تگ - بلوغ

سالهای اولیه بلوغ

پارسیان آوید: (مراقبت از کودک در منزل): تغییر جسم و روح: از سن دوازده سالگی تا حدود چهارده سالگی، جسم نوجوان دچار تغییرات اساسی می شود و در نتیجه، چالش اصلی روانی برای او آغاز می گردد. در این سالها، در زمینه رشد جسمی، تفاوتهای اساسی گسترده ای را در میان نوجوانها مشاهده می کنیم. دخترها عموماً دو سال زودتر از پسرها بالغ می شوند، قدشان نسبت به پسران همسن و سالشان بلندتر و علائقشان بسیار پیچیده تر می گردد. دختر نوجوان ممکن است بخواهد به مهمانی برود و توقع دارد با او طوری رفتار شود که انگار بانوی باشکوه و محترمی است، در حالی که پسر همسن و سال او هنوز پسر بچه کوچکی است . دخترها و پسرهایی که همسن و سال نیستند، با یکدیگر معاشرت کنند تا از نظر روحی تناسب بیشتری داشته باشند.

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از سالمند در منزل

بلوغ

نوجوانان در سالهای اول بلوغ، به شدت متوجه جسم خود هستند. آنها ممکن است درباره عیوب خود اغراق کنند و این تصور در ذهنشان شکل بگیرد که همه متوجه این عیب ها هستند. دختری که صورتش کک و مک دارد، ممکن است تصور کند که قیافه اش هولناک است. یک ویژگی مختصر در بدن با عملکردهای آن می تواند خیلی راحت یک نوجوان را متقاعد سازد که او غیر عادی است.

نوجوانان در ابتدای بلوغ ممکن است نتوانند تغییرات جسمی جدید خود را مثل قبل، با هماهنگی کامل اداره کنند. همین مساله در مورد احساسات و عواطف جدیدشان نیر مصداق دارد. آنها فوق العاده حساس هستند و خیلی زود، از انتقاد می رنجند. در یک لحظه احساس می کنند بزرگ شده اند و دلشان می خواهد با آنها مثل بزرگترها رفتار شود و در لحظه بعد، دوباره احساس می کنند بچه هستند و باید از انها مراقبت شود.

دوستی ها: نوجوان ها برای چند سالی، از بابت والدینشان احساس شرمندگی می کنند و به خصوص اگر دوستانشان حضور داشته باشند، این مساله تشدید می شود. این احساس، بخشی به جستجوی اضطراب آلود آنها برای دستیابی به هویت و بخشی هم به خاطر خودآگاهی فوق العاده  زیادی است که در این سن نسبت به خود پیدا می کنند. نیاز درونی شدیدی آنها را وادار می کند که شبیه دوستانشان باشند تا از سوی آنها مورد قبول واقع شوند. آنها می ترسند که اگر پدر و مادرشان حتی ذره ای از الگوهایی که بچه های در و همسایه از آنها پیروی می کنند، تخطی کنند، نوجوانان دیگر، آنها را نپذیرند و حتی مسخره شان کنند.

نوجوانان در فرآیند دستیابی به هویت، از پدر و مادشان روی می گردانند و همین مساله موجب می گردد که سخت احساس تنهایی کنند . برای مقابله با این وضعیت، نوجوانان تلاش می کنند با دوستان خود پیوندهای محکمی را برقرار سازند و این کار را از دوستی با جنس موافق شروع می کنند. در فاصله ای که نوجوان، از هویت قبلی خود به عنوان فرزند یک زن و مرد دور شده و هنوز هویت خود را بازنیافته است، این دوستی ها برای او حکم عنصر حمایت کننده را دارد.

گاهی اوقات نوجوان سعی می کند سلیقه ها و آرای خود را به دوستش تشبیه کند و می گوید که او هم ترانه مشابهی را دوست دارد، از معلم خاصی متنفر است و مدل لباس خاصی را می پسندد. دوست او هم با حیرت تمام اعلام می کند که او هم دقیقاً همین نظر را دارد. هر دو خوشحال می شوند و اطمینانشان نسبت به یکدیگر، صد چندان می شود. حالا هر دو از این که دیگر تنها نیستند احساس شادمانی می کنند و از حس زیبای به دیگری تعلق داشتن و برای او ویژه بودن، سرشار می گردند.

مثال دیگری می زنیم: دو دختر در تمام طول راه مدرسه تا خانه با هم صحبت کرده اند و بعد از نیم ساعتی جلوی در خانه به حرف زدن ادامه داده و با اکراه از هم جدا می شوند، ولی به محض این که به خانه می رسند، گوشی تلفن را بر می دارند و با هم حرف می زنند و به این ترتیب اعتمادی دو جانبه در آنها شکل می گیرد.

اهمیت ظاهر: بسیاری از نوجوانان برای غلبه بر احساس تنهایی سعی می کنند به شکل اغراق آمیزی با لباس پوشیدن، مدل مو، زبان، مطالب مورد مطالعه، ترانه ها و سرگرمی های همکلاسی هایشان، خودش را تطبیق می دهند. این چیزها ممکن است با سلائق نسل پیشین، یعنی پدر و مادرها فرق داشته باشند و البته هر چه بیشتر آنها را عصبی و مبهوت کند، بهتر است. نوجوانان نهایت سعی خود را می کنند که با پدر و مادر خود فرق داشته باشند، ولی در عین حال خود را شبیه یکی از دوستان یا دست کم کسی که بت آنهاست، مثل یک هنرمند درست می کنند.

پدر و مادر می توانند با درک رفتار فرزندشان به او کمک کنند که خود را بهتر بشناسد. اگر شما علل مخالفت خود را با سبک لباس و رفتار کودکتان برایش شرح دهید، این احتمال وجود دارد که به شکلی پنهان، می توانید او را تشویق کنید که بدون مخالفت با شما، شیوه مناسبی را برگزیند و ناچار نباشد از دیگری تقلید کند. همچنین اگر نوجوان در بیان آرای خود آزاد باشد، ممکن است در بحثی معقول بتواند پدر و مادرش را متقاعد سازد که نقطه نظر او را بپذیرند. بزرگ ترها در قبول سیک های جدید، از نوجوان ها کندتر هستند.

چیزی که یک روز ما را می ترساند و یا متنفر می سازد، ممکن است بعد ها برای ما هم مثل بچه هایمان قابل قبول جلوه کند. این مساله در مورد موی بلند برای پسر ها در سالهای 1960 مد شد، پیش آمد. همین طور هم، روزگاری اگر دختری شلواری می پوشید، همه کارکنان مدرسه، از کوره در می رفتند، ولی امروز اگر موهایشان را با رنگ های براق هم خط خطی کنند، کسی چیزی به آنها نمی گوید!

غریزه جنسی در سالهای اولیه بلوغ: بسیاری از نوجوانها درباره غریزه جنسی خیالبافی می کنند و معدودی هم حتی گاهی کار را به رابطه جنسی می کشانند. خودارضایی ،به طور تقریبی در همه جای دنیا وجود دارد و با توجه به این که چه نوع تعالیم دینی ای در خانواده آموخته شود، میزان احساس گناه یا شرم در نوجوان مختلف، با هم متفاوت است.

نعوظ، اعم از این که خود به خود یا در واکنش نسبت به خیالپردازی های جنسی به وجود بیاید، بسیاری از پسرهایی را که بسیار کمرو و خجالتی هستند، نگران و دستپاچه میکند. اغلب پسرهایی که در خواب دچار انزال می شوند همین احساسات را تجربه می کنند. بعضی از پسرها با این موضوع کنار می آیند و بعضی ها هم گمان می کنند که دچار عارضه ای شده اند.

ادامه مطلب...

چطوری موی کودک را بشوریم؟

حمام کردن یک نوزاد چند روزه که مثل ماهی از دست لیز می‌خورد شاید اوایل، کار سخت و پردردسری به نظر برسد، اما با رعایت برخی نکات و حفظ آرامش و کسب مهارت مطمئنا این زمان برای شما یکی از بهترین و دوست داشتنی‌ترین بخش‌های زندگی‌تان می‌شود. پس بهتر است ترس و اضطراب را کنار بگذارید و نوزادتان را در آغوش بگیرید تا از این مرحله هم مانند دیگر مراحل رشد و تربیت او لذت ببرید.

شستن موی نوزادان

نوزادان معمولا هر 2 تا 3 روز نیاز به حمام و استحمام دارند. یک حمام سبک و لذت‌بخش نه تنها در حفظ سلامت و رشد کودک اهمیت دارد بلکه باعث می‌شود نوزاد با اشتهای بیشتری شیر بخورد و خواب آرام‌تری هم داشته باشد. حمام برای نوزادان چیزی بیشتر از زمانی برای رعایت بهداشت فردی است. با حمام کردن نوزاد شما نکات بسیاری را یاد می‌گیرید.  وقتی کمی بزرگ‌تر شد و به جنب و جوش افتاد، مطمئنا آب بازی و حمام کردن یکی از مهم‌ترین لذت‌های زندگی‌اش محسوب می‌شود، اما در هفته‌ها و ماه‌های اول باید مراقب باشید تا نوزاد از آب نترسد و در حمام احساس امنیت و آرامش بکند.

پوست‌ سر کودکان قدرت چربی‌سازی زیادی ندارد و نباید با استفاده از شامپوهای قوی و قلیایی به پوست و موی آنها آسیب بزنید. حتما از شامپو بچه استفاده کنید که چشم او را هم نمی‌سوزاند.

بچه‌هایی که شامپوی مخصوص خود نمی‌زنند، دچار خشکی بیش از حد پوست و مو می‌شوند چون چربی‌زدایی شامپوهای بزرگسالان بسیار بالاتر از قدرت تحمل پوست آنهاست و شکنندگی و کدرشدن موها حاصل انتخاب اشتباه شامپوست.

نیازی نیست نوع شامپوی فرزندتان را تا نوجوانی عوض کنید چون شامپو بچه تا سن بلوغ هم توصیه می‌شود. وقتی اولین علائم ترشح هورمون‌های جنسی در ۱۲ تا ۱۳ سالگی نمایان شد، دیگر می‌توانند از شامپوهای افراد بزرگسال استفاده کنند.
کودکی را که زیاد بازی می‌کند و بدنش تعریق بالایی دارد، باید هر روز حمام برد‌ اما برای آ‌نها که فعالیت جسمی کمتری دارند، می‌توان یک روز در میان یا ۲ روز در میان این کار را انجام داد.

اگر هر روز بچه‌ را به حمام می‌برید، یک بار شستن سر او با شامپو کافی است.برای شستشوی‌ سر کودکی که موهای بلندی دارد، لازم نیست تمام ساقه مو را شامپو بزنید. شامپو را باید فقط به پوست ‌سر که محل تجمع چربی است، زد؛ وگرنه می‌تواند باعث خشکی و شکنندگی مو شود.

اگر می‌خواهید حمام را برای نوزاد دوست‌داشتنی خود به فضایی دوست‌داشتنی تبدیل کنید همواره سعی کنید سراغ شامپویی بروید که چشم‌های کوچک و معصوم او را از هر سوزشی در امان نگه دارد.

خب دقیقا به دلیل این‌که پوست سر بچه‌ها قدرت چرب‌کنندگی بسیار کمتری نسبت به بزرگتر‌ها دارد معمولا شامپوهای آن‌ها هم قدرت شویندگی کمتری دارند و به زبان پیچیده‌تر قدرت قلیایی آن‌ها کمتر است چون هرچه قدرت قلیایی یک شامپو بیشتر باشد احتمال این‌که تماس آن با چشم سبب سوزش شدیدتری شود هم بیشتر می‌شود.

در عین حال این‌که چند وقت به چند وقت باید بچه‌ها را حمام کنید و سر آن‌ها را شامپو بزنید هم از دیگر موضوعات قابل اهمیت است. هرچند نوبت حمام کوچولوی شما به خودتان بستگی دارد و هیچ قاعده مشخصی در این باره موجود نیست، اما اگر کوچولوی شما تازه به دنیا آمده شاید هفته‌ای یک تا دوبار کفایت کند.

بهتر است حواستان به این باشد که حتی اگرآدم بزرگ‌ها هم مرتب در آب باشند ممکن است از لحاظ پوستی آسیب ببینند و به قول معروف پوستشان خشک شود.

بنابراین در حمام کردن کوچولوی خود خیلی وسواس به خرج ندهید. در ضمن بهتر است سر او و موهایی که هنوز کاملا در نیامده بیشتر از یک تا دوبار شامپو نشود.

در ضمن زمان حمام را دست کم نگیرید. لطفا بچه را وقتی به حمام ببرید که کاملا هوشیار و سرحال است. بهتر است درفاصله بین دو وعده غذایی‌اش باشد که احساس گرسنگی هم نکند و از یک حمام درست و حسابی لذت ببرد.

فراموش نکنید که نباید از شامپوهای معمولی و بزرگسال برای سرو موهای کودک استفاده کنید چون سبب خشکی پوست سر و موی نوزاد می‌شود. یادتان باشد که PH قلیایی شامپوی بزرگتر‌ها بالاست و هرچه قدرت قلیایی شامپو بالا‌تر باشد قدرت سوزاندن چشم با آن شامپوی خاص هم بیشتر می‌شود.

 

 

 

ادامه مطلب...

کودکان ده ساله را بشناسیم

خانواده‌ اولین‌ و مهمترین‌ واحداجتماعی‌ است‌ که‌ در رشد و پرورش‌کودکان‌ نقش‌ بسزا و مهمی‌ دارد.
هر گونه‌ بی‌نظمی‌ و اختلال‌ درخانواده‌ مستقیم‌ و غیرمستقیم‌ روی‌کودکان‌ آن‌ خانواده‌ تأثیر منفی‌ ومخربی‌ دارد، چون‌ کودکان‌ همانندآینه‌ای‌ هستند که‌ روابط خانوادگی‌ رامنعکس‌ می‌نمایند.
آموزش‌ نیازهای‌ اساسی‌ به‌ کودکبرای‌ بقا و آمادگی‌ او برای‌ رسیدن‌ به‌دوره‌ بلوغ‌ مدت‌ زیادی‌ طول‌ می‌کشد...

کودکان ده ساله

در طی‌ این‌ مرحله‌ از رشد، کودک درمعرض‌ فشارهای‌ روانی‌ گوناگون‌ قرارمی‌گیرد و در خیلی‌ از مواقع‌ این‌فشارهای‌ روانی‌ به‌ دلیل‌ شدت‌ و تداوم‌سبب‌ بروز اختلال‌ رفتاری‌ و روانی‌ دراو می‌شود.
کودکان در سنین مختلف نیاز های گوناگونی دارند. و اگر نیاز های رشدی آنها در نظر گرفته نشود ممکن است به مشکلات رفتاری  خاصی بیانجامد . لذا بهتر است با نشانه های اختلال گونه کودکان در مراحل رشدی آشنا باشید تا در صورت نیاز به مشاور یا روان شناس مربوطه مراجعه نمایید. در این مقاله سعی داریم شما را با خصوصیات و ویژگی های ناسالم رفتاری کودکان 10 ساله آشنا کنیم.

  • قوانین حاکم بر بازی‌ها را خوب نمی‌فهمد. به عنوان نمونه در بازی فوتبال نمی‌داند که دست زدن به توپ، خطا محسوب می‌شود یا در مدرسه از معلم برای خروج از کلاس درس اجازه نمی‌گیرد.
  • افکاری دارد که برای خودش عذاب‌آور نیست اما اطرافیان آن را نمی‌توانند قبول کنند مانند فردی که وسواس دارد و نمی‌تواند بپذیرد که یکبار شستن دست‌ها با صابون کافی است و مکررا دست‌هایش را زیر شیر آب می‌گیرد و می‌شوید.
  • در بازی‌های تیمی با سایر همسن و سالان و همکلاسی‌ها شرکت ندارد یا اگر داشته باشد نظم آن را به‌هم می‌ریزد.
  • به دوستان خود تمایل کمی دارد و تمایل زیادی به راه‌اندازی دسته‌های خشونت مانند گانگسترها دارد
  • از آتش‌افروزی لذت می‌برد.
  • از حضور در جمع دوری می‌کند و افسرده به نظر می‌رسد.
  • خوش‌خط نمی‌نویسد و در پیوسته نوشتن کلمات مشکل دارد.
  • نمی‌تواند به راحتی اشیاء را پرت کند یا اشیایی که به سمت وی پرت می‌شوند را با دو دست محکم بگیرد.
  • نسبت به دوستان و حیوانات خشن و بی‌رحم است.
  • تا کاری را تلافی نکند دست برنمی‌دارد و رفتار مقابله‌جویانه دارد.
  • رابطه بین علت و معلول را در چیزهایی که می‌بیند نمی‌تواند درک کند. به عنوان نمونه ناراحتی معلم از ننوشتن تکالیفش برای او مهم نیست زیرا آن را درک نمی‌کند یا وقتی والدین او را از انجام چیزی منع می‌کنند (با بچه‌های بزرگ‌تر از خودت شوخی نکن)، علت آن را نمی‌فهمد.
  • در حل کردن مسایل ریاضی و خواندن فارسی مشکل دارد

روش‌ برخورد والدین‌ درهنگام‌ مواجهه‌ با اختلال‌ رفتاری‌و روانی‌ کودکان‌:

  • والدین‌ نباید یکدیگر را متهم‌کنند زیرا اتهام‌ و مقصر دانستن‌یکدیگر سبب‌ ایجاد جو ناسازگاری‌ درخانواده‌ می‌شود. بدیهی‌ است‌ چنین‌ جومخربی‌ نه‌ تنها علت‌ واقعی‌ را مشخص‌نمی‌کند بلکه‌ موجب‌ تشدید این‌اختلالات‌ خواهد شد.
  • والدین‌ در چنین‌ مواقعی‌بایستی‌ رفتارهای‌ سازگارانه‌ و صحیح‌کودکان‌ خود را شناسایی‌ کنند و درهنگام‌ بروز چنین‌
    رفتارهای‌ سازگارانه‌به‌ تشویق‌ آن‌ بپردازند.
  • والدین‌ بایستی‌ علاوه‌ براقدامات‌ فوق‌ در هنگام‌ بروز اختلال‌رفتاری‌ کودکان‌ به‌ متخصص‌ مربوط خصوصا روانپزشک، و مشاور خانواده‌،مراجعه‌ نمایند تا اولا علت‌ این‌اختلالات‌ دقیقا مشخص‌ شود، ثانیادرمان‌ جامع‌ و صحیح‌ انجام‌ گیرد. ثالثااز مزمن‌ شدن‌ این‌ اختلالات‌ پیشگیری‌شود.
  • والدین‌ نباید کنترل‌ خود را ازدست‌ بدهند، زیرا از دست‌ دادن‌ کنترل‌و خونسردی‌ سبب‌ تشویق‌ و دلهره‌بیش‌ از حد آنان‌ می‌شود که‌ خود سبب‌می‌گردد اضطراب‌ و تشویق‌ کودکافزایش‌ یابد.
  • عضی‌ از والدین‌ شاید جهت‌خاموش‌ نمودن‌ رفتارهای‌ ناسازگارانه‌ واختلال‌ رفتاری‌ کودک متوسل‌ به‌پرخاشگری‌ و تنبیه‌ بدنی‌ و یا تحقیر وسرزنش‌ و اعمال‌ رفتارهای‌پرخاشگرانه‌ شوند، این‌ دسته‌ از والدین‌باید بدانند تنبیه‌ بدنی‌، تحقیر وسرزنش‌ نه‌ تنها در دراز مدت‌ تأثیری‌در درمان‌ اختلال‌ رفتاری‌ کودکان‌ندارد بلکه‌ موجب‌ می‌شود رفتارهای‌ناسازگارانه‌ و اختلال‌ رفتاری‌ به‌ شکل‌گسترده‌تر، جدیدتر و وخیم‌تر بروزنماید.

بچه‌های این سن و سال در مرز سال‌های قبل از بلوغ هستند. ممکن است برخی دخترها به تدریج علایم بلوغ را از خود نشان بدهند. با افزایش اعتماد به دوستان، روش زندگی و رفتارهای ایشان را به عنوان الگو بپذیرند و به تدریج وابستگی به والدین کمتر می‌شود. این امر گاهی باعث درگیری بین والدین و کودک می‌شود که نباید خیلی به آن اهمیت داد. والدین باید به جای درگیری با کودک محیطی را فراهم کنند که این رفتارها تبدیل به رفتارهای مثبت شود.

این گروه سنی برای تقویت اعتمادبه‌نفس نیازمند حمایت‌ها و تشویقات پدر و مادر هستند. در زمینه‌هایی که کودک می‌تواند پیشرفت یا برتری خوبی نسبت به هم سن و سالانش داشته باشد مانند فعالیت‌های ورزشی یا شرکت در کلاس‌های آموزشی غیردرسی به افزایش اعتمادبه‌نفس کودک و بهتر شدن رابطه با والدین منجر می‌شود. شرکت در فعالیت‌های ورزشی بیش از سنین کمتر لازم است. غذاهای روزانه حتما باید در کنار خانواده صرف شود. در باره رفتارهای جنسی و خویشتن‌داری باید توضیحات لازم به کودک داده شود. درباره وقتی که با دوستانش می‌گذراند کنکاش هوشمندانه لازم است و حتما باید دوستان کودک و خانواده‌شان توسط والدین ارزیابی شوند.

ادامه مطلب...

با نوجوان خود چگونه رفتار کنیم؟

مهمترین رویداد دوره نوجوانی ، دوره بلوغ است و ازآنجایی که روابط اجتماعی تحت تاثیر رشد بدنی قرار دارد، انتظارات اجتماعی از نوجوانان افزایش می یابد؛ درحالی که روان آنان بسیار شکستنی است. فرزندان درآغاز نوجوانی نمی خواهند مطیع والدینشان باشند و بنابراین در آغاز نوجوانی در رابطه میان والدین و فرزندان اختلالاتی به وجود می آید که البته این مشکلات، دوسویه است و هر دو طرف باید این رابطه شکستنی را با احتیاط حمل کنند.

رفتار با نوجوان

فرزندی که تا دیروز سعی داشت به هر ترتیب شده رضایت پدر و مادر را جلب کند و درمورد انجام هر کار، نظر مشورتی والدین را جویا می شد، اینک معلوم نیست به چه دلیل نه تنها نظرخواهی نمیکند، بلکه دربرابرنظرات والدین نیز ایستادگی می کند. پس باید این تغییرات را بپذیرید و مراقب باشید رابطه خود را با نوجوانتان تخریب نکنید. اگر والدین مراقب این رابطه نباشند، به تدریج از هم دور می شوند و به سمت دو قطب مخالف کشیده می شوند و در این موارد وظیفه والدین است که خود را به نوجوان نزدیک کنند، چون والدین، مسئول فرزندانند، نه برعکس. بنابراین کم محلی، لج بازی، بی تفاوتی و صحبتهای غیرمستقیم و کنایه آمیزمشکلی را در این مورد حل نمی کند؛ پس شما به عنوان مادر، لازم است خود را به فرزند نوجوانتان نزدیک کرده و این ارتباط را ترمیم کنید. به این موضوع توجه کنید که شما نمی توانید فرزند نوجوانتان را خیلی عوض کنید، اما می توانید رابطه تان را با او تغییر دهید و برای شروع، شما تنها کسی هستید که می توانید تغییر کنید. به توصیه های زیر عمل کنید:

- با نوجوانتان محترمانه رفتار کنید.

- انگیزه بدرفتاری او را تشخیص دهید و شیوه پاسخگویی خود را تغییر دهید.

- برای تشویق نوجوانتان از راه های مختلف استفاده کنید.

- به احساسات او گوش دهید.

- احساساتتان را بیان کنید. بگذارید نوجوانتان اشتیاق بیشتری برای گوش دادن به شما پیدا کند.

- نوجوانتان را تشویق به تصمیم گیری کنید و بگذارید از تصمیمات خود درس بگیرد.

- به شیوه های مثبت و موثری نظام دستورها را برقرار کنید.

با این موارد بحران نوجوانی تعدیل و به یک فرصت تبدیل می شود و می توانید از این فرصت لذت ببرید .

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری