تگ - والدین

جدایی و طلاق والدین

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): کودکان با جدایی از آنهایی که دوستشان دارند و به آنها اطمینان دارند بار سنگین عاطفی را تجربه می کنند. البته آنها باید رنج جدایی را که بخشی از فرآیند رشد سالم و طبیعی آنهاست، درک کنند اما جدایی به آنها فشار روحی زیادی را وارد می سازد. جدایی و طلاق گرفتن والدین، کودک را با شتاب پیش می برد، چرا که او را مجبور می کند که پیشاز موقع، بزرگ شود. جدایی های دیگری که همین اثر را می گذارند شامل نقل مکان به یک خانه جدید، یافتن دوستان جدید و رفتن به مدرسه جدید می باشند. طلاق، فشار روحی خاصی به کودکتان وارد می سازد چرا که او بین شما و پدر یا مادرش در کشمکش است و هر کدام از شما سعی می کنید که او را از چنگ دیگری درآورید.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

کودکان و طلاق والدین

به علت آنکه امروزه طلاق بسیار رواج یافته است، گاهی کودکان حتی از امکان وقوع آن نیز دچار فشار روحی می شوند. طلاق همواره کودکانی را که از پدر یا مادر هم جنسیت خود دور هستند، بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد. دختری که پدرش منزل را ترک کرده، هنوز مادرش را در اختیار دارد تا با او همذات پنداری کند. اما پسر بدون پدر هرگز نمی تواند فرآیند همذات پنداری را به درستی طی کند و در نهایت اعتماد به نفس و اطمینان خود را از دست داده و به تصویری آشفته از نقش خود دست می یابد. تمام کودکان بعد از جدایی والدین در کوتاه مدت از خود ناراحتی بروز می دهند. کودکانی که در دو سال اول زندگی خود به سر می برند، چنانچه انتظار می رود بعد از طلاق والدینتش منفی بین تر، سرکش تر، افسرده تر، عصبانی تر و پرخاشجوتر می شوند. عملکرد آنها در مدرسه ضعیف  می شود و بیشتر اوقات بیمار می شوند. ممکن است این بی نظمی برای مدتی ادامه پیدا کند. مطابق یکی از مطالعاتی که صورت گرفته، حدود یک سوم از کودکان بعد از گذشت 5 سال از طلاق همچنان دچار اختلالات قابل ملاحظه ای مانند افسردگی می باشند.

چگونه به فرزندتان کمک کنید

به نظر می رسد که اثرات طلاق به ویژه در کوتاه مدت برای پسران بیشتر است. پسرانی که در خانواده های همتراز دختران رشد می کنند، همواره ناراحتی بیشتر، رفتارهای نابه هنجار و منفی بیشتر و مشکلات مدرسه بیشتری را از خود نشان می دهند. اما همه چیز به این بدی نیست. بر اساس تحقیقاتی که صورت گرفته، به نظر می رسد در برخی شرایط کودکان تاثیرات کوتاه مدت  تر یا کمتری را متحمل می شوند. اگر والدین آنها قبل از طلاق کمتر به صورت علنی درگیر شوند و بتوانند بعد از آن دوستان اجتماعی باقی بمانند، فرزندانشان در دراز مدت کمتر به هم میریزند. والدین  باید بعد از طلاق برای نگهداری و تربیت کودک به توافق برسند و کودکان هم باید بتوانند والد غیر سرپرست خود را که که معمولا پدر خانواده است به طور منظم ببینند و رابطه رضایت بخش خود را با او حفظ کنند. به نظر می رسد حفظ روش زندگی با ثبات به وسیله راه های ممکن می تواند به سازگاری کودکان با طلاق بسیار کمک کند. این ثبات شامل امنیت مالی و عاطفی و حمایت از والد سرپرست که معمولا مادر خانواده است، می شود. همچنین اقامت در همان خانه و رفتن به همان مدرسه که نیاز به سازگاری فوری با تغییرات فراوان را ایجاب نمی کند ، نیز مفید است.

ادامه مطلب...

آموزش دستشویی رفتن به کودکان

پرستار بیمار

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): آموزش دستشویی رفتن می تواند به راحتی انجام شود ولی در بعضی کودکان گویی هیچ گاه به نتیجه نمی رسد. واقعیت آن است که این موضوع بیشتر برای والدین مایه نگرانی است نه کودک. بالاخره هر کودکی که ازنظر تکامل طبیعی باشد دستشویی رفتن را می آموزد هر  چند گاهی ممکن است والدین نگران، رضایت نداشته باشند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

کودک چه زمانی آماده آموزش دستشویی رفتن است؟

شایع ترین سن برای شروع آموزش 18 تا 24 ماه است. ولی اینکه بعضی کودکان تا 3 سالگی هم آماده نباشند، غیر طبیعی نیست. اگر کودک می تواند علامت دهد که پوشکش نیاز به عوض کردن دارد، می توانید ببینید که به دستشویی رفتن نیز علاقه نشان می دهد یا نه، دختران اغلب سریع تر از پسران و در سنین پایین تر دستشویی رفتن را می آموزند.

توصیه های خانگی

  1. آموزش را با تهیه یک لگن دستشویی و قرار دادن آن در محل بازی کودک، آغاز کنید. اجازه دهید کودک به میل خود روی آن بنشیند و بلندشود. هنگامی که به نشستن روی آن عادت کرد، تشویقش کنید بدون لباس روی آن بنشیند.
  2. به کودک اجازه دهید استفاده شما از دستشویی را ببینید به این ترتیب از میل طبیعی کودک به تقلید، برای آموزش دستشویی رفتن بهره می گیرید. به کودک اجازه دهید مدفوع را در کاسه دستشویی و شسته شدن آن را با جریان آب ببیند.
  3. زمانی را که کودک اجابت مزاج می کند را پیدا کنید و کودک را حول و حوش آن زمان روی لگن دستشویی که برای وی تهیه کرده اید، بنشانید. از نیاز طبیعی به اجابت مزاج پس از صرف وعده غذایی بهره بگیرید. اگر در این زمان، برای کودک، کتاب بخوانید یا راهی برای سرگرمی وی پیدا کنید، می توانید مدتی که کودک روی لگن می نشیند را افزایش دهید.
  4. به کودک لباسهایی بپوشانید که به آسانی و به سرعت بتوانید آنها را درآورید. منتظر علایمی بمانید که نشان می دهد کودک نیاز به اجابت مزاج و نشستن روی لگن دارد. والدین معمولا علایم کودک خود را یاد می گیرند. این در حالت صورت، توقف ناگهانی بازی یا قرار گیری در وضعیت خاص، از علایم شایع به شمار می آیند. در این زمان می توانید به سرعت لباسهایی کودک را درآورید و او را روی لگن بنشانید.
  5. تحت فشار گذاشتن کودک، احتمال طولانی شدن دوره آموزش یاشکست آن را افزایش می دهد.
  6. کودک خود را تشویق کنید و از تلاشش حتی اگر به موفقیت نیانجامد، تقدیر کنید. صبور باشید. هیچ گاه کودک را به دلیل عدم موفقیت سرزنش نکنید.
  7. اگر آموزش نشستن روی لگن باعث تنش و ناراحتی زیاد برای شما یا کودکتان می شود وقفه وآاز مجدد با فاصله، راهکار خوبی خواهد بود.
  8. به یاد داشته باشید که الگوی یادگیری با پیشرفت و پسرفت متوالی همراه است. والدین باید بدانند که پسرفت های موقت، طبیعی است و دوباره پیشرفت رخ خواهد داد، پس صبور باشید.
  9. بعضی کودکان ممکن است در روز کنترل پیدا می کنند ولی هنگام خواب کنترل نداشته باشند پس شاید نیاز باشداز پوشک هنگام خواب استفاده کرد.

جهت #استخدام #پرستار #تهران #استخدام_پرستار به وب سایت www.parsianavid.ir مراجعه فرمائید.

و یا با شماره تماس 02122697906 جهت استخدام و یا معرفی پرستار کودک، پرستار سالمند،پرستار بیمار، در منزل تماس حاصل فرمائید.

.

ادامه مطلب...

چطور با بدخلقی های افراد سالخورده برخورد کنیم؟

همه ما با بالا رفتن سنمان تغییر می کنیم. از نوزادی تا نوجوانی، و در آخر بزرگسالی. گفته می شود وقتی افراد بزرگسال پیرتر می شوند، کم کم به دوران کودکی خود بر میگردند و در اخر به اندازه یک نوزاد، ناتوان و نیازمند کمک دیگران می شوند. اگر قرار باشد از والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ پیرمان مراقبت کنیم، گاهی کنترل احساساتمان بسیار سخت می شود. درست است که انها بسیار عاقل و دانا هستند اما خیلی وقت ها ممکن است لجوج و یک دنده شوند.

رفتار با بدخلقی های سالخوردگان

به همین دلیل، می خواهیم راهنمایی تان کنیم که در چنین مواقعی بهترین و درست ترین رفتار را داشته باشید.

مراحل

1- آرامشتان را حفظ کنید. بله، درست است که هر دو شما بزرگسال هستید و ممکن است بخواهید دعوا راه بیندازید، اما باید بدانید که عصبانیت همه چیز بدتر خواهد شد. فرد پیرتر خیلی بیشتر از شما سردرگم است و شاید هم فقط به دنبال جلب توجه تان باشد. وقتی آدم ها پیر می شوند احساس تنهایی بیشتری می کنند زیرا افراد جوان دور و برشان بیشتر از هم سن و سالانشان هستند.

وقتی احساس می کنید که فضای حاکم به سمت دعوا و مشاجره می رود، آرامشتان را حفظ کنید. گاهی اوقات ممکن است فکر کنید با چنین رفتاری آنها احساس خواهند کرد که به حرف‌هایشان گوش نداده‌اید و همین باعث خواهد شد که به طرزی بی ادبانه به آنها پاسخ دهید. متاسفانه افراد سالخورده ممکن است برای جلب توجه شما یا از بین بردن تنهایی خودشان، از قصد بخواهند دعوا راه بیندازند. در چنین مواقعی، آرام بمانید.

2- با آنها حرف بزنید. درمورد گذشته‌شان با آنها حرف بزنید اما اجازه ندهید وارد داستان‌های منفی و ناراحت‌کننده گذشته‌شان شوند چون این باعث استرس و فشار بیشتر در آنها خواهد شد.

3- آنها را به جاهای مختلف بیرون از خانه ببرید. برای یک فرد مسن خیلی سخت است که بیشتر از ۵ ساعت در خانه بماند، ممکن است خیلی فعال به نظر نرسند اما افسردگی در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد. ازاینرو آنها را از خانه بیرون ببرید تا کمی پیاده‌روی کنند. اینکار باعث می‌شود ذهن هر دو شما آزاد شود.

4- بخندانیدشان. خنده تنها راهی است که کمک می‌کند زندگی به نظرشان لذت‌بخش برسد. کاری کنید که بخندند. همانطور که از قدیم هم گفته‌اند، واقعاً خنده بر هر درد بی‌درمان دواست. یک فیلم کمدی برایشان بگذارید تماشا کنند یا برایشان لطیفه تعریف کنید.

5- تنهایشان بگذارید. اگر همه این روش‌ها با شکست روبه‌رو شد، از آنها فاصله بگیرید. ممکن است به دلایل دیگری عصبانیتشان را سر شما خالی کرده باشند. همچنین اگر دیدید بطور مداوم شما را بخاطر همه‌چیز متهم می‌کنند، بهترین روش این است که از آنها فاصله بگیرید زیرا اگر اطرافشان باشید ممکن است از شما سوءاستفاده کنند که برای سلامت ذهنی شما اصلاً خوب نیست.

6- در آغوششان بگیرید. بغل کردن یکی از بهترین داروهاست. آدم‌ها برای لمس کردن ساخته شده‌اند. افراد سالخورده‌ای که احساسات منفی دارند کسانی هستند که به ندرت در آغوش دیگران گرفته می‌شوند. ازاینرو، اگر می‌بینید عصبانی یا ناراحت هستند، بنشانیدشان و یا یک بغل گرم غافلگیرشان کنید. با اینکار حالتی را در آنها خواهید دید که قبلاً ندیده بودید.

نکات مهم

• صبور بودن لازمه برخورد با افراد سالخورده است. مغز جوان‌ها بسیار سریع‌تر از پیرها کار می‌کند.

• آدم‌های پیر دوست دارند همیشه تجربه‌هایی که به دردشان خورده است را در اختیار دیگران بگذارند. اما همیشه هم عمل کردن به آن توصیه‌ها درست نیست. فقط کافی است که به حرف‌هایشان گوش دهید و راه خودتان را بروید.

• اگر به اختلافی برخوردید، خیلی راحت بگویید، «خیلی متاسفم که با هم هم‌عقیده نبودیم. میشه دست از جنگیدن برداریم؟» درست است که شجاعت می‌خواهد اما ارزشش را دارد.

• وقتی فرد پیر علاقه‌ای به حرف زدن نشان می‌دهد. بگذارید کمی به حال خود باشند. مطمئناً بعد از مدتی بهتر شده و خودشان برمی‌گردند.

 

ادامه مطلب...

تنبیه بدنی در کودکان

وقتی کودکان را با خشونت روبه رو می کنیم یا کتک می زنیم، آنها حس امنیت را از دست داده و نسبت به دنیای اطراف بدبین و بدگمان می شوند. حس می کنند این دنیا به آنها آزار می رساند. بسته به شدت خشونت ها کودکان غیر از مشکلات جسمانی که پیدا می کنند روح و روان آنها هم تحت تاثیر قرار می گیرد. زمانی که ما کودک را با خشونت آزار می دهیم، وی با شناخت محدودی که از دنیا دارد، خشونت را تهدید حیاتی خود می داند و دچار اضطراب شدید می شود. مشکل دیگری که پیش می آید، تاثیر گذاشتن خشونت بر هویت کودکان است.

تنبیه فیزیکی کودکان

اعتماد به نفس کودکان از جایی نشأت می گیرد که خود را از نظر خودانگاری، آدم های خوبی تلقی کنند. اگر فکر کنند آدم بدی هستند، همانندسازی کرده و کارهای ناشایست انجام می دهند. وقتی کودکی تحت رفتار خشونت آمیز قرار می گیرد، معنی دیگری از خشونت برداشت می کند. یکی از معانی این است که تو فرد بدی هستی. اگر این حس به او دست دهد، تبدیل به آدم بدی می شود.

کودکان چیزهای زیادی از طبیعت و آدم‌های پیرامون خود یاد می‌گیرند اما باز هم پدر و مادر مهم‌ترین الگوهای زندگی آنها هستند! امروزه والدين آنقدر مشغله کاری دارند که فرصت ندارند وقت خود را با فرزندان‌شان بگذرانند. وقتی پدر یا مادر خسته از سرکار به خانه باز می‌گردد و می‌بیند فرزندش هنوز تکالیف مدرسه‌اش را انجام نداده، عصبانی می‌شود و به شیوه‌های انضباطی مانند فریاد کشیدن و کتک زدن او متوسل می‌شود. این کار، غلط و ناجوانمردانه است.

توصیه اصلی ما به خانواده ها این است که بدانند:

خشونت راه آگاه کردن کودکان نیست. برای آگاه کردن کودکان روش های بهتری وجود دارد. در درجه اول می توان اجازه داد کودک با عواقب کار خود روبه رو شود. اگر کودک شما درس نمی خواند، به جای کتک زدن او باید به او یک بار توضیح دهید که درس نخواندن سبب کم شدن نمرات امتحانی می شود. اجازه بدهید کودک تجربه کند و یکی دو بار عاقبت کار خود را ببیند.

بعضی از والدین آخرین راه چاره را در تربیت فرزندان ، تنبیه بدنی می دانند؛ اما همواره به جای تنبیه و اعمال خشونت راه بهتری هم می توان پیدا كرد. چون تنبیه بدنی عوارض متعددی در رفتار و روحیه فرزند شما به جای خواهد گذاشت. حتی اگر بسیار به ندرت كودك خود را تنبیه می كنید، حتماً این مطلب را مطالعه كنید…بسیاری از والدین عمداً دست به تنبیه بدنی نمی زنند. معمولاً هنگامی این رفتار از بزرگترها سر می زند كه كنترل خود را از دست بدهند یا احساس ناامیدی كنند.

ممكن است بابا به خاطر این كه سه بار از كودك خواسته تلویزیون را خاموش كند و او توجهی نكرده عصبانی شود و كتكش بزند. یا وقتی پسر كوچولوی چهار ساله به وسط خیابان می دود شاید مامان او را بزند تا حواسش بیشتر جمع باشد.

همه پدر و مادرها می دانند كه گوش نكردن كودك به حرف آنها چقدر ناراحت كننده است؛ نگرانی و دلهره از به خطر افتادن سلامت بچه هم به همین صورت. مادری كه گفتیم، از این كه پسرش دوباره به وسط خیابان بدود و مثل این دفعه شانس نیاورد! خیلی نگران است.

اكثر والدین حداقل یك بار فرزندشان را تنبیه بدنی كرده اند یا احساس كرده اند او یك كتك مفصل لازم دارد. اما به راستی چرا این تعداد از پدر و مادرها از تنبیه بدنی استفاده می كنند؟ شاید بگویید: چون مؤثر است. ولی واقعیت این است كه اگر تنبیه بدنی مؤثر باشد فقط و فقط در كوتاه مدت تأثیرگذار است.

در سال 2002 یك تحقیق وسیع در مورد آثار و عوارض تنبیه به عمل آمد. خانم «الیزابت تامسون» از مركز ملی كودكان فقیر در دانشگاه كلمبیا، اطلاعات گردآوری شده طی 62 سال را مورد بررسی قرار داد و دریافت كه: هر قدر كودك بیشتر تنبیه شود احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در او بیشتر می شود. ضمناً چنین كودكی بیشتر رفتارهای نادرستی مثل دروغگویی ، حقه بازی و آزار و اذیت دیگران را از خود نشان خواهد داد. كودكانی كه با تنبیه بزرگ شده اند كمتر درست و نادرست را از هم تشخیص می دهند، و در غیاب والدین خود بیشتر از سایر بچه ها رفتارهای نادرست و بی ادبانه انجام می دهند.

بنا به عللی که خواهید خواند شما نباید کودک خود را کتک زده یا تنبیه بدنی کنید.

-فرزند شما نیز در آینده کتک کاری می‌کند

-کودک رفتارهای منفی را از شما می‌آموزد

-کودک ممکن است آسیب ببیند

-کودک روش‌های حل اختلاف را یاد نمی‌گیرد

-کودک ممکن است فکر کند کتک زدن دیگران کار خوبی است

-کودک ممکن است عزت نفس خود را  از دست بدهد

-کودک احساسات منفی خود را سرکوب می‌کند

-کودک از شما فاصله می‌گیرد

تنبیه بدنی کودکان این پیام منفی قوی را به ذهن آنها القا می‌کند. کتک زدن کودکان موجب از دست رفتن عزت نفس و اعتماد به نفس آنها می‌شود. آنها خیلی زود به این نتیجه می‌رسند که هیچ ارزشی ندارند و به درد هیچ کاری نمی‌خورند و این باور غلط را در او ايجاد مي‌كند که برای جلب موافقت دیگران باید آنها را کتک بزنید. کودک گمان می‌کند اجازه دارد با کسانی که از او کوچک‌تر هستند چنین رفتاری داشته باشد. او از قدرت خود در جهت منفی استفاده می‌کند و در دوران بزرگسالی، نمی‌تواند از دیگران «نه» بشنود یا مخالفت آنها را تحمل کند. هر گونه مخالفت از جانب همسالان، او را وادار می‌کند دست به خشونت بزند و با کتک زدن دیگران کار خود را راه بیندازد. کودکان ممکن است کتک زدن را به عنوان راهی برای حل مشکل بشناسند.

تنبیه بدنی به هر شکلی که باشد قطعا بین شما و فرزندتان دیوار و حائل ایجاد می‌کند. خود ما از کسانی که به نوعی سعی می‌کنند به ما آسیب برسانند نفرت داریم. به هر حال این طبیعت انسان است و پدر و مادر باید بدانند تاثیر انضباطی تنبیه بدنی، سطحی و موقتی است! برای ایجاد یک پیوند دائمی با فرزندتان باید در کنار آموزش نظم و انضباط، به او احترام هم بگذارید. تنبیه بدنی مولد احساس ترس است و برای همیشه بین والدین و فرزندان فاصله می‌اندازد. بسیاری از والدین اغلب به یاد نمی‌آورند که خودشان در دوران کودکی تا چه اندازه از تنبیه شدن متنفر بوده‌اند. شیوه‌های مثبت و متعددی برای نزدیک شدن به کودک و یادآوری اشتباهاتی که مرتکب شده وجود دارد. از کتک زدن کودک هیچ چیز عایدتان نمی‌شود!

ادامه مطلب...

کودکان را کتاب خوان کنیم

کارشناسان آموزشی می‌گویند بچه‌هایی که در سال‌های قبل از مدرسه با کتاب پیوندی عمیق دارند، در دوران تحصیل‌شان موفق‌تر می‌شوند و در بزرگسالی هم کاغذ و کتاب را از خود جدا نمی‌کنند. اما بار آوردن یک کودک کتابخوان، چندان هم ساده نیست. اگر از راهش نروید، احتمال اینکه فرزندتان به بازی‌های رایانه‌ای و عروسک‌هایش بیشتر از یار مهربان دل ببندد کم نیست. می‌دانیم از میان هزاران کتابی که پیش چشم‌تان قرار دارند، حتی با وجود تقسیم‌بندی‌هایی که ناشران پشت جلد آثارشان درج می‌کنند، انتخاب مناسب‌ترین گزینه کار ساده‌ای نیست. پس از راهنمای لاپلاس کمک بگیرید تا هم بهترین را انتخاب کنید و هم به بهترین شیوه کودک‌تان را با آن پیوند بدهید.

کتاب خوان کردن کودکان

زمانی خواندن یك كتاب برای كودك خوشایند و لذتبخش است كه موجودات خیالی داستان به پرواز در آیند ، قطارها به صورت واقعی حركت كنند و صدا بدهند و خرگوش ها در زیر نورماه به خواب بروند. هنگامی كه برای كودك خود كتاب می خوانید فرصت پیدا می كنید تا با صداهای موجودات و شخصیت های داستانی سخن بگویید ، تخیلی رفتار كنید و حتی مانند یك كودك باشید . به عبارت دیگر از شخصیت واقعی خود خارج شده و مانند شخصیت های داستانی رفتار كنید . شما تصمیم می گیرید كه چقدر هیجان زده باشید، شادی كنید ، یا غمگین و حتی عصبانی شوید. چقدر باید روی یك شخصیت تأكید كنید و چه اندازه لازم است كه بر هیجان قصه بیفزایید، به این ترتیب نتیجه كار منحصر به فرد خواهد بود.

-با هم کتاب بخوانید

-اول از خودتان شروع کنید

-کتاب‌های الکترونیکی را از یاد نبرید

-برگزاری یک جشن برای کتاب خوانده شده

-برگزاری مسابقه کتابخوانی

-معلم‌ها به کمک کودکان بیایند

پس از خواندن اين متن خواهيد فهميد كه تربيت يك كوچولوي كتابخوان چندان هم دشوار نيست.

انتخاب كردن كتاب برای كودكان

به دنبال كتاب هایی بگردید كه داستان های خوب و متنوعی دارند، كتاب ها ی مصور و كتاب هایی كه شما نیز از مطالعه آنها لذت می برید و كتاب هایی كه با خلق و خوی كودك شما سازگار است .

برای انتخاب كتاب مرحله زندگی كودك خود را در نظر بگیرید، و ببینید در چه دوره تكاملی قراردارد. نخستین دوره كودكی ، دوره ای است كه بچه ها مهارت های سرگرم كننده متعددی را فرا می گیرند و با شرایط تازه ای روبه رو می شوند. برای كودكان مختلف و مناسبت های گوناگون ، كتاب های متنوعی موجود است ، تقریباً درباره هر موضوعی كتاب وجود دارد.

كتابی را برای فرزند خود انتخاب كنید كه :

- هر دو از خواندن آن لذت می برید و به موضوع آن علاقه مندید.

-  با خواندن آن ، كودك شما دانستنی هایی درباره جهان پیرامون خود می آموزد.

- به شما كمك می كند كه آنچه درذهن خود دارید ، بیان كنید.

-به كودك كمك می كند تا احساس خوب و مثبتی از خود داشته باشد و به قابلیت های تازه خود پی ببرد.

- به كودك كمك كند كه بداند در دنیای اطراف او كودكان دیگری هم هستند كه شرایط  و احساسات مشابهی با او دارند.

در دوره نوپایی ، مناسب ترین كتاب ها برای كودكان كدامند؟

- داستان های كوتاه در باره موضوع های مختلف و متنوع .

- كتاب های كارتی ( هرصفحه از كتاب یك كارت جداگانه است) و داستان هایی كه از زندگی روزمره كودك سرچشمه گرفته اند.

- كتاب هایی كه اشعار موزون دارند و بچه ها می توانند آنها را تكراركنند.

كتاب های مورد علاقه كودكان پیش دبستانی كدامند؟

- كتاب هایی كه داستان بلند و كمی پیچیده تردارند.

- كتاب هایی كه اشعار موزونی دارند و درباره زندگی روزمره كودكان نوشته شده اند و برای گسترش دنیای آنها و افزایش دانسته هایشان سودمندند.

- لطیفه ، قصه های بلند، قصه های محلی و سنتی كه ترسناك نباشند.

در پایان ذكر این نكته ضروری است كه هیچ گاه بیش از حد به مطالعه كتاب اصرار نكنید. چون این امر نتیجه ی معكوس دارد و كودك را از كتاب گریزان می سازد.

 

 

ادامه مطلب...

با کودکان حسود چطوری رفتار کنیم؟

حسادت از میل کودک به تنها محبوب«مادر »سرچشمه می گیرد .این میل بقدری در کودک می جوشد که هیچ رقیبی را تحمل نمی کند.وقتی کودک دیگری به دنیا می آید با آن به رقابت می پردازند. تا عشق و علاقه انحصاری پدرو مادر را از دست ندهند. بچه ها در اثر اینکه بیشتر یا کمتر مورد توجه والدین خویش قرار می گیرند در خانه نسبت به هم حسادت می ورزند وقتی بچه ای متولد می شود خواهران یا برادران بزرگتر او از این جهت که محبت مادر متوجه نوزاد می شود ناراحت می شوند و نسبت به او حسادت می ورزند.

کودکان حسود

قبل از ورود به مدرسه بچه ها حسادت خود را نسبت به کودک کوچکتر از خود به صورت کتک زدن او نشان می دهند، گاهی حضور اورا در خانه ندیده می گیرند و وجود او را انکار می کنندو یا گاهی اوقات حسادت خود را به صورت تغییر رفتار خود نشان می دهند.

پدر و مادرهاي بسياري هستند كه كودكان حسود دارند و اگر اين نوشتار را بخوانند چند راهكار ساده براي حل اين مشكل ياد مي‌گيرند.
يك آمار جالب توجه جهاني مي‌گويد كه تمامي‌کودکان درصدي از حسادت را نسبت به خواهر، برادر يا کودکان دیگر تجربه می‌کنند. در عين حال روانپزشكان معتقدند والدين بايد حسادت كودك را به عنوان احساس طبیعی کنترل کنند زيرا اگر کودک خودش را با كوچولوهاي اطراف خود مقایسه کند به مشکلاتی دچار خواهد شد. كنترل حسادت كودك به او احساس بهتری خواهد داد و می‌تواند روابط اجتماعی بهتری هنگام برخورد با دیگر کودکان داشته باشد.
از سوي ديگر كنترل نشدن چنين احساساتي باعث سرخوردگی و ناراحتی او مي‌شود و روابط كودك با همسالانش را از حالت عادي خارج مي‌كند. اگر دوست داريد به عنوان پدر يا مادر بتوانيد حسادت كودك را راحت‌تر كنترل كنيد و احتمال آسیب رساندن به خودش و دیگران را كاهش دهيد از روش‌های زیر بهره بگيريد.

احساسات کودک را بشناسید
سعی نکنید حسادت کودک را محکوم کنید. این روش فایده‌ای برای او ندارد. کودک وقتی ببیند به احساس او توجهی نمی‌کنید و انگار خواسته او را نمی‌شنوید، بلندتر داد می‌زند تا به او توجه کنید. بنابر این سعی کنید به کودک نشان دهید که به احساس او اهمیت می‌دهید. مثلا به او بگویید می‌دانم برایت سخت است که وقتی من خواهر کوچکت را می‌خوابانم، تو خودت لباس‌هایت را عوض کنی اما اگر کمی صبر کنی می‌توانم به تو کمک کنم. می‌دانم دلت می‌خواهد من بیشتر با تو بازی کنم. من هم دلم برای بازی با تو تنگ شده امالازم است مراقب خواهر کوچولویت باشم تا بزرگتر شود و بتواندبا تو بازی کند. یا مثلا وقتی در بازی بازنده می‌شود. به او بگویید می‌دانم که نا امید شدی ودلت می‌خواست تو هم مثل احسان برنده شوی اما خوب بازی کردی و می‌توانی دفعه بعد تو برنده باشی.

بر توانایی‌هایش تکیه کنید
اغلب کودکان خود را با خواهر و برادرشان مقایسه می‌کنند و به آنها حسادت می‌کنند. درباره وسایل شاید بتوانید با همسان خرید کردن این حس را کم‌تر کنید اما درباره توانایی‌های فردی که معمولا متفاوت است نقش شما بسیار حساس‌تر می‌شود.
در این باره بهتر است بر توانایی‌های فردی آنها بدون اینکه مقایسه‌ای انجام دهید، تاکید کنید و نشان دهید که به این توانایی‌ها افتخار می‌کنید و البته بدون مقایسه هر کدام را بخاطر یک خصوصیت خاص تحسین می‌کنید. مثلا به فرزندتان بگویید که از طرز داستان تعریف کردن او خوشتان می‌آید و لذت می‌برید وقتی او با قصه گویی‌اش همه را می‌خنداند. و فرزند دیگرتان را به خاطر شعرخواندنش تحسین کنید و به آنها بفهمانید که هر دو آنها را دوست دارید و به آنها افتخار می‌کنید. یادتان باشد همه کودکان حتی تلخ‌ترین آنها هم خصوصیاتی دوست داشتنی در خود دارند که بتوانید آن را برجسته کنید و به آن تاکید کنید.

در همه چیز عدالت را رعایت کنید
وقتی برای یکی از فرزندانتان خرید می‌کنید مطمئن باشید که خواسته‌های دیگری هم از نظرتان دور نمانده است. اگر امروز برای پسرتان توپ فوتبال می‌خرید، بهتر است همین امروز برای دخترتان هم چیزی بخرید حتی اگر یک گل سر کوچک باشد.
اگر سن و سال و جنس فرزندانتان به هم نزدیک است بهتر است مشابه برایشان خرید کنید تا بهانه به دست آنها ندهید. اما تا می‌توانید سعی کنید بریگانه بودن آنها در نوع خود تاکید کنید. مثلاً اگر یکی از آنها فوتبالیست خوبی است و دیگری خوب نقاشی می‌کشد می‌توانید برای یکی توپ فوتبال و برای دیگری مداد رنگی تهیه کنید و علت این تفاوت را هم گوشزد کنید.

مراقب رفتار و گفتارتان باشید
وقتی کودکی دارید که به نوزاد حسادت می‌کند، یادتان باشد که کودک بزرگ‌تر را با حرفهایتان بر علیه کودک کوچکتر تحریک نکنید. مثلا به جای اینکه بگویید بچه خوابیده نمی‌توانیم به پارک برویم. به کودک بگویید: عصر وقتی هوا خنک‌تر شد به پارک می‌رویم.
مسلما کودک می‌فهمد که با به دنیا آمدن فرزند دیگر شرایط تغییر کرده اما شما سعی کنید طوری رفتار کنید که این تغییرات برای کودک بزرگتر به تدریج جا بیفتد. مثلا اگر هر شب برای او قصه می‌گفتید و حالا نمی‌توانید هر شب این کار را بکنید اما می‌توانید از همسرتان بخواهید که گاهی او نوزادتان را بخواباند تا شما بتوانید برای کودک بزرگتر قصه بخوانید. یا حتی وقتی که نوزادتان آرام است می‌توانید آنها را کنار هم بخوابانید و برای هر دوشان قصه بخوانید.

همه یا هیچ را انتخاب نکنید
بعضی از کودکان به علت مقایسه کارهای خودشان با دیگران و حسادت به دیگران از انجام کارهای مورد علاقه‌شان هم باز می‌مانند. محسن کودکی علاقه‌مند به نقاشی و کارهای هنری است اما با شروع مدرسه مدام کار دستی و نقاشیهای خودش را با بقیه مقایسه می‌کند و می‌بیند که مال بقیه همکلاسیهایش بهتر است.
بعد از مدتی او دیگر تمایلی به انجام این کارهای هنری نشان نمی‌دهد و از انجام آن سر باز می‌زند. فکر می‌کنید والدینش چگونه می‌توانند به او کمک کنند. مادر محسن به او می‌گوید: من هم زیاد نقاشی ام خوب نبود. اما از نقاشی کردن لذت می‌بردم. به همین علت زیاد نقاشی می‌کشیدم و تمرین می‌کردم تا اینکه نقاشی ام بهتر و بهتر شد. تو هم هر چه بیشتر تمرین کنی نقاشی ات زیبا‌تر از قبل می‌شود.
احساسات خود را بیشتر بیان کنید
اگر فرزندتان به خواهر و برادر کوچکترش حسادت می‌کند، ابراز محبتتان را نسبت به او بیشتر کنید. مثلاً در طول روز بیشتر او را بغل کنید و در هر زمانی که می‌توانید به او توجه کرده و با او حرف بزنید و بازی کنید. وقتی او ازخواهر و برادر کوچکترش مراقبت می‌کند و با آنها خوش رفتاری می‌کند او را تشویق کنید.

لذت هدیه دادن را به او بچشانید
حسادت به وسایل و اسباب بازیهای دیگران ساده‌ترین و رایج‌ترین نوع حسادتهای کودکانه است که ممکن است بارها با آن روبرو شده باشید. مینا از مدرسه بر می‌گردد و به مادرش می‌گوید که کفش سارا- همکلاسی اش- خیلی زیبا بوده و او هم از همان کفشها می‌خواهد. علی از پدرش می‌خواهد که برایش پلی استیشن بخرد چون پسر همسایه هم از این بازیها دارد. ممکن است والدین تسلیم خواسته‌های جزیی کودک شوند اما گاهی ممکن است واقعااز عهده تهیه چنین وسایلی برنیایند و آنوقت چه باید کرد؟ اگر شما به کودکتان پس انداز کردن را یاد بدهید می‌توانید به او کمک کنید تا با پول تو جیبی و یا عیدی‌های خودش اسباب بازیها و لباسهای مورد علاقه‌اش را تهیه کند. در ضمن می‌توانید به او نشان دهید که با گذشتن از بعضی خواسته‌های خودش می‌تواند به کسانی که مشکلاتی دارند کمک کند و احساس خوشایندی از این کمک به دیگران پیدا کند و آنوقت می‌فهمد که اگر چه او کفش مورد علاقه‌اش را که گران قیمت بود نخریده اما در عوض به دوست دیگرش که لباس گرم نداشته کتی هدیه داده که او را گرم نگه می‌دارد.
آنوقت است که حس قدر دانی جای احساس حسادت را در وجود فرزندتان خواهد گرفت. در این حالت کودک شما کم کم متوجه می‌شود که حق انتخاب دارد. می‌تواند هر روز چشم به وسایل دیگران بدوزد و حسرت داشتنشان را بخورد یا اینکه به آنچه ضروری است بسنده کند و از هدیه دادن به دیگران لذت ببرد.

الگو باشید
به او نشان دهید که چگونه با دیگر کودکان رفتار کند. مهربانی با کوچکترها و مراقبت از آنها را با رفتارتان به او یاد بدهید. تنها گفتن کافی نیست. او از رفتار شما یاد خواهد گرفت که با کوچکترها چگونه برخورد کند. وقتی کودک به خواهر و برادر کوچکش نزدیک می‌شود و سعی می‌کند با او بازی کند مدام او را تهدید نکنید ونترسانید. بلکه از این زمان برای یاد دادن رفتار با کودک بهره ببرید.

انضباط قاطعانه داشته باشید
به کودکان‌تان بفهمانید که باید به همدیگر احترام بگذارند و برای برداشتن اموال یکدیگر از هم اجازه بگیرند. اگر اتاق مجزا دارند به آنها بگویید که لازم است برای ورود به اتاق یکدیگر اجازه بگیرند و سپس وارد شوند.

ادامه مطلب...

چه کودکانی در آینده دچار افسردگی می شوند؟

بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان حتی کودکان سه ساله هم ممکن است دچار افسردگی مزمن شوند و این حالت ممکن است تا مدت‌ها همراه با آنان باقی بماند. بر خلاف تصور بسیاری از پدر و مادرها کودکان ممکن است در سنین بسیار پائین نیز دچار افسردگی شوند.

کودکان و افسردگی

افسردگی به دو حالت صورت می گیرد، ژنتیکی و محیطی که خود دارای چند شاخه است.
دل مردگی و غم زدگی که جز این شاخه است، مقطعی بوده و با افسردگی اشتباه گرفته می شود، در واقع این حالت بیماری نیست و گذرا است و می تواند در هر سنی اتفاق بیافتد.
مشتاق با اشاره به اینکه کودکانی که در خانواده هایی افسرده هستند، به صورت الگوگیری دچار این بیماری می شوند. از میان این کودکان 40 درصد بعد از دو سال هنوز هم دارای علائم افسردگی بودند و 20 درصد دیگر نیز دارای افسردگی مزمن و ماندگار هستند. میزان شیوع افسردگی در کودکانی که دارای مادر افسرده بودند بسیار زیاد بود. خصوصاً کودکانی که دارای حادثه‌های دردناک در زندگی خود بودند مانند مرگ پدر یا مادر و یا دارای تجربه سو‌ء استفاده جنسی بودند به میزان بسیار زیادی شایع بود. بر اساس مطالعه‌ای که توسط مؤسسه ملی سلامت ذهنی به انجام رسید مشخص شد درمان‌های مؤثری برای درمان کودکان افسرده زیر 6 سال صورت نمی‌گیرد و پزشکان معمولاً برای درمان این کودکان داروهای افسردگی قوی به آنها تجویز می‌کنند.

بسیاری از والدین معمولاً در سنین نوجوانی متوجه افسردگی فرزندان خود می‌شوند این در حالی است که فرزندان آنها از سنین بسیار پائین به افسردگی مبتلا می‌شوند اما والدین آنها تا مدت‌های طولانی متوجه این موضوع نمی‌شوند.
نکته جالب توجه این است که حتی کودکان در حین بازی و شادی هم می‌توانند افسرده باشند. این کودکان معمولاً در بازی‌های خود موضوعاتی مانند مرگ، مردن، تصادف کردن و مواردی شبیه آن را شبیه‌سازی می‌کنند. این کودکان معمولاً دچار مشکلات خواب، کج خلقی و بهانه‌گیری هستند. درگیری‌های پی‌درپی، ضربه زدن، فریاد کشیدن، گاز گرفتن و حرکاتی از این قبیل می‌تواند علامت افسردگی در کودکان باشد.

در این نوع افسردگی درمان با روان درمانی و فاقد دارو قابل درمان است چرا که این حالات درونی نیست.
در زمان افسردگی ماده ای به نام سرتونین در مغز ترشح می شود که فرد را دچار افسردگی می کند، در واقع این یک مشکل فیزیولوژیک (مغزی) است که در این نوع درمان سخت تر است. چه علائمی می تواند والدین را در شناسایی افسردگی کودکان خود مطلع کند، افسردگی با نمادهای مختلفی از جمله کاهش خلق شدید یا همراه با دردهای جسمانی، بی اشتهایی و بی حوصلگی ممکن است، بروز کند.
کودکانی که تحت فشارهای روانی باشند و یا مشکلات یادگیری و عدم تمرکز دارا باشند، می توانند در معرض افسردگی قرار بگیرند.

بروز افسردگی در کودکان می‌تواند اثرات ماندگار و ویرانگری بر این کودکان داشته باشد و زندگی اجتماعی و احساسی آنها را دستخوش تغییر قرار دهد. در تحقیق دیگری که بر روی نوجوانان انجام گرفته بود مشخص شد تعداد بسیاری از این نوجوانان فکر می‌کنند تا چند سال آینده جان خود را از دست خواهند داد و عمر زیادی نخواهند داشت.در این تحقیق که روی بیش از 20 هزار کودک صورت گرفت نزدیک به 14 درصد از این کودکان اظهار داشتند آنها به طور حتم قبل از سن 35 سالگی خواهند مرد. همین عامل سبب می‌شود بسیاری از این کودکان در زندگی آینده خود نکات بهداشتی و هنجارهای اجتماعی را چندان رعایت نکنند و دست به انجام کارهای پر خطر بزنند.

ادامه مطلب...

شرایط لازم برای نگهداری از سالمندان

نگهداری از فرد مسن در محیط خانواده چه شرایطی دارد و چه مراقبت هایی لازم دارد. نظرسنجی ها نشان می دهد در هر جامعه ای بسیاری از افراد معتقدند فرزندان مسئول نگهداری از والدین سالمند خود هستند. وقتی والدین وابسته و از کارافتاده می شوند، ۹۰ درصد افراد ترجیح می دهند والدینشان را در خانه نگهداری کنند اما به خانه سالمندان نفرستند.به گزارش سلامت نیوز به نقل از سایت سلام دکتر، زنان بیش از مردان در نگهداری از والدین خود مسر هستند. در حالی که ۵۶/۲ درصد زنان از والدین سالمند خود نگهداری می کنند تنها ۴۳/۸ درصد از مردان به این کار رغبت نشان می دهند. این رقم در مقایسه به قبل به هم نزدیک تر شده است و شکاف جنسیتی کاهش یافته است. والد والدین شدن مساله ای ساده نیست.شاهد پیری والدین بودن انسان را به یاد پیری خود و گذر زمان می اندازد و سوالات بسیاری در ذهن ایجاد می کند. سوالاتی مثل اینکه آیا فرزندان من هم از من در دوران پیری نگهداری خواهند کرد؟ آیا من هم در شرایط یکسانی قرار می گیرم؟ نگهداری از والدین سالمند و حفظ سلامت روان خود شرایطی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم.

شرایط نگهدای از سالمندان

گفت وگو کنید
برای فردی که عمری با غرور و عزت زندگی کرده، پیری و از کارافتادگی نوعی شکست محسوب می شود. دلیل بدخلقی و تهاجمی شدن سالمندان نیز زیر پا خرد شدن همین غرور است. اگر قرار است از والدینتان نگهداری کنید باید اول خود او بخواهد که شما از او نگهداری کنید و بپذیرد که وابسته شده است. برای این منظور باید با او منظقی صحبت کنید و شرایط را بررسی کنید.

کمک کنید بدون اجبار

سیاری از افرادی که از والدین خود نگهداری می کنند احساس دین دارند. مدیون بودن به پدر و مادر به دلیل تلاش هایی که برای ما در دوران کودکی کرده اند نباید باعث شود به آنها اجازه دهیم در زندگی دخالت کنند. در عین حفظ صمیمیت قوانینی برای زندگی خود تعیین و محدودیت هایی وضع کنید. در اکثر موارد خانم های تنها، بیوه، مجرد یا مطلقه از والدین خود در خانه نگهداری می کنند. در باقی شرایط احساس دین به پدر و مادر و نگاه منفی موجود در رابطه با خانه سالمندان و حتی مشکلات مالی باعث می شود فرزندان تصمیم بگیرند والدینشان را در خانه نگهداری کنند. نگهداری از والد وابسته مخصوصا زمانی که فرزند خود زندگی تشکیل داشته است می تواند باعث بروز تنش و ناراحتی در میان اطرافیان شود. کم نیستند افرادی که خانواده خود را فدای نگهداری از والدینشان کرده اند یا از سلامت خود مایه گذاشته اند.

وابسته شدن والدین، الزاما باعث نیاز آنها به شما در یک سری از کارهای خصوصی مثل توالت رفتن، حمام رفتن و… می شود. شاید والد شما برای آنکه شما به او رسیدگی کنید راحت نباشد. در چنین شرایطی کمک را به آنها تحمیل نکنید. اگر با یک پرستار راحت ترند می توانید از شخص سومی کمک بگیرید.محدودیت هایی وضع کنید. لازم است قبل از نگهداری از والد در خانه شرایط را به طور کامل بررسی کنید.

ادامه مطلب...

توصیه هایی برای همراهی با افراد سالمند

چگونه باید از افراد سالمند مراقبت کرد چه مواردی را باید رعایت کنیم و روانشناسسان چه توصیه هایی در این زمینه به اطرافیان سالخوردگان می کنند برخی از بهترین کارهایی که برای سالمندان می توانیم انجام دهیم تا احساس بهتری داشته باشند را در این مطلب آورده ایم.

همراهی با سالمندان

درست است که دوران سالمندی به لحاظ ناتوانی و ضعف آنها شباهت‌های زیادی به دوران کودکی دارد، اما یادمان باشد هر گز نباید با سالمندان‌مان چون کودک رفتار کنیم. برخی از ما در ارتباط با آنها اصلا مراقب به خطر افتادن‌شان و مرتبه‌شان نیستیم. گویی فراموش کرده‌ایم سالمند ناتوانی که با آن مواجه هستیم‌شان و مرتبه خاصی دارد، امر و نهی می‌کنیم، انجام کارهایشان را مدام متذکر می‌شویم و… گاهی نگرش مراقبت ما کاملا متضاد با سن والدین‌مان است، همان‌طور که از فرزندانمان مراقبت می‌کنیم با آنها نیز چنین برخورد می‌کنیم، انگار نمی‌دانیم ما هرگز نمی‌توانیم والد پدر و مادر خود باشیم.

مادربزرگ ها و پدربزرگ ها حالا آنقدر ناتوان شده‌اند که نمی‌توانند به‌تنهایی زندگی کنند و هر روز از روز پیش افسرده‌تر و غمگین‌تر می‌شوند.

سالمندان چشم و چراغ خانه‌های ما هستند، همه ما ایرانی‌ها به این فرهنگ بومی که احترام به سالمندان واجب است، معتقدیم و همه باور داریم وجود این جواهرهای گرانبها ‌ در زندگی‌مان مغتنم و عین برکت است و اگر خدای ناکرده روزی از کنارمان پر بکشند و در خانه ابدی‌شان بیارامند، جامه می‌دریم و آه و فغان سر می‌دهیم و… اما باز‌ به وقت بودن‌ گاهی آنها را نمی‌بینیم و نمی‌شنویم و گاه حتی از سر گله و شکایت به آنان نیش زبان می‌زنیم یا با رفتارمان روح لطیف‌شان را آزرده می‌کنیم.

بی‌شک از حرف تا عمل راه بسیار بوده و بی‌گمان اندیشه و عمل به وظیفه نگهداری و احترام سالمندان نیازمند تاکید و آموزش بسیار است، ما به‌عنوان یک ایرانی که همیشه به فرهنگ غنی ارزش‌های ملی و دینی خود مفتخر بوده‌ایم، باید بیش از دیگر کشورها، سالمندان‌مان را چنان که بایسته و شایسته آنان است، ارج نهیم. بی‌تردید تغییر نگاه به سالمندان و کاهش سوء‌رفتار با آنان در خانواده نیازمند تمرین و تربیت است. اما پیش از هر چیز باید پاسخ این سوالات را بیابیم که چگونه باید با سالمندان رفتار ‌و از آنها پرستاری کنیم؟ مراقبت‌های ویژه سن آنها چیست؟ چطور با مشکلات جسمی و روانی آنها کنار بیاییم و مهم‌ترین نیازهای آنها کدام است و چگونه باید آنها را مرتفع ساخت؟

سالمندان را کودک ندانید

درست است که دوران سالمندی به لحاظ ناتوانی و ضعف آنها شباهت‌های زیادی به دوران کودکی دارد، اما یادمان باشد هر گز نباید با سالمندان‌مان چون کودک رفتار کنیم. برخی از ما در ارتباط با آنها اصلا مراقب به خطر افتادن‌شان و مرتبه‌شان نیستیم. گویی فراموش کرده‌ایم سالمند ناتوانی که با آن مواجه هستیم‌شان و مرتبه خاصی دارد، امر و نهی می‌کنیم، انجام کارهایشان را مدام متذکر می‌شویم و… گاهی نگرش مراقبت ما کاملا متضاد با سن والدین‌مان است، همان‌طور که از فرزندانمان مراقبت می‌کنیم با آنها نیز چنین برخورد می‌کنیم، انگار نمی‌دانیم ما هرگز نمی‌توانیم والد پدر و مادر خود باشیم و مواظبت از آنها نیازمند مهارت خاصی است. این مهارت‌ها آموختنی است و صرفا نمی‌توان با مهر و محبت این مهارت‌ها را در خود به وجود آورد.

به استقلال‌شان احترام بگذارید

نبود استقلال و سلب قدرت و اختیارات مدیریت خانه، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های فکری و روانی بسیاری از سالمندان است که به واسطه بیماری یا زندگی کردن در خانه فرزندان مجبورند از آن چشم بپوشند. اگر اطرافیان هم فراموش کرده باشند آنان خود‌ بخوبی می‌دانند و به یاد می‌آورند که روزی رئیس و مدیر و همه‌کاره خانه‌شان بوده‌اند. این امر در حقیقت برای آنان به مثابه فقدان شخصیت، احترام و استقلال معنا می‌شود. سلب قدرت و اختیارات از یک پدر و مادر فرمانده ۷۰ یا ۸۰ ساله خانواده، چون ضربه کاری است که روح و روان آنها را ‌ یکباره در هم می‌پیچید، زیرا اینان به چشم خود می‌بینند که دیگر هیچ‌گونه اختیار، قدرت و استقلالی در جریان امور خانه و زندگی ندارند و این نه‌تنها در روحیه پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌های سالمند و از کار افتاده‌ تاثیر سوئی می‌گذارد، بلکه ممکن است آنان را به تقابل و جبهه‌گیری وا دارد که به موجب آن نیز‌ با فرزندان دچار اختلاف می‌شوند.

بنابراین بزرگ‌ترین خدمتی که می‌توانیم به سالمندان کنیم این است که آنان را تا جایی که می‌شود، وابسته به دیگران نکنیم. به تعبیری دیگر، استقلال‌شان را نگیریم و آنها را برای انجام ساده‌ترین کارها یا تصمیم گیری‌ها، وابسته به خود نکنیم، چون کرامت و حرمت انسانی در پرتو استقلال محقق می‌شود. برای مواجهه با این امر توصیه می‌کنیم حتی‌المقدور اجازه دهید سالمندتان، خود‌ به کارهایش رسیدگی کند و فقط زمانی به کمک به او بشتابید که تقاضای کمک می‌کند و در صورت عدم توانایی افراطی و نیازمندی مدام به شما، با کلام شیرین و نگاه محبت آمیز به آنها تفهیم کنید که منتی برایشان نیست و از این که کنار آنها هستید احساس لذت و شادی می‌کنید.

حس مفید بودن سالمند را تقویت کنید

معمولا بسیاری از سالمندان با وجود ضعف قوای جسمانی و آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌ها‌ همواره در تلاشند که به خود و دیگران نشان دهند که هنوز هم مانند گذشته فردی موثر هستند. حال اگر اطرافیان بتوانند به طرق مختلف، به سالمندانشان کمک کنند که از نظر ذهنی حس موثر و مفید بودن را داشته باشند باعث می‌شوند نه‌تنها آنان جایگاهشان را مخاطره‌آمیز نبینند، بلکه کمتر احساس اضطراب کرده و دچار کاهش اعتماد به نفس شوند. مثلا می‌توانید در تربیت فرزندان از آنها طلب مساعدت کنید یا در حوزه‌های مختلف، نظر آنها را بخواهید. بی‌تردید اکثر سالمندان توانمندی‌های خاصی دارند که اگر به آنها فرصت و موقعیت اجرا دهید و در رفتارها‌یتان نیز حضور آنها را در پیشبرد فعالیت‌تان حتمی قلمداد کنید، نه‌تنها آنان احساس سرباربودن و غیرموثر بودن نخواهند کرد، بلکه به موجب آن بسیاری از مسائل و مشکلات‌‌مان هم حل خواهد شد.

به اندازه محبت کنید

درست است که شما به‌عنوان فرزند وظیفه‌تان است از والدین کهنسالتان مراقبت کنید اما افراط و تفریط در این امر هرگز پسندیده نیست. از سر دلسوزی یا محبت زیاد، هرگز انجام امور شخصی سالمندان را به‌‌عهده نگیرید، رسیدگی‌های بدون ضرورت گاهی نتایج معکوس به بار می‌آورد. رفتارهای محبت‌آمیز افراطی اگر چه در ظاهر مثبت است، اما در باطن خیانتی بزرگ در حق والدین سالمند محسوب می‌شوند. چرا که ممکن است با این انجام این نوع کارها، حس پیری و زود ازکارافتادگی پیش از موعد مقرر به آنان تلقین و تزریق شود.

از سوی دیگر، اگر نیازمندی آنان به شما محرز است بهتر است یک تنه مسئولیت مراقبت از آنان را برعهده نگیرید، شما هم به مانند دیگران باید زندگی کنید و اجازه ندهید نگهداری شبانه‌روزی از سالمند بیمارتان، شما را از پا در بیاورد یا از زندگی خانوادگی و شغلی دورتان کند.

در چنین شرایطی بهتر است متوجه موقعیت و شرایط امروز زندگی‌تان باشید و برای حل این مساله هم شده، هرگز مشکلی به مشکلاتتان اضافه نکنید. بنابراین توصیه می‌کنیم از دیگر خواهران و برادران خود در انجام این امر مساعدت بخواهید و با یکدیگر برای ساعات حضور خود در کنار سالمند هماهنگ باشید. تاکید می‌کنیم این هماهنگی‌ها را به دور از چشم سالمند انجام دهید، چه بسا مشاهده این اوضاع برای ایشان ناخوشایند خواهد بود و حس استیصال و درماندگی مفرطی را به آنها القاء خواهد کرد.

در همه حال به سالمندان احترام بگذارید

حرمت گذاشتن به سالمندان نشانه قدرشناسی از زحمات بی‌دریغ آنان در یک عمر زندگی پربرکت‌شان است. وقتی پدر و مادر یا یکی از بستگان به پیری می‌رسند، هم به مراقبت بیشتری نیازمندند و هم متوقع‌اند که در این سنین علاوه‌بر برخورداری از احترام بیشتر، جایگاه‌شان نیز در خانواده محفوظ بماند. بسیاری از سالمندان حساسیت‌های بیش از حد و زودرنجی‌های سریع دارند، در این سن و سال، باید بیشتر به آنان توجه و محبت نشان داد تا احساس زیادی بودن یا سربار بودن نکنند. خوب است اگر برای هزارمین بار هم داستان‌های تکراری زندگی‌شان را می‌شنوید، خم به ابرو نیاورید و هر بار چون نخستین بار شنوای حرف‌هایشان باشید، با آنها مشورت کنید و در صورت لزوم از تجارب‌شان استفاده کنید، چرا که به قول قدیمی‌ترها آنچه جوان در آیینه می‌بیند، پیر در خشت خام مشاهده می‌کند.

گوش دل شنوای سالمندی که خوب نمی‌شنود

در نظر گرفتن شرایط و مشکلات جسمانی و تندرستی سالمندان در برقراری ارتباط و تعامل بهینه با آنان نقش بسزایی دارد. برخی از سالمندان مشکل شنیدن دارند و برخی نیز، در صحبت کردن یا تفهیم صحبت‌هایشان به دیگران تحت فشار هستند، بی‌شک این عوامل تعامل را دشوار می‌کنند. اگر چنین سالمندی در منزل دارید، پیشنهاد می‌کنیم در برقراری ارتباط با آنان به نکات زیر توجه کنید:

* هنگام تعامل با سالمندان به شرایط محیط گفت‌وگو مثل وجود عوامل مزاحم برای شنیدن یا حرف زدن توجه داشته باشید. آیا سروصدای مزاحم وجود دارد؟ صدای تلویزیون یا رادیو بلند است؟ آیا تعداد زیادی در این فضا در حال صحبت با هم هستند؟ و… اگر احساس می‌کنید فضا به اندازه کافی مناسب نیست، سعی کنید با حذف اصوات مزاحم، محیط را مهیا و مساعد برای گفت‌وگو کنید.

* اگر سالمند شما مشکل شنوایی دارد، ضمن حفظ تماس چشمی، واضح و شمرده حرف بزنید. روبه‌روی او و چهره به چهره با وی ارتباط برقرار کنید، کلمات را تندتند یا بریده بریده بیان نکنید. حتی‌المقدور با زبان سالمند با وی سخن بگویید، چه بسا استفاده از کلمات عامیانه یا تکیه‌کلام‌های نسل جدید، گفتار را مبهم و نامفهوم می‌کند.

* در گفت‌وگو با افراد سالخورده‌ای که حافظه کوتاه‌مدت یا مشکل شنوایی دارند، هرگز از جملات و سوالات مبهم و غیرواضح استفاده نکنید، حتی‌المقدور زبان صریح و روشنی داشته باشید چرا که فهم آن آسان‌تر است. اگر درک و فهم سوال یا جملات شما برای سالمندتان دشوار است، اصراری بر تکرار چندین باره نداشته باشید. همچنین بهتر است تن صدای‌تان را نیز مناسب کنید. بین بلند حرف زدن و روشن و واضح حرف زدن تفاوت بسیار است، هرگز با صدای بلند فریاد نزنید، بهتر است نزدیک گوشی که شنوایی بهتری دارد، با او صحبت کنید.

* سعی کنید عبارات و نظرات خود را به طور منطقی و معقول و با نگاه مستقیم در چشمان سالمند مطرح کنید، حواستان باشد از درهم آمیختن مطالب و موضوعات مختلف، به‌شدت خودداری کنید، چرا که اگر چند مساله متفاوت را با هم ترکیب کنید، ممکن است فهم آن برای سالمند سخت و دشوار شود. در هر ارتباط تلاش کنید فقط یک منظور را به فرد سالخورده انتقال دهید، مثلا نگویید: «اول غذایتان را بخورید بعد صدایم کنید شماره خاله را بگیرم تا با او صحبت کنید»؛ بلکه بگویید: «غذایت را بخور»، سپس بعد از انجام این کار بگویید: «حالا وقت آن است که شماره بگیرم تا با خاله احوالپرسی کنید.»

* اگر سالمندتان مشکلات حافظه یا شنوایی دارد، لازم است از امکانات بصری برای تفهیم سخنان‌تان استفاده کنید. همزمان با بیان عبارات خود درباره هر آنچه که قصد صحبت کردنش را دارید با نشان دادن توضیحات تصویری نیز، کلام‌تان را تکمیل کنید، مثلا در حالی که به سرتان اشاره می‌کنید، بگویید:‌ «سرتان درد می‌کرد، بهتر شده است؟»

 

 

 

ادامه مطلب...

چرا کودکان صبحانه نمیخورند؟

کودکی که هر روز مجبور است همان نان، چای و پنیر را در همان ظرف‌ها و شکل همیشگی میل کند (به‌عنوان صبحانه بخورد) ممکن است علاقه و میل خود را از دست بدهد. در این روزها که اکثر مادران به دلیل اشتغال،‌ صبحانه را به‌صورت حاضری و سریع در اختیار کودک قرار می‌‌دهند، این مشکل حادتر به‌نظر می‌رسد.

صبحانه نخوردن کودکان

با تغییرات کوچکی می‌توان کودک را به یک صبحانه‌خور حرفه‌ای تبدیل کرد، کار چندان دشواری نیست،‌ بچه‌ها خیلی راحت راضی می‌شوند، فقط کافی است شما در روزهای مختلف هفته، صبحانه‌های مختلفی مثل تخم‌مرغ و نان،‌ شیر و پنیر و نان یا حتی فرنی را تهیه کرده و همچنین برای صرف صبحانه به کودک فرصت دهید و تند‌تند نگویید: «زود باش، دیر شد!» بعضی از کودکان به دلیل ترس و نگرانی از رفتن به مدرسه، صبح‌ها علاقه‌ای به خوردن صبحانه نشان نمی‌دهند. همچنین مشاجرات و دعواهای پدر و مادر می‌تواند بر اشتهای کودک برای خوردن صبحانه اثر بگذارد.

پژوهشهای متعدد نشان می دهد که خوردن صبحانه باعث افزایش قدرت تمرکز، توانایی حل مساله و داشتن نگرش مثبت نسبت به مدرسه در کودکان می شود. کودکانی که وعده صبحانه را حذف می کنند و از خوردن آن سرباز می زنند بیشتر دچار بی قراری ، خستگی، حواس پرتی و گیجی می گردند. علاوه بر این بچه هایی که وعده صبحانه را به درستی استفاده نمی کنند بیشتر دچار آسیبهای حافظه و مهارتهای کلامی می شوند.

به این دلیل بین کودکان و والدین بر سر غذا خوردن اختلاف نظر پیش می آید که والدین سخت نگران آسایش و سلامتی فرزند خود هستند و می خواهند مطمئن شوند فرزندشان رژیم غذایی درستی دارد. در عین حال، بچه ها در جنگ با پدر و مادرشان نمی خواهند اجازه دهند پدر و مادر پیروز شوند.

فواید وعده صبحگاهی

کودکانی که به طور منظم از وعده صبحانه استفاده می کنند کمتر احتمال دارد که اضافه وزن پیدا کنند و همچنین ریسک ابتلا بیماریهای قلبی در آینده در آنها کاهش می یابد. وقتی بچه ها قبل از رفتن به مدرسه، از یک صبحانه کامل برخوردار بوده و استفاده کنند ، کمتر احتمال دارد تا زمان رسیدن به وعده نهار احساس ضعف و گرسنگی شدید بکنند.

نتیجه چنین مساله ای به این معناست که وقتی معده فرزند ما در صبحگاه خالی باشد نمی تواند تمرکز کافی را بر درس و مدرسه نموده و بنابراین سطح یادگیری شان کاهش می یابد. از طرف دیگر برای رهایی از این احساس ضعف و گرسنگی سعی می کنند که در زنگهای تفریح بیشتر از خوراکیهای پرکالری و پرچربی استفاده کنند تا تحمل گرسنگی برایشان آسان تر گردد. کیک، شکلات، نوشابه، انواع ساندویچهای آماده و …از جمله این مواد پر کالری و پر چربی هستند.

آنچه که مهم است شما والدین گرامی به آن توجه داشته باشید این است که وعده صبحانه را مانند سایر وعده های غذایی اهمیت داده و سعی کنید از غذاهای مقوی و مناسبی که حتی در وعده های دیگر غذا استفاده می شود، بهره مند گردید تا بتوانید سطح انرژی را در بدن فرزندتان(در هنگام حضور در مدرسه) در یک حد بهینه نگهدارید.

بچه هایی که در برنامه صبحانه خود بیشتر از گروههای غذایی مانند کربوهیدراتها، پروتئین و چربی(به نسبت غذا ها و نوشیدنی های شیرین مانند شربت و آبمیوه و ….) استفاده می کنند می توانند سطح انرژی بدن شان خیلی بیشتر و بهتر تنظیم کرده و از طرف دیگر دچار فربهی و چاقی مفرط نیز نمی شود.

عموما والدین به اهمیت وعده صبحانه در فرزندان به خصوص کودکان واقف هستند اما اکثریت آنها در شرایطی قرار می گیرند که فرزندشان از خوردن صبحانه سر باز می زند. برای مثال از خواب دیر برخاستن بچه ها و عجله برای رفتن به مدرسه و بهانه گیری در مورد کیفیت صبحانه، اشتغال والدین و عجله برای رفتن بر سر کلاس و … همه عواملی است که باعث بی توجهی به این وعده مهم غذایی می شود.

در ضمن والدین باید راه و رسم تغذیه و رفتارهای مناسب هنگام غذا خوردن به خصوص صبحانه خوردن را بدانند و به فرزندشان آموزش دهند. اگر این اصول از ابتدا به کودکان دیکته شود، دیگر در سنین مدرسه با چنین مشکلاتی مواجه نخواهید شد.

در ادامه توصیه هایی به شما والدین ارایه میگردد تا کودکان خود را نسبت به وعده صبحانه راغب تر کنید:

– مسلما یکی از بهترین خوراکیها در وعده صبحانه، شیر است. البته برخی از بچه ها از خوردن این نوشیدنی مقوی سرباز می زنند بنابراین پیشنهاد می شود که برای تحریک اشتهای فرزندتان، تکه های میوه، بستنی و یا حتی کمی کاکائو را با شیر سفید مخلوط کنید سپس یخ خرد شده را به آن اضافه کنید. خواهید دید که طعمی متفاوت در اختیار شما قرار می دهد.

– اگر فرزندتان بر سر سفره بداخلاقی می کند و غذایش را نمی خورد یا اینکه صبح دیر از خواب برخاسته و فرصت خوردن صبحانه را ندارد، یک لقمه نان و پنیر و گردو و یا انواع دیگری از ساندویچ را برای او تهیه کنید تا در مسیر مدرسه آن را میل کند.

– شبها قبل از اینکه به فکر مرتب کردن لباسها و برنامه ریزی درسی فردای وی باشید، برای صبحانه وی برنامه ریزی کنید. سعی کنید صبحانه را شب قبل تهیه کنید و از کودکتان بپرسید که برای صبحانه چه چیزی میل دارد. قطعه قطعه کردن میوه ها، آماده کردن آجیل و کشمش و یا گندم بوداده، چیدن کلوچه ها در ظرف روکش دار و … می تواند از جمله این اقدامات باشد.

– همیشه از صبحانه های سنتی که از قدیم رسم بوده، استفاده نکنید. سعی کنید تنوع را وارد برنامه غذایی کودکتان بکنید. در حال حاضر بسیاری از خوراکی ها و غذاها تهیه شده که برای وعده صبحانه بچه ها هم بسیار مقوی است و هم بسیار مورد علاقه آنهاست.

– در ضمن والدین باید راه و رسم تغذیه و رفتارهای مناسب هنگام غذا خوردن به خصوص صبحانه خوردن را بدانند و به فرزندشان آموزش دهند. اگر این اصول از ابتدا به کودکان دیکته شود، دیگر در سنین مدرسه با چنین مشکلاتی مواجه نخواهید شد. از جمله این اصول عبارتند از:

  • تا وقت صبحانه خوردن به پایان نرسیده، میز یا سفره صبحانه را ترک نکرده و با فرزندتان همراه باشید.
  • در گفتگوهای سر میز یا سر سفره صبحانه کودکتان را شرکت دهید تا به صبحانه خوردن نیز راغب تر شود.
  • با تشویق و توجه، به رفتارهای درست کودک هنگام صبحانه خوردن پاداش دهید.
  • نقض قوانین یا انجام هرگونه رفتار مخل و مزاحم توسط کودک را با محروم کردن جواب دهید.

 

 

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری