مقالات سالمند

کار و فعالیت در دوران سالمندی

کسانی که بازنشسته هستند نیازمند فعالیتی سبکی برای ایام بیکاری خود می باشند که برای سلامتی شان نیز مفید خواهد بود.

در همه جای دنیا افراد بازنشسته بسته به شرایطی که دارند مانند تحصیلات، جنسیت و درآمد ممکن است بعد از مدتی دوباره به بازار کار بازگردند. این پدیده در همه جای دنیا رخ می‌دهد و به همین دلیل در کشورهای غربی از بی‌معنا بودن بازنشستگی صحبت می‌شود و معتقدند که افرادی با ۳۰ یا ۴۰ سال تجربه کاری نباید یک دفعه کنار گذاشته شوند و با بالا بردن سن بازنشستگی از بازنشستگی موقت صحبت می‌کنند. اینکه افراد بعد از بازنشستگی به بازار کار بازمی‌گردند لزوما بد نیست و بستگی به شغل افراد هم دارد.

کار در بازنشستگی

بازگشت بازنشستگان به بازار کار در کشور ما یک پدیده قدیمی نیست و در دهه‌های جدید رشد پیدا کرده است و عوامل مختلفی هم در آن اثر گذاشته است. بازنشستگی را در روانشناسی یک فرایند می‌دانند و یک اتفاقی که یک دفعه رخ دهد و تمام شود، نیست. بازنشستگی عبارت است از دوره‌ای که کارمند یا فردی که کار می‌کند به سن معینی می‌رسد که می‌تواند از مزایای فضایی که خودش بخشی از آن را ساخته است بهره‌مند شود که از جمله آن می‌توان به آمادگی فرد برای بازنشستگی، تصمیم برای بازنشستگی و خود بازنشستگی اشاره کرد. مرحله آخر سازگاری با بازنشستگی است. در این دوره به دلیل اینکه فرد از محیطی که به آن عادت کرده است جدا می‌شود دچار یک سری از استرس‌ها می‌شود. فرد بعد از سازگاری با بازنشستگی شروع به بازگشت به کارهای موقت یا کارهای انتقالی می‌کند و دوباره به بازار کار بازمی‌گردد.

در همه جای دنیا افراد بازنشسته بسته به شرایطی که دارند مانند تحصیلات، جنسیت و درآمد ممکن است بعد از مدتی دوباره به بازار کار بازگردند. این پدیده در همه جای دنیا رخ می‌دهد و به همین دلیل در کشورهای غربی از بی‌معنا بودن بازنشستگی صحبت می‌شود و معتقدند که افرادی با ۳۰ یا ۴۰ سال تجربه کاری نباید یک دفعه کنار گذاشته شوند و با بالا بردن سن بازنشستگی از بازنشستگی موقت صحبت می‌کنند. اینکه افراد بعد از بازنشستگی به بازار کار بازمی‌گردند لزوما بد نیست و بستگی به شغل افراد هم دارد.

وقتی که فرد بازنشسته می‌شود برای دوران بازنشستگی باید یک تغییراتی در الگو و سبک زندگی خود ایجاد کند. در منابع روانشناسی گفته شده است که فرد از سه الگو برای بعد از بازنشستگی می‌تواند بهره گیرد. به الگوی اول سبک زندگی خانواده‌محور می‌گویند. در این الگو فرد به کارهای ساده و کم‌هزینه‌ای که حول محور خانواده و ارتباط با اعضای خانواده و دوستان وجود دارد، مشغول می‌شود. از جمله این فعالیت‌ها صحبت کردن با اعضای خانواده، دید و بازدید کردن، نشستن با دوستان و فعالیت‌های سرگرم‌کننده دیگر را می‌توان نام برد. الگوی دوم، الگوی سرمایه‌گذاری متوازن است و در افرادی دیده می‌شود که تحصیلات بالاتری دارند. این افراد بنابر تحصیلات و موقعیتی که قبل از بازنشستگی داشته‌اند نمی‌توانند در خانه بنشینند و هیچ فعالیتی نداشته باشند. این افراد ترجیح می‌دهند وقت خود را به تساوی بین خانواده، تفریحات و شغل که می‌تواند شغل خودشان یا شغل دیگری باشد تقسیم کنند. در این الگو تقسیم زمان بین این سه حیطه یکسان نیست و در بعضی از مواقع ممکن است زمانی که به یکی از حیطه‌ها اختصاص داده می‌شود بیشتر باشد. الگوی بعدی، الگوی فراغت حساب شده است. الگویی که در آن افراد بازنشسته مشاغل مهارتی دارند، منتهی مهارت‌هایشان، مهارت‌های حرفه‌ای تحصیلاتی نیست و بیشتر مهارت‌های ملزم توجه و تعهد است. این افراد کسانی هستند که در دوران بازنشستگی با همان شور و شوق قبل از بازنشستگی کار خود را ادامه می‌دهند. اینکه گفته می‌شود بازنشسته‌ها بعد از بازنشستگی دوباره به بازار کار برمی‌گردند می‌تواند ناظر بر وضعیت افرادی باشد که انتظار می‌رود بعد از بازنشستگی به دنبال یک سری مشاغل نروند وگرنه رفتن به دنبال کار بعد از بازنشستگی همان‌گونه که در همه جای دنیا دیده شده است یک روش زیستن است و چندان هم آسیب‌زا نیست.

ادامه مطلب...

شرایط لازم برای نگهداری از سالمندان

نگهداری از فرد مسن در محیط خانواده چه شرایطی دارد و چه مراقبت هایی لازم دارد. نظرسنجی ها نشان می دهد در هر جامعه ای بسیاری از افراد معتقدند فرزندان مسئول نگهداری از والدین سالمند خود هستند. وقتی والدین وابسته و از کارافتاده می شوند، ۹۰ درصد افراد ترجیح می دهند والدینشان را در خانه نگهداری کنند اما به خانه سالمندان نفرستند.به گزارش سلامت نیوز به نقل از سایت سلام دکتر، زنان بیش از مردان در نگهداری از والدین خود مسر هستند. در حالی که ۵۶/۲ درصد زنان از والدین سالمند خود نگهداری می کنند تنها ۴۳/۸ درصد از مردان به این کار رغبت نشان می دهند. این رقم در مقایسه به قبل به هم نزدیک تر شده است و شکاف جنسیتی کاهش یافته است. والد والدین شدن مساله ای ساده نیست.شاهد پیری والدین بودن انسان را به یاد پیری خود و گذر زمان می اندازد و سوالات بسیاری در ذهن ایجاد می کند. سوالاتی مثل اینکه آیا فرزندان من هم از من در دوران پیری نگهداری خواهند کرد؟ آیا من هم در شرایط یکسانی قرار می گیرم؟ نگهداری از والدین سالمند و حفظ سلامت روان خود شرایطی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم.

شرایط نگهدای از سالمندان

گفت وگو کنید
برای فردی که عمری با غرور و عزت زندگی کرده، پیری و از کارافتادگی نوعی شکست محسوب می شود. دلیل بدخلقی و تهاجمی شدن سالمندان نیز زیر پا خرد شدن همین غرور است. اگر قرار است از والدینتان نگهداری کنید باید اول خود او بخواهد که شما از او نگهداری کنید و بپذیرد که وابسته شده است. برای این منظور باید با او منظقی صحبت کنید و شرایط را بررسی کنید.

کمک کنید بدون اجبار

سیاری از افرادی که از والدین خود نگهداری می کنند احساس دین دارند. مدیون بودن به پدر و مادر به دلیل تلاش هایی که برای ما در دوران کودکی کرده اند نباید باعث شود به آنها اجازه دهیم در زندگی دخالت کنند. در عین حفظ صمیمیت قوانینی برای زندگی خود تعیین و محدودیت هایی وضع کنید. در اکثر موارد خانم های تنها، بیوه، مجرد یا مطلقه از والدین خود در خانه نگهداری می کنند. در باقی شرایط احساس دین به پدر و مادر و نگاه منفی موجود در رابطه با خانه سالمندان و حتی مشکلات مالی باعث می شود فرزندان تصمیم بگیرند والدینشان را در خانه نگهداری کنند. نگهداری از والد وابسته مخصوصا زمانی که فرزند خود زندگی تشکیل داشته است می تواند باعث بروز تنش و ناراحتی در میان اطرافیان شود. کم نیستند افرادی که خانواده خود را فدای نگهداری از والدینشان کرده اند یا از سلامت خود مایه گذاشته اند.

وابسته شدن والدین، الزاما باعث نیاز آنها به شما در یک سری از کارهای خصوصی مثل توالت رفتن، حمام رفتن و… می شود. شاید والد شما برای آنکه شما به او رسیدگی کنید راحت نباشد. در چنین شرایطی کمک را به آنها تحمیل نکنید. اگر با یک پرستار راحت ترند می توانید از شخص سومی کمک بگیرید.محدودیت هایی وضع کنید. لازم است قبل از نگهداری از والد در خانه شرایط را به طور کامل بررسی کنید.

ادامه مطلب...

پیامدهای دارویی پارکینسون

وقتی شخصی به پارکینسون دچار می شود و زیر نظر متخصصین در این زمینه شروع به مصرف دارو می کند چه عوارض دارویی متوجه وی است و چه مشکلاتی را پیش رو دارد این بیماری چه علائمی دارد و چگونه می توان از عوارض آن جلوگیری کرد؟

پارکینسون یا PD Nursing Care، یکی از اختلالاتی به‌شمار می‌رود که بیشتر در میان افراد کهنسال شایع است، اما گاهی حتی از سنین ۳۰ تا ۴۰ سالگی به بعد هم برخی نشانه‌های آن را می‌توان در بعضی افراد تشخیص داد.

پارکینسون

این بیماری مزمن و پیشرونده است؛ یعنی این‌که از زمان بروز آن وضعیت فرد مبتلا به مرور بدتر و انجام دادن اعمالی برای او سخت‌تر می‌شود. چگونه باید در خانه از فردی که به پارکینسون مبتلا شده مراقبت و پرستاری کرد تا وضعیت او دیرتر رو به وخامت بگذارد و خود او نیز دچار مشکلات کمتری شود؟ در ادامه این نوشتار توضیحات بیشتر در این باره را بخوانید.

از ماده سیاه تا چربی اشباع‌ نشده

بخشی از مغز که با عنوان «ماده سیاه» شناخته می‌شود مسئولیت تولید ماده‌ای شیمیایی به نام دوپامین را به‌عهده دارد. وقتی سلول‌های عصبی این ناحیه دچار عارضه و آسیب می‌شود با تخریب سلول‌ها تناسب بین مقدار دوپامین و ماده شیمیایی دیگری به نام استیل کولین بر هم می‌خورد و از آنجا که ترشحات تحریک‌کننده بیش از ترشحات مهارکننده بروز پیدا می‌کند، آشفتگی‌های ناشی از آن در فرد سبب ایجاد اختلال در حرکت‌های ارادی و عدم مهار یا کنترل حرکات می‌شود. البته باید ذکر کرد سطح دوپامین باید تا بیش از دوسوم کاهش یابد تا بتوان علائم بالینی این بیماری را در فرد مشاهده کرد.

صدمه دیدن تروماتیک در ناحیه مغزی میانی، کمبود اسیدفولیک، وجود تومورها و عفونت‌ها، استفاده زیاد از انواع فنوتیازین و داروهای آنتی‌سایکوتیک، قرار داشتن در معرض آفت‌کش‌ها، استفاده از چربی‌های اشباع‌نشده، عوامل ژنتیک همچون آترواسکلروز و همچنین مسمومیت‌های ناشی از مواد جیوه‌ای یا منوکسیدکربنی یا منگنز باعث افزایش احتمال و به تبع آن سرعت گرفتن ابتلا به این بیماری عصبی می‌شود. این بیماران اکثرا از نظر عقلانی مشکلی ندارند.

پارکینسون در اغلب مواقع از یک طرف بدن حمله خود را آغاز می‌کند و طی مدت پیشرفت خود به طرف دیگر بدن نیز آسیب می‌رساند. از نظر جنسیتی نیز مردان بیشتر از زنان به آن مبتلا می‌شوند.

نشانه‌های تشخیص فرد مبتلا

-لرزش دست و پا: معمولا در زمان استراحت بیشتر از مواقع فعالیت بروز می‌کند. لرزش‌های ناشی از پارکینسون را می‌توان در نواحی دست و پا مشاهده کرد.

-سفتی عضلات: از آنجا که این بیماری بر سیستم عصبی مرکزی بدن اثر می‌گذارد، فرد مبتلا احساس می‌کند به‌تدریج عضلات بدنش سفت‌تر می‌شود. طوری که حرکت دادن اندام‌ها برای او دشوار و بسیار سخت می‌شود.

-دشواری در بلع: از دیگر علائم این بیماری سخت شدن کنترل ماهیچه‌های دهان بخصوص هنگام قورت دادن آب‌دهان است. شخص مبتلا حتی به‌سختی آب دهانش را فرو می‌برد و اغلب در ناحیه دهانی دچار آبریزش است.

-اختلال خواب: معمولا یکی دیگر از نشانه‌های این بیماری، به هم ریختگی وضعیت خواب شخص است.

-کاهش و از دست دادن حس بویایی یا قدرت تکلم: مبتلایان به پارکینسون در تشخیص بو نیز دچار مشکل می‌شوند. صحبت کردن در اغلب آنها کند و آهسته صورت می‌گیرد.

-پیچ‌خوردگی: حرکتی کم و بیش چرخشی بخصوص در انگشت شست صورت می‌گیرد (حالتی که به «دیس‌کینزی» معروف است) و وضعیت این انگشت نسبت به انگشتان دیگر مقداری دگرگون به نظر می‌رسد.

-مشکل در راه رفتن: شخص به‌خوبی سابق نمی‌تواند راه برود و اظهار می‌کند یک پای او سفت شده. هنگام قدم زدن، پای آنها به سمت بیرون انحراف پیدا می‌کند (دستشان نیز از بخش مچ کمی به سمت بیرون خم می‌شود) و در مراحل پیشرفته اندام‌های دیگر نیز دچار همین وضعیت می‌شوند؛ به گونه‌ای که فرد مبتلا دچار کندی در حرکت شده (با عنوان «برادی‌کینزی» مشهور است) و موقع جابه‌جا شدن، به اصطلاح عامیانه لخ‌لخ‌کنان حرکت می‌کنند و در مراحل پیشرفته نیز به طور کلی دچار بی‌حرکتی (یا «آکینزی» و ناتوانی در حرکت) می‌شوند.

-اختلال خواب: معمولا یکی دیگر از نشانه‌های این بیماری، به هم ریختگی وضعیت خواب شخص است.

-تغییرات جسمی دیگر: بسیاری از مبتلایان نمی‌توانند صاف بایستند و رو به جلو خم می‌شوند. همچنین دفعات پلک زدن آنها کمتر می‌شود و صورتشان حالتی سرد و چوبین به خود می‌گیرد.

مراقبت‌های خانگی و درمانی

هر چند روش‌های جراحی برای رفع لرزش‌های شدید و همچنین شیوه‌هایی چون تحریک بخش‌هایی از مغز با استفاده از الکترودهای مخصوص از سوی برخی متخصصان رایج است، اما گفته می‌شود باوجود انجام تحقیقات بسیار، هنوز راهکارهای قطعی برای درمان این عارضه یافت نشده است.

با این حال، بیشتر پزشکان نه برای معالجه، بلکه برای کاهش سرعت پیشروی بیماری از برخی داروها به جای عمل جراحی بهره می‌گیرند تا سطح دوپامین را در مغز بالا ببرند‌، هر چند همین داروها نیز عوارض خاص خود را دارند. به عنوان مثال، یکی از پرکاربردترین داروهایی که برای رفع مشکل برادی‌کینزی تجویز می‌شود باید همراه با دارویی دیگر استفاده شود تا به‌خوبی عمل کند.

این همراهی دارویی اگرچه از برادی‌کینزی جلوگیری می‌کند، اما خود باعث ایجاد مشکل دیس‌کینزی یا پیچ‌خوردگی می‌شود. از این مراقبت‌های مداوم پرستارانه برای این بیماران ضرورت می‌یابد.

ـ همواره طبق توصیه‌های پزشک عمل کنید و اگر درباره مورد یا موارد خاصی شک دارید حتما از پزشک معالج بیمارتان راهنمایی و مشاوره بخواهید.

ـ یکی از عواقب ابتلا به پارکینسون در بسیاری از مبتلایان، بویژه آنها که اطرافیانشان اصول مراقبت بهینه را فرانگرفته‌اند، همراهی اختلالات دیگر همچون افسردگی است. بسیار مهم است که در پرستاری از این‌گونه بیماران علاوه بر امدادهای درمانی جسمی، جنبه‌های روانی و تقویت روحیه نیز در نظر گرفته شود. به این منظور هر قدر در آنها امیدواری ایجاد کنید و فضایی نشاط‌بخش فراهم آورید، خود بیمار و خانواده او آسایش بیشتری خواهند داشت. ترغیب بیمار به کارهایی چون باغبانی، نه تنها باعث سرگرم شدن وی می‌شود بلکه سبب فعال شدن مفاصل او بویژه در ناحیه دست خواهد شد که مفید است.

ـ داروهای مصرفی این گروه از بیماران معمولا سبب کاهش فرآیندهای گوارشی و عمل ضعیف دستگاه هاضمه می‌شود. در نتیجه این مشکل اغلب آنها با یبوست دست به گریبان خواهند بود. از نظر خوراکی اگر غذاهای فیبردار و ملین در رژیم غذایی این افراد بگنجانید مشکلات بیمار از این نظر کاهش فوق‌العاده‌ای خواهد داشت.

ـ نوشیدن روزانه حداقل ۲ لیتر مایعات می‌تواند در رفع کم‌آبی بدن این دسته افراد مفید باشد و به کاهش مشکلات یبوست منجر شود.

ـ به دلیل اختلال در به حرکت درآوردن اندام و کاهش توانایی فرد در بلع، مدت غذا خوردن مبتلایان طولانی‌تر و سخت‌تر از افراد عادی است. سعی کنید صبر و حوصله بیشتری هنگام غذا خوردن آنها داشته باشید.

ـ غذاهای نرم برای این افراد بهتر است. (نه خیلی رقیق و به شکل کمی غلیظ یا پوره مانند)

ـ مبل‌های راحتی یا صندلی‌هایی با نشیمنگاه بسیار نرم برای این دسته افراد چندان مناسب نیست، چرا که بر سرعت تخریب جسمی بیمار می‌افزاید.

ـ این بیماران برای استحمام به کمک نیاز دارند. بهتر است به این منظور نیز برنامه استحمام به مواقعی موکول شود که داروها اثرات خود را بر شخص گذاشته‌اند و حال بهتری دارد. همچنین در حمام می‌توان با ماساژ دادن عضلات از گرفتگی‌های دردناک عضلانی در این افراد کاست.

ـ اگر در منزل توالت فرنگی ثابت وجود ندارد، بهتر است از توالت‌های فرنگی متحرک و قابل حمل استفاده شود.

ـ اگر از برنامه‌های حفظ و تقویت عضلانی پیروی شود، عوارض مشکل‌ساز بیماری دیرتر فرد مبتلا را زمینگیر می‌کند. به این منظور بهتر است از سوی اعضای خانواده، پیاده‌روی، شنا و حتی استفاده از دوچرخه‌های ثابت در این برنامه‌ها گنجانده شود و نزدیکان به تشویق بیمار برای پیروی از این گونه فعالیت‌ها بپردازند.

ـ به کودکان خانه تاکید کنید هرگز فرد مبتلا به پارکینسون را برای لرزش اندام‌ها یا برای مثال ریختن چای و غذایشان تمسخر نکنند. این کار به‌شدت روح و روان بیمار سالمند را آزرده می‌کند.

ـ پس از مشورت با پزشک، بهتر است در وعده‌های غذایی مبتلایان، خوراکی‌هایی بگنجانید که ویتامین B۳ و اسید فولیک داشته باشند زیرا این مواد غذایی در بدن مبتلایان به پارکینسون افت زیادی دارد و هر قدر کاهش آن بیشتر باشد بیماری با سرعت بیشتری فرد را ناتوان و زمینگیر می‌کند.

 

 

 

 

ادامه مطلب...

رفع آرتروز به تغییر طرز خوابیدن

آیا می دانستید حالت نادرست خوابیدن می تواند یکی از دلایل مهم ابتلا به آرتروز در بدنتان باشد و موجب ابتلای شما به آن شود پس با در پیش گرفتن نحوه صحیح خوابیدن سعی کنید این حالت را درمان کنید ! آرتروز را می توان با این روش های پیشنهادی درمان کرد!

با طاق باز خوابیدن ۲۵ کیلوگرم فشار به مهره‌های کمر وارد می‌شود اما به هنگام به پهلو خوابیدن ۷۵ کیلوگرم فشار به مهره‌های کمر وارد می‌شود که این موضوع می‌تواند باعث بروز آرتروز شود.آرتروز بیماری است که این روز‌ها همه‌گیر شده است، در واقع هر چه سن افزایش می‌یابد مفاصل پرکار بیشتر دچار سایش می‌شوند.

نامنظمی مفصل دلیل دیگر آرتروز است، برخی به شکل مادرزادی دارای مفاصل کج هستند و به این شکل فشار نرمال در مفصل پخش نمی‌شود و این موضوع باعث دردناک‌تر شدن روز به روز مفصل می‌شود.

نقش بیماری‌ها در ایجاد آرتروز در بدن

نوعی از آرتروز به دلیل ناشناخته انفاق می‌افتد اما دسته‌ای دیگر از این بیماری با علل شناخته شده اتفاق می‌افتد، به عنوان مثال فرد بر اثر ضربه یا تصادف دچار آرتروز می‌شود؛ کمبود ذخیره کلسیم در بدن دلیل دیگر ایجاد این بیماری است البته بیماری‌های روماتوئید، نقرس، پاژت یا دیابت نیز باعث آرتروز می‌شوند.تغذیه برای به تاخیر انداختن سایشکسانی که دائماً پشت میز قرار می‌گیرند باید نوع خاصی از نشستن را داشته باشند تا مفصل دچار کمترین آسیب ممکن شود در این باره نوع نشستن نوع صندلی نیز بسیار تاثیرگزار است. استخوان بسیار موثر است؛ باید از چاق شدن پرهیز کرد به این دلیل که به استخوان‌های لگنی فشار بیشتری وارد می‌کند.

زانو را بیش از ۹۰ درجه خم نکنید
ستون فقرات درباره نقش ورزش در پیشگیری و درمان بیماری آرتروز اظهار کرد: نوع نشستن در محیط کار و خانه بسیار مهم است؛ نباید زانو بیش از ۹۰ درجه خم شود به این دلیل که این مسئله ۷ تا ۸ برابر وزن بدن به زانو فشار وارد می‌کند.

بهبود آرتروز با روش‌های غیر دارویی
امروزه راه پیشگیری از آرتروز وجود دارد؛ وقتی بیمار دارای درد شدید باشد فیزیوتراپی، آب درمانی به کمک می‌آید اما از سن بالای ۶۰ تا ۶۵ سال عمل جراحی تعویض مفصل انجام می‌شود.

طاق باز خوابیدن عامل پیشگیری از آرتروز
وقتی که فرد طاق باز دراز می‌کشد ۲۵ کیلوگرم فشار به مهره‌های کمرش وارد می‌شود اما به هنگام به پهلو خوابیدن ۷۵ کیلوگرم فشار به مهره‌های کمر وارد می‌شود. این موضوع به نوع بیماری بستگی دارد در ابتدا باید پیشگیری انجام شود، از دو زانو یا چهار زانو نشستن پرهیز شود، فرد از پله بالا و پایین نرود به ویژه پایین رفتن از پله که فشار زیادی را به زانو وارد می‌کند همچنین باید از توالت فرنگی استفاده شود و در کنار آن ممکن است درمان دارویی نیز به بیمار داده شود.

ادامه مطلب...

بخور و نخورهای دوران سالمندی

سالمندی دوران پختگی ،ورزیدگی و زمان احساس بی نیازی است و فرصت سیر به سوی کمال و رسیدگی به خویشتن. سالمندان ،باور ارزش های وجودی خانواده و جامعه هستند. در فرهنگ اسلامی و ایرانی ،«پیری» نه بعنوان یک کلمه ناخوشایند ،بلکه بصورت «کمال،حکمت،خردمندی و فرزانگی » تلقی می شود. از این رو می تواند بعنوان مرحله ای موثر و گرانقدر در زندگی به حساب آید.

بخور و نخورهای سالمندان

این واقعیت را نیز باید پذیرفت ،اغلب سخن از سالمندی مترادف با ضعف و سستی تلقی می شود.،که ناشی از محدودیت انسان در جنبه های فیزیکی می باشد. با شناخت سیرتکاملی و علل پیری می توان تاحدی از ناتوانی ها پیشگیری نمود و در نهایت «قدرت فکری» سالمند را با «توان جسمی» وی همراه نمود.
همانطور که میدانید ،افزایش طول عمر انسان ها و اضافه شدن جمعیت سالمندان یکی از دستاوردهای قرن ۲۱ بوده و سالخوردگی جمعیت پدیده ای است که برخی جوامع بشری با آن روبرو شده و یا خواهند شد. براساس نظریات WHO این پدیده ناشی از بهبود شرایط بهداشتی است که منجر به پیشگیری از بیماری ها و در نهایت افزایش امید به زندگی شده است .
بنابراین سالخوردگی جمعیت در واقع یک موفقیت بهداشتی است که در صورت عدم برنامه ریزی مناسب ، به یک چالش بزرگ تبدیل خواهد شد.
بر اساس منابع علمی جمعیتی ، زمانی که ۸% جمعیت را افراد ۶۵ سال و بالاتر و یا ۱۲% جمعیت را افراد ۶۰ سال و بالاتر تشکیل دهند، پدیده سالمندی استقرار می یابد. این روند تغییرات جمعیت سالمندان در ایران نیز سیر صعودی طی می کند بطوریکه پیش بینی می شود تا سال ۱۴۲۹جمعیت سالمندان کشور به ۶۲/۲۴% برسد.
از آنجائیکه با افزایش جمعیت سالخورده ،شیوع بیماری های مزمن نیز افزایش می یابد،در اکثر کشورهای توسعه یافته،سیستم درمانی برای درمان بیماری ها از مداخله های پیشگیری و نظارت درمانی استفاده می کنند که دارای ابعاد سه گانه «پزشک،بیمار و محیط» می باشد
اقدامات پیشگیرانه در سالمندان بر اساس زمان مداخله به سه سطح تقسیم می گردد:
● پیشگیری اولیه :
مشتمل بر اقدامات مثبتی است که سبک ناسالم زندگی را تغییر داده و مانع حضور عوامل خطر ساز می شود. این سیاست شامل کاربرد توصیه های معمول در زمینه «تغذیه،ورزش،مصرف دخانیات و الکل و مواد مخدر» می باشد. همچنین مراقبت های بهداشتی پیشگیرانه از دهان و دندان و ایمن سازی را برای پرهیز از ابتلا به بیماری های عفونی شامل می شود. (مانند آموزش ، مشاوره ، واکسیناسیون )
● پیشگیری ثانویه :
بسیاری از سالمندان دارای بیماری خفیف یا عوامل خطر قابل شناخت بیماری مزمن یا ناتوانی زودرس می باشند. در این نوع پیشگیری با شناسایی عوامل خطر و غربالگری و تشخیص و درمان زودهنگام بیماری ها ، عوامل خطر را سریع تشخیص داده و برای آن ها اقدامات مناسب و خاص انجام می گیرد. این اقدامات زودهنگام بر مرگ و ناتوانی تاثیر می گذارد و مانع پیشروی بیماری می گردد.
● پیشگیری ثالثیه :
بسیاری از سالمندان دارای یک بیماری مزمن می باشند. در این سطح پیشگیری ،هدف حفظ عملکرد جسمی،روانی و اجتماعی سالمند تا بیشترین زمان ممکن و با کیفیت مناسب است. این سیاست شامل جلوگیری از وقوع مجدد حمله حاد بیماری با کمک دارو یا تغییرات سبک زندگی و کمک های توانبخشی است. ( توانبخشی و ارتقای کیفیت زندگی سالمند )
● مراقبت ها و پیشگیری ها :
اگرچه تغییرات ناشی از پیری اجتناب پذیر است اما نمی توان از بسیاری از آنها تا حدودی پیشگیری نمود یا وقوع آن را به تعویق انداخت بدین جهت لازم است سالمندان را به رعایت موارد ذیل تشویق نمائید :
۱) انجام برنامه های ورزشی منظم به ویژه پیاده روی واستفاده از کفش های پاشنه کوتاه ، با کف غیر لغزنده
۲) رژیم غذایی مناسب ( کم نمک و کم چربی ) و خوردن غذا در وعده های زیاد و حجم کم
۳) مصرف کافی مایعات (حراقل ۸-۶ لیوان در روز )
۴) استفاده از عینک آفتابی در مقابل نور خورشید
۵) کنترل منظم وزن وفشارخون
۶) عدم استعمال دخانیات
۷) داشتن دوره های کوتاه استراحت در فعالیتهای طولانی
۸) رعایت بهداشت دهان و استفاده از ورقه های نازک
۹) عدم تغییر ناگهانی محل تاریک به روشن و بر عکس
۱۰) ماساژ نواحی تحت فشار
۱۱) تغییر وضعیت از حالت نشسته به ایستاده به آهستگی
۱۲) داشتن الگوی خواب منظم
۱۳) استفاده از مرطوب کننده و ضد آفتاب
از آنجائیکه رعایت اصول تغذیه صحیح در دوران سالمندی تاثیر به سزایی در روند سالم پیر شدن دارد .
به چند مورد از توصیه های تغذیه ای دوران سالمندی اشاره می شود . پژوهشها نشان داده است .
سالمندانی که عمر بیشتری می کنند دارای خصوصیات زیر هستند :
▪ هر روز به طور مرتب صبحانه می خورند .
▪ در هر وعده حجم غذایی کافی مصرف می کنند .
▪ نوسانات وزنشان کمتراست (همواره وزن مطلوب دارند ) .
▪ میوه و سبزی* در برنامه غذایی روزانه آنها وجود دارد .
▪ چربی و مواد غذایی کمتری مصرف می کنند .
▪ از مصرف نمک و مواد غذایی شور به مقدار زیاد خودداری می کنند .
برنامه غذایی دوران سالمندی شامل طیف متنوعی از مواد غذایی است . به گونه ای که بتواند حدود ۳۰ درصد کالری را از چربی ها ، ۱۵ درصد از پروتئینها ، ۵۵ درصد از کربوهیدراتها (عمدتا کربوهیدراتها مرکب ) تأمین کند . به علاوه توصیه می شود چربیهای غیر اشباع ترجیحا از منابع گیاهی تامین شود
امیداست بااجرای موفق به تشخیص زودرس بیماری ها در سالمندان به ظاهر سالم باشیم وباکنترل ودرمان بیماریها درمراحل ابتدایی ازایجادناتوانی درپیری پیشگیری نموده وسالمندان رابانهایت قدرت فکری وتوان جسمی ایده ال حفظ نماییم .

ادامه مطلب...

عفونت ادراری در سالمندان

يکي از عفونت‌هاي شايع در سالمندان، عفونت ادراري است. پروستات مردان بعد از 50-40 سالگي شروع به بزرگ شدن مي‌کند. مجراي ادرار از وسط اين غده عبور مي‌کند و پروستات بزرگ‌شده به مجرا فشار مي‌آورد و مانع از عبور ادرار مي‌شود و ادرار داخل مثانه مي‌ماند. ادرار استريل است ولي وقتي راکد بماند، باکتري‌ داخل آن جمع مي‌شود و عفونت ادراري ايجاد مي‌کند. گاهي هم عفونت ادراري به دنبال بيماري ديابت به‌وجود مي‌آيد. افراد در اثر ديابت دچار بي‌حسي در اندام‌ها مي‌شوند. عملکرد مثانه هم ضعيف مي‌شود و فرد نمي‎تواند ادرارش را به خوبي تخليه کند. در زنان يائسه نيز خشکي واژن فرد را مستعد عفونت ادراري مي‌کند. افتادگي رحم و زايمان‌هاي مکرر نيز باعث افتادگي مثانه و تخليه نشدن مثانه مي‌شود که اين نيز مي‌تواند علت عفونت ادراري باشد.

عفونت ادراری

سالخوردگانی که با مشکل عفونت ادراری مواجه می شوند از چه روش هایی در این زمینه باید کمک بگیرند و بهترین راههای رفع این مشکل در میانسالان کدام است توصیه متخصصین اورولوژی در این زمینه چیست؟

در جوانان عفونت‌های دستگاه ادراری با علائمی مانند سوزش، درد و اصرار شدید به ادرار کردن مکرر خود را نشان می‌دهند. اما علائم عفونت ادراری در میانسالی می‌تواند مبهم باشد.

زنان بیشتر از مردان به عفونت‌های ادراری مبتلا می‌شوند و تقریباً هر زن در زندگی خود به طور متوسط یک بار مبتلا به این عارضه خواهد شد. این عارضه بخصوص در میانسالی شایع است.

کاهش شدید در سطح استروژن پس از یائسگی باکتری‌ها را تشویق به رشد در مجرای ادرار می‌کند. عفونت‌های ادراری ممکن است هنگام استفاده از استخر نیز رخ دهد. علاوه بر این پروستات بزرگ شده در مردان نیز می‌تواند خروج ادرار را کند کرده و منجر به عفونت ادراری در مردان شود. در هر دو گروه زنان و مردان، پیری اعصاب مثانه منجر به تجمع ادرار می‌شود و این علت یک محیط ایده آل برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند.

نوشیدن مایعات و تخلیه فوری ادرار برای از بین بردن باکتری‌ها راهی مفید است. مصرف مرکبات و ویتامین ث به دلیل خاصیت اسیدی بسیاری از عفونت‌های ادراری را از بین می‌برد. از مصرف نوشیدنی‌های کافئین دار و گاز دار و غذهای تند باید اجتناب کرد ضمن این که به هیچ وجه نباید سراغ سیگار و الکل رفت.

علائم مبهم عفونت ادراری شامل سردرگمی، اضطراب، خستگی، از دست دادن اشتها و … است و همیشه نمی‌تواند بخصوص در افراد مسن با درد و سوزش همراه باشد. بدبو شدن ادرار، رنگ غیر طبیعی آن و وجود خون در ادرار از علائم دیگر هستند. کمردرد ناشی از عفونت‌های ادراری می‌تواند به این مفهوم باشد که عفونت به کلیه‌ها گسترش یافته است.

عفونت ادراری باید با آنتی بیوتیک درمان شود. در صورت عدم درمان و انتشار آن به کلیه‌ها، عفونت‌های بالقوه کشنده در جریان خون رخ می‌دهد.

 

ادامه مطلب...

آرام کردن سالمندان

سالمندان برای رسیدن به آرامش چه تکنیک هایی نیاز دارند و چگونه به آن دست می یابند استرس و اضطراب را چگونه می توان از یک فرد سالمند دور کرد در این مطلب به مفیدترین تکنیک ها در این زمینه اشاره می کنیم.

آرام کردن سالمند

استرس و نداشتن آرامش در سالمندان دلایل بسیاری دارد که می تواند شامل نبود همسر، نگرانی های مادی، مشکل های سلامت و نبود وابستگی باشد. استرس در بیشتر اشخاص سالمند، هم از نظر جسمی، هم روان شناسی تاثیر می گذارد. بنابراین قبل از اینکه به تکنیک های رسیدن به آرامش در سالمندان بپردازیم بد نیست علائم استرس در سالمندان و راه های کمک به آنها برای رسیدن به آرامش را شناسایی کنیم.

نشانه های شایع استرس در سالمندان شامل دردهای مزمن عضلات، سردرد، درد سینه، مشکل های خواب، افزایش یا کاهش وزن و ناراحتی معده می شد. این در حالی است که استرس در بعضی از سالمندان منجر به مشکل های پیچیده تری مانند افسردگی یا انجام ندادن فعالیت های روزمره می شود.

اغلب سالمندانی که از استرس رنج می برند به کمک و حمایت دوستان یا بستگان نیاز دارند تا به آرامش در زندگی خود دست یابند. با وجود اینکه ممکن است حرف زدن دوباره منشا استرس برای سالمندان سخت باشد، اما بحث کردن در مورد این موضوع راه ضروری برای حل هر مشکلی است که آنها با آن مواجه هستند.

بهتر است برای اینکه استرس را از سالمندان دور کنید و آنها را به آرامش برسانید تشویقشان کنید که از سلامت روانی و جسمی شان تا جایی که امکان دارد مراقبت کنند. مثلا داشتن رژیم سالم غذایی، روزش یا شرکت در فعالیت هایی که از آن لذت می برند به آنها کمک می کند.

شما همچنین می توانید سالمندان را تشویق کنید روابط اجتماعی خود را حفظ کنند و آن را گسترش دهند. این مساله می تواند تاثیر قابل توجهی در زندگی آنها داشته باشد و زمینه رسیدن آنها را به آرامش فراهم کند. این مساله هم زمانی که آنها در خانه سالمندان باشند و هم زمانی که خانه خودشان را داشته باشند، صدق می کند.

البته خواب کافی هم در رسیدن به آرامش در سالمندان کمک می کند. حال که با علائم استرس و چگونگی کمک به سالمندان برای ایجاد آرامش در آنها پی بردید بد نیست به تکنیک های رسیدن به آرامش در سالمندان که در ادامه آمده هم توجه کنید.

تکنیک های رسیدن به آرامش برای سالمندان

۱- آرامش عضلات: در این تکنیک سالمندان تشویق می شوند عضلات خود را منقبض یا فشرده و سپس رها کنند. این فشردگی و رهایی شامل عضلات اصلی یعنی شانه ها، بازوها، انگشتان دست، پاها و انگشتان پا می شود.

۲- تصویرسازی ذهنی: تصویرسازی ذهنی یعنی اینکه سالمندان خود را در محلی زیبا در حال انجام فعالیت مورد علاقه شان تصور کنند. مثلا تصور کنند در سواحل خزر هستند یا روی قله کوه های دماوند یا در حال شنا کردن در دریاچه ای زیبا.

۳- ورزش های آرام: ورزش های آرام مانند یوگا، پیلاتس و تایچی میان سالمندان محبوب هستند و به آنها اجازه می دهند بدنشان را در حالی که روی تکنیک تنفس تمرکز کرده اند، تقویت کنند.

۴- گوش دادن موسیقی های آرامبخش

گوش دادن موسیقی های آرامش بخش به سالمندان کمک می کند ترس و اضطرابشان را از بین ببرند. منابع استرس در سالمندان با منابع استرس در جوانان متفاوت است، اما به این معنا نیست که استرس سالمندان خاص است. استرس سالمندان هم می تواند به راحتی استرس جوانان از بین برود. تنها مساله این است که این استرس زود تشخیص داده شود و به روش های مناسب از بین برود.

 

ادامه مطلب...

توصیه هایی برای همراهی با افراد سالمند

چگونه باید از افراد سالمند مراقبت کرد چه مواردی را باید رعایت کنیم و روانشناسسان چه توصیه هایی در این زمینه به اطرافیان سالخوردگان می کنند برخی از بهترین کارهایی که برای سالمندان می توانیم انجام دهیم تا احساس بهتری داشته باشند را در این مطلب آورده ایم.

همراهی با سالمندان

درست است که دوران سالمندی به لحاظ ناتوانی و ضعف آنها شباهت‌های زیادی به دوران کودکی دارد، اما یادمان باشد هر گز نباید با سالمندان‌مان چون کودک رفتار کنیم. برخی از ما در ارتباط با آنها اصلا مراقب به خطر افتادن‌شان و مرتبه‌شان نیستیم. گویی فراموش کرده‌ایم سالمند ناتوانی که با آن مواجه هستیم‌شان و مرتبه خاصی دارد، امر و نهی می‌کنیم، انجام کارهایشان را مدام متذکر می‌شویم و… گاهی نگرش مراقبت ما کاملا متضاد با سن والدین‌مان است، همان‌طور که از فرزندانمان مراقبت می‌کنیم با آنها نیز چنین برخورد می‌کنیم، انگار نمی‌دانیم ما هرگز نمی‌توانیم والد پدر و مادر خود باشیم.

مادربزرگ ها و پدربزرگ ها حالا آنقدر ناتوان شده‌اند که نمی‌توانند به‌تنهایی زندگی کنند و هر روز از روز پیش افسرده‌تر و غمگین‌تر می‌شوند.

سالمندان چشم و چراغ خانه‌های ما هستند، همه ما ایرانی‌ها به این فرهنگ بومی که احترام به سالمندان واجب است، معتقدیم و همه باور داریم وجود این جواهرهای گرانبها ‌ در زندگی‌مان مغتنم و عین برکت است و اگر خدای ناکرده روزی از کنارمان پر بکشند و در خانه ابدی‌شان بیارامند، جامه می‌دریم و آه و فغان سر می‌دهیم و… اما باز‌ به وقت بودن‌ گاهی آنها را نمی‌بینیم و نمی‌شنویم و گاه حتی از سر گله و شکایت به آنان نیش زبان می‌زنیم یا با رفتارمان روح لطیف‌شان را آزرده می‌کنیم.

بی‌شک از حرف تا عمل راه بسیار بوده و بی‌گمان اندیشه و عمل به وظیفه نگهداری و احترام سالمندان نیازمند تاکید و آموزش بسیار است، ما به‌عنوان یک ایرانی که همیشه به فرهنگ غنی ارزش‌های ملی و دینی خود مفتخر بوده‌ایم، باید بیش از دیگر کشورها، سالمندان‌مان را چنان که بایسته و شایسته آنان است، ارج نهیم. بی‌تردید تغییر نگاه به سالمندان و کاهش سوء‌رفتار با آنان در خانواده نیازمند تمرین و تربیت است. اما پیش از هر چیز باید پاسخ این سوالات را بیابیم که چگونه باید با سالمندان رفتار ‌و از آنها پرستاری کنیم؟ مراقبت‌های ویژه سن آنها چیست؟ چطور با مشکلات جسمی و روانی آنها کنار بیاییم و مهم‌ترین نیازهای آنها کدام است و چگونه باید آنها را مرتفع ساخت؟

سالمندان را کودک ندانید

درست است که دوران سالمندی به لحاظ ناتوانی و ضعف آنها شباهت‌های زیادی به دوران کودکی دارد، اما یادمان باشد هر گز نباید با سالمندان‌مان چون کودک رفتار کنیم. برخی از ما در ارتباط با آنها اصلا مراقب به خطر افتادن‌شان و مرتبه‌شان نیستیم. گویی فراموش کرده‌ایم سالمند ناتوانی که با آن مواجه هستیم‌شان و مرتبه خاصی دارد، امر و نهی می‌کنیم، انجام کارهایشان را مدام متذکر می‌شویم و… گاهی نگرش مراقبت ما کاملا متضاد با سن والدین‌مان است، همان‌طور که از فرزندانمان مراقبت می‌کنیم با آنها نیز چنین برخورد می‌کنیم، انگار نمی‌دانیم ما هرگز نمی‌توانیم والد پدر و مادر خود باشیم و مواظبت از آنها نیازمند مهارت خاصی است. این مهارت‌ها آموختنی است و صرفا نمی‌توان با مهر و محبت این مهارت‌ها را در خود به وجود آورد.

به استقلال‌شان احترام بگذارید

نبود استقلال و سلب قدرت و اختیارات مدیریت خانه، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های فکری و روانی بسیاری از سالمندان است که به واسطه بیماری یا زندگی کردن در خانه فرزندان مجبورند از آن چشم بپوشند. اگر اطرافیان هم فراموش کرده باشند آنان خود‌ بخوبی می‌دانند و به یاد می‌آورند که روزی رئیس و مدیر و همه‌کاره خانه‌شان بوده‌اند. این امر در حقیقت برای آنان به مثابه فقدان شخصیت، احترام و استقلال معنا می‌شود. سلب قدرت و اختیارات از یک پدر و مادر فرمانده ۷۰ یا ۸۰ ساله خانواده، چون ضربه کاری است که روح و روان آنها را ‌ یکباره در هم می‌پیچید، زیرا اینان به چشم خود می‌بینند که دیگر هیچ‌گونه اختیار، قدرت و استقلالی در جریان امور خانه و زندگی ندارند و این نه‌تنها در روحیه پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌های سالمند و از کار افتاده‌ تاثیر سوئی می‌گذارد، بلکه ممکن است آنان را به تقابل و جبهه‌گیری وا دارد که به موجب آن نیز‌ با فرزندان دچار اختلاف می‌شوند.

بنابراین بزرگ‌ترین خدمتی که می‌توانیم به سالمندان کنیم این است که آنان را تا جایی که می‌شود، وابسته به دیگران نکنیم. به تعبیری دیگر، استقلال‌شان را نگیریم و آنها را برای انجام ساده‌ترین کارها یا تصمیم گیری‌ها، وابسته به خود نکنیم، چون کرامت و حرمت انسانی در پرتو استقلال محقق می‌شود. برای مواجهه با این امر توصیه می‌کنیم حتی‌المقدور اجازه دهید سالمندتان، خود‌ به کارهایش رسیدگی کند و فقط زمانی به کمک به او بشتابید که تقاضای کمک می‌کند و در صورت عدم توانایی افراطی و نیازمندی مدام به شما، با کلام شیرین و نگاه محبت آمیز به آنها تفهیم کنید که منتی برایشان نیست و از این که کنار آنها هستید احساس لذت و شادی می‌کنید.

حس مفید بودن سالمند را تقویت کنید

معمولا بسیاری از سالمندان با وجود ضعف قوای جسمانی و آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌ها‌ همواره در تلاشند که به خود و دیگران نشان دهند که هنوز هم مانند گذشته فردی موثر هستند. حال اگر اطرافیان بتوانند به طرق مختلف، به سالمندانشان کمک کنند که از نظر ذهنی حس موثر و مفید بودن را داشته باشند باعث می‌شوند نه‌تنها آنان جایگاهشان را مخاطره‌آمیز نبینند، بلکه کمتر احساس اضطراب کرده و دچار کاهش اعتماد به نفس شوند. مثلا می‌توانید در تربیت فرزندان از آنها طلب مساعدت کنید یا در حوزه‌های مختلف، نظر آنها را بخواهید. بی‌تردید اکثر سالمندان توانمندی‌های خاصی دارند که اگر به آنها فرصت و موقعیت اجرا دهید و در رفتارها‌یتان نیز حضور آنها را در پیشبرد فعالیت‌تان حتمی قلمداد کنید، نه‌تنها آنان احساس سرباربودن و غیرموثر بودن نخواهند کرد، بلکه به موجب آن بسیاری از مسائل و مشکلات‌‌مان هم حل خواهد شد.

به اندازه محبت کنید

درست است که شما به‌عنوان فرزند وظیفه‌تان است از والدین کهنسالتان مراقبت کنید اما افراط و تفریط در این امر هرگز پسندیده نیست. از سر دلسوزی یا محبت زیاد، هرگز انجام امور شخصی سالمندان را به‌‌عهده نگیرید، رسیدگی‌های بدون ضرورت گاهی نتایج معکوس به بار می‌آورد. رفتارهای محبت‌آمیز افراطی اگر چه در ظاهر مثبت است، اما در باطن خیانتی بزرگ در حق والدین سالمند محسوب می‌شوند. چرا که ممکن است با این انجام این نوع کارها، حس پیری و زود ازکارافتادگی پیش از موعد مقرر به آنان تلقین و تزریق شود.

از سوی دیگر، اگر نیازمندی آنان به شما محرز است بهتر است یک تنه مسئولیت مراقبت از آنان را برعهده نگیرید، شما هم به مانند دیگران باید زندگی کنید و اجازه ندهید نگهداری شبانه‌روزی از سالمند بیمارتان، شما را از پا در بیاورد یا از زندگی خانوادگی و شغلی دورتان کند.

در چنین شرایطی بهتر است متوجه موقعیت و شرایط امروز زندگی‌تان باشید و برای حل این مساله هم شده، هرگز مشکلی به مشکلاتتان اضافه نکنید. بنابراین توصیه می‌کنیم از دیگر خواهران و برادران خود در انجام این امر مساعدت بخواهید و با یکدیگر برای ساعات حضور خود در کنار سالمند هماهنگ باشید. تاکید می‌کنیم این هماهنگی‌ها را به دور از چشم سالمند انجام دهید، چه بسا مشاهده این اوضاع برای ایشان ناخوشایند خواهد بود و حس استیصال و درماندگی مفرطی را به آنها القاء خواهد کرد.

در همه حال به سالمندان احترام بگذارید

حرمت گذاشتن به سالمندان نشانه قدرشناسی از زحمات بی‌دریغ آنان در یک عمر زندگی پربرکت‌شان است. وقتی پدر و مادر یا یکی از بستگان به پیری می‌رسند، هم به مراقبت بیشتری نیازمندند و هم متوقع‌اند که در این سنین علاوه‌بر برخورداری از احترام بیشتر، جایگاه‌شان نیز در خانواده محفوظ بماند. بسیاری از سالمندان حساسیت‌های بیش از حد و زودرنجی‌های سریع دارند، در این سن و سال، باید بیشتر به آنان توجه و محبت نشان داد تا احساس زیادی بودن یا سربار بودن نکنند. خوب است اگر برای هزارمین بار هم داستان‌های تکراری زندگی‌شان را می‌شنوید، خم به ابرو نیاورید و هر بار چون نخستین بار شنوای حرف‌هایشان باشید، با آنها مشورت کنید و در صورت لزوم از تجارب‌شان استفاده کنید، چرا که به قول قدیمی‌ترها آنچه جوان در آیینه می‌بیند، پیر در خشت خام مشاهده می‌کند.

گوش دل شنوای سالمندی که خوب نمی‌شنود

در نظر گرفتن شرایط و مشکلات جسمانی و تندرستی سالمندان در برقراری ارتباط و تعامل بهینه با آنان نقش بسزایی دارد. برخی از سالمندان مشکل شنیدن دارند و برخی نیز، در صحبت کردن یا تفهیم صحبت‌هایشان به دیگران تحت فشار هستند، بی‌شک این عوامل تعامل را دشوار می‌کنند. اگر چنین سالمندی در منزل دارید، پیشنهاد می‌کنیم در برقراری ارتباط با آنان به نکات زیر توجه کنید:

* هنگام تعامل با سالمندان به شرایط محیط گفت‌وگو مثل وجود عوامل مزاحم برای شنیدن یا حرف زدن توجه داشته باشید. آیا سروصدای مزاحم وجود دارد؟ صدای تلویزیون یا رادیو بلند است؟ آیا تعداد زیادی در این فضا در حال صحبت با هم هستند؟ و… اگر احساس می‌کنید فضا به اندازه کافی مناسب نیست، سعی کنید با حذف اصوات مزاحم، محیط را مهیا و مساعد برای گفت‌وگو کنید.

* اگر سالمند شما مشکل شنوایی دارد، ضمن حفظ تماس چشمی، واضح و شمرده حرف بزنید. روبه‌روی او و چهره به چهره با وی ارتباط برقرار کنید، کلمات را تندتند یا بریده بریده بیان نکنید. حتی‌المقدور با زبان سالمند با وی سخن بگویید، چه بسا استفاده از کلمات عامیانه یا تکیه‌کلام‌های نسل جدید، گفتار را مبهم و نامفهوم می‌کند.

* در گفت‌وگو با افراد سالخورده‌ای که حافظه کوتاه‌مدت یا مشکل شنوایی دارند، هرگز از جملات و سوالات مبهم و غیرواضح استفاده نکنید، حتی‌المقدور زبان صریح و روشنی داشته باشید چرا که فهم آن آسان‌تر است. اگر درک و فهم سوال یا جملات شما برای سالمندتان دشوار است، اصراری بر تکرار چندین باره نداشته باشید. همچنین بهتر است تن صدای‌تان را نیز مناسب کنید. بین بلند حرف زدن و روشن و واضح حرف زدن تفاوت بسیار است، هرگز با صدای بلند فریاد نزنید، بهتر است نزدیک گوشی که شنوایی بهتری دارد، با او صحبت کنید.

* سعی کنید عبارات و نظرات خود را به طور منطقی و معقول و با نگاه مستقیم در چشمان سالمند مطرح کنید، حواستان باشد از درهم آمیختن مطالب و موضوعات مختلف، به‌شدت خودداری کنید، چرا که اگر چند مساله متفاوت را با هم ترکیب کنید، ممکن است فهم آن برای سالمند سخت و دشوار شود. در هر ارتباط تلاش کنید فقط یک منظور را به فرد سالخورده انتقال دهید، مثلا نگویید: «اول غذایتان را بخورید بعد صدایم کنید شماره خاله را بگیرم تا با او صحبت کنید»؛ بلکه بگویید: «غذایت را بخور»، سپس بعد از انجام این کار بگویید: «حالا وقت آن است که شماره بگیرم تا با خاله احوالپرسی کنید.»

* اگر سالمندتان مشکلات حافظه یا شنوایی دارد، لازم است از امکانات بصری برای تفهیم سخنان‌تان استفاده کنید. همزمان با بیان عبارات خود درباره هر آنچه که قصد صحبت کردنش را دارید با نشان دادن توضیحات تصویری نیز، کلام‌تان را تکمیل کنید، مثلا در حالی که به سرتان اشاره می‌کنید، بگویید:‌ «سرتان درد می‌کرد، بهتر شده است؟»

 

 

 

ادامه مطلب...

حس رضایتمندی بیشتر از خود در دوران سالمندی

چگونه در سنین سالمندی احساس آرامش و شادی بیشتری کنیم و درک آرامش بیشتر در این دوران با چه روش هایی امکانپذیر است احساسات در این دوران چه تغییراتی خواهند کرد و چگونه رضایتمند و آسوده خاطر می توان بود

در دوران میانسالی به خصوص وقتی سن رو به کهنسالی می رود، هر انسانی در نقطه مکث زندگی می ایستد. یعنی نقطه ای که در آن جا بر می گردد و به زندگی گذشته خود می نگرد. در این زمان تلاش های عمده افراد در حال اتمام یا نزدیک به اتمام است. این مرحله، زمان تامل، بررسی کردن زندگی و ارزیابی نهایی آن است. اگر فرد با احساس رضایت به گذشته نگاه کند و معتقد باشد که به طور شایسته با شکست ها و پیروزی های زندگی کنار آمده، باعث حس خرسندی و رضایت مندی از خود و گذشت عمر می شود؛ اما برعکس اگر زندگی خود را با احساس ناکامی، خشم از فرصت های از دست رفته و تأسف بر اشتباهاتی که امکان اصلاح ندارند بازنگری کند، احساس ناامیدی خواهد کرد.

حس رضایت در دوران سالمندی

روند زندگی انسان ها نشان می دهد که آدمی در هر مقطعی از زندگی با یک پرسش یا چالش اساسی روبه رو می شود. در طول اولین سال زندگی، یعنی زمانی که بسیار درمانده هستیم، کودک برای زنده ماندن، امنیت و محبت به طورکامل به مادر یا مراقب اصلی خود وابسته است. تعامل بین مادر و کودک تعیین می کند که آیا کودک دنیا را به دیده اعتماد خواهد نگریست یا بی اعتمادی. اگر مادر به موقع به نیازهای جسمانی کودک پاسخ دهد و محبت و عشق و امنیت کافی برای او تامین کند، از آن پس کودک شروع به پرورش حس اعتماد خواهد کرد. با رشد کودک چالش های او متفاوت خواهد شد. در دوران جوانی و بزرگسالی اولیه، صمیمیت خواهی و یافتن رابطه ای عاطفی دغدغه اصلی می شود و به همین ترتیب برای هر مرحله از زندگی سوالی پیش روی انسان است که باید آن را حل و فصل و از آن گذر کند.

با زندگی ام چه کرده ام؟
در دوران میانسالی به خصوص وقتی سن رو به کهنسالی می رود، هر انسانی در نقطه مکث زندگی می ایستد. یعنی نقطه ای که در آن جا بر می گردد و به زندگی گذشته خود می نگرد. در این زمان تلاش های عمده افراد در حال اتمام یا نزدیک به اتمام است. این مرحله، زمان تامل، بررسی کردن زندگی و ارزیابی نهایی آن است. اگر فرد با احساس رضایت به گذشته نگاه کند و معتقد باشد که به طور شایسته با شکست ها و پیروزی های زندگی کنار آمده، باعث حس خرسندی و رضایت مندی از خود و گذشت عمر می شود؛ اما برعکس اگر زندگی خود را با احساس ناکامی، خشم از فرصت های از دست رفته و تأسف بر اشتباهاتی که امکان اصلاح ندارند بازنگری کند، احساس ناامیدی خواهد کرد. در این سنین، این پرسش در ذهن جولان می دهد که زندگی خود را چگونه گذرانده اند؟ این پرسش، چالشی اساسی است که همه انسان ها دیر یا زود با آن روبه رو می شوند.

کمال گرایی نامعقول باعث افسوس می شود
شاید ناامیدی که بیشتر افراد در این سن با آن روبه رو می شوند از همین جا می آید، از این که چرا هر چه جلو می آیند به ساحل آرامش وعده داده شده در ذهن شان نمی رسند و زندگی را پر از فرصت های از دست رفته می بینند که حسرت خوردن درباره آن ها معضل جدیدی می شود که بر دردهای روانی آدمی افزوده می شود. مهم است بدانیم که هر فردی در روان خود بخشی دارد به نام «من ایده آل گرا» که با تجربیات دوران کودکی و نوجوانی ساخته می شود. باید و نبایدهای پدر، مادر و توقعات آنان برای هر روز بهتر شدن در همه زمینه ها، آغازگر این سلسله افکار است که می توان نمود افراطی آن را در افراد کمال گرا دید. افرادی که همه کارهایشان باید صددرصد درست باشد وگرنه همان بهتر که انجام نگیرد. یعنی توقع زیادی داشتن از خود در هر زمینه ای. این افراد از خودرویی که دارند لذت نمی برند چون برادرشان خودرو مدل بالاتری دارد. از خانه ای که در آن زندگی می کنند، لذت نمی برند چون به نظرشان متراژ آن کم است. از فرزندانشان راضی نیستند چون فکر می کنند فرزند فلان اقوام یا دوستان از فرزند او موفق تر است. سرابی که تمامی ندارد. اگر به دنبال این سراب باشیم نتیجه اش افسوس و حسرت است.

هیچ وقت نخواهید گفت دیگر مشکل ندارم
اگر آرزوها و خواسته های دوران قبل تر از این سنین آدمی را مرور کنیم، می بینیم که رسیدن به شرایطی بهتر، خواسته بیشتر انسان هاست. زمانی تحصیلات مهم می شود؛ بعدها شغل و درآمد؛ مدتی رفاه و آسودگی و همیشه چیزی بهتر برای آرزو داشتن و خواستن وجود دارد؛ اما واقعیت تلخ این است که هیچ نقطه آرامش محضی وجود ندارد. هیچ گاه نمی توان در زندگی به جایگاهی رسید که بعد از آن دیگر هیچ مشکل یا دغدغه ای وجود نداشته باشد و فرد بگوید این همان جایی است که می خواستم و بعد از این دیگر خواسته ای ندارم. همیشه چیزی برای نگران بودن و نگران شدن وجود دارد. فرزندان، مراقبت از آن ها، دغدغه برای آینده شان، آینده مالی، بیماری ها و سلامت، پدر و مادر، نگرانی برای از دست دادن عزیزان و شاید صدها نگرانی دیگری که برای هر فردی می تواند منحصر به فرد باشد

 

ادامه مطلب...

مشکلات تکلم در سالمندان

سالمندان با چه زمینه هایی به مشکلات تکلم دچار می شوند از چه روشهایی باید کمک بگیرند تا دچار این عارضه نشوند پیشنهادات گفتاردرمان ها در این زمینه چیست چه روش هایی در این زمینه باید در نظر بگیرند.

آیا تا به حال افرادی رو مشاهده کردید که حتی با وجود تسلط به چندین زبان مختلف بعد از دچار شدن به این مشکل درصحبت کردن به زبان مادری خود هم دچار مشکل می شوند؟ و شاید دیگر نتوانند صحبت های معمول دیگران را بفهمند.

تکلم در سالمندان

این اتفاق از کجا به وجود می آید و چطور درمان میشود؟
امیدوارم ادامه این مقاله به این افراد برای درمان وبهبود روابط اجتماعی و اطرافیان فرد برای برخورد مناسب با این مشکل بیمارشان کمک بکند.

آفازی یا زبان پریشی چیست ؟
زبان پریشی ( آفازی ) اختلالی است که در اثر صدمه به بخش هایی از مغز که با زبان در ارتباط هستند به وجود می آید. افراد دچار آفازی ممکن است در صحبت کردن, گوش دادن, خواندن و نوشتن مشکل داشته باشند . اما این نوع اختلال روی هوش تاثیر نمی گذارد .
افراد مبتلا به آفازی ممکن است مشکلات دیگری مانند : دیزارتری ، آپراکسی و مشکلات بلع هم داشته باشند.

چه عواملی باعث آفازی می شوند ؟
سکته ها و آسیب های مغزی می توانند منجر به آفازی شوند .به گزارش انجمن ملی آفازی در حدود ۴۰-۲۵% از افراد پس از سکته مغزی دچار آفازی می شوند .و همچنین تومور ها، عفونت ها ، جراحی های مغزی و یا زوال عقل (مانند بیماری آلزایمر) نیز از علل دیگر آفازی هستند .
شایع ترین علت آفازی سکته مغزی است .

آفازی چگونه تشخیص داده می شود ؟
آسیب شناس گفتار و زبان (SLP) بااستفاده از انجام ارزیابی های متنوع نوع وشدت آفازی تعیین میکنند

علائم آفازی
علائم اختصاصی و شدت افازی با توجه به محل و وسعت آسیب متغیر است . در افراد مبتلا به افازی ممکن است یک تا چند مورد از مشکلات زیر دیده شود .
۱) مشکلاتی در صحبت کردن (زبان بیانی )
۲) تلاش و تقلا برای پیدا کردن کلمات مناسب
۳) استفاده از کلمات ساختگی
۴) مشکل در زبان درکی و فهم، سوءتفاهم در آنچه دیگران میگویند به ویژه هنگامی که دیگران سریع صحبت می کنند (به عنوان مثال رادیو ، اخبار تلویزیون ) و یا در جملات طولانی.
۵) در محیط های شلوغ و پرسروصدا ودر موقعیت های که مکالمات،گروهی است ، مشکلاتشان بیشتر می شود.
۶) جانشین کردن کلمه مورد نظر با کلمه دیگر که در معنا یا هدف با آن مرتبط (به عنوان مثال مرغ به جای ماهی هر دو حیوان ) و یا نامرتبط (به عنوان مثال رادیو به جای توپ ) است.
۷) جانشین کردن صداهای درون کلمه (مثلاً به جای حرف «ر» از حرف «ی» استفاده کنند )
۸) مشکل در کنار هم گذاشتن کلمات برای ساخت جمله
۹) مشکل در خواندن و نوشتن
۱۰)مشکل املایی
۱۱) مشکل در درک مفاهیم تعداد، به عنوان مثال در استفاده از اعداد و یا حتی انجام محاسبات ساده مشکل دارند.

آفازی چگونه درمان می شود ؟
درمان برای فرد آفازی بستگی به عوامل زیر دارد :
۱) سن ۲) علت آسیب مغزی ۳) نوع آفازی ۴) محل و شدت آفازی
انواع زیادی از درمان برای افرادی که بیماری افازی دارند وجود دارد . نوع درمان به نیاز ها و اهداف فرد مبتلا به افازی بستگی دارد .
درمان ممکن است در جلسات فردی یا گروهی به وسیله درمانگر اعمال می شود.

برای برقراری بهتر با شخص آفازی چه کارهایی میتوانیم انجام دهیم ؟
توجه فرد را قبل از شروع به صحبت کردن جلب کنید.
تماس چشمی خود را با فرد در طی گفتگو حفظ کنید.
سر و صدای محیط را در حین صحبت کردن با فرد (تلویزیون، رادیو) به حداقل برسانید یا حذف کنید.
صدای خود را در سطح نرمال نگه دارید. با صدای بلند صحبت نکنید. مگر اینکه فرد از شما چنین تقاضایی کند.
با تاکید برکلمات کلیدی ساختار جمله خود را ساده کنید .
سرعت گفتار خود را کاهش دهید.
برای صحبت کردن به فرد زمان دهید .
همه تلاش های فرد را برای صحبت کردن تحسین کنید و خطاهای فرد را بی اهمیت جلوه دهید.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری