مقالات کودک

کم خونی در کودکان

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): هر چند ممکن است بروز کم خونی کودک تعجب آور باشد.

ولی در واقع مشکل عمده ای است که از رعایت نکردن بهداشت عمومی اتفاق می افتد، و حتی ممکن است.

باعث افزایش خطر مرگ و میر در کودکان شود.

همچنین، کم خونی دارای اثرات بسیار دیگری بر سلامت کودک شما خواهد داشت.

احتمال دارد علل کم خونی متفاوت باشد، احتمالا درصد کمی از کودکانی که مبتلا به کم خونی هستند.
تحت تاثیر عوامل جغرافیای منطقه محل سکونت خود بوده اند.
مشخص شده است که برخی از اشکال کم خونی مربوط به استعداد ژنتیکی بوده است.
گروه های نژادی خاصی را در معرض خطر ابتلا به کمبود آهن قرار می دهد. فقر آهن شایع ترین نوع کم خونی است.

علل فقر آهن در کودکان

• داشتن یک رژیم غذایی که فاقد مواد مغذی و ضروری از جمله آهن است، به کم خونی کودکان کمک می کند.
• رشد سریع در سال اول بعد از تولد، باعث افزایش نیاز به آهن می شود.
• از دست دادن خون به صورت آهسته و در دراز مدت، مانند خونریزی در دستگاه گوارش کودکان،علت دیگر بیماری است.
• ناتوانی بدن در جذب آهن هم می تواند عامل دیگری در بروز بیماری کم خونی کودک شما باشد.
• بچه هایی که از طریق شیر مادر تغذیه می شوند، کمتر از سایر کودکان در معرض خطر ابتلا به کم خونی قرار دارند.
• همه نوزادان با آهن ذخیره شده در بدن خود به دنیا می آیند. اما نیاز به آهن اضافی برای حمایت از فعالیت-های بدنی دارند.

علائم شایع کم خونی در کودکان:

کم خونی خفیف در کودکان علائم کمی را بروز می دهد و یا حتی ممکن است هیچ علائمی را نشان ندهد.

به همین دلیل است که تشخیص این بیماری در مراحل اولیه تقریبا غیرممکن است.

 برخی از علائم شایع کم خونی خفیف در کودکان

که ممکن است به شما کمک کند به راحتی فقر آهن را در کودک خود تشخیص دهید، بیان شده است،

تا با توجه مکرر به این علائم، فرزندان سالمی داشته باشید:

• خستگی
• ضعف
• بدخلقی
• هوس های غذایی غیر معمول
• بی اشتهایی
• سردرد
• تنگی نفس
• درد گلو
• رنگ پریدگی پوست
• ناخن های شکننده
• خون در مدفوع
• درسفیدپوستان رنگ چشم کودک مبتلا به کم خونی، پریده و سفید می شود.
اگر شما متوجه هر یک از این علائم و نشانه ها در کودک خود شدید، می توانید یک وقت ویزیت از دکتر اطفال رزرو کنید.
و این نکته نیز بسیار مهم است که اگر علت و نوع کم خونی که کودک  تشخیص داده شود.
اساس درمان نهایی را تشکیل شده و درمان راحت تر و سریع تری برای کودک یافت می شود.

گزینه های درمان بیماری کم خونی کودک:

کم خونی در دوران کودکی، درست مانند دیگر کم خونی در تمامی دوران زندگی.

با افزایش مصرف غذاهای غنی از آهن در رژیم غذایی روزانه درمان می شود.

اما در موارد کم خونی شدید کودکان، مکمل های آهن اغلب از طریق قرص به آن ها داده می شود.

اگر مکمل آهن به کودک شما تجویز شده است، مطمئن شوید که شما آن را با معده خالی به او بدهید.

آهن، در معده ی خالی، سریع تر جذب می شود. همچنین، بیشترین مقدار غذاهایی که غنی از ویتامین C هستند.

به رژیم غذایی کودک خود اضافه کنید.

در علم پزشکی ثابت شده است که ویتامین C، به تسریع افزایش و جذب آهن اضافه دربدن کودکان کمک فراوانی می کند.

شیر و آنتی اکسیدان ها تمایل بیشتری به تداخل با اثر مکمل های آهن دارند.
بنابراین مطمئن شوید که کودکان شما در زمان استفاده از قرص های آهن از مصرف آن ها اجتناب می کند.
همچنین با اضافه کردن مواد غذایی غنی از آهن شانس او را در درمان کم خونی بیشتر کنید.
ادامه مطلب...

لکنت زبان کودکان

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل):برای درمان لکنت زبان کودکان روشهای بیشماری وجود دارد.

که هر یک بر دیدگاهی خاص تدوین شده اند، از جمله روشهای روانکاوی، گروه درمانی، خود درمانی،دارودرمانی، شناخت درمانی و...

در برخی موارد، درمان لکنت زبان نیاز به جلسات متعددی دارد که لازمه آن ایجاد ارتباط مناسب و مؤثر با کودک و والدینش است.

به طور کلی هرچه کودک از نظر سنی بزرگتر باشد،

برنامه درمانی طولانیتری نیاز دارد هدف درمانگر برای بهبودی کودکان خردسال مبتلا به لکنت آن است.

که مانع از پیشرفت مشکل او شود و در همان ابتدا آن را درمان کند. هرچه درمان دیرتر آغاز شود.

و کودک بزرگتر باشد، احتمال بهبودی کامل کمتر میشود.

در مورد کودک دبستانی، باید به آنها آموخت که چگوه تنش خود را کاهش دهند.

و سعی کنند راحت و آرام صبحت نمایند این کار ابتدا از کلمات آغاز میشود و به تدریج به جملات و عبارت بلندتر و طولانیتر میرسد.

علت لکنت زبان

لکنت زبان از مهم‌ترین و متداولترین اختلالات تکلمی است که معمولاً در دوران خردسالی و از سنین ۲ تا ۴ سالگی آغاز می شود.

به این دلیل پدیده ای خاص دوران کودکی است.

در سنین ۶ تا ۷ سالگی نیز که مصادف با زمان آغاز مدرسه است به لحاظ ویژگی های عاطفی و سازگاری اجتماعی خاص این دوره موقعیت مناسبی است.

برای بروز لکنت زبان در میان کودکانی که بیشتر مستعد چنین اختلالی هستند.

گاهی از موارد در دوران بلوغ نیز افرادی که قبلا به نحوی لکنت زبان داشته‌اند دچار لکنت زبان می‌شوند.

به گفته کارشناسان، سن، شرایط و ویژگی های بلوغ نیز احتمالاً در تغییر شکل یا تشدید لکنت موثر است.

لکنت زبان در میان پسران بیشتر از دختران است.

و در بررسی‌ها در حدود ۷۰درصد برای پسران و ۳۰ درصد برای دختران ذکر شده است.

کندی زبان در جایی پیش می‌آید که دستگاه های تکلم انسان دچار پاره‌ای از تشنج‌هاست.

از این رو ادای کلمات ناگهان به مانع برخورد می‌کند و پیوسته مکثی در میان صحبت روی می‌دهد.

به هنگام چنین رویدادی معمولاً انسان حرفی را که روی آن مکث ایجاد شده‌است، چندبار تکرار می‌کند.

نکاتی درباره درمان لکنت زبان در کودکان

یک گفتار درمان معتقد است: حدود۱۰ درصد کودکان در سنین قبل از دبستان و بین۲ تا ۶ سالگی به لکنت زبان مبتلا هستند.

به گفته فریبا مجیری لکنت زبان زمانی پدید می‌آید که در جریان طبیعی گفتار وقفه‌ای ناگهانی و غیر طبیعی ایجاد‌ شود.

و در صورتی که کودک لکنت زبان خود را به عنوان یک اختلال بپذیرد، فرآیند درمان سریع تر صورت می‌گیرد.

وی می افزاید: اگر علت ایجاد لکنت در کودکان شناخته شود، درمان بهتری صورت می‌گیرد.

زیرا گاه ترس و گاه ناراحتی ‌های روانی عامل لکنت زبان است.

این متخصص گفتار درمانی با بیان اینکه نگرانی والدین و تلاش آنها برای رفع لکنت زبان موجب ایجاد حساسیت و نگرانی کودک می‌شود.

در صورتی که کودک نسبت به مشکل گفتاری اش حساس شود، مشکلات او در صحبت کردن تشدید خواهد شد.

وی با بیان این‌که بروز رفتارهای اجتنابی در کودک به علت لکنت زبان است.

اگر کودک در معرض تمسخر همسن و سالان خود قرار گیرد، حرف نمی‌زند.

و این عاملی برای تشدید لکنت زبان می‌شود.

این متخصص گفتار درمانی با بیان این‌که نباید کودک دچار استرس شود.

استرس موجب می‌شود تا کودک اختلال گفتاری خود را همچنان پنهان کند و حرف نزند.

ایجاد هماهنگی میان گفتار و تنفس، افزایش مهارت واژه یابی کودک، کاهش اضطراب و به دنبال آن افزایش اعتماد به نفس از جمله راهکارهای درمان است.

سن بروز لکنت زبان در کودکان را ۲ سالگی می داند.

وقتی کودک به زبان مادری احاطه پیدا کرد، این اختلال مشاهده می‌شود، اما شایع ترین سن ۲ تا ۶ سالگی است.

این متخصص گفتار درمانی، هم‌چنین بهترین سن برای شروع گفتار درمانی را ۲ تا پنج سالگی

والدین با مشاهده اختلال در گفتار کودکان خود می‌توانند به مراکز خصوصی و دولتی گفتار درمانی مراجعه کنند.

متاسفانه بیشتر مراجعان تمایل بسیاری به مصرف آرام بخش‌ها دارند و از روان پزشکان می خواهند تا دارو تجویز کنند.

اما استفاده از آرام بخش‌ها اگر چه در درمان بزرگسالان مفید است.

اما در کودکان معمولا موثر نیست و کمک چندانی در روند درمان کودک نخواهد داشت.

شخصی که دچار لکنت است چه باید بکند؟

چند راهکار در این زمینه وجود دارد، از جمله اینکه:

- فردی که دچار لکنت است علاوه بر درمان باید همیشه سعی کند آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد.

- با حرکات شل و سبک لب ها از روی کلمات بگذرد.

- از جایگزینی کلمات خودداری کند. فرار از برخی کلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بیشتر می کند.

- در صحبت رو به جلو برود. تکرار کلماتی که بیان شده است، کمکی نمی کند.

- ارتباط چشمی طبیعی را با مخاطب حفظ کند.

- گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کند! با قطع و تکرار عمدی می توان احساس کنترل بهتری بر روی تکلم در لحظه های حساس پیدا کرد.

- در جستجوی کارها و مسائلی باشد که موقع لکنت مشکل را بیشتر می کند.

هر چه فرد خودش لکنتش را تجزیه و تحلیل کند، بهتر می تواند هماهنگی دستگاه تکلم را برقرار کند.

- به یاد داشته باشد که هدفش تکلم سلیس تر و بهتر است نه تکلم بی عیب و نقص و ایده آل.

حتی کسانی که هیچ لکنتی ندارند گاهی در صحبت کردن دچار مشکل می شوند.

- به مخاطب خود بگوید که لکنت دارد و هرگز لکنت خود را پنهان نکند بلکه با آن روبرو شود.

- اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنشمی شود، آن را طبیعی تلقی کند و از آن خجالت نکشد، چون عمداً دچار لکنت نشده است.

- زمان هایی را که دچار لکنت بیشتر می شود فراموش کند و مواقعی را که در صحبت کردن موفق بوده است به خاطر بسپارد.

 

ادامه مطلب...

چطوری موی کودک را بشوریم؟

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): حمام کردن یک نوزاد چند روزه که مثل ماهی از دست لیز می‌خورد.

کار پردردسری به نظر برسد، اما با رعایت برخی نکات و حفظ آرامش و کسب مهارت این زمان برای شما دوست داشتنی می شود.

پس بهتر است ترس و اضطراب را کنار بگذارید و نوزادتان را در آغوش بگیرید.

تا از این مرحله هم مانند دیگر مراحل رشد و تربیت او لذت ببرید.

شستن موی نوزادان

نوزادان معمولا هر 2 تا 3 روز نیاز به حمام و استحمام دارند.

یک حمام سبک و لذت‌بخش نه تنها در حفظ سلامت و رشد کودک اهمیت دارد.

بلکه باعث می‌شود نوزاد با اشتهای بیشتری شیر بخورد و خواب آرام‌تری هم داشته باشد.

حمام برای نوزادان چیزی بیشتر از زمانی برای رعایت بهداشت فردی است.

با حمام کردن نوزاد شما نکات بسیاری را یاد می‌گیرید.  وقتی کمی بزرگ‌تر شد و به جنب و جوش افتاد.

مطمئنا آب بازی و حمام کردن یکی از مهم‌ترین لذت‌های زندگی‌اش محسوب می‌شود.

اما در هفته‌ها و ماه‌های اول باید مراقب باشید تا نوزاد از آب نترسد و در حمام احساس امنیت و آرامش بکند.

پوست سر کودکان و شامپو

پوست‌ سر کودکان قدرت چربی‌سازی زیادی ندارد و نباید با استفاده از شامپوهای قوی و قلیایی به پوست و موی آنها آسیب بزنید.

حتما از شامپو بچه استفاده کنید که چشم او را هم نمی‌سوزاند.

بچه‌هایی که شامپوی مخصوص خود نمی‌زنند، دچار خشکی بیش از حد پوست و مو می‌شوند.

چون چربی‌زدایی شامپوهای بزرگسالان بسیار بالاتر از قدرت تحمل پوست آنهاست و شکنندگی و کدرشدن موها حاصل انتخاب اشتباه شامپوست.

نیازی نیست نوع شامپوی فرزندتان را تا نوجوانی عوض کنید چون شامپو بچه تا سن بلوغ هم توصیه می‌شود.

وقتی اولین علائم ترشح هورمون‌های جنسی در ۱۲ تا ۱۳ سالگی نمایان شد، دیگر می‌توانند از شامپوهای افراد بزرگسال استفاده کنند.

کودکی را که زیاد بازی می‌کند و بدنش تعریق بالایی دارد، باید هر روز حمام برد‌.

اما برای آ‌نها که فعالیت جسمی کمتری دارند، می‌توان یک روز در میان یا ۲ روز در میان این کار را انجام داد.

اگر هر روز بچه‌ را به حمام می‌برید، یک بار شستن سر او با شامپو کافی است.

طریق شست و شوی موی سر

برای شستشوی‌ سر کودکی که موهای بلندی دارد، لازم نیست تمام ساقه مو را شامپو بزنید.

شامپو را باید فقط به پوست ‌سر که محل تجمع چربی است، زد؛ وگرنه می‌تواند باعث خشکی و شکنندگی مو شود.

اگر می‌خواهید حمام را برای نوزاد دوست‌داشتنی خود به فضایی دوست‌داشتنی تبدیل کنید.

همواره سعی کنید سراغ شامپویی بروید که چشم‌های کوچک و معصوم او را از هر سوزشی در امان نگه دارد.

خب دقیقا به دلیل این‌که پوست سر بچه‌ها قدرت چرب‌کنندگی بسیار کمتری نسبت به بزرگتر‌ها دارد.

معمولا شامپوهای آن‌ها هم قدرت شویندگی کمتری دارند و به زبان پیچیده‌تر قدرت قلیایی آن‌ها کمتر است.

چون هرچه قدرت قلیایی یک شامپو بیشتر باشد احتمال این‌که تماس آن با چشم سبب سوزش شدیدتری شود هم بیشتر می‌شود.

در عین حال این‌که چند وقت به چند وقت باید بچه‌ها را حمام کنید و سر آن‌ها را شامپو بزنید هم از دیگر موضوعات قابل اهمیت است.

هرچند نوبت حمام کوچولوی شما به خودتان بستگی دارد و هیچ قاعده مشخصی در این باره موجود نیست.

اما اگر کوچولوی شما تازه به دنیا آمده شاید هفته‌ای یک تا دوبار کفایت کند.

بهتر است حواستان به این باشد که حتی اگرآدم بزرگ‌ها هم مرتب در آب باشند.

ممکن است از لحاظ پوستی آسیب ببینند و به قول معروف پوستشان خشک شود.

بنابراین در حمام کردن کوچولوی خود خیلی وسواس به خرج ندهید.

در ضمن بهتر است سر او و موهایی که هنوز کاملا در نیامده بیشتر از یک تا دوبار شامپو نشود.

در ضمن زمان حمام را دست کم نگیرید. لطفا بچه را وقتی به حمام ببرید که کاملا هوشیار و سرحال است.

بهتر است درفاصله بین دو وعده غذایی‌اش باشد که احساس گرسنگی هم نکند و از یک حمام درست و حسابی لذت ببرد.

فراموش نکنید که نباید از شامپوهای معمولی و بزرگسال برای سرو موهای کودک استفاده کنید.

چون سبب خشکی پوست سر و موی نوزاد می‌شود.

یادتان باشد که PH قلیایی شامپوی بزرگتر‌ها بالاست و هرچه قدرت قلیایی شامپو بالا‌تر باشد.

قدرت سوزاندن چشم با آن شامپوی خاص هم بیشتر می‌شود.

 

 

 

ادامه مطلب...

علت پرخاشگری کودکان چیست؟

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل):گروهي پرخاشگري را رفتاري مي دانند که به ديگران آسيب مي رساند.

پرخاشگري ممکن است بدني باشد ( زدن – لگد زدن – گاززدن) يا لفظي ( فرياد زدن، رنجاندن).

يا به صورت تجاوز به حقوق ديگران ( چيزي را به زور گرفتن).

نقطه قوت اين تعريف عيني بودن آن است به رفتار قابل مشاهده اطلاق مي شود.

نقطه ضعف آن اين است که شامل بسياري از رفتارهايي است که ممکن است به طور معمول پرخاشگري تلقي نشود.

پرخاشگري وسيله اي رفتاري است در جهت رسيدن به هدفي.

پرخاشگري خصمانه رفتاري است در جهت آسيب رساندن به ديگران.

بيشتر پرخاشگري هاي بين کودکان کوچک از نوع «وسيله اي» است.

اين نوع پرخاشگري به خاطر متعلقات است.

کودکان از يکديگر اسباب بازي مي قاپند، يکديگر را هل مي دهند تا به اسباب بازي که مي خواهند بازي کنند دست يابند.

به ندرت اتفاق مي افتد که کودکان بخواهند به کسي آسيب برسانند يا از روي عصبانيت دست به پرخاشگري بزنند.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

پرخاشگری کودکان

پرخاشگري را بايد از جرئت ورزي متمايز دانست.

جرئت ورزي، دفاع از حقوق يا متعلقات (مانند ممانعت کودک از اين که کسي به اسباب بازي اش دست بزند).

مردم معمولاً شخص با جرئت را پرخاشگر مي دانند.

در صورتي که کسي که از حق خود دفاع مي کند با جرئت است نه پرخاشگر.

1.الگو پذیری‌ کودکان‌ از والدین‌: یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است.

یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند.

چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد.

بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود.

توضیح‌ این‌ که‌ فرایند همانند سازی‌ کاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نکته‌ دیگر این‌ که‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ کودک‌ پرخاشگری‌ کرده‌ باشند.

چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد،این‌ گونه‌ رفتار را فرا می‌ گیرد.

بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.

بر این‌ نکته‌ می توان تأکید کرد‌ که‌ کودکان‌ با چشمان‌ خود می ‌آموزند.

2. تاثیر ناکامی بر پرخاشگری کودکان:ناکامی یعنی اینکه کودک به هدفش نرسد.

مثلا می خواهد با اسباب بازی به صفحه تلویزیون بکوبد اما مادرش اجازه این کار را نمی دهد.

وقتی‌ کودک‌ به‌ هدف‌ خود دست‌ نیابد و ناکام‌ شود،پرخاشگر می شود.

3. تاثیر اضطراب‌ بر پرخاشگری‌ کودکان: کودکان‌ مضطرب‌ نمی ‌توانند کودکان‌ آرامی‌ باشند.

آنها رفتارهایی‌ پرخاشگرانه‌ از خود بروز می ‌دهند البته‌ بلافاصله‌ پشیمان‌ می ‌شوند.

اگر از کودک‌ مضطرب‌ بپرسیم‌ که‌ چرا پرخاش‌ می‌ کنی‌ و عصبانی‌ هستی؛ خواهد گفت‌ نمی‌ دانم.

4. تاثیر تضادهای‌ درونی‌ پرخاشگری کودک:گاهی‌ کودکان‌ در دوگانگی‌ و تضادهای‌ درونی‌ قرار می‌ گیرند.

یا بهتر بگوییم، گاهی‌ بر سر دو راهی‌هایی‌ گیر می ‌کنند و نمی‌ دانند کدام‌ راه‌ را انتخاب‌ کنند.

و این‌ حالت‌ آنها را دچار تعارض، اضطراب‌ و خشم‌ می ‌کند.

به‌ کودکان‌ خود کمک‌ کنیم‌ که‌ در دو راهی‌های‌ زندگی، مدتی‌ طولانی‌ قرار نگیرند.

آنها بایستی‌ به ‌سرعت‌ و با دقت‌ درست ‌ترین‌ کار را انجام‌ دهند.

5. تاثیر افسردگی‌ و پرخاشگری کودکان: پرخاشگری‌ و کج خلقی در کودکان‌ چنانچه‌ با علامت‌های‌ دیگر همراه‌ باشد.

می ‌تواند نشانه ‌ای‌ از افسردگی‌ کودک باشد که‌ در این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ شرایط‌ زندگی‌ کودک‌ بررسی شود.

6. تاثیر بیماری‌ها و داروها بر پرخاشگری کودکان

بعضی‌ از بیماری‌ها به‌ مصرف‌ دارو نیاز دارد و ممکن‌ است‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروها کج ‌خلقی‌ و رفتارهایی‌ باشد که‌ خشونت‌ را برمی‌ انگیزند.

7. مدرسه‌ و خشم و پرخاشگری کودکان

گاهی‌ کودکان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می ‌شوند؛ و این‌ قربانی‌ شدن‌ باعث‌ می ‌شود که‌ خود آنها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند.

8- رسانه های تصویری و پرخاشگری کودکان: در آخر باید گفت رسانه های تصویری  نقش بسزایی در پرخاشگری دارد.

مانند : ماهواره ،سینما ،تلویزیون ، اینترنت و بازی های رایانه ای.

و خصوصا پسر بچه  در این موارد از رسانه ها تقلید می کنند.

در برنامه های تلویزیونی آمریکا که یکی از وسایل انتقال چنین ارزش های اجتماعی به کودکان است.

به طور متوسط در هر ساعت پنج یا شش بار خشونت بدنی نمایش داده می شود.

رفتار پرخاشگرانه شخصیت های تلویزیونی غالباً تقویت می شود.

قهرمان این برنامه ها به همان اندازه پرخاشگرند که ضد قهرمان ها.

ادامه مطلب...

ترس در کودکان

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): بسیاری از والدین هستند که برای درمان ترس کودکشان به پزشک مراجعه می کنند.

باید بدانید که ترس در سنین ۴ تا ۵ سالگی یکی از شایع ترین مشکلات کودکان است.

 مهم ترین عامل از بین بردن ترس رفتار والدین با کودک است.

علت شایع این ترس، تحولاتی است که در روند رشد فکری بچه ها بعد از ۳ سالگی ایجاد می شود.

یعنی دنیای فانتزی قوی ای که بچه ها دارند که شخصیت های خیالی را پرورش می دهند.

باعث می شود شب هنگام و با تاریک شدن هوا، همان موجودات جذاب براشون ترسناک باشد.

گاهی علت ایجاد ترس از تاریکی کودک همزمان شدن تاریکی هوا یا قطع ناگهانی برق، با صداهای مهیب است.

صداهایی مثل رعد و برق باعث می شود کودک تصور کند این وقایع همزمان رخ می دهند.

بنابراین به دنبال تاریکی دچار اضطراب و از آن پس منتظر می شود که ناگهان صدای مخوفی را بشنود.

راهکارهایی در مواجهه با ترس کودکان

واکنش و رفتار درست والدین در مقابل کودکی که از تاریکی می ترسد، باید این طور باشد.

«می دونم که ترسیدی، بیا بریم ببینیم چه چیزی تو را ترسانده!»

با روشن کردن چراغ و بررسی هر شیء و حتی سایه هایی که در تاریکی ایجاد می کنند.

به فرزندتان آرامش و اطمینان خاطر بدهید هر آنچه در روز و روشنایی وجود دارد، در شب تاریک هم هست.

سایه بازی کردن در اتاق تاریک یا نیمه تاریک نیز برای گذر از دوره ترس بچه هاست.

روان شناسان برای کاهش ترس‌های کودکان راههای زیادی را توصیه می‌کنند.
به والدین توصیه می‌کنند که در رفع مشکل کودک عجله نکنند.
تعجیل و شتابزدگی آنها در کاهش ترس کودک می‌تواند به جای درمان ، اضطراب و ترس او را افزایش دهد.
این ترس معمولا بتدریج از بین می‌رود و لازم است والدین با خونسردی و آرامش اقدام به کاهش این ترس‌ها نمایند.
راه حل بعدی روان شناسان این است که هرگز کودکان را به خاطر ترسی که دارند تحقیر و سرزنش نکنیم.
هر چند دلیل ترس از نظر ما بزرگترها کاملا غیر منطقی و نامعقول به نظر می‌رسد.
اما خود کودک چنین احساسی ندارد و نمی‌تواند غیر منطقی بودن ترس خود را درک کند و سرزنش به او کمکی نخواهد کرد.
زمانیکه کودک تحت نظر یک متخصص یا روان شناس درمان می‌شود.
اگر عامل اصلی ایجاد کننده ترس هنوز حضور داشته باشد چندان فایده‌ای نخواهد کرد.
مثلا زمانیکه خود مادر از تاریکی می‌ترسد، هر چند کودک درمان‌هایی را از روان‌شناس و مشاور خود دریافت می‌کند،
اما الگویی که در خانه از رفتار مادر می‌پذیرد الگویی قویتر است که نتایج یک درمان ثمر بخش را از بین می‌برد.

بنابراین لازم است علل اساسی ترس کشف و مرتفع شوند.

بازی ترس کودک را از بین می برد.
مثلا کودکی که از آمپول می‌ترسد، می‌توانیم یک بازی خوب ترتیب بدهیم که در آن کودک آمپول زدن را تمرین کند.
در مراحل دیگر می‌توان از روشهای خاص رفتار سازمانی که توسط روانشناسان استفاده می‌شود.بهره جست.
با مراجعه به یک روانشناس و درمان‌های رفتاری او می‌توان اقدام به حل مشکل کودک نمود.
پدیده ترس هر چند که یک غریزه طبیعی است که در انسان از همان بدو تولد وجود دارد.
اما هر گاه به دلیل تغییراتی که در شدت و نوع آن بوجود می‌آید از حالت عادی خارج می‌شود.
این ترس‌ها تحت عنوان ترس‌های مرضی شناخته می‌شوند که هم کودک و هم اطرافیان او را آزار می‌دهند.

توصیه‌های مناسب روان‌شناسان و استفاده از مداخلات رفتاری در این راستا می‌تواند سودمند باشد.

 

ادامه مطلب...

بابچه های پرخاشگر و عصبی چگونه رفتار کنیم؟

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): بسیاری از اوقات با کودکانی رو به روی می شویم که خیلی پرخاشگری می کنند.

پرخاشگری و عصبانیت های کودکان دلایل مختلفی دارد و برای یافتن این دلایل باید به صورت ریشه ای به موضوع نگاه کنیم.

راهکار های بسیاری برای درمان این ناهنجاری وجود دارد و مهم ترین افراد در از بین بردن ازن رفتار والدین کودک هستند.

وقتی صحبت از عصبیت می‌شود پرخاشگری، خشونت، عصبانیت، اضطراب، نافرمانی و رفتارهایی از این قبیل.

مسائلی كه هر پدر و مادری در مراحل مختلف رشد فرزندش كم و بیش با آنها روبه‌رو می‌شود.

و این سوالات برایشان مطرح می‌شود كه چگونه با فرزند خود برخورد كنیم؟

رفتار با بچه های پرخاشگر و عصبی

نکته اساسی این است که والدین نباید در تمام مشاجره هایی که به آن دعوت می شوند شرکت کنند.

وقتی فرزند شما داد می زند بسیار طبیعی است که شما هم میل به داد زدن داشته باشید و دلتان بخواهد مقابله به مثل کنید.

این میل آنقدر شدید است که گاهی نمی توانید در برابرش تاب بیاورید.

ولی تن دادن به این غریزه ممکن است به قیمتی گران برای شما و فرزندتان تمام شود.

وقتی شما هم مقابله به مثل کرده و با صدایی بلندتر بر سر نوجوانتان فریاد می زنید،

او را به مقابله جدیتر دعوت می کنید و در واقع پایه و اسکلت یک مشاجره را بنا می نهید.

همین کار باعث می شود که بحث و دعوایی طولانی آغاز شود و هر چه شما صدایتان را بالاتر ببرید.

او هم بیشتر به تکاپو می افتد تا کم نیاورد و صدای بلندش ممکن است تبدیل به پرتاب اشیا و... شود.

و بعد معلوم نیست این مشاجره چگونه پایانی داشته باشد.

همچنين ممکن است از شما نافرماني کنند و يا به شدت به شما بچسبند و بخواهند همیشه در آغوش شما باشند.

بدون شک تربيت کودکان کار دشواري است.

براي مثال کودکي را مجسم کنيد که وسط يک فروشگاه شلوغ شروع به بدرفتاري مي کند و جسورانه به والدينش پاسخ مي دهد.

در چنين مواقعي حتي والديني که خيلي در مورد تربيت فرزندشان به خود اطمينان دارند نيز مأيوس و دلسرد مي شوند.

و به دنبال روش و کلمات مناسبي مي گردند تا کودک خود را آرام کنند.

در اين مقاله قصد داريم  مرحله نحوه رفتار مناسب والدين با اين گونه کودکان را گوشزد کنيم .

تا از اين طريق، بدخلقي اين گونه کودکان تقليل يابد و کودک و والدين احساس بهتري داشته باشند.

در رفتار با این کودکان از کارهای زیر فاصله بگیرید:

  • داد نزنید، لعنت و دشنام نفرستید، اسم نگذارید.
  • تهدید نکنید.
  • سعی نکنید کنترلش کنید.
  • درگیری جسمی نداشته باشید.
  • سعی نکنید پیروز شوید.

اجازه ندهيد بداخلاقي کودکتان بر مهارتهاي فرزند پروري شما غلبه يابد و شما هم بداخلاق شويد.

ادامه مطلب...

چگونه با نوزادان صحبت کنیم؟

پرستار کودک

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): صحبت کردن با بچه ها در ظاهر کار ساده ای بنظر می رسد.

اما حقیقت این است که گاهی طوری پیش می رود که گویی نه ما صحبت کودکان مان را متوجه می شویم نه آنها منظور ما را درک می کنند.

پرستار کودک در این مواقع می تواند کمک بزرگی به والدین بکند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

صحبت کردن با نوزادان

سعی کنید ارتباط چشمی را با کودک تان حفظ کنید.

بچه ها معمولا برای مدت طولانی نمیتوانند تمرکزشان را روی یک موضوع نگه دارند.

اگر موضوعی که راجع به آن با کودک تان صحبت می کنید، مورد مهمی است و احتیاج به تمرکز حواس او دارد.

سعی کنید او را به یک محیط آرام ببرید و مستقیم به چشمان او نگاه کنید.

وقتی اینکار را می کنید او تمرکز بیشتری پیدا می کند.

وقتی که با ملایمت و نرمی با نوزادتان حرف می زنید، یعنی با او ارتباط برقرار کرده اید.

و او را به واکنش های گفتاری تشویق می کنید.

این صحبت کردن با نوزاد مهارت های زبانی را در او تکامل می بخشد.

نوزادان به صداهای بلند اطرافیان به خصوص پدر و مادر هنگام صحبت کردن با آنها واکنش نشان می دهند.

بنابراین والدین به کودک حرف های آرام کننده بزنید.

برای مثال بگویید:" چه کودک ناز و زیبایی دارم... دست هایش راببین چه کوچک و قشنگ است."

نوزاد را در هنگام صحبت کردن نزدیک خود نگه دارید و به چشم هایش نگاه کنید. او را به آرامی تکان دهید و برایش حرف بزنید.

ادامه مطلب...

چه زمانی باید کودک را تنبیه کنیم؟

کودکان حس کنجکاوی و بازیگوشی زیادی دارند و همیشه در حال حرکت هستند،حالا در هر مکان و هر ساعتی. در این میان والدین هم دست به کار میشوند و بخاطر اذیت کردن کودک آن را تنبیه میکنند.یک مسئله در اینجا بوجود می آید و آن هم این است که کودک را باید تنبیه کرد،اما تا یک حدی.حالا حد این تنبیه کودک تا چقدر است؟

چه زمانی می شود کودک را تنبیه کرد؟

اگر کودک کار اشتباهی انجام می‌دهد والدین باید او را در زمان کوتاهی از خود جدا کرده و در گوشه ای از اتاق قرار دهند تا متوجه شود کاری که کرده اشتباه بوده است، اما ترساندن، تنها گذاشتن، محروم کردن، زندانی کردن و… جزو مصادیق کودک‌آزاری است و عوارض روانی بسیاری بر کودکان دارد، تا جایی که به درستی مشخص نمی‌شود که قرار است کدام رفتار اشتباه کودک تغییر کند، چون ترس او مانع یادگیری می‌شود. از سوی دیگر، غذا خوردن توسط کودکان کاری شایسته است که باید همیشه مورد تشویق قرار بگیرد، در حالی که محروم کردن او از غذا خوردن، مخصوصا در زمانی که گرسنه است کار بسیار خطایی است و شیوه تربیتی غذا خوردن را نقض می‌کند. البته امروزه برای والدینی که بخواهند فرزندان خود را خوب تربیت کنند، دستورالعمل‌های بسیار مناسبی وجود دارد که به سادگی می‌توانند به آنها دسترسی پیدا کرده و از آن استفاده کنند که عمدتا به آن «فرزند پروری مثبت» گفته می‌شود، یعنی اگر در ابتدا به دنبال آن باشیم که چه رفتاری خوب است و بعد کودکان را به انجام آن تشویق کنیم و اگر رفتاری مناسب نیست آنها را به انجام آن تشویق نکنیم، کودکان می‌فهمند که رفتار اشتباه شان مورد تایید ما نیست. البته پیگیری این مساله حوصله، مدارا و برنامه ریزی والدین مسئولیت پذیر را می‌طلبد تا بدون آسیب به کودکان، آنها را در کمال آرامش رشد و پرورش دهند. طبیعتا هر کسی که فرزند دارد وقتی والد خوبی است که با برنامه بخواهد رفتارهای کودک خود را تنظیم کند. از سوی دیگر، مساله الگو بودن رفتار خود والدین هم مدنظر است و برای اینکه رفتارهای مناسب یاد گرفته شوند نقش بسیار مهمی در شکل گیری شخصیت کودک دارند. بنابراین آن روی سکه تنبیه این است که والدین بدانند چگونه می‌توانند رفتارهای مناسب را در فرزندان خود ایجاد و درونی کنند، نه آنکه صرفا با تنبیه‌های روانی و جسمی سلامتی کودکان را به مخاطره بیندازند.

تحقیقات در مورد برنامه های تنبیهی و انضباطی والدین از سه شیوه برخوردی با بچه ها حمایت می کنند. خیلی از والدین با این سه روش آشنایی دارند. تعلیم، هشدار و تنبیه.

با استفاده از این سه روش، بچه ها می توانند در مورد سطح توقع والدین در مورد یک سری رفتارهای خاص چیزی بدانند و به آنها گفته می شود که در صورت عدم تحقق آن انتظارها با چه عواقبی روبرو می شوند و چه تنبیه و مجازاتی برایشان در نظر گرفته خواهد شد. در اینجا معنای هر یک از این سه شیوه تنبیهی توضیح داده شده است.

شیوه های تنبیه:

  • طولش ندهید
  • فقط تنبیه نکنید
  • تنبیه را معلق نکنید
  • بگویید چرا
  • قاطع باشید
  • تهدید خیالی نکنید
  • به قلبش چنگ نزنید
  • تنبیه بدنی را کلا خط نزنید

تنبیه کودک چه زمانی مجاز است؟

1.تعلیم
شما باید خواسته خود را به طور قاطع، مشخص و مستقیم به بچه توضیح دهید. تغییر چهره و و صدای تان باعث می شود که بچه متوجه شود شما کاملا در مود تمرکز و نه احساسی هستید. مثال: «ما نمی توانیم راه بیفتیم تا تو کمربندت را نبندی»

  1. هشدار
    اگر بچه شما از این تعالیم پیروی نکرد، آن را به صورت هشداری تکرار کنید و به او از عواقب احتمالی این رفتارش هشدار دهید. مثال: «اگر کمربندت را نبندی، مجبور هستم تو را خانه مادربزرگ بگذارم.»
  2. تنبیه
    اگر بچه شما به هشدار هم توجهی نکرد، او را تنبیه کنید. مثال: «تو اینجا پیش مادربزرگ می مانی»اما خیلی از کارشناسان یک شیوه چهارم را هم به پدرو مادرها توصیه می کنند که البته خیلی برای همه آشنا نیست. نام آن را رابطه مجدد گذاشته اند. چرا که به تعاملی بین والدین و کودک مربوط می شود که در آن والدین روی دلایلی که بچه را به خاطر آنها تنبیه کرده اند، قاطعانه و مصرانه می مانند و البته به کودکان یادآوری می کنند که آنها جزو باارزش خانواده هستند.

برای بچه مهم است که بداند والدین او قادر به سخت گیری های رفتاری در موارد ضروری هستند. حتی اگر این به معنی نوعی درگیری منفی و غیرجذاب میان دو طرف باشد. اما این هم مهم است که نظم و انضباط بچه ها را از نظر احساسی سرد نکند و از نظر ذهنی از خانه و خانواده دور کند.

ادامه مطلب...

آموزش مسائل جنسی به کودکان

ورود تکنولوژی های ارتباطی و اطلاعاتی به زندگی های نوین در سال های اخیر، موجی از آگاهی ها و اطلاعات درست و نادرست جنسی و زناشویی را در اختیار افراد مختلف قرار داده است. از سوی دیگر پیچیدگی ها و گسترش روابط انسانی در دنیای معاصر، خود راه دیگری شده است تا چرخش اطلاعات میان افراد به سادگی و به سرعت، رو به افزایش رود و درواقع هرگونه اطلاعاتی که از طریق ابزارهای مدرن ارتباطاتی همچون اینترنت و ماهواره به شخص داده می شود، به سرعت از طریق افراد به یکدیگر هم منتقل گردد. در این میان آسیب پذیرترین گروه هدف به عنوان مخاطبان این وسایل مدرن ارتباطاتی، کودکان و نوجوانان هستند که کمترین آگاهی و پیش زمینه ذهنی قبلی را در مورد مسائل جنسی داشته و خود به خود نیز دارای کنجکاوی های جنسی هستند.

مسائل جنسی و کودکان

پرواضح است که بیش از 80 درصد اطلاعات موجود در اینترنت و 100 درصد آنچه در ماهواره به عنوان آگاهی های جنسی و تبلیغات جنسی عنوان می شود، نادرست و نامطلوب حتی برای بزرگسالان است و کودکان از آن جهت که توان تشخیص خوب از بد را در مسئله ای که هیچ آگاهی هم از آن ندارند، نداشته و قادر به تفکیک اطلاعات درست از نادرست نیستند، بیش از بزرگسالان در معرض آسیب های ناشی از این اطلاعات اند. ضمن آنکه حتی آن بخش از اطلاعاتی که به درستی به بیان واقعیت های موجود در زمینه مسائل جنسی پرداخته اند، در واقع خطاب به بزرگسالان نوشته و ارائه شده و باز هم برای مناسب کودکان نیست.

آموزش مسائل جنسی از چه سنی باید شروع شود؟

بچّه‌ها بايد : تا سن 5 سالگي
1- نام صحيح اعضاي بدن از جمله اعضاي تناسلي را بدانند.
2- درک کنند که نوزادان از رحم مادر متولد مي‌شوند.
3- مفهوم فضاي خصوصي را هنگام تعويض لباس و رفتن به توالت بدانند. به ويژه ضروري است کودکان 5 ساله تفاوت خصوصي و سري را بفهمند.
4- بتواند به راحتي با والدين يا فرد بزرگسال قابل اعتماد ديگري، درباره جنسيت صحبت کنند.
5- نسبت به هويت مذکر يا مونث خود عزت نفس داشته باشند.

بين 6 تا 9 سالگي
بچّه‌ها بايد:
1- بتوانند توليد مثل حيوانات و گياهان را به عنوان بخشي از چرخه حيات درک کنند.
2- در پاسخ به سوالاتي چون «نوزادان از کجا مي‌آيند؟» «چطوري به دنيا مي‌آيند» چيزهاي شنيده باشند.
3- از تفاوت بين دو جنس آگاه باشند و بتوانند نام صحيح اندام تناسلي خود و جنس مخالف را نام ببرند.
4- درک کلي از ايدز و عفونت‌هاي ديگري که از طريق جنسي منتقل مي‌شود داشته باشند.
5- نسبت به سلامت کلي و نيازهاي ايمني بدن خود مسئوليت روزافزون پيدا کنند و بهداشت شخصي خود را با مسواک زدن، دوش گرفتن، رعايت تغذيه مناسب و غيره حفظ کنند.
6- مفاهيم دوستي و عدالت را بفهمند و بتوانند احساسات خود را با والدين يا افراد بزرگسال قابل اعتماد ديگر درميان بگذارند.

بين 9 تا 13 سالگي
بچّه‌ها بايد:
1- جنسيت را به عنوان بخشي طبيعي از زندگي درک کنند.
2- با تغييرات طبيعي دختران و پسرها در دوران بلوغ (عادت ماهيانه و احتلام) آشنا شوند.
3- بتوانند با ديگران دوست شوند و دوستي‌هايشان را حفظ کنند. (معمولاً با هم جنس‌هاي خودشان)
4- روند توليد مثل و از جمله مفاهيمي چون: آميزش جنسي، پدر و مادرشدن، سقط جنين و جلوگيري از بارداري را درک کند.
5- بدانند سوء استفاده جنسي چيست؟ چگونه مي‌توان آن را تشخيص داد و در موقعيت‌هاي بالقوه خطرناک چگونه بايد رفتار کرد.
با توجه به مراحل رشد کودک، به پرسشهاي او پاسخ دهيد. هر چه سن او کمتر است پاسخ‌ها را عيني‌ تر و با لحن جدي بگوييد. جواب آنها را حداکثر در دو تا سه جمله بدهيد. بچه‌هاي ده- دوازده ساله به اطلاعات بيشتري نياز دارند که مي‌توان از طريق کتاب‌ها، جزوه‌ها و کلاس‌هاي آموزي به آنها دست يافت.

مسئولیت آموزش جنسی به کودکان با چه کسانی است؟

مادر و پدر باید آماده شوند که چه طور بتوانند مسائل فرزند نوجوانشان را حل کنند و پاسخگوی سؤالات و درخواست هایشان باشند. از یک طرف کنجکاوی نوجوانان و از سوی دیگرجریان اطلاعات، فضا را مخدوش کرده است؛ لذا به عقیده من خانواده باید یاد بگیرد که چگونه رفتار کند. در حالیکه اغلب خانواده ها نمی دانند و رفتار غلطشان دوباره گرفتاری هایی را در ذهن بچه ها به وجود می آورد. به نظر من خانواده دیگر نمی تواند با تغافل یا ساده انگاری از کنار این مسائل عبور کند؛ باید تا حدودی بر فضای فرهنگی بچه ها مسلط شود و بتواند پاسخ های لازم را داشته باشد. و هر خانواده بر اساس  فرهنگ  آن خانواده می تواند مسائل جنسی را با فرزند خود در میان بگذارند.

 

 

ادامه مطلب...

آرام کردن کودک سرکش و بی قرار

تغییر در رژیم غذایی یا بی خوابی باعث بی قراری بیش از حد در کودک می شود. شاید این سوال برایتان مطرح باشد که اگر این حالت در داخل خودرو یا مکان های عمومی که سخت می توان کودک را کنترل کرد، رخ دهد، چگونه می توان او را آرام کرد؟

چگونه کودکان بی قرار و سرکش را آرام کنیم؟

راه رفتن روش خوبی برای آرام کردن کودک است. نیازی به تنبیه کردن او نیست تنها کافی است او را به راه رفتن تشویق کنید. از طرفی بالا رفتن از پله، دویدن و ... برای چند دقیقه می تواند اثر خوبی داشته باشد.

تماشای اشیای شناور؛اسباب بازی های متنوع مانند کره برفی، اکلیل های شناور که با تکان دادن به حالت شناور در می آید، مناسب است. پس از تکان دادن کره، از کودک بخواهید تا زمان بازگشت برق یا اکلیل سر جای خود آرام بماند. این کار باعث می شود تا توجه او به این اسباب بازی جلب شود.

استفاده ماهرانه از اشیا؛فشردن توپ می تواند باعث آرامش کودک شود. فشار دادن و کنترل کردن آن باعث رهایی استرس او می شود. بغل کردن عروسک یا حیوان عروسکی نیز می تواند همین تاثیر را برای کودک داشته باشد. بازی با خمیر نیز مفید است.

نقاشی کردن؛ رنگ کردن شکل های پیچیده می تواند برای کودک بزرگ تر آرام بخش باشد و برای بچه های کوچک تر نیز خط خطی کردن با مداد شمعی جالب است.

اگر دوست دارید به کودکتان کمک کنید تا زودتر آرام شود باید دلایل گریه‌ها و بهانه‌های کودک را بشناسید. بیشتر کودکان نگرانی و اضطرابشان را با گریه نشان می‌دهند و به یکی از دلایل زیر گریه می‌کنند.

  • درد و صدمه: واکنش طبیعی در برابر آسیب‌های جسمی و روحی.‏
  • ترس: تاریکی، حشرات، حیوانات و تخیلات ترسناک.‏
  • ناکامی و ناامیدی: ناتوانی در انجام دادن کارها و مدیریت خواسته‌ها.‏
  • اضطراب: ترس از جدایی و تنها ماندن یکی از دلایل اضطراب و نگرانی‌های مهم کودکان است. ‏

واکنش‌های درست چیست؟

  • گریه‌های کودک را در یکی از این دسته بندی‌ها قرار دهید و متناسب با آن رفتار کنید: گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی. ‏
  • به خواسته‌های منطقی کودک سریع توجه کنید و اجازه ندهید کودکتان بخاطر انتظار کشیدن گریه و زاری کند. ‏
  • اگر به کودک قولی داده‌اید آن را عملی کنید. مثلاً بگویید «اگه کمی صبر کنی برات شیرینی میارم» «کارم که تموم شه باهم نقاشی می‌کنیم». ‏
  • به کودک توضیح بدهید که چرا همه خواسته‌هایش را برآورده نمی‌کنید «الان نمی‌تونی شیرینی بخوری چون باید نهار بخوری.
  • وقتی کودک خوشرو و خوش خلق است به کودک توجه بیشتری کنید و خواسته‌های درست و مناسبش را برآورده کنید. ‏
  • کودک را با فعالیت‌ها و بازی‌های مناسب سرگرم کنید.‏
  • وقتی کودک می‌گوید: «من می‌خوام...» اغلب نشان‌دهنده نیاز او به توجه شما است. کمی کودک را به آغوش بگیرید، کنارش بنشینید، برایش کتاب بخوانید و باهم حرف بزنید. همین توجه‌های کوچک برای آرام شدن کودک کافی است تا دیگر به دنبال بهانه گیری و گریه و زاری نباشد. ‏

همدردی کنید. خیلی راحت به او بگویید احساساتش را درک می‌کنید: «من خوب می‌فهمم که تو خیلی ناراحتی بخاطر کاری که خواهرت کرد خیلی عصبی شدی». به او راه را نشان بدهید و بگویید چه کارهایی می‌تواند به جز گریه کردن انجام بدهد تا ناراحتی اش را ابراز کند. یادش بدهید که مثلا قبل از اینکه بغضش بترکد تا 10 بشمارد.

تحقیقات نشان می‌دهند کودکانی که در 2 سالگی بخاطر اشتباهات ناشیانه به شدت تنبیه شده‌اند و مورد انتقاد پدر و مادر قرار گرفته‌اند در سال‌های بعد نیز همیشه احساس خطاکار بودن را درخود دارند. از اشتباهات ساده کودک بگذرید و اگر ریشه گریه‌های کودک را در دو سالگی‌اش یافته‌اید با او حرف بزنید و حتی بخاطر آن از فرزندتان عذرخواهی کنید.

ادامه مطلب...
Call Now Buttonتماس با خدمات پرستاری