تگ - عمل جراحی

درباره پیوند کبد چه می دانید؟

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل):پیوند کبد انسان، نخستین بار به وسیله دکتر توماس استارزل درسال 1963، در ایالات متحده و دکتر روی کالن در سال 1965 در انگلستان انجام شد. پیوند کبد، تنها گزینه درمانی در افراد مبتلا به نارسایی کبد غیر قابل بازگشت به شمار می آید. اکثر پیوند های کبد برای درمان بیماری های مزمن کبدی که منجر به سیروز می شوند صورت می گیرند. این بیماری ها عبارتند از : هپاتیت C مزمن، الکلسیم، هپاتیت خود ایمن و بسیاری از بیماری های دیگر.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

پیوند کبد

پیوند کبد با شیوع کمتر در نارسایی کبدی برق آسا که در آن، نارسایی کبد طی چند روز تا چند هفته ایجاد می شود صورت می گیرد.

پیوند های کبدی معمولاً از اهداکنندگانی که به دنبال مرگ مغزی فوت می شوند به دست می آیند. در دریافت کبد از فرد اهدا کننده زنده، بخشی از کبد اهدا کننده، خارج  و به جای تمام کبد فرد دریافت کننده قرار داده می شود. این کار نخستین بار در سال 1989 در پیوند کبد کودکان انجام شد.

تنها 20 درصد از کبد فرد بزرگسال برای نوزاد یا بچه ی کوچک کافی است. اخیراً پیوند کبد یک فرد بزرگسال به فرد بزرگسال دیگر با استفاده از لوب راست کبد فرد اهدا کننده که حدود 60 درصد کبد را تشکیل می دهد انجام می شود.

از میان چند درصد مورد پیوند کبدی که در ابتدا انجام شد حداقل 2 اهدا کننده فوت شدند و اخیراً مرگ حداقل 14 اهدا کننده کبد گزارش شده است، خطر بروز عوارض  پس از جراحی (از جمله، مرگ) در هنگامی که قسمت راست کبد برداشته می شود خیلی بیشتر از زمانی است که بخش چپ آن برداشته می شود.

عمل جراحی پیوند کبد بسیار پیچیده و خطرناک است و از طرفی، پیوند کبد برای هر بیمار مبتلا به نارسایی کبدی مناسب نیست. در صورت وجود بیماری های همراه ، مثل بیماری های قلبی یا ریوی یا سرطان در قسمت های دیگر بدن، یا بیماری ایدز و نیز در افراد الکی یا معتاد به مواد مخدر عول پیوند کبد با موفقیت همراه نیست.

در آمریکا، سالیانه حدود 4000 نفر تحت عمل پیوند کبد قرار می گیرند ولی حدود 12000 نفر در لیست انتظار دریافت کبد هستند. معمولاً عمل جراحی پیوند کبد 6 تا 10 سال طول می کشد و خطرناک ترین زمان آن، هنگامی است که گیره های رگ های خونی باز می شوند و خون در کبد پیوند شده جریان پیدا می کند  . در پیوند کبد نیز مانند سایر اعضا باید بیمار از چند نوع داروی سر کوبگر ایمنی استفاده کند. حدود 80 تا 90 درصد بیماران مبتلا به هپاتیت که از کبد پیوندی استفاده می کنند حداقل یک سال زنده می مانند.

ادامه مطلب...

بیماری پارکینسون و پارکینسونیسم

بیماری پارکینسون بر اثر تحلیل رفتن سلولهایی در یک قسمت از مغز که به آن اصطلاحاً بازال گانگلیا گفته می شود ایجاد می گردد. بازال گانگلیا باعث کنترل حرکات نرم عضلات می شود. به طور طبیعی سلولهای موجود در بازال گانگلیا باعث کنترل حرکات نرم عضلات می شود. به طور طبیعی سلولهای موجود در بازال گانگلیا یک ماده شیمیایی به نام دوپامین ترشح می کنند که همراه با یم ماده شیمیایی دیگر به نام استیل کولین کنترل حرکات بدن را به دقت تنظیم می کنند. در بیماری پارکینسون میزان دوپامین نسبت به استیل کولین کاهش می یابد و  اثر بدی روی کنترل عضلات می گذارد.

از هر 200 نفر در بریتانیا بک نفر به بیماری پارکینسون مبتلا است. این بیماری بیشتر در افراد بالای 60 سال دیده می شود و در آقایان بیشتر از خانمها شایع می باشد. گرچه هنوز علت ایجاد بیماری پارکینسون شناخته نشده است اما عوامل ژنتیکی ممکن است در ایجاد آن دخیل باشند. حدود 30 درصد بیماران مبتلا به پارکینسون در یکی دیگر از اعضاء خانواده شان نیز این بیماری وجود دارد.

اگر بر اثر خوردن بعضی از داروها و یا وجود یک بیماری زمینه ای، علایمی مثل بیماری پارکینسون ایجاد شود به این وضعیت اصطلاحاً پارکینسونیسم گفته می شود. وارد آمدن ضربه های مکرر به سر و نیز مصرف بعضی از داروهای اعصاب که در درمان بیماری های شدید روانی تجویز می گردد ممکن است باعث بروز پارکینسونیسم شود.

علایم بیماری پارکینسون

علایم بیماری پارکینسون به تدریج و در طی چند ماه یا چند سال ایجاد می شود اما پارکینونیسم بر اساس علت ایجاد کننده آن می تواند به طور تدریجی و یا به طور ناگهانی بوجود بیاید. این علایم عبارتند از:

  • لرزش یک دست یا یک پا که بعد از مدتی هر دو دست یا هر دو پا را گرفتار می سازد. این لرزش معمولاً در حال استراحت فرد ایجاد می شود.
  • سفت شدن عضلات که باعث مشکل شدن حرکت می شود
  • کند شدن حرکات
  • کشیدن پا بر روی زمین در هنگام راه رفتن و عدم جرکت دستها در هنگام راه رفتن
  • بی حالت شدن صورت
  • حالت خمیده یا دولا بودن در هنگام ایستادن

همچنان که بیماری پیشرفت می کند، سفتی عضلات،  عدم تحرک و لرزشهای دائمی دستها ممکن است باعث مشکل شدن انجام کارهای روزانه فرد شود. صحبت کردن این افراد ممکن است آهسته و با تردید انجام شود و بلع غذا نیز برایشان دشوار شود. بسیاری از این افراد دچار افسردگی نیز می شوند. حدود 30 درصد مبتلایان به این بیماری در نهایت به بیماری زوال عقل گرفتار می گردند.

نحوه تشخیص

از انجایی که بیماری پارکینسون به طور تدریجی ظاهر می شود، اغلب امکان تشخیص فوری این بیماری وجود ندارد. پزشک فرد را معاینه نموده و ممکن است آزمایش هایی مثل انجام سی تی اسکن یا ام آر آی از مغز تقاضا کند تا سایر علل احتمالی ایجاد کننده این وضعیت کنار گذاشته شود. اگر یک علت زمینه ای خاص برای بروز این علایم پیدا شد مشکل شما پارکینسونیسم می باشد و نه بیماری پارکینسون.

نحوه درمان

هنوز هیچ درمان خاصی برای بیماری پارکینسون پیدا نشده است اما با استفاده از بعضی داروها، انجام فیزیوتراپی و به ندرت با انجام عمل جراحی می توان علایم این بمیاری را کمتر نمود. اگر شما به علت مصرف داروهایی دچار پارکینسونیسم شده اید پزشک ممکن است داروهای شما را تغییر دهد. معمولاً بعد از 8 هفته که از تغییر داروها گذشت علایم پارکینسونیسم نیز از بین می روند اما اگر این علایم باقی بمانند ممکن است لازم باشد که از داروهای ضد پارکینسون استفاده نمایید.

درمان دارویی:

در مراحل اولیه بیماری پارکینسون یعنی در هنگامی که هنوز علایم خفیف هستند ممکن است نیازی به مصرف دارو نباشد زیرا این داروها نمی توانند در سیر پیشرفت بیماری تغییری ایجاد نمایند. بعد از مدتی که علایم شدیدتر شدند برای تسکین علایم بیماری  و کاهش ناتوانی هایی که ایجاد می شود می توان از داروها استفاده نمود. این داروها با اصلاح مواد شیمیایی در مغز، کار خود را انجام می دهند که این کار با افزایش سطح دوپامین و یا جلوگیری از بعضی از اثرات استیل کولین صورت می پذیرد. انتخاب نوع دارو و مقدار دارویی که باید مصرف شود در هر بیماری متفاوت می باشد و بستگی به مشکلات آنها دارد.

اغلب یک داروی آنتی کلینرژیک مثل تری هگزی فنیدیل که نام تجارتی آن آرتان می باشد برای کاهش لرزش و سفتی  بدن تجویز می گردد. مصرف داروهای کولینرژیک می توانند به مدت چندین سال موثر واقع شوند اما باعث عوارضی مثل خشکی دهان، تاری دید و ایجاد اشکال در دفع ادرار می شوند.

درمان اصلی بیماری پارکینسون با داروی لوودوپا انجام می شود که باعث افزایش میزان دوپامین در مغز می گردد. علایم و مشکلات عمده بیماری پارکینسون مثل مشکلات حرکتی با استفاده از داروی لوودوپا کنترل می گردد اما در ابتدای مصرف این دارو ممکن است عوارض جانبی مثل تهوع و استفراغ نیز ایجاد شود. به همین خاطر، مقدار این دارو کم کم افزایش داده می شود و معمولاً هماره با این دارو نیز ار داروهای دیگری مثل کاربی دوپا یا بنسرازید استفاده می شود تا مقدار لوودوپا را تا حدی که لازم است کاهش دهند. با اینحال بعضی از بیماران دچار حرکات پرشی یا پیچشی می شوند که به خاطر عوارض جانبی این درمان می باشد. داروی اوودوپا معمولاً برای دو تا پنج سال موثر می باشد اما مصرف طولانی مدت آن ممکن است همراه با تغییرات ناگهانی در علایم شود که به آن اصطلاحاً روشن-خاموش شدن اثر اوودوپا می گویند. بیمارانی که دچار این وضعیت می شوند مدتی دارای حرکت طبیعی هستند اما به ناگهان دچار ضعف و اشکال در حرکت کردن می شوند. هنگامی که داروی اوودوپا دیگر تاثیری ندارد، داروی سلیجیلین که باعث افزایش خفیف فعالیت دوپامین در مغز می شود ممکن است تجویز گردد. از سایر داروها مثل داروی بروموکریپتین نیز ممکن است استفاده شود. این داروها ممکن است باعث گیجی، بروز حالت توهم و گاهی اوقات رفتارهای پرخاشگرایانه شود. گرچه هنوز هیچ دمران موفقیت آمیزی برای تسکین علایم بیماری پارکینسون وجود ندارد اما داروهای جدیدتر و موثرتر در حال بررسی هستند.

فیزیوتراپی: برای کمک به مشکلات حرکتی بیمار، انجام فیزیوتراپی ممکن است سودمند باشد. همچنین برای بهبود مشکلاتی که در صحبت کردن این افراد ایجاد می شود، انجام گفتار درمانی نیز موثر می باشد. اگر در انجام کارهای خانه با مشکل مواجه هستید، با استافده از توصیه هایی که متخصصین کاردرمانی مطرح می کنند می توانید با این مشکلات کنار بیایید.

عمل جراحی: بیماران جوانتر که لرزش آنها را نمی توان با استفاده از داروها کنترل نمود ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشند. در عمل جراحی، آن قسمت از مغز که باعث بروز لرزش می شود از بین برده می شود.

ادامه مطلب...

مراحل بهبود سزارین

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل): اگر چه بیشتر بانوان به روش سزارین زایمان می کنند اما این بدان معنا نیست که بهبود زخم و التیام بدن پس از سزارین راحت تر است و دغدغه های کمتری دارد. زیرا زایمان به طور کلی و صرف نظر از محل ایجاد برش، فرایندی دشوار است. خوب حالا ببینیم که مرحله بهبود در سزارین چقدر طول می کشد، شما باید چه انتظاراتی داشته باشید و انجام چه کارهایی برایتان ممنوع است؟

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

چرا پزشک سزارین را به شما پیشنهاد می کند؟

اگر خود را برای زایمان طبیعی آماده کرده باشید و بعد بفهمید که قرار است سزارین شوید، برایتان ناگوار و دشوار خواهد بود. ناگهان همه  تصوری که از درد و فشار زایمان داشتید جای خود را به ترس و نگرانی برای عمل جراحی می دهد.

پزشک ممکن سات به دلایل متعددی که بعداً به ان اشاره می کنیم، عمل سزارین از پیش برنامه ریزی شده را به شما پیشنهاد کند:

عفونت/ ار مبتلا یه عفونت فعال تبخال تناسلی و یا اچ وی مثبت باشید، از انجا که امکان انتقال این عفونت از طریق زایمان طبیعی وجود دارد، پزشم بر عمل سزارین تاکید جدی خواهد داشت.

موارد پزشکی خاص/ زایمان طبیعی بسیار استرس زا است،  لذا اگر سابقه بیماری های مزمن نظیر دیابت، بیماری قلبی، فشار خون بالا و یا بیماری کلیوی دارید، سزارین برای شما انتخاب می شود.

وزن مادر/ اگر شما اضافه  وزن زیادی دارید و یا جز افراد چاق هستید، باید بدانید که چاقی و اضافه وزن زیاد عوارض و خطرات زایمان طبیعی را افزایش می دهد. برای جلوگیری از این عوارض، پزشک سزارین را توصیه کند.

اندازه نوزاد/ یکی دیگر از عوامل تعیین کننده ی نوع زایمان، اندازه ی نوزاد است، اگر نوزاد به قدری بزرگ باشد که امکان زایمان از طریق کانال واژن مقدور نباشد، باید سزارین را برگزید.

چند قولویی/ اگر چند قلو باردار هستید، احتمال اینکه سزارین شوید، بیشتر است.

اشکال در جفت/ اگر جفت به طور کامل یا تا حدودی دهانه ی رحم را مسدود کند و یا از دیواره رحم جدا شود، انجام عمل سزارین به نفع شما و نوزادتان خواهد بود.

همچنین ممکن است سزارین در شرایط اورژآنسی زیر بدون برنامه ریزی قبلی انجام شود.

  • فرایند زایمان متوقف شود.
  • بعد از پایان هفته چهل، علائم زایمان وجود نداشته باشد.
  • زجر جنینی یعنی کمبود اکسیژن برای جنین وجود داشته باشد
  • مادر خسته شده و توان خود را از دست داده باشد.
  • پارگی رحم
  • پرولاپس بند ناف

سزارین چقدر طول می کشد؟ اینکه از قبل برنامه ریزی صورت گرفته باشد یا خیر، در تعیین مدت زمان آن مهم است.

سزارین برنامه ریزی نشده، چقدر زمان نیاز دارد؟ شرایط عمل جراحی که در شرایط اورژآنسی و بدون برنامه ریزی انجام می شود از لحظه ی اولین برش تا تولد کامل نوزاد حدود دو دقیقه به طول خواهد انجامید.

سزارین برنامه ریزی شده چه مدت طول می کشد؟ مدت زمان لازم برای سزارین برنامه ریزی شده، در کل حدود 10 الی 15 دقیقه است. خارج کردن جفت و بخیه نیز 45 دقیقه زمان لازم دارد.

بعد از سزارین چه مدت باید در بیمارستان تحت مراقبت باشید؟

بسیاری از بانوان تصور می کنند که یک روز بعد از زایمان می توانند همراه نوزاد مرخص شوند. اما بهتر است بدانید سزارین با زایمان طبیعی فرق دارد. در واقع سزارین یک عمل جراحی بزرگ است و بهبودی شکا کمی طول می کشد و باید مدت بیشتری در بیمارستان تحت مراقبت باشید. بسیاری از مادران دو تا سه روز پس از سزارین در بیمارستان بستری می شوند. شاید با خود بگویید این مدت برای یک سزارین ساده زمان زیادی است اما وقتی آثار بیهوشی از بدن مادر خارج می شود، به مراقبت بیشتری نیاز دارد و باید از حیث عوارض جانبی بررسی شود.

بهبوید کامل سزارین چقدر زمان نیاز دارد؟

حتی در زایمان طبیعی، بدن از تحملدرد و زایمان نیاز به زمان دارد  تا بهبودی کامل برسد. سزارین به مراتب دشوار تر بوده و مدت زمان لازم برای بهبودی بعد از سزارین طولانی تر و حدود 6 هفته خواهد بود. شاید با خود بیندیشید که چگونه باید طی این مدت مراقبت از نوزاد امورات منزل را بر عهده بگیرید، بهتر است در انجام کارهای خانه و پخت و پز از دوستان و خانواده کمک بخواهید و بین شیردهی قدری استراحت کنید.

نکات مفید برای تسریع بهبودی

  • مدت زمان بهبوی پس از سزارین در بین مادران متفاوت است، شما باید به خودتان فرصت کافی بدهید تا به سلامتی کامل دست پیدا کنید.
  • حتما پزشک معالج راهکارهایی برای تسریع روند بهبودی به شما پیشناد می کند، ما نیز در این جا برای درمان سریع و بدن استرس به نکاتی اشاره خواهیم کرد:
  • داروهایتان را به موقع و مرتب مصرف کنید.
ادامه مطلب...

تنگی پیشابراه

پارسیان آوید (پرستار بیمار در منزل): به باریک شدن غیر طبیعی قیمتی از پیشابراه (یعنی مجرای عبور ادرار از مثانه به خارج از بدن) اصطلاحاً تنگی پیشابراه (Urethral Stricture) گفته می شود. تنگی پیشابراه بر اثر زخمی شدن و باقی ماندن جای زخم در دیواره پیشابراه ایجاد می شود و باعث باریک شدن پیشابراه بر اثر صدماتی که با وسایل پزشکی مثل سوند، سیستوسکوپی (وسله ای برای دیدن داخل مثانه) و یا عمل برداشتن پروستات (پروستاتکتومی) ایجاد می گردد رخ می دهد. زخمی که بر اثر این وسایل ایجاد می شود معمولاً در افراد بالای 50 سال دیده می شود . شایع ترین علل ایجاد زخم در پیشابراه در تمام جهان عبارتند از: التهاب دائم پیشابراه بر اثر عفونتهای جنسی مقاربتی (مثل سوزاک) و نیز صدمات تصادفی به قسمت دستگاه تناسلی (مثل شکستگی لگن). چنین مشکلاتی معمولاً در جوانها شایعتر می باشد.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

تنگی پیشابراه چیست؟

علائم و مشکلات تنگی پیشابراه در طی زمان و به تدریج بدتر می شود. این علائم عبارتند از:

  • اشکال در ادرار کردن
  • ضعیف بودن جریان ادرار
  • چکه کردن ادرار پس از پایان ادرار کردن
  • احساس اینکه بعد از ادرار کردن هنوز مثانه به طور خالی نشده است و باز در آن ادرار وجود دارد.
  • نیاز به دفع ادرار به طور مکرر (تکرار ادرار

اگر تنگی پیشابراه درمان نشود ممکن است به طور کامل جلوی جریان ادرار را گرفته و باعث احتباس ادرار شود. تخلیه ناقص ادرار از مثانه و باقی ماندن ادرار در آن می تواند باعث ایجاد التهاب مثانه (سیستیت) شود. در بعضی موارد، تخلیه ناقص ادرار از مثانه می تواند باعث افزایش فشار غیر طبیعی در دستگاه ادراری گردد که می تواند منجر به آسیب دیدن کلیه ها شود.

نحوه درمان تنگی پیشابراه

پزشک شما را معاینه بدنی خواهد نمود تا ببیند که آیا مثانه شما بزرگ شده است یا خیر. سپس او ممکن ایت آزمایشهایی را با استفاده از اشعه ایکس انجام دهد تا ببیند که آیا در هنگام ادرار کردن، مثانه شما به طور کامل از ادرار تخلیه می شود یا خیر. اگر در این آزمایش دیده شد که سرعت تخلیه مثانه کند می باشد و حجم زیاد و غیر طبیعی ادرار در مثانه باقی می ماند، پزشک ممکن است به وجود تنگی پیشابراه مشکوک شود. آزمایشهای بعدی (با استفاده از بررسی های اورودینامیک) ممکن است وجود یا عدم وجود یک تنگی پیشابراه را نشان دهد که با استفاده از سیستوسکوپی و اشعه ایکس می توان محل تنگی را نیز مشخص نمود. اگر یک تنگی در پیشابراه شناسایی شد، درمان آن بستگی به محل آن و عوامل دیگری مثل سن فرد خواهد داشت. ساده ترین درمان تنگی پیشابراه، گشاد کردن آن می باشد. برای انجام این کار، بعد از بی حسی موضعی، با استفاده از یک وسیله باریک و انعطاف پذیر که وارد مجرای ادرار می شود قسمت تنگ شده را به آرامی باز و گشاد می کنند. این کار را هر هفته و به مدت چند ماه تکرار می کنند. برای تنگی های شدیدتر، ممکن است بافت زخمی پیشابراه را با عمل جراحی و از طریق سیستوسکوپی بردارند. اگر بافت زخمی پیشابراه خیلی زیاد باشد ممکن است قسمت تنگ شده پیشابراه برداشته شود و با استفاده از جراحی پلاستیک اقدام به ترمیم آن قسمت شود.

ادامه مطلب...

نارسایی مزمن کلیه

 

پارسیان آوید(پرستار بیمار در منزل):در نارسایی مزمن کلیه، صدمات پیشرونده به کلیه ها باعث تدریجی توانایی آنها در برداشتن مواد زائد و اضافی آب از بدن می شود. در نتیجه مواد زائد در بدن زیاد شده و باعث بروز مشکلاتی می شوند. در بسیاری از موارد، قبل از این که مواد زائد شروع به تجمع در بدن کنند، عملکرد کلیه ها تا 60 درصد کاهش یافته است و تا این زمان کلیه ها ممکن است صدمات جبران ناپذیری دیده باشند. بنابراین دیالیز و یا پیوند کلیه ممکن است در این موارد لازم باشد.

علل نارسایی مزمن کلیه

نارسایی مزمن کلیه می تواند بر اثر بیماری هایی که به طور پیشرونده ای باعث صدمه به کلیه ها می شوند مثل بیماری کلیه پلی کیستیک و یا بیماری گلوکرولونفریت ایجاد شود.

نارسایی مزمن کلیه همچنین ممکن است بر اثر بیماری هایی مثل مرض قند یا بالا  بودن  فشار خون نیز ایجاد شود. افرادی که دچار بیماری سلول داسی شکل هستند در خطر ابتلا به نارسایی مزمن کلیه  می باشند زیرا گلبولهای قرمز خون آنها که به شکل داس می باشد باعث انسداد رگهای  خونی کوچک که کلیه را خونرسانی می کنند می شود. نارسایی مزمن کلیه همچنین می تواند به دنبال انسداد طولانی مدت دستگاه ادراری نیز ایجاد شود ( مثل انسدادی که بر اثر بزرگ شدن غده پروستات ایجاد می گردد).

علایم نارسایی مزمن کلیه

علایم اولیه نارسایی مزمن کلیه به تدریج و در عرض چند هفته یا چند ماه ظاهر می شود و اغلب این علایم بصورت مبهم هستند (مثل ضعف و بی اشتهایی). بعد از این مدت، ممکن است علایم واضح ظاهر شوند که عبارتند از :

  • تکرار ادرار
  • رنگ پردیگی، خارش و کبود شدن آسان پوست
  • تنگی نفس
  • سکسکه های طولانی مدت
  • تهوع و استفراغ
  • پرش یا منقبض شدن عضلات
  • گرفتگی عضلات ساق پا
  • خواب گرفتگی یا سوزن سوزن شدن دستها یا پاها

نارسایی مزمن کلیه همراه با عوارض متعدد دیگری مثل بالا بودن فشار خون ، پوکی استخوان و کم خونی می باشد.

نحوه تشخیص نارسایی مزمن کلیه

اگر شما دارای علایم نارسایی مزمن کلیه باشید، پزشک برایتان در خواست آزمایش ادرار و آزمایش خون خواهد نمود. همچنین برای اندازه گیری طول کلیه ها، سونوگرافی یا سی تی اسکن انجام می شود. کوچک بودن غیر طبیعی کلیه ها اغلب نشانه وجود نارسایی مزمن کلیه  می باشد.

به علاوه پزشک ممکن است در خواست نمونه برداری (بیوپسی) از کلیه ها را بنماید تا وضعیت بافت کلیه ها و میزان آسیب دیدن آنها مشخص گردد.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

نحوه درمان نارسایی مزمن کلیه

درمان نارسایی مزمن کلیه بستگی به علت ایجاد کننده این مشکل دارد و داروهای کورتون دار ممکن است برای درمان بعضی از انواع گلومرولونفریت ها تجویز شود. همچنین داروهایی برای پایین آوردن فشار خون به این بیماران داده می شود.

اگر انسدادی در دستگاه ادراری وجود داشته باشد شما احتمالاً نیاز به عمل جراحی برای بر طرف کردن این انسداد خواهید داشت. به علاوه، پزشک شما به طور مرتب وضعیت پیشرفت بیماری را کنترل خواهد کرد و تاثیر درمانهایی که تجویز شده را بررسی می کند.

عاقبت نارسایی مزمن کلیه بستگی به علت ایجاد کننده آن و شدت صدمه ای که به کلیه وارد شده است دارد. اگر پزشک شما بتواند علت بوجودآورنده این وضعیت را درمان نماید و از بروز صدمات بیشتر به کلیهها جلوگیری نماید، ممکن است نیازی به دیالیز پیدا نکنید. با اینحال در بسیاری از موارد، درمان فقط باعث کند شدن پیشرفت بیماری می شود. بعد از چندین ماه و یا حتی چندین سال، نارسایی مزمن کلیه ممکن است منجر به مرحله آخرنارسایی کلیه شود که در این صورت، صدمات وارده به کلیه ها غیر قابل بازگشت هستند. در این مرحله، انجام دیالیز و یا پیوند کلیه ضروری می باشد.

در مرحله آخر نارسایی کلیه، کلی ها بیش از 90 درصد عملکرد طبیعی خود را از دست داده اند. بنابراین آنها قادر نیستند که مواد زائد بدن را تصفیه نمایند و آب اضافی بدن را خارج کنند. مرحله آخر نارسایی کلیه معمولاً بر اثر پیشرفت نارسایی مزمن کلیه ایجاد می شود. در صورت عدم انجام اقدامات لازم مثل انجام دیالیز و پیوند کلیه، این وضعیت باعث مرگ بیمار خواهد شد.

علایم مرحله آخر نارسایی کلیه

مهمترین علایم مرحله آخر(end- stage) نارسایی کلیه معمولاً عبارتند از:

  • کاهش شدیدحجم ادرار
  • ورم صورت، دستها و چاها و شکم
  • خواب آلودگی شدید
  • ماهش وزن
  • سردرد و استفراغ
  • باردار شدن زبان
  • خارش شدید پوست

نحوه تشخیص مرحله آخر نارسایی کلیه

اگر پزشک مشکوک به این شود که شما دچار مرحله آخر نارسایی کلیه هستید ابتدا اقدام به انجام آزمایش ادرار و آزمایش خون خواهد نمود تا میزان مواد زائد بدن را مشخص نماید. اگر علت نارسایی کلیه هنوز مشخص نشده است ممکن است پزشک در خواست انجام سونوگرافی و یا سی تی اسکن از کلیه ها را بنماید.

نحوه درمان مرحله آخر نارسایی کلیه

درمان معمول برای مرحله آخر نارسایی کلیه، انجام دیالیز می باشد که با این روش ، مواد زائد از خون برداشته شده و تعادل آب در بدن کنترل می گردد. با اینحال، انجام دیالیز در طولانی مدت می تواند منجر به بروز عوارضی مثل ضعیف شدن تدریجی استخوان ها شود. بخاطر کمبود هورمون اریتروپوئیتین که درکلیه ها ساخته می شود، کم خونی ایجاد می گردد زیرا این هورمون باعث تحریک تولید گلبولهای قرمز می شود. با اینحال، کم خونی را می توان به آسانی با تزریق آمپول اریتروپوئیتین درمان نمود.

انجام پیوند کلیه، بهترین امید برای برگشتن به زندگی طبیعی می باشد. اشکال اصلی پیوند کلیه این است که شما مجبور هستید که تا آخر عمرتان ار داروهای سرکوب کننده ایمنی (ایمونوسوپرسانت) استفاده  نمایید تا سیستم ایمنی شما کلیه پیوندی را پس نزند. گاهی اوقات در صورتی که کلیه پیوندی از کار بیفتد لازم است که یک کلیه دیگر پیوند زده شود. اگر شما پیوند کلیه انجام ندهید باید تا اخر عمر از دیالیز استفاده نمایید.

پیوند کلیه

مرحله آخر نارسایی کلیه را می توان با انجام پیوند کلیه درمان نمود و با قرار دادن یک کلیه سالم در بدن، کار هر دو کلیه خراب شده را انجام داد. کلیه را می توان از اعضاء زنده خانواده یا سایر افراد و نیز بعد از مرگ آنها به دست آورد. کلیه جدید را در محل لگن قرار می دهند و کلیه بیمار را معمولاً در همان جای خودش باقی می گذارند و به آن دست نمی زنند. عمل پیوند کلیه معمولاً حدود 3.5 ساعت طول می کشد. پیوند کلیه باعث می شود که نیاز به  انجام دیالیز بر طرف شود و اغلب اجازه می دهد که فرد به زندگی طبیعی خود بازگردد.

دیالیز

از دیالیز برای درمان نارسایی کلیه استفاده می شود و عمل کلیه ها را که تصفیه کردن مواد زائد و آب اضافی خون می باشد را دستگاه دیالیز انجام می دهد. دیالیز را می توان در نارسایی حاد کلیه ها به عنوان یک درمان موقتی و در مرحله آخر نارسایی کلیه به عنوان یک درمان طولانی مدت در نظر گرفت. در نوع دیالیز وجود دارد:

  • دیالیز صفاتی: که در این روش از شاء صفاق شکم به عنوان یک فیلتر یا صاف کننده استفاده می شود.
  • همودیالیز که با استفاده از یک دستگاه دیالیز، خون تصفیه می گردد.

دیالیز صفاقی

در دیالیز صفاقی، غشایی که محتویات شکم در آن قرار می گیرند و به آن صفاق گفته می شود به جای کلیه ها استافده می شود تا خون را تصفیه کند. با استفاده از این روش، بیماران می توانند روزی چهار بار در خانه خون را تصفیه کنند. در طی هر بار دیالیز صفاقی، مایع دیالیز که حدود 4 تا 6 ساعت قبل به داخل شکم تزریق شده است را از طریق یک سوند که به دیواره شکم فرو برده می شود تخلیه می کنند. این مایع با یک محلول تازه عوض شده و سپس اتصلالات سوندها از بدن جدا شده و شما می توانید فعالیتهای روزمره خود را انجام دهید. در فواصل زمانی بین انجام این کارها، مواد زائد و آب اضافی بدن به طور دائم و پیوسته از عروق خونی صفاق به سمت مایع دیالیز می روند.

همودیالیز

در روش همودیالیز، خون توسط یک دستگاه که دارای فیلتر یا صافی می باشد از بدن خارج می شود و بعد از اینکه مواد زائد و آب اضافی آن گرفته شد دوباره وارد بدن می شود. مدت زمان انجام هر بار دیالیز حدود 3 تا 4 ساعت طول می کشد و معمولاً هفته ای سه بار باید این کار انجام شود.

ادامه مطلب...

سنگ مثانه

پارسیان آوید(پرستار بیمار در منزل): اگر مواد زائد موجود در ادرار، کریستالیزه شوند، درمثانه سنگ ایجاد می گردد. حدود هشتاد درصد سنگ های مثانه حاوی کلسیم می باشد که بخاطر وجود  بیش از حد نمک های ادرار تشکیل می شوند. اندازه بیشتر این سنگ ها بین 2 میلی متر تا 2 سانتی متر می باشد اما بعضی از آنها داراری اندازه های بزرگتری هستند. سنگ های مثانه در آقایان سه برابر بیشتر بیشتر از خانمها ایجاد می شود و در افراد بالای 45 سال شایع تر می باشد.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

علائم سنگ های مثانه

اگر به خاطر عدم تخلیه کامل مثانه، ادرار در مثانه باقی بماند احتمال ساخته شدن سنگ های مثانه بیشتر می شود. احتمال ساخته شدن سنگ های مثانه در افرادی که دچار عفونتهای ادراری مکرر و دائمی می شوند بیشتر می باشد. بعضی از اختلالات و بیماریهای متابولیک (مثل نقرس) می توانند باعث افزایش میزان مواد زائد در ادرار شده و احتمال تشکیل شدن سنگ را افزایش دهند.

 

وجود یک سنگ کوچک در مثانه ممکن است باعث بروز هیچگونه مشکلی نشود. با اینحال، وقتی که اندازه سنگ بزرگ تر می شود ممکن است باعث تحریک کردن مخاط دیواره مثانه شود که این کار باعث بروز علایم زیر می شود:

  1. مشکل شدن و دردناک شدن ادرار کردن
  2. تکرار ادرار و احساس دفع ادرار به طور فوری
  3. وجود خون در ادرار

اگر هر یک از علایم فوق در شما ایجاد شد باید بدون تلف کردن وقت، به پزشک مراجعه نمایید. اگر سنگهای مثانه را درمان نکنیم ممکن است باعث تحریک عضلات دیوراه مثانه شده و بی اختیاری ادراری نوع فوریتی را ایجاد نماید. سنگی که جلوی دهانه خروجی مثانه را بگیرد می تواند منجر به احتباس ادراری یا سیستیت شود که ممکن است بسیار دردناک باشد.

نحوه درمان سنگ های مثانه

اگر پزشک به وجود سنگهای مثانه در شما مشکوک شود اقدام به انجام آزمایشهایی خواهد نمود. گرفتن یک عکس رادیوگرافی از شکم یا اوروگرافی داخل وریدی ممکن است توسط پزشک درخواست شود. نمونه خون و ادرار نیز بررسی و تجزیه می شوند تا علائم وجود عفونت و یا یک بیماری متابولیک (مثل نقرس) ارزیابی شود. بعلاوه، برای بررسی مخاط دیواره مثانه ، سیستوسکوپی ممکن است انجام گردد.

درهنگام سیستوسکوپی معمولاً میتوان سنگهای مثانه را به قطعات کوچکتری خرد نمود که از طریق ادرار خارج شود. با استفاده از امواج صوتی نیز می توان از طریق دستگاه سنگ شکن، سنگهای مثانه را خرد نمود. اگر سنگهای مثانه خیلی بزرگ باشند ممکن است نیاز به عمل جراحی و درآوردن آنها باشد.

سنگهای مثانه اغلب دوباره عود میکنند. حدود 60 درصد افرادی که سنگهای مثانه شان به طور موفقیت آمیزی درمان و بیرون آورده شده است در عرض 7 سال دوباره دچار این سنگها می شوند.

ادامه مطلب...

سرطان کلیه

پارسیان آوید(پرستار بیمار در منزل):در اکثر موارد سرطان کلیه، یک تومور (غده) از بافت خود کلیه ایجاد می شود. به ندرت، سرطان ممکن است از سایر قسمتهای بدن به کلیه انتقال یابد.

سه نوع اصلی سرطان کلیه وجود دارد. شایع ترین نوع سرطان کلیه، آدنوکارسینوما می باشد که از سلولهایی که بدنه اصلی کلیه ها را می سازند ایجاد می شود. نوع دیگر سرطان کلیه که نوع نادری می باشد را اصطلاحاً کارسینومای سلول بینابینی (ترانزیشنال) می نامند که از سلولهایی که سیستم جمع کننده ادرار را می پوشانند ایجاد می شود (یعنی از سلولهایی که در دیواره لوله ای که از کلیه ها تا مثانه و پیشابراه، ادرار را به خارج می برند) این نوع از سرطان بیشتر در افراد سیگاری دیده می شود زیرا توتون سیگار حاوی مواد سرطان زایی است. همچنین در افرادی که با مواد سرطان زای رنگهای شیمیایی سر و کار دارند و یا حتی چندین سال قبل با این مواد کار کرده اند این سزطان در آنها شایعتر می باشد. نوع سوم سرطانهای کلیه را اصطلاحاً تومور ویلمز می نامند که یا از همان هنگام تولد نوزاد وجود دارد و یا این که تا پنج سالگی ظاهر می شود.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

علایم سرطان کلیه

در مراحل اولیه سرطان کلیه اغلب هیچ علامتی دیده نمی شود. با اینحال ممکن است علایم زیر دیده شوند:

  • تکرار ادرار و دردناک بودن ادرار کردن
  • وجود خون در ادرار
  • کاهش وزن

اگر شما متوجه وجود خون در ادرارتان شدید (تغییر رنگ ادرار) فوراً با پزشکتان تماس بگیرید.

نحوه درمان سرطان کلیه

اگر پزشک مشکوک شود که شما دارای سرطان کلیه هستید، اقدام به انجام سونوگرافی، سی تی اسکن و یا اوروگرافی داخل وریدی از کلیه ها خواهند نمود. کلیه مبتلا را می توان با عمل جراحی بیرون آورد. اگر سرطان کلیه به جاهای دیگر بدن انتشار یابد ممکن است نیاز به انجام شیمی درمانی هم بشود.

حدود 70 درصد افرادی که دچار ده ای (توموری) در کلیه هایشان بوده اند و این غده ای (توموری) در کلیه هایشان بوده اند و این غده با عمل جراحی بیرون آورده شده است (حتی اگر این غده بزرگ باشد) به مدت بیش از 5 سال زنده خواهند ماند. اگر قبل از این که سرطان کلیه تشخیص داده شود سرطان به جاهای دیگر بدن هم پخش شود احتمال زنده ماندن این افراد کاهش می یابد. با اینحال درمانهایی مثل رادیوتراپی می توانند سراعت انتشار سرطان زا کند نموده و درد این بیماران را تسکین دهند.

 

 

ادامه مطلب...

نارسایی آئورت

پارسیان آوید(پرستار بیمار در منزل):دریچه آئورت باعث جدا شدن قلب از شریان آئورت می شود. شریان آئورت بزرگترین و اصلی ترین شریانی اس که از قلب خارج می شود. دریچه آئورت به طور طبیعی باعث می شود که خون از آئورت به قلب برنگردد. در بیماری نارسایی آئورت، لت های دریچه محکم بسته نمی شوند و باعث می گردند که خون از آئورت به قلب نست کند. در نتیجه قلب مجبور است که سخت تر و تندتر تلمبه بزند تا جریان خون به اندازه کافی در سر تا سر بدن جریان داشته باشد اما ممکن است این وضعیت در نهایت باعث شود که نارسایی قلبی مزمن ظاهر شود.

پرستار کودک در منزل

پرستار سالمند در منزل

علل بروز نارسایی آئورت

از هر 50 پسر یک نفر و از هر 100 دختر یک نفر در هنگام تولد به جای این که دریچه آئورتشان به طور طبیعی دارای سه لت باشدف فقط داراری 2 لت هستند. یکی از علل این وضعیت، بیماری نادر ژنتیکی به نام سندروم مارفان می باشد. یک علت احتمالی صدمه دیدن به دریچه آئورت در سنین بالاتر، بروز عفونت درآن می باشد. لت های دریچه آئورت همچنین ممکن است بر اثر یک التهاب نادر مفصل ها به نام بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان دچار نشتی شوند. سایر علل نارسایی آئورت عبارتند از بیماری تب و روماتیسمی و بیماری سیفیلیس، اما این بیماری ها امروزه در کشور های پیشرفته به ندرت دیده می شوند زیرا از آنتی بیوتیک ها به طور موثر و گسترده ای استفاده می شود.

علایم نارسایی آئورت

اگر نارسایی آئورت خفیف باشد ممکن است به مدت چندین سال علایمی ایجاد نکند . اگر علایم آن ظاهر شوند ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی
  • تنگی نفس در هنگام فعالیت بدنی
  • طپش قلب (آگاهی از این که ضربان قلب به طور شدیدی می زند)

در نارسایی شدید آئورت در نهایت ممکن است نارسایی قلبی بوجود آید و منجر به بروز علایمی مثل تنگی فس دایمی و ورم کردن مچ پاها شود.

نحوه درمان نارسایی آئورت

اگر نارسایی آئورت باعث بروز هیچ علامتی نشود، معمولاً به طور اتفاقی در یک معاینه معمولی این وضعیت کشف می گردد. سپس پزشک ممکن است تقاضای گرفتن نوار قلبی نماید تا فعالیت الکتریکی قلب را ارزیابی کند. به علاوه، ممکن است اکوکاردیوگرافی نیز انجام شود تا حرکت دریچه های قلب بررسی شوند. یک عکس رادیوگرافی از سینه ممکن است گرفته شود تا مشخص شود که آیا به علت نارسایی قلبی، قلب بزرگ شده است یا خیر.

اگر نارسایی آئورت خفیف باشد، اغلب هیچ درمانی نیاز نمی باشد. با اینحال اگر شما دارای علایم هستید و یا اگر نارسایی قلبی مزمن ایجاد شده است، ممکن است نیاز به درمان با داروهایی مثل داروهای مهارکننده ACE که باعث کاهش کار قلب می شوند داشته باشید.

اگر درمان دارویی نتواند علایم شما را تسکین بدهد، ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی برای ترمیم و یا تعویض دریچه با یک دریچه انسانی و یا یک دریچه مصنوعی داشته باشید. اگر عمل جراحی قبل از این که نارسایی قلبی ایجاد شود انجام پذیرد احتمال زیادی دارد که موفقیت آمیزتر باشد.

یک دریچه غیر طبیعی و یا یک دریچه تعویض شده آئورت احتمال بیشتری نسبت به یک دریچه آئورت سالم برای ابتلاء به عفونت دارد. بنابراین قبل از اقدام برای رفتن به دندانپزشکی برای معالجه دندانهایتان باید از آنتی بیوتیک استفاده نمایید تا در صورتی که میکروبهایی وارد جریان خون شد، از بین رفته و نتواند خود را به دریچه آئورت برساند و آن را عفونی نماید.

هنگامی که با عمل جراحی، دریچه آئورت ترمیم یا تعویض شد، عاقبت این بیماران خوب خواهد بود و طول عمر آنها طبیعی خواهد بود.

جهت#استخدام#پرستار#تهران#استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

ادامه مطلب...

پیر چشمی و سالمندان

چشم دریچه ای رو به جهان است که انسان با آن می تواند دنیا را به خوبی ببیند و هرگونه مشکلی که در بینایی به وجود بیاید، می تواند ناخوشایند محسوب شود. عدسی چشم انسان با افزایش سن و به مرور زمان به قدری کدر می شود که حتی فرد ممکن است فرش زیر پاهایش را کدر و رنگ پریده ببیند. همه این ها نشانه هایی از ابتلا به آب مروارید است.

دوران پیری و سلامت چشم ها

چشم این قابلیت را دارد که علاوه بر اینکه تصویری شفاف را برای ما به وجود می آورد، می تواند تصاویر را دور و نزدیک (زوم) هم کند. چشم گاهی می تواند تا فاصله ۶ تا ۱۰ متری را هم ببیند و از طرفی توانایی دیدن فاصله ۳۰ تا ۴۰ سانتی متری یا حتی کم تر را نیز دارد. وقتی سن بالا می رود به مرور زمان چشم انسان دیگر توان قبلی خود را ندارد و از سن ۴۰ سالگی به بعد، شفافیت عدسی چشم کم می شود. برای مثال، اگر قرار باشد فرد جوانی در یک اتاق با یک لامپ مطلبی را بخواند، فرد مسن برای خواندن متن در همان اتاق به ۳ برابر نور بیشتر احتیاج دارد تا بتوان متن را واضح تر ببیند.

 

تغییر نمره عینک یکی دیگر از دلایل ابتلا به آب مروارید می تواند باشد. برای مثال نمره عینک فرد به مدت ۲۰ سال ثابت مانده و یک مرتبه بعد از گذشت این مدت زمان، زاید می شود و فرد در چنین شرایطی برای بررسی چشم به پزشک مراجعه می کند. تغییر نمره عینک مطالعه هم یکی دیگر از علائم ابتلا به آب مروارید است.

دردسرهای چشم های فرسوده

مشکلات ناشی از آب مروارید در مراحل اولیه با زدن عینک به راحتی قابل حل است ولی با گذشت زمان، تاری و عدم تطابق دید بیشتر و بیشتر می شود به گونه ای که فرد هنگام رانندگی برای دیدن تابلوها یا علائم راهنمایی مشکل پیدا می کند؛ در چنین شرایطی زدن عینک کمک چندانی به بیمار نمی کند.

این مشکل معمولا در سنین حدود ۶۰ تا ۸۰ سال به وجود می آید. هرچقدر میزان کدر بودن در عدسی چشم بیشتر شود، نشان دهنده این مسئله می تواند باشد که عدسی در حال سفت و سخت شدن تر شدن است.

سفت و سخت تر شدن عدسی، در اصطلاح «رسیدن آب مروارید» گفته می شود؛ در چنین شرایطی دید نامطلوب بیمار باعث کاهش کیفیت زندگی او خواهدشد. برای مثال، فرد توانایی رانندگی به ویژه در شب را از دست می دهد و حتی در موارد شدید، راه رفتن هم برایش به یک مشکل تبدیل می شود.

زمانی که آب مروارید پیشرفت نکرده و نرسیده باشد، عمل جراحی آن راحت تر است ولی متخصص چشم پزشک تا زمانی که آب مروارید نرسیده باشد و مشکلات زیادی برای فرد به وجود نیاورد، چشم را عمل نمی کند. چون همان مقدار دید برای فرد کافی است ضمن اینکه عمل جراحی عوارض زیادی برای بیمار می تواند در پی داشته باشد. پارگی شبکیه چشم از مهم ترین عوارض عمل جراحی آب مروارید می تواند باشد، به همین دلیل چشم پزشک با وجود سخت شدن عمل جراحی، آن را تا جای ممکن (دید بیمار مشکلات جدی نداشته باشد) به تعویق می اندازد تا چشم بیمار دچار آسیب های جدی نشود.

زمانی که آب مروارید بیش از اندازه می رسد، چشم می تواند دچار آب سیاه شود. کدرشدن و سختی عدسی چشم به مرور زمان بیشتر و بیشتر خواهد شد که این مسئله با بزرگ شدن عدسی داخل چشم همراه است. عدسی چشم به مرور زمان به قدری بزرگ می شود که راه خروج مایعات و مواد داخل چشم را می بندد، بسته شدن راه خروج مواد داخل چشم باعث بالارفتن فشار داخل چشم می شود، درواقع بزرگ شدن عدسی، فشار شدید را به چشم وارد می کند.

اگر فشار چشم از حد معینی بگذرد آب سیاه به وجود می آید. اگر چشم فرد دچار حمله آب سیاه شود و فشار چشم بیش از اندازه بالا برود، احتمال نابیناشدن فرد وجود دارد که در چنین شرایطی باید چشم فر را به شکل اورژانسی جراحی کرد، حتی قند بالا و چربی بالا را برای انجام این جراحی باید نادیده گرفت چون هرگونه به تعویق انداختن جراحی، بینایی را به خطر می اندازد.

امروزی روش های جدیدی برای عمل جراحی آب مروارید وجود دارد که بیمار به آسانی می تواند از آن ها بهره مند شود. «فیکو» عمل جراحی ای است که برای بیماران مبتلا به آب مروارید از آن کمک گرفته می شود شاید خیلی از افراد به اشتباه تصور می کنند که فیکو نوعی عمل جراحی است که با لیزر انجام می شود، در حالی که در این نوع از عمل جراحی از اشعه اولتراسوند یا اولتراسونیک کمک می گیرند.

پزشک متخصص، ابتدا یک وسیله شبیه سرنگ را وارد چشم بیمار می کند که حالت سوزن مانند دارد، این وسیله به آرامی همراه با اشعه اولتراسوند وارد عدسی چشم می شود و داخل عدسی را به حالت آبکی در می آورد، کنار سوزن یک ساکشن (مکنده) وجود دارد که محتویات داخل عدسی را بیرون می کشد و به این ترتیب تنها کپسول عدسی داخل چشم باقی می ماند.

لنزهای مختلفی برای جایگزین شدن با عدسی طبیعی وجود دارند ولی به طور کلی در کشور ما ۲ نوع لنز نزدیک و دور، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. لنزهای نزدیک و لنزهای دور با توجه به شرایط بیمار انتخاب می شوند. گاهی برخی پزشک ها از لنزهای دوکاره استفاده می کنند که می تواند مشکلاتی را برای دید بیمار به وجود بیاورد. استفاده از این لنزها فقط در افرادی کاربرد دارد که وسواس در دید نداشته باشند و دائم چشم ها را باز و بسته نکنند تا لنز را  امتحان کنند.

لنزهای دوکاره باعث می شوند که بیمار پس از جراحی، دور و نزدیک را به طور هم زمان خوب نبیند و درواقع هر دو دید بیمار با مشکل مواجه می شود. لنز باید به درستی انتخاب شود، به همین دلیل فرد برای تعیین نمره لنز باید به یک اپتومتریست خوب مراجعه کند. تعیین نمره چشم، قطر کره چشم و انحنای آن مهم است که این کار با رایانه انجام می شود ولی ممکن است تا حدودی با خطا همراه باشد.

متخصص چشم باید تا جایی که می تواند از لنز مناسب بیمار استفاده کند. گاهی بیمار باید رانندگی کند و کار او به گونه ای است که ساعت ها بیرون می رود، در چنین شرایطی باید از لنزهایی استفاده کرد که فرد بتواند فواصل دور را به خوبی ببیند. اگر فرد مجبور به مطالعه زیاد باشد، در چنین شرایطی لنز برای دید نزدیک انتخاب می شود ولی به طور کلی برای بیشتر بیماران لنزهایی انتخاب می شوند که دیدن دور را برای آن ها تسهیل می کنند، فرد می تواند مشکل دید نزدیک خود را با زدن عینک به راحتی حل کند.

مراقبت های بعد از عمل

این نوع عمل جراحی خیلی دردسرساز نیست و بعد از گذشت ۲۴ ساعت از عمل جراحی، پانسمان چشم بیمار توسط پزشک باز می شود. مزیت این عمل جراحی را می توان در نزدن بخیه و جوش خوردن سریع محل ورود سوزن به داخل چشم دانست. برای اینکه به چشم فشار وارد نشود، فرد باید از قاب های مخصوص که شبیه نعلبکی هستند در زمان شب (به مدت یک تا ۲ هفته) استفاده کند.

ریختن قطره و مراقبت از چشم برابر عفونت یک مسئله بسیار ضروری است و فرد باید این موضوع را جدی بگیرد. رفتن حمام به مدت ۵ تا ۷ روز برای بیمار ممنوع است.

 

 

 

 

 

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری