.

کمک لازم در این زمینه:

مریض را به جایی که هوای آزاد هست ببرید.

در صورت لزوم به مصدوم تنفس مصنوعی دهید و او را نزد پزشک ببرید.

مسمومیت های گوارشی:

این نوع مسمومیت ها شایع ترین نوع مسمومیت ها هستند که می تواند از مصرف غذای فاسد یا مصرف خودسرانه دارو و ... اتفاق بیافتد.  در کودکان این نوع مسمومیت بیشتر اتفاق می افتد بعلت خوردن مواد شیمیایی خطرناک  مانند پاک کننده ها و نفت و ...

علائم و نشانه های مسمومیت های گوارشی به شرح زیر است:

دردهای شکمی

حالت تهوع و استفراغ

خواب آلودگی

اختلال در گردش خون و کند شدن تنفس

در بعضی اوقات ممکن است فرد مسموم  شده دچار بیهوشی شود اقدامات کلی در برخورد با این گونه مسمومیتها:

همانطور که گفته شد ظرف و بطری باقیمانده، قرص یا ماده شیمیایی خورده شده و یا وجود سوختگی در اطراف دهانی و استشمام بوی مواد سمی از دهان فرد مسموم در تشخیص  نوع مسمومیت و اقداماتی که برای بهبودی فرد انجام می دهیم بسیار موثر است.

اگر زمان انتقال فرد به مراکز درمانی زیاد باشد برای به تعویق انداختن جذب سم از معده، به فرد مسموم چند لیوان آب نمک ولرم دهید تا سم موجود در معده رقیق شود. باید فرد را وادار استفراغ کرد چون یان کار باعث دفع مواد سمی از معده می شود. برای  این کار سر مصدوم را رو به جلو گرفته و با انگشت انتهای گلوی او تحریک کنید تا شخص مصدوم استفراغ کند.

در مواردی که فرد مواد اسیدی یا فراورده های نفتی یا مواد سوزاننده خورده یا دچار تشنج شده باشد و بیماران قلبی و زنان باردار را نباید وادار به استفراغ کرد.

نشانه های این مسمومیت :

  1. تنفس عمیق
  2. حالت تهوع
  3. بر افروختگی صورت و عرق کردن شدید
  4. نبض تند

در برخورد با این مسمومیت باید:

از باز بودن راه تنفس مطمئن شوید.

نبض و تنفس او را کنترل کنید.

از به خواب رفتن مصدوم جلوگیری کنید.

فوراً او را به بیمارستان برسانید.

ادامه مطلب...

علائم هپاتیت C

دوره کمون هپاتیت C، 15 تا 160 روز (به طور متوسط، 7 هفته است). علایم بالینی هپاتیت C نیز همان علایم ابتدایی هپاتیت حاد ویروسی مانند بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، خستگی، احساس ناخوشی، درد مفاصل و عضلات، سر درد، ترس از نور، گلو درد، سرفه و زکام هستند که 1 تا 2 هفته قبل از شروع زردی بروز می کنند، اغلب در کودکان، علایمی دیده نمی شود.

علائم بیماری هپاتیت C

اگر چه علایم هپاتیت C  در شروع بیماری خفیف تر است، در اکثر موارد موجب بروز بیماری مزمن کبدی می شود. افرادی که قبل از سال 1992 سابقه ی انتقال خون داشته اند و افراد مبتلا به اختلال انعقادی خون، مانند هموفیلی و کسانی که ثبل از سال 1987، عوامل انعقادی دریافت کرده اند و کودکان مبتلا یه نارسایی کلیه که به دیالیز نیاز دارند در خطر ابتلا به هپاتیت C هستند.

هپاتیت C واکسن ندارد. افرادی که در خطر این نوع هپاتیت هستند باید به طور منظم از نظر ابتلا به آن کنترل شوند و افراد مبتلا به هپاتیت C باید به دقت از نظر علایم هپاتیت مزمن و نارسایی کبد مورد پایش قرار بگیرند.

ادامه مطلب...

هپاتیت c

ویروس  هپاتیت c در سال 1989 شناسایی شد. ویروس هپاتیت c که معمولاً به آن " هپاتیت نه A- نه B" گفته می شود.، ویروسی با ژنوم RNA و عضوی از خانواده ی فلاوی ویریدا و از طریق تماس با خون (از جمله از راه تماس جنسی در صورت مخلوط شدن خون دو شریک جنسی) قابل انتقال است. این ویروس از راه جفت نیز انتقال می یابد.

هپاتیت نه A و نه B

هپاتیت c ممکن است فرم مزمن هپاتیت را ایجاد کند که به سیروز خاتمه می یابد. بیماری ممکن است به مدت 10 تا 20 روز بدون نشانه باقی بماند. چنان چه بیماران مبتلا  به هپاتیت c  دچار هپاتیتA یا B  نیر بشوند، مستعد ابتلا به هپاتیت شدید خواهند بود؛ از این رو باید تمام مبتلایان به هپاتیت C چنان چه بر ضد هپاتیت A و B ایمن نشده اند، واکسن این دو نوع هپاتیت را دریافت نمایند. این افراد همچنین نباید الکل مصرف کنند. ترکیبی از اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین می تواند سطوح ویروس هپاتیت C  را به میزان غیر قابل شناسایی براسند. ویروس هپاتیت C   دارای 6 گونه ی اصلی و چند زیر گونه است، گونه های 1 تا 3 در اروپا، گونه ی 4 در مصر و زییر، گونه ی 5 در آفریقای جنوبی و گونه ی 6 در هنگ کنگ شایع هستند. این  ویروس به صورت مزمن در 170 میلیون نفر از جمعیت جهان شناسایی شده است. ویروس هپاتیت C  از راه تزریق داروهای وریدی، تماس شغلی با خون و نیز کار در واحدهای دیالیز خونی (همودیالیز) انتقال می یابد. اگر چه شیوع هپاتیت  C  ناشی از تزریق خون به دلیل غربالگری خون های اهدا شده کاهش یافته است. شیوع آن تا اوایل دهه ی 1990 در همان حد باقی ماند و پس از آن به موازات کاهش تعداد مصرف کنندگان داروهای تزریقی، تا میزان  80 درصد کمتر شد.

بیش از 20 درصد جمعیت ساکن در بعضی از شهر های کشور مصر، آلوده به ویروس هپاتیت  C هستند و این میزان شیوع، غیر عادی است.

HCV عامل 20 درصد از موارد هپاتیت حاد تک گیر و 40 درصد از بیماری های مزمن کبدی و شایعترین علت نیاز به پیوند کبد محسوب می شود و سالانه به مرگ 8000 تا 10000 نفر در ایالات متحده می انجامد.

استنشاق کوکایین از راه بینی و با استفاده از یک وسیله مشترک، عامل خطر زای بالقوه ای برای آلودگی به  HCV است. اگر چه 10 تا 15 درصد بیماران مبتلا  به هپاتیت C حاد، یک منبع جنسی بالقوه برای عفونت را داشته اند، اکثر مطالعات  موفق به اثبات انتقال جنسی این ویروس نشده اند. احتمال انتقال جنسی و انتقال در زمان تولد، حدود 5 درصد برآروده می شود. به نظر می رسد انتقال از راه تماس جنسی، محدود به افرادی است که شرکای جنسی متعدد دارند یا مبتلا به بیماری های مقاربتی هستند و در افراد دارای شریک جنسی ثابت نادر است، تغذیه نوزاد با شیر مادر، احتمال انتقال آلودگی  HCV از مادر آلوده به نوزادان را افزایش نمی دهد.

 

ادامه مطلب...

درمان هپاتیت B

 

6 گزینه درمانی ، مورد تایید سازمان غذا_ داروی ایالات متحده  در دسترس قرار دارند که عبارتند از :

درمان هپاتیت

آلفا – اینترفرون، اینترفرون دِفو ویر و پِ گیله، اِ نتِکاویر، تلبیوودین و لامیوودین. در 65 درصد افراد تحت درمان، واکنش پیوسته ایجاد می شود.

مصرف داروهای ضد هپاتیت در زنان باردار ممنوع است.

امکانات درمانی هپاتیت حاد ناشی از ویروس هپاتیت B محدود است و تقریباً 99 درصد از بزرگسالانی که دچار هپاتیت حاد بارز (از نظر بالینی) می شوند و قبل از آن سالم بوده اند، بهبود می یابند. درمان ضد ویروسی، میزان بهبود را افزایش نمی دهد و بنابریان ضرورت ندارد. در موارد  نادری از هپاتیت B حاد و شدید درمان با داروهایی مانند لامیوودین به کار می رود. در حال حاضر آلفا _ اینترفرون و لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن مورد تایید FDA  قرار گرفته اند.

هدف از درمان این نوع هپاتیت، کنترل ویروس و جلوگیری از تخریب کبد می باشد.

داروهای ضد ویروس ممکن است مفید باشد، اما این داروها برای همه افراد تجویز نمی شوند.

لذا باید به نزد پزشک بروید تا از خطرات و فواید این داروهای ضد ویروسی آگاه شوید.

مصرف دارو

کنترل هپاتیت:

نظارت دقیق باعث کنترل کردن هپاتیت B و C می شود.

پزشک، آزمایش خون را به طور مرتب تجویز می کند تا ببیند که کبد شما خوب کار می کند یا نه.

اولتراسوند و سی تی اسکن نیز می تواند علائم آسیب کبدی را نشان دهد.

اگر ویروس باعث هیچ مشکلی در کبد شما نگردد، شما ممکن است نیاز به درمان نداشته باشید.

 

تزریق واکسن

واکسن هپاتیت A و B

واکسنی برای جلوگیری از عفونت هپاتیت A و B وجود دارد.

مرکز کنترل بیماری ها (CDC) به افراد زیر توصیه به تزریق واکسن هپاتیت A را پیشنهاد می کند:

- کودکان 1 تا 2 ساله

- افرادی که می خواهند به مناطقی روند که در آن مناطق هپاتیت A زیاد است.

- افرادی که هپاتیت B و C دارند.

تزریق واکسن هپاتیت B برای همه نوزادان و همه افراد بالغ که دارای عوامل خطر هستند، پیشنهاد می شود.

هیچ واکسنی برای هپاتیت C موجود نیست.

 

ادامه مطلب...

بیماران مبتلا به هپاتیت باید چه غذاهایی مصرف کنند؟

محدود کردن شدید رژیم غذایی برای اغلب بیماران مبتلا به هپاتیت لازم نیست. این بیماران باید از غذاهای پر انرژی استفاده نمایند و مصرف چربی ها، پروتئین و قندهای ساده را محدود کنند.

مصرف غذایی برای بیماران مبتلا به هپاتیت

تجمع چربی در کبد موجب تسریع در از بین رفتن سلول های کبدی می شود و تجمع پروتئین، بیماری مغزی (آنسفالوپاتی) را به دنبال دارد که موجب خواب آلودگی و گیجی بیمار می شود. قند ها به شکل " گلیکوژن" در کبد ذخیره می شوند. در نتیجه، خوردن مواد قندی ساده مانند قند، شیرینی، شکلات، کیک  . آب نبات موجب افزایش مشکل بیماران مبتلا به هپاتیت می شود ولی به دلیل آن که کبد دچار آسیب می تواند قندهای مرکب موجود در میوه، سبزیجات، نان، غلات، برنج و ماکارونی را ذخیره و آزاد کند توصیه می شود بیماران مبتلا به هپاتیت برای ایجاد انرژِ از این نوع مواد استفاده کنند.

مصرف کمتر آهن در بیماران هپاتیتی توصیه می شود زیرا ویروس هپاتیت در حضور آهن با سرعت بیشتری تکثیر پیدا می کند. همچنین مصرف نمک زیاد در بیماران مبتلا به هپاتیت موجب احتباس آب در بدن و تورم خواهد شد. ضروری است بیماران مبتلا به هپاتیت، دفعات خوردن غذا را افزایش و مقدار غذای مصرفی درهر وعده را کاهش دهند تا کبد بتواند با فرصت بیشتر به متابولیسم مواد غذایی بپردازد. کشیدن سیگار و مصرف الکل برای بیماران مبتلا به هپاتیت مضر است . نیکوتین سیگار باید به وسیله کبد از بدن خارج شود و تجمع آن در بدن، به دلیل نارسایی سلول های کبدی ، موجب بروز مشکلات ریوی خواهد شد. همچنین سیگار ، مقدار  ویتامین C بدن را کاهش می دهد و در نتیجه، سیستم ایمنی بیمار را تضعیف می کند و در اثر این تضعیف، سیستم ایمنی بدن بیمار قادر به مبارزه  با ویروس هپاتیت نخواهد بود. سیگار قدرت سم زدایی کبد را کاهش می دهد و نیز احتمال بروز سرطان کبدرد اثر استعمال دخانیات افزایش پیدا می کند. بیماران مبتلا یه هپاتیت چنان چه از مشروبات الکلی استفاده کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سیروز و سرطان کبد قرار دارند.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری