مقالات کودک

رفتار با کودک 5 ساله

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): کودکان تا حدود 8 یا 9 سالگی مهارت های شناختی کافی برای فهم همدلی را دارا نیستند. امّا یک کودک  پنج ساله معمولاً به شدت نسبت به رعایت حساس است، دغدغه این را دارد که نسبت به او رفتار درستی صورت گیرد و حتی می خواهد که همه با یکدیگر حتی با شخصیت های داستنان ها خوب رفتار کنند. پس با اطمینان می توان گفت که جوانه های همدلی و مهربانی در کودک ایجاد شده و حالا این مائیم که می توانیم به پروراندن آن کمک کنیم. استفاده از برخی شیوه ها در این زمینه بسیار موثر است:

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

رفتار با کودکان 5 ساله

1- احساسات را نامگذاری کنید. فرزند کودکستانی شما زمانی می تواند هیجانات خود  را بهتر مدیریت کند که شما احساسات او را به رسمیت شناخته باشید. بنابراین تا جایی که می توانید سعی کنید برای رفتارهای او نام بگذارید. مثلاً در این مهربونی تورو نشون میده که با اون پسر که توی پارک تنها روی تاب نشسته بود حرف زدی، او احتمالاً احساس تنهایی می کرد. کودکتان با شنیدن این جمله متوجه می شود که شما به رفتار او توجه کرده اید و خواهد آموخت که شما به پاسخ او ارزش میگذارید و نیز خواهید فهمید که حالات آن  پسر نشان از احساس تنهایی او ردارد و رفتار او، مهربان تعبیر می شود. هم چنین او نیز دارد که هیجانات منفی خود را بشناسد. بنابراین اگر رفتار نامهربانانه ای از سوی کودک 5 ساله تان دیدید نترسید از این که به او بگگویید این کار تو که اسباب بازی رو از دست برادر کوچولوت قاب زدی واقعاً اونو غمگین کرد. چکار میتونی بکنی تا او احساس بهتری پیدا کنه؟

2- به رفتار همدلانه و مهربانی او پاداش دهید. وقتی کودک 4 یا 5 ساله شما یک کار مهربانانه انجام میدهد. عملش را به او گوشزد کنید و سعی کنید در این مورد تا حد امکان دقیق و مشخص حرف بزنید « سخاوت به خرج دادی وقتی تمام عکس برگردوهاتو با دوستت قسمت کردی. من اونو دیدم که لبخند زد، مطمئنم که خوشحال شد.»

3- کودک را تشویق کنید تا درباره احساسات خود و شما حرف بزند. کاری کنید که او بداند که شما  به چگونگی احساس او اهمیت می دهید و تنها را این زمینه این است که به او دقت گوش دهید. اگر او ماجرایی در مورد فرد دیگری می گوید و در آن رابطه اظهار نظر میکند قبل از این که نظرات خود را مطرح سازید، به نظرات  او گوش دهید. مثلاً وقتی که او می گوید که عصبانی است آن چه او گفته با بیانی دیگر به او برگردانید «امروز احساس می کنی که بدخلقی نه؟» به این ترتیب او میداند که شما به او گشو می دهید و تشویق می شود تا روشن تر حرف بزند. همین طور سعی کنید احساسات خود را نیز با او در میان بگذارید مثلاً « وقتی تو داد میزنی من احساس بدی پیدا میکنم. بذار فکر کنیم چه راه دیگه ای هست که تو می تونی به من بگی که عصبانی هستی» هم چنین می توانید برخی از احساسات خود را به او هم ربطی ندارد مطرح کنید. مثلاً « من خیلی ناراحتم که امروز نتونستم کارامو امجام بدم» یا « همان طور که تو از دست خواهرت عصبانی شدی  من هم امروز از دست خاله عصبانی شدم ولی هنوز هم با هم دوستیم» به این ترتیب فرزند 5 ساله شما هم خواهد آموخت که بزرگترها نیز احساسات و هیجانات مشابهی دارند و این بخض طبیعی زندگی است. او می فهمد که سازگار شدن با احساسات بعضی از رشد کردن و بزرگ شدن است.

4- به کاوش سازنده در رفتار دیگران بپردازید. به بچه کوچک خود مهربانی های دیگران را یادآور شوید. مثلاً« یادت میاد روز اول مهد کودک معلم جدیدت چقدر دوستانه رفتار کرد؟او کمک کرد که احساس ترس تو کم بشه» با این یادآوری شما به او کمک می کنید که بفهمد چگونه اعمال دیگران می تواند از نظر هیجانی روی او اثر بگذارد. کتاب نیز فرصت های عالی برای کاوش در هیجانات دیگران ایجاد می کند. مثلاً می توانید از کودکتان که در حال خواندن کتاب قصه ای برایش هستند بپرسید که فکر می کند اگر به جای شخصیت داشتان بود در موقعیت خاص قصه می ترسید یا شجاعت داشت. در این زمینه شما هم میتوانید احساسات خود را بیان کنید.

5- نشانه ای غیر کلامی هیجانات را آموزش دهید. به این منظور یک جای خلوت در پارک یا زمین بازی پیدا منید، جایی که شما و فرزندتان می توانید بنشینید و شاهد دیگران باشید بدون این که آنها شما را بی ادب تلقی می کنند و احساس ناراحتی کنند. دراین حال به بازی حدس زدن بپردازید و دلایل خود را هم برای حدستان بیان کیند. مثلاً در آن را میبینی یه بلوز زرد پوشیده  داره به سرعت راه می ره و شانه هاش به جلو شده و صورتش در هم کشیده شده . فکر می کنم به خاطر یک چیزی عصبانیه.

6- اصول اساسی رفتار مؤدبانه را به او بیاموزید. انجام رفتارهای خوب راه بزرگ و مهمی برای کودک 5 یا 6 ساله است که مهربانی و احترام  به دیگران را نشان دهد. کلماتی مانند «لطفا» یا «خواهش می کنم» یا «ممنون» باید از سوی کودک 5 ساله به  طور خودکار استفاده شود. به او بگویید که مثلاً وقتی او مؤدبانه آن را درخواست میمند شما بیشتر خوشتان می آید که غذایش را به او بدهید و وقتی او به شما دستور میدهد. شما دوست ندارید که این کار را بکنید حتی اگر به نظر می رسد که کودک این نوع کلمات با جملات را طوطی وار بیان می کند اما به کودکان آموزش می دهد که رفتار محترمانه با دیگران بسیار مهم است.

البته باید گفت که مهربان بودن با خود کودک ارزش هزاران هزار توضیح و گفتن اصول را دارد. در صورتی که شما در رابطه با کودکتان و دیگران از کلمات فوق استفاده کنید. او خواهد آموخت که این عبارات و کلمات بخضی از روابط کلامی معمولی است مکه هم در خانه و هم بیرون از آن مورد استفاده زیاد دارد.

7- از خشم خود برای کنترل فرزندتان استفاده نکنید. بسیار طبیعی است که شما به عنوان پدر یا مادر به خاطر رفتارهای متفاوت کودک خود ناراحت شوید و بخواهید از خشم به عنوان وسیله ای مؤثر برای مدیریت رفتار او استفاده کنید. اموزش کودکان با دستورالعمل و مثال بسیار مؤثرتر است. شما می توانید با کودک خود رفتار محکم داشته باشید . دبون این که با خشم و عصبانیت با او برخورد کنید. مثلاً ممکن است علی رغم تذکر شما فرزندتان درست قبل از خوردن ناهار یک شیرینی برداشته و خورده باشد. به جای خشمگین شدن یک لحظه به خود مسلط شوید و سپس مس توانید به او بگویید «من ناراحت شدم که تو آن چه به تو گفتاه بودم نادیده گرفتی. حالا دیگه نمیتونی امروز شیرینی دیگه ای بعد از شهر یا شب بخوری»

8- از کودکتان بخواهید به دیگران فکر کنید. هر روز فرصت های زیادی فراهم می شود که شما می توانید به کودرکتان با آور شوید درباره چگونگی احساس دیگران فکر کنید. مثلاً شا با او برای خرید رفته اید و او می خواهد که برایش شکلات یا آبنبات بخرید. می توانید از او بپیرسید «باشه ولی فکر میکنی خواهر یا برادر کوچولوت دلش می خواد ما چی براش بخریم» یا «فکر میکنی برادرت که مدرسه هستند یا بابا که سره کاره چی دوست داره براش بخریم؟»

9- به زندگی اجتماعی کودکتان توجه کنید. پرسیدن سوالات خاص درباره مردم و زندگی روزمره کودک اهمیت روابط اجتماعی و رفتار مناسب با دیگران را در او تقویت می کند. سوالاتی مانند « امروز ساعت تفریح در مهد کودک با کی بازی کردی؟» یا « امروز توی سرویس که برمیگشتی خونه با کی حرف میزدی؟» یا « موقع غذا خودن در مهد کودک تو و دوستانت چکار می کنید؟» پاسخ این سوالات مس تواند بحث هایی را درباره تو ام با مهربانی با دیگران و احرتام را پیش بکشد.

10- کودک کودکستانی خود را درگیر فعالیت های خیریه کوچک و بزرگ کنید. انجام عمل مهربانانه و خیر از سوی کودکان بهترین شیوه آموزش همدلی به آنان است. وقتی شما برای همسایه بیمار یا دسوت خود که تازه بچه دار شده غذا درست می کنید از کودک خود بخواهید با شکا همکاری کند. هم چنین می تواند از او بخواهید که لباس هایی که برایش کوچک شده برای خیریه کنار بگذاره و داخل جعبه قرار دهد. یا از او بخواهید اسباب بازی هایی که دیگر با آن ها بازی نمی کند جمع کند تا به کودکان فقیر بدهید. یا به او کمک کنید کارت تشکر برای دسوتان یا اقوامی که برای تولد او د هدیه آورده بودند تهیه کند. ضمناً درهر فهرستی می توایند برایش توضیح دهید که گاهی مردم نیاز اضافی دارند یا چیزهایی ضروری زندگی را ندارند و اگر هر کس به آنها کمک کند آنها خوشحال می شوند.

11- از دختر و پسر انتظار یکسان داشه باشید . جامعه معمولاً از مردها به نسبت زنان انتظار همدلی کمتری دارد. بنابراین گاهی حتی ما بدون اینکه متوجه باشیم کمتر انتظار رفتار توام با مهربانی و محبت از سوی پسران داریم تا دختران و کمتر هم به رفتارهای همدلانه پسران پاداش میدهیم. به این ترتیب پسرمان بزرگ می شود و تصورش این است که من باید محکم باشم و نباید رفتار دخترانه از خود نشان دهم. اما اگر ما در این آموزش مراقب باشیم. پسران هم می توانند مانند دختران همدلی را بیاموزند و افرادی مهربان و دلسوز بار بیایند.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

 

ادامه مطلب...

تنبیه بدنی در کودکان

وقتی کودکان را با خشونت روبه رو می کنیم یا کتک می زنیم، آنها حس امنیت را از دست داده و نسبت به دنیای اطراف بدبین و بدگمان می شوند. حس می کنند این دنیا به آنها آزار می رساند. بسته به شدت خشونت ها کودکان غیر از مشکلات جسمانی که پیدا می کنند روح و روان آنها هم تحت تاثیر قرار می گیرد. زمانی که ما کودک را با خشونت آزار می دهیم، وی با شناخت محدودی که از دنیا دارد، خشونت را تهدید حیاتی خود می داند و دچار اضطراب شدید می شود. مشکل دیگری که پیش می آید، تاثیر گذاشتن خشونت بر هویت کودکان است.

تنبیه بدنی کودکان

اعتماد به نفس کودکان از جایی نشأت می گیرد که خود را از نظر خودانگاری، آدم های خوبی تلقی کنند. اگر فکر کنند آدم بدی هستند، همانندسازی کرده و کارهای ناشایست انجام می دهند. وقتی کودکی تحت رفتار خشونت آمیز قرار می گیرد، معنی دیگری از خشونت برداشت می کند. یکی از معانی این است که تو فرد بدی هستی. اگر این حس به او دست دهد، تبدیل به آدم بدی می شود.

کودکان چیزهای زیادی از طبیعت و آدم‌های پیرامون خود یاد می‌گیرند اما باز هم پدر و مادر مهم‌ترین الگوهای زندگی آنها هستند! امروزه والدين آنقدر مشغله کاری دارند که فرصت ندارند وقت خود را با فرزندان‌شان بگذرانند. وقتی پدر یا مادر خسته از سرکار به خانه باز می‌گردد و می‌بیند فرزندش هنوز تکالیف مدرسه‌اش را انجام نداده، عصبانی می‌شود و به شیوه‌های انضباطی مانند فریاد کشیدن و کتک زدن او متوسل می‌شود. این کار، غلط و ناجوانمردانه است.

توصیه اصلی ما به خانواده ها این است که بدانند:

خشونت راه آگاه کردن کودکان نیست. برای آگاه کردن کودکان روش های بهتری وجود دارد. در درجه اول می توان اجازه داد کودک با عواقب کار خود روبه رو شود. اگر کودک شما درس نمی خواند، به جای کتک زدن او باید به او یک بار توضیح دهید که درس نخواندن سبب کم شدن نمرات امتحانی می شود. اجازه بدهید کودک تجربه کند و یکی دو بار عاقبت کار خود را ببیند.

بعضی از والدین آخرین راه چاره را در تربیت فرزندان ، تنبیه بدنی می دانند؛ اما همواره به جای تنبیه و اعمال خشونت راه بهتری هم می توان پیدا كرد. چون تنبیه بدنی عوارض متعددی در رفتار و روحیه فرزند شما به جای خواهد گذاشت. حتی اگر بسیار به ندرت كودك خود را تنبیه می كنید، حتماً این مطلب را مطالعه كنید…بسیاری از والدین عمداً دست به تنبیه بدنی نمی زنند. معمولاً هنگامی این رفتار از بزرگترها سر می زند كه كنترل خود را از دست بدهند یا احساس ناامیدی كنند.

ممكن است بابا به خاطر این كه سه بار از كودك خواسته تلویزیون را خاموش كند و او توجهی نكرده عصبانی شود و كتكش بزند. یا وقتی پسر كوچولوی چهار ساله به وسط خیابان می دود شاید مامان او را بزند تا حواسش بیشتر جمع باشد.

همه پدر و مادرها می دانند كه گوش نكردن كودك به حرف آنها چقدر ناراحت كننده است؛ نگرانی و دلهره از به خطر افتادن سلامت بچه هم به همین صورت. مادری كه گفتیم، از این كه پسرش دوباره به وسط خیابان بدود و مثل این دفعه شانس نیاورد! خیلی نگران است.

اكثر والدین حداقل یك بار فرزندشان را تنبیه بدنی كرده اند یا احساس كرده اند او یك كتك مفصل لازم دارد. اما به راستی چرا این تعداد از پدر و مادرها از تنبیه بدنی استفاده می كنند؟ شاید بگویید: چون مؤثر است. ولی واقعیت این است كه اگر تنبیه بدنی مؤثر باشد فقط و فقط در كوتاه مدت تأثیرگذار است.

در سال 2002 یك تحقیق وسیع در مورد آثار و عوارض تنبیه به عمل آمد. خانم «الیزابت تامسون» از مركز ملی كودكان فقیر در دانشگاه كلمبیا، اطلاعات گردآوری شده طی 62 سال را مورد بررسی قرار داد و دریافت كه: هر قدر كودك بیشتر تنبیه شود احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در او بیشتر می شود. ضمناً چنین كودكی بیشتر رفتارهای نادرستی مثل دروغگویی ، حقه بازی و آزار و اذیت دیگران را از خود نشان خواهد داد. كودكانی كه با تنبیه بزرگ شده اند كمتر درست و نادرست را از هم تشخیص می دهند، و در غیاب والدین خود بیشتر از سایر بچه ها رفتارهای نادرست و بی ادبانه انجام می دهند.

بنا به عللی که خواهید خواند شما نباید کودک خود را کتک زده یا تنبیه بدنی کنید.

-فرزند شما نیز در آینده کتک کاری می‌کند

-کودک رفتارهای منفی را از شما می‌آموزد

-کودک ممکن است آسیب ببیند

-کودک روش‌های حل اختلاف را یاد نمی‌گیرد

-کودک ممکن است فکر کند کتک زدن دیگران کار خوبی است

-کودک ممکن است عزت نفس خود را  از دست بدهد

-کودک احساسات منفی خود را سرکوب می‌کند

-کودک از شما فاصله می‌گیرد

تنبیه بدنی کودکان این پیام منفی قوی را به ذهن آنها القا می‌کند. کتک زدن کودکان موجب از دست رفتن عزت نفس و اعتماد به نفس آنها می‌شود. آنها خیلی زود به این نتیجه می‌رسند که هیچ ارزشی ندارند و به درد هیچ کاری نمی‌خورند و این باور غلط را در او ايجاد مي‌كند که برای جلب موافقت دیگران باید آنها را کتک بزنید. کودک گمان می‌کند اجازه دارد با کسانی که از او کوچک‌تر هستند چنین رفتاری داشته باشد. او از قدرت خود در جهت منفی استفاده می‌کند و در دوران بزرگسالی، نمی‌تواند از دیگران «نه» بشنود یا مخالفت آنها را تحمل کند. هر گونه مخالفت از جانب همسالان، او را وادار می‌کند دست به خشونت بزند و با کتک زدن دیگران کار خود را راه بیندازد. کودکان ممکن است کتک زدن را به عنوان راهی برای حل مشکل بشناسند.

تنبیه بدنی به هر شکلی که باشد قطعا بین شما و فرزندتان دیوار و حائل ایجاد می‌کند. خود ما از کسانی که به نوعی سعی می‌کنند به ما آسیب برسانند نفرت داریم. به هر حال این طبیعت انسان است و پدر و مادر باید بدانند تاثیر انضباطی تنبیه بدنی، سطحی و موقتی است! برای ایجاد یک پیوند دائمی با فرزندتان باید در کنار آموزش نظم و انضباط، به او احترام هم بگذارید. تنبیه بدنی مولد احساس ترس است و برای همیشه بین والدین و فرزندان فاصله می‌اندازد. بسیاری از والدین اغلب به یاد نمی‌آورند که خودشان در دوران کودکی تا چه اندازه از تنبیه شدن متنفر بوده‌اند. شیوه‌های مثبت و متعددی برای نزدیک شدن به کودک و یادآوری اشتباهاتی که مرتکب شده وجود دارد. از کتک زدن کودک هیچ چیز عایدتان نمی‌شود!

ادامه مطلب...

کودکان را کتاب خوان کنیم

کارشناسان آموزشی می‌گویند بچه‌هایی که در سال‌های قبل از مدرسه با کتاب پیوندی عمیق دارند، در دوران تحصیل‌شان موفق‌تر می‌شوند و در بزرگسالی هم کاغذ و کتاب را از خود جدا نمی‌کنند. اما بار آوردن یک کودک کتابخوان، چندان هم ساده نیست. اگر از راهش نروید، احتمال اینکه فرزندتان به بازی‌های رایانه‌ای و عروسک‌هایش بیشتر از یار مهربان دل ببندد کم نیست. می‌دانیم از میان هزاران کتابی که پیش چشم‌تان قرار دارند، حتی با وجود تقسیم‌بندی‌هایی که ناشران پشت جلد آثارشان درج می‌کنند، انتخاب مناسب‌ترین گزینه کار ساده‌ای نیست. پس از راهنمای لاپلاس کمک بگیرید تا هم بهترین را انتخاب کنید و هم به بهترین شیوه کودک‌تان را با آن پیوند بدهید.

کتاب خوان کردن کودکان

زمانی خواندن یك كتاب برای كودك خوشایند و لذتبخش است كه موجودات خیالی داستان به پرواز در آیند ، قطارها به صورت واقعی حركت كنند و صدا بدهند و خرگوش ها در زیر نورماه به خواب بروند. هنگامی كه برای كودك خود كتاب می خوانید فرصت پیدا می كنید تا با صداهای موجودات و شخصیت های داستانی سخن بگویید ، تخیلی رفتار كنید و حتی مانند یك كودك باشید . به عبارت دیگر از شخصیت واقعی خود خارج شده و مانند شخصیت های داستانی رفتار كنید . شما تصمیم می گیرید كه چقدر هیجان زده باشید، شادی كنید ، یا غمگین و حتی عصبانی شوید. چقدر باید روی یك شخصیت تأكید كنید و چه اندازه لازم است كه بر هیجان قصه بیفزایید، به این ترتیب نتیجه كار منحصر به فرد خواهد بود.

-با هم کتاب بخوانید

-اول از خودتان شروع کنید

-کتاب‌های الکترونیکی را از یاد نبرید

-برگزاری یک جشن برای کتاب خوانده شده

-برگزاری مسابقه کتابخوانی

-معلم‌ها به کمک کودکان بیایند

پس از خواندن اين متن خواهيد فهميد كه تربيت يك كوچولوي كتابخوان چندان هم دشوار نيست.

انتخاب كردن كتاب برای كودكان

به دنبال كتاب هایی بگردید كه داستان های خوب و متنوعی دارند، كتاب ها ی مصور و كتاب هایی كه شما نیز از مطالعه آنها لذت می برید و كتاب هایی كه با خلق و خوی كودك شما سازگار است .

برای انتخاب كتاب مرحله زندگی كودك خود را در نظر بگیرید، و ببینید در چه دوره تكاملی قراردارد. نخستین دوره كودكی ، دوره ای است كه بچه ها مهارت های سرگرم كننده متعددی را فرا می گیرند و با شرایط تازه ای روبه رو می شوند. برای كودكان مختلف و مناسبت های گوناگون ، كتاب های متنوعی موجود است ، تقریباً درباره هر موضوعی كتاب وجود دارد.

كتابی را برای فرزند خود انتخاب كنید كه :

- هر دو از خواندن آن لذت می برید و به موضوع آن علاقه مندید.

-  با خواندن آن ، كودك شما دانستنی هایی درباره جهان پیرامون خود می آموزد.

- به شما كمك می كند كه آنچه درذهن خود دارید ، بیان كنید.

-به كودك كمك می كند تا احساس خوب و مثبتی از خود داشته باشد و به قابلیت های تازه خود پی ببرد.

- به كودك كمك كند كه بداند در دنیای اطراف او كودكان دیگری هم هستند كه شرایط  و احساسات مشابهی با او دارند.

در دوره نوپایی ، مناسب ترین كتاب ها برای كودكان كدامند؟

- داستان های كوتاه در باره موضوع های مختلف و متنوع .

- كتاب های كارتی ( هرصفحه از كتاب یك كارت جداگانه است) و داستان هایی كه از زندگی روزمره كودك سرچشمه گرفته اند.

- كتاب هایی كه اشعار موزون دارند و بچه ها می توانند آنها را تكراركنند.

كتاب های مورد علاقه كودكان پیش دبستانی كدامند؟

- كتاب هایی كه داستان بلند و كمی پیچیده تردارند.

- كتاب هایی كه اشعار موزونی دارند و درباره زندگی روزمره كودكان نوشته شده اند و برای گسترش دنیای آنها و افزایش دانسته هایشان سودمندند.

- لطیفه ، قصه های بلند، قصه های محلی و سنتی كه ترسناك نباشند.

در پایان ذكر این نكته ضروری است كه هیچ گاه بیش از حد به مطالعه كتاب اصرار نكنید. چون این امر نتیجه ی معكوس دارد و كودك را از كتاب گریزان می سازد.

 

 

ادامه مطلب...

با کودکان حسود چطوری رفتار کنیم؟

حسادت از میل کودک به تنها محبوب«مادر »سرچشمه می گیرد .این میل بقدری در کودک می جوشد که هیچ رقیبی را تحمل نمی کند.وقتی کودک دیگری به دنیا می آید با آن به رقابت می پردازند. تا عشق و علاقه انحصاری پدرو مادر را از دست ندهند. بچه ها در اثر اینکه بیشتر یا کمتر مورد توجه والدین خویش قرار می گیرند در خانه نسبت به هم حسادت می ورزند وقتی بچه ای متولد می شود خواهران یا برادران بزرگتر او از این جهت که محبت مادر متوجه نوزاد می شود ناراحت می شوند و نسبت به او حسادت می ورزند.

کودکان حسود

قبل از ورود به مدرسه بچه ها حسادت خود را نسبت به کودک کوچکتر از خود به صورت کتک زدن او نشان می دهند، گاهی حضور اورا در خانه ندیده می گیرند و وجود او را انکار می کنندو یا گاهی اوقات حسادت خود را به صورت تغییر رفتار خود نشان می دهند.

پدر و مادرهاي بسياري هستند كه كودكان حسود دارند و اگر اين نوشتار را بخوانند چند راهكار ساده براي حل اين مشكل ياد مي‌گيرند.
يك آمار جالب توجه جهاني مي‌گويد كه تمامي‌کودکان درصدي از حسادت را نسبت به خواهر، برادر يا کودکان دیگر تجربه می‌کنند. در عين حال روانپزشكان معتقدند والدين بايد حسادت كودك را به عنوان احساس طبیعی کنترل کنند زيرا اگر کودک خودش را با كوچولوهاي اطراف خود مقایسه کند به مشکلاتی دچار خواهد شد. كنترل حسادت كودك به او احساس بهتری خواهد داد و می‌تواند روابط اجتماعی بهتری هنگام برخورد با دیگر کودکان داشته باشد.
از سوي ديگر كنترل نشدن چنين احساساتي باعث سرخوردگی و ناراحتی او مي‌شود و روابط كودك با همسالانش را از حالت عادي خارج مي‌كند. اگر دوست داريد به عنوان پدر يا مادر بتوانيد حسادت كودك را راحت‌تر كنترل كنيد و احتمال آسیب رساندن به خودش و دیگران را كاهش دهيد از روش‌های زیر بهره بگيريد.

احساسات کودک را بشناسید
سعی نکنید حسادت کودک را محکوم کنید. این روش فایده‌ای برای او ندارد. کودک وقتی ببیند به احساس او توجهی نمی‌کنید و انگار خواسته او را نمی‌شنوید، بلندتر داد می‌زند تا به او توجه کنید. بنابر این سعی کنید به کودک نشان دهید که به احساس او اهمیت می‌دهید. مثلا به او بگویید می‌دانم برایت سخت است که وقتی من خواهر کوچکت را می‌خوابانم، تو خودت لباس‌هایت را عوض کنی اما اگر کمی صبر کنی می‌توانم به تو کمک کنم. می‌دانم دلت می‌خواهد من بیشتر با تو بازی کنم. من هم دلم برای بازی با تو تنگ شده امالازم است مراقب خواهر کوچولویت باشم تا بزرگتر شود و بتواندبا تو بازی کند. یا مثلا وقتی در بازی بازنده می‌شود. به او بگویید می‌دانم که نا امید شدی ودلت می‌خواست تو هم مثل احسان برنده شوی اما خوب بازی کردی و می‌توانی دفعه بعد تو برنده باشی.

بر توانایی‌هایش تکیه کنید
اغلب کودکان خود را با خواهر و برادرشان مقایسه می‌کنند و به آنها حسادت می‌کنند. درباره وسایل شاید بتوانید با همسان خرید کردن این حس را کم‌تر کنید اما درباره توانایی‌های فردی که معمولا متفاوت است نقش شما بسیار حساس‌تر می‌شود.
در این باره بهتر است بر توانایی‌های فردی آنها بدون اینکه مقایسه‌ای انجام دهید، تاکید کنید و نشان دهید که به این توانایی‌ها افتخار می‌کنید و البته بدون مقایسه هر کدام را بخاطر یک خصوصیت خاص تحسین می‌کنید. مثلا به فرزندتان بگویید که از طرز داستان تعریف کردن او خوشتان می‌آید و لذت می‌برید وقتی او با قصه گویی‌اش همه را می‌خنداند. و فرزند دیگرتان را به خاطر شعرخواندنش تحسین کنید و به آنها بفهمانید که هر دو آنها را دوست دارید و به آنها افتخار می‌کنید. یادتان باشد همه کودکان حتی تلخ‌ترین آنها هم خصوصیاتی دوست داشتنی در خود دارند که بتوانید آن را برجسته کنید و به آن تاکید کنید.

در همه چیز عدالت را رعایت کنید
وقتی برای یکی از فرزندانتان خرید می‌کنید مطمئن باشید که خواسته‌های دیگری هم از نظرتان دور نمانده است. اگر امروز برای پسرتان توپ فوتبال می‌خرید، بهتر است همین امروز برای دخترتان هم چیزی بخرید حتی اگر یک گل سر کوچک باشد.
اگر سن و سال و جنس فرزندانتان به هم نزدیک است بهتر است مشابه برایشان خرید کنید تا بهانه به دست آنها ندهید. اما تا می‌توانید سعی کنید بریگانه بودن آنها در نوع خود تاکید کنید. مثلاً اگر یکی از آنها فوتبالیست خوبی است و دیگری خوب نقاشی می‌کشد می‌توانید برای یکی توپ فوتبال و برای دیگری مداد رنگی تهیه کنید و علت این تفاوت را هم گوشزد کنید.

مراقب رفتار و گفتارتان باشید
وقتی کودکی دارید که به نوزاد حسادت می‌کند، یادتان باشد که کودک بزرگ‌تر را با حرفهایتان بر علیه کودک کوچکتر تحریک نکنید. مثلا به جای اینکه بگویید بچه خوابیده نمی‌توانیم به پارک برویم. به کودک بگویید: عصر وقتی هوا خنک‌تر شد به پارک می‌رویم.
مسلما کودک می‌فهمد که با به دنیا آمدن فرزند دیگر شرایط تغییر کرده اما شما سعی کنید طوری رفتار کنید که این تغییرات برای کودک بزرگتر به تدریج جا بیفتد. مثلا اگر هر شب برای او قصه می‌گفتید و حالا نمی‌توانید هر شب این کار را بکنید اما می‌توانید از همسرتان بخواهید که گاهی او نوزادتان را بخواباند تا شما بتوانید برای کودک بزرگتر قصه بخوانید. یا حتی وقتی که نوزادتان آرام است می‌توانید آنها را کنار هم بخوابانید و برای هر دوشان قصه بخوانید.

همه یا هیچ را انتخاب نکنید
بعضی از کودکان به علت مقایسه کارهای خودشان با دیگران و حسادت به دیگران از انجام کارهای مورد علاقه‌شان هم باز می‌مانند. محسن کودکی علاقه‌مند به نقاشی و کارهای هنری است اما با شروع مدرسه مدام کار دستی و نقاشیهای خودش را با بقیه مقایسه می‌کند و می‌بیند که مال بقیه همکلاسیهایش بهتر است.
بعد از مدتی او دیگر تمایلی به انجام این کارهای هنری نشان نمی‌دهد و از انجام آن سر باز می‌زند. فکر می‌کنید والدینش چگونه می‌توانند به او کمک کنند. مادر محسن به او می‌گوید: من هم زیاد نقاشی ام خوب نبود. اما از نقاشی کردن لذت می‌بردم. به همین علت زیاد نقاشی می‌کشیدم و تمرین می‌کردم تا اینکه نقاشی ام بهتر و بهتر شد. تو هم هر چه بیشتر تمرین کنی نقاشی ات زیبا‌تر از قبل می‌شود.
احساسات خود را بیشتر بیان کنید
اگر فرزندتان به خواهر و برادر کوچکترش حسادت می‌کند، ابراز محبتتان را نسبت به او بیشتر کنید. مثلاً در طول روز بیشتر او را بغل کنید و در هر زمانی که می‌توانید به او توجه کرده و با او حرف بزنید و بازی کنید. وقتی او ازخواهر و برادر کوچکترش مراقبت می‌کند و با آنها خوش رفتاری می‌کند او را تشویق کنید.

لذت هدیه دادن را به او بچشانید
حسادت به وسایل و اسباب بازیهای دیگران ساده‌ترین و رایج‌ترین نوع حسادتهای کودکانه است که ممکن است بارها با آن روبرو شده باشید. مینا از مدرسه بر می‌گردد و به مادرش می‌گوید که کفش سارا- همکلاسی اش- خیلی زیبا بوده و او هم از همان کفشها می‌خواهد. علی از پدرش می‌خواهد که برایش پلی استیشن بخرد چون پسر همسایه هم از این بازیها دارد. ممکن است والدین تسلیم خواسته‌های جزیی کودک شوند اما گاهی ممکن است واقعااز عهده تهیه چنین وسایلی برنیایند و آنوقت چه باید کرد؟ اگر شما به کودکتان پس انداز کردن را یاد بدهید می‌توانید به او کمک کنید تا با پول تو جیبی و یا عیدی‌های خودش اسباب بازیها و لباسهای مورد علاقه‌اش را تهیه کند. در ضمن می‌توانید به او نشان دهید که با گذشتن از بعضی خواسته‌های خودش می‌تواند به کسانی که مشکلاتی دارند کمک کند و احساس خوشایندی از این کمک به دیگران پیدا کند و آنوقت می‌فهمد که اگر چه او کفش مورد علاقه‌اش را که گران قیمت بود نخریده اما در عوض به دوست دیگرش که لباس گرم نداشته کتی هدیه داده که او را گرم نگه می‌دارد.
آنوقت است که حس قدر دانی جای احساس حسادت را در وجود فرزندتان خواهد گرفت. در این حالت کودک شما کم کم متوجه می‌شود که حق انتخاب دارد. می‌تواند هر روز چشم به وسایل دیگران بدوزد و حسرت داشتنشان را بخورد یا اینکه به آنچه ضروری است بسنده کند و از هدیه دادن به دیگران لذت ببرد.

الگو باشید
به او نشان دهید که چگونه با دیگر کودکان رفتار کند. مهربانی با کوچکترها و مراقبت از آنها را با رفتارتان به او یاد بدهید. تنها گفتن کافی نیست. او از رفتار شما یاد خواهد گرفت که با کوچکترها چگونه برخورد کند. وقتی کودک به خواهر و برادر کوچکش نزدیک می‌شود و سعی می‌کند با او بازی کند مدام او را تهدید نکنید ونترسانید. بلکه از این زمان برای یاد دادن رفتار با کودک بهره ببرید.

انضباط قاطعانه داشته باشید
به کودکان‌تان بفهمانید که باید به همدیگر احترام بگذارند و برای برداشتن اموال یکدیگر از هم اجازه بگیرند. اگر اتاق مجزا دارند به آنها بگویید که لازم است برای ورود به اتاق یکدیگر اجازه بگیرند و سپس وارد شوند.

ادامه مطلب...

ترس کودکان

بسیاری از والدین هستند که برای درمان مشکل ترس کودکشان به پزشک و متخصص کودکان مراجعه می کنند. باید بدانید که ترس در سنین ۴ تا ۵ سالگی یکی از شایع ترین مشکلات کودکان است که مهم ترین عامل از بین برنده آن رفتار والدین با کودک است.

ترس و کودکان

علت شایع این ترس، تحولاتی است که در روند رشد فکری بچه ها بعد از ۳ سالگی ایجاد می شود؛ یعنی دنیای فانتزی قوی ای که بچه ها دارند و در این دنیا اشیاء و شخصیت های خیالی را می پرورانند باعث می شود شب هنگام و با تاریک شدن هوا، همان موجودات جذاب که در روز باعث لذتشان بوده یا در کارتون ها شخصیت موردعلاقه شان، مخوف به نظر برسد.

درک احساس بچه ها و توجه به اینکه حس ترس آن ها واقعی است، نکته مهمی است که والدین نباید فراموش کنند. گفتن جمله هایی مثل «ترس نداره»، «خجالت بکش» و… یا بد تر از آن تنبیه کودکان و فرستادنشان به مکان های تاریکی مانند انباری، حمام و… این دوره گذرای ترس را ریشه دار می کند. متاسفانه برخی والدین از این ضعف کودک برای تنبیه او و کنترل بدرفتاری هایش استفاده (یا بهتر بگوییم: سوءاستفاده) می کنند.

رفتار با کودکان هنگام بروز ترس:
به احساس کودک احترام قائل شوید به خاطر ترسیدنش او را تحقیر نکنید و بدانید که بی توجهی به چیزهایی که او را می ترساند کمکی به حل مشکل نمی کند.
- از او بخواهید علت ترسش را بگوید و درباره آن با او صحبت کنید.
- بیش از حد لزوم از او مواظبت نکنید و اجازه بدهید او خودش از چیزهایی که می ترسد دوری کند و کودک را هیچ وقت به انجام دادن کارهایی که از آن واهمه دارد وادار نکنید.
زیاد عکس العمل نشان ندهید زیرا توجه زیاد به ترس اوباعث تقویت ترس در کودک می شود.
- به کودک دلداری دهید تا یاد بگیرد بر ترسش مسلط گردد. با او همدردی کنید و برایش توضیح دهید. به عنوان مثال بگویید: می دانم که از رفتن به مسابقه هراس داری و شاید از این که افرادجدیدی را می بینی نگران هستی؛ ولی من فکر می کنم در آنجا احساس خیلی بهتری خواهی داشت و افراد شرکت کننده در مسابقه هم احساس تورا دارند.
به او یادآوری نمایید قبلاً هم در یک زمانی از چیزی می ترسیده و بعد از مدتی ترسش از بین رفته و ترسها دائمی نیستند .
- به او قوت قلب بدهید و به او کمک کنید تا با ترس روبه رو شود. آن را حس کند .تا به صورت عینی در آمده وارد ناخواآگاهش نشود.

تـرس از تاریکی
ترس از تاریکی حدود ۲ تا ۳ سالگی ظاهر می شود. و بین کودکان متفاوت است. یک شب از هیولا و شب دیگر از دزد یک شب از جن و……. می ترسند.
معمولاً اطمینان دادن به کودک مانع تشدید و مزمن شدن ترس می شود، اما گاهی ترس در کودک باقی می ماند، در این صورت پیشنهادهای زیر شما را در غلبه بر مشکل یاری خواهند داد.
درباره ترس بحث کنید. هیچ گاه روی احساساتی مثل ترس، سرپوش نگذارید، بلکه به آن اعتراف کنید زیرا به نظر کودک واقعی می آید.
به او اطمینان دهید چیزی برای ترسیدن وجود ندارد، اما احساسات او را به عنوان احمقانه یا بچگانه بودن مسخره نکنید.
سوال کنید در تاریکی از چه چیزی می ترسد؟ در یک اتاق تاریک کنار او بنشینید و بخواهید علت ترس خود را شرح دهد
کودک را در برابر ترس مقاوم کنید: مجموعه ای از بازی ها می توانند کودک را به تاریکی عادت دهند. به برخی از این بازی ها توجه کنید. دنبال بازی، شما راهنما باشید و از کودک بخواهید شما را دنبال کند. بهتر است با دستتان او را راهنمایی کنید. ابتدا بازی را در روشنایی انجام دهید و فقط گاهی وارد تاریکی شوید، اما بتدریج مدت زمان بیشتری را در تاریکی بگذرانید. اگر کودک خواست جای خود را با او عوض کنید.

ویژگی‌های ترس در کودکان
* برخی از ترس‌ها در کودکان ریشه فطری دارد(ترس از صداهای مهیب) و برخی دیگر از همان ماه‌های اول و به صورت اکتسابی در کودک شکل می‌گیرد(ترس از حیوانات مثل سوسک و گربه) و والدین برای جلوگیری از ترسو شدن کودکان باید خود الگوی شجاعت باشند.

* ترس کودکان ممکن است ثبات و دوام نداشته باشد، زود پدید آید و زود هم از بین برود.

* گاهی ترس کودکان مبتنی بر واقعیت نیست یعنی از چیزی می‌ترسند که بی‌خطر است.
روش‌های درمان ترس کودکان

راهکارهایی در مواجهه با ترس کودکان

واکنش و رفتار درست والدین در مقابل کودکی که از تاریکی می ترسد، باید این طور باشد: «می دونم که ترسیدی، بیا بریم ببینیم چه چیزی تو را ترسانده!» با روشن کردن چراغ و بررسی هر شیء و حتی سایه هایی که در تاریکی ایجاد می کنند، به فرزندتان آرامش و اطمینان خاطر بدهید هر آنچه در روز و روشنایی وجود دارد، در شب تاریک هم هست. سایه بازی کردن در اتاق تاریک یا نیمه تاریک نیز برای گذر از دوره ترس بچه هاست.

اگر خود شما یا همسرتان از تاریکی می ترسید، امکان دارد کودک این رفتار نامناسب شما ترس را به بچه ها هم القا کند بنابراین به درمانگر مراجعه و این ترس را که جزو اختلال های اضطرابی است، درمان کنید. درمان اصلی ترس ها، از هر نوع باشند، حساسیت زدایی تدریجی است. درمانگر از شما می خواهد تصور کنید در جای تاریکی هستید و کمک می کند در ذهنتان به چیزهای قشنگ، آرامش و سکوت نهفته در تاریکی بیندیشید. با این تمرین روزی می رسد که در محیط تاریک واقعی هم بتوانید بر ترس خود غلبه کنید. این ترس در کودکان باید تا دوره دبستان از بین برود وگرنه دیگر جزو پدیده های رشدی و طبیعی نیست و به بررسی نیاز دارد.

اگر کودک شما خواب های ترسناک یا کابوس می بیند و از آن می ترسد، کافی است مانع حرف زدن او و تخلیه هیجان هایش نشوید. اگر صبح روز بعد می خواهد درباره کابوسش بگوید هم شنونده باشید تا شاید بتوانید موضوع و علت اصلی کابوس ها را از همین طریق پیدا و رفع کنید.

افکار و احساسات سرکوب شده معمولا در رویا ها نمود پیدا می کنند. بچه ۵ ساله تفاوت خواب و واقعیت را می داند اما اگر برای کودک زیر ۳ سال این اتفاق بیفتد، قضیه متفاوت خواهدبود. بچه های زیر ۳ سال تفاوت خواب و واقعیت را نمی دانند و حتی بعد از باز کردن چشم ها و در حالی که در آغوش شما هستند، حس می کند همچنان خواب است. به همین دلیل امکان دارد جمله هایی مانند «نه! نمی خوام خرسم را به علی بدهم» بگوید و با گریه حتی دستش را دراز کند که خرسش را بگیرد. او را در آغوش بگیرید، ببوسید و بگویید: «خواب دیدی عزیزم!» تدبیری بیندیشید در قصه هایی که در طول روز برایش می خوانید با مفهوم خواب دیدن و تفاوت آن با واقعیت تا حدی آشنا شود.

بهتر است کابوس دیدن و وحشت های شبانه بچه ها را با نگاه وسواس گونه ننگرید و اجازه دهید این اختلال های خواب طی شوند، مگر اینکه تکرار شوند و زندگی شما را مختل کنند اما در مورد اختلال های اضطرابی و ترس های مختلف لازم است حتما بررسی انجام و عکس العمل مناسب و به موقع نشان داده شود تا این ترس و اضطراب ها ریشه دار نشود.

ادامه مطلب...

چه کودکانی در آینده دچار افسردگی می شوند؟

بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان حتی کودکان سه ساله هم ممکن است دچار افسردگی مزمن شوند و این حالت ممکن است تا مدت‌ها همراه با آنان باقی بماند. بر خلاف تصور بسیاری از پدر و مادرها کودکان ممکن است در سنین بسیار پائین نیز دچار افسردگی شوند.

کودکان و افسردگی

افسردگی به دو حالت صورت می گیرد، ژنتیکی و محیطی که خود دارای چند شاخه است.
دل مردگی و غم زدگی که جز این شاخه است، مقطعی بوده و با افسردگی اشتباه گرفته می شود، در واقع این حالت بیماری نیست و گذرا است و می تواند در هر سنی اتفاق بیافتد.
مشتاق با اشاره به اینکه کودکانی که در خانواده هایی افسرده هستند، به صورت الگوگیری دچار این بیماری می شوند. از میان این کودکان 40 درصد بعد از دو سال هنوز هم دارای علائم افسردگی بودند و 20 درصد دیگر نیز دارای افسردگی مزمن و ماندگار هستند. میزان شیوع افسردگی در کودکانی که دارای مادر افسرده بودند بسیار زیاد بود. خصوصاً کودکانی که دارای حادثه‌های دردناک در زندگی خود بودند مانند مرگ پدر یا مادر و یا دارای تجربه سو‌ء استفاده جنسی بودند به میزان بسیار زیادی شایع بود. بر اساس مطالعه‌ای که توسط مؤسسه ملی سلامت ذهنی به انجام رسید مشخص شد درمان‌های مؤثری برای درمان کودکان افسرده زیر 6 سال صورت نمی‌گیرد و پزشکان معمولاً برای درمان این کودکان داروهای افسردگی قوی به آنها تجویز می‌کنند.

بسیاری از والدین معمولاً در سنین نوجوانی متوجه افسردگی فرزندان خود می‌شوند این در حالی است که فرزندان آنها از سنین بسیار پائین به افسردگی مبتلا می‌شوند اما والدین آنها تا مدت‌های طولانی متوجه این موضوع نمی‌شوند.
نکته جالب توجه این است که حتی کودکان در حین بازی و شادی هم می‌توانند افسرده باشند. این کودکان معمولاً در بازی‌های خود موضوعاتی مانند مرگ، مردن، تصادف کردن و مواردی شبیه آن را شبیه‌سازی می‌کنند. این کودکان معمولاً دچار مشکلات خواب، کج خلقی و بهانه‌گیری هستند. درگیری‌های پی‌درپی، ضربه زدن، فریاد کشیدن، گاز گرفتن و حرکاتی از این قبیل می‌تواند علامت افسردگی در کودکان باشد.

در این نوع افسردگی درمان با روان درمانی و فاقد دارو قابل درمان است چرا که این حالات درونی نیست.
در زمان افسردگی ماده ای به نام سرتونین در مغز ترشح می شود که فرد را دچار افسردگی می کند، در واقع این یک مشکل فیزیولوژیک (مغزی) است که در این نوع درمان سخت تر است. چه علائمی می تواند والدین را در شناسایی افسردگی کودکان خود مطلع کند، افسردگی با نمادهای مختلفی از جمله کاهش خلق شدید یا همراه با دردهای جسمانی، بی اشتهایی و بی حوصلگی ممکن است، بروز کند.
کودکانی که تحت فشارهای روانی باشند و یا مشکلات یادگیری و عدم تمرکز دارا باشند، می توانند در معرض افسردگی قرار بگیرند.

بروز افسردگی در کودکان می‌تواند اثرات ماندگار و ویرانگری بر این کودکان داشته باشد و زندگی اجتماعی و احساسی آنها را دستخوش تغییر قرار دهد. در تحقیق دیگری که بر روی نوجوانان انجام گرفته بود مشخص شد تعداد بسیاری از این نوجوانان فکر می‌کنند تا چند سال آینده جان خود را از دست خواهند داد و عمر زیادی نخواهند داشت.در این تحقیق که روی بیش از 20 هزار کودک صورت گرفت نزدیک به 14 درصد از این کودکان اظهار داشتند آنها به طور حتم قبل از سن 35 سالگی خواهند مرد. همین عامل سبب می‌شود بسیاری از این کودکان در زندگی آینده خود نکات بهداشتی و هنجارهای اجتماعی را چندان رعایت نکنند و دست به انجام کارهای پر خطر بزنند.

ادامه مطلب...

با کودک باهوش چگونه رفتار کنیم؟

همه والدین از داشتن فرزند باهوش به خود می بالند؛ فرزندی که اولین علایم هوش زیاد از همان دوران نوزادی در وی آشکار می شود و همه اعضای خانواده و دوست و آشنا از شیرین زبانی و حرکات و رفتارهای کودک داستان ها نقل می کنند. هوش فراوان بی گمان یکی از نعمت های خداوند است که باید قدر آن را دانست و به نحو احسن از آن استفاده کرد.

برخی والدین فقط به داشتن فرزند باهوش افتخار می کنند و آن را مایه به اصطلاح «پز» خانواده خود قرار می دهند. ممکن است به نظر برسد کودک باهوش در عملکرد درسی، فعالیت های گروهی و جمع خانواده کمتر مشکل ساز است و بنابراین والدین با خیال راحت می توانند رشد فرزند خود را شاهد باشند اما باید دانست که این دسته از والدین هم قطعا با چالش های جدی در مورد کودک خود روبه رو می شوند و باید مراقب رشد تمامی ابعاد شخصیت کودک خود باشند.

کودکان سرآمد یا باهوش

درباره کودکان تیزهوش تعاریف زیادی شده است. بیشتر کودکانی را که در آزمون های هوش نمره بالایی به دست می آورند، باهوش می دانند اما این تعریف، کامل نیست.کودکان تیزهوش در واقع به دلیل استعدادهای خود قادرند عملکردهایی بالاتر از سن خود داشته باشند و ممکن است در زمینه های متفاوت دارای توانایی ها و استعدادهای خاصی باشند. کودکان تیزهوش توانایی ذهنی کلی، استعداد ذهنی، تفکر سازنده و خلاق، توانایی رهبری، نمایشی و دیداری و توانایی روانی- حرکتی دارند.

کودکان تیزهوش معمولا به دلیل ثبات عاطفی محبوبیت بیشتری در بین اعضای خانواده و دوستان و آشنایان دارند و از نظر شخصیتی استقلال و انسجام شخصیتی مناسبی دارند، دارای خلاقیت بیشتری هستند.برخلاف تصور عموم برتری تحصیلی همواره نشان دهنده هوش سرآمد نیست. در بسیاری از موارد کودک ممکن است در دروس تحصیلی نمرات بالایی به دست آورد اما این اتفاق به دلیل استفاده زیاد از حافظه و یادگیری سطحی رخ می دهد و نشانه هوش سرآمد نیست. به طور کلی عملکرد تحصیلی درخشان لزوما نشان دهنده هوش سرشار نیست چنان که بسیاری از افراد سرشناس و سرآمد در جهان عملکرد ضعیف تحصیلی داشته اند اما با تکیه بر توانایی ها و ویژگی های شخصیتی و استفاده هوشمندانه از امکانات به عنوان افراد سرآمد و باهوش شناخته شده اند.بنابراین آن چه مهم است این که کودک تیزهوش همواره خلاق است و هرچه محیط پیرامون او غنی تر باشد، خلاقیت او بیشتر شکوفا می شود.

از طرفی نتایج مطالعات نشان می دهد افراد خلاق کسانی هستند که از نظر احساسی به بلوغ رسیده باشند و به راحتی بتوانند احساسات خود را بیان کنند. این افراد دارای احساس امنیت و آسودگی خیال هستند و فرصت دوست داشتن و دوست داشته شدن داشته اند. آن ها درک روشنی از مسائل زندگی دارند و قادرند به مسائلی توجه کنند که ممکن است خارج از محدوده زندگی شان باشد. آن ها با جمع آوری اطلاعات موجود می توانند راه های جدیدی بیابند و از مسیرهای متفاوتی یک راه را طی کنند.

تاثیر محیط پیرامون بر هوش

محیط غنی و آزاد و پرهیز از تفکرات کلیشه ای را ۲ اصل اساسی مورد نیاز در پرورش هوش و خلاقیت کودکان می شمارند و می گويند: نباید فراموش کرد که خلاقیت یاددادنی نیست بلکه نوعی شیوه زندگی است.برای یک بچه باهوش هیچ چیز بهتر از این نیست که در محیط غنی پرورش پیدا کند و والدین او را تشویق کنند که به زمینه های گوناگون وارد شود و استعداد و توانمندی های خود را بیابد. در چنین شرایطی کودک شخصیت پایدار و نیرومندی پیدا می کند و قادر است در شرایط دشوار و در مقابل فشارهای اجتماعی و گروهی مقاومت کند.طبیعی است که اگر برای این افراد به درستی سرمایه گذاری شود نه فقط خانواده بلکه کل اجتماع از وجود آن ها بهره می برند. در واقع این کودکان سرمایه های اجتماعی هر جامعه ای هستند، بنابراین سیستم آموزشی باید با راهکارهایی تلاش کند آن ها را شناسایی و استعدادهای آن ها را آشکار کند. سیستم آموزشی باید امکان تفکر جست وجوگر و آزاد را برای آن ها فراهم کند و فرصت بررسی، اظهارنظر و ارزیابی به آن ها بدهد. در این زمینه نباید فقط به تدریس دروس به صورت فشرده بسنده کرد زیرا فرصت تفکر خلاق و مستقل از آن ها گرفته می شود.

در واقع داشتن منابع درسی بیشتر به معنای ارزش دادن به تیزهوشی بچه ها نیست و روشی که در مدارس تیزهوشان با پر کردن ذهن کودکان با منابع درسی بیشتر انجام می شود، نادرست است. به جای آن باید روش های گوناگون فکر کردن، حل مسئله و تفکر سازنده را به بچه ها آموزش دهیم.

آسیب ها

آزمون های هوش را نباید به تنهایی به عنوان ملاک تیزهوشی قرار دهیم، تصریح می کند: آزمون های خلاقیت، تفکر سازنده، مهارت حل مسئله، فراهم آوردن محیط غنی برای انجام فعالیت های مورد علاقه همگی در بروز هوش و استعداد فرد موثر است اما نکته این جاست که تیزهوشی فقط به معنای پیشرفت فردی نیست. جنبه های مختلف یادگیری مثل توانایی های دیداری- حرکتی، توانایی های حل مسئله هم نقش مهمی در موفقیت کودک تیزهوش دارد. اما معمولا بچه های باهوش مهارت های زبانی و مهارت های ارتباطی و اجتماعی و یادگیری مناسبی دارند و سوالات زیادی می کنند و به دانستن علاقه مند هستند، خطری که این کودکان را تهدید می کند انتظار زیاد و اعمال فشار از سوی والدین است و در صورت چنین شرایطی اضطراب و اختلالات رفتاری در انتظار این دسته از کودکان است، انتظارات والدین حتما باید در حد توان کودک باشد و حتی باید به کودک فهماند که هر کسی ممکن است اشتباه کند و مهم این است که او تلاش می کند، از طرفی رشد اجتماعی و عاطفی آن ها نیز در موفقیت های آتی زندگی آن ها نقش تعیین کننده ای دارد. آموزش برقراری ارتباط و تعامل با دیگران و توانایی اجتماعی در تکامل شخصیت آن ها بسیار مهم است تا اعتماد به نفس، انعطاف پذیری، ذهن باز و تفکر خلاقانه در آن ها پرورش یابد. فشار بیش از حد در عملکرد درسی، فشار برای افزایش محفوظات ذهنی و سرزنش برای ارتکاب اشتباه از رایج ترین اشتباهاتی است که والدین مرتکب می شوند. محدودیت هوش به استعداد تحصیلی و پیشرفت تحصیلی هم یک اشتباه رایج است. والدین نباید فقط عملکرد تحصیلی را مدنظر قرار دهند بلکه باید تلاش کنند که از تمامی جنبه ها به پیشرفت کودک خود بیندیشند.

خانواده و کودکان باهوش

شکی وجود ندارد که محیط پیرامون کودک در رشد شخصیت و تکامل وی نقش اساسی دارد. حال باید متذکر شد که محیط پیرامون یک کودک باهوش به مراتب نقش مهم تری دارد. علایق والدین در پرورش استعدادهای کودک نقش مهمی دارد تا کودک به هر زمینه ای که علاقه دارد، گرایش پیدا کند. فرصت پرداختن به هنر نقاشی و موسیقی و کار با رایانه باید برای کودک فراهم باشد. والدین باید از او بخواهند در هر زمینه ای که علاقه مند تر است، فعالیت خود را بیشتر کند. کودک با انتخاب یک یا چند فعالیت هم استعدادهای خود را می شناسد و هم استقلال فکری پیدا می کند. والدین باید در طول زندگی به رشد خلاقیت وی کمک کنند.

آن ها باید بدانند فقط عملکرد درسی کودک نیست که اهمیت دارد، بلکه او باید در زمینه های مختلف خلاقانه رفتار کند و به پیشرفت فردی اکتفا نکند.از نظر تربیتی والدین به او یاد دهند که انتقادپذیری را یاد بگیرد و قدرت مقابله با کمبودهای شخصیتی خود را داشته باشد و مهارت حل مسئله را فرابگیرد. او باید بتواند به مسائل از جنبه های مختلف نگاه کند زیرا افراد تیزهوش نه فقط استعداد عمومی خوبی دارند بلکه پشتکار دارند و به علت خلاقیت بالا انسان های موفقی خواهند بود.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...

با کودک خشمگین چگونه رفتار کنیم؟

بسیاری از اوقات با کودکانی رو به روی می شویم که پرخاشگری های زیادی از خود بروز می دهند. پرخاشگری و عصبانیت های کودکان دلایل مختلفی دارد و برای یافتن این دلایل باید به صورت ریشه ای به موضوع نگاه کنیم. راهکار های بسیاری برای درمان این ناهنجاری وجود دارد و مهم ترین افراد در از بین بردن ازن رفتار والدین کودک هستند.

رفتار با کودکان عصبانی

وقتی صحبت از عصبیت می‌شود پرخاشگری، خشونت، عصبانیت، اضطراب، نافرمانی و رفتارهایی از این قبیل در ذهن تداعی می‌شود.مسائلی كه هر پدر و مادری در مراحل مختلف رشد فرزندش كم و بیش و با درجاتی از شدت و ضعف با آنها روبه‌رو می‌شود واین سوالات برایشان مطرح می‌شود كه چگونه با فرزند خود برخورد كنیم؟ علت این واكنش‌ها چیست؟ و اصولا آیا این رفتار در كودكان طبیعی هستند؟

کودکان اخمو و بداخلاق براي هيچ کس سرگرم کننده و مطلوب نيستند و بيشتر اطرافيان از نگهداري و مراقبت از آنها طفره مي روند. بدخلقي و اخمويي کودکان مي تواند ناشي از بيماري، گرسنگي، خستگي، ترس، حسادت، تحريک شدن توسط اطرافيان و ... باشد. اين کودکان به دلايل مختلف سر و صدا و قشقرق راه مي اندازند و يا سعي مي کنند شما را عصباني و تحريک کنند.

همچنين ممکن است از شما نافرماني کنند و يا به شدت به شما بچسبند و با جار و جنجال از شما بخواهند هميشه در آغوش شما باشند. بدون شک تربيت کودکان کار دشواري است. براي مثال کودکي را مجسم کنيد که وسط يک فروشگاه شلوغ شروع به بدرفتاري مي کند و جسورانه به والدينش پاسخ مي دهد.

در چنين مواقعي حتي والديني که خيلي در مورد تربيت فرزندشان به خود اطمينان دارند نيز مأيوس و دلسرد مي شوند و به دنبال روش و کلمات مناسبي مي گردند تا کودک خود را آرام کنند. لذا در اين مقاله قصد داريم طي چند مرحله نحوه رفتار مناسب والدين با اين گونه کودکان را گوشزد کنيم تا از اين طريق، بدخلقي اين گونه کودکان تقليل يابد و کودک و والدين احساس بهتري داشته باشند.
اجازه ندهيد بداخلاقي کودکتان بر مهارتهاي فرزند پروري شما غلبه يابد و شما هم بداخلاق شويد.

چرایی رفتارهای عصبی در فرزندان
در بیشتر خانواده‌ها علت و ریشه رفتارهای عصبی فرزندان را می‌توان در رفتار والدین پیدا كرد. در واقع بسیاری از مواقع، رفتار بچه‌ها انعكاسی از مسائل و مشكلات حل نشده پدر و مادر است. وقتی مادر ناراضی و خشمگین است، كودك عصبانی و تندخو می‌شود. پدری كه مدام مضطرب است، این اضطراب را به فرزند خود منتقل می‌كند و كودك برای مقابله با این اضطراب، دست به رفتارهای عصبی می‌زند، پرخاشگری می‌كند، مدام بهانه می‌گیرد یا ناسازگاری و نافرمانی را در پیش می‌گیرد. در این میان، صرف‌نظر از داشتن الگوهای نادرست گاهی نداشتن عزت نفس یا احساس رفتار غیرمنصفانه نیز كودك را به خشونت متمایل می‌كند.

علاوه بر نقش مهم رفتار والدین در ایجاد عصبیت‌ها، در دوره‌های خاصی از زندگی بخصوص در نوجوانی، برخی رفتارهای عصبی تكرار و شدت بیشتری پیدا می‌كنند. در این دوران نوجوان در شرایطی شبیه بحران به سر می‌برد.

از طرفی، دوران كودكی را پشت سر گذاشته است و دیگر كودك نیست و از طرف دیگر می‌خواهد بزرگ باشد و بزرگ نیست و این مساله در او ایجاد تضاد می‌كند.

بعلاوه نوجوان با تغییرات فیزیكی وروحی زیادی روبه‌روست، سوالات زیادی در ذهنش ایجاد می‌شود و به دنبال هویت خود است.

در نتیجه بسیاری از مواقع خلقی ناپایدار پیدا می‌كند، خیلی زود عصبانی و خشمگین و  در عین حال بسرعت پشیمان می‌شود.

در كنار همه اینها، پیشرفت تكنولوژی و اختراعات گوناگون و اثرات آنها بر افكار و رفتار فرزندان سبب می‌شود همه چیز دچار تحول شود، امروزه حرف‌شنوی و اطاعت كردن بیشتر به نافرمانی تبدیل شده و چشم گفتن و شنیدن نصیحت جای خود را به «نمی‌توانم» و «نمی‌شود» داده است، فرزندان امروز با فرزندان دیروز فرق دارند. امروز بكن، نكن‌ها و نصیحت‌ها به تنهایی تاثیری ندارند و كارساز نیستند، اما این به معنای كمرنگ شدن نقش شما والدین عزیز نیست بلكه وظیفه شما سنگین‌تر شده است.

شما نیز باید همراه با فرزندان تغییر كنید و شیوه‌های رفتاری جدید را بیاموزید و نگرشی واقع‌بینانه داشته باشید.

فراموش نكنید كه همه افراد در طول زندگی خود دچار عصبانیت و خشم می‌شوند و خشم اساسا یكی از احساسات انسان بوده كه برای زندگی او ضروری است؛ اما آنچه اهمیت دارد نحوه صحیح ابراز خشم و كنترل آن است. این همان نقش بزرگی است كه والدین باید ایفا كنند و به فرزند خود بیاموزند.

راهكارهایی برای والدین
ابتدا بر رفتارها و برخوردهای خودتان دقت كنید. بهتر است قبل از فرزنددار شدن با شخصیت و ویژگی‌های رفتاری خود آشنا شوید و اگر نیاز به بهبودی دارند، آنهارا بهبود بخشید.

در كنار فرزند خود باشید، نه در مقابل او. این را بدانید كه هر رفتاری دلیلی دارد پس هنگام بروز رفتارهای عصبی با حفظ آرامش خود سعی كنید علت را بیابید. تلاش كنید مساله را از دریچه ذهن فرزند خود ببینید. این یك رفتار همدلانه است. با او همدلی كنید. زمان بروز خشم و عصبانیت اصلا زمان مناسبی برای نصیحت نیست. وقتی رابطه مطلوب است با فرزند خود صحبت كنید و ارتباطی صمیمانه را بین خودتان شكل دهید حالا در خلال این رابطه صمیمی بیشتر می‌توانید بر او تاثیر بگذارید.

وقتی عصبانیت و پرخاشگری بروز می‌كند سعی كنید با لحنی آرام و در عین حال قاطع با او صحبت كنید. این گونه خشم او نیز كنترل می‌شود.همچنین در برخورد با فرزندان خود چه در تشویق و چه در تنبیه، منصفانه و عادلانه برخورد كنید. اطلاعات و آگاهی‌های خود را در مورد مراحل رشد فرزندان و ویژگی‌های هر دوره افزایش دهید تا بهتر بتوانید با فرزند خود ارتباط  برقرار كنید.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...

آرام کردن نوزاد

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): حتما شما هم  برای اولین که صدای گریه نوزادتان را شنیده اید، شگفت زده شده اید و شادی وصف ناپذیری وجودتان را فراگرفته است؛ این گریه نشان می دهد نوزاد شما دارای یک جفت شش سالم است. اما ادامه پیدا کردن گریه نوزادتان می تواند احساس نگرانی را در شما ایجاد کند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

آرام کردن گریه نوزاد

به مرور زمان متوجه خواهید شد که نوزادتان زیاد گریه می‌کند. گاهی اوقات دلیل آن روشن است: جای او خیس شده، یا خسته می‌باشد و می‌خواهد نیاز خود را به شما بفهماند. گاهی اوقات هم ساکت کردن او به این سادگی‌ها نیست. برای همین است که ساکت کردن او زمانی که هیچ دلیلی برای ناراحتی او نداریم، مهم جلوه می‌کند.

ایده‌های زیر را که امتحان شده‌اند، بخوانید تا نوزاد نق نقویتان را آرام کنید:

گرسنگی

معمولاً دو تا سه ساعت پس از شیردهی نوزاد گرسنه می شود و در صورت پاسخ ندادن به این نیاز کودک او گریه می کند. صدای آرام گریه کودک که ریتمی یکنواخت نداشته و بالا و پائین می رود، نشانه گرسنه بودن کودک است. در این زمان کودک شصت خود را می مکد و در هیچ شرایطی آرام نمی شود.

پیچیدن نوزاد

– کودک را در یک پتوی مناسب محکم بپیچید. پیچیدن کودک در یک پتوی نازک و سبک در حالی که بازو‌هایش روی سینه قرار گرفته‌اند، تاثیر آرام بخش زیادی دارد. کودکی که پیچیده شده است، اغلب خیلی آرام‌تر و بیشتر می‌خوابد.

– آرامش را به او هدیه کنید. این شیوه مخصوصاً برای کودکانی که زود‌تر از نه ماه متولد شده‌اند (preemies)، خوب است. لباس نوازدتان را در آورید، دراز بکشید و او را به پوست برهنه‌تان بچسبانید و یک پتوی گرم و نرمی را روی هر دوتان بیاندازید.

– از بند مخصوص حمل نوزاد (Baby sling) استفاده کنید: تعجب آور نیست که آرامش گرم و تاریک این وسیله او را آرام می‌کند و به علاوه می‌توانید هر جا زیر یک پوشش به او شیر بدهید.

قدم زدن

هنر است زمان پیاده روی را صبح‌ها انتخاب کنید‌، زیرا در این صورت متوجه می‌شوید که حدود نیم تا یک ساعت پیاده‌روی، تا چه حد روحیه‌تان را تغییر می‌دهد و از اضافه وزن‌تان نیز جلوگیری می‌کند! به‌خصوص پیاده روی به مادرانی که بعد از زایمان به علائم افسردگی مبتلا شده‌اند اکیدا توصیه می‌شود.

صندلی گهواره‌ای بخرید

حرکات ریتمیک یک صندلی گهواره‌ای به نوزاد کمک می‌کند تا آرام‌تر شود.

رها شدن از دست گاز معده

اگر فکر می‌کنید که نوزاد شما از گاز معده رنج می‌برد، راه کارهای زیر را امتحان کنید:

– او را روی زانو‌هایتان بخوابانید و آرام پشت او را مالش دهید.

– وقتی به پشت خوابیده پا‌هایش را دوچرخه وار حرکت بدهید.

– با پزشک خود راجع به استفاده از قطره نفخ نوزاد صحبت کنبد.

اتاق خوابش را عوض کنید

گر فرزندتان گریه‌های طولانی و بدون علت دارد، سعی کنید هر از گاهی اتاق خواب نوزادتان را عوض کنید. یک محیط جدید تاثیر شگرفی بر آرامش فرزندتان دارد.

هیچ چیزی اثر نگذاشته! خب حالا چه کار کنیم؟

همه راه‌ها به رویتان بسته نشده است؟ هنوز راه حل‌هایی هستند که می‌توانید با بکارگیری آن‌ها نوزادتان را از بدخلقی درآورید.

– نور را کم کنید و تلویزیون را خاموش کنید: تحریکات بیش از حد ممکن است اعصاب نوزاد را بر هم بزند.

– دمای خانه را اندازه گیری کنید: دمای بدن نوزادتان ممکن است خیلی سرد یا خیلی گرم باشد.

– لباس او را بررسی کنید: گرما، تنگی لباس و لباس‌هایی که به او فشار وارد می‌کنند، می‌تواند اشک او را در بیاوند.

ماساژ دادن نوزاد

ماساژ دادن نوزاد از دیگر روش های آرام کردن او است. این روش در کاهش گریه های بی دلیل نوزاد بویژه هنگام بعد از ظهر مؤثر است. باید توجه داشت این ماساژ ها عاری از هر گونه فشار یا ایجاد ناراحتی برای شیرخوارباشد و حالتی نوازش گونه داشته باشد.

ممکن است دچار کولیک «Colic» شده باشد؟

یک پنجم نوزادان قولنج می‌شوند. و ۳ یا بیش از سه ساعت در روز به مدت سه هفته یا بیشتر گریه می‌کنند. این گریه‌ها هفته ششم به اوج خود می‌رسد و بعد از ۳ ماه رفع می‌شود.

مواظب رژیم غذاییتان باشید. اگر شیر خودتان را به او می‌دهید و نکات گفته شده کمکتان نمی‌کند، سعی کنید غذاهای زیر را از رژیم غذاییتان حذف کنید.

– لبنیات

– کافئین

– پیاز

– سایر غذا اهایی که احتمالاً آن را بد‌تر می‌کنند.

این کار را امتحان کنید: نوزاد را روی ساعدتان بخوابانید طوری که شکم او روی ساعدتان قرار گیرد و او را مثل گهواره جلو عقب ببرید.

رها شدن از دست گاز معده

اگر فکر می‌کنید که نوزاد شما از گاز معده رنج می‌برد، راه کارهای زیر را امتحان کنید:

– او را روی زانو‌هایتان بخوابانید و آرام پشت او را مالش دهید.

– وقتی به پشت خوابیده پا‌هایش را دوچرخه وار حرکت بدهید.

– با پزشک خود راجع به استفاده از قطره نفخ نوزاد صحبت کنبد.

 

 

 

 

ادامه مطلب...

مراقبت از نوزادان در منزل

پارسیان آوید (مراقبت از کودک در منزل): نوزاد از بدو تولد تا شش ماهگی به طور انحصاری از شیر مادر تغذیه شود. شیر در روزهای اول کم است که آغوز نامیده می شود و برای نوزاد کافی است. به تدریج که نیاز نوزاد بیشتر می شود مقدار شیر هم زیادتر می شود.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

مراقبت و نگهداری از کودکان در منزل

1- نوزاد از بدو تولد تا شش ماهگی بطور انحصاری از شیر مادر تغذیه شود. شیر در روزهای اول کم است که آغوز نامیده می شود و برای نوزاد کافی است. به تدریج که نیاز نوزاد بیشتر می شود مقدار شیر هم زیادتر می شود.
2- از آب جوشیده، آب قند و گلوکز ، شیشه و پستانک استفاده نشود.
3- شیردهی براساس میل و نیاز نوزاد در شرایط شمناسب باشد.
4- قبل از هر شیردهی دستهای خود را بشویید.
5- 15 تا 20 دقیقه بعد از شیرخوردن آروغ نوزاد را بگیرید، در صورتیکه نوزاد زیر سینه به خواب برود احتیاج به بیدارکردن و گرفتن آروغ ندارد، او را به روی پهلوی راست بخوابانید که در صورت استفراغ، شیر به ریه برنگردد و از عوارض آن جلوگیری شود، مدتی که گذشت او را به روی پهلوی چپ بخوابانید.
6- جهت جلوگیری از ترک و زخم سینه در موقع شیردهی تمامی هاله سینه (قسمت قهوه ای رنگ) داخل دهان نوزاد باشد یعنی چانه نوزاد روی سینه مادر باشد و پس از پایان شیردهی در صورت زخم بودن سینه مقداری از شیر خود را به سینه بمالید.
7- از قرار دادن نوزاد در نزدیکی پنجره و بخاری اجتناب شود.
8- از گرم نگه داشتن بیش از حد نوزاد با لباس خودداری شود و لباس طوری پوشانیده شود که نوزاد عرق نکند، بهترین دمای بدن نوزاد در زیر بغل 36،5 می باشد. بهترین دمای اطاق برای نوزاد 24 الی 25 درجه و بهترین درجه رطوبت 40 الی 45 می باشد. دمای اطاق برای نوزاد زیر دو کیلوگرم 26 الی 27 درجه می باشد.
9- از تشک و کیسه خواب پشم شیشه (الیاف صنعتی) بعلت گرم کردن بیش از حد نوزاد و حساسیت زا بودن کمتر استفاده شود.
10- از گذاشتن بالش زیر سر نوزاد و شیرخوار خودداری شود.
11- در اطاق و هوای مناسب نوزاد احتیاج به کلاه و جوراب و لباس سراسری ندارد.
12- تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید. بعد از افتادن بند ناف ، نوزاد هفته ای دو بار در اطاق حمام شود. در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.
13- هیچ نوع ماده ضد عفونی کننده از قبیل الکل سفید ، بتادین و ... برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشود و با آب خیس نشود.
14- اطاق نوزاد بایستی روشن باشدولی استفاده ازنور آفتاب مستقیم مضراست.
15- به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند ، استفاده از پودرهای آرایشی ، عطر ، ادکلن ، سیگار و گلهای معطر خصوصاً گل مریم اجتناب فرمائید.
16- بـزاق شیـرخواران از 3 ماهگـی جاری می شـود و حدوداً یکسـالی می توانند آب دهان را قورت دهند.
17- عطسه و گرفتگی بینی در ماههای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست. مدفوع نوزادی که شیر مادر می خورد آبکی و بلغمی وتعداددفعات آن نسبتاً زیاداست (شبیه مدفوع اسهالی) ولی چنانچه حال عمومی نوزادخوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمیباشد.
18- جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود.

19- برای تمیز کردن بینی نوزاد یا گرفتگی بینی از اسپری کلرور سدیم (65%) استفاده فرمائید .
20- برای جلوگیری از عفونت انگشتان دست نوزاد از کوتاه کردن ناخن در هفته های اول تولد خودداری فرمائید

21- از فشار دادن سینه های متورم نوزاد و ماساژ دادن آن اجتناب فرمائید.

22- گاهی لکه های گلی رنگ در پوشاک شیرخواران بعلت اورات موجود در ادرار دیده می شود که بیماری محسوب نمی شود و آزمایش ادرار هم طبیعی است

23 - در هنگام پریدن شیردرحلق نوزاد آرامش خودراحفظ کرده ویک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تاگریه کندو شیراز دهان نوزاد خارج شود.

24- هرچه نوزادملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصاً افرادی که سرفه و عسطه می کنند، سیگاری هستندیاراهنمائی نادرست می کنند.
25- اگر نوزاد در روزهای3و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید.
26- مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز ، پیاز، سیر، شکلات ، کاکائو ، نسکافه ، خیار سبز و خیارشور خودداری کنند.
27- از مصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود.
28- به شیرخواران زیر یکسال عسل ـ سفیده تخم مرغ ـ غذای ترش ـ شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود.
29- استفاده ازلاک به علت داشتن سرب و ارسنیک وپاک کردن آن با استن که درتماس با پوست جذب می شود برای اطفال مضر می باشد.
30- خانم ها با بچه بغل روی صندلی جلو اتومبیل سوار نشوند.
31- باداشتن بخاری گازی از دستگاه بخور سرد و یا گرم استفاده نفرمائید.
32- به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیرخواران از دادن موز ـ خیارسبز چای بیسکوئیت ـ پفک ـ چیپس ـ شکلات ـ آدامس ـ آجیل ـ پسته هویج اصفهان (به علت آبیاری با آب زاینده رود) ـ سوسیس ـ کالباس نوشابه ـ ساندیس ـ شیر کاکائو ـ بستنی ـ یخمک ـ لواشک و مشابه آن خودداری شود.
33- غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه، میوه روزی یک مرتبه ـ یک روز در میان یک عدد تخم مرغ ـ غذای سفره (روزانه) ، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود، عصرانه نان و پنیر و گردو کره و مربا و امثال آن.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...
Call Now Buttonتماس با خدمات پرستاری