مقالات کودک

امنیت وابستگی

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): تحقیقات بسیار زیادی نشان می هند که کودکانی که احساس امنیت می کنند تقریباً در هر موردی موفق تر از کودکان بیمناک می باشند. محققان به این کودکان عنوان " وابسته در ایمن" اطلاق می کنند. به هر حال تعداد زیادی از بچه ها در دوران نوزادی خود بیمناک هستند. حتی در خانواده های با ثبات و خوشحال هم، یک سوم تمام کودکان مضطرب و بیمناکند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

امنیت در کودکان

کودکی که احساس امنیت می کند، سماجت به خرج نمی دهد، از سوی دیگر اگر ارتباطی را با او آغاز کنید، مقاومتی نمی کند. اگر برای مدتی از کودک خود که احساس امنیت می کند، دور بوده اید و دوباره به او پیوسته اید، بسیار خوش بینانه با شما احوالپرسی می کند و اگر ناراحت باشد، با حضور شما و ارتباطی که با شما برقرار می سازد، تسکین می یابد. کودکی کع احساس امنیت می کند همواره شما را به غریبه ترجیح می دهد. در سوی دیگر معمولاً کودک بیمناک تر می باشد، وقتی از مادرش جدا شود، بسیار غمگین می شود و زمانی که مادر برمی گردد، نمی تواند او را تسلی دهد. حتی ممکن است با بازشگت مادر عصبانی شود و تسلی او و یک غریبه را پس بزند. یک کودک بسیار بیمناک می تواند مشوش و آشفته باشد، دوست ندارد به کسی نزدیک شود، هرگز با کسی ارتباط چشمی برقرار نمی کند و هرگز هم احساساتش را بروز نمی دهد.

به راحتی می توان تاثیرات سودمند امنیت را در کودکان دو ساله مشاهده نمود. به عنوان مثال، کودکان نوپایی که احساس امنیت می کنند، توجه بیشتری به بازی نشان می دهند، برای یافتن راه حل در انجام کارهایی که به ابزار و آلات نیاز دارد، با اطمینان بیشتری تلاش می کنند و اغلب از مادرشان به عنوان منبع مساعدت و حلال مسائل، کمک می گیرند.

کودکانی که احساس امنیت می کنند در رده سنی 18 تا 30 ماهگی از الگوی بازی پیچیده تر و کامل تری استفاده می کنند که نشان می دهد از دوستان بیمناک خود، اجتماعی تر هستند، افکار پیشرفته تری دارند و دنیا را بهتر درک می کنند. بچه هایی که احساس امنیت می کنند در ردهپیش دبستانی تعامل سریع تر و راحت تری را با یک فرد بالغ غریبه مانند معلمشان برقرار می کنند. کودکان بیمناک ناهنجاری های رفتاری بیشتری دارند، مانند بد خلقی و رفتار پرخاشگرانه. آنها با سماجت به دنبال جلب توجه هستند و در مدرسه با شیطنت کردن و سوء رفتار ایت نوجه را بدست می آورند.

کودکانی که احساس امنیت می کنند، همدلی بیشتری را به کودکان دیگر و بزرگترها نشان م یدهند. آنها به خاطر ناراحتی مردم، خوشحال نمی شوند؛ کودکان بیمناک به رنج مردم دیگر می خندند. کودکانی که از امنیت وابستگی برخورداند، در سنین چهار و پنج سالگی از نظر رویکرد انعطاف پذیری که به زندگی دارند و نیز درایت خود، از امتیاز بالاتری برخوردارند. این کودکان در همان سن اعتماد به نفس بالاتری دارند و در سنین پنج و شش سالگی با همسالان خود دوستانه تر رفتار می کنند و بیشتر مورد توجه آنها قرار می گیرند.

چرا و چگونه امنیت را ارتقا دهیم

ارتقای امنیت به صلاح شماست و باید به کودکتان در داشتن وابستگی همراه با احساس امنیت کمک کنید. الگوهای بسیار روشنی برای رفتار والدین در جهت ارتقای امنیت وجود دارند که باید از انها پیروی کنید. والدینی که کودکانشان احساس امنیت می کنند، رفتار خود را با رفتار آنها مطابقت می دهند و یا از ضرباهنگ آنها پیروی می کنند. به نظر می رسد والدین این کودکان از نظر احساسی راحت تر با آنها برخورد می کنند . این دسته از والدین بیشتر لبخند می زنند، از صدای خود بیشتر استفاده می کنند و همچنین آهنگ عاطفی بیشتری به صدایشان می دهند. کودکانشان را بیشتر نوازش کرده و بیشتر در آغوش می گیرند.

مادران کودکان بیمناک با عنوان " مادری که به لحاظ روحی، غیر قابل دسترسی است" خطاب می شوند. احتمالا این مادرها افسرده هستند و از تماس جسمی با کودکانشان در ماه های اولیه سرباز می زنند. تمایلی ندارند تا به کودکانشان توجه نشان بدهند و حتی ممکن است آنها را پس بزنند یا از آنها دوری کنند.

ادامه مطلب...

نیروی حرکت در کودکان

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل ): ممکن است عجیب به نظر برسد، اما زمانی که نوزادتان بتواند سرش را کنترل کند، راه رفتن ، دویدن، جست و خیز کردن و بالا و پایین پریدن را یاد می گیرد. بنابراین، زمانی که در چهار هفتگی سرش را بلند کرد، اولین تلاش هایش را برای راه رفتن مشاهده خواهید نمود. این پیشروی نیز مانند بقیه از سر آغاز شده و به نوک پا خاتمه می یابد. بنابراین اولین مرحله لازم، کنترل سر می باشد.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

نیروی حرکت

طی هفته های نخست، دسته ها و پاهای فرزند شما در وضعیت های کامل تری قرار می گیرند _ وضعیت هایی که لازمه دست یابی به حرکتی موفق می باشند. سپس در مراحل  بعدی که به سهولت می توان مشاهده نمود، هم زمان با قوی تر شدن ماهیچه هایش برای انجام حرکات بهتر و موزون تر اط دست ها و پاهایش استفاده می کند. او در ابتدا با استفاده از این حرکات متابولیک یتواند راست بنشیند،  سپس سینه خیر برود، بایستد و در نهایت راه برود. برخی از کودکان قبل از این که یاد بگیرند که چگونه راه بروند، با استفاده از روش های متنوع  دیگری می آموزند که از جایی به جای دیگر حرمت کنند. برخی در غلت زدن تبحر پیدا می کنند، عده ای بر روی باسن خود حرکت می کنند؛ بعضی ها با کمک یک دست و باسن و یا هر دو دست و هر دو باسن  خود حرکت می کنند؛ و عده ای نیز عقب عقب سینه خیز می روند. هر زمان که او به اصول اولیه حرکت کردن مسلط شد، بعد از آن به اصلاح آنها می پردازد تا آنکه بتواند بدود، حست و خیز کند، به خوبی بپرد، اسکیت بازی کند، دو چرخه اش را براند و به راحتی از جایی بالا برود. شما می توانید با انجام ورزش ها و بازی هایی که در نمودار شرح داده شده، در این فرآیند به او کمک کنید. این تمرین ها جالب هستند و باید در مواقعی که شما وقت کافی دارید و کودکتان هم حالتی پذیرنده قرار دارد، انجام گیرند.

فراهم آوردن محیطی امن

هر زمان که کودک شما توانست به راحتی حرکت کند، نگرانی اصلی شما ایمن نگه داشتن اوست. از راهنمایی های زیر استفاده کنید:

  • پلکان های بی حفاظ و سایر مکان های غیر ایمن را با موانعی مسدود کنید. این مواضع باید از یک توری مکم ساخته شده باشند که لبه بالایی آنها صاف است و یک لبه ثابت دارد که از آنجا با چرخش باز می شود . (موانع چوبی قابل گسترش که شکاف های الماسی شکل دارند، خطرناک هستند.) از موانعی که به فشار متکی هستند، در جاهایی که احتمال افتادن وجود دارد مانند بالای پلکان نباید استفاده شود . مانع فشاری را باید جایی دور از دسترس کودک نصب کرد.
  • خانه مملو از وسایلی است که برای بچه های کوچک، خطرناک هستند. علاوه بر مواد سمی داخل حمام و آشپزخانه، بسیاری از از گیاهان خانگی هم برای آنها خطرناک هستند. داخل آشپزخانه ابزاری که سیم های بلند دارند، وسایل برنده، بسته های ورقه پلاستیکی و فلزی که لبه های تیزی دارند، مایعات داغ و چیزهای دیگری وجود دارند. هرگز نباید به کودکان اجازه دهیم که آزادانه در آشپزخانه پرسه بزنند.
  • روروک بچهها باید مطابق معیارهای امنیتی بوده و تنها تحت نظر شما مورد استفاده قرار بگیرد. هیچ کاه به کودکان اجازه ندهید که نزدیک اجاق گاز، شومینه، بخاری یا سایر منابع گرمایی از روروک استفاده کنند. برای کاهش احتمال سوانح، سطح زمین را بررسی کنید تا صاف باشد و هیچ گونه مانعی اعم از لبه های قالیچه یا درگاه های برآمده نداشته باشد.
  • باید وسایل بازی خارج از منطل را به وسیله بتونه هایی در پایه کمکی ها، محکم روی زمین تثبیت نمود. این بتونه ها باید روکش ضربه گیر داشته باشند. از استعمال نگهدارنده های چوب که حاوی جوهر قطران یا پنتاکلروفنول می باشند، برای وسایل چوبی خودداری کنید. هر زمان کودکتان مایل بود از دو چرخه، اسکیت برد یا اسکیت استفاده کند، او را تشویق کنید تا کلاه ایمنی به سر بگذارد و از لباس هایی که لایه محافظ دارند، استفاده نماید.
ادامه مطلب...

کنترل ادرار

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): هیچ دو کودکی در یک سن مشابه نمی توانند ادرار خود را کنترل کنند.  فکر این که کودکتان در آن زمانی که شما تعیین می کنید باید بتواند خودش را کنترل کند، فکر درستی نیست . تنها زمان ممکن آن وقتی است که کودک آمادگی پیدا کند. مقصور بنده از آمادگی یافتن، زمانی است که مغز، رشته های عصبی و ماهیچه ها به اندازه کافی پرورش یافته باشند. به علت آنکه رشته های عصبی به تکامل لازم نرشده اند و تا سن 15 تا 18 ماهگی ماهیچه ها به انها پاسخ می دهند، بنابراین لطفا ً و به خاطر فرزندتان تا قبل از این سن از او انتظار نداشته باشید که به دستشویی رفته و روی لگن بنشیند. در اصل هرگز نباید آنها را وادار کنید تا روی لگن بنشینند، چرا که این کار سبب می شود فرزندتان به راستی از این کار سر باز  بزند ( و همیشه هم برد با اوست) و احتمالاً بعدها به مشکلاتی مثل گاه و بیگاه خود را خیس کردن یا شب ادراری برخورد خواهد کرد.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

کنترل ادرار در کودکان

خیس کردن شلوار در تمام کودکان رایج است . به خاطر داشته باشید که آنها تا قبل از 15 ماهگی به سختی می توانند ادرار خود را نگه دارند. پس حتی زمانی که به شما خبر می دهد که نیاز به تخلیه ادرار دارد، تا زمانی که برایش لگن بیاورید یا تا زمانی که روی آن بنشیند، نمی تواند ادرار خود را نگه دارد. همچنین حدوداً در 21 ماهگی یک افزایش طبیعی در بسامد ادراری او رخ می دهدکه هیچ کس و کمتر از همه کودکتان نمی تواند در مورد آن کاری انجام دهد. او در سن 2.5 سالگی می تواند ادرارش را تا 4 یا 5 ساعت نگه دارد و یعد از آن، مدت زمان نگه داشتن ادرار طولانی تر خواهد شد.

کودکان از حود سن 12 ماهگی حالت منفی بافی پیدا می کنند و اگر آنها را وادار به انجام کاری بر خلاف میلشان نمایید، به راحتی از اطاعت آن سرباز می زنند. اگر والدین با تلاش زیاده از حد مشتاقانه و قاطع طرز استفاده از لگن را به کودکان بیاموزند، این امر می تواند به شکست مطلق بیانجامد. تمام بچه ها از جلب توجه و جار و جنجال کردن خوششان می آید و زمانی که سعی می کنند از لگن استفاده کنند، هیچ چیز بیش از تماشای دقیق تمام اعضای خانواده آنها  را راضی نمی کند. او دوست دارد مادرش کنار او بنشیند و با چرب زبانی او را متقاعد کند، با او بازی کند و به او وعده و وعید بدهد. کودک می داند که اگر بلافاصله بعد از آوردن لگن، کارش را انجام دهد، موجب شگفتی تمام اعضای خانواده می شود. بنابراین برای جلب توجه چند بار در روز این کار را تکرار می کند.

با آموزش دستشویی رفتن از بروز مشکلات جلوگیری کنید

  • اگر مستعد هستید که خیلی زود به کودکتان آموزش دهید، مشکلات بسیاری به وجود خواهد آورد، اکثر اختلالاتی که در زمینه کنترل ادرار وجود دارند به این علت می باشد که کودک را مجبور می سازید روی لگن بماند و کارش را انجام دهد و برای اعمال خواسته های خود از تنبیه استفاده می کنید. در زمینه آموزش دستشویی رفتن بیش از حد اشتیاق به خرج ندهید.
  • بگذارید او با سرعت خودش پرورش یابد، هیچ راهی برای تسریع این فرآیند وجود ندارد- شما برای کمک کردن به او، همراهی اش می کنید. زمانی که در او نشانه های تخلیه ادرار ظاهر می شود، وظیفه شما آن است که سریعاً اقدام کنید و دقت کنید که یک لگن یا توالت برای استفاده او موجود باشد و او به راحتی بدان دسترسی پیدا کندو بسیار تحسینش کنید.
  • دو ساعت قبل از خواب، او را از خوردن نوشیدنی منع کنید، دقت کنید که قبل از رفتن به رختخواب ادرارش را تخلیه کرده و لباس خواب هایی را به او بپوشانید که به راحتی بالا بروند و سریع هم پایین کشیده می شوند. با این اقدامات به او کمک می کنید که شب ها خودش را خیس نکند. اگر معتقدید که او دیر می تواند در کنترل ادرار خود مهارت پیدا کند، می توانید برای منتفی دانستن علل عضوی به متخصص مراجعه کنید. گنجایش کوچک مثانه، تنگی مجرای ادرار یا در مورد دختران جابجایی میزنای، همگی به بی اختیاری ادرار منجر می شوند.

 

ادامه مطلب...

کتاب و مطالعه

پارسیان آوید(مراقبت از کودک در منزل): اگر مجبور شوم یک راه را انتخاب کنم تا والدین بتوانند از آن طریق محیط کودک خود را پر بار ساخته و به او کمک کنندتا به خوبی رشد کند، کتاب خوانی در منزل را توصیه می کنم. اگر از مطالعه کردن لذت می برید، آشکارا در مورد آن صحبت کنید، فرزند شما نیز همین رویه را دنبال خواهد کرد. وجود کلمات برای روشی که مغز ما بدان عمل می کند، ضروری هستند، بنابراین مطالعه کردن امری بسیار مهم است و بین تعداد کتابهایی که در منزل دارید و میزان مطالعه فرزندتان در زمان رشد و بعدها در زندگی شخصی اش، ارتباطی مستقیم وجود دارد.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

کتاب یکی از از تفریحات بزرگ زندگی محسوب می شود. کتاب، کلماتی را به کودک عرضه می کند تا او بتواند احساسات، تصورات و اندیشه هایش را ابراز کند. به علاوه کتاب کمک میکند تا کودک بتواند دنیایی را که در آن زندگی می کند، توضیح دهد- روابط را توصیف کند، موقعیت ها را به تصویر بکشد و شخصیت ها را معرفی کند. کتاب ها، برای بازی های تخیلی انگیزه به وجود می آورند،  تصورات ذهنی را معرفی می کنند و نیز سرگرم کننده هستند.بچه ها همواره از والدینشان پیروی می کنند. بنابراین اگر کتاب بخوانید، فرزندتان هم همین کار را خواهد کرد. البته در آغاز کار بهتر است که مطالعه کردن، تجربه ای مشترک بین شما باشد . در منزل ما از همان زمانی که فرزندانمان متولد شدند، کتابها را به آنها معرفی کردیم و مطالعه کردن همیشه تجربه ای مشترک برایمان بود. اگر فرزندمان علاقه چندانی به این کار نشان می داد، آن جلسه مطالعه تها چند دقیقه طول می کشید اما همواره چند بار در روز رابه مطالعه می گذراندیم.

کودکتان را به مطالعه تشویق کنید.

اگر کتاب خوانی برای مودک شما تجربه ای موفق و لذت بخش باشد، شما با اطمینان بیشتری میل به مطالعه کردن را در او ایجاد می نمایید. سعی کنید هر روز یا حداقل چند بار در هفته برای کودکتان کتاب بخوانید و همزمان عادت مطالعه کردن را در او نهادینه کنید. کتابهایی را انتخاب کنید که سطح گیرایی آن متناسب سن کودکتان باشد، کتابهایی که از نظر بصری جذاب بوده و تصاویر خوبی داشته باشند. کودکان، تصویر و عکس مردم، مکان ها و وقایعی را که با آن آشنایی دارند، دوست دارند. همچنین از تصاویر حیوانات هم خوششان م یآید. داستان های پریان برای آنها جذاب می باشند. نظریه ها حاکی از آن هستند که این نوع داستانها، ابزاری مفید برای کودکان می باشند که به وسیله آنها، به راحتی دنیای خود را می شناسند و بین چیزهای واقعی و غیر واقعی تفاوت قائل می شوند. داستان های پریان سبب تقویت اندیشه انتزاعی و تفکر خلاق می گردند.

در ابتدا به علت آن که مدت زمان دقت کودک، کوتاه می باشد، کتابخوانی هم باید کوتاه و تنها به اندازه چند صفحه باشد. این کتابها باید دارای تصاویر بزرگ و نوشته های کم باشند بسیاری از کودکان کتابهای بدون نوشته و تصویری را دوست دارند.

دقت کنید که فهم لغات درون کتاب، راحت باشد. ممکن است کتابی که در آن از حروف چاپی بزر استفاده شده، راحت به نظر برسد اما لغات مشکلی داشته باشد. بنابراین اول آن را بخوانید تا ببینید کلمات آن برای کودکتان قابل فهم است یا خیر.

به هنگام خواندن کتاب برای کودکتان، اگر فضا آرام و راحت باشد، او لذت بیشتری خواهد برد.

همانطور که در حال خواندن هستید، انگشتتان را زیر حروف حرکت دهید اما کودکتان را مجبور نکنید تا به کلمات نگاه کند یا انگشت شما را دنبال مند. کودکتان را تشویق کنید تا تصاویر وقایع را در ذهنش مجسم کند یا حدس بزند که در ادامه چه اتفاقی خواهد افتاد؛ وقتی این کار را کرد، تحسینش کنید.

اگر از شما خواست که دوباره کتابی را برایش بخوانید، این کار را انجام دهید؛ ممکن است کتاب مورد علاقه اش را بارها و بارها برای او بخوانید. بهترین راه برای برآوردن این موضوع که آیا کودک شما به موضوع کتابی علاقه مند می باشد یا خیر، این است که ببینید چقدر در مورد آن کتاب صحبت می کند و چند بار به طور خودبخودی خواستار بازخوانی کتاب مورد علاقه اش می شود.

زمانی که کودکتان آمادگی مطالعه کردن را از خود نشان داد، کتابهای آشنا و مورد علاقه اش را که می تواند بخواند، در اختیارش بگذارید، حتی اگر ملمات را از حفظ باشد. بعدها این کلمات آشنا را در کتابهای دیگری خواهد دید و آنجا می تواند آنها را بخواند. کتابهای جدیدی را برای فرزندتان فراهم کنید که داستانی را با تکرارهای مکرر نقل می کنند و کلمات مشابه چندین بار در آنها تکرار می شوند. حتی زمانی که فرزندتان می تواند به تنهایی کتاب بخواهند، کتاب خواندن برای او را متوقف نسازید. او هنوز هم از مزیت وقت گذرانی با شما به این شیوه صمیمانه لذت می برد.

به او بیاموزید که مراقب کتابهایش باشد و آنها را تمیز، صحیح و سالم و عاری از خط خوردگی نگه دارد. کتابها را در قفسه هایی کوتاه در اتاق فرزندتان قرار دهید، با این کار، توجه او به کتابها جلب می شود. دقت کنید تا همواره چند نوع کتاب را موجود داشته باشید.

 

 

ادامه مطلب...

کودکانی که اختلال یادگیری دارند

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): پرورش تاخیری گفتار اغلب قبل از اختلالات یادگیری و خواندن به وقوع می پیوندد. شواهد حاکی از آن است که ناتوانی های یادگیری در فرزند شما در 2 سالگی او آغاز می گردد. این اختلالات اغلب به همراه هماهنگی کم، حرکات تکراری، حافظه ضعیف و ناتوانی در کامل کردن تخته های شکل دارو نقاشی کردن اتفاق می افتد.

تاخیر در یادگیری خواندن کعکولاً بخشی از مجموعه وسیع تر اختلالات یادگیری مثل مشکل هجی کردن، نوشتن و یادگیری زبان می باشد. اغلب این اختلال زبانی مرکب را که واژه کوری می نامند، می توان بصورت پایین تر بودن سن خواندن که 2 سالگی یا بیشتر می باشد، از سن عقلی تعریف کرد.

خواندن با تاخیر می تواند تنها یک تغییر معمولی باشد که تقریباً همیشه ارثی است اما لزوماً در کودکان عقب مانده ذهنی اتفاق نمی افتد. به هر صورت بچه کند ذهن اغلب در خواندن بیش از سایر بخش های دروس مدرسه کند می باشد. کم دقتی، بیش فعالی بی هدف، تمرکز ناقص، شتابزدگی، پرخاشجویی و نسنجیدگی از مشخصه های معمولی می باشند که همراه با کنمدخوانی ظهور می کنند. باید ادراک بصری فرزندتان را نیز امتحان کنید.

تا زمانی که متخصصان و روانشناسان واژه کوری را برای فرزدتان تشخیص نداده اند، هرگز نباید چنین نقصی را به او بچسبانید. تقریباً همواره یک عارضه یکسال یا حداقل یک اختلال یادگیری در خانواده ها ارثی می باشد. وازه کوری چهار برابر در پسر ها شایعتر می باشد و تقریباً همیشه درهر جفت از دوقلوها اتفاق می افتد. گاهی مشکلات جانبی بودن که به معنای چپ دستی یا استفاده از دو دست می باشد، به وجود می آید و گاهی کودک تمایل دارد حروف معکوس را از سمت چپ به راست بخواند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

اختلالات یادگیری

عوامل بسیاری مانند سن والدین، فقر و بیکاری، فقدان لوازم مناسب خواندن در دوران نوزادی، فقدان گفت و گوهای دو طرفه، اختلافات خانوادگی، سوء استفاده از کودکان، سوء استفاده جنسی، تک سرپرست بودن خانواده، یا هر نوع علت ناامنی، اختلال واژه کوری را تشدید می کنند. عوامل مدرسه ای شامل تدریس ضعیف، فقدان انگیزه و غیبت از مدرسه می باشند. تدریس شعیف یا تدریس نقادانه، بچه را متقاعد می سازد که قادر به خواندن نیست و بنابراین او دست از تلاش خود برمیدارد؛ بنابراین معلم ها باعث می شوند که او به یک خواننده شعیف تبدیل شود و او هم حتماً می شود. دراین صورت ناتوانی او در خواندن به یک پیشگویی درست تبدیل می شود. با وجوداین حقیقت که در چین از بین حدود 50000 حرف، متدوالاً از 10000 حرف آن استفاده می شود، اما اختلال واژه کوری در جوامع غربی 10 برابر شایع تر از شرق می باشد.

برای کمک به شما و فرزندان

بسیاری از کودکان بدون کمک خاصی از پس مشکلات واژه کوری خود بر می آیند، اگر چه ممکن است برای تمام عمر کمی مشکلات هجی کردن داشته باشند. به هر صورت، به دنبال کمک های ویژه باشید. وعلم مدرسه فرزندتان یا مدیر مدرسه او می تواند شما را به یک روان شناس یا معلم ویژه ای که در زمینه تدریس جبرانی به بچه های واژه کور، صاحب تجربه می باشد، معرفی نماید. فرزندتان ممکن است مجبور شود چند روز درهفته بعدظهرها و برای مدت چند سال کلاس های ویژه ای را بگذارند.

هیچ چیز نمی تواند جای حمایت و اشتیاق شما را برای درس های ویژه، کوشش و موفقیت های فرزندتان بگیرد، به خاطر داشته باشید که فرزندتان با هیچ نوع تدریس جبرانی همکاری نخواهد کرد و از حماقت یا شرارت کردن هم پا را فراتر می گذارد، به او بگویید که بسیاری از افراد مشهور و صاحب نامی که به موفقیت های بسیاری دست یافته اند، دقیقاً همین مشکل او را تجربه کرده اند.

ادامه مطلب...

کودکان مبتلا به اوتیسم

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): برای والدین با دقت، لایم اوتیسم تا قبل از سن 30ماهگی خود را نشان می دهند. کودک شما ممکن است هیچ علاقه ای به بلند شدن و بغل شدن از خود نشان ندهد. شاید یکی از آن بچه های خوبی باشدکه بی حرکت دراز می کشد، به ندرت گریه می کند و زیاد می خوابد. گاهی امکان دارد بدون دلیل خاصی جیغ بکشد. بعدها اصولا در صحبت کردن بسیار کند عمل می کند- تا سن 6 یا 6 سالگی یک کلمه ساده را با تاخیر بیان می کند؛ اغلب برخی یه اشتباه فکر می کنند که او ناشنوا است. بچه مبتلا به اوتیسم بسیاری از مواقع توانایی ارتباط برقرار کردن با بزرگتر ها یا حتی سایر بچه ها را ندارد و اسباب بازی هایش را به مردم ترجیح می دهد. این بچه ها رفتارهای کلیشه ای دارند، از نگاه خیره بیزارند و در هر شرایطی به سختی حالات صورت خود را تغییر می دهند. در بچه های مختلف، موجو متفاوتی از اوتیسم بروز پیدا می کند، بنابراین تعیین دقیق این سندروم کاملاً مشکل می باشد، اما چند نکته کلی در این زمینه وجود دارد.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

کودکان اوتیسمی

اوتیسم یک معلولیت ذهنی همیشگی و بسیار دشوار می باشد. شایعات روحی علت آن نمی باشد و ممکن است با اختلالات دیگری مانند عقب ماندگی ذهنی اتفاق بیفتد. این نوع معلولیت، چهار برابر معلولیت های دهنی دیگر ، پسرها و دخترها را تحت تاثیر قرار می دهد. والدینی که کودکان کبتلا به اوتیسم دارند، بی عاطفه نیستند، آنها مانند هر پدر و مادر دیگری صمیمی و دوست داشتنی هستند. حدود 4 تا 5 نفر از بین 10000 نفر، مبتلا به اوتیسم سنتی می باشند و حدود 15 تا 20 نفر از بین 10000 نفر شرایط شبه اوتیسم دارند. هوش برخی از آنها طبیعی یا بالای حد متوسط است که این شکل از اوتیسم با نام اختلال آسپرجر شناخته میشود. اوتیسم مشکل ناشی از ارتباطات سرکوب شده می باشد. بچه های مبتلا به اوتیسم رفتارهای غیر متناسب با سن خود را بروز می دهند، به عنوان مثال در سن 10 سالگی، بدخلقی های کودک 3 ساله را دارند. اوتیسم تنها ارتباطات کلامی را تضعیف نمی کند، بلکه تمام جنبه های ارتباطی را به تحلیل می برد. بنابراین، این بچه ها نمی توانند حالات صورت، ژست ها یا لحن های مختلف صدا را که همگی در برنامه های ارتباط روزانه با سایر مردم ضروری می باشند، تشخیص داده یا تعبیر کنند.

کودکان مبتلا به اوتیسم، به علت آنکه قادر به ارتباط برقرار کردن نمی باشند، احساس تنهایی و انزوا می کنند. مشکلات فرعی نیز مانند بی تفاوتی نسبت به سایر مردم، مشکلات یادگیری، مشکلات سازگاری با مقتضیات زندگی روزانه و یک نوع شکل تکرار رفتار در آنها سر باز می کند.

کودکان در سنین 2 تا 5 سالگی به علت بیش فعالی به راحتی رفتار خود را کنترل نمی کنند. سپس در سنین 6 تا 12 سالگی، پیشرفت هایی در مهارت های اجتماعی و رفتار آنها صورت می گیرد، اما ممکن است در دوران نوجوانی و بیست سالگی به بعد همان مشکلات اولیه دوباره سرباز کنند. کودکان مبتلا به اوتیسم، زمانی که بزرگتر می شوند، نسبت به مردم به ویژه خانواده و دوستانشان هوشیارتر شده و واکنش بیشتری نشان می دهند.

از بین 100 کودک مبتلا به اوتیسم، 5 تا 10 نفر در بزرگسالی مستقل عمل می کنند، 25 تا تا 30 نفر خیلی خوب پیشرفت می کنند اما همچنان به حمایت و نظارت نیاز دارند و باقی آنها متاسفانه به پرستار خود وابسته باقی می مانند.

برای کمک به شما و فرزندتان

ممکن است شنیدن این که فرزندتان به اوتیسم مبتلا شده، ضایعه روحی عذاب آوری برایتان باشد، چرا که او را از دست رفته می بینید، مطمعناً آن کودکی را که فکر می کردید دارید، از دست دادهاید. اگر به افراد مبتلا به اوتیسم با مراقبت و آموزش مناسب کمک شود، آنها با بیشترین حد منزلت و استقلال ممکن به زندگی ادامه می دهند. یکی از مراجع اصلی برای راهنمایی، کمک و حمایت از این افراد، انجمن ملی اوتیسم می باشد. این مرجع آثار مکتوبی را در زمینه بیماری اوتیسم و نیز آموزش های لازم را رایه می دهد که به شما کمک می کنند از فرزند مبتلای خود مراقبت کنید؛ این نهاد، کنفرانس ها و دوره های روزانه ای را برگزار می کند که شما را در جریان آخرین نظریه های آموزشی قرار می دهد؛ شما را با مشاوران خاص و مدارس استثنایی و سایر افرادی که در منطقه  شما می توانند باری از مشکلاتتان را بر دوش بکشیند، مرتبط می سازد.

اگر فرزند شما در سن 12 سالگی وارد مدارس معمولی شود که در نیمی از کودکان واقعاً این احتمال وجود دارد، آنگاه مشکل انزواطلبی شما بهتر شده و زندگیتان آنقدرها هم نا امید کننده به نظر نمی رسد.

مدارس استثنایی جدیدی تاسیس شده اند که به فلاسفه درمان روزانه اعتقاد دارند. این فلسفه شامل فعالیت های گروهی با تاکید بر موسیقی، نمایش نامه و بازی ها و سیستم جایزه دادن  در ازای کوشش و موفقست بچه ها و تعدادی روش های درمانی، برنامه ها و معالجات دیگر میباشد. با مراجعه به انجمن ملی اوتیسم می توانید اطلاعاتی را در تمام این زمینه ها کسب کنید.

"درمان بازدارنده" یکی از روش های مورد استفاده برای این بچه ها می باشد و بهتر است در مورد گروهی که این روش درمانی را آموزش داده و بکار می برند، تحقیق نمایید. در درمان بازدارنده، پدر یا مادر با وجود گریه، جیغ، لگد پرانی و تقلای کودک، او را به زور نگه می دارد تا در نهایت آرام شود. این کار ممکن است یک ساعت به طول انجامد و در این زمان پدر یا مادر ممکن است خسته شوند اما در انتها مزد زحمات خودرا می گیرند و زمانی که کودک یاد میگیرد که به والدین هود واکنش نشان داده و با آنها ارتباط برقرار کند، بین آنها دوست داشتن، محبت، آرامش و دلسوزی جریان می یابد و او آشکارا عشق را می پذیرد و محبت خود را ابراز می کند.

 

ادامه مطلب...

جدایی و طلاق والدین

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): کودکان با جدایی از آنهایی که دوستشان دارند و به آنها اطمینان دارند بار سنگین عاطفی را تجربه می کنند. البته آنها باید رنج جدایی را که بخشی از فرآیند رشد سالم و طبیعی آنهاست، درک کنند اما جدایی به آنها فشار روحی زیادی را وارد می سازد. جدایی و طلاق گرفتن والدین، کودک را با شتاب پیش می برد، چرا که او را مجبور می کند که پیشاز موقع، بزرگ شود. جدایی های دیگری که همین اثر را می گذارند شامل نقل مکان به یک خانه جدید، یافتن دوستان جدید و رفتن به مدرسه جدید می باشند. طلاق، فشار روحی خاصی به کودکتان وارد می سازد چرا که او بین شما و پدر یا مادرش در کشمکش است و هر کدام از شما سعی می کنید که او را از چنگ دیگری درآورید.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

کودکان و طلاق والدین

به علت آنکه امروزه طلاق بسیار رواج یافته است، گاهی کودکان حتی از امکان وقوع آن نیز دچار فشار روحی می شوند. طلاق همواره کودکانی را که از پدر یا مادر هم جنسیت خود دور هستند، بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد. دختری که پدرش منزل را ترک کرده، هنوز مادرش را در اختیار دارد تا با او همذات پنداری کند. اما پسر بدون پدر هرگز نمی تواند فرآیند همذات پنداری را به درستی طی کند و در نهایت اعتماد به نفس و اطمینان خود را از دست داده و به تصویری آشفته از نقش خود دست می یابد. تمام کودکان بعد از جدایی والدین در کوتاه مدت از خود ناراحتی بروز می دهند. کودکانی که در دو سال اول زندگی خود به سر می برند، چنانچه انتظار می رود بعد از طلاق والدینتش منفی بین تر، سرکش تر، افسرده تر، عصبانی تر و پرخاشجوتر می شوند. عملکرد آنها در مدرسه ضعیف  می شود و بیشتر اوقات بیمار می شوند. ممکن است این بی نظمی برای مدتی ادامه پیدا کند. مطابق یکی از مطالعاتی که صورت گرفته، حدود یک سوم از کودکان بعد از گذشت 5 سال از طلاق همچنان دچار اختلالات قابل ملاحظه ای مانند افسردگی می باشند.

چگونه به فرزندتان کمک کنید

به نظر می رسد که اثرات طلاق به ویژه در کوتاه مدت برای پسران بیشتر است. پسرانی که در خانواده های همتراز دختران رشد می کنند، همواره ناراحتی بیشتر، رفتارهای نابه هنجار و منفی بیشتر و مشکلات مدرسه بیشتری را از خود نشان می دهند. اما همه چیز به این بدی نیست. بر اساس تحقیقاتی که صورت گرفته، به نظر می رسد در برخی شرایط کودکان تاثیرات کوتاه مدت  تر یا کمتری را متحمل می شوند. اگر والدین آنها قبل از طلاق کمتر به صورت علنی درگیر شوند و بتوانند بعد از آن دوستان اجتماعی باقی بمانند، فرزندانشان در دراز مدت کمتر به هم میریزند. والدین  باید بعد از طلاق برای نگهداری و تربیت کودک به توافق برسند و کودکان هم باید بتوانند والد غیر سرپرست خود را که که معمولا پدر خانواده است به طور منظم ببینند و رابطه رضایت بخش خود را با او حفظ کنند. به نظر می رسد حفظ روش زندگی با ثبات به وسیله راه های ممکن می تواند به سازگاری کودکان با طلاق بسیار کمک کند. این ثبات شامل امنیت مالی و عاطفی و حمایت از والد سرپرست که معمولا مادر خانواده است، می شود. همچنین اقامت در همان خانه و رفتن به همان مدرسه که نیاز به سازگاری فوری با تغییرات فراوان را ایجاب نمی کند ، نیز مفید است.

ادامه مطلب...

کودکان مبتلا به ضعف شنوایی

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): کودکان برای صحبت کردن، باید بشوندو برای یادگیری، خواندن و نوشتن باید صحبت کنند، بنابراین لازم است در سنین پایین با انجام آزمون های مناسب، هر نوع ضعف شنوایی را در او پیدا کنید و اقدامات اصلاحی را، همانگونه که در چکیده آنها مطرح شدهاست، انجام دهید همچنین  همواره باید بینایی او را هم امتحان کنید تا مطمئن شوید در حد انتظار می باشد.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

کودکان و ضعف شنوایی

برای کمک به شما و فرزندتان

بسیاری از بچه های مبتلا به ضایعه شنوایی، با نصب سمعک، کاملاً خوب عمل می کنند و امروزه بسیاری از پزشکان بجای آنکه منتظربمانند تا کودک به سن پیش دبستانی برسد، در همان دوراننوزادی، سمعک را نصب می کنند. شرایط این بچه ها با آنهایی که کاملاً ناشنوا می باشند، متفاوت است. بچه های ناشنواآنها هستند که ضایعه  شنوایی شان به قدری شدید می باشد که حتی با کمک گرفتن هم درک فوق العاده ضعیفی از صداها و زبان دارند.

نکته اساسی که باید به خاطر داشته باشید آن است که اگر منحصراً بر روی زبان شفاهی تاکید کنید، کودک ناشنوا در پرورش گفتار یا خواندن با مشکلات بسیار بیشتری روبرو می شود. اگر به طور همزمان زبان نشانه ها، لب خوانی و زبان شفاهی را به او آموزش دهید. امر گفتار و خواندن را برایش بسیار آسانتر می نمایید. برخی از بچه ها می توانند در محیط مدارس معمولی تلاش نسبتاً خوبی داشته باشند اما  آنهایی که کاملا ناشنوا هستند، حتی با وجود آموزش خوب و زود هنگام هم به آموزش های استثنایی نیاز دارند. هدف شما همواره باید آموزش فرزندتان در سطح مطلوب باشد تا یادگیری او هم طراز بچه هایی که شنوایی طبیعی دارند، قرار بگیرد.

ادامه مطلب...

کودکانی که لکنت زبان دارند

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): بسیاری از افراد مشهور مانند ارسطو، ویرجیل، چارلز اول، لوییس کارول، سامرست موام و چارلز داروین لکنت زبان داشته اند. معمولاً لکنت زبان در سنین 2 تا 4 سالگی و به ندرت بعد از 7 سالگی شروع می شود و سه برابر در پسران شایع تر می باشد- حداقل زمانی که کوچک  هستند. شخصیت فرزند شما هم اهمیت دارد؛ هر چقدر ذاتاً حساس تر باشد، بیشتر در معرض لکنت زبان قرار میگیرد. بیشتر کودکان خونسرد یا آنهایی که آرام می باشند، کمتر دچار لکنت می شوند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

لکنت زبان در کودکان

خبر خوب آن است که از بین 5 کودکی که لکنت دارند، 4 نفر خود به خود معالجه می شوند. شانس بهبودی لکنت زبان کم بیشتر از لکنت شدید می باشد و از بین 1000 نفر فرد بالغ، لکنت در 3 نفر از انها باقی می ماند. اکثر کودکان وقتی صحبت کردن را یاد می گیرند در مرحله ای دچار لکنت زبان شده یا تپق می زنند، به ویژه اگر هیجان زده یا ناراحت بشوند و تقریباً همیشه مداوا می شوند، مگر آنکه بخاطر این نقص آنها را مسخره یا سرزنش کنیم و یا از همه مهمتر نگرانی والدینشان را ببینند. اگر والدین دست روی این نقطه ضعف فرزند خود بگذارند، از او بخواهند حرف خود را تکرار کند، واضح تر صحبت کرده یا قبل از حرف زدن، نفس عمیقی بکشد، او را به سمت لکنت کامل سوق می دهند. این کار حتی او را دستپاچه تر می کند.

بی تردید دست گذاشتن بر روی هر گونه جهت گیری او به سمت لکنت زبان، کار بی رحمانه ای است. هیچ گاه نباید با سخنان فرزندتان را قطع نماید، چرا که عامل عمده ایجاد لکنت زبان، عدم اعتماد به نفس می باشد.

برای کمک به شما و فرزندتان

درمان این اختلال بسیار موفقیت آمیز می باشد اما تمام روش های درمانی کاستی های را دراند، بنابراین مایوس نشوید. روش مطلوب ، " گفتار هجایی زمان دار"  می باشد. دراین روش به فرزندتانمی آموزید که تمام هجاها را با فاصله میانی مساوی ادا کرده و هر کدام را با تکیه یکسان تلفظ کند. " بیان دوباره" روش درمانی دیگری است که به فرزندتان می آموزید بعد از گفتن هجاها و کلمات، آنها را تکرار کند.

کسانی که لکنت زبان دارند، اگر صدای بازگشتی خود را نشوند، می توانند روان صحبت کنند. می توان با استفاده از "  بازخورد شنیداری تاخیری"  این کار را انجام داد. " بازخورد شنیداری تاخیری" نواری ضبط شده از صدای کودک شماست که او قبل از پخش با تاخیری بسیار کوتاه از طریق گوشی آن را می شنود. این کار سبب می گردد که او در حقیقت بسیار آهسته صحبت می کند؛ او صداها را می کشد و ممکن است بدین شکل لکنت متوقف شود. مخصوصاً از یک گفتار درمان کمک بگیرید. برای ارجاع کودک خود به این روش با پزشک یا مددکار بهداشت خود مشورت کنید.

در تمام مواردی که سخن گفتن کودک شما تاخیر دارد و با مبهم می باشد، شنوایی او را آزمایش کنید. همچنین در مواردی که او دائماً نوک زبانی حرف می زند، به گفتار درمان مراجعه کنید.

ادامه مطلب...

مهارتهایی که به فرآیند یادگیری کمک می کنند

پارسیان آوید ( مراقبت از کودک در منزل): پدر و مادر مسئول کمک به پرورش قوه تخیل کودک، القای نظم و ترتیب و تعلیم و مساعدت به دیگران در کنار سایر موارد تربیتی می باشند. بنابراین والدین باید از مهارتهایی که به آنها کمک می کند تا وظایفشان را بهتر ایفا نمایند، استفاده کنند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

اهداف مناسبی را تعیین کنید

مراقب هدف گذاری نامشخص یا اهدافی که پیوسته فراتر از توانایی های کودک شما هستند، باشید. هرگز به دنبال کمال نباشید چرا که این امر منجر به سرخوردگی شما و فرزندتان می شود و در نهایت کودکی غمگین و مایوس خواهید داشت که نمی تواند به خوبی رشد کرده و پرورش یابد. هرگز در سنین پایین توقع زیادی از او نداشته باشید بلکه همین مهارت ها و موفقیت های کوچکی را که او هر روز کسب می کند، در نظر بگیرید. سعی کنید بر روی نقاط ضعف متمرکز نشوید؛ به جای آن به تک تک اعمال مثبت یا پیشرفت های او توجه کرده و آنها را تحسین کنید.

افراط در محبت نیز به همان اندازه برای کودک شما گران تمام می شود. بی شک انگیزه های شما ناشی از خوش قلبی شماست؛ اما لوس کردن، ناز کشیدن و حمایت بیش از حد از فرزندتان سبب می شود که او به شما وابسته گردد، احساس دراندگی کند و احتمالاً سبب می شود تا نقش یک قربانی را در آینده بپذیرد. قربانی که در حقیقت زندگی برایش بسیار سخت خواهد شد و نمی تواند از عهده مسائل و مشکلاتش برآید.

همیشه یه او بپیوندید: یکی از وظایف مربی گری شما در قبال فرزندتان این است که در واقع باید یک سری کارها را انجام دهید. در حقیقت باید کارهایی بسیار بیشتر از آنچه دوست دارید، انجام دهید.

کودک شما تا زمانی که 8 سالگی را پشت سر بگذارد، کارهایش را با سرمشق گرفتن و تقلید از شما فرا میگیرد. یکی از بهترین روش ها برای نشان دادن سرمشقی خوب به او این است که برخاسته و کاری را در مقابل او یا به همراه او انجام دهید. این بدان معناست که شما تنها به دادن فرمان یا دستورالعمل به کودکتان اکتفا نمی کنید به عنوان مثال به جای آنکه عمل فرزندتان را با گفتن جمله " با دست غذا نخور" تصحیح  کنید، قاشق خود را برداشته و خودتان خیلی قاطعانه غذاخوردن با قاشق را انجام دهید و ضمن آن بگویید: " ما با قاشقمان غذا می خوریم " به جای آنکه به او بگویید " برو و اسباب بازی هایت را مرتب کن"

باید دست کودکتان را بگیرید، زانو بزنید و با هم به صورت بازی این کار را انجام دهید و بگویید : " الان وقت آن است که اسباب بازی ها را جمع و جور کنیم."  اگر اعمال شما با کمی تخیل پردازی، کارهای بامزه و یا بازی همراه شود، فرزند شما آنچه را که از او می خواهید، مانند مرتب کردن اسباب بازی ها، بهتر انجام می دهد.

به جای آنکه جلوی بازی کردن فرزندتان را بگیرید، می توانید به او ملحق شوید. اگر بچه ها قطار بازی می کنند به آنها پیشنهاد دهید که به جای آنکه قطار به سمت جاده برود ، به طرف ایستگاه براند و در همین حین شروع به جمع آوری و جا به جا کردن صندلی ها کنید و آنها را از سر راه بردارید. می توانید از راننده کامیون (دخترتان) بخواهید که کامیونش را به سمت گاراژ براند یا از اسب سوار (پسرتان ) بخواهید که اسبش را به داخل اصطبل هدایت کند.

تکرار، تکرار، تکرار

برای تمام بچه ها به ویژه کوچکتر ها نیاز است تا انجام هر کاری را مدام به آنها گوشزد کنیم. این امر اگر چه خسته کننده اما ضروری است.

مثالهای مثبت ارایه دهید

به خاطر داشته باشید که در صورت امکان ، مسائل را به شکلی مثبت مطرح کنید. مثلا بگویید " بله، چه گربه کوچولوی قشنگی، بیا نوازشش کنیم" و به کودکتان طریقه انجام این کار را نشان دهید. سپس دستش را گرفته و با او این حرکت را انجام دهید. فریاد نکشید که  " پیشی کوچولو را اذیت نکن" جملاتی که با " نکن" تمام می شوند، از همان لحظه آغاز به صحبت شما، یک حس نارضایتی را منتقل می کنند. مغز یک بچه کوچک لزوماً تمام کلماترا پردازش نمی کند. بنابراین در مورد بالا، پیام سخن شما این چنین برداشت می شود: " .. پیشی را ... اذیت کن..." که دقیقا عکس مقصود شماست.

کودک شما تا زمانی که به سن مدرسه رفتن می رسد، آمادگی پاسخ دادن به دستوراتی را دارد که تنها از طریق کلمات بیان می شوند و عملاً صورت نمی پذیرند. بنابراین هر زمانی که توانستید، کلمات خود را به صورت نمایشی بیان کنید و اعمال خود را به صورت تصویری به کودکتان نشان دهید. کارها را می توان به صورت نمایشی، تئاتر گونه و مبالغه آمیر برای آنها انجام داد. به جای گفتن جمله: "  وقتی آمدی داخل، در را محکم نکوب" ، زمانی که صدای پسرتان را شنیدید، به سمت در بروید، به او خوشامد گفته و سپس بگویید " ما در را آهسته می بندیم" و در همین حین دستتان را بسیار آهسته حرکت داده و عمل بسیت در را انجام دهید. سپس همین عمل را به شکلی که دست او را روی دستگیره در قرار داده اید، تکرار کرده و به آهستگی در را ببندید.

 

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری