تگ - پرستار کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : یکی از مهم ترین موضوعات که والدین باید آن را بدانند این است که هفت سال اول زندگی کودکان جزو بازه های سنی است که رفتار اشخاص و افرادی که با کودکانشان در تعامل هستند می تواند تاثیر بسزایی در شخصیت کودک بگذارد که در اکثر موارد این تاثیرات تا پایان عمر نیز همراه او خواهد ماند.

و اگر والدین زمان کافی برای رسیدگی به فرزندان خود را ندارند باید شخصی جایگزین را انتخاب نمایند که یکی از اشخاص پرستار کودک است که مهم است پرستار کودک شما تحصیل کرده و آشنا به امور و وظایف کودکیاری باشد تا بتواند تربیت، آموزش و نگهداری را به نحو درست و با شایستگی انجام دهد.

برای آشنایی با وظایف، خدمات و هر سوالی درباره پرستار کودک می توانید به مقالات پرستار کودک در بلاگ پارسیان آوید رفته و مقالات را مطالعه بفرمایید.

در این مقاله بیشتر درباره نحوه برخورد والدین و پرستار کودک در منزل را با کودکان در شرایط مختلف که آنها را بتوانند آرام کنند و تنش را از بین ببرند صحبت شده.

گاهی اوقات کودکان به قدری شلوغ می کنند که افراد اطراف خود را به ستوه می آورند اولین فرد که بیشترین زمان را با کودک است مادر و خانواده او هستند و در نبود آنها آشنایی، نزدیکان مادرو پدر و یا پرستار کودک از او نگهداری می کند به این حالت دچار می شود.

پس باید راه های سرگرم کردن کودکان را بدانید و آنها را با این سرگرمی ها آرام کنید.

این روش ها را هم مادران و هم پرستار از کودک در منزل باید بدانند تا بتوانند به بهترین نحو آن را انجام دهند.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : بازی کودکان

کودکان شخصیتی دوست داشتنی دارند ولی با این حال گاهی اوقات دوست دارید از دست آنها موهای سر خود را بکنید و یا سر خود را به دیوار بکوبید!

با تمام بامزگی کودکان افراد بسیار کمی نیز پیدا می شوند که کودکان را دوست ندارند.

نگهداری از کودکان امری بسیار دشوار است چه برای والدین و چه پرستاری از کودک در منزل چون نمی توانید حدس بزنید که آنها با پاهای کوچک و ناز خود به چه قسمتی از خانه قصد رفتن دارند!

گاهی اوقات کودکان قبل از اینکه به سن نوجوانی و بعد بزرگسالی برسند فشار روانی را تجربه می کنند.

این قبیل از فشارها می تواند به دلیل طلاق، همسایه ها، کشمکش های خانوادگی، تغییرات مکرر و دائمی مدرسه کودکان، فشارها و آزارو اذیت هم سالان، خشونت در خانواده یا جامعه شان ،توافقات مراقبت از کودک باشد.

بیشتر خانواده ها که کودک آنها نوپا است انتظار دارند که خودشان برخی کارها را انجام دهند.

اتفاقا کودکان در این سن نیز سماجت و پافشاری دارندتا کارهارا به تنهایی و بدون کمک انجام دهند.

و با تمامی این مسائل کودک یک ساله دوست دارد دورو بر والدین نیز بچرخد، پس باید بیاموزید که چگونه او را سرگرم کنید.

دکتر جین فوی، متخصص کودکان در کارولینای شمالی می گویند:

"اصولا کودکان نوپا نمی توانند برای مدت طولانی به تنهایی بازی کنند."

حداکثر مدتی که می توان از یک کودک یک ساله انتظار داشت تا به تنهایی بازی کند حدود پانزده دقیقه است.

دادن چنین فرصت هایی به کودکان کاری است که به انجام دادنش می ارزد، این کار برای اینکه شما زمانی برای انجام گردگیری، آماده سازی شام و یا کارهای دیگر داشته باشید نیست.

 

پرستاری از کودک در منزل

در این رابطه دکتر اسکالار متخصص رشد در مرکز مطالعات رشد و یادگیری دانشگاه کارولینای شمالی می گوید: "تنها بازی کردن است که باعث تقویت استقلال، اعتماد به نفس، مهارت های زبانی و خلاقیت می شود."

اکثر اوقات می بینیم که یک کودک پانزده ماهه زمانی که به تنهایی بازی می کند با خود زیر لب چیزهایی زمزمه می کند که این چنین بازی ها پایه و اساس رشد مهارت های زبانی هستند.

دکتر فوی اعتقاد دارد: “یک کودک 22 ماهه که از نظر شناختی محیطی و ... و زبانی قابلیت های بیشتری نسبت به کودک یک ساله یا پانزده ماهه را دارد، تمایل روز افزونی برای کسب استقلال در خود می بیند، به همین دلیل بیش از پیش دوست دارد با شکستن حد و مرزهایی (چهارچوب) که شما برای آنها تعیین کرده اید آن ها را و شما را امتحان کنند و به این علت نیاز بیشتری به نظارت و توجه مداوم و از نزدیک دارد”.

برای اینکه ظرفیت فرزندتان را در تنها بازی کردن افزایش بدهید، این چهار کلنه را به خاطر داشته باشید: "علاقه، ایجاد آن عادت، سازماندهی و جهت دهی"

در ابتدا باید سعی کنید تا کودکتان را به فعالیتی که به آن علاقه مند است مشغول کنید که به آن واقعا علاقه دارد.

اگر کمی شلوغی شما را اذیت نمی کند و از نظرتان اشکالی ندارد به دلبندتان اجازه بدهید تا لیوان ها و قاشق و چنگال را جابجا کند و یا لباس کمد ها را بیرون بکشد.

برای مثال ژولیت که یک پسر پانزده ماهه دارد برای اینکه فرزندش به هنگام شام درست کردن مزاحم او نشود دو کشوی آخر کابینت را پر از بطری های پلاستیکی، قاشق و پیمانه های پلاستیکی کرده تا با آنها بازی کند.

پس نتیجه را می بینید که چه طور سرگرم کردن کودکان به کارهای مورد علاقه شان می تواند او را به سمت تنهایی بازی کردن بکشاند.

در چندین خط قبل گفتیم که دومین نکته که باید بخاطر می سپردید "ایجاد عادت" است.

وقتی کودکتان کاملا مشغول بازی شد، به آهستگی کمی دور شوید و مجله ای در دست بگیرید.

زمانی که او اسباب بازی را به سمت شما پرتاب کرد تا شما را به بازی کردن بکشاند، به راحتی و با آرامش اسباب بازی را به خودش برگردانید و جملات کوتاهی درباره بازی کردنش به او بگویید و بخند بزنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

 

طی روزها و هفته های بعدی به آرامی و آهسته آهسته سعی کنید تا فاصله فیزیکی و ذهنی خود را از او بیشتر کنید و بیشتر پیگیر کارهای خودتان باشید، اما این مورد را نیز به یاد داشته باشید که کودکتان را بدون مراقبت به حال خود رها نکنید.

حواستان نیز به دقت باشد تا در محلی که کودک مشغول بازی است موقیت و اشیائی نباشد که امنیت و سلامت کودکتان را به خطر بیندازد.

کودکان سن کم درکی از خطر ندارند و نمی دانند مفهوم آن چیست.

از آن چهار مورد گفته شده دیگری "سازماندهی" فعالیت کودک بود.

اگر اطراف کودک را با اسباب بازی هایی مختلف و متنوعی که آنها را دوست دارد پر کنید، او را گیج کرده و دستپاچه می شود.

برای حل این مورد هر بار یکی ازی اسباب بازی ها را در اختیار او قرار دهید و به نوبت اسباب بازی ها را جابجا کنید.

یک کودک یک ساله نیازمند جهت دهی است، زمانی که احساس می کنید که کودک آرام و آهسته علاقه اش  را به بعضی از اسباب بازی هایش از دست می دهد، با پرسیدن یک سوال تحریک آمیز باز او را برای بازی با آن تحریک کنید.

مثلا هنگام بازی کودک با بلوک هایش  بدون دخالت در بازی او با او از فاصله دور صحبت کنید.

مثلا از گذاشتن سه مکعب او بر روی یکدیگر تعجب کرده و با ذوق احساستان را نشان دهید و بگویید میتوانی باز هم به آنها یک ردیف اضافه کنی.

تلاش و سعی کنید تا برنامه تنها بازی کردن کودک بخشی از برنامه باشد نه تمام آن.

کلر لرنر که در واشنگتن متخصص رشد کودکان است می گوید: "کلید تقویت توانایی تنها بازی کردن در بچه ها این است که با افزایش دادن تدریجی مدت زمان تنها باز کردن، کودک را به این کار عادت بدهیم."

امکان دارد که تلاش های اولیه شما برای وادار کردن اجباری شما به تنها بازی کردن کودک بیشتر از چند دقیقه نتیجه ندهد و کودک بعد از چند دقیقه داد و بیداد و فریاد به راه بیندازد و از شما بخواهد تا پیش او بروید.

در این هنگام سعی کنید تا سریع به نیاز او پاسخ ندهید، به او فرصت بدهید تا بتواند با مساله کنار بیاید.

یکی از مناسب ترین زمان ها برای ایجاد عادت تنها بازی کردن، بعد از استحمام یا ناهار است، این زمانی است که کودک راضی و خشنود به نظر می رسد. اوقاتی که خودتان خسته هستید این زمان را برای این موضوع انتخاب نکنید.

 

پرستاری از کودک در منزل

دکتر فوی می گوید:” خستگی و تنشی که در درونتان بوجود آمده و احساس می کنید ممکن است در رفتار کودکتان منعکس شود."

در ضمن این را به خاطر بسپارید که این فرآیند همیشه با یک الگو و یک برنامه جلو نمی رود و کیفیتی ثابت نخواهد داشت.

کودکی که یک روز خیلی خوب به تنهایی خودش را سرگرم می کند، روز بعد کلا از انجام آن امتناع کند.

پس این موضوع را باید در نظر بگیرید که فرصت های لازم را برای تنها بازی کردن به کودک را والدین و یا پرستار کودک در منزل بع مرور به او بیاموزد.

قبل از این که شما فکرش را بکنید متوجه خواهید شد که توانسته اید 15 دقیقه تمام به حال خودتان باشید و کودک کاری به شما نداشته و شادمانه خود را در دنیای بازی غرق کرده است!

پرستاری از کودک در منزل

بیاموزید با کودکان در هر موقعیت و شرایطی چه رفتاری باید داشته باشد.

اکثر کودکان خردسال از شنیدن کلمه "نه" بیزارند و در بیشتر مواقع احساسات خودشان را آشکارا نشان می دهند.

شنیدن کلمه نه می تواند از والدین و یا پرستار کودک در منزل باشد و یا هر شخصی که از کودک مراقبت می کند.

پرستاری از کودک در منزل : گاهی به او ” نه ” بگویید

در مواقعی که کودک شما خود را بر روی زمین انداخته و بخاطر خوراکی، شیرینی و یا هر چیز دیگری فریاد و داد و هوار می کند، به راحتی می توانید به درهواست او تن بدهید ولی هرزگاهی دادن جواب منفی، هر چقدر هم دشوار باشد، زندگی بعد از آن برای کودکتان و خودتان راحت تر می شود.

بگذارید تا فرزندتان این را بداند که برخی از رفتارهای خاص او را درست نمی دانید و این نه در گفتار و عمل شما چه در نقش والدین و یا پرستار کودک در منزل در نهایت نتیجه بسزایی در آرامش کودک خواهد داشت.

کار دشواری را برای این که به او بفهمانید که چه رفتاری باید داشته باشد، را دارید و خواهید داشت، ولی این را بدانید که زحماتتان به هدر نخواهد رفت زیرا آموزه های شما در سرتاسر کودکی از یاد نخواهد برد.

مهم ترین نکته این است که فرزندتان را مورد تایید فراوان قرار دهید.

نمونه های ساده ای را در اینجا مثال می زنیم که برای شما آشنا است و بهتر است جواب شما در این موارد منفی باشد.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : رویارویی با خطر

برای کودکان پریدن، دویدن، بالارفتن و کنجکاوی در مکان های مختلف امری طبیعی است و نتیجه این اعمال می تواند برای آنها با کبودی و ورم، ضرب دیدگی و در موارد نادر شکستگی و برای شما با لحظه های نفس گیر همراه است.

زمانی که احساس می کنید که کودک شما می خواهد دست به کار خطرناکی بزند، مانعش بشوید.

اینکه این کار چقدر برای او سرگرم کننده است اهمیت ندارد، مهم ترین مسئله سلامت کودک است.

گاهی به ناچار صدایتان را مجبورید بالا ببرید، اما نگاه کردن به چشم کودک و با قطعیت نه گفتن همان قدر موثر است.

شما می توانید با بی خطر ساختن خانه تعداد گفتن کلمه نه و جواب های منفی تان را به حداقل برسانید.

نکته دیگر این است که به بچه ها هم بیاموزیم که چگونه با خطر مواجه شده و بستگی به شما (والدین و پرستار کودک) دارد که کودکان را آماده چنین لحظاتی کنید.

پرستاری از کودک در منزل : دیگر آزاری

بیشتر کودکان که تازه به راه افتاده مرحله ای را می گذرانند که در آن سایرین و از جمله پدرو مادر خود را می زنند، هل می دهند، لگد می زنند و یا گاز می گیرند.

کودکان کمتر از سه سال نمی توانند خود را بجای شخص دیگری بگذارند و از دیدگاه آنان کارهای خود را ببیند و درک کنند، مگر در حالتی که شما (والدین، پرستار کودک و یا مراقب) به آنها بگویید که گاز گرفتن و زدن اشخاص هم برای خودش و هم دیگران آسیب می رساند.

کودکان به هنگام عصبانی شدن و حس درماندگی تنها چیزی که می دانند این است که با انجام این گونه رفتارها حس خوشایندی را پیدا می کنند.

اگر کودکتان، شما و یا دیگری را آزار می دهد، ابتدا از عصبانیت او اطلاع پیدا  کنید، او را از ادامه دادن رفتارش منع کنید و محکم در آغوش بگیرید و جملاتی مثل :

  • می دانم عصبانی هستی، لگد نزن، گاز نگیر، نزن! بخاطر اینکه به دیگران آسیب می زنی.
  • از کودکتان بخواهید شخصی را که زده ببوسد، نوازش کند و عذر خواهی کند، مخصوصا اگر هم سن خودش باشد.

به هیچ عنوان از تنبیه استفاده نکینید تا طعم زدن را بچشد. با این عکس العمل تنها به او می گویید که کار تو درست است.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : کج خلقی

این حالت در زمان هایی رخ می دهد که پرستار کودک و یا والدین با انجام کاری و یا برداشتن هر چیزی کودک را منع می کنند.

تلاش کنید تا خونسرد باشید و زمان کافی برای آرام شدن خشم کودک به او بدهید.

هنگامی که آرام شد او را در آغوش بگیرید و با گفتن جملاتی مانند "ناراحتی تورا می فهمم" به او در عین حال که هم جوابتان منفی است و هم حالش را درک می کنید این موضوع را بفهمانید.

پرستاری از کودک در منزل : دردسرهای علنی

کودکان متوجه نیستند که چه کردار و رفتاری در منزل و کدام در بیرون ناپسند است مانند ادرار کردن در کف در هر مکانی به غیر از سرویس.

هنگامی که خواست این عمل را انجام دهد با یک نه جدی او را از این کار منع کنید تا بداند که مکان مناسبی برای این کار نیست.

نه گفتن آسان است اگر ...

شما ، همسرتان و سایر مراقبان فرزندتان و پرستار کودک درباره رفتارها و مسائل مجاز وغیر مجاز با هم به توافق رسیده باشید.
*در امور بی اهمیتی که کودک انجام می دهد، وی را به حال خود رها سازید.
*کلمات و عبارت ترغیب آمیز و انگیزشی استفاده کنید . بلاش کنیر بجای گفتن : ” اتاق را به هم نریز!” بگویید : ” بیا اتاق را باهم مرتب كنیم .”
*به جای فریاد كشیدن و دادو بیداد کردن ، واضح و قاطع سخن بگویید . داد زدن باعث می شود کودک هم همین كار را الگو برداری بكند .
*هدف این است كه کودک با شما (والدین و پرستار کودک) همكاری كند نه این كه فرمان برداری كند .
*هیچ وقت نگویید : ” شاید ” ، موقع دادن جواب چه مثبت و یا منفی ، اول فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید.
*منتظر زمانی نشوید که  صبرتان لبریز شود و بعد به كودك بگویید : ” نه ” . بهتر آن است كه جلوی هرمشكلی را از اول بگیرید.

 

پرستاری از کودک در منزل

پرستاری از کودک در منزل : درخواست های نابجا

یکی از حات هایی که بیشتر خانواده ها آن را انجام داده و خوب می دانند این است که کودک هر چیزی را که می خواهد به او می دهند و رد کردن خواسته آنها برایشان دشوار است که این رفتار باعث دشوار تر شدن نگهداری کودک توسط پرستار کودک می شود.

خواه قبل از نهار خوردن بیکوئیت بخواهد و یا در فروشگاه یک بسته آبنبات بخواهد.

بخشی از وجود انسان ها کلا میل ندارد تا نه بگوید و کودکان این را درک و پی می برند.

برای تاثیر باید با جدیت نه را بگویید و از گفتن کلماتی مانند شاید و بعدا پرهیز کنید به دلیل اینکه باعث ادامه دادن غرهای فرزندتان می شود.

در غیر این صورت بگویید که بگذار فکر کنم و بعد جواب بدهید.

پرستاری از کودک در منزل : قاپیدن اسباب بازی دیگران

گاهی اوقات کودک برای بدست آوردن اسباب بازی کورد علافه اش حتی اگر برای دیگر کودکان باشد آن را می گیرد.

در این حالت اسباب بازی را از او با جدیت بخواهید و برگردانید و اسباب بازی دیگری را به او بدهید.

بهترین روش این است که حواس کودک را به موضوع دیگری جلب کنید.

این جملات را نیز به او بگویید که "هر کس باید با اسباب بازی خودش بازی کند و با گرفتن وسایل دیگران او را به گریه بیندازیم."

 

ادامه مطلب...
پرستار کودک در منزل

پرستار کودک در منزل

پرستار کودک در منزل

پرستار کودک در منزل: پیدا کردن شخصی با وقار و مهربان و علاقه مند که بداند در چه زمانی و چگونه با چه روش مثبتی به فرزندانتان رسیدگی کند، کار ساده ای نیست.

افراد زیادی برای انجام این کار به خوبی آموزش دیده اند و حقوق های بالایی دریافت می کنند.

بعضی اوقات از خدمات  افرادی مثل: دانشجویی که به صورت نیمه یا پاره وقت کار می کند و یا یک معلم بازنشسته یا یکی از آشنایان، اقوام بتوانید به صورت پاره وقت استفاده کنید. یا اگر که امکانش باشد همراه با یک یا دو والد دیگر بتوانید یک نفر را استخدام کنید که در خانه یکی از شما، از فرزندانتان، نگهداری و مراقبت کند.

به این روش از مراقبت (پرستار کودک در منزل همزمان از چند کودک) مراقبت شراکتی می گویند.

قبل از شروع جستجو برای پیدا کردن پرستار کودک در منزل، به انتظارات خود از شخصی که می خواهید او را استخدام کنید، فکر کنید.

آیا می خواهید که این شخص (پرستار) تنها مسئولیت مراقبت از فرزندتان را بر بپذیرد و یا اینکه انتظار دارید تا کارهای سبک منزل از قبیل: اتوکشی و آشپزی را نیز انجام دهد و در صورت نیاز حکم راننده خصوصی را در صورت نیاز برایتان داشته باشد؟

ترجیح می دهید که پرستار کودکتان به طور دائمی با شما باشد و با شما زندگی کند و یا شبها به منزل خودش برگردد  یا اینکه در طول هفته در منزل شما باشد و آخر هفته ها به منزل خودش برود؟

چه روزهایی و چند روز در هفته به منزلتان بیاید؟

آیا بعدظهرها هم به پرستار کودک در منزل نیاز دارید؟

چقدر برایتان این اهمیت دارد که پرستار درباره تنظیم ساعت های کاری خود انعطاف پذیری داشته باشد تا بتواند زمان خود را با تغییرات زیادی که در برنامه کاری شما وجود دارد، وفق دهد.

فهرست وظایف و مسئوایت های کاری که شامل همه موارد مورد انتظارتان است را تنظیم کنید و بر این اساس با افرادی که تماس می گیرند مصاحبه خود را پیش ببرید.

 

پرستار کودک در منزل

روش های مختلف و زیادی برای یافتن پرستار کودک در منزل وجود دارد. اگر زمان کافی دارید همه این راه ها را امتحان کنید تا امکان پیدا کردن یک فرد با تجربه و مظمئن ترایتان بیشتر شود.

در ابتدای جستجو برای این منظور با مؤسسه های معتبری که در این کار (پرستار کودک) خبره و تخصص لازم و کافی و قابل اطمینان از هر لحاظ هستند، تماس بگیرید. شماره این مراکز در اغلب موارد در آگهی روزنامه ها و مجلات موجود و قابل دسترسی است. ولی قبل از مراجعه به آنها از اعتبار این مؤسسات خصوصی به ثبت رسیده باشد اطمینان حاصل کنید.

مؤسسات خصوصی سعی می کنند که پرستارانی (پرستار کودک در منزل) را به شما معرفی کنند که تا حد امکان نیازهای شما را رفع کنند این کار باعث صرفه جویی قابل توجهی در وقتتان می شود.

در صورت یافتن پرستار مناسب، حق الزحمه ای به این مؤسسات تعلق می گیرد.

به کسانی که می شناسید، حتما بگویید که در جستجوی پرستار کودک در منزل هستید. افرادی که از طریق شغلتان با آنها در ارتباط هستید، والدین دوستان فرزندتان، همین طور اقوام، دوستان ، آشنایان و همسایه ها صحبت کنید.

حتی برای این کار می توانید در روزنامه آگهی چاپ کنید یا در اماکن شلوع و پر رفت و آمد مختلفی که فکر می کنید افرادی به آنجا مراجعه کرده، که برای نگهداری از کودکتان مناسب هستند، از قبیل: فروشگاه های محل، دانشگاه، مراکز فرهنگی و دیگر جاها آگهی نصب کنید.

همچنین میتوانید با شماره تلفن هایی که برای این نوع شغل به درب منازل فرستاده میشوند تماس بگیرید.

همان زور که پیش از این هم اشاره شد، چاپ آگهی درروزنامه نیز روش مناسبی است.

این آگهی باید شامل موارد زیر باشد:

  1. وضعیت خانوادگی (مجرد، متأهل، تعداد اعضای خانوده)
  2. محدوده خانه که در آن سکونت دارید.
  3. سن و جنس بچه ها.
  4. نوع استخدامی که میخواهید انجام برهید به صورت تمتم وقت (شبانه روزی) یا در ساعت های کاری روز.
  5. خلاصه ای از نوع خدماتی که انتظار دارید (کارهای سبک خانه، آشپزی، نظافت لباس ها، رانندگی شخصی)
  6. ملاحضات خاص مثل رانندگی با ماشین شخصی، سیگاری نبودن.
  7. روز و ساعت های کاری هفته.
  8. نداشتن سابقه کیفری
  9. شماره های تماس و ساعات تماس

(نام، آدرس یا حقوق در نظر گرفته شده را قید نکنید.)

به محض یافتن نام افراد یا مؤسسات مورد نظر، به آنها تلفن بزنید.

 

پرستار کودک در منزل

 

برای اینکه متوجه خوب بودن ویا نبودن پرستار کودک در منزل بشوید باید سوالاتی را از آنها پرسیده تا برنامه های او درباره رشد ذهنی کودک و یا عکس العمل های آنها در شرایط مختلف را متوجه شوید.

اولین نکته که از یک نگهدار خوب باید بدانید این است که دوره های لازم را برای این شغل گذرانده باشد،  همچنین دوره های کمک های اولیه به خوبی بداند  تا در موترد اضطرار بتواند از کودک مراقبت کند.

در این میان افرادی هستند که باب میل شما نبوده و انتظارات لازم دا ندارند، اما افرادی که می مانند را حتما با استفاده از سوالات زیر مورد بررسی قرار دهید.

در تاریخ و زمان مصاحبه هر انتظاری که دارید را با پرستار کودک در منزل در میان بگذارید.

اگر که دو طرف زمان کافی و مناسبی برای صحبت با تلفن داشته باشند این مصاحبه تلفنی نیز میتواند انجام بپذیرد.

اما حتما باسد در آرامش روانی کامل صورت بگیرد.

در غیر این صورت مصاحبه را حضوری انجام دهید، اما بهتر است که تلفنی یک مصاحبه اولیه انجام دهید تا افراد مورد نظرتان را انتخاب و در نهایت چکیده افراد برای مصاحبه حضوری بیایند تا در زمان صرفه جویی شود.

سوالاتی که باید ازمؤسسه ها و از پرستار کودک در منزل بپرسید:

  • درباره تجربه فردی پرستار کودک در منزل و سابقه کاریش اطلاعاتی بدست بیاورد:

آیا دوره های لازم را برای نگهداری کودک، آموزش اوایل نوزادی و کودکی و یا رشد کورک را گذرانده اند؟

از چه کودکانی با چه جنسیت و سنی نگهداری کرده اند؟

دلایل ترک آخرین محل کار و مدت زمان اشتغال به کاری چقدر بوده؟

  • محل خانه را به طور مختصر بگویید.
  • تمامی شماره تلفن های ضامنین، کارفرمایان، مدت زمان و وظایف قبلی پرستار کودک در منزل را یاددشت کنید.
  • حسی که زمان مصاحبه با او داشته اید، حس خوبی با توجه به ویژگی های او بوده است یا خیر؟

 

پرستار کودک در منزل

استخدام پرستار

حال پس از اینکه پرستار کودک در منزل را با توجه به تمامی انتظاراتی که داشتید گزینش و انتخاب کردید، زمان آن رسیده تا واژه اشتغال را توسط شخصی که او را استخدام می کند شرح دهد که شامل موارد زیر می شود:

  1. حقوق،
  2. ساعت های کاری او،
  3. بیمه،
  4. تعطیلات،
  5. زمان و تاریخ پرداخت حقوق،
  6. نحوه پرداخت حقوق که به صورت نقد است و یا چک،
  7. مرخصی استعلاجی،
  8. شرایط پرداخت بیمه و مالیات پرستار کودک در منزل ،
  9. وظایف اضافی مورد انتظارتان از قبیل خانه داری، خرید و آماده سازی غذا،
  10. میزان پرداخت دستمزد برای اضافه کاری و یا کارهای اضافی،
  11. نحوه استعفا یا دلایل اخراج،
  12. قوانینی که شما در رابطه با کشیدن سیگار، ملاقات کننده ها، تماشای تلویزیون و استفاده از تلفن باید با آنها در میان بگذارید و گوشزد کنید.

علاوه بر شرح جزئیات به پرستار کودک در منزل، "قرارداد" را باید به صورت کتبی آماده کنید، که یک نسخه برای شما و دیگری برای پرستار کودک در منزل باشد.

حتما برای پرستار روحیات کودکتان، مواد خوراکی و غذاهای ساده ای که کودک دوست دارد، روال و انجام کارهای منزل، هر مشکل خاصی که در خانه وجود دارد، قسمت های ممنوعه منزل که اجازه ورود به آن و از این قبیل موارد را برای پرستار کودک توضیح بدهید.

اگر نمیخواهید که پرستار برای استفاده شخصی و تماس های شخصی خود از تلفن و یا هر وسیله استفاده کند، یا در ساعات کاری در منزلتان ملاقات های شخصی داشته باشد، حتما با صراحت به او بگویید.

 

پرستار کودک در منزل

تمامی موارد ضروری و لازم برای مواقع اضطراری از جمله شماره تلفن مرکز فوریتهای پزشکی و اورژانس و تمامی شماره هایی که در صورت نیاز باید با آنها تماس گرفته شود کتبا نوشته و در اختیار پرستار قرار دهید. این برگه و دیگر دستورات کتبی و شماره تلفن های ضروری را در نزدیکی تلفن در جای ثابتی قرار دهید.

این موارد باید شامل شماره تلفن هایی برای دسترسی به شما و شماره یکی از اقوام و آشنایان نزدیک با دوست صمیمی باشد تا پرستار در صورتی که در طوا روز نتواند به راحتی به شما دسترسی داشته باشد، بتنواند با آنها تماس بگیرد.

همچنین فهرستی ازشماره تلفن های آمبولانس، آتش نشانی، پزشک، پلیس و مرکز اورژانس نیز تهیه شده باشد.

برای اثر بخشی و کارایی هر چه بیشتر، پرستار کودک در منزل نیار دارد تا اطلاعات بیشتر و جامع تری درباره کودکتان داشته باشد.

اسباب بازی ها و وسایل مخصوص، عادتهای خاص کودک، احتیاجات یا مشکلات و هرمورد دیگری را که فکر می کنید به درک پرستار کودک در منزل کمک خواهد کرد، یادداشت کنید.

نگران مطرح کردن این اطلاعات نباشید. پرستار کودک در منزل جای والد را نخواهد گرفت.

اما در قسمتی از زندگی کودک نقش کمکی برای او و شما خواهد داشت.

همه قسمت های خانه را وارسی کنید تا در صورت بودن موارد خطرزای پنهانی آگاه شوید و به پرستار کودک اطلاع دهید تا آن موارد را بداند.

از اجرا به موقع کمک های اولیه توسط مدبی کودک در مواقع اضطرار مطمئن شوید و از محل قرارگیری جعبه کمک های اولیه کودک مطع سازید.

 

پرستار کودک در منزل

شاید هم بخواهید جعبه مخصوصی را به پرستار اختصاص بدهید، داخل این جعبه میتواند مواردی از قبیل: کاغذ، نخ کاموا، مداد، مداد شمعی، اسباب بازی، دستمال کاغذی، پاکت، چراغ قوه، باندهای چسبدار، ماده ضدعفونی کننده، مجله و کتاب های سرگرم کننده مرطبت با کودک و در رده سنی کودکباشد.

رابطه بین پرستار کودک در منزل و والد باید صادقانه و بی غل و غش و هر پنهان کاری باشد.

خواسته شما از او این است تا در زمان عدم حضور شما برای صحبت کردن با شما درباره رفتار کودکتان، راحت باشد و هر نوع از اطلاعاتی را که نیاز به دانستن آن دارید، در اختیار شما بگذارد.

زمان کافی نیز برای آشنایی با زندگی شخصی پرستار بگذارید، تا به شناخت کاملتری نسبت به او پیدا کنید.سوالاتی درباره خانواده اش، علائقش و تجربه های زندگی از او بپرسید.

پرستار علاوه بر وظایف شغلی خود می تواند یک دوست واقعی برای شما باشدو روابط متقابل برای امنیت و آرامش و رفاه کودک مهم است. زمان مشخص و کافی برای صحبت کردن در رابطه با کارهای کودکتان در زمان غیبتتان در خانه، اختصاص دهید.

رضایت و سپاسگذاری خود برای تشکر و قدردانی از انجام وظایف را با پرداخت اضافه حقوق ویک هدیه محبت آمیز برای روزهای خاص نشان دهید.

زمانی که با پرستار کودک در منزل خود رفتار خوبی داشته باشید، نه تنها به روابط خود بهبود می بخشید، بلکه باعث رابطه خوب بین پرستار با کودکتان می شوید و به آن کمک می کنید.

خانه­ های خویشاوندان و نگهداری از کودک

وقتی فرزند و کودک خود را به خانه خویشاوندان نزدیک خود میسپارید، کودکتان در فضایی تقریباً شبیه خانه خودتان قرار می گیرد.

وظیفه نگهداری از کودکتان را نیز معمولاً به یک خانم می سپارید که ممکن است این خانم مادر همسرتان، مادر خودتان، خواهرتان و ... باشد و اغلب خود نیز تجربه نگهداری و مراقبت از کودک را در سال های پیشین داشته اند.

گاهی اوقات امکان دارد کودک دیگری هم در خانه شخصی که فرزندتان را نگهداری می کند، کودک دیگری هم در آن خانه باشد که در طول زمانی که آنجاست احساس تنهایی نکند و همبازی داشته باشد.

 

پرستار کودک در منزل

اگر فرزندتان بعضی از روزهای هفته را به مهد­کودک می رود، رفتن به خانه مادربزرگ یا یکی از آشنایان و خویشاوندان نزدیک برای کودک لذت بخش تر و هیجان انگیزتر خواهد بود.

اغلب سپردن کودک به یکی از خویشاوندان نزدیک برای فرزندان کم سن و سال یا نوزادان بهترین انتخاب است، به این دلیل که کودک مورد توجه نزدیک . ویژه یک بزرگسال قرار می گیرد و در فضای خانه رشد می کند.

در مورد کودک کم سن و سالی که نیاز به توجه صمیمانه و گرمتری دارد، احتمالاً رفتن به خانه خویشاوندان بهترین انتخاب است (در صورت نبودن همچین گزینه ای بهترین گزینه پرستار کودک در منزل است).

همچنین زمان هایی که کودک ناخوش و حال مساعدی ندارد، نگهداری آن در خانه برایش بهتر است. در این زمان ها به دلیل مسری بودن بیماری مهدکودک از پذیرش کودک خوداری می کند.

در این وضعیت مجبورید که در خانه بمانید وچند روزی از کودکتان مراقبت کنید و برنامه کاریتان را تغییر داده و به عقب بیندازید.

امکان دارد که در بعضی از روزهای خاص مثلا صبح زود یا دیر وقت یک جلسه کاری مهم داشته باشید که هماهنگ کردن زمان مراقبت از فرزندتان با دیگران (امکان دارد خویشاوندان، آشنایان، دوستان و یا پرستار کودک در منزل) امکان پذیر است و نیازی نیست که مانند مهدکودک مجبور باشید در زمان مشخص برده و در زمانی مشخص کودک را تحویل بگیرید.

حتی زمانی که فرزندتان به مدرسه می رود و ساعت هایی که شما حضور ندارید، فرزندتان می تواند به خانه یکی از خویشاوندانی که در نزدیکی مدرسه واقع شده برود.

یا این زمان را در خانه همسایه های مورد اعتمادتان سپری کند و حتی با فرزندشان با هم تکالیفشان را انجام دهند و باز کنند.

دیگر انتخاب شما می تواند این باشد که کودک بعد از مدرسه به مهدکودک نزدیک مدرسه برود و ساعاتی که شما حضود ندارید در آنجا باشد که هزینه مختصری را در این صورت می پردازید.

البته معایبی نیز در سپردن کودکان به خویشاوندان نیز وجود دارد، که قبل از بروز مشکل جدی باید به آن توجه کرد.

امکان دارد شخصی که از کودک نگهداری می کند نتواند فعالیت های مهیج و جذابی را برای کودک فراهم کند و یا وسیله بازی مناسب سن و در دسترس کودک را داشته باشد.

بعضی از کودکان بدون هیچ محدودیتی زمان بسیار زیادی را برای تماشای تلویزیون می گذارند.

گاهی اوقات نیز امکان دارد روش تربیتی مناسب نبوده (مورد پسند شما نیست) که امکان تاثیر گذاری بسیاری در رفتارهای کودک خواهد گذاشت که بعدا بروز خواهند کرد و مورد پسندتان نخواهد بود.

 

پرستار کودک در منزل

در طول این مدت اگر خویشاوندتان بیمار شود یا مشکلی به طور ناخواسته برایشان بوجود بیاید و قادر به نگهداری (پرستار کودک در منزل) از فرزندتان نشود، باید در زمان کوتاهی مناسبترین مهدکودک را انتخاب کنید و کورکتان را به آنجا بسپارید.

البته کنار آمدن و وفق شدن با این تغییر ناگهانی هم برای شما و هم فرزندتان کمی مشکل است.

کودکی که مدتها در خانه بوده و توسط شخصی با هر نسبت به عنوان پرستار کودک در منزل بوده و نگهداری میشده، برای عادت کردن به مهد کودک و یا پرستار کودک در منزل دیگر به زمان و کمک مربیان و شما نیار دارد.

خصوصیات خوب و لازم برای پرستار کودک در منزل

اگر کودکتان به سنی رسیده که تشخیص دادن موضوعات را میداند و همچنین تکلم هم میکند باید نظر او را در رابطه با استخدام پرستاری با ویژگی های نسبتا مشابه با خودش و کلا در رابطه با پرستارش بپرسید، که غالبا این امر در خانواده به فراموشی سپرده می شود.

خصوصیات خوب و لازم برای پرستار کودک در منزل

اگر کودکتان به سنی رسیده که تشخیص دادن موضوعات را میداند و همچنین تکلم هم میکند باید نظر او را در رابطه با استخدام پرستاری با ویژگی های نسبتا مشابه با خودش و کلا در رابطه با پرستارش بپرسید، که غالبا این امر در خانواده به فراموشی سپرده می شود.

و اکثرابا توصیه آشنایان و دوستان، نسبت به استخدام پرستار کودک در منزل اقدام می کنند و به مسئله سلامت روانی، روحی و جسمی کودک توجه نمی کنند.

 

پرستار کودک در منزل

ویژگی های پرستار کودک در منزل

مهمترین این ویژگی داشتن جسمی سالم و اندامی سالم و سلامت است، نداشتن نقص عضو و معلولیت است. پرستار اگر متاهل و دارای فرزند باشد بهترین گزینه می تواند باشد.

اختلالات روانی از قبیل: عصبی بود، پرخاشگری، وسواسی و دیگر اختلالات را نداشته باشد. به این دلیل که امنیت جسمی و روانی کودک از همه مسائل مهمتر بوده و هست.

پرستاران باید به طور مرتب آزمایش های پزشکی را برای اثبات عدم ابتلا به بیماری هایی چون سل انجام دهند و به هیچ بیماری مسری ای مبتلا نباشند.

پرستاران باید از ثبات عاطفی برخوردار و در برخورد با کودکان مثبت اندیش باشند.

بهتر این است تا بعد از انتخاب و گزینش پرستار در روزهای اولیه استخدام مادر در کنار پرستار باشد تا با نحوه تعلیم و تربیت، برخورد با فرزندشان، شرایط محیطی خانه و ... کودک اطمینان حاصل کنند. در کنار آن مگهدار کودک نیز با روش تربیتی خانواده آشنا شود تا کودک دچار دوگانگی شخصیت در طرز تربیتش نشود، همچنین پرستار کودک در منزل کار خود را بی هیچ نقصی انجام دهد.مادر نیز با اخلاق و رفتار پرستار نیز آشنا شود تا با خیال راحت کودکش را به او بسپارد.

مهارت های لازم و کافی از جمله دانش فنی پرستاری از کودکان و ... برای مراقبت از کودک را داشته باشد تا باعث رشد ذهنی، رشد مهارت های شخصی و ارتقاء یادگیری کودک شود.

مهارت های سرگرم کردن کودک از قبیل:

  • خواندن کتاب و مجله مناسب با رده سنی کودک
  • نقاشی کردن همراه با کودک
  • خواندن آوازها و شعرهای مناسب کودک
  • بازی کردن با کودک (بازی های فکر، آموزشی و ...)
  • داشتن توانایی شوخی کردن و بداهه گویی برای شاد کردن کودک

مهارت لازم برای برخورد با کودکان بیماررا داشته باشد، زیرا کودکان به دلیل شرایط جسمی خاصشان امکان ابتلا به بیماری های مسری و ... را دارند، پس باید این مهارت را داشته باشند تا در مواجهه با آن بتوانند از کودک نگهداری کنند.

داشتن مهارت های لازم در برابر اختلافات پیش آماده بین کودکان، در صورتی که از چند کودک به طور همزمان در منزل نگهداری می کنید، کودکان را با راهنمایی ها و کمک هایتان برای حل مشکل هدایت می کنید.

 

پرستار کودک در منزل

با روش های تشویقی مناسب در کودکان ایجاد انگیزه کنند، تا کودک در زمینه های مختلف انگیزه پیدا کند.

کودکان به دلیل داشتن محیطی دوست داشتنی در خانواده نیاز دارند تا پرستار مهارت لازم عشق ورزی را به خوبی بداند تا بچه ها احساس امنیت و دوست داشته شدن بکنند.

داشتن هنر مذاکره در پرستار کودک در منزل نیز میتواند باغث ایجاد موقعیت برنده-برنده ایجاد کند، که نتیجه آن خوشحالی دو طرف با هم است.

دیگر وظیفه پرستار کودک در منزل یاد دادن مدیریت احساسات، درک کردن احساسات و یاد گرفتن تشخییص درست از اشتباه است، امکان دارد که هر خانواده روش های مخصوص خود را برای ارزش های انضباطی داشته باشند.

پس برای انتخاب پرستار به نکات بالا توجه ویژه ای کرده تا بهترین پرستار کودک در منزل را برای فرزندتان داشته باشید و برای این امر می توانید از کارشناسان ما کمک و راهنمایی خواسته که از طریق تماس با ما می توانید در ارتباط باشید.

ادامه مطلب...

سالهای اولیه بلوغ

سالهای اولیه بلوغ

تغییر جسم و روح سالهای اولیه بلوغ : از سن دوازده سالگی تا حدود چهارده سالگی، جسم نوجوان دچار تغییرات اساسی می شود و در نتیجه، چالش اصلی روانی برای او آغاز می گردد. در این سالها، در زمینه رشد جسمی، تفاوتهای اساسی گسترده ای را در میان نوجوانها مشاهده می کنیم. دخترها عموماً دو سال زودتر از پسرها بالغ می شوند، قدشان نسبت به پسران همسن و سالشان بلندتر و علائقشان بسیار پیچیده تر می گردد. دختر نوجوان ممکن است بخواهد به مهمانی برود و توقع دارد با او طوری رفتار شود که انگار بانوی باشکوه و محترمی است، در حالی که پسر همسن و سال او هنوز پسر بچه کوچکی است . دخترها و پسرهایی که همسن و سال نیستند، با یکدیگر معاشرت کنند تا از نظر روحی تناسب بیشتری داشته باشند.

بلوغ

نوجوانان در سالهای اول بلوغ، به شدت متوجه جسم خود هستند.

سالهای اولیه بلوغ آنها ممکن است درباره عیوب خود اغراق کنند و این تصور در ذهنشان شکل بگیرد که همه متوجه این عیب ها هستند. دختری که صورتش کک و مک دارد، ممکن است تصور کند که قیافه اش هولناک است. یک ویژگی مختصر در بدن با عملکردهای آن می تواند خیلی راحت یک نوجوان را متقاعد سازد که او غیر عادی است.

نوجوانان در ابتدای بلوغ ممکن است نتوانند تغییرات جسمی جدید خود را مثل قبل، با هماهنگی کامل اداره کنند. همین مساله در مورد احساسات و عواطف جدیدشان نیر مصداق دارد. آنها فوق العاده حساس هستند و خیلی زود، از انتقاد می رنجند.

در یک لحظه احساس می کنند بزرگ شده اند و دلشان می خواهد با آنها مثل بزرگترها رفتار شود و در لحظه بعد، دوباره احساس می کنند بچه هستند و باید از انها مراقبت شود.

 

سالهای اولیه بلوغ

 

دوستی ها: نوجوان ها برای چند سالی، از بابت والدینشان احساس شرمندگی می کنند و به خصوص اگر دوستانشان حضور داشته باشند، این مساله تشدید می شود.

سالهای اولیه بلوغ این احساس، بخشی به جستجوی اضطراب آلود آنها برای دستیابی به هویت و بخشی هم به خاطر خودآگاهی فوق العاده  زیادی است که در این سن نسبت به خود پیدا می کنند. نیاز درونی شدیدی آنها را وادار می کند که شبیه دوستانشان باشند تا از سوی آنها مورد قبول واقع شوند. آنها می ترسند که اگر پدر و مادرشان حتی ذره ای از الگوهایی که بچه های در و همسایه از آنها پیروی می کنند، تخطی کنند، نوجوانان دیگر، آنها را نپذیرند و حتی مسخره شان کنند.

نوجوانان در فرآیند دستیابی به هویت، از پدر و مادشان روی می گردانند و همین مساله موجب می گردد

که سخت احساس تنهایی کنند . برای مقابله با این وضعیت، نوجوانان تلاش می کنند با دوستان خود پیوندهای محکمی را برقرار سازند و این کار را از دوستی با جنس موافق شروع می کنند.

سالهای اولیه بلوغ در فاصله ای که نوجوان، از هویت قبلی خود به عنوان فرزند یک زن و مرد دور شده و هنوز هویت خود را بازنیافته است، این دوستی ها برای او حکم عنصر حمایت کننده را دارد.

سالهای اولیه بلوغ گاهی اوقات نوجوان سعی می کند سلیقه ها و آرای خود را به دوستش تشبیه کند و می گوید که او هم ترانه مشابهی را دوست دارد، از معلم خاصی متنفر است و مدل لباس خاصی را می پسندد.

دوست او هم با حیرت تمام اعلام می کند که او هم دقیقاً همین نظر را دارد. هر دو خوشحال می شوند و اطمینانشان نسبت به یکدیگر، صد چندان می شود. حالا هر دو از این که دیگر تنها نیستند احساس شادمانی می کنند و از حس زیبای به دیگری تعلق داشتن و برای او ویژه بودن، سرشار می گردند.

مثال دیگری می زنیم:

دو دختر در تمام طول راه مدرسه تا خانه با هم صحبت کرده اند و بعد از نیم ساعتی جلوی در خانه به حرف زدن ادامه داده و با اکراه از هم جدا می شوند، ولی به محض این که به خانه می رسند، گوشی تلفن را بر می دارند و با هم حرف می زنند و به این ترتیب اعتمادی دو جانبه در آنها شکل می گیرد.

اهمیت ظاهر:

سالهای اولیه بلوغ بسیاری از نوجوانان برای غلبه بر احساس تنهایی سعی می کنند به شکل اغراق آمیزی با لباس پوشیدن، مدل مو، زبان، مطالب مورد مطالعه، ترانه ها و سرگرمی های همکلاسی هایشان، خودش را تطبیق می دهند. این چیزها ممکن است با سلائق نسل پیشین، یعنی پدر و مادرها فرق داشته باشند و البته هر چه بیشتر آنها را عصبی و مبهوت کند، بهتر است. نوجوانان نهایت سعی خود را می کنند که با پدر و مادر خود فرق داشته باشند، ولی در عین حال خود را شبیه یکی از دوستان یا دست کم کسی که بت آنهاست، مثل یک هنرمند درست می کنند.

 

سالهای اولیه بلوغ

 

پدر و مادر می توانند با درک رفتار فرزندشان به او کمک کنند که خود را بهتر بشناسد.

اگر شما علل مخالفت خود را با سبک لباس و رفتار کودکتان برایش شرح دهید، این احتمال وجود دارد که به شکلی پنهان، می توانید او را تشویق کنید که بدون مخالفت با شما، شیوه مناسبی را برگزیند و ناچار نباشد از دیگری تقلید کند. همچنین اگر نوجوان در بیان آرای خود آزاد باشد، ممکن است در بحثی معقول بتواند پدر و مادرش را متقاعد سازد که نقطه نظر او را بپذیرند. بزرگ ترها در قبول سیک های جدید، از نوجوان ها کندتر هستند.

چیزی که یک روز ما را می ترساند و یا متنفر می سازد، ممکن است بعد ها برای ما هم مثل بچه هایمان قابل قبول جلوه کند.

سالهای اولیه بلوغ این مساله در مورد موی بلند برای پسر ها در سالهای 1960 مد شد، پیش آمد. همین طور هم، روزگاری اگر دختری شلواری می پوشید، همه کارکنان مدرسه، از کوره در می رفتند، ولی امروز اگر موهایشان را با رنگ های براق هم خط خطی کنند، کسی چیزی به آنها نمی گوید!

غریزه جنسی در سالهای اولیه بلوغ:

بسیاری از نوجوانها درباره غریزه جنسی خیالبافی می کنند و معدودی هم حتی گاهی کار را به رابطه جنسی می کشانند. خودارضایی ،به طور تقریبی در همه جای دنیا وجود دارد و با توجه به این که چه نوع تعالیم دینی ای در خانواده آموخته شود، میزان احساس گناه یا شرم در نوجوان مختلف، با هم متفاوت است.

نعوظ، اعم از این که خود به خود یا در واکنش نسبت به خیالپردازی های جنسی به وجود بیاید، بسیاری از پسرهایی را که بسیار کمرو و خجالتی هستند، نگران و دستپاچه میکند. اغلب پسرهایی که در خواب دچار انزال می شوند همین احساسات را تجربه می کنند. بعضی از پسرها با این موضوع کنار می آیند و بعضی ها هم گمان می کنند که دچار عارضه ای شده اند.

ادامه مطلب...

شکل گیری شخصیت کودک

شکل گیری شخصیت کودک

در شکل گیری شخصیت کودک ، کودکان باید هم از نظر شخصیتی و هم اجتماعی به خوبی با محیط خود سازگار باشندتا زندگی شادی داشته باشند.

در فرهنگ کشور ما که در آن زندگی اجتماعی بسیار پیچیده است، شکل گیری شخصیت کودک از اهمیت زیادی برخوردار است. والدین باید بفهم که شخصیت فرزند آنها بیش از آنکه به چیزی که از آنها ارث می برد متکی باشد، به آنچه او از آنها یاد می گیرد. مرتبط است. نظریه " به پدرش رفته است" مدت هاست که از بین رفته است.

این شکل گیری شخصیت کودک می تواند از هر شخصی به کودک برسد که گاه درست و گاه نادرست است، میتوان کودک را در سال های اولیه با گذاشتن در کنار پرستار کودک خوب بسیار از شکل گیری شخصیت بد در کودک جلوگیری کند.

یعنی والدین باید مسئولیت چگونگی رشد  کودکانشان را برعهده بگیرند و مراقب خصلت های در حال پرورش آنها که در زندگی آینده شان به خوبی نمود پیدا می کند، باشند

بسیاری از ویژگی های شخصیتی فرزندتان، دورنمای آینده او را تحت تاثیر قرار می دهد، مانند توانایی ارتباط برقرار کردن و کنار آمدن با مردم، درس گرفتن از اشتباهات، تمایل به زندگی جمعی و سخت کار کردن، توان مشاهده ، تمرکز، تحقیق ، توانایی خلاق بودن،

کامل، مستعد و جاه طلب بودن.

همه این ویژگی ها به فرزندانتان کمک می کنند. در حالی که ویژگی هایی مانند تنبلی،، کند فکر کردن و ناتوانی در اظهار نظر و عدم توانایی در تمرکز کردن جلوی موفقیت او را می گیرند. والدین می توانند بر روی کسب این ویژگی های شخصیتی بسیار تاثیر بگذارند و می توانند برای تقویت ویژگی های ذاتی مثل استقلال، حساسیت متقابل ، کمال، طبیعت آرام و خود اتکایی کارهای بسیاری انجام دهند.

شکل گیری شخصیت کودک

همچنین در شکل گیری شخصیت کودک ،والدین باید مسئولیت تحمیل آگاهانه یا غیر تعمدی ویژگی های شخصیتی خود بر فرزندانشان را برعهده بگیرند. از یک پدر یا مادر کم طاقت، به ندرت فرزندی صبور به وجودمی آید؛ کودک سخت گیر اغلب، والدین زودرنجی هم دارد. معمولاً کودک سختگیر به طور طبیعی یه یک نظام خانوادگی سخت گیرانه جواب میدهد.

به ندرت اتفاق می افتد که از پدر یا مادر آرامی که همه چیز را به راحتی می پذیرند، فرزندی سخت گیر به وجود آید. به خاطر داشته باشید که تمام زندگی کودک شما به همان سال های اول زندگی یا حتی ماه های اولیه شکل می گیرد. اگر نیازهای اصلی فرزندتان را برآورده سازید و محبت و توجه بسیاری به او بکنید و به او انگیزه بدهید، ممکن است به فردی شاد تبدیل شود.

 

شکل گیری شخصیت کودک

کودک شما از روزی که متولد می شود، شخصیت مستقلی را از خود نشان می دهد.

شما با توجه به فعالیت های اصلی او به این موضوع پی می برید. حتی ممکن است زمانی که خسته است، و خیلی کم گریه کند و بیشتر آرام و خوشحال باشد. یا ممکن است به توجه شما نیاز داشته باشد، زمان گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی خود را گریه کردن ابراز کند و فعال و مستعد باشد. زمانی که به او غذا می دهید، ممکن است سینه شما یا شیشه شیر را به راحتی بگیرد، به خوبی مک بزند و راضی شود.

یا ممکن است در چسبیدن به سینه و گرفتن شیشه مشکل داشته باشد، فقط یک دقیقه مک بزند، قیل و قال کند، گریه کند، جیغ بزند و شما را ناراحت کند. ممکن است به خوبی گرسنگی را تحمل کند، آرام باشد و زمانی که به او شیر می دهید، آرام دراز بکشد ؛ یا ممکن است نا آرامی کند و بعد از شیر خوردن، مقدار زیادی بالا بیاورد.

ممکن است بیشتر ساعات روز را بخوابد و به ندرت آرامش شما را به هم بزند.

از سوی دیگر ممکن است ساعت ها بیدار باشد، در سن بسیار کم از چرت نیم روز خود دست بکشد و بخواهد در جمع حضور داشته باشد و بازی کند و حتی در هفته های اول از تنها ماندن سر باز بزند. ممکن است اجتماعی باشد- از در جمع بودن، در آغوش رفتن، اسباب بازی و مردم خوشش بیاد. یا ممکن است این طور نباشد. ممکن است ظاهراً به بیشتر چیزها بی اعتنا باشد.

کارهایی که می توانید برای کمک به شکل گیری شخصیت کودک انجام دهید:

  • ویژگی هایی از قبیل اعتماد، صمیمیت و معاشرتی بودن در اولین ماه های زندگی پرورش می یابند و در این زمان باید بیشتر روش های اصلی ارتباط با مردم را به او آموزش دهید. مهم تر از همه در شکل گیری شخصیت کودک آن است که به تمام کارهایی که انجام می دهید خوشبینانه بنگرید و مقصود خود را شفاف بیان کنید؛
  • لبخند بزنید، مهمترین سلاح شما برای ابراز خوشنودی، رضایت، عشق و شادمانی می باشد. بعد از آن، صدایتان این وظیفه را برعهده دارد. کودکان در برابر صداهای دوست داشتنی، راضی، پر شور، و شاد با تن ملایم و بالا حساس هستند. همچنین به صداهای تسلی بخش، دلنواز و آرام واکنش نشان می دهند. از تولید صداهای تیز و منفی خودداری کنید؛
  • تماس بدنی- مانند نزدیکی، گرما و رایحه بدنتان هم مانند لمس کردن و ابراز فیزیکی محبت مهم هستند؛

  • بی وقفه او را تشویق کنید، اغلب به او جایزه بدهید، به طور مداوم او را  تحسینش کنید، بی دریغ رضایتتان را اعلام کنید و همواره به هنگام ابراز محبت، نام کودکتان را صدا بزنید. هر زمان که ممکن بود عبارت " دوستت دارم" را بر زبان بیاورید.
  • همواره به جلب توجه او پاسخ دهید، در غیر این صورت او تصور می کند فرد مهمی نیست و دیگر از شما چیزی نمی خواهد . در شکل گیری شخصیت کودک با او ارتباط چشمی برقرار کنید، رودرویش قرار بگیرید و برای انتقال حس ارزشمند بودن به او از لمس کردن و ژست گرفتن استفاده کنید؛
  • منفی نباشید ، برای غلبه بر هر گونه حس منفی بینی که در کودک شما وجود دارد، سعی کنید حواس او را پرت کنید؛
ادامه مطلب...

قدرت تکلم در کودکان

قدرت تکلم در کودکان

قدرت تکلم در کودکان : اصول اولیه زبان در مغز بیشتر کودکان ساخته می شود. یک کودک ناشنوا و یک کودک شنوا هر دو در یک سن شروع به حرف زدن می کنند، بنابراین تحرک شنیداری برای پرورش زبانی، ضرورتی ندارد. حتی بعضی از نظریه پردازان به وجود یک " دستگاه اکتساب زبانی" در مغز معتقدند که وجود زبان را اجتناب ناپذیر می سازد.

گفتار و زبان  کاملا ً در هم ادغام می شوند. زبان را می توان اصطلاحی عام برای نشانه های کلامی تعریف نمود و گفتار را هم روش های بیان زبان تعریف کنیم. هر دو  زبان و گفتار، انعکاس دهنده نیاز فطری بشر به ایجاد ارتباط می باشند. این نیاز در بچه های کوچک به صورت تکان دادن دست و پاها و تکان دادن لب ها در پاسخ به کنش های  کلامی نمود پیدا می کند. وقتی با نوزادی حرف میزنید، در سن 6 هفتگی می توانید او را وارد گفت و گو ها کنید. زیرا او می آموزد که صداها، ژست ها و زبان بدن همواره پاسخ هایی را از فرد مورد خطاب آنها، به دنبال دارد.

ما تمایل و توانایی نوزاد را برای تقلید کردن دست کم می گیریم.

قدرت تکلم در کودکاناین کار، اولین قدم مهم را برای سخن گفتن برمیدارد. یعنی والدین باید کودکانشان را با نشانه های کلامی مانند حرف زدن، آواز، شعر، گزارش لحظه به لحظه و گفتگوهای ویژه احاطه کنند.  تاکید بر روی کلمات، استفاده از ضربان آهنگ و تکرار صداهای ساده به مغز کودک کمک می کند تا میلیون ها پیوند عصبی را که برای پرورش کامل گفتار لازم است، ایجاد نماید.

 

قدرت تکلم در کودکان

قدرت تکلم در کودکان:

زبان در طول زندگی با احساسات ارتباط نزدیکی دارد و کودکانی که از عضو بی قید و شرط و آغوش های فراوان برخوردارند نسبت به آنهایی که محبت زیادی دریافت نمی کنند، شانس بیشتی برای یادگیری زبان دارند. گفت و گو با کودک یک بازی است و او عاشق این بازی است. از همان روز اول قواعد این بازی را به فرزند خود نشان دهید تا هر دوی شما زندگی بهتری داشته باشید.

او در اولین قدم برای صحبت کردن، به صداها گوش می دهد و سعی میکند آنها را تقلید کند.

از همان بدو تولد به صداهای افرادی که تن بالایی دارند، پاسخ می دهد. او ژست ها و حالات شما را دیده و سعی می کند از آنها تقلید نماید. قدرت تکلم در کودکان ممکن است چشم هایش به طرف یک صدا حرکت کند و نگاهش، مصمم خواهد شد. او چهره افرادی را که در فاصله 20 تا 25 سانتی متری او مشغول صحبت کردن هستند، مشاهده می کند. او ارتباط متقابل را درک می کند و سعی دارد با صداها، ژست ها و زبان بدن صحبت کند. برای تقلید از مراودات شما، واکنش نشان دادن، و نیز پاسخ به کنش ها، از خود صداهایی را تولید می کند. از هفته  دوم تولد، در " گفت و گو" شرکت می کند. در 6 هفتگی صدای شما را تشخیص می دهد و در 8 هفتگی به آن پاسخ می دهد.

کارهایی که می توانید برای کم به او انجام دهید:

  • با او صحبت کنید و با این کار بیشتر او را به حرف زدن تحریک نمایید و نیز تشویشق کنید تا به شما پاسخ بدهد. بدین ترتیب او زودتر حرف زدن را یاد کی گیرد و کیفیت حرف زدنش هم بهتر می شود بنابراین از همان روز اول بی وقفه با او صحبت کنید و در تمام گفت و گو های خود بسیار مبالغه کنید.
  • اگر کودکتان با شما ارتباط برقرار کرد، با لبخند، آغوش و توجه کردن، به او پاداش بدهید و با این کار انگیزه او را برای صحبت کردن بالا ببرید.
  • محبت فیزیکی خود را به زیاد نشان دهید. محبتی که در صدای شما وجود دارد، پیوند های احساسی نزدیکی بین شما و فرزندتان ایجاد می کند و دلگرمی بسیاری به او می دهد.
  • اگر با او ارتباط چشمی برقرار کنید، به حس عشق، علاقه، نگرانی و توجه شما پی می برد . بدنتان را به سمت فرزندتان برگردانید و با او رو در رو صحبت کنید.
  • زبان گریه او را یاد بگیرید. همواره به درخواست های او که با گریه کردن مطرح می کند، پاسخ بدهید. این درخواست ها ممکن است گرسنگی ، خستگی، کسالت یا جلب محبت باشند. هرگز نگذارید او گریه کند.

این موارد را نیز در منزل با استخدام پرستار کودک می توانید در مواقعی که سر کار و یا هر جایی و هر مکانی هستید به پرستار محول کنید تا کودک سریع تر قدرت تکلم پیدا کند.

ادامه مطلب...

گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان : در حدود یک سالگی طبیعی است که کودک بخواهد گونه مادرش را گاز بگیرد. دندان درآوردن باعث می شود که کودک دلش بخواهد گاز بگیرد و هنگامی که خسته می شود، این تمایل در او شدیدتر می شود. در فاصله 2-1 سالگی، گاز گرفتن کودک دیگر، اعم از این که دوستانه یا با عصبانیت باشد، معنی ندارد. کودکان در این سن نمی توانند احساسات خود را بیان کنند، بنابراین خشم یا اشتیاق خود برای تسلط بر دیگران را به شکل های بدوی، از جمله گاز گرفتن نشان می دهند. از این گذشته، آنها نمی توانند خود را به جای قربانی شان بگذارند و در نتیجه متوجه نمی شوند که چقدر به کودک دیگر صدمه می زنند.

گاز گرفتن

گاز گرفتن کودکان مادر یا کسی که از کودک  مراقبت می کند. در این جور، مواقع باید با لحن محکمی بگوید ، " اذیت نکن! آرام باش!" سپس کودک را آرام کف زمین بگذارد و او را برای لحظه ای از گروهی که بازی می کنند، دور کند. این رفتار کودک را متوجه این می کند که از دستش ناراحت هستید و با آن که ممکن است کوچک تر از آن باشد که علت ناراحتی شما را بفهمد، اما از این که شما را ناراضی کرده است، ناراحت می شود.

کودک نوپا و پیش دبستانی که گاز می گیرند:

اگر کودک در فاصله 3-2 سالگی گاز می گیرد، باید موضوع را کمی جدی تر بگیرید. دقت کنید و ببینید که گاز گرفتن چند بار پیش می آید و کودک در سایر موارد چه رفتاری دارد. اگر غالباً عصبی و اندوهگین است و بقیه بچه ها را گاز میگیرد، نشانه اختلال و عارضه ای روحی است . شاید در خانه به شدت محدود و تحت فشار است.

گاز گرفتن کودکان شاید فرصت چندانی برای آشنایی و سازگاری با بقیه کودکان را ندارد و گمان متابولیک یکند آنها خطرناک و تهدید کننده هستند. شاید نسبت به نوزادی که در خانه دارند حسادت می کند و ترس و بیزاری خود را به همه کودکان خردسال منتقل می سازد و آنها را نیز رقیب خود فرض می کند.

 

گاز گرفتن کودکان

 

هنگامی که گاز گرفتن کودکان با سایر رفتارهای پرخاشگرانه اضطراب آور همراه باشد،

نشانه ای از یک اختلال بزرگ تر است. در چنین مواقعی به جای مساله گاز گرفتن باید به مساله بزرگتری توجه کنید. در هر حال، گاز گرفتن یک چالش رشدی طبیعی است و همیشه هم نباید آن را یک مشکل روانی خاص تلقی کرد. با این همه، اغلب پدر و مادرهایی که فرزندشان دیگران را گاز می گیرند، بسیار نگران می شوند و تصور می کنند فرزند دلبند آنها به یک بزرگسال ظالم تبدیل خواهد شد، ولی گاز گرفتن یک رفتار موقتی است که حتی آرام ترین بچه ها هم گامی آن را امتحان می کنند.

در مورد گاز گرفتن کودکان چه باید کرد؟

اولین کاری که باید کرد این است که قبل از شروع گاز گرفتن، جلوی آن را بگیریم. آیا می توان زمانی را که کودک می خواهد گاز بگیرد پیش بینی کرد؟ اگر این طور باشد نظارت بزرگتر در آن زمانها، اغلب مفید خواهد بود. آیا کودک شما به این دلیل که بی عرضه ترین عضو تیم است عصبانی و برانگیخته است و یا به دلیل این که شما نتوانسته اید در حفظ حد و مرزها برای او پیگیر باشید؟

شاید لازم باشد برنامه روزمره او را تغییر بدهید. همچنین وقت داشته باشد که وقتی درست رفتار می کند، نسبت به او توجه مثبتی داشته باشید. بعضی از بچه ها فقط موقعی به کودک توجه می کنند که او کار غلطی انجام داده و یا چیزی را شکسته باشد. اگر به رفتار درست کودک توجه کنید، بسیار موثرتر خواهد بود.

گاز گرفتن کودکان هنگامی که میبینید کودک دارد عصبی می شود، توجه او را به فعالیت دیگری جلب کنید.

اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ شده است که بتوانید درباره این موضوع در وقت دیگری بحث کنید، از او بخواهید درباره ی ان که چقدر این مساله آزار طرف مقابل می شود، فکر کند و همچنین ببیند . هنگامی که دلش می خواهد گاز بگیرد، چه کار دیگری می تواند بکند.

اگر کودکتان، فرد دیگری را گاز گرفته است، بهترین کار این است که ابتدا توجه خود را به فردی که گاز گرفته شده است، معطوف و به کودک خود بی اعتنایی کنید. پس از آرام کردن قربانی، به کودک خود این پیام را با لحنی بسیار جدی برسانید که گاز گرفتن، شما را نارحت و عصبی می کند.

از او بخواهید که دیگر این کار را نکند. سپس چند دقیقه ای کنارش بمانید تا پیام شما را خوب درک کند و اگر خواست برود، دستش را بگیرید و یا او را محکم بغل کنید.در این مواقع از صحبت کردن طولانی بپرهیزید.

 

گاز گرفتن کودکان

تلافی کردن توسط گاز گرفتن کودکان:

بعضی از مادران که نوزاد یا کودک یک ساله شان آنهارا گازگرفته است می پرسند که آیا می توانند آنها هم تلافی کنند و کودک را گاز بگیرند؟ مادران اگر وضعیت یک رئیس صمیمی را به خود بگیرند، بسیار بهتر می توانند کودکشان را کنترل کنند تا این که خود را تا سطح او پائین بیاورند و با گاز، فریاد یا سیلی ، گاز گرفتن کودک را تلافی کنند.

به علاوه ، وقتی که شما او را گاز می گیرید یا به او سیلی می زنید، احتمالاً او هم به حساب این که دارد می جنگد و یا با شما بازی می کند، چرا او این کار را نکند؟ بهترین واکنش این است که وقتی در نگاه کودک می بینید که می خواهد شما را گاز بگیرد، آشکارا نشان بدهید که از این کار خوشتان نمی آید و اجازه چنین کاری را به او نمی دهید.

گاز گرفتن کودکان بعد از سه سالگی:

گاز گرفتن در سومین جشن تولد یا کمی بعد از آن متوقف می شود. در این زمان، کودک یاد گرفته است که برای بیان آرزوهایش و یا نشان دادن خشمش از کلمات استفاده کند. او همچنین می تواند در مقابل عوامل تحریک کننده، کمی مقاومت کند. کودکانی که در این سن هم به گاز گرفتن ادامه می دهند، دچار اختلالات رشدی یا رفتاری بزرگ تری هستند. یک پزشک با تجربه، پرستار کودک یا کارشناس دیگر می تواند در حل مساله به شما کمک کند.

ادامه مطلب...

ترکیب کردن شیرخشک و آب

ترکیب کردن شیرخشک و آب

ترکیب کردن شیرخشک و آب : اگر از شیر خشک پودری یا شیر غلیظ شده استفاده می کنید، همیشه از دستورالعمل هایی که روی بسته ها و قوطی های شیر نوشته شده اند، پیروی کنید.

کودک نمی تواند شیر بیش از حد غلیظ را تحمل کند و با شیر بیش از حد رقیق هم سیر نمی شود. ترکیب شیر خشک و آب: شیر خشک ها دارای قاشقک های اندازه گیری و درهای پلاستیکی محکم هستند.

شیر خشک از انواع دیگر شیرها ارزان تر است و به راحتی می توان به تنهایی یا در کنار شیر مادر، از آن استفاده کرد.

در هنگام مسافرت نیز حمل شیر خشک پودری، آسان تر از انواع دیگر شیر است.

مقدار کافی شیر خشک و آب جوشیده را با یکدیگر ترکیب کنید و به کودک بدهید. در چنین وضعیتی، ضرورتی به نگهداری شیر در یخچال نیست.

برای این که شیر، گلوله نشود، باید در میزان آب و پودر دقت و کاملاً از دستورالعمل روی قوطی شیر پیروی کنید.

ترکیب کردن شیرخشک و آب : شیر خشک و  و مقدار آب

اگر می خواهید کل شیر مورد نیاز کودک برای 24 ساعت را آماده کنید، پودر و آب را به میزان کافی با یکدیگر ترکیب کنید و با یک همزن تمیز، هم بزنید.

همه (والدین، پرستار کودک و یا هر شخصی که از کودک نگهداری می کند)شیر آماده را داخل شیشه های معمولی شیر، شیشه های یک بار مصرف یا پارچ تمیزی که برای همین منظور تهیه کرده اند، بریزید و در هنگام شیر دادن به کودک، از آن استفاده کنید. روی پارچ را بپوشایند و در یخچال بگذارید.

اگر می خواهید فقط یک شیشه شیر اماده کنید، به همان میزان، آب و پودر را با هم مخلوط کنید. دقت داشته باشید که دقیقاً از دستورالعمل روی بسته یا قوطی پیروی کنید.

اگر نمی خواهید بلافاصله به کودک شیر بدهید، ترکیب را در یخچال نگه دارید، شیر خشک آماده را می توان 28-24 ساعت در یخچال نگه داشت.

پس از آن، بهتر است که شیر را دور بریزید.

 

ترکیب کردن شیرخشک و آب

شیر غلیظ شده:

شیرهای مایع غلیظ شده در قوطی های فلزی عرضه می شوند و باید قبل از مصرف، آنها را با میزان آب مساوی، رقیق کرد.

استفاده از این نوع شیرها، دشوارتر از شیرهای آماده مصرف است و قیمت آنها هم چندان کمتر از شیرهای آماده نیست، علاوه بر این که قوطی های شیرهای غلیظ شده، بزرگ هستند و انبار کردن یا مصرف آنها در هنگام مسافرت، سخت است. قبل از آن که در قوطی را باز کنید، دست ها، قوطی و در باز کن را کاملاً بشویید.

ترکیب کردن شیرخشک و آب :

شیر و آب را به میزان مساوی در شیشه بریزید و ترکیب کنید. مراقب باشید که شیر باقیمانده را حتماً در یخچال بگذارید. شیرهای آماده مصرف در قوطی یا شیشه: این شیرها استریل هستند و لازم نیست به آن ها آب اضافه کنید .

به همین دلیل مصرف آنها بسیار راحت است. قبل از آن که در قوطی را باز کنید، دست هایتان و قوطی و دربازکن را کاملاً بشویید. شیر را مستقیماً از قوطی داخل شیشه ها بریزید.

در شیشه ها را ببیندید و تا زمانی که می خواهید به کودک بدهید، آنها را در یخچال بگذارید. همچنین می توانید هر بار که می خواهید، فقط یک شیشه شیر را پر کنید و تا وقتی که می خواهید به کودک بدهید، آن ها را در یخچال بگذارید.

همچنین می توانید هر بار که می خواهید، بخش مصرف نشده شیر را هم باید در قوطی در بسته نگه داشت. در جاهایی کهشیر را می فروشند، امکان تهیه در پوش های پلاستیکی هم هست. شیشه های شیر آماده برای کودک هم در دسترس هستند.

البته قیمت آن ها بیشتر است و کمی در وقت صرفه جویی می شود و فقط در صورتی که بخواهید گاهی از این شیر به کودک بدهید، به کارتان می آیند.

ادامه مطلب...

اسپاک سنتی

اسپاک سنتی

پارسیان آوید(پرستار کودک در منزل):

اسپاک سنتی : هنگامی که  به مادرها می گویم فرزند نوپایشان، دیگر علاقه ای به قفس (پارک) بازی یا تخت ندارد و باید به او اجازه بدهند که کف زمین راه برود. غمگین به نظر می رسند و می گویند، " ولی می ترسم به خودش صدمه بزند.

دست کم این که همه وسایل خانه را می شکند." دیر یا زود باید به او این امکان را بدهید که در اطراف خانه چرحی بزند و اگر در ده ماهگی هم این کار را نکند، قطعاً در پانزده ماهگی خواهد کرد، چون در این سن، راه رفتن را شروع می کند و در آن زمان، کنترل او نه آسان است و نه عاقلانه.

در هر سنی که به او این آزادی را بدهید که در خانه بچرخد، ناچارید اوضاع را برایش جور کنید، بنابراین هر چه بهتر این کار را زمانی انجام دهید که کودک آمادگی دارد.

اسپاک سنتی چیست؟

آماده کردن خانه برای کودکی که درآن می چرخد: چطور می شود کاری کرد که کودکی یک ساله به خودش صدمه نزد و یا وسایل خانه را از بین نبرد؟ قبل از هر کاری، باید اتاقهایی را که او اجازه دارد در آنجا بازی کند، به شکلیی مرتب کنید که اشیای قابل دسترسی برای او، خطرناک نباشند.

اگر این کار را بکنید، دیگر ضرورتی پیدا نمی شود که به طور دائم به کودک بگویید به چیزی دست بزند یا نزند ( اگر به طور دائم به او بگویید که به هیچ چیزی نمی تواند دست بزند، هم او و هم خودتان را دیوانه خواهید کرد).

اگر کارهایی که می تواند انجام بدهد، زیاد نباشد، تمایل چندانی به کارهایی که نمی تواند انجام بدهد، نشان نمی دهد.

راه حل عملی این است که همه گلدان ها و وسایل تزئینی شکستنی را از روی میزها و قفسه ها بردارید و از دسترس او دور نگه دارید.

همچنین کتابهای ارزشمند را از قفسه های پایین کتابخانه بردارید و به جای آنها مجلات کهنه را قرار دهید. کتابهای خوب را محکم کنار هم بچینید، به طوری که او نتواند از میان آنها کتابی را بیرون بکشد .

در آشپزخانه، قابلمه ها و ماهی تابه ها و قاشق های چوبی را دز قفسه های نزدیک کف و چینی ها و بسته های غذایی را در قفسه های غیر قابل دسترسی قرار دهید. در کشورهای پایینی کمد، لباسها و اسباب بازیهای کهنه و اشیای جالب توجه را قرار دهید و بگذارید کودکتان آنها را کشف کند، وسایل را بیرون بریزید و طبق سلیقه خود، دوباره بچینید.

اسپاک سنتی : گفتن "نه" کافی نیست : حتی زمانی که همه جا را ضد خرابکاری کودک درست می کنید، باز هم چیزهای کوچکی باقی می مانند که کودک نوپای شما نباید به آنها دست بزند، از جمله این که گاهی ناچارید آبازورهای روی میزها را سر جایشان نگه دارید.

کودک نباید سیم آباژورها را بکشد و یا میزها را واژگون کند. او نباید به اجاق داغ دست بزند و یا چراغ گاز را روشن کند و یا از پنجره به بیرون بخزد.

در ابتدای کار، گفتن "نه" کافی نست. شما با گفتن "نه" د دست کم دراوایل، نمی توانید جلوی کودک نویتان را بگیرید. حتی بعدها هم، بستگی دارد که لحن شما چگونه باشد. چند بار "نه" بگویید. آیا واقعاً از گفتن این کلمه، همین منظور را دارید یا نه؟

تا زمانی که کودک برحسب تجربه نیاموزد که معنی "نه" چیست، نمی توانید چندان به این شیوه اعتماد کنید. هیچ وقت از آن سوی اتاق، با لحنی مبارزه جویانه،"نه" نگویید.

این لحن به او امکان انتخاب می دهد و به خود می گوید، "آیا باید مثل آدم های بزدل به حرفش گوش بدهم یا مثل آدم های بزرگها هر کاریدلم می خواهد بکنم و سیم آبازور را بکشم؟ " یادتان باشد که غریزه طبیعی کودک به او فرمان می دهد که موضوعات جدید را تجربه کند و به جاهایی که ندیده، سرک بکشد.

غالباً زمانی که به طرف سیم آباژور می رود، زیر چشمی به شما نگاه می کند تا مطمئن شود که آیا عصبانی هستید یا نه. عاقلانه ترین کار، این است که به محض آنکه دیدید به طرف آباژور می رود، بلافاصله دستش را بگیرید و او را آرام به طرف دیگری ببرید.

در چنین وضعیتی می توانید به او "نه" بگویید تا به تدریج یاد بگیرید و او را آرام به طرف دیگری ببرید. در چنین وضعیتی می توانید به او "نه" بگویید تا به تدریج یاد بگیرید که معنی این حرف ، چیست.

سپس بلافاصله یک مجله کهنه یا جعله خالی یا هر چیزی را که می تواند برایش جالب و در عین حال بی خطر باشد، به دستش بدهید.

اگر بعد از چند دقیقه، دوباره به سراغ آبازور رفت چه باید کرد؟ فوراً و با روی گشاده و در عین حال کاملا جدی او را به سوی دیگری ببرید و در همین فاصله کلمه "نه" را چندین بار تکرار کنید و حرکتی را به حرف خود اضافه کنید که به کودک نشان دهد نباید خیلی از کارها را بکند.

چند دقیقه کنارش بنشینید و به او طرز باری کردن با اسباب بازی جدیدش را یاد بدهید. در صورت ضرورت ، آباژور را از سر جایش بردارید و یا حتی کودک را از آن اتاق بیرون ببرید.

در عین حال که چهره ای گشاده دارید،از بجث، نگاه های خشم آلود و سرزنش کودک بپرهیزید چون فایده ای ندارد و فقط کودک را عصبی و مضطرب می کند.

اسپاک سنتی : شاید بگویید" اگر نگوییم هیچ وقت یاد نمی گیرد که این جور کارها فضولی است."اوه! البته که یاد می گیرد، اما به وقتش! در واقع اگر او را با همین روش باری به هر جهت آموزش بدهید، مطمئن باشد که درستش را زودتر یاد می گیرد.

هنگامی که از آن سوی اتاق، انگشتتان را به طرف او تکان می دهید و سعی می کنید در برابر کودکی که هنوز نمی داند معنی "نه" واقعا چیست، عصبانی شوید. عصبانیت شما، فقط او را به اشتباه می اندازد و وادارش می سازد که کار نادرستی را انجام دهد.

این شیوه شما، در واقع به کودک این فرصت را می دهد که اطاعت نکردن از بزرگ تر را تمرین کند. اگر هم کودک را بردارید و چهره به چهره با او مشغول گفت گو شوید، به هیچ وجه به نفعش نخواهد بود، چون به او این فرصت را نداده اید که با آرامش و متانت دست از کاری بردارد و یا آن را فراموش کند.

با این شیوه، تنها گزینه ای که در مقابل کودک قرار می گیرد این است که یا به شما کلک بزند یا موضع ندافعی به خود بگیرد.

کودکی را در نظر بگیرید که نزدیک  اجاق داغ ایستاده است. در چنین وضعیتی ، مادر نمی نشیند و با لحنی عصبانی نمی گوید، " ن....کن!" بلکه از جا می پرد و کودک  را بلافاصله از اجاق گازو دور می کند.

این شیوه ای است که هر مادری در مواقع خطر، به شکلی طبیعی در پیش می گیرد، نه این که سر جایش بنشیند و با او جرو بحث کند.

ادامه مطلب...

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند : کشف و خطر: کشف کردن کودک می تواند در کنار و با کمک والدین ، پرستار کودک و یا مراقب او باشد.

هنگامی که کودک، راه رفتن را یاد میگیرد، وقت آن است که اجازه بدهید از کالسکه اش بیرون بیاید و با شما راه بیاید.

اگر لباسش کثیف شد، اهمیت ندهید. او باید در این سن، لباسش را کثیف کند. برایش جایی را پیدا کنید که ناچار نباشید هر لحظه دنبالش باشید و در عین حال، او بتواند با بچه های دیگر انس بگیرد.

اگر دیدید که ته سیگاری را برداشته است، باید بلافاصله از جا بپرید و آن را از دستش بگیرید و چیز جالب تری را به دستش بدهید. شما نمی توانید به او اجازه بدهید که یک مشت پر خاک و سنگ بخورد، چون روده هایش اذیت می شوند و کرمک می گیرد.

اگر همه چیز را در دهانش می گذارد، به دستش یک تکه بیسکویت یا جسم پاکیزه ای برای جویدن بدهید تا دهانش مشغول باشد. اینها، خطرات عادی مستقل شدن در این سن هستند.

حبس کردن کودکی که قادر به راه رفتن است و محکوم کردن او به راه رفتن با روروئک، ممکن است او را از برخی درد سر ساختن ها دور نگه دارد، ولی جلوی رشدش را می گیرد و روحیه اش را تخریب می کند.

 

به کودک نوپای خود کمک کنید که بدون خطر کشف کند.

اجتناب از صدمات: یکسالگی، سن خطرناکی است و مادران نمی توانند جلوی همه صدمات را بگیرند. اگر بیش از حد، مراقب و نگران باشند، فقط کودک را ترسو و وابسته می کنند.

پای بچه ها به هنگام بازیهای فعالانه و سالمشان، خراش هایی برمی دارد و ممکن است بدنشان زخم شود. اگر شما کاملاً مراقب باشید و چند پیشگیری ساده را به کار بگیرید، می توانید فرزندان خود را از صدمات جدی حفظ کنید.

بگذارید کودکان از قفس (پارک) بازی بیرون بیایند: بعضی از بچه ها تا یکی  تا دوسالگی، دست کم برای مدت کوتاهی در قفس بازی می مانند، ولی عده ای از آنها، هنوز به سن 9 ماهگی نرسیده، احساس می کنند آنها را زندانی کرده اند.

اغلب بچه ها تا سنی که به راه می افتند (حدود پانزده ماهگی)  قفس بازی (پارک) را خوب تحمل می کنند. هنگامی که کودکتان در قفس، احساس اندوه می کند، او را بیرون بیاورید، ولی لزوماً با اولین اعتراضی که می کند، این کار را نکنید.

اگر وسیله یا اسباب بازی جدیدی را به دستش بدهید، احتمالاً از این که یکی دوساعت دیگر هم در آنجا بماند، شکایتی نخواهد داشت، خسته شدن از قفس (پارک) بازی، روندی تدریجی است.

اوایل بعد از مدتی طولانی، هسته می شود، ولی بعد به تدریج حوصله اش زودتر سر می رود. شاید ماه ها بگذرد تا او به این که او را در قفس می گذارید، اعتراض کند.

در هر حال، هر وقت احساس کرد به اندازه کافی در قفس بوده است، او  را بیرون بیاورید.

بسیاری از کودکان نوپا هنگامی که همراه مادرشان به سوپر مارکت یا تفریح می روند، نزدیک او می مانند، ولی بعضی ها هم که بیش فعال و ماجراجو هستند، راهشان را می گیرند و می روند و مادرشان را سکته می دهند!

برای این جور بچه ها، مهاری که به بالا تنه شان وصل می شود و یا دستبند، ممکن است بسیار به درد بخورد. آیا دیگران به خاطر این فرزندتان را به خودتان بسته اید، چپ چپ نگاهتان می کنند؟ شاید! آیا از این بابت ناراحت می شوید؟ احتمالاً نه.

ایمنی کودک، مهمترین مسئله است و هر چیزی که به شما کمک کند تا خیالتان آسوده باشد و از وجود فرزندتان لذت ببرید، بهترین کار است (بدیهی است که از این ابزار نباید برای بستن کودک در جایی استفاده کرد).

ادامه مطلب...

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن : چندان زمانی از آن دوران نمی گذارد که مادران کودکان را با شیر خشک بزرگ می کردند و این امری کاملا ً عادی بود، امروزه ما کاملاً به فواید فراوان شیر مادر در تضمین سلامت کودکان واقف هستیم.

می توانید تمام آموزش های لازم درباره شیر خسک را از پزشک و یا پرستار کودک جویا شوید.

با این همه، باز هم می توان کودکان را با شیر خشک بزرگ کرد تا از سلامت خوبی هم برخوردار باشند. بسیاری از مادران ، کودکان خود را هم شیر می دهند و هم با شیر خشک تغذیه می کنند.

بعضی ها هم منحصراً شیر خشک به کودک خود می دهند. اگر تصمیم گرفتهاید کودکتان را با شیرخشک بزرگ کنید، اینک سوال اصلی این است که کدام شیر؟

شیر خشک های استداندارد از شیر گاو تهیه می شوند و در آنها چربی های گیاهی جایگزین چربی حیوانی شده اند.

کربوهیدرات ها، ویتامین ها و مواد معدنی به آنها اضافه و پروتئین آن کم شده است. به اغلب شیر خشک ها، آهن هم افزوده شده است.

کودکانی که شیر خشک های کم آهن می خورند، به احتمال زیاد دچار کمبود آهن می شوند.

شیر خشک برای کودکان

شیر خشک گاو:

با آنکه نیازهای یک گوساله با نوزاد انسان بسیار متفاوت ایت،جالب است که اغلب نوزادان، شیر    خشک را راحت می خورند و هضم هم می کنند.

در واقع، خود شیر گاو که با شیر خشک تفاوت های بسیار دارد، برای نوزاد، مناسب نیست. پروتئین و قند شیرگاو برای کودک ضرر دارد و کودکانی که مستقیماً با شیر گاو تغذیه می شوند، در معرض بیماری های جدی هستند. درگذشته، بعضی از مادرها با تبخیر شیرگاو، شیر خشک درست می کردند.

این ترکیبات خانگی هم به اندازه شیر خشک های تجاری، سالم نیستند. شیر خشک هایی هم که از انواع دانه های آجیلی، از جمله پسته، بادام و ... از دانه های غلات تهیه می شوند، ارزش غذایی بالایی ندارند.

 

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن

شیر خشک سویا:

شیر خشک های ساخته شده از دانههای سویا در شیر خوارگاههای تمام بیمارستان ها و همچنین در مغازه های بقالی در اختیار مادران هست.

هر چند در گذشته، از این شیر برای کودکانی که نمی توانستند به علت حساسیت یا مشکلات سوء هاضمه، با شیر گاو تغذیه شوند، استفاده می شد، این روزها بسیاری از پزشکان، شیر سویا را برای کودکانی که با شیر  غیر از شیر مادر تغذیه می شوند، بسیار مناسب می دانند.

کودکان نارسی که وزن آنها در هنگام تولد کمتر از 2 کیلوست، نباید با شیر سویا تغذیه شوند.

دقت کنید که نوزاد را با شیر خشک سویا تغذیه کنید و به او شیر معمولی سویا ندهید. به شیر خشک های سویا، مواد مغذی افزوده شده تا نیازهای کودکی که به سرعت رشد می کند، تامین شوند.

شیرهای سویای معمولی که برای کودکان بزرگ تر و بزرگسالان مناسب هستند، برای نوزاد مفید نیستند . شیرهای سویا را معمولاً با ترکیبات آهنی، غنی می کنند.

از شیر خشک های حاوی آهن باید از لحظه تولد و یا دست کم از چهار ماهگی به بعد استفاده کرد.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

فواید و خطرات شیر خشک سویا:

شیر خشک های سویا نسبت به شیرخشک های گاوی، فوایدی دارند. بعضی از نوزادان به پروتئین موجود در شیر خشک های گاوی، حساسیت دارند و اگر این ششیرها را به آنها بدهیم، به طور دائم از دل درد گریه می کنند. بعضی از تحقیقات نشان می دهند که پروتئین موجود در شیر گاو، احتمال ابتلای کودک به دیابت را بالا می برد.

شیر خشک سویا، مشکلات مربوط به پروتئین را ندارد و فاقد لاکتوز است که هضم آن برای بعضی از نوزادان دشوار است.

هرچند تحقیقات نشان نداده اند که شیر خشک سویا دل درد سه ماهه (کولیک) را درمان می کند، بعضی از مادرها گفته اند که حال نوزادشان با خوردن شیر سویا بهتر شده است.

اما از سوی دیگر، ممکن است شیر خشک سویا، خطراتی را برای کودک در بر داشته باشد، از جمله اینکه در این نوع شیرها،  تجمع آلومینیوم، بالاست.

بدیهی است که آلومینیوم برای بدن، خوب نیست و مخصوصاً (دست کم) در نوزادان زودرس، ممکن است آسیب های جدی به بار آورد.

تحقیقات نشان نداده اند که آلومینیوم موجود در شیر خشک سویا آیا برای نوزادان کامل هم ضرر دارد یا نه، با این همه، آلومینیوم خورده شده ، پیوند نزدیکی با ازدیاد آلزایمر در بزرگسالان دارد ( عوامل دیگری هم در آلزایمر دخالت دارند).

برخی از دانشمندان حتی به این نکته دست یافته اند که مواد شیمیایی خاصی در شیر خشک سویا وجود دارد (فیتواستروژن) که در موارد نادری،  رشد اعضای جنسی را مختل می سازند.

دانشمندان البته در این مورد هنوز به نتابج قطعی نرسیده اند، ولی در این مورد شواهد کافی وجود دارند که دست کم سوالی را در ذهن ایجاد کنند.

بنابراین، اگر بخواهیم جانب تعادل را حفظ کنیم، باید بگوییم که هیچ شیر خشکی کاملاً ایده آل نیست و به هیچ وجه، هیچ شیری را نمی توان از نظر ارزش های مختلف، با شیر مادر مقایسه کرد.

برای هر کودک و مادری، یکی از فواید یا زیان ها ممکن است نسبت به دیگر موارد، اهمیت بیشتری داشته باشد.

برای مثال، اگر تصمیم گرفته اید که فرزندتان را با رژیم غذایی کم لبنیات بزرگ کنید، برخورد منطقی اسن ایت که به او شیر خشک سویا بدهید.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

حساسیت:

بسیاری از مادران از حساسیت فرزندشان نسبت به پروتئین شیرگاو، نگران هستند. شکل های جدی این حساسیت را نمی توان نادیده گرفت.

نشانه های حساسیت عبارتند از اسهال، افزایش کند وزن و لکه ها و جوش های خشک و خارش، انواع خفیف حساسیت را شاید نتوان به آسانی پیگیری گرد، چون بسیاری از بچه ها، پر سرو صدا هستند و زیاد گریه می کنند و بدنشان هم گهگاهی جوش می زند.

سابقه خانوادگی حساسیت به شیر، نکته مهمی است. در هر حال اغلب بزرگسالانی که نمی توانند شیرگاو را هضم کنند، به طور لزوم نسبت به آن حساسیت ندارند و فقط آنزیم لازم (لاکتاز) که برای شکستن قند اصلی شیر (لاکتوز) ضرورت دارد، در بدن آنها کم است.

در بدن اغلب نوزادان لاکتاز به میازن کافی وجود دارد، حتی اگر لاکتاز بدن مادرشان کم باشد. در مورد پیچیده تر، بسیاری از کودکانی که واقعاً به پروتئین شیرگاو حساسیت دارند، به پروتئین سویا هم حساسیت نشان می دهند.

برای این بچه ها، شیرخشک های خاصی وجود دارند که فاقد پروتئین های شیرگاو یا سویا هستند. بهتر است این نوع شیرخشک ها، تحت نظر پزشک مصرف شوند.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

مایع غلیظ شده یا پودر:

شیر خشک ها به سه شکل ارائه می شوند. مایع آماده مصرف، مایع غلیظ شده و پودر. از نظر تغذیه ای، هیچ تفاوتی بین این شیر ها نیست.

قیمت شیر خشک پودر از همه کمتر و مایع آماده مصرف از همه گران تر است. بد نیست که از انواع این شیرها به تناسب استفاده شیرخشک پودری برای مصرف روزانه و مایع آماده گرانقیمت به هنگام مسافرت.

نکته مهم این که در هنگام مصرف پودر و مایع غلیظ شده، باید دقیقاً از دستورالعمل آنها پیروی کنید.

انتخاب شیر خشک مناسب و طرز آماده کردن آن :

شیرخشک های غنی از آهن یا آهن کم:

آهن برای ساخت کلبول های قرمز و رشد مغزی، اهمیت بسیار دارد. کمبود آهن در دوران نوزادی، موجب اختلال یادگیری در دوره کودکی می شود.

بنابراین بسیار مهم است که نوزادان از طریق رژیم غذایی خود، آهن کافی دریافت کنند. مادران غالباً تصور می کنند که مصرف قطره آهن یا وجود آهن در شیر خشک، موجب یبوست در کودک می شود.

تا کنون تحقیقی که چنین مساله ای را اثبات کند، ارائه نشده است.، ولی حتی اگر هم این موضوع صحت داشته باشد، من شیر خشک غنی شده با آهن را توصیه می کنم.

راه های زیادی برای درمان یبوست وجود دارند، ولی اثرات ناشی از کمبود آهن در بدن را هیچ گاه نمی توان از بین برد.

ادامه مطلب...
تماس با خدمات پرستاری