تگ - پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : یکی از مهم ترین موضوعات که والدین باید آن را بدانند این است که هفت سال اول زندگی کودکان جزو بازه های سنی است که رفتار اشخاص و افرادی که با کودکانشان در تعامل هستند می تواند تاثیر بسزایی در شخصیت کودک بگذارد که در اکثر موارد این تاثیرات تا پایان عمر نیز همراه او خواهد ماند.

و اگر والدین زمان کافی برای رسیدگی به فرزندان خود را ندارند باید شخصی جایگزین را انتخاب نمایند که یکی از اشخاص پرستار کودک است که مهم است پرستار کودک شما تحصیل کرده و آشنا به امور و وظایف کودکیاری باشد تا بتواند تربیت، آموزش و نگهداری را به نحو درست و با شایستگی انجام دهد.

برای آشنایی با وظایف، خدمات و هر سوالی درباره پرستار کودک می توانید به مقالات پرستار کودک در بلاگ پارسیان آوید رفته و مقالات را مطالعه بفرمایید.

در این مقاله بیشتر درباره نحوه برخورد والدین و پرستار کودک در منزل را با کودکان در شرایط مختلف که آنها را بتوانند آرام کنند و تنش را از بین ببرند صحبت شده.

گاهی اوقات کودکان به قدری شلوغ می کنند که افراد اطراف خود را به ستوه می آورند اولین فرد که بیشترین زمان را با کودک است مادر و خانواده او هستند و در نبود آنها آشنایی، نزدیکان مادرو پدر و یا پرستار کودک از او نگهداری می کند به این حالت دچار می شود.

پس باید راه های سرگرم کردن کودکان را بدانید و آنها را با این سرگرمی ها آرام کنید.

این روش ها را هم مادران و هم پرستار از کودک در منزل باید بدانند تا بتوانند به بهترین نحو آن را انجام دهند.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : بازی کودکان

کودکان شخصیتی دوست داشتنی دارند ولی با این حال گاهی اوقات دوست دارید از دست آنها موهای سر خود را بکنید و یا سر خود را به دیوار بکوبید!

با تمام بامزگی کودکان افراد بسیار کمی نیز پیدا می شوند که کودکان را دوست ندارند.

نگهداری از کودکان امری بسیار دشوار است چه برای والدین و چه پرستاری از کودک در منزل چون نمی توانید حدس بزنید که آنها با پاهای کوچک و ناز خود به چه قسمتی از خانه قصد رفتن دارند!

گاهی اوقات کودکان قبل از اینکه به سن نوجوانی و بعد بزرگسالی برسند فشار روانی را تجربه می کنند.

این قبیل از فشارها می تواند به دلیل طلاق، همسایه ها، کشمکش های خانوادگی، تغییرات مکرر و دائمی مدرسه کودکان، فشارها و آزارو اذیت هم سالان، خشونت در خانواده یا جامعه شان ،توافقات مراقبت از کودک باشد.

بیشتر خانواده ها که کودک آنها نوپا است انتظار دارند که خودشان برخی کارها را انجام دهند.

اتفاقا کودکان در این سن نیز سماجت و پافشاری دارندتا کارهارا به تنهایی و بدون کمک انجام دهند.

و با تمامی این مسائل کودک یک ساله دوست دارد دورو بر والدین نیز بچرخد، پس باید بیاموزید که چگونه او را سرگرم کنید.

دکتر جین فوی، متخصص کودکان در کارولینای شمالی می گویند:

"اصولا کودکان نوپا نمی توانند برای مدت طولانی به تنهایی بازی کنند."

حداکثر مدتی که می توان از یک کودک یک ساله انتظار داشت تا به تنهایی بازی کند حدود پانزده دقیقه است.

دادن چنین فرصت هایی به کودکان کاری است که به انجام دادنش می ارزد، این کار برای اینکه شما زمانی برای انجام گردگیری، آماده سازی شام و یا کارهای دیگر داشته باشید نیست.

 

پرستاری از کودک در منزل

در این رابطه دکتر اسکالار متخصص رشد در مرکز مطالعات رشد و یادگیری دانشگاه کارولینای شمالی می گوید: "تنها بازی کردن است که باعث تقویت استقلال، اعتماد به نفس، مهارت های زبانی و خلاقیت می شود."

اکثر اوقات می بینیم که یک کودک پانزده ماهه زمانی که به تنهایی بازی می کند با خود زیر لب چیزهایی زمزمه می کند که این چنین بازی ها پایه و اساس رشد مهارت های زبانی هستند.

دکتر فوی اعتقاد دارد: “یک کودک 22 ماهه که از نظر شناختی محیطی و ... و زبانی قابلیت های بیشتری نسبت به کودک یک ساله یا پانزده ماهه را دارد، تمایل روز افزونی برای کسب استقلال در خود می بیند، به همین دلیل بیش از پیش دوست دارد با شکستن حد و مرزهایی (چهارچوب) که شما برای آنها تعیین کرده اید آن ها را و شما را امتحان کنند و به این علت نیاز بیشتری به نظارت و توجه مداوم و از نزدیک دارد”.

برای اینکه ظرفیت فرزندتان را در تنها بازی کردن افزایش بدهید، این چهار کلنه را به خاطر داشته باشید: "علاقه، ایجاد آن عادت، سازماندهی و جهت دهی"

در ابتدا باید سعی کنید تا کودکتان را به فعالیتی که به آن علاقه مند است مشغول کنید که به آن واقعا علاقه دارد.

اگر کمی شلوغی شما را اذیت نمی کند و از نظرتان اشکالی ندارد به دلبندتان اجازه بدهید تا لیوان ها و قاشق و چنگال را جابجا کند و یا لباس کمد ها را بیرون بکشد.

برای مثال ژولیت که یک پسر پانزده ماهه دارد برای اینکه فرزندش به هنگام شام درست کردن مزاحم او نشود دو کشوی آخر کابینت را پر از بطری های پلاستیکی، قاشق و پیمانه های پلاستیکی کرده تا با آنها بازی کند.

پس نتیجه را می بینید که چه طور سرگرم کردن کودکان به کارهای مورد علاقه شان می تواند او را به سمت تنهایی بازی کردن بکشاند.

در چندین خط قبل گفتیم که دومین نکته که باید بخاطر می سپردید "ایجاد عادت" است.

وقتی کودکتان کاملا مشغول بازی شد، به آهستگی کمی دور شوید و مجله ای در دست بگیرید.

زمانی که او اسباب بازی را به سمت شما پرتاب کرد تا شما را به بازی کردن بکشاند، به راحتی و با آرامش اسباب بازی را به خودش برگردانید و جملات کوتاهی درباره بازی کردنش به او بگویید و بخند بزنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

 

طی روزها و هفته های بعدی به آرامی و آهسته آهسته سعی کنید تا فاصله فیزیکی و ذهنی خود را از او بیشتر کنید و بیشتر پیگیر کارهای خودتان باشید، اما این مورد را نیز به یاد داشته باشید که کودکتان را بدون مراقبت به حال خود رها نکنید.

حواستان نیز به دقت باشد تا در محلی که کودک مشغول بازی است موقیت و اشیائی نباشد که امنیت و سلامت کودکتان را به خطر بیندازد.

کودکان سن کم درکی از خطر ندارند و نمی دانند مفهوم آن چیست.

از آن چهار مورد گفته شده دیگری "سازماندهی" فعالیت کودک بود.

اگر اطراف کودک را با اسباب بازی هایی مختلف و متنوعی که آنها را دوست دارد پر کنید، او را گیج کرده و دستپاچه می شود.

برای حل این مورد هر بار یکی ازی اسباب بازی ها را در اختیار او قرار دهید و به نوبت اسباب بازی ها را جابجا کنید.

یک کودک یک ساله نیازمند جهت دهی است، زمانی که احساس می کنید که کودک آرام و آهسته علاقه اش  را به بعضی از اسباب بازی هایش از دست می دهد، با پرسیدن یک سوال تحریک آمیز باز او را برای بازی با آن تحریک کنید.

مثلا هنگام بازی کودک با بلوک هایش  بدون دخالت در بازی او با او از فاصله دور صحبت کنید.

مثلا از گذاشتن سه مکعب او بر روی یکدیگر تعجب کرده و با ذوق احساستان را نشان دهید و بگویید میتوانی باز هم به آنها یک ردیف اضافه کنی.

تلاش و سعی کنید تا برنامه تنها بازی کردن کودک بخشی از برنامه باشد نه تمام آن.

کلر لرنر که در واشنگتن متخصص رشد کودکان است می گوید: "کلید تقویت توانایی تنها بازی کردن در بچه ها این است که با افزایش دادن تدریجی مدت زمان تنها باز کردن، کودک را به این کار عادت بدهیم."

امکان دارد که تلاش های اولیه شما برای وادار کردن اجباری شما به تنها بازی کردن کودک بیشتر از چند دقیقه نتیجه ندهد و کودک بعد از چند دقیقه داد و بیداد و فریاد به راه بیندازد و از شما بخواهد تا پیش او بروید.

در این هنگام سعی کنید تا سریع به نیاز او پاسخ ندهید، به او فرصت بدهید تا بتواند با مساله کنار بیاید.

یکی از مناسب ترین زمان ها برای ایجاد عادت تنها بازی کردن، بعد از استحمام یا ناهار است، این زمانی است که کودک راضی و خشنود به نظر می رسد. اوقاتی که خودتان خسته هستید این زمان را برای این موضوع انتخاب نکنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

دکتر فوی می گوید:” خستگی و تنشی که در درونتان بوجود آمده و احساس می کنید ممکن است در رفتار کودکتان منعکس شود."

در ضمن این را به خاطر بسپارید که این فرآیند همیشه با یک الگو و یک برنامه جلو نمی رود و کیفیتی ثابت نخواهد داشت.

کودکی که یک روز خیلی خوب به تنهایی خودش را سرگرم می کند، روز بعد کلا از انجام آن امتناع کند.

پس این موضوع را باید در نظر بگیرید که فرصت های لازم را برای تنها بازی کردن به کودک را والدین و یا پرستار کودک در منزل بع مرور به او بیاموزد.

قبل از این که شما فکرش را بکنید متوجه خواهید شد که توانسته اید 15 دقیقه تمام به حال خودتان باشید و کودک کاری به شما نداشته و شادمانه خود را در دنیای بازی غرق کرده است!

پرستاری از کودک در منزل

بیاموزید با کودکان در هر موقعیت و شرایطی چه رفتاری باید داشته باشد.

اکثر کودکان خردسال از شنیدن کلمه "نه" بیزارند و در بیشتر مواقع احساسات خودشان را آشکارا نشان می دهند.

شنیدن کلمه نه می تواند از والدین و یا پرستار کودک در منزل باشد و یا هر شخصی که از کودک مراقبت می کند.

پرستاری از کودک در منزل : گاهی به او ” نه ” بگویید

در مواقعی که کودک شما خود را بر روی زمین انداخته و بخاطر خوراکی، شیرینی و یا هر چیز دیگری فریاد و داد و هوار می کند، به راحتی می توانید به درهواست او تن بدهید ولی هرزگاهی دادن جواب منفی، هر چقدر هم دشوار باشد، زندگی بعد از آن برای کودکتان و خودتان راحت تر می شود.

بگذارید تا فرزندتان این را بداند که برخی از رفتارهای خاص او را درست نمی دانید و این نه در گفتار و عمل شما چه در نقش والدین و یا پرستار کودک در منزل در نهایت نتیجه بسزایی در آرامش کودک خواهد داشت.

کار دشواری را برای این که به او بفهمانید که چه رفتاری باید داشته باشد، را دارید و خواهید داشت، ولی این را بدانید که زحماتتان به هدر نخواهد رفت زیرا آموزه های شما در سرتاسر کودکی از یاد نخواهد برد.

مهم ترین نکته این است که فرزندتان را مورد تایید فراوان قرار دهید.

نمونه های ساده ای را در اینجا مثال می زنیم که برای شما آشنا است و بهتر است جواب شما در این موارد منفی باشد.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : رویارویی با خطر

برای کودکان پریدن، دویدن، بالارفتن و کنجکاوی در مکان های مختلف امری طبیعی است و نتیجه این اعمال می تواند برای آنها با کبودی و ورم، ضرب دیدگی و در موارد نادر شکستگی و برای شما با لحظه های نفس گیر همراه است.

زمانی که احساس می کنید که کودک شما می خواهد دست به کار خطرناکی بزند، مانعش بشوید.

اینکه این کار چقدر برای او سرگرم کننده است اهمیت ندارد، مهم ترین مسئله سلامت کودک است.

گاهی به ناچار صدایتان را مجبورید بالا ببرید، اما نگاه کردن به چشم کودک و با قطعیت نه گفتن همان قدر موثر است.

شما می توانید با بی خطر ساختن خانه تعداد گفتن کلمه نه و جواب های منفی تان را به حداقل برسانید.

نکته دیگر این است که به بچه ها هم بیاموزیم که چگونه با خطر مواجه شده و بستگی به شما (والدین و پرستار کودک) دارد که کودکان را آماده چنین لحظاتی کنید.

پرستاری از کودک در منزل : دیگر آزاری

بیشتر کودکان که تازه به راه افتاده مرحله ای را می گذرانند که در آن سایرین و از جمله پدرو مادر خود را می زنند، هل می دهند، لگد می زنند و یا گاز می گیرند.

کودکان کمتر از سه سال نمی توانند خود را بجای شخص دیگری بگذارند و از دیدگاه آنان کارهای خود را ببیند و درک کنند، مگر در حالتی که شما (والدین، پرستار کودک و یا مراقب) به آنها بگویید که گاز گرفتن و زدن اشخاص هم برای خودش و هم دیگران آسیب می رساند.

کودکان به هنگام عصبانی شدن و حس درماندگی تنها چیزی که می دانند این است که با انجام این گونه رفتارها حس خوشایندی را پیدا می کنند.

اگر کودکتان، شما و یا دیگری را آزار می دهد، ابتدا از عصبانیت او اطلاع پیدا  کنید، او را از ادامه دادن رفتارش منع کنید و محکم در آغوش بگیرید و جملاتی مثل :

  • می دانم عصبانی هستی، لگد نزن، گاز نگیر، نزن! بخاطر اینکه به دیگران آسیب می زنی.
  • از کودکتان بخواهید شخصی را که زده ببوسد، نوازش کند و عذر خواهی کند، مخصوصا اگر هم سن خودش باشد.

به هیچ عنوان از تنبیه استفاده نکینید تا طعم زدن را بچشد. با این عکس العمل تنها به او می گویید که کار تو درست است.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : کج خلقی

این حالت در زمان هایی رخ می دهد که پرستار کودک و یا والدین با انجام کاری و یا برداشتن هر چیزی کودک را منع می کنند.

تلاش کنید تا خونسرد باشید و زمان کافی برای آرام شدن خشم کودک به او بدهید.

هنگامی که آرام شد او را در آغوش بگیرید و با گفتن جملاتی مانند "ناراحتی تورا می فهمم" به او در عین حال که هم جوابتان منفی است و هم حالش را درک می کنید این موضوع را بفهمانید.

پرستاری از کودک در منزل : دردسرهای علنی

کودکان متوجه نیستند که چه کردار و رفتاری در منزل و کدام در بیرون ناپسند است مانند ادرار کردن در کف در هر مکانی به غیر از سرویس.

هنگامی که خواست این عمل را انجام دهد با یک نه جدی او را از این کار منع کنید تا بداند که مکان مناسبی برای این کار نیست.

نه گفتن آسان است اگر ...

شما ، همسرتان و سایر مراقبان فرزندتان و پرستار کودک درباره رفتارها و مسائل مجاز وغیر مجاز با هم به توافق رسیده باشید.
*در امور بی اهمیتی که کودک انجام می دهد، وی را به حال خود رها سازید.
*کلمات و عبارت ترغیب آمیز و انگیزشی استفاده کنید . بلاش کنیر بجای گفتن : ” اتاق را به هم نریز!” بگویید : ” بیا اتاق را باهم مرتب كنیم .”
*به جای فریاد كشیدن و دادو بیداد کردن ، واضح و قاطع سخن بگویید . داد زدن باعث می شود کودک هم همین كار را الگو برداری بكند .
*هدف این است كه کودک با شما (والدین و پرستار کودک) همكاری كند نه این كه فرمان برداری كند .
*هیچ وقت نگویید : ” شاید ” ، موقع دادن جواب چه مثبت و یا منفی ، اول فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید.
*منتظر زمانی نشوید که  صبرتان لبریز شود و بعد به كودك بگویید : ” نه ” . بهتر آن است كه جلوی هرمشكلی را از اول بگیرید.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : درخواست های نابجا

یکی از حات هایی که بیشتر خانواده ها آن را انجام داده و خوب می دانند این است که کودک هر چیزی را که می خواهد به او می دهند و رد کردن خواسته آنها برایشان دشوار است که این رفتار باعث دشوار تر شدن نگهداری کودک توسط پرستار کودک می شود.

خواه قبل از نهار خوردن بیکوئیت بخواهد و یا در فروشگاه یک بسته آبنبات بخواهد.

بخشی از وجود انسان ها کلا میل ندارد تا نه بگوید و کودکان این را درک و پی می برند.

برای تاثیر باید با جدیت نه را بگویید و از گفتن کلماتی مانند شاید و بعدا پرهیز کنید به دلیل اینکه باعث ادامه دادن غرهای فرزندتان می شود.

در غیر این صورت بگویید که بگذار فکر کنم و بعد جواب بدهید.

پرستاری از کودک در منزل : قاپیدن اسباب بازی دیگران

گاهی اوقات کودک برای بدست آوردن اسباب بازی کورد علافه اش حتی اگر برای دیگر کودکان باشد آن را می گیرد.

در این حالت اسباب بازی را از او با جدیت بخواهید و برگردانید و اسباب بازی دیگری را به او بدهید.

بهترین روش این است که حواس کودک را به موضوع دیگری جلب کنید.

این جملات را نیز به او بگویید که "هر کس باید با اسباب بازی خودش بازی کند و با گرفتن وسایل دیگران او را به گریه بیندازیم."

 

ادامه مطلب...
پرستاری از کودک

مراقبت بعد از مدرسه

 

مراقبت بعد از مدرسه

پرستار کودک

مراقبت بعد از مدرسه  : بعد از شش و هشت سالگی، کودکان به دنبال استقلال هستند.

آنها به سوی آرمان های خود و هم صحبتی با بزرگ ترهایی که پدر و مادر آنها نیستند.

مخصوصاً مربیان و سایر کودکان رو می آوردند. هر چند آنها در این سن می توانند چندین ساعت بدون مراقبت مستقیم بزرگتر ها سرکنند.

ولی هنوز هم از این که بدانند به جایی تعلق دارند، بسیار برایشان مفید خواهد بود.

یکی از پدرها یا مادرهای همسایه می توانند تا زمانی که مادر یا پدر کودک از سر کار بر می گردد، از او مراقبت کند.

مراکز بازی پس از مدرسه هم برای کودکان بسیار ارزشمند هستند، مخصوصاً برای آنهایی که مادرهایشان کار می کنند.

 

پرستاری از کودک

مراقبت بعد از مدرسه : کودکان قفل و کلیدی

به علت کمبود مراکز بازی با کیفیت و ارزان قیمت پس از مدرسه، میلیون ها کودک آمریکایی قفل و کلیدی وجود دارند.

آنها بعد از مدرسه با کلید خودشان به خانه می روند و قفل و زنجیر در را می اندازند تا مادر یا پدر برگردند.

یک کودک مسئول و مطمئن به خود می تواند در این فاصله از خود مراقبت کند.

به شرط این که احساس امینت کند و واقعاً از امینت کافی برخوردار باشد.

برنامه ریزی  دقیق، هم به مادر و پدر و هم به کودک کمک می کند که از این بابت احساس  اطمینان کنند.

مهم است که کودکان قفل و کلیدی بدانند در صورت ضرورت، چگونه به پدر و مادر خود دسترسی داشته باشند.

باید به این کودکان مسائل ایمنی و حفاظتی را به شکلی کامل آموخت.

وقتی آدم غریبه ای در خانه  را می زند  چه بگویند و چه کار کنند.

آنها باید بدانند که تا نیامدن پدر و مادر چه کارهایی را می توانند انجام بدهند.

مثلاً  چقدر تلویزیون تماشا کنند و چه کارهایی را نباید بکنند.

هر چند ممکن است شما تصور کنید که کودکان بزرگ تر بهتر از بچه ها از خودشان مراقبت می کنند.

ولی همیشه هم این طور نیست. نوجوانانی که برای مدتهای طولانی بدون سرپرست سر میکنند.

بسیار بیشتر از بچه ها در معرض دست زدن به اعمال خطرناکی

چون سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و الکل و ایجاد رابطه جنسی هستند.

نوجوانان در چهار چوب محدودیت های معقول در مورد رفتارهای خود، احساس راحتی بیشتری می کنند.

 

 

پرستاری از کودک

پرستار کودک

پرستار کودک خوب برای پدر و مادر نعمتی است و می تواند به کودک کمک کند که به شکل سالم و مناسبی،مستقل شود.

نکته مهم این است که شما و فرزندتان، پرستار بچه را خوب بشناسید. فرض کنیم که او یک زن است.

(هر چند دلیل خاصی وجود ندارد که پرستار بچه مردم باشد).

قرار است پرستار کودک، شب ها کنار کودکی باشد که از خواب نمی پرد.

تنها نکته ضروری این است که عاقل، حساس و قابل اعتماد باشد، ولی در مورد کودکی که دائماً از خواب می پرد.

باید پرستاری برای او آشنا باشد و دوستش داشته باشد.

اغلب بچه ها از این که از خواب بپرند و آدم غریبه ای را کنار تخت خود ببینند، وحشت می کنند.

شما می توانید برای پیدا کردن پرستار بچه مطمئن به یکی از آژانس های معتبر مراجعه کنید و یا از دوستان معتمد کمک بگیرید.

پرستاری از کودک مدتی رفتار پرستار را کودک خود را زیر نظر بگیرید و ببینید که آیا حرف بچه ها را می فهمد و می تواند با مهربانی و جدیت آنها را اداره کند؟

مدتی را در کنار او و فرزندتان سپری کنید.

به این ترتیب کودکان بدون آن که تلاش چندانی به خرج بدهند و لازم باشد پرستار هم کوشش زیادی بکند.

به یکدیگر عادت می کنند. هنگامی که کودکان به تدریج پرستار را می پذیرند، او می تواند کارهای بیشتری را برایشان انجام دهد.

بهتر است نهایتاً بیش از یکی دوبار، پرستار بچه را تغییر ندهید.

برای این که کار پرستار آسان تر شود، بهتر است دفترچه یادداشتی داشته باشید.

که در آن کارهای روزمره کودک و بعضی از چیزهایی را که به زیان خود درخواست می کند.

شماره تلفن های پزشک و همسایه ای معتمد برای مواقع اضطراری ( در صورتی که به شما دسترسی نباشد)،ساعات خواب، خوراک هایی که پرستار می تواند مصرف کند.

ملافه ها، لباس خواب و سایر لوازم ضروری، خاموش و روشن کردن اجاق گاز و امثال این ها را بنویسید.

از همه مهم تر این که شما باید پرستار بچه تان را بشناسید و مطمئن شوید که کودک به او اعتماد می کند.

جوان یا پیر؟ این مساله بیشتر به بلوغ عاطفی و روحیه فرد بستگی دارد و چندان به سن مربوط نیست.

نوجوانان چهارده ساله فراوانی هستند که بسیار توانا و قابل اعتمادند، هر چند عادلانه نیست.

که چنین قابلیتهای بالایی را از آدم های چهارده ساله توقع داشته باشیم.

پرستاری از کودک بعضی از بزرگ تر ها ابداً قابل اعتماد نیستند، بلکه خشن و جاهل اند. بعضی از بزرگ ترها با کودکان راه  می آیند.

در حالی که بعضی ها بسیار غیر قابل انعطاف و عصبی هستند و به هیچ وجه نمی توانند با یک کودک کنار بیایند.

در بسیاری از جوامع، برای پرستاران بچه دوره های آموزشی می گذارند.

 

ادامه مطلب...

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

 

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

پرستار کودک

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی : دوران نوزادی دورانی بسیار مهم و حساس در زندگی کودک است.

این دوران از تولد تا 28 روز اول زندگی کودک را تشکیل می دهد.

بالاترین درصد مرگ و میر کودکان در سال اول زندگی و به ویژه در ماه اول تولد اتفاق می افتد.

این مرحله از زندگی کودک در واقع تطابق از زندگی داخل رحمی به زندگی خارج رحمی است.

بسیاری از دستگاه های بدن مانند قلب، کلیه، دستگاه عصبی و غیره.

دچار تغییرات و تحولاتی می شوند تا با شرایط جدید زندگی کودک تطابق یابند.

لذا نحوه ی مراقبت از اندام های طفل و نیز تغذیه و بهداشت کودک بسیار اهمیت دارد.

و در این میان نقش پرستار کودک به عنوان فردی آگاه در ارائه خدمات بهداشتی و دادن آگاهی های لازم به جوانانی که به زودی نقش پدر و مادر را ایفا خواهند کرد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی : مراقبت از بند ناف

دورانی که جنین در رحم مادر قرار دارد، از طریق بند ناف که به جفت متصل است، تغذیه می شود.

بعد از تولد، این ارتباط قطع شده و نوزاد از طریق دهان تغذیه می شود.

در موقع زایمان، ماما یا پزشک اتصال بندناف و جفت را برای تمام شدن عمل زایمان قطع می کند.

در صورتی که بند ناف با اشیای آلوده یا ادرار و مدفوع تماس پیدا کند. میکروب های گوناگون از قسمت بریده شده بند ناف، وارد خون نوزاد می شود.

 

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

 

که  این باعث بیماری های وخیم و خطرناکی، از قبیل کزاز و یا عفونت خون را به دنبال خواهد داشت.

امروزه بیشتر زایمان ها در مراکز درمانی انجام میگیرد و آلودگی بند ناف به ندرت اتفاق می افتد.

اما در نقاط دور افتاده بر اساس بعضی از سنت های غلط مواد غیر بهداشتی را روی ناف بریده شده می گذارند.

و از این طریق میکروب های فراوانی را وارد بدن کودک می کنند.

برای تمیز کردن بند ناف  از هیچ گونه ماده ای استفاده نشود، تجربه نشان داده با استفاده از این رشو بند ناف زودتر خشک شده و می افتد.

گاهی، چند ساعت بعد از زایمان، خونریزی یا نشت خون در محل بند ناف دیده می شود.

که امکان دارد علت آن محکم نبودن گیره ای باشد که با آن بند ناف را بسته اند.

در صورت بروز چنین حادثه ای،باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی : تایم زمانی جدا شدن بند ناف در نوزادان متفاوت است، ولی معمولا حدود 7 تا 10 روز طول می کشد.

بند ناف تدریجاً خشک می شود و سپس خود به خود می افتد و نیازی به دستکاری نیست.

ممکن است در بعضی موارد بند ناف، زودتر و گاهی دیرتر جدا شود که هر دو حالت طبیعی و جای نگرانی نیست.

در بعضی از مواقع بند ناف به دلیل عدم رعایت بهداشت دچار عفونت می شود.

و اطراف ناف قرمز شده عفونت پیدا می کند، ممکن است قدری چرک در محل بند ناف جمع شده شود.

علت عفونت ناف، آلوده بودن وسیله ای است که با آن بند ناف را بریده اند و یا آلودگی ها و دستکاری های بعدی می باشد.

 

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

 

در چنین مواقعی، باید کودک را نزد پزشک برده، به توصیه های او عمل نمود.

زیرا گاهی همین عفونت های موضعی، تولید ناراحتی های عفونی شدید می کند.

پس از جدا شدن بند ناف، در محل اتصال آن با پوست بدن، پوسته ی نازک و حساسی به جا می ماند.

که به نام بند ناف مشهور است و چند روز و گاهی چند هفته طول می کشد تا بهبود یابد.

بهتر است تا زمانی که محل بند ناف التیام نیافته، کودک را در وان حمام داخل ننمود.

و اگر هنگام استحمام، جای بند ناف، خیس و یا مرطوب  شد،  آن را با پنبه ی استریل به خوبی خشک کرد.

پوشک نوزاد را باید طوری قرار داد که پایین تر از ناف قرار گیرد تا رطوبت پوشک به محل بند ناف سرایت نکند.

ادامه مطلب...

خود غذا خوردن

خود غذا خوردن

تمرین اولیه:  خود غذا خوردن سنی که کودک، خودش شروع به غذا خوردن می کند، بستگی کامل به برخورد بزرگترها با کودک دارند. بعضی از نوزادان قبل از یکسالگی، می توانند به شیوه موثری با قاشق به دهان خود غذا بگذارند.

از طرفی، مادرانی که بیش از حد از کودک خود مراقبت می کنند قسم می خورند که کودک دو ساله شده ولی ابداً نمی تواند خودش غذا بخورد.

خود غذا خوردن: این مساله یه این بستگی دارد که شما چقد به کودکتان فرصت تمرین این کار را داده باشید اغلب بچه ها در فاصله 12- 9 ماهگی برای غذا خوردن با قاشق، اشتیاق زیادی دارند و اگر فرصت تمرین داشته باشند، در سن پانزده ماهگی، بدون کمک پدر و مادر و پرستار کودک می تواند به راحتی غذا بخورد.

کودکان آمادگی برای غذا خوردن با قاشق را در سن شش ماهگی، یعنی زمانی که تکه های نان و سایر غذاها را با دست می خورند، پیدا می کنند.

سپس در حدود نه ماهگی، هنگامی که غذاهای خرد شده را به آنها می دهید، دوست دارند تکه تکه غذاها را بردارند و داخل دهان بگذارند.

بچه هایی که هیچ وقت اجازه نداشته اند خودشان با دست غذا بخورند، در به کارگیری قاشق برای غذا خوردن، دچار تاخیر می شوند.

خود غذا خوردن کودکان خودشان در سن زیر یک سالگی میتوانند غذا بخورند و این رفتار بستگی به شما دارد

یک کودک 12- 10 ماهه ممکن است بخواهد موقع غذا خوردن دستش را روی دست پدر یا مادرش بگذارد، ولی اغلب بچه ها، وقتش که برسد، سعی می کنند قاشق را از دست مادرشان بقاپند.

ابداً خیال نکنید که انها با اینکارشان اعلام جنگ می کنند! قاشق را به کودک بدهید و خودتان قاشق دیگری را بردارید. کودک خیلی زود کشف می کند که غذا دادن به خود بسیار پیچیده تر از تصاحب یک قاشق است! هفته ها طول می کشد تا کودک بتواند ذره ای از غذا را داخل قاشق بریزد و چندین و چند هفته دیگر هم طول می کشد تا وسط راه بشقاب را وارونه نکند.

 

خود غذا خوردن

ترک کنترل خود غذا خوردن:

هنگامی که کودک یک ساله شما می تواند به خودش غذا بدهد، بگذارید که این کار را به طور کامل انجام دهد. کافی نیست که بگذارید کودک قاشق به دست بگیرد و از آن استفاده کند.

بهتر است به تدریج اجازه بدهید که به شکلی مستقل، این کار را بکند. در ابتدا، او نهایت سعی اش را می کند که خودش غذا بخورد، ولی بعد که متوجه می شود چقدر کار پیچیده ای است، تصمیم می گیرد به کلی از خیر این کار بگذرد و اگر شما بلافاصله،به تغذیه به او ادامه بدهید، بهسراغ این کار نخواهد رفت.

در ابتدای تغذیه که کودک از همه وقت گرسنه تر است، کمی او را تنها بگذارید تا قطعات غذا را بردارد و در دهانش بگذارد.

در این موقع، اشتهای کودک او را وادار می سازد به هر زحمتی که شده، غذا بخورد. هر چه مهارت کودک در این زمینه بالاتر می رود، باید به او فرصت بیشتری بدهید که خودش غذا بخورد.

خود غذا خوردن هنگامی که کودک می تواند بشقابش را در ظرف ده دقیقه خالی کند،

وقا آن است که صحنه را ترک کنید. این درست لحظه ای است که اغلب مادرها اشتباه می کنند و به خود می گویند، " او  می تواند خودش علات و میوه اش را بخورد، ولی من هنوز باید سبزی و سیب زمینی را به او بدهم" این برخورد، همراه با ریسک است.

اگر او بتواند بک نوع غذا را بخورد، به اندازه کافی مهارت دارد که بقیه را هم بخورد. اگر شما به دادن غذاهایی که او تمایلی به خوردن آنها نشان نمی دهد، ادامه بدهید،

به تدریج مرز بین غذاهایی که خود کودک دوست دارد و غذاهایی که شما دلتان می خواهد او بخورد، در ذهن او روشن تر و واکنش او نسبت به غذاهایی که مورد علاقه اش نیستند، شدیدتر می شود و در دراز مدت، اشتهای او نسبت به این نوع غذاها به کلی از بین می رود.

ولی اگر رژیم غذایی متعادلی را در میان غذاهای مورد علاقه او رعایت کنید و بگذارید خودش غذا بخورد، احتمال این که بتواند خود به خود رژیم غذایی درستی را مراعات کند، بسیار زیاد است.

ادامه مطلب...

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله :

مراقبت از نوزاد یک امر بسیار مهم می باشد که باید به خوبی مسائل مربوط به نوزاد را بدانید تا بتوانید از این فرشته زیبا به خوبی نگهداری کنید.

برخی از خانم ها اولین زایمانشان را که انجام می دهند ترس از حتی در آغوش گرفتن نوزادشان را دارند پس بهتر است این نکات را بدانند تا این ترس ها از بین برود و یا با استخدام یک پرستار کودک در منزل این نکات را آموزش ببینند.

تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید. بعد از افتادن بند ناف، نوزاد هفته‌ای دو بار در اطاق حمام شود. در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.

مراقبت از نوزاد

  • هیچ نوع ماده ضدعفونی کننده از قبیل الکل سفید، بتادین و ... برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود.
  • اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است.
  • به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند، استفاده از پودرهای آرایشی، عطر، ادکلن، سیگار و گل‌های معطر مخصوصاً گل مریم اجتناب فرمائید.
  • بزاق شیرخواران از 3 ماهگی جاری می‌شود و حدوداً یکسالگی می‌توانند آب دهان را قورت دهند.

  • عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست. مدفوع نوزادی که شیر مادر می‌خورد آبکی و بلغمی و تعداد دفعات آن نسبتاً زیاد است (شبیه مدفوع اسهالی) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی‌باشد.
  • جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود.
  • برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرو سدیم (آب نمک) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود
  • در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود.

  • هرچه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصاً افرادی که سرفه و عطسه می‌کنند، سیگاری هستند یا راهنمایی نادرست می‌کند.
  • اگر نوزاد در روزهای 3 و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید.
  • مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز،، سیر، پیاز، شکلات، نسکافه، کاکائو، خیار سبز و خیارشور خودداری کنند.

 

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله

مراقبت از نوزاد یک ماهه تا یک ساله :

به این نکات توجه کنید :

الف) از مصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود.

ب) به شیرخواران زیر یکسال عسل- سفیده تخم مرغ- غذای ترش- شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود.

پ) استفاده از لاک به علت داشتن سرب و ارسنیک و پاک کردن آن با استن که در تماس با پوست جذب می‌شود برای اطفال مضر می‌باشد.

ت) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیرخواران از دادن موز- خیار سبز- چای بیسکوئیت - پفک - چیپس - شکلات - آدامس - آجیل - پسته - هویج اصفهان ( به علت آبیاری با آب زاینده‌رود)- سوسیس - کالباس -  نوشابه - ساندیس -  شیرکاکائو - بستنی- یخمک - لواشک و مشابه آن خودداری شود.

ث) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه - میوه روزی یک مرتبه - یک روز در میان یک عدد تخم مرغ - غذای سفره ( روزانه)، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود- عصرانه نان ، پنیر، گردو، کره و مربا و امثال آن.

ادامه مطلب...

فحش دادن کودک و یکی به دو کردن

فحش دادن کودک و یکی به دو کردن

فحش دادن کودک

فحش دادن کودک و یکی به دو کردن : حرف های زشت و فحش دادن کودک: در حدود چهار سالگی، کودکان از مرحله ای رد می شوند  که در آن از کلمات "توالتی" استفاده می کنند. آنها شادمانه به یکدیگر فحش و بدو بیراه می گویند و عباراتی مثل " تو کثافت لجن" و " میندازمت توی توالت و  یه سیفون هم روش" برایشان عادی است و فکر می کنند با گفتن این جور حرفها، شجاع و با نمک شده اند.

شما باید این مرحله را به عنوان یکی از مراحل طبیعی رشد که زود میگذرد در نظر بگیرید. من بنا به تجربه هایی که داشتم  به این نتیجه رسیده ام، کودکانی که از استفاده ی لغات زشت لذت میبرند،

غالباً کسانی هستند که پدر و مادرشان از شنیدن این نوع حرفها، سخت یکه می خورند و آنها را تهدید می کنند که اگر یک بار دیگر از چنین حرف های زشتی استفاده کنی، هر چه دیدی از چشم خودت دیدی.

فحش دادن کودک این نوع برخوردها معمولا نتیجه عکس دارد.  کودک با خودش فکر می کند :

" هی! عجب راه خوبی برای درآوردن لج پدر و مادرم پیدا کردم. چقدر لذت دارد! به این ترتیب بر آنها تسلط پیدا می کنم." پدر و مادر او هم در مقابل، دائماً ناراحت تر و عصبانی تر می شوند.

فحش دادن کودک

آسان ترین راه برای این که کودک، دیگر از این کلمات استفاده نکند این است که این حرفها را نشنیده بگیرید. اگر کودک این حرفها را بزند و عکس العملی از کسی نبیند، علاقه اش را نسبت به این حرف ها کم می شود و یا به طور کلی آن را از دست می دهد.

فحش دادن کودک در سنین مدرسه:

همه بچه ها وقتی بزرگ می شوند، فحش و ملمات زشت را از دوستانشان یاد میگیرند. آنها مدتها قبل از این که بدانند معنی این کلمات چیست، می دانند که بی ادبانه است.

از آنجا که بچه ها هم انسان هستند، این کلمات را تکرار می کنند تا به همه نشان بدهد که خیلی بزرگ و عاقل شده اند و از این که کمی هم بد باشند نمیترسند،

اما بزرگترها و والدین وظیفه شناس غالباً از این که چنین کلماتی از دهان کودکان شیرین و معصوم آنها بیرون می آید، بهت زده می شوند.

 

فحش دادن کودک و یکی به دو کردن

 

 یک پدر و مادر با فحش دادن کودک باید چه کنند؟

درست مثل مورد کودکان 4-3 ساله، در مورد بچه های دبستانی هم بهتر است خیلی بهت زده نشوید و کودکان ترسو و خجالتی، وقتی چنین واکنشی را می بینند، به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند و این که در اطراف کودکانی باشند که این حرفها  را می زنند، وحشت می کنند.

ولی بعضی از بچه ها، از این کاری کرده اند که پدر و مادرشان یکه خورده اند، بسیار خوشحال می شوند و حتی حس این را دارند که که ته دلشان قند آب می کنند. بعضی ها در خانه میچرخند و یک ریز فحش می دهند، با این امید که کفر بزرگترها را درآورند. بعضی ها در خانه به خاطر این که تهدید شده اند فحش نمی دهند،

اما در جاهای دیگر از زبان بدی استفاده می کنند.

نکته مهم این است که وقتی شما به کودکان نشان می دهید که قدرت دارند همه دنیا را زیر رگبار فحش بگیرند، درست مثل این است که به دستشان ترقه بدهید و فقط تجمل کنید .

شما می توانید با لحنی جدی به کودک خود بگویید که شما و بسیاری از افراد دیگر از شنیدن این جور کلمات خوششان نمی آید و شما هم دوست ندارید این حرفها را بشنوید.

همین و بس! اگر کودک شما اصرار داشت که با شما چالش داشته باشد، می توانید به عنوان یک نتیجه گیری منطقی او را از چیزی که به آن علاقه دارد، محروم کنید.

فحش دادن کودک و نوجوان ها:

آخر از همه، نوبت نوجوانهاست که آزادانه در بسیاری از مکالمات خود از فحش استفاده کنند. هدف آنها از این کار چند چیز است: بیان نفرت یا تحقیر( که در بسیاری از نوجوانها احساس شایع است)،

مشخص کردن اهمیت موضوع بیان شده، بیرون ریختن عواطف،نشان دادن بی توجهی صریح به تابلوهای قدیمی و اجتماعی. ولی فحش دادن در این سن، نشانه تعلق به گروه همسالان هم هست.

مطمئن باشید که اگر بحث بر سر خوب یا بد بودن فحش دادن را شروع کنید، بازنده خواهید شد و فرزند شما تا به حال خیلی خوب متوجه شده است که بعضی از رفتارها، شما را ناراحت می کند ،

ولی منطقی خواهد بود که از نوجوان خود بخواهید فحش دادنش را به زمان هایی محدود کند که به دیگران توهین نمی شود و یا به خود او صدمه ای نمی رسد.

برای مثالل، در مقابل شما، برادر کوچک ترش و در مدرسه نباید فحش بدهد. در مورد نوجوانها مثل بچه های کوچک تر، اگر به خاطر فحش ندادن با او معامله بزرگی بکنید،

تنها نتیجه های که به دست می آید این است که نوجوان احساس می کند بهترین راه را برای نشان دادن استقلال و قدرت خود پیدا  کرده است. به خصوص در مورد نوجوانها، بد نیست که به جای چگونگی بیان حرفهایی که می زنند روی آنچه که می گیوند تمرکز پیدا کنید.

یکی به دو کردن وفحش دادن کودک :

در مورد یکی به دو کردن هم مثل فحش دادن، راه حل اصلی این است که روی آنچه که کودک می گوید متمرکز شوید، و به چگونگی بیان آنها توجه نکنید. بچه ها معمولاً سعی می کنند با یکی به دو کردن، حد و مرزهایی را که برایشان تعیین می کنید امتحانش کنند و به این شکل قدرتشان را به رخ بکشند. بد نیست که بگذارید کودک بداند که حرفهایش را شنیده اید،

ولی هنوز بر سر قوانین و مقررات  خود ایستاده اند، " من می دانم که الان نمی خواهی دست از این حرفها برداری، ولی وقتش که برسد متوجه خواهی شد." ( که همین مقدمه ای برای متوجه شدن او خواهد بود).

اگر خود شما به شکلی منطقی نسبت به فرزنداتان مودب هستید،

این حق را دارید که در مقابل به شکلی منطقی از او انتظار مودب بودن داشته باشید. گاهی اوقات باید به کودکان یادآوری کرد که طرز بیان و حرف زدنشان، بی ادبانه است. یک عبارت  صحیح و بدون عصبانیت، معمولاً بهترین نتیجه را می دهد: " وقتی این طور و با این لحن با من حرف می زنی، احساس می کنم که به من احترام نمی گذاری و همین مساله، مرا عصبانی می کند." رویکرد دیگر این است که از کودک بپرسیم منظورش از این که با این لحن با ما حرف می زند، چیست: " آیا با این طرز حرف زدن می خواهی نیش بزنی؟ من فقط می خواهم مطمئن بشوم که آیا منظور تو را درست متوجه شده ام یا نه؟"

شما می توانید برای از بین بردن این رفتار در کودکتان از پرستار کودک در منزل نیز کمک بخواهید تا خیلی سریعتر به هدفتان برسید.

ادامه مطلب...

چاقی در کودکان

چاقی در کودکان

چاقی در کودکان : در تمام امریکا، اغلب بچه ها به طور جدی نسبت به سابق اضافه وزن پیدا کرده اند. چاقی در کودکان آنها به انواع بیماری های قند مبتلا هستند که قاعدتاً فقط بر مشکلات بهداشتی جامعه می افزایند و خود و والدینشان را به شدت گرفتار می کنند. این بچه های چاق عموماً بچه های تنبلی از کار در می آیند و تبدیل به بزرگ تر های بی حس و حال می شوند.

در دوره ی مدرسه، یعنی سن 7-6 سالگی، کودکی که اضافه وزن دارد، احتمالا  به بزرگسال بی تحرک و بی حالی تبدیل می شود و در معرض انواع خطرهایی که چاقی به همراه می آورد، از جمله فشار خون بالا، حمله های قلبی و سرطان قرار می گیرد.

در میان علل به وجود آورنده چاقی ها باید به بی توجهی به فعالیت های جسمی و ورزشی در برنامه های درسی، محله هایی که زمین های بازی مناسب برای کودکان فراهم نمی آورند، تماشای بیش از حد تلویزیون و بازی های کامپیوتری اشاره کرد.

می توانید با راه کارهای مناسب و با مشاوره با کارشناسان این حوزه و در کنار پرستار کودک در منزل به بهترین نحو این مشکل را مدیریت کنید.

اضافه وزن در چاقی در کودکان

بسیاری از افراد فکر می کنند چاقی در اثر کم کاری غده تیروئید یا سایر غدد بدن به وجود می آید، ولی این مورد واقعاً نادر است، مخصوصاً اگر قد کودک متوسط به بالا باشد. بسیاری از عوامل ممکن است باعث اضافه وزن داشته باشد، به احتمال هشتاد درصد کودک چاق می شود. این مساله باعث شده که خیلی ها تصور کنند " ژن "  علت اصلی چاقی است . بدیهی است که سبک های زندگی، از جمله مصرف بیش از حد چربی و عدم فعالیت، نقش بسیار مهمی در چاقی همه ی افراد ایفا می کند.

 

چاقی در کودکان

چاقی در کودکان علل اساسی دیگر، اشتهاست.

کودکی که اشتهای فراوانی برای خوردن غذاهای چرب و شیرین، از جمله چیپس، گوشت، پنیر، کیک، شیرینی و شکلات دارد، طبیعتاً سنگین تر از کودکی می شود که ذائقه او به سبزی، میوه و حبوبات گرایش دارد. ولی این تمایل اشتهای او به سمت انواع غذاها، سوالی را ایجاد می کند که چرا کودک علاقه دارد غذاهای چرب و شیرین، آن هم مقدار زیاد، مصرف کند.

ما همه علل را نمیشناسیم، ولی چاقی در کودکان این نکته را می دانیم که بعضی از بچه ها اصولاً پرخور به دنیا می آیند. آنها درست از لحظه تولد اشتهای زیادی دارند و هیچ وقت هم آن را از دست نمی دهند و بیماری و سلامتی، آرامش و نگرانی و اشتها انگیز بودن یا نبودن غذا، تاثیری روی اشتهای آنها ندارد.

شاید آنها به این دلیل از غذاهای چرب و شیرین خوششان می آید که برای رفتار درست و به عنوان نشانه عشق و علاقه پدر و مادر، این جور غذاها را جایزه گرفته اند. آنها در دو سه سالگی، چاق هستند و همین طور چاق باقی می مانند.

اندوه و غم گاهی اوقات عامل مهمی چاقی در کودکان است.

مثلاً کودکی که در کلاس اول یا دوم احساس اندوه می کند، ممکن است به خوردن پناه ببرد. این دوره ای است که کودک دست از وابستگی عاطفی شدید نسبت به پدر و مادرش بر می دارد و اگر نتوانسته باشد با بقیه بچه ها دوست شود، احساس بی کسی می کند. خوردن غذاهای شیرین و چرب در این مورد،

حکم جایگزین محبت و توجه را پیدا می کند. نگرانی درباره تکالیف مدرسه یا سایر موضوعات موجب می گردد که کودک برای احساس راحتی به خوردن بیش از حد پناه ببرد.

پیشگیری از چاقی و درمان آن چاقی در کودکان:

چاقی برای همه کودکان عارضه ای بسیار جدی است و از آن جا که به نوعی با مشکلات جسمی و روحی کودک ارتباط دارد، به محض این که سروکله اش پیدا شد، باید به فکر معالجه ی آن افتاد. اگر کودک در سال اول زندگی تپل شد، نباید از این موضوع خوشحال باشیم و باید بلافاصله با تغییر رژیم غذایی، این عارضه را درمان کنیم. غالبا کودک را در این سن می شود، با مقداری میوه، سبزی، حبوبات و غلات کامل و قطع قند و شکر و چربی و غذاهایی که از آرد سفید تهیه می شوند، از این گرفتاری نجات داد. اگر شما تصمیم دارید تغییرات غذایی از این دست را ایجاد کنید، حتماً با پزشک صحبت کنید تا مطمئن شوید که افراط نمی کنید.

چاقی در کودکان همه بچه های تپل، ناراحت و غمگین نیستند.

انگار گرایشی طبیعی، کودکان از جمله بچه های 12-17 ساله موفق را هم به سوی اضافه وزن می برد. معدودی از این بچه ها بعدها تنبل می شوند. آنها فقط اندکی اضافه وزن دارند. بسیاری از آنها در دوره اوج رشد و بلوغ، همچنان تپل می مانند، ولی بعد به سرعت لاغر می شوند. بسیاری از دخترها، در حدود پانزده سالگی لاغرتر می شوند، بی آن که واقعاً تلاش هم کرده باشند. هنگامی که مطمئن باشید که کمی تپل بودن در دوران مدرسه، امری طبیعی است و بعدها خود به خود از بین می رود، دیگر چندان نگران نخواهید بود.

ادامه مطلب...

رژیم غذایی سالم برای شروع تغذیه کودک

رژیم غذایی سالم برای شروع تغذیه کودک

تغذیه کودک : مواد غذایی ترجیحی در تغذیه کودک : هنگامی که کودک شما خوردن غذای جامد را شروع می کند، در واقع سفر خود را به سوی مستقل شدن،آغاز می نماید. در این فرآیند، شما یم بار برای همیشه، فرصت دارید عادت غذایی سالم و درست را که برای همه عمر در فرزندتان باقی خواهد ماند، در او ایجاد کنید.

کودکان مایل اند الگوهای تغذیه ای رائه شده به آنها را به سرعت بپذیرند. هنگامی که در طی روز، مواد غذایی سالم به کودکان  داده می شود،آنها این الگوی تغذیه ای را به عناوان تنها راه صحیح می پذیرند. این مساله، بسیار مهم است، چون برای کودکان همین قدر هم آسان است که راه غلط را یاد بگیرند.

ذائقه غذایی در سالهای نخستین زندگی شکل می گیرد و برای همیشه در انسان باقی می ماند. برای مثال، تمایل انسان برای استفاده از نمک، در سالهای کودکی شکل می گیرد.

مصرف زیاد نمک ممکن است منجر به بالا رفتن فشار خون شود، بنابراین هنگامی که والدین به غذای کودکشان نمک اضافه می کنند (چون خودشان از نمک خوششان می آید و گرنه کودک چنین خواهشی نکرده است)، ممکن است خطر افزایش فشار خون را برای آینده فرزندشان، تدارک ببینند.

رژیم غذایی کودک در تغذیه کودک

اولویت دادن به غذاهای چرب هم ظاهراً در همان سال نخستین زندگی شکل می گیرد. بعضی از انواع چاقی های دائمی، احتمالاً ناشی از رژیم های پر چرب  و شیرین کودکی است. چربی های اشباع شده و کلسترول که نوعاً بخش اعظم رژیم غذایی کودکان آمریکایی را تشکیل می دهد،

در افزایش انسداد عروق و حمله های قلبی سالهای بعدی زندگی، به خصوص در خانواده هایی که دچار این گونه مشکلات هستند، نقش عمده ای دارند.

جراحان آمریکایی درباره افزایش سرطان روده در بزرگسالان بسیار نگران هستند، چون اعتقاد دارند بخش اعظم این سرطان ها، عارضه زندگی شهرنشینی هستند که در آن تحرک کم است و در نتیجه محتویات روده بزرگ که عمده رژیم غذایی شان فاقد غذاهای حاوی سلولز و عاری از غلات کامل و سبزی و میوه است.

به کندی تخلیه می شود. اگر به کودکان کمک کنیم که این غذاهای طبیعی و سالم را انتخاب کنند، از بسیاری از عوارضی که در بزرگسالی دچار آنها خواهند شد، نجات پیدا می کنند.

 

رژیم غذایی سالم برای شروع تغذیه کودک

 

 

رژیم های غذایی سالم تر در تغذیه کودک:

درک ما از تغذیه در چندین سال گذشته تا حد زیادی بالا رفته است. روزگاری عادت داشتیم رژیم غذایی کودکان را از گوشت و فرآورده های لبنی پر کنیم. اینک ما دریافتیم که بهتر است رژیم غذایی کودکان ما حاوی موادگیاهی بیشتر باشد.

سبزی ها، میو ه ها، غلات کامل و حبوبات، سرشار از ویتامین، مواد معدنی و سلولز و در عین حال چربی اندک هستند و ابداً کلسترول ندارند.

ما تازه فهمیده ایم که این گیاهان فراوان و ارزان چقدر از نظر غذایی ارزشمند هستند و چگونه جلوی مشکلات تغذیه ای را می گرند، به شرط آن که به میزان کافی و هر روز در رژیم غذایی مصرف شوند.

آسان ترین راه جلوگیری از بیماری های اغذیه ای در تغذیه کودک این است:

که پدر و مادر از ابتدا رویه های غذایی درستی را برای فرزندان خود اجرا کنند. هر چند بسیاری از ما عادات غذایی متفاوت با آن چه که امروز آنها را صحیح می دانیم بزرگ شده ایم، ولی اغلب ما در نحوه تغذیه خود تجدید نظر کرده و عادات سالم تری را در پیش گرفته ایم. با این کار به فرزندان خود هم کمک می کنیم که گزینه های سالم تری داشته باشند.

اسپاک سنتی تغذیه کودک

بسیاری از خانواده ها سعی می کنند که گوشت کمتری استفاده کنند، از میزان چربی ها بکاهند و مصرف فرآورده های لبنی را در رژیم غذایی خود کاهش دهند. این ها گام هایی هستند که باید در جهت دستیابی به تغذیه صحیح برداشت. ما به شما توصیه می کنیم که یک گام جلوتر از این بروید و رژیم غذایی خانواده خود را به جای غذاهای گوشتی، سرخ کرده و چرب به غذاهای گیاهی تبدیل کنید. بیایید با هم تا حد امکان غذاهایی را که از گیاهان تهیه می شوند جایگزین غذاهای گوشتی کنیم.

والدین می توانند رژیم غذایی مناسب با هر دوره سنی کودک خود را تحت نظر پزشک تغذیه برنامه ریخته و با مشاوره گرفتن از کارشناسان مربوطه در کنار پرستار کودک در منزل رژیم غذایی مناسبی را برای کودک تهیه نمایند.

ادامه مطلب...

مشکلاتی که در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر پیش می آیند

مشکلاتی که در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر پیش می آیند.

گاز گرفتن نوک پستان: تغذیه کودک با شیر مادر ممکن است به قدری دردناک باشد که مادر مجبور شود شیر دادن را متوقف سازد. در هنگامی که لثه های کودک به خاطر نیش زدن دندان ها، به خارش می افتند یا پس از آنکه چند عدد از دندانهای او بیرون می آیند، نمی توان او را به خاطر این که نوک پستان را گاز می گیرد، سرزنش کرد. او متوجه نیست که با این کار، مادرش را اذیت می کند.

بسیاری از کودکان خیلی زود یاد می گیرند که نباید نوک پستان مادر را گاز بگیرند. به محض این که کودک این کار را می کند، انگشت خود را بین لثه های او بلغزانید و به لحنی جدی " نه" بگویید و شیر دادن را تمام کنید. در هر حال کودک در اواخر شیر خوردن است که پستان را گاز می گیرد.

کلاس هایی قبل از زایمان برای مادران گذاشته می شود که نحوه شیر دادن به نوزاد و ... توسط پرستار کودک به مادران آموزش داده می شود.

مادران می توانند با شرکت در این کلاس ها قبل از زایمان با تمامی نکات مربوطه آشنا شوند.

شلوغ بازی در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر:

گاهی اوقات، کودکی که چهار پنج ماهی از پستان شیر خورده و اعتراضی هم نداشته، در هنگام شیر خوردن گریه می کند و یا سرو صدا به راه می اندازد. ممکن است درد ناشی از دندان در آوردن علت این مساله باشد.

مشکلاتی که مادر با تغذیه کودک با شیر مادر دارد

دردهای فاصله شیردادن:  تغذیه کودک با شیر مادردر هفته های اول شیردهی، ممکن است مادر به محض این که به فرزندش شیر می دهد، در رحم خود احساس انقباض و گرفتگی کند و ناراحت شود. شیردادن موجب ترشح هورمونهایی می شود که رحم را منقبض می کنند تا آن را به اندازه دوران قبل از حاملگی برگرداند. این انقباض ها پس از مدتی از بین می روند. ر ظرف چند روز یا چند هفته اول، تیر کشیدن نوک پستان ها در هنگام شیردهی، بسیار متداول هستند. این دردها مهم نیستند و در هر حال از بین می روند.

 

مشکلاتی که در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر پیش می آیند

نوک پستان های زخمی یا ترک خورده:

دردهایی که در طول دوره شیردهی به شکلی مستمر وجود دارند، ممکن است مربوط به نوک پستان های ترک خودره باشند و حتماً باید توسط پزشک، معاینه و مداوا شوند (معدودی از مادرها به شکلی غیر عادی حساس هستند و حتی هنگامی هم نوک پستان آنها زخم نیست، احساس درد می کنند).

اگر نوک پستان ترک بردارد (اغلب به خاطر این که درست زیر پستان قرار نگرفته است)، تداوم در شیردهی، همزمان با جابه جایی وضعیت کودک هنگام شیرخوردن و قرار دادن کیسه یخ روی پستان، جلوی حجیم شدن پستان ها را می گیرد و کودک می تواند راحت تر هاله پستان را در دهان بگیرد و دیگر ضرورتی ندارد که نوک را پستان را بگیرد. در هنگامی که نوک پستان زخم می شود یا شکاف برمیدارد، پزشک یا پرستار پمادی چون هیدروژل را توصیه می کنند.

حجیم شدن پستان در تغذیه کودک با شیر مادر:

هنگامی که پستان پر از شیر می شود، سفت و ناراحت کننده است. غالباً این سفتی و حجیم شدن، اندک و ملایم است، اما در موارد جدی و محدودی نیز، پستان فوق العاده بزرگ، سفت و دردناک می شود و اگر معالجه نشود، ممکن است ذخیره شیر را نیز کاهش پیدا کند.

تغذیه کودک با شیر مادر حجیم شدن خفیف را می توان بلافاصله باشیر دادن کودک برطرف کرد.  اگر پستان خیلی سفته شده باشد و نوزاد نتواند هاله آن را در دهان بگیرد، بهتر است ناحیه هاله را با دست فشار دهید.

حجیم شدن و سفتی حاد پستان به انواع معالجه ها نیاز دارد. از لبه های بیرونی پستان شروع کنید و کل آن را ماساژ بدهید و سپس به طرف هاله پستان حرکت کنید.

این کار را زیر شیر آب گرم انجام دهیدف زیرا آب آرامش بخش است و کار ماساژ دادن را ساده می کند. تغذیه کودک با شیر مادر در ضمن چون دوش میگیرید،

بیرون آمدن شیر و ریختن آن روی بدن، اذیتتان نمی کند و جایی کثیف نمی شود. برای این که پوستتان آزرده نشود، می توانید از پماد محتوی لانولین یا روغن نباتی استفاده کنید، ولی مراقب باشید که روغن یا پماد به ناحیه هاله پستان نرسد، چون لغزنده می شود و نمی توانید آن ناحیه را فشار دهید. ماساژ پستان را می توانید 2-1 بار در روز انجام بدهید.

برای انجام این کار، از مادر یا فرد دیگری که می تواند کمکتان کند، یاری بگیرید. استفاده از پارچه مرطوب و گرم یا ریختن آب گرم روی پستان، آن را برای ماساژ آماده می کند. پمپ برقی مخصوص دوشیدن پستان هم، از درد و حجم پستان کم می کند.

در فاصله شیردهی یا معالجه، باید به کمک کرست سفت و بزرگ، پستان ها را از همه اطرافشان، محکم نگه دارید. برای تسکین درد از استامینوفن، ایبوپروفن استفاده کنید. گذاشتن کیسه آب یخ یا بطری داغ، برای مدت کوتاه و یا برگ های خنک کاهو، درد را تسکین می دهد. حجیم و دردناک شدن پستان ها، اگر پیش بیاید، در نیمه دوم هفته اول روی می دهد و معمولاً بیش از چند روز طول نمی کشد، اما پس از این تاریخ، اصولاً پدیده نادری است.

 

مشکلاتی که در هنگام تغذیه کودک با شیر مادر پیش می آیند

حجیم و دردناک شدن هاله: پر شدن بیش از حد سینوس های پستان، یعنی محفظه هایی که پشت هاله قرار دارند، عارضه بسیار نادری است. این عارضه، مادر را چندان آزار نمی دهد، اما کودک، به علت صاف و سفت شدن ناحیه هاله، نمی تواند آن را در دهان بگیرد و با لثه هایش، بر آن فشار وارد کند . تنها چیزی که کودک می تواند با لثه هایش بگیرد، نوک پستان است که به احتمال قوی، آن را بین آرواره هایش گیر می اندازد و احتمالا زخم می کند.

برای درمان این عارضه، مادر باید شیر داخل سینوس های پست هاله را تخلیه کند تا این ناحیه نرم و قابل فشار دادن شود و کودک بتواند آن را در دهان بگیرد. ضرورتی ندارد که برای نرم کردن ناحیه هاله، شیر زیادی را بدوشید. 5-2 دقیقه دوشیدن هر پستان، کافی است. سپس می توانید هنگامی که پستان را در دهان کودک می گذارید، به بالا و پایین ناحیه هاله فشار بیاورید و به این ترتیب به کودک کمک کنید که شیرخوردن را شروع کند. این نوع حجیم و دردناک شدن پستان، بیشتر در نیمه دوم هفته اول پیش می آید. این عارضه 3-2 روز طول می کشد و تا زمانی که شیر دادن به شکل طبیعی و مداوم ادامه دارد، عود نمی کند.

حجیم و دردناک شدن به خاطر مجاری مسدود: نوع دیگری از حجیم و دردناک شدن پستان، تورم ناحیه بیرونی هاله است که بسیار دردناک می باشد، اما فقط یک قسمت از پستان درد می گیرد. این عارضه معمولاً بعد از دوره بیمارستان پیش می آید و درمان آن شبیه حجیم و دردناک شدن نوع اول است.

  • کیسه یا بطری گرم همراه با ماساژ ناحیه متورم
  • استفاده از کرست شیردهی مناسب
  • استفاده از کیسه یخ یا بطری گرم در فاصله معالجات
  • افزایش دفعات شیردهی
  • شیر دادن به کودک در حالی که بینی او به طرف بخش مسدود است، چون مکیدن پستان در قسمت میانی و زیربینی کودک، از همه جا قوی تر است
  • تغییر دائمی وضعیت شیر خوردن کودک
  • استراحت کافی برای مادر

عفونت پستان یا آبسه (تورم پستان): اگر نقطه زخمی در داخل پستان شروع به رشد کند، ممکن است عفونت پدید بیاید و گاهی به آبسه پستان منجر شود. پوست در آن ناحیه قرمز می شود و تب و لرز پدید می آید. سردرد، عطسه و سایر نشانه های شبیه آنفولانزا، معمولا اولین علائم عفونت پستان هستند. باید دمای بدنتان را بگیرید و به پزشک یا پرستارتان اطلاع بدهید. با توجه به شیوه های نوین درمان عفونت ها، بهتر است همچنان به شیر دادن ادامه بدهید. دست کم، روزی یک بار، پستان را کاملاً خالی کنید.

هنگامی که مادر بیمار است: در بیماری های عادی، در فاصله ای که مادر در خانه می ماند، عموماً اجازه می دهند که کودک طبق معمول به شیرخوردن، ادامه بدهد. واقعیت این است که گاهی کودک بیماری را از مادر میگیرد، ولی این حتی در مواقعی هم که مادر به او شیر نمی دهد، پیش می آید. از این گذشته، بسیاری از بیماری های عفونی، قبل از آنکه نشانه های بیماری بروز کنند، مسری هستند . شما می توانید با بیشتر شستن دستها، از کودکتان مراقبت کنید. کودکان اصولاً کمتر از سایر اعضای خانواده دچار سرماخوردگی می شوند و اگر هم سرما بخورند، عوارض آن خفیف تر است، چون آنها قبل از آنکه به دنیا بیایند، پادتن های ضروری را از مادر دریافت کرده اند. بعضی از مادران، هنگامی که بیمار هستند، متوجه کاهش شیر خود می شوند، ولی این کاهش با افزایش دفعات شیر دادن جبران می شود.

ادامه مطلب...

ویتامین ها، مکمل ها و رژیم های غذایی خاص

ویتامین ها، مکمل ها و رژیم های غذایی خاص

ویتامین ها، مکمل ها و رژیم های غذایی خاص : ویتامین د : شیر مادر حاوی اغلب ویتامین های مورد نیاز کودک هست، ولی ویتامین "د" به اندازه کافی ندارد. به طور طبیعی، ویتامین "د" بدن بچه ها از طریق تابیدن آفتاب به پوستشان تامین می شود، ولی در دنیای مدرن، اغلب بچه ها، بخش اعظم وقت خود را، مخصوصاً در زمستانها، در خانه می گذرانند.

بنابراین متخصصان توصیه می کنند  که همه بچه هایی که شیر مادر می خورند  به 200 واحد ویتامین "د" و "ث" همراه و حاوی 400 واحد ویتامین "د" است. ( این میزان در واقع دو برابر میزان مورد نیاز کودک شماست، اما در این حد هم برای او خطری ندارد. برای اطمینان بیشتر برچسب پشت  قوطی را با دقت بخوانید).

قطره چکان را تا میزان معین پر کنید و قطره را قبل از یکی از وعده های غذایی، روزی یک بار، در دهان کودک بچکانید. این کار را در یک ماهگی کودک شروع کنید.

کاملاً دقت کنید که میزان بیشتر قطره ویتامین نه تنها فایده ای ندارد، بلکه خطرناک هم هست. ویتامین "د" محلول در چربی است و به طور طبیعی از بدن کودک دفع نمی شود، بنابراین میزان زیاد آن، ایجاد مسمومیت می کند. حتماً میزان معینی را که روی برچسب دارو نوشته و یا پزشک توصیه کرده است، رعایت کنید.

برای مراقبت بهتر کودک می توانید از پرستار کودک در منزل کمک بگیرید.

ویتامین ب 12: مکمل های غذایی را باید به مادرانی که گیاه خواهر هستند و به کودک خود شیر می دهند و کودکانی که از شیر گرفته شده اند و بر اساس رژیم گیاهخواری تغذیه می شوند، داد.

رژیم گیاهخواری مزایای بی شماری دارد و افزودن ویتامین ب 12 به این رژیم، تکمیل بودن رژیم غذایی را تضمین می کند.

برای کودکان از لحظه تولد تا شش ماهگی و یکسالگی، 0.5 میکروگرم ویتامین ب12 توصیه می شود، برای کودکان 3-1 سال، 0.7 میکروگرم لازم است.

 

ویتامین ها، مکمل ها و رژیم های غذایی خاص

 

سایر ویتامین ها: اغلب شیر خشک ها با میزان کافی ویتامین، غنی می شوند و بنابراین نیازی به دادن ویتامین اضافی به کودک نیست.

شیر مادر هم برای شش ماهه اول زندگی کودک، همه ویتامین ها را دارد، مگر این که مادر، گیاهخوار باشد که ویتامین های "د" و "ب12" در شیر او کم باشد. قطره های مولتی ویتامین غالباً حاوی ویتامین های "آ" ، "د" و "ث"  و مجموعه های ویتامین های "بیماری" هستند.

غلات و سایر غذاهایی که کودک می خورد، معمولاً ویتامین "بیماری" کافی دارد و میوه ها و سبزی ها، حاوی ویتامین های "آ" و "ث" هتسند. بنابراین در عین حال که استفاده از مولتی ویتامین ضرری ندارد، نیازی هم به صرف چنین هزینه ای نیست.

پزشک به شما خواهد گفت که آیا نیازی به مرص ویتامین اضافی هست یا نه.

آهن: شیر خشک های غنی شده با آهن، این ماده حیاتی را در خود به اندازه کافی دارند. شیر مادر و غلات آماده، هم حاوی آهن هستند، ولی از آنجا  که این ماده، برای خونسازی در بدن بسیار ضرورت دارد، بهتر است غلات غنی شده را همراه با شیر، روزی 3-2 بار در روز به کودک بدهیم تا آهن کافی بدنش تامین شود.

اگر غالباً غذای خانگی و شیر مادر به کودک می دهید، لازم است که قطره آهن را هم به او بدهید. قطره آهن همراه با مولتی ویتامین، معمولاً نیازهای کودک را برآورده می سازد.

فلوراید: اگر آب آشامیدنی مصرفی حاوی فلوراید نباشد، باید  میزان لازم را به آب اضافه کرد، ولی اگر آب فلوراید دارداین کار را نکنید. برای کودک بین شش ماه تا سه سال، 0.2 تا 0.5 میلی گرم فلوراید توصیه می شود.

رژیم های کم چربی: رژیم غذایی کم چرب برای نوزادان و بچه های زیر دوسال، عاقلانه نیست. بعضی از چربی ها برای رشد مناسب بدن و محصوصاً مغز، لازم هستند و کودکان زیر دو سال به کالری های متمرکز شده در چربی ها، کره بادام زمینی و سایر کره های گیاهی نیاز دارند.

کودکانی که گوشت و لبنیات پر چرب می خورند، معمولا مقدار زیادی چربی را دریافت می کنند. چربی های ضروری در روغن های گیاهی هم وجود دارند.

امروزه معمولاً رزیم غذایی بسیار پر چرب است. بهتر است بچه های بالای دو سال( و بسیاری از ما بزرگتر ها) چربی کمتری بخوریم.

ولی وضع بچه های زیر دو سال فرق می کند. رزیم کم چرب برای کودکان زیر دو سال، در رشد آنها اختلالات جدی به بار می آورد و این اختلالات ممکن است در یادگیری آنها، مشکلات جدی و درازمدتی را ایجاد کنند. البته، اگر کودک شما مشکل پزشکی خاصی دارد، بدیهی است که باید از دستور پزشک پیروی کنید و برای مراقبت بهتر کودک می توانید از پرستار کودک در منزل کمک بگیرید.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری