مقالات عمومی

ورزش مناسب دیابت

همانطور که می دانید ورزش برای همه افراد در تمام سنین مناسب است ولی نوع و مقدار ورزش برای هر فرد به فرد دیگر متفاوت است  زیرا ساختمان بدنی، فیزیولوژی، ویژگی های سوخت و سازی و اختصاصات کالبد شناختی افراد با یکدیگر متفاوت است.

ورزش مناسب موجب بر طرف شدن چاقی و کاهش وزن می شود. طراوت و شادابی ایجاد می کند. به دفع سموم و مواد زیاد کمک می کند. ظرفیت تنفسی ریه ها و توانایی خون رسانی قلب و عروق را افزایش می دهد. افسردگی و استرس و فشارهای زوانی را تا حد زیادی بر طرف می نماید. موجب افزایش حس خلاقیت و سازندگی انسان می شود. اکسیژن رسانی به مغز را بهبودمی بخشد و لذا قدرت تفکر و حافظه را افزایش می دهد.

ورزش و دیابت

ورزش در دیابت نوع اول

پیش از تشریح ورزش برای بیماران دیابتی باید به مبتلایان به دیابت نوع اول که انسولین تزریق می کنند هشدارهای لازم را بدهیم. همان گونه که در ابتدای بحث یادآور شدیم، این بیماران غالباً لاغر هستند و نیاز به ورزشهای شدید یا سنگین برای کاستن از وزن ندارند. ورزش موجب افزایش ترشح انسولین، افزایش کارایی انسولین در سوزاندن قند و پایین آوردن قند خون و نیز افزایش مصرف قند در سلول های ماهیچه یی (به علت نیاز به انرژی حرکتی) می شود و به این ترتیب قندخون را کاهش می دهد و نیاز شما به انسولین را کم می کند.

بنابریان مبتلایان به دیابت نوع اول پیش از اجرای یک برنامه ی ورزشی حتماً باید با پزشک مشورت نمایند تا بنا صلاحدید وی مقدار انسولین مصرفی خود را کاهش دهند زیرا در غیر این صورت ممکن است دچار افت شدید قند خون و علایم ناشی از آن گردند.

ورزشهای شما بهتر است از نوع پیاده روی، دویدن آهسته، نرمش و شنا باشد. هنگام ورزش همیشه باید چند حبه قند و مواد شیرینی و کشمش هماره داشته باشید تا در صورت گرسنگی و دل ضعفه و بروز علایم کاهش قند خون ار آنها استفاده نمایید. البته یک گرسنگی ساده و قند خون بالای 120 اهمیتی ندارد. ولی در صورت بروز سایر علایم باید حتماً قند به بدن برسانید. در صورت تمایل به افزایش یا کاهش مقدار ورزشها قبلاً با پزشک مشورت کنید تا با صلاحدید وی مقدار انسولین مصرفی تنظیم شود. نگته ی مهم دیگر اینکه اگر قند خون شما بالاتر از 300 باشد ورزش برایتان زیان آور خواهد بود زیرا در این حالت موجب افزایش بیشتر قند خون ، تجمع اسید و مواد شتنی در خون و گاه بروز اغما می شود. بنابراین در چنین مواردی باید ابتدا با دخالت پزشک و مصرف کافی انسولین، قند خون را به حد مطلوب برسانید و سپس برنامه ی ورزشی را به مورد اجرا بگذارید.

بهتر است حداقل یک ساعت پس از تزریق انسولین از ورزش خودداری کنید و یا در صورتی که فرصت ندارید و می خواهید چند لحظه پس از تزریق انسولین، ورزش را آغاز کنید، عضوی را که انسولین درآن تزریق شده کمتر حرکت کنید. این بدان علت است که تحرک عضو موجب افزایش جریان خون آن و ترسیع جذب انسولین به خون می شود و می تواند قندخون را به سرعت و به شدت کاهش دهد. اگر اخیراً دچار اغمای دیابتی شده اید تاچند روز باید استراحت نسبی داشته باشید و تا زمانی که پزشک صلاح ندانسته ورزش را شروع نکنید. به قدر کافی آب و مایعات بخورید. در صورت ابتلا به هر گونه مشکل قلبی- عروقی از قبیل دردهای قلبی، یا مشکلات مغزی، پیش از انجام هر گونه ورزشی با پزشک مشورت نمایید.

از ورزش هایی از قبیل وزنه برداری و کشتی خودداری کنید. زیرا در این ورزش ها جابه جایی اعضاء بدن کم و نیروی مصرفی و فشار وارد بر عضلات، بسیار زیاد است و به این ترتیب فشار خون افزایش می یابد و این برای دیابتی ها بسیار مضر است. همواره از ورزش هایی که در انها جابجایی اعضای بدن زیاد و نیروی مصرفی در هر لحظه، اندک است استفاده نمایید که در راس آنها می توان به پیاده روی، دو، شنا، و دوچرخه سواری در سطح هموار اشاره کرد.

ورزش در دیابت نوع دوم

همانطور که قبلا گفتیم بیشتر مبتلایان به دیابت نوع دوم که انسولین تزریق نمی کنند، دچار چاقی یا اضافه وزن هستند. بسیاری از این افراد بدون مصرف قرص های پایین آوردنده ی قند خون، می توانند با رعایت رژیم غذایی  مناسب و ورزش، قند خون خود را کنترل کنند.

ورزش، سوخت و ساز بدن را تنظیم می کند، قند و چربی خون را پایین می آورد، وزن اضافی را برطرف می ساز، غده ی لوزالمعده را فعال می کند و ترشح انسولین را بالا می برد، رژینم غذایی به تنهایی و بدون ورزش هرگز نمی تواند به مدت طولانی، تناسب اندام را حفظ نماید.

پیش از انجام برنامه ی ورزش با پزشک مشورت نمایید و در صورت وجود هر گونه ناراحتی جسمانی از قبیل دردهای قلبی، بسیار محتاط باشید، از ورزش های سنگین از قبیل کشتی، بوکس، وزنه برداری و زیبایی اندام بپرهیزید زیرا موجب افزایش فشار خون می شود. ورزش های سبک و راحت از قبیل پیاده روی ، شنا و دوچرخه سواری در سط هموار انجام دهید. نرمشها را فقط تا حدی انجام دهید که هیچ قسمتی از دبنتان دچار درد نشود. اگر به دنبال ورزش دچار درد سینه یا تنگی نفس می شوید، ورزش را قطع و با پزشک مشورت نمایید. اگر ناتوان و بیمار هستید ورزش نکنید. زیرا در این حالت ضرر ورزش بیشتر از منفعت آن خواهد بود.

اگر از قرصهای پایین آورنده ی قند خون از قبیل گلی بن کلامیداستفاده می کنید هنگام ورزش، چند حبه قند و کشمش و مواد شیرین همراه خود داشته باشید تا در صورت بروز علایم کاهش قند خون آنها را مصرف نمایید آب و مایعات فراوان بنوشید.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید

ادامه مطلب...

راه های پیشگیری از سرطان

شما احتمالاً در خبرهای روزنامه ها یا رادیو و تلویزیون، گزارشات ضد و نقیضی از چیزهایی که باعث سرطان می شوند و یا از آن پیشگیری می کنند، دیده اید یا شنیده اید. این خبرها گاهی اوقات گیج کننده هستند. بعضی مواقع چیزی را که در یک خبر بعنوان راه پیشگیری کننده از سرطان می آید در خبر دیگر به عنوان عامل سرطان زا معرفی می شود. با اینحال چیزی که شما می توانید از آن مسمئن باشید آن است که تغییرات حتی کوچک  در زندگی روزمره شما می تواند به کاهش احتمال ابتلاء به سرطان کمک نماید. در اینجا شش راه پیشگیری از سرطان آورده شده است. سعی کنید آنها را انجام دهید.

راه های جلوگیری از ابتلاء به سرطان

راه اول: از استعمال دخانیات پرهیز کنید.

تمام انواع توتونها باعث افزایش خطر ابتلاء به سرطان می شوند. عدم استافده از دخانیات و متوقف کردن مصرف آن ، یمی از مهمترین تصمیماتی است که شما می توانید در مورد سلامتشان بگیرید. پرهیز از مصرف هر نوع سیگار یا توتونی باعث کاهش خطر ابتلاء به انواع سرطان ها می شود که این سرطان ها عبارتند از:

  • سرطان ریه
  • سرطان مری
  • سرطان حنجره
  • سرطان دهان
  • سرطان مثانه
  • سرطان کلیه ها
  • سرطان لوزالمعده
  • سرطان دهانه رحم
  • سرطان معده
  • سرطان خون

در ایالات متحده آمریکا، سیگار کشیدن باعث حدود 90 درصد تمام موارد سرطان ریه شده است که بیشترین علت مرگ و میر بر اثر سرطان، هم در مردها و هم در خانمها می باشد. هر بار که شما یک سیگار می کشید باعث می شوید که بیش از 60 ماده خطرناک که باعث سرطانی شدن سلولها می شوند وارد ریه هایتان شود. بعلاوه، جرمی که در دود سیگار وجود دارد ایجاد یک لایه قهوه ای رنگ چسبیده در لایه پوشاننده ریه ها و مجرای عبور هوا می کند. این لایه باعث می شود که مواد سرطان زایی که از طریق دود سیگار وارد ریه ها شده اند در همانجا گیر کنند و خارج نشوند.

هیچ کدام از روشهای کشیدن سیگار، کشیدن پیپ و یا جویدن توتون سالم نیستند . در مقایسه با افراد غیر سیگاری، کسانی که سیگار می کشیند بیشتر به سرطان ریه مبتلا می شوند و نیز شانس ابتلاء آنها به سرطان های حنجره، مری و دهان زیاد می باشد. جویدن تنباکو همچنین باعث افزایش خطر ابتلاء به سرطان های دهان و لثه می شود. حتی اگر شما سیگار هم نمی کشید، از نشستن در جاهایی که سایر افراد سیگار می کشند خودداری نمایید. هر سال حدود 3000 غیر سیگاری درآمریکا بخاطر اینکه د رکنار افراد سیگاری می نشینند از سرطان ریه می میرند.

راه دوم: غذاهای سالم بخورید.

انجمن سرطان آمریکا به شما توصیه می کند که:

  • مقادیر زیادی از غذاهایتان را از منابع گیاهی تهیه نمایید. روزی پنج وعده میوه یا سبزیجات مصرف نمایید همچنین روزی چند بار از غذاهایی که منبع گیاهی دارند مثل غلات سبوس دار و حبوبات استفاده نمایید. سبزیجاتی که دارای برگهای سبز یا زرد تیره هستند، حبوبات، سویا و سبزیجاتی که دارای برگهای سبز یا زرد تیره هستند، حبوبات، سویا و سبزیجاتی مثل بروکلی و کاهو ممکن است به شما کمک کنند  که خطر ابتلاء به سرطانهای معده و روزده بزرگ را کاهش دهید.
  • از روغن و چربیها کمتر استفاده نمایید. مصرف زیاد چربی ها می تواند باعث افزایش احتمال ابتلاء به سرطان های پروستات، روده بزرگ، راست روده و رحم شود.
  • از مصرف مشروبات الکلی پرهیز نمایید. خطر بروز سرطانهای دهان، مری و سرطان های دیگر بستگی به میزان مصرف الکل روزانه دارد. حتی مقادیر اندک مصرف آن ممکن است باعث افزایش خطر ابتلاء به انواع سرطان ها شود.

راه سوم: فعال باشید و وزن خود را کنترل نمایید.

انجام تمرینات ورزشی به طور منظم و روزانه و حفظ تناسب اندام نیز ممکن است در جلوگیری از بروز سرطانها نقش داشته باشد. چاقی ممکن است عاملی خطر زا در بروز سرطانهایی مثل سرطان پروستات، روده بزرگ، راست روده، رحم، تخمدانها و پستان باشد. فعالیت بدنی می تواند به شما کمک نماید که از چاقی جلوگیری کنید. انجام فعالیت بدنی همچنین باعث کاهش خطر ابتلاء به انواع سرطان مثل سرطان پستان و روده بزرگ می شود. سعی کنید که روزی نیم ساعت و یا بیشتر فعالیت بدنی داشته باشید.

راه چهارم: خود را از نور خورشید محافظت نمایید.

سرطان پوست یکی از شایعترین انواع سرطانها و نیز یکی از قابل پیشگیری ترین سرطان ها می باشد. گرچه به طور مکرر در معرض اشعه ایکس قرار گرفتن و یا تماس با بعضی از مواد شیمیایی می تواند نقش مهمی در بروز سرطان داشته باشد، اما در معرض نور خورشید قرار گرفتن، شایعترین علت بروز سرطان پوست می باشد. اکثر سرطانهای پوست در قسمتی از بدن ایجاد می شوند که بیشتر در معرض نور خورشید هستند مثل صورت، دستها، ساعد و گوشها.

تقریبا تمام سرطان های پوست اگر در مراحل اولیه آن تشخیص داده شوند قابل درمان هستند اما بهتر است که از بروز آن پیشگیری نمود. برای جلوگیری از ابتلاء به سرطان پوست، نکات زیر را رعایت نمایید:

  • از بیرون رفتن در ساعاتی که نور خورشید حداکثر است خودداری نمایید. اشعه ماوراء بنفش خورشید در ساعات 10 صبح تا 4 بعد از ظهر در حداکثر خود می باشد، بنابریان سعی کنید که در بین این ساعات از نور خورشید پرهیز نمایید.
  • در سایه باشید. اگر مجبورید گه بیرون بروید سعی نمایید در سایه قرار بگیرید.
  • خود را بپوشانید . لباسهای گشاد و با رنگ روشن بپوشید تااز اشعه خورشید محافظت شوید. از یک کلاه مناسب استفاده نمایید تا سر، صورت  و گوشهایتان در امان باشند.
  • در استفاده از کرم های ضد افتاب خسیس نباشید.
  • هیچگاه از لامپهایی که برای برنزه شدن به کار می روند استفاده نکنید.

راه پنجم: به طور مرتب تحت معاینات پزشکی قرار بگیرید.

معاینات منظم و تحت آزمایشات غربالگری برای بعضی از انواع سرطان ها مثل پوست، دهان، روده بزرگ و راست روده  قرار گرفتن باعث کشف سرطان در مراحل اولیه شده و درمان را آسانتر می کند. اگر شما مرد هستید باید آزمایشات غربالگری برای سرطان پروستات و بیضه ها را انجام دهید و اگر زن هستید برای سرطان دهانه رحم و پستان باید این آزمایشات انجام شود. از بروز هر گونه تغییری در بدنتان آگاه باشید و سریعاً با پزشک در این موارد مشورت نمایید.

 

ادامه مطلب...

اگزما

ویژگی اصلی اگزما عبارت است از قرمزی التهاب و خارش پوست که اغلب با تاول های کوچک و پر از مایع همراه می باشد. در اگزما هایی که مدت زیادی طول کشیده اند پوست آن قسمت به علت خراشیدن فرد به خاطر خارش آن ضخیم می گردد. اگزما معمولا به طور متناوب در سرتاسر طول عمر عود می‌کنند.

انواع اگزما

چندین نوع مختلف اگزما وجود دارد. بعضی از انواع اگزما به خاطر بعضی عوامل ایجاد می‌شوند اما بعضی دیگر از آنها بدون هیچ علت شناخته شده‌ای به روز می کنند.

اگزمای آتوپیک(atopic) این نوع از اگزما شایع‌ترین نوع اگزما می باشد این نوع اگزما  معمولاً در کودکان از هنگام شیرخوارگی شروع شده و ممکن است هنگام نوجوانی و بزرگسالی ادامه داشته باشد. علت این نوع از اگزما هنوز مشخص نشده است اما افرادی که به طور ارثی مستعد ابتلا به آلرژی های مثل آسم هستند بیشتر  به این نوع اگزما  مبتلا می‌شوند.

درماتیت تماسی :(contact dermatitis)تماس  مستقیم با یک ماده تحریک کننده یا بروز یک واکنش آلرژی نسبت به یک ماده می‌تواند باعث این نوع از اگزما که به آن اصطلاحات دراماتیک تماسی گفته می‌شود گردد. در هر سنی می توانند به این نوع اگزما دچار شوند.

دراماتیک سبورئیک(seborrheic dermatitis): این نوع از اگزما نوزادان و بزرگسالان را گرفتار می سازد علت دقیق ایجاد درماتیت سبورئیک هنوز به درستی مشخص نشده است. با این حال این وضعیت اغلب همراه با وجود موجوداتی شبیه مخمر( قارچ) بر روی پوست میباشد .

اگزمای سکه‌ای(nummular): این نوع اگزما در مردها بیشتر از زن ها ایجاد میشوند. در اگزمای سکه ای لکه های به شکل سکه بر روی پوست بازوها و ران پاها ایجاد می شوند که خارش دار بوده و ممکن است ترشح داشته و پوسته پوسته یا تاول دار شود علت این نوع هنوز مشخص نشده است.

اگزمای آستئاتوتیک (asteatotic): این نوع اگزما در افراد سالخورده شایع‌تر بوده و به علت خشک بودن پوست در افراد مسن ایجاد می‌شود، در این نوع پوست دچار  پوسته پوسته شدن می گردد و ترک می خورد.

اگزمای دیس هیدرو تیک(dishitrotic) : این نوع اگزما  در جاهایی که پوست ضخیم می باشد مثل روی انگشت ها ،کف دستها و کف پاها ایجاد می‌شود. تاول های متعدد و کوچکی ایجاد می‌شوند که گاهی اوقات این تاولها به هم متصل شده و تاول بزرگی را تشکیل می‌دهد که ترشح می‌کنند علت ایجاد این نوع یک زمان مشخص نمی باشد.

نحوه درمان اگزما

سعی نمائید پوستتان را با  نرم‌کننده‌ها مرطوب نگهدارید با آب ولرم و صابون ملایم دوش بگیرید زمان حمام کردن شما باید کوتاه باشد کرم ها یا پمادهای حاوی کورتون مثل( بتامتازون) باعث کاهش التهاب و خارش پوست می‌شوند از تماس با موادی که ممکن است برای پوست تحریک کننده باشند پرهیز نمایید. اکثر انواع اگزما ها را می‌توان با موفقیت کنترل نمود.

اگزمای اتوپیک

بثورات پوستی شدید خارش دار علامت اصلی اگزمای آتوپیک  (atopic)می باشد. که معمولاً در دوران شیرخوارگی کودک شروع شده و اغلب بعد از چند سال و در دوران کودکی از بین می رود. با این حال عود دوباره این بثورات پوستی می‌تواند گاهی اوقات در دوران نوجوانی و بزرگسالی رخ دهد. اگزمای آتوپیک اغلب افرادی را که در خانواده آنها سابقه بیماری آسم و یا سایر اختلالات آلرژیک مثل حساسیت فصلی وجود دارد که رفتار می سازد عود این وضعیت در دوران بزرگسالی اغلب بر اثر استرس ها تغییر درجه حرارت محیط و واکنش آلرژیک نسبت به بعضی از غذاها ایجاد می‌شود اغلب هیچ دلیل آشکاری برای بروز این اگزما وجود ندارد.

علایم اگزمای آتوپیک

بثورات پوستی معمولاً به صورت لکه هایی بر روی دست و نیز در نواحی چین دار پوست مثل مچ دست ، پشت زانوها و در سمت داخل آرنج ها ایجاد می شود . علایم اگزمای آتوپیک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • قرمزی و تورم پوست
  • تاول های کوچک و پر از مایع
  • خارش( به خصوص در شب)
  • خشکی ، پوسته پوسته شدن و ترک خوردن پوست
  • ضخیم شدن پوست به خاطر خاراندن زیاد آن .

گاهی اوقات یک عفونت باکتریایی در قسمتهای گرفتار شده پوست ایجاد میشود که باعث تورم پوست و ناراحتی می‌شود.

نحوه درمان اگزمای آتوپیک

پزشک شما احتمالاً می‌تواند با توجه به علایمی که مشاهده می کنند تشخیص اگزمای آتوپیک را بدهد. برای تان یک کرم حاوی کورتون مثل (بتامتازون) تجویز خواهد نمود تا باعث کاهش التهاب شود شما باید از کرم های حاوی کورتون به مقدار کمی استفاده نمایید و هنگامیکه بثورات پوستی شروع  به بهبود می کنند مصرف آن‌ها را کم نمایید از مالیدن کرم های حاوی کورتون بر روی پوست صورت خودداری نمایید. مگر اینکه پزشک به شما گفته باشد استفاده از داروهای خوراکی آنتی هیستامین ممکن است به تسکین خارش کمک نمایند .اگر بثورات پوستی دچار عفونت شوند تجویز داروهای خوراکی یا مالیدنی آنتی بیوتیک می تواند باعث بهبودی آنها شوند شما می توانید علایم اگزمای آتوپیک را با استفاده از کرم های نرم کننده و روغن‌های ویژه حمام تسکین دهید.

اگزمای  آتوپیک را می توان کنترل نمود اما نمی‌توان معالجه قطعی برای انجام داد و لکه های جدید بر روی پوست ممکن است در هر زمانی ظاهر شوند با این حال با افزایش سن این بیماری معمولاً بهبود یافته و به ندرت افراد سالخورده دچار این وضعیت می شوند.

ادامه مطلب...

پسوریازیس

پسوریازیس (psoriasis) یا بیماری داء الصدف در کشورهای غربی، استرالیا ،آمریکای جنوبی و بعضی از قسمت های آسیا و آفریقا شایع می باشد.چندین نوع مختلف این بیماری وجود دارد ،که کنترل اکثر آنها در افراد مشکل می‌باشد. در تمام موارد بیماری پسوریازیس، پوست قرمز، ضخیم و پوسته پوسته می شود قسمتهای دچار  پوسته پوسته شدن همیشه هم باعث خارش نمی‌شود اما اگر قسمت های زیادی از بدن دچار این وضعیت شود ممکن است باعث ناراحتی های شدید بدنی و نیز خجالت کشیدن فرد در اجتماع شود در قسمت‌های از پوست که دچار  پسوریازیس شده است سلول های جدید پوستی با سرعت زیاد تری نسبت به ریزش سلول های مرده ایجاد می‌شود و درنتیجه سلول‌های اضافی پوست تجمع یافته و لکه های ضخیم پوستی را تشکیل می‌دهند .علت بروز این وضعیت هنوز مشخص نشده است اما یک حمله پسوریازیس ممکن است بر اثر بیماری های عفونی صدمات و یا استرس ها شروع یا تشدید شود. این بیماری اغلب در بعضی خانواده‌ها بیشتر دیده می‌شود که نشان دهنده وجود یک عامل ژنتیکی در بروز این بیماری می باشد. تقریبا از هر سه نفری که به  پسوریازیس مبتلا است یک نفر از آنها دارای خویشاوندی است که هم دچار این بیماری می باشد. مصرف بعضی از داروها مثل داروهای ضد افسردگی و ضد فشارخون داروهای بتا بلوکر و داروهای ضد مالاریا نمی‌توانند در بعضی از افراد باعث بروز بیماری پسوریازیس شود.

انواع پسوریازیس

چهار نوع اصلی پسوریازیس وجود دارد که هر کدام از آنها دارای ظاهر خاصی میباشند بعضی از افراد ممکن است به بیش از یک نوع این بیماری مبتلا شوند. انواع پسوریازیس عبارتند از 1) پسوریازیس پلاک ۲ )پسوریازیس قطره ای ۳ )پسوریازیس پوستر لرو ۴ )پسوریازیس معکوس

پسوریازیس پلاکplaque)): شایعترین نوع پسوریازیس است پسوریازیس پلاک می باشد که ممکن است افراد را در هر سنی مبتلا نماید این بیماری ممکن است علایم زیر را ایجاد نمایند:

  • لکه هایی که به آنها پلاک گفته می شود و شامل پوست قرمز، ضخیم شده و دارای سطحی پوست پوست می‌باشد. این پلاک ها معمولاً بر روی آرنج ها، زانوها، کمر، پوست سر ،پشت گوش ها و در خط رویش مو ها ایجاد میشوند.
  • خارش متناوب در قسمتهای مبتلای پوست
  • تغییر رنگ پیدا کردن ناخن ها و پیدایش فرورفتگی ها و چاله هایی بر روی ناخنها در موارد شدید ناخن ها از بستر شان بلند شده و کنده می شود .

علایم پسوریازیس پلاک معمولاً برای چند هفته یا چند ما باقی مانده و ممکن است به طور متناوب بعدها نیز عود نمایند.

پسوریازیس قطره ای(guttate) :این  نوع از پسوریازیس بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده می‌شود و اغلب به دنبال یک عفونت باکتریایی در گلو ایجاد میگردد. علایم معمول آن عبارتند از:

  • لکه های متعددی در پوست به شکل سکه بوده صورتی رنگ می‌باشند پوسته پوسته هستند و در هر کدام از این لکه ها حدود یک سانتی متر می باشد این ضایعات عمدتاً در پشت و سینه ایجاد می‌شوند.
  • خارش متناوب در قسمت هایی از پوست که دچار این وضعیت شده است.

این علایم معمولاً در عرض ۴ تا ۶ ماه از بین میروند و دوباره عود  نمی کنند اما در بیش از نیمی از موارد بعدها نوع دیگری از پسوریازیس در این افراد عود می کنند.

پسوریازیس پوستولر(pustular): این نوع از پسوریازیس نادر می باشد اما به طور بالقوه تهدید کننده حیات می باشد و عمدتاً افراد بزرگسال را مبتلا می‌سازد این بیماری ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شده و علایم زیر را ایجاد نماید:

  • بروز تاول های کوچک پر از چرک در کف دستها و کف پاها ،
  • قرمز شدن ملتهب شدن و حساس شدن قسمت وسیعی از پوست بدن
  • قسمتهای از پوست ملتهب دچار ضخیم شدگی و پوسته پوسته شدن می گردند این شدیدترین نوع پسوریازیس پوست و در تمام پوست بدن گرفتار می شود.

پسوریازیس معکوس(inverse): افراد سالخورده بیشتر دچار این نوع از پسوریازیس می‌شوند. در این نوع از پسوریازیس در محله ها محله های چین دار بدن مثل کشاله ران، زیر پستانها و زیر بغل پوست قرمز و مرطوب می شود پسوریازیس معکوس معمولاً با انجام درمان بهبود می‌یابد اما ممکن است دوباره عود نمایند.

عوارض پسوریازیس

از هر ده نفری که به پسوریازیس مبتلا می‌شود یک نفر دچار نوعی آرتریت آرتروز می گردد که مفصل های انگشتان و زانوها را گرفتار می‌سازد. در پسوریازیس پوستولر از دست دادن موادی زیاد سلول ها از سطح پوست ممکن است منجر به بی آبی بدن دهیدراسیون نارسایی کلیه ها عفونت ها و تب بالا شود . اگر این وضعیت درمان نگردد می‌تواند تهدید کننده حیات و مرگبار باشند.

نحوه درمان پسوریازیس

پزشک شما قادر خواهد بود که از ظاهر وضعیت پوست شما نحوه پسوریازیس را تشخیص دهد . اگر شما دچار پسوریازیس خفیفی هستید که مشکلی برای شما ایجاد نمی کنند، ممکن است تصمیم بگیرید که هیچ درمانی برای علایم پوستی تان انجام ندهید در غیر اینصورت شما باید از درمان هایی که پزشک برای تان توصیه می‌کنند پیروی نمایید. بیماری پسوریازیس را معمولاً با کرم های نرم کننده درمان می کنند تا پوست نرم شود سایر درمانهای رایج عبارتند از ترکیبات حاوی تار(coal tar) ماده‌ای به نام آنترالین(anthralin) این داروها موثر می باشند. اما دارای بوی بدی هستند و می توانند لباس یا ملحفه رختخواب شما را رنگی نماینده آنترالین را فقط باید روی قسمتهای گرفتار شده مالید زیرا در صورتی که در سایر قسمتهای پوست سالم مالیده شود باعث تحریک پوست خواهد شد. راه دیگر آن است که پزشک برای تان یک کرم حاوی کلسی پوتریول از مشتقات ویتامین دی(d) تجویز نماید این کرم معمولاً روزی دوبار مالیده می‌شود مزیت این کرم این می باشد که هیچ بویی نداشته و پوست یا لباس را رنگین نمی کند و به طور طبیعی در حدود چهار هفته موثر میباشد شما باید دقیقاً توصیه‌های پزشک تان را در مورد این دارو اجرا نمایید زیرا این دارو را نباید به صورت و یا چین های پوست مالی کرم های حاوی کورتون نیز ممکن است در این بیماری تجویز شوند با این حال این داروها باید به مقدار کم مورد استفاده قرار گیرند زیرا دارای عوارض جانبی درازمدتی مثل نازک شدن پوست هستند.

برای درمان پسوریازیس های شدید که به کرم های مالیدنی پاسخ نمی دهند استفاده از اشعه ماوراء بنفش اغلب موثر واقع می شود اشعه ماوراء بنفش معمولاً بدون تجویز داروهای خوراکی استفاده میشود . در روش پووا تراپی از اشعه ماوراء بنفش همواره با داروی خوراکی پسورالن استفاده می شود این  دارو قبل از اینکه بیمار در مقابل اشعه ماوراء بنفش قرار بگیرد خورده می‌شود و باعث می گردد که پوست بیشتر به نور ماوراء بنفش حساس شود این درمان ترکیبی باعث می شود که احتمال خطر سرطان پوست کمی افزایش یابد و بنابراین فقط باید تحت نظارت دقیق یک متخصص پوست انجام شود.

استفاده از نور خورشید به طور منظم و به مقدار کم می توانند به از بین رفتن پسوریازیس کمک نمایند در معرض نور خورشید قرار گرفتن به اندازه مناسب در صورتی که هوا به اندازه کافی گرم باشد می‌تواند مفید واقع شود اما باید احتیاط های لازم را انجام دهید تا دچار آفتاب‌سوختگی نشوید در موارد خیلی شدید پسوریازیس نوع پوستولر که کرم های مالیدنی ممکن است موثر واقع نشوند درمان با داروهای خوراکی یا تزریقی ممکن است توصیه شود داروهایی که در این موارد مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از رتینوئید ها متوترکسات و سیکلوسپورین با این حال داروهای رتینوئید و متوترکسات می تواننددر خانمهای حامله باعث بروز ناهنجاریهای در جنین شوند بنابراین در صورتی که شما حامله هستید و یا اینکه قصد حامله شدن دارید نباید از این داروها استفاده نمایید گرچه هیچ درمان قطعی برای بیماری پسوریازیس وجود ندارد اما با انجام درمان می تواند علایم آن را تسکین داد و کمک نمود که بسیاری از بیمارانی که به این بیماری دچار هستند یک زندگی طبیعی را در پیش بگیرند.

ادامه مطلب...

پوست، مو و ناخن

پوست یک عضو زنده بدن می باشد. پوست دارای چند لایه می باشد. بالاترین لایه پوست را اپیدرم می نامند که سطح پوست را تشکیل می دهد و از سلولهای مرده پوست تشکیل شده است. هر فرد سالم در هر دقیقه حدود 30000 سلول پوست مرده اش می ریزد، با این حال سلولهای پوست زنده به طور مداوم در قسمت زیرین اپیدرم تولید شده و جای سلولهای مرده را می گیرند. در زیر اپیدرم، لایه ای به نام درم وجود دارد که حاوی عروق خونی، پایانه های اعصاب و غدد می باشد. در زیر درم، یک لایه چربی قرار دارد که به عنوان یک عایق، ضربه گیر و ذخیره کننده انرژِ عمل می کند. حتی با وجود اینکه اکثر قسمتهای پوست کمتر از 6 میلیمتر ضخامت دارد، اما با اینحال پوست هنوز یک لایه محافظت کننده قوی می باشد. جزء اصلی سطح پوست را یک پروتئین فیبروز محکم به نام کراتین تشکیل می دهد. کراتین در موها و ناخن ها هم وجود دارد.

پوست، مو و زیبایی

پوست تشکیل یک سد بسیار موثری را در مقابل ورود میکروبها و مواد مضر به داخل بدن می دهد، اما اثر محافظتی آن هنگامی بیشتر استت که سطح پوست سالم باقی بماند. زخم های روی پوست ممکن است عفونی شده و اجازه ورود میکروبها به داخل جریان ون را بدهد. سبوم یک ماده چربی می باشد که در غدد سباسه در لایه درم تولید می شود و به نرمی پوست کمک نموده و ضد آب می باشد. به خاطر همین است که پوست ضد آب بوده و ما وقتی به حمام می رویم، مثل اسفنج آب را به خود جذب نمی کنیم.

حس لامسه ما به خاطر وجود  گیرنده های عصبی است که در لایه درم وجود دارد. این گیرنده های عصبی به فشار، لرزش، گرما، سرما، و درد حساس هستند. در هر ثانیه میلیاردها پیام عصبی از این گیرنده های عصبی به سمت مغز فرستاده می شوند. تا در مغز این سیگنالها فرآیند شده و در آنجا یک تصویر حسی از آن ایجاد شود. بعضی مناطق پوست مثل نوک انگشتان دست دارای تعداد خیلی زیادی گیرنده های عصبی هستند و به همین خاطر است که این مناطق از پوست، حساسیت بیشتری نسبت به سایر قسمتهای پوست دارند. پوست همچنین نقش مهمی را در تنظیم حرارت بدن بازی می کند. هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار می گیرد، تولید ویتامین D می کند که برای قوی شدن استخوان ها ضروری می باشد.

پوست ما متناسب با زندگی ما تغییر می کند. برای مثال، پوست دستهای یک فرد باغبان ضخیم می گردد تا او را بیشتر محافظت کند. روند پیری پوست که باعث چین و چروک شدن پوست و کمتر شدن قابلیت ارتجاعی آن می گردد می تواند بر اثر سیگار کشیدن یا در معرض نور خورشید قرار گرفتن تشدید شود. همچنین رنگ پوست می تواند تغییر کند. اپیدرم و درم پوست وقتی که در معرض نور مستقیم خورشید قرار می گیرند تولید ملانین اضافی می کنند. ملانین رنگدانه ای است که در سلولهای پوست وجود داشته و پوست را در مقابل اشعه ماوراء بنفش خورشید محافظت می کند. این رنگدانه باعث میگردد که رنگ پوست تیره تر شود. افرادی که در سرزمینهای دارای آفتاب شدید زندگی میکنند معمولاً پوست تیره تری دارند که باعث می شود به آسانی دچار آفتاب سوختگی نشوند. پوست افرادی که رنگ روشنی دارند. ملانین کمتری داشته و به آفتاب سوختگی مستعدتر می باشد.

پوست و مو

پوست دارای دو لایه اصلی می باشد. لایه بالایی که به آن اپیدرم گفته می شود و لایه پایینی که درم نام داشته و ضخیم تر می باشد. اپیدرم حاوی ورقه هایی از سلولهای مسطح و خشن می باشد. مو ها از فولیکول مو رشد می کنند. فولیکول مو مناطق تغییر یافته ای از اپیدرم می باشند که خود را به درم رسانده اند. سلولهای موی جدید که در فولیکول ها ساخته می شوند در نهایت می میرند و تشکیل تنه مو را می دهند. هر مو در هر ماه بین 6 تا 8 میلیمتر رشد می کند. لایه درم پوست از بافت قوی  و قابل ارتجاعی تشکیل شده که در داخل آن عروق خونی، غدد و پایانه های عصبی قرار دارند.

ناخن

صفحه های محافظ که به آن اصطلاحاً ناخن گفته می شود در انتهای انگشتان دستها و پاها قرار دارند. ناخن ها عمدتاً از کراتین تشکیل شده اند که یک پروتئین قوی می باشد که در پوست و موها نیز وجود دارد. رشد ناخنها از ماتریکس که در زیر یک چین پوستی که به آن کوتیکول می گویند و از لانولا که یک قسمت هلالی شکل در قاعده ناخنها است صورت می گیرد.

ادامه مطلب...

تعریق بیش از حد

عرق ریزش بیش از حد را اصطلاحاً هیپرهیدروز می نامند. این وضعیت معمولاً ابتدا در هنگام بلوغ ظاهر می شود و تا سن 30 سالگی هم از بین می رود. در بسیاری از موارد، هیچ علتی برای ایجاد آن پیدا نمی شود اما در حدود نیمی از افرادی که دچار این وضعیت می شوند یک سابقه فامیلی هم وجود دارد که نشام می دهد یک عامل ژنتیکی هم ممکن است در بروز این بیماری دخیل باشد. تعریق بیش از حد می تواندنشانه ای از یک مشکل زمینه ای مثل پرکاری غده تیروئید یا دیابت باشد. همچنین ممکن است در خانمهای یائسه این وضعیت دیده می شود. در بعضی از افراد، استرسهای روحی می تواند باعث شروع حملات عرق ریزش شوند.

عرق کردن زیاد

تعریق بیش از حد ممکن است در بسیاری از نقاط بدن، بخصوص پاها، زیر بغل، دستها و صورت ایجاد شود. این وضعیت اغلب هماره با بوی ناخوشایند می باشد.

نحوه درمان تعریق بیش از حد

عرق های بدن را به طور منظم بشوئید و لباسهای راحت، شل و آزاد که از الیاف طبیعی ساخته شده اند و عرق بدن را جذب می کنند بپوشید. مواد ضد عرق ممکن است به کاهش عرق زیر بغل کمک نمایند. اگر اضطراب باعث بدتر شدن وضعیت می گردد. تمرینات آرامش بخشی ممکن است کمک کننده باشند. اگر با این اقدامات مشکل شما بر طرف نشد، با پزشکتان در این مورد مشورت کنید.

پزشک ممکن است از مواد حاوی کلرید آلومینیوم برای کاهش فعالیت غدد عرق تجویز نماید. اگر زیر بغل شما دچار عرق ریزش بیش از حد است و ساییر درمان ها با شکست روبرو شده اند، پزشک ممکن است توصیه به یک عمل جراحی کوچک برای از بین بردن مراکز عصبی که عرق ریزش را کنترل می کنند بنماید تا مشکل را به طور دائمی حل نمایید.

ادامه مطلب...

نارکولِپسی

افردا مبتلا به نارکولِپسی در هر زمانی از روز ممکن است به خواب بروند که اغلب در هنگام انجام کارهای یکنواخت این وضعیت پدید می آید. خوابیدن این افراد ممکن است در زمانهای غیر مناسب رخ دهد. این افراد را می توان به راحتی از خواب بیدار نمود اما دوباره به خواب می روند. وضعیت نارکولپسی می تواند به طور جدی باعث اختلال در زندگی روزمره فرد شود.

میل شدید به خواب

بعضی از افراد مبتلا به نارکولپسی، بلافاصله قبل از این که به خواب بروند دچار توهم های مشخصی می شوند. بعضی دیگر از این افراد اظهار می دارند که وقتی در حال به خواب رفتن هستند و یا وقتی که در حال از خواب بیدار شدن هستند قادر به انجام هیچ حرکتی نیستند که به این وضعیت اصطلاحاً فلج خواب گفته می شود. حدود 70 درصد مبتلایان به نارکولپسی همچنین دچار کاتاپلکسی نیز هستند یعنی به طور موقت قدرت دستها و پاهایشان از بین رفته و باعث می شود که فرد به زمین بیفتد. وضعیت کاتاپلسی گاهی اوقات بر اثر حالتهای هیجانی مثل ترس یا خندیدن ایجاد می شود

علت بروز نارکولپسی هنوز مشخص نشده است اما این مشکل در بعضی خانواده ها بیشتر دیده می شود. از هزار نفر در انگلستان، یک نفر دچار این وضعیت می باشد و معمولاً نیز قبل از سن 20 سالگی ایجاد می شود.

نحوه درمان نارکولپسی

پزشک شما احتمالاً قادر خواهد بود از توضیحاتی که شما راجع به وضعیتتان می دهید، تشخیص نارکولپسی را بدهد. او ممکن است برای شما درخواست گرفتن نوار مغزی را بنماید تا فعالیت الکتریکی مغزتان را بررسی کند. این نوار مغزی وقتی که شما در خواب هستید گرفته خواهد شد.

افراد مبتلا به نارکولپسی باید یک برنامه منظم روزانه برای چندین بار خوابهای کوتاه مدت در طول روز داشته باشند و در مواقعی که بیدار هستند خود را سرگرم و مشغول نگه دارند. پزشک ممکن است برای این افراد داروهای آمفتامین تجویز نماید تا به بیدار ماندن آنها کمک نماید. همچنین بعضی از داروهای ضد افسردگی ممکن است در درمان افراد دچار کاتاپلکسی مفید باشند.. گرچه وضعیت نارکولپسی معمولاً تا آخر همر همراه فرد می باشد اما در بعضی موارد بعد از مدتی به طور خودبخودی بهبودی ایجاد می گردد..

ادامه مطلب...

آنفولانزآ

آنفولانزا شایعترین سرماخوردگی است که شیوع آن از اول پاییز آغاز و تا اواخر اردیبهشت کاه ادامه دارد. آنفولانزا به صورت بیماری واگیردار گریبانگر همه گروه های سنی می شود. تب و لروز، سردرد، دردهای عضلانی و استخوانی از جمله کمر درد، ضعف، خستگی و کوفتگی، سرفه های خشک، گلودرد، خشونت صدا و آبریزش بینی، از علایم شایع بیماری هستند.

تفاوت آنفولانزا و سرماخوردگی

سرماخوردگی و آنفولانزا علایم مشابهی دارند با این تفاوت که سرماخوردگی معمولا خفیفتر است و ممکن است بدون تب و یا با تب پایین باشد اما آنفولانزا به طور ناگهانی شروع می شود و با تب بالا همراه است. همچنین مدت زمان بیشتری طول می کشید تا آنفولانزا بهبود یابد امااین مدت در سرماخوردگی کوتاهتر است.

علت سرماخوردگی و آنفولانزا

بیش از 100 نوع ویروس مختلف می توانند سرماخوردگی ایجاد کنند. اما ویروس هایی که باعث آنفولانزا می شوند زیاد نیستند. همین مطلب یعنی انواع کم ویروسهایی که باعث آنفولانزا می شوندباعث شده واکسن هایی تهیه شود که به پیشگیری از آنفولانزا کمک می کنند. اما در مورد سرماخوردگی ساختن واکسن به دلیل تعداد زیاد ویروسها میسر نیست. استرس، خستگی شدید، تغذیه نامناسب، وجود بیماری اخیر که موجب کاهش مقاومت بدن شده باشد، بیماری مزمن، خصوصاً بیماری مزمن قلبی یا ریوی، حاملگی (سه ماه سوم)، افرادی که در یک محیط نیمه بسته زندگی می کنند. سرکوب ایمنی ناشی از دارو یا بیماری و مکانهای شلوغ به هنگام بروز همه گیری از عواملافزایش دهنده خطر ابتلا به آنفولانزا هستند.

راهای انتقال بیماری

ویروس به راحتی از طریق ترشحات تنفسی از جمله عطسه و سرفه و نیز از طریق تماس نزدیک، نظیر دست دادن و روبوسی از فرد بیمار به افراد سالم منتقل می شود.

در صورت بروز علایمی مثل: افزایش تب یا سرفه، وجود خون در خلط، گوش درد ، تنگی نفس یا درد قفسه سینه، ترشحات غلیظ از بینی، سینوسها یا گوشها، درد سینوس، درد شدید در صورت یا پیشانی، درد یا سفتی گردن، سرماخوردگی که بیش از 10 روز طول کشیده است، تنفس کوتاه، خشونت صدا، سوزش گلو یا سرفه مداوم، خس خس سینه، برای درمان کامل و درست باید حتما به پزشک مراجعه کنید. زیرا این علائم نشان دهنده عفونت شدید و عارضه دار شدن سرماخوردگی می باشند.

درمان

در طول 10-7 روز در صورتی که هیچ عارضه ای رخ ندهد بهبود خود به خودی اتفاق می افتد. اما اگر عارضه ای رخ دهد، بهبودی ممکن است 6-3 هفته به درازا انجامد. در این صورت مصرف دارو حتما باید با صلاحدید و تجویز پزشک انجام شود.

اقدامات درمانی

  • استراحت در منزل به ویژه در هنگام تب: استراحت کمک می کندتا بدن با ویروس به خوبی مبارزه کند.
  • استفاده از مایعات فراوان مانند آب، آب میوه و سوپ رقیق
  • غرغره آب یا آب نمک ولرم چند بار در روز باعث می شود سوزش گلو بهبود یابد.
  • خودداری از استعمال دخانیات و مصرف الکل
  • استفاده از قطره های بینی حاوی آب و نمک برای تخفیف گرفتگی بینی، موثر است.
  • برای افزایش رطوبت هوا از یک دستگاه بخور استفاده نمایید. رطوبت کمک میکند تا ترشحات ریه رقیق شده و راحت تر تخلیه شوند.
  • برای جلوگیری از سرایت بیماری دیگران، دستان خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس از تماس با ترشحات بینی یا پیش از خوردن غذا
  • از مصرف آنتی بیوتیک و هر گونه دارویی بدون تجویز پزشک خودداری کنید.
  • بی اشتهایی بسیار شایع است شاید در ابتدا فقط بتوانید مایعات بنوشید، اما پس از مدتی از مواد غذایی کم حجم حاوی مواد نشاسته ای بدون ادویه استفاده نمائید. از مصرف غذاهای چرب، سرخ کرده و ادویه دار بپرهیزید.
  • روزانه حداقل 8 لیوان آب بنشوید. نوشیدن مایعات بیشتر مثل آب میوه، چای و نوشیدنی های غیر گازدار نیز به رقیق شدن ترشحات کمک میکنند. مواد غذایی حاوی ویتامین ث نظیر آب مرکبات در کاهش وطل مدت بیماری موثر است.

واکسن آنفولانزا

واکسن تزریقی آنفولانزآ حاوی ویروس کشته شده است. استفاده از این واکسن پس از سن شش ماهگی مورد تایید قرار گرفته است.

ویروس های
آنفولانزا دائم در حال تغییر هستند. بنابراین واکسن های آنفولانزا باید هر ساله به روز شوند. یعنی هر واکسن فقط برای همان سال بکار رود. این واکسن قادر به پیشگیری از بیماریهای شبه آنفولانزا که توسط سایر ویروسها حاصل می شوند نیست. دو هفته لازم است تا پس از تزریق  واکسن آنفولانزا ایمنی علیه بیماری ایجاد شود و این محافظت یکسال استمرار خواهد داشت. در تزریق این واکسن حتما با پزشک متخصص مشورت شود. بهترین زمان برای تزریق واکسن مهر تا آذر ماه هر سال است.

افرادی که باید واکسن دریافت کنند

  • تمام اطفال 23-6 ماهه و افراد 65 سال به بالا
  • افراد با مشکلات مزمن پزشکی و تحت مراقبت طولانی مدت
  • افراد با بیماری های مزمن مانند: بیماریهای قلبی، کلیوی، ریوی، بیماریهای متابولیک نظیر دیابت، آسم، کم خونی و سایر عوارض خونی
  • شرایط خاص( نظیر مشکلات عصبی_عضلانی) که منجر به بروز ناتوانی های تنفسی می گردند.
  • افراد با ضعف سیستم ایمنی مثل: مبتلایان به ایدز- افرادی که تحت درمان طولانی با داروهای استروئیدی هستند- بیماری سرطانی تحت درمان با رادیوتراپی یا دارودرمانی
  • افراد 6 تا 18 ساله ای که تحت درمان طولانی با آسپیرین هستند.
  • زنانی که در فصل شیوع آنفولانزا قصد بارداری دارند.

افرادی که نباید واکسن دریافت کنند

در موارد آلرژی شدید به تخم مرغ، افرادیکه واکنش شدید نسبت به دوز قبلی واکسن آنفولانزا داشتند و مبتلایان به سندرک گیلن باره، تزریق .اکسن توصیه نمی شود مگر با نظر پزشک.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...

وارفارین

وارفارین یک داروی ضد انعقاد خوراکی است که جلوی لخته شدن خون را می گیرد، بنابراین از مشکلات ناشی از تشکیل لخته در رگ های خونی پیشگیری می کند.

دستور مصرف دارو چگونه است

وارفارین معمولا روزی یک نوبت مصرف می شود. مهم است که هر روز در ساعت معینی خورده شود. هیچ گاه بیش از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به محض
آن که به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تا روز بعد متوجه آن نشدید، نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه دارویی معمول بازگردید.

در حسن مصرف این دارو مکررا! باید آزمایش خون داده شود تا سرعت لخته شدن خون اندازه گیری شود. پزشک بر اساس سرعت لخته شدن خون، مقدار وارفارین را تعیین می کند، تا در حالی که از لخته شدن خون جلوگیری می شود، خطر خونریزی خودبه خوبی وجود نداشته باشد. فواصل اندازه گیری PT را پزشک تعیین می کند.

زمان مصرف دارو

مهم ترین نکته درباره مصرف قرص وارفارین، خوردن دارو در وقت معین است به طوری که فراموش نشود. زمان ایده آل مصرف دارو "عصر" است.. با توجه به این که غذا ممکن است بر جذب دارو تاثیر بگذارد، دارو نیم ساعت قبل یا یک ساعت بعد از غذا مصرف شود. بسته به نظر پزشک معالج شما و بر اساس نوع بیماری شما،  ممکن است درمان موقت ، یا برای تمام عمر باشد.

مصرف داو هنگام جراحی یا دندانپزشکی

بر اساس نوع کار درمانی شما، وارفارین با نظر پزشک معالج شما موقتا قطع می شود و ممکن است درمان جایگزین با داروهای ضد انعقادی دیگر شروع شود. از این رو قبل از هر اقدامی، پزشک خود را مطلع کنید چرا که ممکن است در معرض خطرخونریزی قرار بگیرید.

حتما پزشک خود را از داروهای دیگری که مصرف می کنید مطلع سازید تا با هم تداخل نکنند.

عوارض جانبی

هنگام مصرف دارو، در صورت بروز هر یک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصصرف وارفارین را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید:

  • کبودی یا درد انگشتان پا
  • ادرار کدر یا تیره و یا ادرار کردن مشکل یا دردناک
  • زخم یا لکه های سفید در دهان
  • گلودرد، تب و لرز
  • ورم پا و ساق پا
  • خستگی
  • افزایش وزن غیر عادی
  • زردی چشم ها یا پوست

هنگام مصرف وارفارین، هر گونه علامتی از خونریزی خارجی مثل خونریزی از لثه ها هنگام مسواک زدن، کبودی وسیع بدون ضربه، خون دماغ، خونریزی شدید و غیر عادی از بریدگی ها، خونریزی شدید و غیر عادی هنگام عادت ماهانه داشتید، حتما به پزشک مراجعه کنید. علایم خونریزی داخلی عبارتند از:

درد معده یا شکم،  درد پشت، ادرار خونی، مدفوع سیاه و قیری، سرفه خونی، درد، خشکی یا تورم مفصلی، استفراغ خونی یا حاوی مواد غذایی در یک زمینه قهوه ای.

یک برنامه غذایی متعادل داشته باشید. ویتامین k که در گوشت، لبنیات و سبزیجات سبز تیره چون بروکلی، اسفناج، کاهو و کلم سبز وجود دارد، اثر وارفارین را در بدن کم می کند. اگر بنرامه غذایی خود را تغییر دهید و به مقدار زیاد از این عذاها مصرف کنید، ممکن است اثر وارفارین در بدنتان کاهش یابد.

هنگام مصرف وارفارین توصیه می شود

  • اگر چند روزی بی اشتهایی شدید، پزشکتان را مطلع کنید، زیرا ممکن است دچار کمبود ویتامین kشوید و در نتیجه اثر وارفارین در بدنتان افزایش یابد.
  • از ورزش یا فعالیتهایی که ممکن است در انها آسیب ببینید بپرهیزید.
  • از ماشین ریش تراش (به جای تیغ ریش تراش) و از مسواک نرم استفاده کنید.
  • یک برگه شناسایی پزشکی همراه داشته باشید که نشان دهد وارفارین مصرف می کنید
  • مراقب باشید دستتان را نبرید و از خلال دندان استفاده نکنید.
  • از هر گونه تزریق عضلانی و اندازه گیری درجه مقعدی خودداری نمایید.
  • به هر پزشک و داروسازی که مراجعه می کنید بگویید که وارفارین مصرف می کنید.
  • مرصف وارفارین را هرگز به طور خودسرانه قطع یا کم و زیاد نکنید.
  • وارفارین را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگهداری کنید.
  • وارفارین تاریخ مصرف گذشته را معدوم نمایید.
  • هنگام مصرف وارفارین نباید نوشیدنی الکلی بنوشید. الکل روی عملکرد وارفارین در بدنتان تاثیر می گذارد.
  • تغییرات واضح و زیاد در رژیم غذایی خود ندهید.

 

ادامه مطلب...

مراقبت از سوند فولی

وقتی نیاز به استفاده از یک سوند دائمی احساس شود، سوند فولی برای شما جاگذاری خواهد شد. جاگذاری به مفهوم ثابت کردن آن در داخل مثانه است. به طوری که بتواند ادرار را از داخل مثانه به درون کیسه ای که در خارج بدن قرار میگیرد، هدایت کند. متداولترین دلایل استفاده از این سوندها عبارتند از:

  • بی اختیاری در دفع ادرار
  • احتباس ادرار
  • جراحی هایی که درآنها استفاده از این سوندها ضرورت پیدا میکند، یا سایر مشکلات بهداشتی

عوارض کتتر ادراری

  1. عفونت ادراری که جزء شایعترین عوارض می باشد.
  2. انسداد جریان ادرار بعلت انسداد در مسیر کاتتر
  3. آسیب مجرای ادرار و خونریزی از مجرا

سوند فولی در منزل

هنگام استفاده از این سوندها در منزل، در درجه اول باید از صحت نصب و عملکرد درست این سوندها اطمینان خاطر داشته باشید. همچنین لازم است که از نحوه تمیز کردن لوله و قسمتهایی از لوله که با بدن اتصال دارند، آگاهی داشته باشید، تا بتوانید از بروز هر گونه عفونت و یا التهاب پوست پیشگیری نمائید. هنگام استفاده از این سوندها باید کنترل وضعیت سوند و مراقبت از پوست را، به عنوان بخشی از برنامه زندگی روزمره خود قرار دهید. بعد از تعبیه این نوع سوندها در مثانه، باید برای یک تا دو هفته از فعالیتهای جسمی سنگین اجتناب نمائید. اما مهمترین جنبه ای که در استفاده از این سوندها باید به دقت مورد توجه قرار گیرد، نظافت پوست و بهداشت بدن و تمیز نمودن سوند است.

تمیز کردن پوست اطراف سوند

شما برای تمیز کردن پوست اطراف سوند و همچنین نمیز کردن خود سوند نیاز به وسائل و تجهیزات زیر دارید:

  • دو عدد لیف حوله ای تمیز
  • دو عدد حوله ی دستی تمیز
  • صابون ملایم
  • آب گرم
  • یک ظرف تمیز و یا در دسترس دستشویی

با اجرای دستورالعمل زیر، روزی یک بار یا در صورت لزوم بیشتر، از پوست خود مراقبت کنید:

  1. دستان خود را به خوبی با آب و صابون بشویید. از تمیز شدن بین انگشتان و زیر ناخن های خود اطمینان پیدا کنید.
  2. یکی از پارچه های حوله ای را با آب گرم مرطوب کرده و روی آن صابون بزنید.
  3. به آرامی اطراف تمام مناطقی که سوند قرار دارد را با پارچه ی آغشته به صابون تمیز کنید. خانمها باید این کار را از جلو به عقب انجام دهند و آقایان باید تمیز کردن را از نوک آلت به سمت پایین اجرا کنند.
  4. لیف را با آب شستشو دهید، تا صابون آن پاک شود.
  5. این بار صابون بیشتری را به لیف بزنید و به وسیله آن به آرامی قسمتهای بالائی پاها و باسن را تمیز کنید.
  6. صابون ها را پاک کرده و آهسته بوسیله حوله تمیز آن را خشک نمائید.
  7. از هیچ نوع کرم، پودر یا اسپری در نزدیکی این مناطق استفاده نکنید.

تمیز کردن سوند

برای تمیز نگه داشتن سوند و عاری بودن آن از میکروبهایی که باعث عفونت می شوند. مراحل زیر را دو بار در روز باید ادامه دهید:

  • دستهای خود را به خوبی با آب و صابون بشویید.
  • اگر از یک ظرف استفاده می کنید، آب گرم داخل آن را عوض کنید.
  • لیف حوله ای دوم را با آب گرم خیس کرده و روی آن صابون بمالید.
  • سوند را به آرامی نگه داشته و شستشوی قسمت انتهایی سوند را نزدیکی مهبل یا آلت را شروع کنید. سوند را به آرامی از بدن دور کرده و آن را تمیز کنید. هیچگاه کار تمیز کردن را از انتهای سوند به سمت بدن انجام ندهید.
  • لوله را به آرامی به وسبله ی حوله دوم خشک کنید.

اطمینان از صحت کار سوند

همواره لازم است که سوند و کیسه ادرار را در تمام طول روز کنترل کنید. بنابراین به نکات زیر توجه داشته باشید:

  1. همیشه باید کیسه ادرار را در پایین تر از سطح کمرتان نگه دارید.
  2. سعی کنید بیش از حد لزوم جریان ادرار را در سوند قطع نکنید. برقرار بودن جریان ادرار در داخل سوند باعث می شود که بهتر کار کند.
  3. سوند را از نظر تا خوردگی کنترل کنید. در صورتی که نشتی ادرار وجود نداشته باشد، می توانید آن را به آرامی به اطراف حرکت دهید.
  4. همیشه در طول مدت روز مقدار زیادی آب بنوشید تا جریان ادرارتان تداوم داشته شود.

بهتر است در موارد زیر فورا به پزشک یا پرستار خود مراجعه کنید:

  • وجود درد در اطراف سوند
  • پر شدن سریاع کیسه ادرار و مشاهده افزایش تولید ادرار
  • نشت ادرار
  • مشاهده خون در ادرار بعد از چند روز ترخیص از بیمارستان
  • انسداد سوند
  • مشاهده جرم و سنگ در ادرار
  • احساس بد بو شدن ادرار، تیره شدن یا تغییر رنگ قابل ملاحظه ی آن
  • داشتن علائم عفونت (شامل: احساس درد یا سوزش ادرار در موقع دفع ادرار، تب یا لرز)

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری