تگ - بیمار

گرمازدگی

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل): گرمازدگی در اثر اختلال تنظیم دستگاه حرارت بدن به علت مواجه شدن با گرمای بیش از حد پدید می آید.

درجه حرارت بدن در حالت طبیعی حدود 36 تا 18 درجه سانتی گراد است که افزایش آن خطرناک است . گرمازدگی ممکن است به واسطه عواملی که سبب افزایش حرارت بدن مانند ورزش اضافی و از دست دادن مقدار زیادی آب و نمک بدن در اثر تعریق و یا جلوگیری از تعریق طبیعی به واسطه افزایش غیر معمولی رطوبت هوا بوجودآید. محیط نیز به نوعی عامل تامین گرمای بدن است.

یعنی فرد با قرار گرفتن در محیط گرم مقداری از حرارت محیط را جذب بدن خود میکند که این عامل بسیار جزئی است ولی به هر حال در مقدار حرارت بدن تاثیر می گذارد.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

مشخصات فردی که دچار گرمازدگی شده است عبارت است از:

مصدوم بی تاب و احساس تهوع می کند.

مصدوم احساس سردرد و گرمای بیش از  اندازه می کند.

ممکن است مصدوم بیهوش شود و در بعضی از مواقع ممکن است به حالت کما برود.

پوست او خشک و داغ می شود.

نبض او به تندی می زند و تنفس او تند و کم عمق می شود.

نحوه برخورد با فرد مصدوم و کمک های نخستین:

  1. در صورت امکان اورژانس را خبر کنید.
  2. بیمار را به مکانی خنک و به دور از تابش آفتاب که دارای جریان هوای آزاد باشد انتقال دهید و پاهای او را بالا بیاورید.
  3. بیمار را خنک نگه دارید.
  4. در صورتیکه فرد در حال اغما نباشد به او آب خنک حاوی نمک بدهید و از دادن نوشیدنی های متحرک کننده خودداری کنید.
  5. مراقب باشید که دوباره درجه حرارت او بالا نرود.

تشنجات ناشی از گرما

این حالت عوارض ناشی از گرمازدگی است.

این تشنجات بیشتر در دستها (بازوان) و ساق پا دیده می شود.

برای بهبودی آن علاوه بر کمک های بالا دست و پای او را مالش دهید این کار در بهبود حال او موثر می باشد.

 

ادامه مطلب...

دژنر سانس وابسته به سن ماکولا

پرستار بیمار

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل):دژنر سانس وابسته به سن ماکولا یک بیماری چشمی است که بسیاری از افراد بالاتر از 50 سال را درگیر می کند. در این بیماری یک یا هر دو چشم ممکن است گرفتار شود. ماکولا یا بخش مرکزی شبکیه در اغلب موارد دچار مشکل می شود، ولی حتی در موارد پیشرفته نیز معمولاً دید جانبی بیمار حفظ می شود. دژنر سانس وابسته به سن ماکولا در دونوع خشک و مرطوب دیده می شود.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

دژنر سانس ماکولا

انواع دژنر سانس ماکولا

  • نوع خشک دژنر سانس ماکولا: شایع ترین نوع دژنرسانس ماکولا محسوب می شود. در مراحل اولیه تغییرات زیادی در دید بیمار ایجاد نمی شود. در عین حال موارد اضافی به شکل رسوبات زرد رنگ به نام در وزن (Drusen)  در زیر شبکه دیده می شوند. با گذشت زمان به تدریج دید مرکزی بیمار کاهش می یابد و ممکن است بیمار متوجه وجود نقاط کور در دید مرکزی خود شود و رنگ ها کم رنگ تر به نظر آیند. به تدریج شبکیه در مناطقی نازک شده و آتروفی پیدا می کند. راه مطمئنی جهت بازگرداندن دید از دست رفته بیمار در این نوع وجود ندارد، اما با استفاده از مکمل های غذایی می توان تا حدی از پیشرفت آن جلوگیری نمود. از طرف دیگر می تواند به نوع مرطوب دژنرسانس ماکولا تبدیل شود، لذا لازم است این بیماران تحت چشم پزشک باشند.
  • نوع مرطوب دژنر سانس ماکولا : شیوع آن بسیار کمتر از نوع خشک است، ولی از نظر تاثیر بر دید مرکزی بسیار پر خطرتر می باشد. این بیماران ممکن است به طور ناگهانی متوجه نقاط تاریک یا کور، اعوجاج تصویر و کاهش دید مرکزی خود شوند. علت آن ایجاد و رشد عروق و ظریفی در زیر شبکیه می باشد که نئوواسکولاریزاسیون کوروئید نامیده می شود. این رگ ها باعث نشت مایع و خون از آنها افزایش می یابد و همچنین تخریب بافت شبکیه با شدت بیشتری صورت می گیرد. لذا در نوع مرطوب دژنر سانس ماکولا هر چه بیماری در مراحل زودتر تشخیص داده شود، شانس بیشتری برای حفظ دید باقیمانده و در مواردی افزایش دید وجود خواهد داشت. به همین دلیل علت انجام بررسی های مکرر و منظم توسط خود بیمار و نیز توسط چشم پزشک ضروری است.

تشخیص دژنر سانس ماکولا

معاینات چشمی منظم توسط چشم پزشک، باعث تشخیص بیماری در مرحله بدون علامت می شود، لذاانجام معاینات منظم مطابق الگوی زیر برای تمام بیماران توصیه می شود:

  • حداقل یک بار در طی دهه سوم زندگی
  • حداقل دوبار در طی دهه چهارم زندگی
  • هر 2 تا 4 سال در سنین 40 تا 64 سالگی
  • هر 1 تا 2 سال بعد از 65 سالگی

در صورتی که متخصص چشم در معاینه علائمی به نفع  AMD بیابد،ممکن است برای تایید تشخیص و یا درک بهتر شدت دژنر سانس ماکولا، انجام عکس برداری از شبکیه را توصیه کند. در نوعی از عکسبرداری که آنژیوگرافی نامیده می شود، رنگ خاصی را از طریق ورید بازو تزریق کرده و سپس از چشم در فواصل زمانی معین عکسبرداری می کنند.با استفاده از آنژیوگرافی می توان انواع مختلف دزنرسانس ماکولا را از یکدیگر تشخیص داد.

در نوع دیگری از عکس برداری که به OCT معروف است، بدون نیاز به تزریق ماده خاصی می توان از چشم عکس برداری کرد، با این روش می توان میزان نشت مایع و تورم ناحیه ماکولا را تشخیص و شدت ان را اندازه گیری کرد. یکی از روشهای بسیار مفید برای ارزیابی میزان پیشرفت بیماری که توسط خود بیمار انجام می وشد، ارزیابی کیفیت دید مرکزی با استفاده از جدول آمسلر می باشد. در صورت استفادهاز این جدول به نکات زیر دقت شود:

  • لازم است از جدول آمسلر با اندازه واقعی استفاده کنید، لذا برگه جدول آمسلر را از پشت خود بخواهید.
  • جدول را در فاصله 33 سانتیمتری خود نگهدارید.
  • چشم مقابل را ببندید و برای چشم مورد نظر در صورت نیاز، از عینک نزدیک استفاده کنید.
  • به نقطه سیاه مرکزی جدول خیره شوید و در عین حال هر گونه تغییری در خطوط جدول، اعم از اعوجاج خطوط و یا لکه های سیاه را ثبت نمایید.

-درمان نوع خشک دژنرسانس ماکولا

در حال حاضر، درمانی برای این نوع وجود ندارد. تحقیقات انجام شده، نشان داده است که مصرف مکمل های ویتامینی، پیشرفت بیماری را کندتر می کنند، ولی قادر به بهبود بیماری نمی باشند. در واقع بیشتر نقش پیشگیری کننده دارند.

-چگونه چشمان خود را از این بیماری محافظت کنیم؟

  • از سبزیجات و میوه جات تازه بیشتر استفاده کنید.
  • قرص های حاوی مولتی و املاح که برای دژسانس ماکولا و با ترکیبات معین ساخته شده را با دستور پزشک، استفاده نمایید.
  • اگر سیگار می کشید باید توجه داشته باشید که در مطالعات مختلف سیگار باعث تشدید دژسانس ماکولا شده و لازم است هر چه سریع تر آن را قطع نمایید.
  • فشار خون خود را به خوبی کنترل نمایید.
  • ورزش کنید، وزن خود را کم کنید و پرهیز غذایی را رعایت نمایید.
  • چشمان خود را با استفاده از عینک آفتابی و کلاه از اشعه خورشید محافظت کنید.

-استفاده از وسایل کمک بینایی

وسایل کمک بینایی از قبیل عینک های مخصوص، ذره بین ها و کتاب های با حروف درشت می تواند به بیمار کمک کند تا با وجود بیماری دژنرسانس ماکولا زندگی فعالی داشته باشد.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید

 

ادامه مطلب...

رژیم های درمانی سالمندان

عوامل مربوط به دارو: به‌ندرت دیده می‌شود سالمندان به علت 1 یا 2 بیماری دارو مصرف کنند. اغلب آنها دچار چند عارضه جسمی یا روانی هستند که برای هر یک باید داروهای خاصی تجویز شود. هر چه تعدد دارو بیشتر باشد، شیوه تنظیم مصرف دارو یعنی زمان، تعداد و دوز دارو برای سالمند پیچیده‌تر می‌شود و هر چه شیوه مصرف دارو دشوارتر شود، سالمند سردرگم‌تر و نسبت به ادامه مصرف داروها مایوس‌تر خواهد شد.

رژیم های درمانی برای سالمندان

عوامل مربوط به کادر درمان: نوع ارتباط پزشک با بیمار، صحبت کردن با سالمند درباره مصرف داروها و توضیحات کامل از سوی کادر درمانی می‌توانند در روند ادامه درمان سالمند بسیار تاثیرگذار باشند. سالمند بیمار ممکن است به دلایل مختلفی از صحبت درباره بیماری و چگونگی شیوه مصرف دارو امتناع و وانمود کند که از عهده این کار برمی‌آید ولی نتایج آزمایشات و تست‌های تشخیصی مورد‎ دیگری را نشان دهد، بنابراین فردی که از تیم درمانی برای مشاوره با سالمند انتخاب می‌شود باید به همه نکات توجه کند و در وهله اول سعی در برقراری ارتباطی دوستانه با بیمار داشته باشد تا اعتماد او را به خود جلب کند.

عوامل مربوط به ضعف سیستم درمانی: بالا بودن قیمت داروها و وجود نداشتن شکل‌های دارویی مناسب برای مصرف سالمندان 2 مورد مهم ضعف در سیستم درمانی هستند که سالمندان را درگیر می‌کنند. درآمد اغلب سالمندان به دلیل بازنشستگی و ... کاهش یافته و نمی‌توانند داروهای گران را تهیه کنند. گرچه در سال‌های اخیر و با شروع طرح نظام سلامت این مشکل تا حدود زیادی حل شده ولی به هر حال این مورد همواره یکی از مشکلات اساسی برای سالمندان است که مانع تبعیت سالمند از شیوه مصرف درست دارو می‌شود. مشکل دیگر شکل‌های مختلف دارویی است. بعضی از داروها بسته‌بندی بسیار محکمی دارند و سالمند نمی‌تواند به راحتی آنها را باز کند. گاهی هم قرص یا کپسول‌ها خیلی بزرگ هستند. این داروها اصلا برای سالمندانی که مشکل بلع دارند، مناسب نیستند. پزشکان باید این نکته را در نظر بگیرند و در صورت امکان اشکال دارویی دیگری (مثلا شربت) برای سالمندان تجویز کنند.

اما برای اینکه سالمندان از رژیم درمان دارویی تبعیت کنند باید راهکارهایی ارائه شود.

نکته مهم و مشترک در همه سالمندان این است تا وقتی بیمار را تشویق نکنیم و تا وقتی بیمار خودش خواهان تبعیت از مصرف دارو نباشد، هیچ یک از راهکارهای پیشنهادی ثمربخش نخواهد بود، بنابراین ملاحظه می‌کنید که اولین قدم صحبت کردن با بیمار و آگاهی دادن درباره وضعیت بیماری، امید دادن و جلب اعتماد اوست. راهکارها چند گروه هستند؛ راهکارهایی که کادر درمانی باید آنها را رعایت کنند و راهکارهایی که به خود سالمندان توصیه می‌شود.

10 توصیه دارویی به کادر درمانی
1 باید کمترین و ساده‌ترین اقلام دارویی برای سالمندان تجویز شود، داروهایی که روزی یک بار تجویز می‌شوند، خیلی بهتر از داروهایی هستند که روزی چند بار تجویز می‌شوند.

2 پزشکان و پرستاران بهتر است درباره فهم مصرف دارو از سالمند سوال کنند. داروسازان نیز باید به سالمندان کمک کنند. بعد از اینکه دستور دارویی با خط درشت و واضح روی دارو نوشته شد، یک بار آن را برای بیمار توضیح دهند و از او نیز بخواهند مطالب گفته‌شده را دوباره تکرار کند. این قضیه در سالمندانی که تنها زندگی می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد.

3 گاهی لازم است به زبانی ساده درباره رژیم درمانی دارویی و مراحل آن برای سالمند توضیح داده شود. این کار کمک می‌کند بیمار خود را جزیی از پروژه درمانی‌اش به حساب آورد و همکاری‌اش هم با تیم درمانی بیشتر شود. آموزش‌ها و اطلاعات باید به زبان قابل‌فهم برای بیمار باشد.

4 وقتی سالمند نمی‌تواند اطلاعات را به خاطر بسپارد، لازم است اعضای خانواده به او کمک کنند.

5 کادر درمانی یا یک فرد آگاه و نزدیک به بیمار باید مشکلاتی مانند بی‌بضاعت بودن، مشکلات روانی، جسمی و ... را تشخیص دهند تا بتوان بر اساس آن به بیمار کمک کرد، مثلا اگر سالمند نمی‌تواند از عهده هزینه دارو برآید باید به مراکزی معرفی شود و از آنها کمک بگیرد.

6 برای هر بیمار به طور جداگانه برنامه فردی تهیه شود. مثلا برای سالمندان مبتلا به آرتروز بهتر است جعبه‌ دارویی تهیه شود تا مجبور نباشند مدام به سمت قفسه دارو بروند یا برای بیمارانی که ضعف بینایی دارند، عینک مناسبی تهیه شود تا راحت‌تر ببینند.

7 بیماران باید تحت بررسی منظم و مداوم باشند تا مطمئن شویم داروهای خود را به درستی مصرف می‌کنند. متاسفانه عمده ضعف مربوط به مصرف نکردن درست دارو توسط سالمندان در این زمینه است. سالمندان بعد از دریافت دارو رها می‌شوند و هیچ نظارتی بر شیوه مصرف دارویی آنها نیست.

8 وقتی سالمند برای دریافت مجدد دارو به داروخانه مراجعه می‌کند باید نگاهی به نسخه قبلی او داشته باشیم تا ببینیم آیا علت مراجعه بیمار مشکلی در درمان قبلی بوده یا به علت دیگری مراجعه کرده است. در همین هنگام می‌توان سالمند را ترغیب کرد تا مثلا یک هفته بعد برای اطمینان از شیوه درست دارو به داروخانه یا مطب پزشک برگردد.

9 مرحله بعدی ایجاد تغییر در برنامه درمانی بیمار در صورت لزوم است. داروها عوارض جانبی دارند که در بعضی از بیماران دیده می‌شود. سالمندان ممکن است در مواجهه با عوارض دارویی سرخود دارو را قطع کنند. اگر کنترل و پایش درستی روی بیمار وجود داشته باشد، کادر درمانی مانند پزشک یا داروساز می‌تواند مطمئن باشد که بیمار با شکایت عوارض جانبی دارو برخواهدگشت. در این مواقع دارو یا دوز آن تغییر داده می‌شود تا عارضه از بین برود و سالمند به مصرف دارو ادامه دهد.

10 اطلاعات داروها که روی بسته‌بندی درج شده باید کاملا خوانا باشد به‌خصوص وقتی که عامل هشداری مانند تداخل دارو با داروی دیگری وجود دارد. اگر دارو دستور مصرف خاصی دارد، بهتر است دستور مصرف روی جعبه از سوی شرکت دارویی نوشته شده باشد نه اینکه دکتر داروساز هر بار دستور مصرف را بنویسد. حتی اگر لازم بود از رنگ‌های مختلف هم استفاده شود.

جهت #استخدام #پرستار #تهران #استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...

ورزش و بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون یک بیماری در ژنراتیو عصبی است و شیوع کلی این بیماری در جامعه 2/0  درصد گزارش شده است . این بیماری در افراد سالمند شایعتر است که با لرزش در سستی عضلانی ، تأخیر در شروع فعالیت های ارادی، اختلال حرکتی هنگام راه رفتن و نقص در رفلکس های عصبی عضلانی بدن مشخص می شود. مشکلات فیزیکی ابتدا ممکن است یکطرفه شروع شوند، ولی به طور مستمر پیشرفت میکنند. در مراحل پیشرفته بیماری، تغییر در ساختار بدنی فرد به شکل کیفواسکولیوز(قوز پشت و انحراف به طرفین ستون مهره ها ) و همچنین خمیدگی ثابت در ناحیه لگنی، در فرد ایجاد میشود . پیشرفت این تغییرات ساختاری باعث تشدید اختلال راه رفتن و تعادل فرد میشوند.

تاثیر مثبت ورزش بر بیماری پارکینسون

ورزش به عنوان عامل موثر در ارتقاء سلامت این افراد در مراحل اولیه بیماری مورد توجه است. تمامی بیماران پارکینسونی تشویق می شوند تا علاوه بر انجام فعالیت های فیزیکی و ورزش های عمومی، طبق دستور العمل های کلی، ورزش های اختصاصی دیگری نیز انجام دهند. علت این توصیه فقر حرکتی این بیماران و اُفت شدید آمادگی جسمانی و توان این افراد به علت فقر حرکتی آنها است. در این زمینه انجام ورزش های تعادلی و مقاومتی  می تواند جهت پیشگیری از آسیب های جسمانی که آنها را را تحدید می کند مفید باشد.

مطالعات اندکی در زمینه ی توان بدنی و فیزیکی بیماران پارکینسونی انجام شده است. در موارد ضعیف تا متوسط بیماری ظرفیت فیزیولوژیک بیماران نرمال است و تجویزداروی لوودوپا نیز عملکرد عضلانی آنها را بهبود میبخشد. در کنار این موارد نشان داده شده است در افرادی که به طور منظم ورزش روزانه انجام می دهند، توان انجام فعالیت های فیزیکی روزانه شان به طور واضحی افزایش می یابد. همچنین برخی مطالعات به شکل شگفت آوری نشان داده اند که تمرینات ورزشی به کنترل عوارض ناشی از مصرف داروی  لوودوپا کمک بسیاری کرده است و از ایجاد اختلالات ضعیف تا متوسط در این بیماران جلوگیری کرده است.

تاکنون شواهدی دال بر مضر بودن ورزش در بیماری پارکینسون یافت نشده است و هیج مطالعه ای نشان دهنده ی ایجاد آسیب بدنبال انجام ورزش در بیماران پارکینسونی نبوده است.  با توجه به اثرات مثبت ورزش و عدم مشاهده اثرات سو ورزش در بیماران پارکینسونی ، میتوان گفت که شروع و یا ادامه ورزش در این بیماران امری ضروری مینماید.

به طور کلی اثرات ورزش بر روی مبتلایان به پارکینسون به دلیل تفاوت در مراحل مختلف بیماری متفاوت است.به دلیل اینکه ماهیت این بیماری دارای خصوصیات مزمن و پیشرونده است، لذا بررسی و ارزیابی منظم برنامه ورزشی این بیماران اهمیت ویژه ای دارد.

آنچه که تاکنون به صورت قطعی اثبات شده است ، این است که ورزش کردن در بیماران مبتلا به پارکینسون باعث بهبود توانایی های شناختی، حرکتی و عملکردی آنها می شود.

کدام ورزش یا برنامه ورزشی، باید استفاده شود؟

انجمن پزشکی و ورزشی آمریکا دستورالعمل فعالیت فیزیکی ویژه ای برای این بیماران ارائه کرده است. در ادامه به طور  خلاصه به این مطلب اشاره خواهد شد. فراموش نکنیم هر فرد با توجه به شرایط فردی و شرایط بیماری اش و شدت آن نیازمند دریافت دستورهای ورزشی مرتبط  با خودش است و متخصصین پزشکی ورزشی بهترین راهنمای این بیماران برای دادن نسخه ی ورزشی  هستند.

ورزشهای هوازی: به طور کلی توصیه به انجام  2-5 جلسه در هفته ورزش های هوازی هر بار به مدت 10یا60  دقیقه و حداقل به مدت 4 ماه می شود، شدت کلی تمرینات باید در حد متوسط باشد. باید توجه داشت تعیین شدت متوسط هر  فرد با فرد دیگر متفاوت است.

مثال هایی از ورزش هوازی:

  • راه رفتن
  • دویدن
  • دوچرخه ثابت
  • اسکی فضایی

ورزشهای قدرتی: به طور کلی 1-5 روز در هفته، هر نوبت شامل 1-3 ست شامل 7-10 تکرار حرکت قدرتی توصیه میشود که حداقل به مدت 4 ماه باید ادامه داشته باشد. تعیین نوع حرکت ، لزوم استفاده از وزنه و تعیین میزان سنگینی وزنه بسته به هر فرد و نیاز های شخصی وی بوده و بهتر است جداگانه برای هر فرد تعیین شود.

یافته هایی نهایی نشان می دهند که فعالیت ورزشی دارای فواید زیادی برای مبتلایان به بیماری پارکینسون است، خصوصا از نظر تقویت قدرت بدنی، توانایی های حرکتی، انعطاف پذیری و تعادل. اعضای بنیاد پارکینسون معتقدند که ترکیب دارو و ورزش، باید به عنوان بخش مهمی از برنامه درمانی برای این بیماران در نظر گرفته شود

 

ادامه مطلب...

مراقبت از بیمار و یا سالمند مبتلا به آلزایمر

پارسیان آوید:(مراقبت از سالمند در منزل): آلزایمر چیست؟ آلزایمر شایع ترین نوع دمانس «زوال عقل در سنین پیری» است. در این بیماری تحلیل رفتن و کاهش تدریجی بافت مغز باعث زوال عملکرد و توانایی عقلانی می شود. آلزایمر با توانایی فکر کردن ،استدلال و ارتباط اجتماعی فرد رابطه دارد و می تواند منجر به ناتوانی او در مراقبت از خود شود. تصور این که شما یا یکی از افراد خانواده تان دچار این بیماری شوید می تواند نگران کننده باشد.

مراقبت از سالمند در منزل

مراقبت از کودک در منزل

مراقبت از فرد مبتلا به آلزایمر

اما یکی از بهترین راه های رفع این نگرانی، داشتن اطلاعات در مورد بیماری است . انجمن آلزایمر یک مرکز جهانی دارد که با استفاده از اینترنت قابل دسترسی برای همه است . در این سایت درباره بیماری و آخرین تحقیقات مربوط به آن اطلاعات کامل موجود است. علاوه بر این مجموعه ای از تست های ساده قابل دستیابی است که می تواند علایم اولیه و هشدار دهنده را مشخص کند. با وجود این تشخیص آلزایمر  تنها با مشاهده علایم اختصاصی و بررسی دقیق بیمار توسط پزشک انجام می شود. آلزایمر با بالا رفتن سن بیشتر بروز می کند. در حدود یک پنجم افراد بالای هشتاد سال و حدود هفت درصد افراد بالای شصت و پنج سال در معرض خطر آلزایمر هستند.

آیا آلزایمر قابل پیشگیری است؟

 

گرچه تعریف دقیقی برای جلوگیری از آلزایمر وجود ندارد اما مدارکی وجود دارد که نشان می دهد داشتن فعالیت منظم ، جلوگیری از چاقی و افزایش وزن ، نگهداشتن کلسترول  و فشارخون  در حد طبیعی و داشتن یک رژیم غذایی سالم غنی از آنتی اکسیدان ها، ویتامین C  و E  و روغن ماهی  می تواند تا حدودی از بیماری جلوگیری کند. معمولاً بیمار مشکلات روانی و اجتماعی دیگر نظیر افسردگی  را نیز به دنبال آلزایمر تجربه می کند. درمان ها و مراقبت ها در این بیماران معمولاً در جهت کنترل و پیشگیری از این گونه عوارض صورت می گیرد. شرکت بیمار در گروه های کار درمانی و حمایت های اجتماعی برای این بیماران و حتی خانواده ها و مراقبت کنندگان آنها با همین هدف انجام می شود. در این گروه ها ، با ایجاد مشاغل ساده ولی قابل استفاده و مورد علاقه فرد، روش هایی برای کمک به رشد و تقویت حافظه  مثل نوشتن لیست ، یادداشت برداری و حتی گاهی نقاشی و کپی برداری به کار گرفته می شود.

مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر

میزان و نوع مراقبت از بیمار بسته به موقعیت بیمار و شدت بیماری او متفاوت خواهد بود. در بعضی مراحل برای جلوگیری از وابستگی بیمار تنها نظارت بر رفتارها و کنترل شرایط محیط او برای مراقبت کافی است. اما در مراحل نهایی که بیمار حدود خود و کنترل وظایف و فعالیت های معمولش را از دست داده است، مراقبت دقیق و اصولی مورد نیاز است. فراموشی غالباً برای بیمار مشکلاتی فراوانی را ایجاد می کند. فراموشی در هنگام آشپزی می تواند منجر به آتش سوزی و سوختگی شود. فراموشی در پیدا کردن آدرس و زمان مراجعه به خانه یا محل دیگر می تواند باعث گم شدن فرد شود. بنابراین مراقبت از این بیمار گاهی با مشکلات زیادی همراه است و شاید هرکسی از عهده مراقبت از چنین بیمارانی برنیاید. در اغلب مجامع پیشرفته حمایت های مالی ، اجتماعی و منابع آگاهی برای مراقبت در دسترس هستند که می توانند نیازهای اقتصادی و اجتماعی خانواده ها را بخصوص اگر فرد بیمار، نان آور خانه باشد برطرف کنند. ضمن این که اطلاعات و آگاهی افراد خانواده را در زمینه مراقبت و حمایت از فرد بیمار فراهم نمایند. اما باقی ماندن فرد در خانه و مراقبت از او توسط افراد خانواده و فرزندان می تواند بعضی از مسائل و آشفتگی های روانی بیمار را کاهش دهد و او را با نزدیکانش مرتبط سازد.

نشانه های پیش بینی بیماری آلزایمر:

اختلال فضای بینایی: به دلیل نرسیدن خون کافی و آسیب عصبی در ناحیه بینایی مغز یک نشانه زودرس دیگر، اشکال در اطلاعات بینایی است. این مسئله با ناتوانی در دنبال کردن و یادآوری جهات بینایی یا کپی کردن و نقاشی کردن تصاویری که فرد آنها را دیده، همراه است.

از دست رفتن حس بویایی: کاهش توانایی در تعیین و تشخیص بوها قبل از کاهش حافظه ایجاد می شود. مطالعات نشان می دهد آسیب عصب ناحیه بویایی مغز که مخصوص کنترل حس بویایی است قبل از آسیب حافظه دیده شده است .

کاهش شنوایی: مطالعه روی بیماران مبتلا به آلزایمر در دانشگاه فلوریدای جنوبی نشان می دهد که 49 تا 52 درصد بیماران کاهش شنوایی داشتند.

اثر انگشت غیر طبیعی : وجود اثر انگشت غیر طبیعی در بیش از 75 درصد بیماران مبتلا به آلزایمر نشان می دهد که نوعی استعداد ژنتیک در ابتلا به این بیماری و سایر انواع دمانس ها هست .

افسردگی : تقریباً 50 درصد بیماران مبتلا به آلزایمر قبل از بروز تغییرات شخصیتی در آنها، افسردگی  را تجربه کرده اند. وجود این نشانه ها در تمام افراد صرفا به معنای ابتلای قطعی آنها به بیماری نیست بلکه می تواند راهنمایی باشد تا در صورت وجود علائم واقعی بیماری بخصوص در سنین بالا، با درنظر گرفتن احتمال ابتلا به بیماری و زوال عقل، فرد را تحت نظارت و مراقبت دقیق قرار داده و از ایجاد خطر و عوارض جدی بیماری برای او و مراقبت کنندگانش جلوگیری به عمل آورد.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری