تگ - بازی

شکل گیری شخصیت

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): کودکان باید هم از نظ شخصیتی و هم اجتماعی به خوبی با محیط خود سازگار باشند تا زندگی شادی داشته باشند. در فرهنگ کشور ما که در آن زندگی اجتماعی بسیار پیچید است، شکل گیری شخصیت از اهمیت زیادی برخوردار است. والدین باید بفهم که شخصیت فرزند آنها بیش از آنکه به چیزی که از آنها ارث می برد متکی باشد، به آنچه او از آنها یاد می گیرد. مرتبط است. نظریه " به پدرش رفته است" مدت هاست که از بین رفته است. یعنی والدین باید مسئولیت چگونگی رشد  کودکانشان را برعهده بگیرند و مراقب خصلت های در حال پرورش آنها که در زندگی آینده شان به خوبی نمود پیدا می کند، باشند. بسیاری از ویژگی های شخصیتی فرزندتان، دورنمای آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند توانایی ارتباط برقرار کردن و کنار آمدن با مردم، درس گرفتن از اشتباهات، تمایل به زندگی جمعی و سخت کار کردن، توان مشاهده ، تمرکز، تحقیق ، توانایی خلاق بودن، کامل، مستعد و جاه طلب بودن. همه این ویژگی ها به فرزندانتان کمک می کنند. در حالی که ویژگی هایی مانند تنبلی،، کند فکر کردن و ناتوانی در اظهار نظر و عدم توانایی در تمرکز کردن جلوی موفقیت او را می گیرند. والدین می توانند بر روی کسب این ویژگی های شخصیتی بسیار تاثیر بگذارند و می توانند برای تقویت ویژگی های ذاتی مثل استقلال، حساسیت متقابل ، کمال، طبیعت آرام و خود اتکایی کارهای بسیاری انجام دهند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

شکل گیری شخصیت در کودکان

همچنین والدین باید مسئولیت تحمیل آگاهانه یا غیر تعمدی ویژگی های شخصیتی خود بر فرزندانشان را برعهده بگیرند. از یک پدر یا مادر کم طاقت، به ندرت فرزندی صبور به وجودمی آید؛ کودک سخت گیر اغلب، والدین زودرنجی هم دارد. معمولاً کودک سختگیر به طور طبیعی یه یک نظام خانوادگی سخت گیرانه جواب میدهد. به ندرت اتفاق می افتد که از پدر یا مادر آرامی که همه چیز را به راحتی می پذیرند، فرزندی سخت گیر به وجود آید. به خاطر داشته باشید که تمام زندگی کودک شما به همان سال های اول زندگی یا حتی ماه های اولیه شکل می گیرد. اگر نیازهای اصلی فرزندتان را برآورده سازید و محبت و توجه بسیاری به او بکنید و به او انگیزه بدهید، ممکن است به فردی شاد تبدیل شود.

کودک شما از روزی که متولد می شود، شخصیت مستقلی را از خود نشان می دهد. شما با توجه به فعالیت های اصلی او به این موضوع پی می برید. حتی ممکن است زمانی که خسته است، و خیلی کم گریه کند و بیشتر آرام و خوشحال باشد. یا ممکن است به توجه شما نیاز داشته باشد، زمان گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی خود را گریه کردن ابراز کند و فعال و مستعد باشد. زمانی که به او غذا می دهید، ممکن است سینه شما یا شیشه شیر را به راحتی بگیرد، به خوبی مک بزند و راضی شود. یا ممکن است در چسبیدن به سینه و گرفتن شیشه مشکل داشته باشد، فقط یک دقیقه مک بزند، قیل و قال کند، گریه کند، جیغ بزند و شما را ناراحت کند. ممکن است به خوبی گرسنگی را تحمل کند، آرام باشد و زمانی که به او شیر می دهید، آرام دراز بکشد ؛ یا ممکن است نا آرامی کند و بعد از شیر خوردن، مقدار زیادی بالا بیاورد.

ممکن است بیشتر ساعات روز را بخوابد و به ندرت آرامش شما را به هم بزند. از سوی دیگر ممکن است ساعت ها بیدار باشد، در سن بسیار کم از چرت نیم روز خود دست بکشد و بخواهد در جمع حضور داشته باشد و بازی کند و حتی در هفته های اول از تنها ماندن سر باز بزند. ممکن است اجتماعی باشد- از در جمع بودن، در آغوش رفتن، اسباب بازی و مردم خوشش بیاد. یا ممکن است این طور نباشد. ممکن است ظاهراً به بیشتر چیزها بی اعتنا باشد.

کارهایی که می توانید برای کمک به او انجام دهید:

  • ویژگی هایی از قبیل اعتماد، صمیمیت و معاشرتی بودن در اولین ماه های زندگی پرورش می یابند و در این زمان باید بیشتر روش های اصلی ارتباط با مردم را به او آموزش دهید. مهم تر از همه آن است که به تمام کارهایی که انجام می دهید خوشبینانه بنگرید و مقصود خود را شفاف بیان کنید؛
  • لبخند بزنید، مهمترین سلاح شما برای ابراز خوشنودی، رضایت، عشق و شادمانی می باشد. بعد از آن، صدایتان این وظیفه را برعهده دارد. کودکان در برابر صداهای دوست داشتنی، راضی، پر شور، و شاد با تن ملایم و بالا حساس هستند. همچنین به صداهای تسلی بخش، دلنواز و آرام واکنش نشان می دهند. از تولید صداهای تیز و منفی خودداری کنید؛
  • تماس بدنی- مانند نزدیکی، گرما و رایحه بدنتان هم مانند لمس کردن و ابراز فیزیکی محبت مهم هستند؛
  • بی وقفه او را تشویق کنید، اغلب به او جایزه بدهید، به طور مداوم او را  تحسینش کنید، بی دریغ رضایتتان را اعلام کنید و همواره به هنگام ابراز محبت، نام کودکتان را صدا بزنید. هر زمان که ممکن بود عبارت " دوستت دارم" را بر زبان بیاورید.
  • همواره به جلب توجه او پاسخ دهید، در غیر این صورت او تصور می کند فرد مهمی نیست و دیگر از شما چیزی نمی خواهد . با او ارتباط چشمی برقرار کنید، رودرویش قرار بگیرید و برای انتقال حس ارزشمند بودن به او از لمس کردن و ژست گرفتن استفاده کنید؛
  • منفی نباشید ، برای غلبه بر هر گونه حس منفی بینی که در کودک شما وجود دارد، سعی کنید حواس او را پرت کنید؛

 

 

ادامه مطلب...

آموزش الفبا به کودکان زیر 7 سال

اینکه کودک شما در آغاز دوران مدرسه حروف الفبا را بشناسد و با برخی از دروسی که قرار است یاد بگیرد آشنا باشد مسئله خوبی نیست. چون بهتر است هر چیزی در زمان خودش اتفاق بیفتد. روانشناسان بر این باورند که آموزش حروف الفبا و مسائل درسی اولیه به کودک سبب می شود از درس زده شود. یکی از ضروری ترین کارها برای رشد فکر و هوش و خلاقیت کودک، کتاب است. شما با خواندن کتاب برای فرزند خود می توانید تخیل و تصورپردازی های ذهنی او را پرورش دهید. به جای اینکه مسائل درسی را به او بیاموزید.

آموزش الفبا به کودکان

پاسخ روانشناسان به این مسئله این است که آموزش الفبا و مبانی ریاضی به کودک، پیش از دوره دبستان و پیش دبستانی درست نیست ؛ زیرا :

- این سنین، دوران بازی و جست و خیز بچه هاست، کودک را از درس خسته نکنید.

- یادگیری الفبا سبب می شود کودک از ابتدای دوران مدرسه، از بیشتر بچه ها جلوتر باشد و از کلاس و درس زده شود و حتی ممکن است به عنوان دانش آموز ناآرام و نامنضبط شناخته شود. چرا که به دلیل تکراری بودن مطالب خود را با حرف زدن یا شوخی کردن با دوستانش سرگرم می کند.

اصلا نیازی به این آموزش ها نیست و آموزش های مرسوم مهد کودک ها و مراکز پیش دبستانی کفایت می کند. حتی ممکن است شیوه آموزش شما با شیوه ای که کودک سال آینده در مدرسه می آموزد بسیار متفاوت باشد و این مسئله به طور قطع کودک را دچار سردرگمی خواهد کرد.

- کودکان از طریق بازی ها یاد می گیرند. پس بازی های بیشتر و بیشتری بیاموزید و با فرزندانتان آن ها را تجربه کنید. سعی کنید برخی از بازی های دوران کودکی تان را به کودک تان نیز یاد بدهید. بازی هایی مثل الک دولک، گرگم به هوا، هفت سنگ، شاه، وزیر ، دزد و… .

- بازی های رایانه ای پرتحرک، هیجان انگیز و خشن برای کودکان مناسب نیست. به طور کلی، هرچه بازی ها در این سنین نیاز به تحرک جسمی بیشتری داشته باشد بهتر است. اما اگر چاره ای نداشتید، بازی های رایانه ای فکری، مثل شطرنج، پازل و… نیز خوب است.

- اشتباه نکنید انرژی بچه ها از بزرگ ترها بیشتر نیست! بلکه به دلیل کوچک تر بودن اندامشان، انرژی شان نیز دیرتر تمام می شود و تحمل بازی ها و کنجکاوی های آنان نیازمند صبر و حوصله بسیار زیادی از جانب شماست. توجه داشته باشید که برای به دست آوردن هر چیز ارزشمندی باید هزینه کنیم.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

 

ادامه مطلب...

خواباندن نوزاد

بچه‌هایی که ساعت خواب‌شان با سن‌شان متناسب نیست اگر دیر خواب باشند بچه‌های بدخلقی می‌شوند و کابوس‌شان بیشتر است. بچه‌های زیر ۵ سال باید ساعت ۹ تا ۹ و نیم شب به رختخواب بروند. نکته اینجاست که والدین نباید کودک را با خودشان هماهنگ کنند. بچه‌ها را مجبور به خوابیدن  نکنید؛ بچه‌ای که ساعت ۱۱ شب می‌خوابد را صبح یک ساعت زودتر بیدار کنید. خواب روز را کم کنید و هر روز یک ساعت زودتر او را از خواب بیدار کنید. اگر دیدید کلا کودک مقاوم به خواب است بعدازظهر هم او را نخوابانید، اگر هم خوابید قبل از ساعت ۴ باشد. کودکی که ۹ می‌خوابد و ۷ یا ۸ صبح بیدار می‌شود تغذیه مناسب‌تری هم خواهد داشت. تنظیم ساده خواب در رشد جسمانی و هوش، خلق‌و خو و تربیت‌پذیری او اثر مثبت دارد. پس از ۳ روز تا یک هفته می‌توانید خواب کودک را تنظیم کنید. روزهای اول ممکن است بدخلق باشد اما با تنظیم خواب این امر  بهبود می‌یابد. اگر این اتفاق نیفتاد مسئله دیگری وجود دارد که باید به پزشک مراجعه شود.

طریقه خواباندن نوزادان

اول از هر چیز ، پیش از اینکه او را در تخت بگذارید مطمئن شوید که بچه آخرین وعده غذایی خود در شب را تمام کرده و غذای کافی برای کل روز هم دریافت کرده است. ممکن است فقط یک بار قبل از خواب او را بیدار کنید تا غذای اضافی به او بدهید. این ایده برای بالابردن تعداد کالری هایی است که بدن او در طول دوران خواب دریافت می کند. برای همین نیاز نیست که درطول شب خواب شما و خودش را برای غذای بیشتر قطع کند.

این فکر را برای او جا نیندازید که شب زمان بازی است. چراغ ها را کم کنید یا اگر می توانید کاملا خاموش کنید و خواندن لالایی را به حداقل رسانید.  فقط در صورتی که پوشک او کثیف و چروک شده، عوضش کنید.

درمورد اینکه چه اندازه می توانید گریه را تحمل کنید، تصمیم بگیرید. یکی دو انتخاب پیش رو دارید. می توانید به او اجازه دهید تا در کل مدت بیدار شدن خود ناله و گریه کند. ممکن است دست بردارد و دوباره بعد از چند دقیقه به خواب رود. اگر این کار را نکرد، یک شیوه مقابله تدریجی به کار ببرید، به او شیر ندهید. سعی کنید بدون اینکه او را از تخت بلند کنید، ساکتش کنید. اتاق را ترک کرده و بگذارید برای چند دقیقه گریه کند و به تدریج مدت زمان غیبت خود را طولانی تر کنید، دارید به او کمک می کنید تا یاد بگیرد چطور خودش را برای خوابیدن ساکت کند.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری