تگ - پرخاشگری

گاز گرفتن کودکان

پارسیان آوید (پرستار کودک در منزل): در حدود یک سالگی طبیعی است که کودک بخواهد گونه مادرش را گاز بگیرد. دندان درآوردن باعث می شود که کودک دلش بخواهد گاز بگیرد و هنگامی که خسته می شود، این تمایل در او شدیدتر می شود. در فاصله 2-1 سالگی، گاز گرفتن کودک دیگر، اعم از این که دوستانه یا با عصبانیت باشد، معنی ندارد. کودکان در این سن نمی توانند احساسات خود را بیان کنند، بنابراین خشم یا اشتیاق خود برای تسلط بر دیگران را به شکل های بدوی، از جمله گاز گرفتن نشان می دهند. از این گذشته، آنها نمی توانند خود را به جای قربانی شان بگذارند و در نتیجه متوجه نمی شوند که چقدر به کودک دیگر صدمه می زنند.

پرستار بیمار در منزل

پرستار سالمند در منزل

گاز گرفتن

مادر یا کسی که از کودک  مراقبت می کند. در این جور، مواقع باید با لحن محکمی بگوید ، " اذیت نکن! آرام باش!" سپس کودک را آرام کف زمین بگذارد و او را برای لحظه ای از گروهی که بازی می کنند، دور کند. این رفتار کودک را متوجه این می کند که از دستش ناراحت هستید و با آن که ممکن است کوچک تر از آن باشد که علت ناراحتی شما را بفهمد، اما از این که شما را ناراضی کرده است، ناراحت می شود.

کودک نوپا و پیش دبستانی که گاز می گیرند: اگر کودک در فاصله 3-2 سالگی گاز می گیرد، باید موضوع را کمی جدی تر بگیرید. دقت کنید و ببینید که گاز گرفتن چند بار پیش می آید و کودک در سایر موارد چه رفتاری دارد. اگر غالباً عصبی و اندوهگین است و بقیه بچه ها را گاز میگیرد، نشانه اختلال و عارضه ای روحی است . شاید در خانه به شدت محدود و تحت فشار است. شاید فرصت چندانی برای آشنایی و سازگاری با بقیه کودکان را ندارد و گمان متابولیک یکند آنها خطرناک و تهدید کننده هستند. شاید نسبت به نوزادی که در خانه دارند حسادت می کند و ترس و بیزاری خود را به همه کودکان خردسال منتقل می سازد و آنها را نیز رقیب خود فرض می کند.

هنگامی که گاز گرفتن با سایر رفتارهای پرخاشگرانه اضطراب آور همراه باشد، نشانه ای از یک اختلال بزرگ تر است. در چنین مواقعی به جای مساله گاز گرفتن باید به مساله بزرگتری توجه کنید. در هر حال، گاز گرفتن یک چالش رشدی طبیعی است و همیشه هم نباید آن را یک مشکل روانی خاص تلقی کرد. با این همه، اغلب پدر و مادرهایی که فرزندشان دیگران را گاز می گیرند، بسیار نگران می شوند و تصور می کنند فرزند دلبند آنها به یک بزرگسال ظالم تبدیل خواهد شد، ولی گاز گرفتن یک رفتار موقتی است که حتی آرام ترین بچه ها هم گامی آن را امتحان می کنند.

در مورد گاز گرفتن چه باید کرد؟ اولین کاری که باید کرد این است که قبل از شروع گاز گرفتن، جلوی آن را بگیریم. آیا می توان زمانی را که کودک می خواهد گاز بگیرد پیش بینی کرد؟ اگر این طور باشد نظارت بزرگتر در آن زمانها، اغلب مفید خواهد بود. آیا کودک شما به این دلیل که بی عرضه ترین عضو تیم است عصبانی و برانگیخته است و یا به دلیل این که شما نتوانسته اید در حفظ حد و مرزها برای او پیگیر باشید؟ شاید لازم باشد برنامه روزمره او را تغییر بدهید. همچنین وقت داشته باشد که وقتی درست رفتار می کند، نسبت به او توجه مثبتی داشته باشید. بعضی از بچه ها فقط موقعی به کودک توجه می کنند که او کار غلطی انجام داده و یا چیزی را شکسته باشد. اگر به رفتار درست کودک توجه کنید، بسیار موثرتر خواهد بود.

هنگامی که میبینید کودک دارد عصبی می شود، توجه او را به فعالیت دیگری جلب کنید. اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ شده است که بتوانید درباره این موضوع در وقت دیگری بحث کنید، از او بخواهید درباره ی ان که چقدر این مساله آزار طرف مقابل می شود، فکر کند و همچنین ببیند . هنگامی که دلش می خواهد گاز بگیرد، چه کار دیگری می تواند بکند.

اگر کودکتان، فرد دیگری را گاز گرفته است، بهترین کار این است که ابتدا توجه خود را به فردی که گاز گرفته شده است، معطوف و به کودک خود بی اعتنایی کنید. پس از آرام کردن قربانی، به کودک خود این پیام را با لحنی بسیار جدی برسانید که گاز گرفتن، شما را نارحت و عصبی می کند. از او بخواهید که دیگر این کار را نکند. سپس چند دقیقه ای کنارش بمانید تا پیام شما را خوب درک کند و اگر خواست برود، دستش را بگیرید و یا او را محکم بغل کنید.در این مواقع از صحبت کردن طولانی بپرهیزید.

تلافی کردن توسط گاز گرفتن: بعضی از مادران که نوزاد یا کودک یک ساله شان آنهارا گازگرفته است می پرسند که آیا می توانند آنها هم تلافی کنند و کودک را گاز بگیرند؟ مادران اگر وضعیت یک رئیس صمیمی را به خود بگیرند، بسیار بهتر می توانند کودکشان را کنترل کنند تا این که خود را تا سطح او پائین بیاورند و با گاز، فریاد یا سیلی ، گاز گرفتن کودک را تلافی کنند. به علاوه ، وقتی که شما او را گاز می گیرید یا به او سیلی می زنید، احتمالاً او هم به حساب این که دارد می جنگد و یا با شما بازی می کند، چرا او این کار را نکند؟ بهترین واکنش این است که وقتی در نگاه کودک می بینید که می خواهد شما را گاز بگیرد، آشکارا نشان بدهید که از این کار خوشتان نمی آید و اجازه چنین کاری را به او نمی دهید.

گاز گرفتن بعد از سه سالگی: گاز گرفتن در سومین جشن تولد یا کمی بعد از آن متوقف می شود. در این زمان، کودک یاد گرفته است که برای بیان آرزوهایش و یا نشان دادن خشمش از کلمات استفاده کند. او همچنین می تواند در مقابل عوامل تحریک کننده، کمی مقاومت کند. کودکانی که در این سن هم به گاز گرفتن ادامه می دهند، دچار اختلالا رشدی یا رفتاری بزرگ تری هستند. یک پزشک با تجربه، پرستار یا کارشناس دیگر می تواند در حل مساله به شما کمک کند.

ادامه مطلب...

علت پرخاشگری کودکان چیست؟

گروهي پرخاشگري را رفتاري مي دانند که به ديگران آسيب مي رساند يا بالقوه مي تواند آسيب برساند. پرخاشگري ممکن است بدني باشد ( زدن – لگد زدن – گاززدن) يا لفظي ( فرياد زدن، رنجاندن) يا به صورت تجاوز به حقوق ديگران ( چيزي را به زور گرفتن)، نقطه قوت اين تعريف عيني بودن آن است به رفتار قابل مشاهده اطلاق مي شود. نقطه ضعف آن اين است که شامل بسياري از رفتارهايي است که ممکن است به طور معمول پرخاشگري تلقي نشود.

پرخاشگري وسيله اي رفتاري است در جهت رسيدن به هدفي؛ پرخاشگري خصمانه رفتاري است در جهت آسيب رساندن به ديگران ، بيشتر پرخاشگري هاي بين کودکان کوچک از نوع «وسيله اي» است.اين نوع پرخاشگري به خاطر متعلقات است. کودکان از يکديگر اسباب بازي مي قاپند، يکديگر را هل مي دهند تا به اسباب بازي که مي خواهند بازي کنند دست يابند. به ندرت اتفاق مي افتد که کودکان بخواهند به کسي آسيب برسانند يا از روي عصبانيت دست به پرخاشگري بزنند.

پرخاشگری کودکان

پرخاشگري را بايد از جرئت ورزي متمايز دانست. جرئت ورزي، دفاع از حقوق يا متعلقات (مانند ممانعت کودک از اين که کسي به اسباب بازي اش دست بزند) يا بيان اميال و آرزوها را بر مي گيرد.مردم معمولاً شخص با جرئت را پرخاشگر مي دانند، در صورتي که کسي که از حق خود دفاع مي کند با جرئت است نه پرخاشگر.

1.الگو پذیری‌ کودکان‌ از والدین‌

یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ کودک‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا که‌ کودکان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌کنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود. توضیح‌ این‌ که‌ فرایند همانند سازی‌ کاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نکته‌ دیگر این‌ که‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ کودک‌ پرخاشگری‌ کرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرا می‌ گیرد. بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.

بر این‌ نکته‌ می توان تأکید کرد‌ که‌ کودکان‌ با چشمان‌ خود می ‌آموزند؛ یعنی‌ آن‌ چه‌ را مشاهده‌ می ‌کنند، یاد می ‌گیرند؛ حتی‌ اگر آن‌ رفتار به‌ طور مستقیم‌ در مورد خود آنها صورت‌ نگیرد.

2. تاثیر ناکامی بر پرخاشگری کودکان

ناکامی یعنی اینکه کودک به هدفش نرسد مثلا می خواهد با اسباب بازی به صفحه تلویزیون بکوبد اما مادرش اجازه این کار را نمی دهد . وقتی‌ کودک‌ به‌ هدف‌ خود دست‌ نیابد و ناکام‌ شود، یکی‌ از رفتارهایی‌ که‌ از او سر می‌ زند پرخاشگری‌ است.

3. تاثیر اضطراب‌ بر پرخاشگری‌ کودکان

کودکان‌ مضطرب‌ نمی ‌توانند کودکان‌ آرامی‌ باشند. آنها رفتارهایی‌ پرخاشگرانه‌ از خود بروز می ‌دهند؛ البته‌ بلافاصله‌ پشیمان‌ می ‌شوند و از والدین‌ خود عذرخواهی‌ می‌ کنند. اگر از کودک‌ مضطرب‌ بپرسیم‌ که‌ چرا پرخاش‌ می‌ کنی‌ و عصبانی‌ هستی؛ خواهد گفت‌ نمی‌ دانم.؛ یا خواهد گفت‌ دست‌ خودم‌ نیست.

4. تاثیر تضادهای‌ درونی‌ پرخاشگری کودک

گاهی‌ کودکان‌ در دوگانگی‌ و تضادهای‌ درونی‌ قرار می‌ گیرند. یا بهتر بگوییم، گاهی‌ بر سر دو راهی‌هایی‌ گیر می ‌کنند و نمی‌ دانند کدام‌ راه‌ را انتخاب‌ کنند؛ و این‌ حالت‌ آنها را دچار تعارض، اضطراب‌ و خشم‌ می ‌کند. مثلاً کودکی‌ که‌ دوست‌ دارد نزد مادرش‌ در منزل‌ بماند و از طرفی‌ وقتی‌ می ‌بیند تمام‌ کودکان‌ به‌ مدرسه‌ می‌ روند، همزمان‌ تمایل‌ به‌ مدرسه ‌رفتن‌ نیز دارد، دچار دوگانگی‌ می ‌شود. به‌ کودکان‌ خود کمک‌ کنیم‌ که‌ در دو راهی‌های‌ زندگی، مدتی‌ طولانی‌ قرار نگیرند. آنها بایستی‌ به ‌سرعت‌ و با دقت‌ درست ‌ترین‌ کار را انجام‌ دهند.

5. تاثیر افسردگی‌ و پرخاشگری کودکان

پرخاشگری‌ و کج خلقی در کودکان‌ چنانچه‌ با علامت‌های‌ دیگر همراه‌ باشد، می ‌تواند نشانه ‌ای‌ از افسردگی‌ کودک باشد که‌ در این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ شرایط‌ زندگی‌ کودک‌ تمام‌ و کمال‌ مورد بررسی‌ قرار گیرد.

6. تاثیر بیماری‌ها و داروها بر پرخاشگری کودکان

بعضی‌ از بیماری‌ها به‌ مصرف‌ دارو نیاز دارد و ممکن‌ است‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروها کج ‌خلقی‌ و رفتارهایی‌ باشد که‌ خشونت‌ را برمی‌ انگیزند.

7. مدرسه‌ و خشم و پرخاشگری کودکان

گاهی‌ کودکان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می ‌شوند؛ و این‌ قربانی‌ شدن‌ باعث‌ می ‌شود که‌ خود آنها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند.

8- رسانه های تصویری و پرخاشگری کودکان
در آخر باید گفت رسانه های تصویری مانند : ماهواره ،سینما ،تلویزیون ، اینترنت و بازی های رایانه ای نیز منبع دیگری است که کودکان به خصوص پسرها از طریق آن رفتار پرخاشگرانه را می آموزند.به طور مثال: خشونت از ارزش های آمریکایی تلقی می شود، پرخاشگری به عنوان یکی از وسایل رسیدن به هدف تشویق می شود.

در برنامه های تلویزیونی آمریکا که یکی از وسایل انتقال چنین ارزش های اجتماعی به کودکان است، به طور متوسط در هر ساعت پنج یا شش بار خشونت بدنی نمایش داده می شود، رفتار پرخاشگرانه شخصیت های تلویزیونی غالباً تقویت می شود: قهرمان این برنامه ها به همان اندازه پرخاشگرند که ضد قهرمان ها.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری